Textus Receptus with translation

Findbible.net

Published by Findbible.net

2020-04-20

Ἡ Καινὴ Διαθήκη

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Κεφαλαιο 1

1. Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ Δαβὶδ, υἱοῦ Ἀβραάμ.

biblos geneseōs iēsou christou hyiou david hyiou abraam

2. Ἀβραὰμ ἐγέννησε τὸν Ἰσαάκ• Ἰσαὰκ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰακώβ• Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ•

abraam egennēsen ton isaak isaak de egennēsen ton iakōb iakōb de egennēsen ton ioudan kai tous adelfous autou

3. Ἰούδας δὲ ἐγέννησε τὸν Φάρες καὶ τὸν Ζαρὰ ἐκ τῆς Θάμαρ• Φάρες δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐσρώμ• Ἐσρὼμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀράμ•

ioudas de egennēsen ton fares kai ton zara ek tēs thamar fares de egennēsen ton hesrōm hesrōm de egennēsen ton aram

4. Ἀρὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀμιναδάβ• Ἀμιναδὰβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ναασσών• Ναασσὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Σαλμών•

aram de egennēsen ton aminadab aminadab de egennēsen ton naassōn naassōn de egennēsen ton salmōn

5. Σαλμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Βοὸζ ἐκ τῆς Ῥαχάβ• Βοὸζ δὲ ἐγέννησε τὸν Ὠβὴδ ἐκ τῆς Ῥούθ• Ὠβὴδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰεσσαί•

salmōn de egennēsen ton booz ek tēs rachab booz de egennēsen ton ōbēd ek tēs routh ōbēd de egennēsen ton iessai

6. Ἰεσσαὶ δὲ ἐγέννησε τὸν Δαβὶδ τὸν βασιλέα. Δαβὶδ δὲ ὁ βασιλεὺς ἐγέννησε τὸν Σολομῶντα ἐκ τῆς τοῦ Οὐρίου•

iessai de egennēsen ton david ton basilea david de ho basileus egennēsen ton solomōnta ek tēs tou ouriou

7. Σολομὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Ῥοβοάμ• Ῥοβοὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀβιά• Ἀβιὰ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀσά•

solomōn de egennēsen ton roboam roboam de egennēsen ton abia abia de egennēsen ton asa

8. Ἀσὰ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσαφάτ• Ἰωσαφὰτ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωράμ• Ἰωρὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ὀζίαν•

asa de egennēsen ton iōsafat iōsafat de egennēsen ton iōram iōram de egennēsen ton ozian

9. Ὀζίας δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωαθάμ• Ἰωάθαμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἄχάζ• Ἄχὰζ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐζεκίαν•

ozias de egennēsen ton iōatham iōatham de egennēsen ton achaz achaz de egennēsen ton hezekian

10. Ἐζεκίας δὲ ἐγέννησε τὸν Μανασσῆ• Μανασσῆς δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀμών• Ἀμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσίαν•

hezekias de egennēsen ton manassē manassēs de egennēsen ton amōn amōn de egennēsen ton iōsian

11. Ἰωσίας δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰεχονίαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐπὶ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος.

iōsias de egennēsen ton iechonian kai tous adelfous autou epi tēs metoikesias babylōnos

12. Μετὰ δὲ τὴν μετοικεσίαν Βαβυλῶνος Ἰεχονίας ἐγέννησε τὸν Σαλαθιήλ• Σαλαθιὴλ δὲ ἐγέννησε τὸν Ζοροβάβελ•

meta de tēn metoikesian babylōnos iechonias egennēsen ton salathiēl salathiēl de egennēsen ton zorobabel

13. Ζοροβάβελ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀβιούδ• Ἀβιοὺδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλιακείμ• Ἐλιακεὶμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀζώρ•

zorobabel de egennēsen ton abioud abioud de egennēsen ton eliakeim eliakeim de egennēsen ton azōr

14. Ἀζὼρ δὲ ἐγέννησε τὸν Σαδώκ• Σαδὼκ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀχείμ• Ἀχεὶμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλιούδ•

azōr de egennēsen ton sadōk sadōk de egennēsen ton acheim acheim de egennēsen ton elioud

15. Ἐλιοὺδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλεάζαρ• Ἐλεάζαρ δὲ ἐγέννησε τὸν Ματθάν• Ματθὰν δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰακώβ•

elioud de egennēsen ton eleazar eleazar de egennēsen ton matthan matthan de egennēsen ton iakōb

16. Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσὴφ τὸν ἄνδρα Μαρίας, ἐξ ἧς ἐγεννήθη Ἰησοῦς ὁ λεγόμενος Χριστός.

iakōb de egennēsen ton iōsēf ton andra marias eks hēs egennēthē iēsous ho legomenos christos

17. Πᾶσαι οὖν αἱ γενεαὶ ἀπὸ Ἀβραὰμ ἕως Δαβὶδ γενεαὶ δεκατέσσαρες• καὶ ἀπὸ Δαβὶδ, ἕως τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος γενεαὶ δεκατέσσαρες• καὶ ἀπὸ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος ἕως τοῦ Χριστοῦ γενεαὶ δεκατέσσαρες.

pasai oun hai geneai apo abraam heōs david geneai dekatessares kai apo david heōs tēs metoikesias babylōnos geneai dekatessares kai apo tēs metoikesias babylōnos heōs tou christou geneai dekatessares

18. Τοῦ δὲ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ γέννησις οὕτως ἦν. μνηστευθείσης γὰρ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μαρίας τῷ Ἰωσήφ, πρὶν ἢ συνελθεῖν αὐτοὺς, εὑρέθη ἐν γαστρὶ ἔχουσα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου.

tou de iēsou christou hē gennēsis houtōs ēn mnēsteutheisēs gar tēs mētros autou marias tō iōsēf prin ē synelthein autous heurethē en gastri echousa ek pneumatos hagiou

19. Ἰωσὴφ δὲ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς δίκαιος ὢν, καὶ μὴ θέλων αὐτὴν παραδειγματίσαι, ἐβουλήθη λάθρᾳ ἀπολῦσαι αὐτήν.

iōsēf de ho anēr autēs dikaios ōn kai mē thelōn autēn paradeigmatisai eboulēthē lathra apolysai autēn

20. ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἐνθυμηθέντος, ἰδού, ἄγγελος Κυρίου κατ’ ὄναρ ἐφάνη αὐτῷ, λέγων, Ἰωσήφ, υἱὸς Δαβίδ, μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαριὰμ τὴν γυναῖκά σου. τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ Πνεύματός ἐστιν Ἁγίου•

tauta de autou enthymēthentos idou angelos kyriou kat onar efanē autō legōn iōsēf hyios david mē fobēthēs paralabein mariam tēn gynaika sou to gar en autē gennēthen ek pneumatos estinhagiou

21. τέξεται δὲ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν• αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν.

teksetai de hyion kai kaleseis to onoma autou iēsoun autos gar sōsei ton laon autou apo tōn hamartiōn autōn

22. τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν, ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος,

touto de holon gegonen hina plērōthē to rēthen hypo tou kyriou dia tou profētou legontos

23. Ἰδού, ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται υἱόν, καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ, ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον, Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός.

idou hē parthenos en gastri eksei kai teksetai hyion kai kalesousin to onoma autou emmanouēl ho estin methermēneuomenon meth hēmōn ho theos

24. διεγερθεὶς δὲ ὁ Ἰωσὴφ ἀπὸ τοῦ ὕπνου ἐποίησεν ὡς προσέταξεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος Κυρίου• καὶ παρέλαβε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ,

diegertheis de ho iōsēf apo tou hypnou epoiēsen hōs prosetaksen autō ho angelos kyriou kai parelaben tēn gynaika autou

25. καὶ οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὴν ἕως οὗ ἔτεκε τὸν υἱόν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον• καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἸΗΣΟΥΝ.

kai ouk eginōsken autēn heōs hou eteken ton hyion autēs ton prōtotokon kai ekalesen to onoma autou iēsoun

Κεφαλαιο 2

1. Τοῦ δὲ Ἰησοῦ γεννηθέντος ἐν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας, ἐν ἡμέραις Ἡρώδου τοῦ βασιλέως, ἰδού, μάγοι ἀπὸ ἀνατολῶν παρεγένοντο εἰς Ἱεροσόλυμα,

tou de iēsou gennēthentos en bēthleem tēs ioudaias en hēmerais hērōdou tou basileōs idou magoi apo anatolōn paregenonto eis ierosolyma

2. λέγοντες, Ποῦ ἐστιν ὁ τεχθεὶς βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; εἴδομεν γὰρ αὐτοῦ τὸν ἀστέρα ἐν τῇ ἀνατολῇ, καὶ ἤλθομεν προσκυνῆσαι αὐτῷ.

legontes pou estin ho techtheis basileus tōn ioudaiōn eidomen gar autou ton astera en tē anatolē kai ēlthomen proskynēsai autō

3. ἀκούσας δὲ Ἡρώδης ὁ βασιλεὺς ἐταράχθη, καὶ πᾶσα Ἱεροσόλυμα μετ’ αὐτοῦ.

akousas de hērōdēs ho basileus etarachthē kai pasa ierosolyma met autou

4. καὶ συναγαγὼν πάντας τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ γραμματεῖς τοῦ λαοῦ, ἐπυνθάνετο παρ’ αὐτῶν ποῦ ὁ Χριστὸς γεννᾶται.

kai synagagōn pantas tous archiereis kai grammateis tou laou epynthaneto par autōn pou ho christos gennatai

5. οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ, Ἐν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας• οὕτω γὰρ γέγραπται διὰ τοῦ προφήτου,

hoi de eipon autō en bēthleem tēs ioudaias houtōs gar gegraptai dia tou profētou

6. Καὶ σύ, Βηθλεὲμ γῆ Ἰούδα, οὐδαμῶς ἐλαχίστη εἶ ἐν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰούδα• ἐκ σοῦ γὰρ ἐξελεύσεται ἡγούμενος, ὅστις ποιμανεῖ τὸν λαόν μου τὸν Ἰσραήλ.

kai sy bēthleem gē iouda oudamōs elachistē ei en tois hēgemosin iouda ek sou gar ekseleusetai hēgoumenos hostis poimanei ton laon mou ton israēl

7. τότε Ἡρώδης, λάθρᾳ καλέσας τοὺς μάγους, ἠκρίβωσε παρ’ αὐτῶν τὸν χρόνον τοῦ φαινομένου ἀστέρος.

tote hērōdēs lathra kalesas tous magous ēkribōsen par autōn ton chronon tou fainomenou asteros

8. καὶ πέμψας αὐτοὺς εἰς Βηθλεὲμ εἶπε, Πορευθέντες ἀκριβῶς ἐξετάσατε περὶ τοῦ παιδίου• ἐπὰν δὲ εὕρητε, ἀπαγγείλατέ μοι, ὅπως κἀγὼ ἐλθὼν προσκυνήσω αὐτῷ.

kai pempsas autous eis bēthleem eipen poreuthentes akribōs eksetasate peri tou paidiou epan de heurēte apangeilate moi hopōs kagō elthōn proskynēsō autō

9. οἱ δὲ ἀκούσαντες τοῦ βασιλέως ἐπορεύθησαν• καὶ ἰδού, ὁ ἀστὴρ, ὃν εἶδον ἐν τῇ ἀνατολῇ, προῆγεν αὐτούς, ἕως ἐλθὼν ἔστη ἐπάνω οὗ ἦν τὸ παιδίον.

hoi de akousantes tou basileōs eporeuthēsan kai idou ho astēr hon eidon en tē anatolē proēgen autous heōs elthōn hestē epanō hou ēn to paidion

10. ἰδόντες δὲ τὸν ἀστέρα ἐχάρησαν χαρὰν μεγάλην σφόδρα.

idontes de ton astera echarēsan charan megalēn sfodra

11. καὶ ἐλθόντες εἰς τὴν οἰκίαν, εἶδον τὸ παιδίον μετὰ Μαρίας τῆς μητρὸς αὐτοῦ, καὶ πεσόντες προσεκύνησαν αὐτῷ, καὶ ἀνοίξαντες τοὺς θησαυροὺς αὐτῶν προσήνεγκαν αὐτῷ δῶρα, χρυσὸν καὶ λίβανον καὶ σμύρναν.

kai elthontes eis tēn oikian eidon to paidion meta marias tēs mētros autou kai pesontes prosekynēsan autō kai anoiksantes tous thēsaurous autōn prosēnegkan autō dōra chryson kai libanon kai smyrnan

12. καὶ χρηματισθέντες κατ’ ὄναρ μὴ ἀνακάμψαι πρὸς Ἡρώδην, δι’ ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώρησαν εἰς τὴν χώραν αὐτῶν.

kai chrēmatisthentes kat onar mē anakampsai pros hērōdēn di allēs hodou anechōrēsan eis tēn chōran autōn

13. Ἀναχωρησάντων δὲ αὐτῶν, ἰδοὺ, ἄγγελος Κυρίου φαίνεται κατ’ ὄναρ τῷ Ἰωσήφ, λέγων, Ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, καὶ φεῦγε εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἴσθι ἐκεῖ ἕως ἂν εἴπω σοι• μέλλει γὰρ Ἡρώδης ζητεῖν τὸ παιδίον, τοῦ ἀπολέσαι αὐτό.

anachōrēsantōn de autōn idou angelos kyriou fainetai kat onar tō iōsēf legōn egertheis paralabe to paidion kai tēn mētera autou kai feuge eis aigypton kai isthi ekei heōs an eipōsoi mellei gar hērōdēs zētein to paidion touαπολεσαιapolesai auto

14. ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ νυκτός καὶ ἀνεχώρησεν εἰς Αἴγυπτον,

ho de egertheis parelaben to paidion kai tēn mētera autou nyktos kai anechōrēsen eis aigypton

15. καὶ ἦν ἐκεῖ ἕως τῆς τελευτῆς Ἡρώδου• ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου, λέγοντος, Ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν υἱόν μου.

kai ēn ekei heōs tēs teleutēs hērōdou hina plērōthē to rēthen hypo tou kyriou dia tou profētou legontos eks aigyptou ekalesa ton hyion mou

16. τότε Ἡρώδης, ἰδὼν ὅτι ἐνεπαίχθη ὑπὸ τῶν μάγων, ἐθυμώθη λίαν, καὶ ἀποστείλας ἀνεῖλε πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν Βηθλεὲμ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῆς, ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω, κατὰ τὸν χρόνον ὃν ἠκρίβωσε παρὰ τῶν μάγων.

tote hērōdēs idōn hoti enepaichthē hypo tōn magōn ethymōthē lian kai aposteilas aneilen pantas tous paidas tous en bēthleem kai en pasin tois horiois autēs apo dietous kai katōterō kataton chronon hon ēkribōsen para tōn magōn

17. τότε ἐπληρώθη τὸ ῥηθὲν ὑπὸ Ἰερεμίου τοῦ προφήτου, λέγοντος,

tote eplērōthē to rēthen hypo ieremiou tou profētou legontos

18. Φωνὴ ἐν Ῥαμᾶ ἠκούσθη, θρῆνος καὶ κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς, Ῥαχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελε παρακληθῆναι, ὅτι οὐκ εἰσί.

fōnē en rama ēkousthē thrēnos kai klauthmos kai odyrmos polys rachēl klaiousa ta tekna autēs kai ouk ēthelen paraklēthēnai hoti ouk eisin

19. τελευτήσαντος δὲ τοῦ Ἡρώδου, ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου κατ’ ὄναρ φαίνεται τῷ Ἰωσὴφ ἐν Αἰγύπτῳ,

teleutēsantos de tou hērōdou idou angelos kyriou kat onar fainetai tō iōsēf en aigyptō

20. λέγων, Ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, καὶ πορεύου εἰς γῆν Ἰσραήλ• τεθνήκασι γὰρ οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχὴν τοῦ παιδίου.

legōn egertheis paralabe to paidion kai tēn mētera autou kai poreuou eis gēn israēl tethnēkasin gar hoi zētountes tēn psychēn tou paidiou

21. ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ ἦλθεν εἰς γῆν Ἰσραήλ.

ho de egertheis parelaben to paidion kai tēn mētera autou kai ēlthen eis gēn israēl

22. ἀκούσας δὲ ὅτι Ἀρχέλαος βασιλεύει ἐπὶ τῆς Ἰουδαίας ἀντὶ Ἡρώδου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἐφοβήθη ἐκεῖ ἀπελθεῖν• χρηματισθεὶς δὲ κατ’ ὄναρ, ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη τῆς Γαλιλαίας,

akousas de hoti archelaos basileuei epi tēs ioudaias anti hērōdou tou patros autou efobēthē ekei apelthein chrēmatistheis de kat onar anechōrēsen eis ta merē tēs galilaias

23. καὶ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς πόλιν λεγομένην Ναζαρέθ• ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τῶν προφητῶν ὅτι Ναζωραῖος κληθήσεται.

kai elthōn katōkēsen eis polin legomenēn nazareth hopōs plērōthē to rēthen dia tōn profētōn hoti nazōraios klēthēsetai

Κεφαλαιο 3

1. Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ἐκείναις παραγίνεται Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς, κηρύσσων ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς Ἰουδαίας

en de tais hēmerais ekeinais paraginetai iōannēs ho baptistēs kēryssōn en tē erēmō tēs ioudaias

2. καὶ λέγων, Μετανοεῖτε• ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

kai legōn metanoeite ēngiken gar hē basileia tōn ouranōn

3. οὗτος γάρ ἐστιν ὁ ῥηθεὶς ὑπὸ Ἠσαΐου τοῦ προφήτου, λέγοντος, Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου• εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ.

houtos gar estin ho rētheis hypo ēsaiou tou profētou legontos fōnē boōntos en tē erēmō hetoimasate tēn hodon kyriou eutheias poieite tas tribous autou

4. αὐτὸς δὲ ὁ Ἰωάννης εἶχε τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ ἀπὸ τριχῶν καμήλου, καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ• ἡ δὲ τροφὴ αὐτοῦ ἦν ἀκρίδες καὶ μέλι ἄγριον.

autos de ho iōannēs eichen to endyma autou apo trichōn kamēlou kai zōnēn dermatinēn peri tēn osfyn autou hē de trofē autou ēn akrides kai meli agrion

5. τότε ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν Ἱεροσόλυμα καὶ πᾶσα ἡ Ἰουδαία καὶ πᾶσα ἡ περίχωρος τοῦ Ἰορδάνου•

tote ekseporeueto pros auton ierosolyma kai pasa hē ioudaia kai pasa hē perichōros tou iordanou

6. καὶ ἐβαπτίζοντο ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ὑπ’ αὐτοῦ ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.

kai ebaptizonto en tō iordanē hyp autou eksomologoumenoi tas hamartias autōn

7. ἰδὼν δὲ πολλοὺς τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων ἐρχομένους ἐπὶ τὸ βάπτισμα αὐτοῦ, εἶπεν αὐτοῖς, Γεννήματα ἐχιδνῶν, τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς;

idōn de pollous tōn farisaiōn kai saddoukaiōn erchomenous epi to baptisma autou eipen autois gennēmata echidnōn tis hypedeiksen hymin fygein apo tēs mellousēs orgēs

8. ποιήσατε οὖν καρποὺς ἀξίους τῆς μετανοίας•

poiēsate oun karpous aksious tēs metanoias

9. καὶ μὴ δόξητε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς, Πατέρα ἔχομεν τὸν Ἀβραάμ• λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι δύναται ὁ Θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ Ἀβραάμ.

kai mē doksēte legein en heautois patera echomen ton abraam legō gar hymin hoti dynatai ho theos ek tōn lithōn toutōn egeirai tekna tō abraam

10. ἤδη δὲ καὶ ἡ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται• πᾶν οὖν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται.

ēdē de kai hē aksinē pros tēn rizan tōn dendrōn keitai pan oun dendron mē poioun karpon kalon ekkoptetai kai eis pyr balletai

11. ἐγὼ μὲν βαπτίζω ὑμᾶς ἐν ὕδατι εἰς μετάνοιαν• ὁ δὲ ὀπίσω μου ἐρχόμενος ἰσχυρότερός μού ἐστιν, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς τὰ ὑποδήματα βαστάσαι• αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ καὶ πυρί•

egō men baptizō hymas en hydati eis metanoian ho de opisō mou erchomenos ischyroteros mou estin hou ouk eimi hikanos ta hypodēmata bastasai autos hymas baptisei en pneumati hagiō kaipyri

12. οὗ τὸ πτύον ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ διακαθαριεῖ τὴν ἅλωνα αὐτοῦ, καὶ συνάξει τὸν σῖτον αὐτοῦ εἰς τὴν ἀποθήκην, τὸ δὲ ἄχυρον κατακαύσει πυρὶ ἀσβέστῳ.

hou to ptyon en tē cheiri autou kai diakathariei tēn halōna autou kai synaksei ton siton autou eis tēn apothēkēn to de achyron katakausei pyri asbestō

13. Τότε παραγίνεται ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην πρὸς τὸν Ἰωάννην, τοῦ βαπτισθῆναι ὑπ’ αὐτοῦ.

tote paraginetai ho iēsous apo tēs galilaias epi ton iordanēn pros ton iōannēn tou baptisthēnai hyp autou

14. ὁ δὲ Ἰωάννης διεκώλυεν αὐτὸν λέγων, Ἐγὼ χρείαν ἔχω ὑπὸ σοῦ βαπτισθῆναι, καὶ σὺ ἔρχῃ πρός με;

ho de iōannēs diekōlyen auton legōn egō chreian echō hypo sou baptisthēnai kai sy erchē pros me

15. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἄφες ἄρτι• οὕτω γὰρ πρέπον ἐστὶν ἡμῖν πληρῶσαι πᾶσαν δικαιοσύνην. τότε ἀφίησιν αὐτόν.

apokritheis de ho iēsous eipen pros auton afes arti houtōs gar prepon estin hēmin plērōsai pasan dikaiosynēn tote afiēsin auton

16. καὶ βαπτισθεὶς ὁ Ἰησοῦς ἀνέβη εὐθὺς ἀπὸ τοῦ ὕδατος• καὶ ἰδοὺ, ἀνεῴχθησαν αὐτῷ οἱ οὐρανοί, καὶ εἶδε τὸ Πνεῦμα τοῦ θεοῦ καταβαῖνον ὡσεὶ περιστερὰν καὶ ἐρχόμενον ἐπ’ αὐτόν.

kai baptistheis ho iēsous anebē euthys apo tou hydatos kai idou aneōchthēsan autō hoi ouranoi kai eiden to pneuma tou theou katabainon hōsei peristeran kai erchomenon ep auton

17. καὶ ἰδοὺ, φωνὴ ἐκ τῶν οὐρανῶν, λέγουσα, Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα.

kai idou fōnē ek tōn ouranōn legousa houtos estin ho hyios mou ho agapētos en hō eudokēsa

Κεφαλαιο 4

1. Τότε ὁ Ἰησοῦς ἀνήχθη εἰς τὴν ἔρημον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος, πειρασθῆναι ὑπὸ τοῦ διαβόλου.

tote ho iēsous anēchthē eis tēn erēmon hypo tou pneumatos peirasthēnai hypo tou diabolou

2. καὶ νηστεύσας ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα, ὕστερον ἐπείνασε.

kai nēsteusas hēmeras tessarakonta kai nyktas tessarakonta hysteron epeinasen

3. καὶ προσελθὼν αὐτῷ ὁ πειράζων εἶπεν, Εἰ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ, εἰπὲ ἵνα οἱ λίθοι οὗτοι ἄρτοι γένωνται.

kai proselthōn autō ho peirazōn eipen ei hyios ei tou theou eipe hina hoi lithoi houtoi artoi genōntai

4. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε, Γέγραπται, Οὐκ ἐπ’ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος, ἀλλ’ ἐπὶ παντὶ ῥήματι ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος Θεοῦ.

ho de apokritheis eipen gegraptai ouk ep artō monō zēsetai anthrōpos all epi panti rēmati ekporeuomenō dia stomatos theou

5. Τότε παραλαμβάνει αὐτὸν ὁ διάβολος εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν, καὶ ἵστησιν αὐτὸν ἐπὶ τὸ πτερύγιον τοῦ ἱεροῦ,

tote paralambanei auton ho diabolos eis tēn hagian polin kai istēsin auton epi to pterygion tou hierou

6. καὶ λέγει αὐτῷ, Εἰ υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, βάλε σεαυτὸν κάτω• γέγραπται γὰρ ὅτι Τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἐντελεῖται περὶ σοῦ καὶ ἐπὶ χειρῶν ἀροῦσί σε, μήποτε προσκόψῃς πρὸς λίθον τὸν πόδα σοῦ.

kai legei autō ei hyios ei tou theou bale seauton katō gegraptai gar hoti tois angelois autou enteleitai peri sou kai epi cheirōn arousin se mēpote proskopsēs pros lithon tonpoda sou

7. ἔφη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Πάλιν γέγραπται, Οὐκ ἐκπειράσεις Κύριον τὸν Θεόν σου.

efē autō ho iēsous palin gegraptai ouk ekpeiraseis kyrion ton theon sou

8. πάλιν παραλαμβάνει αὐτὸν ὁ διάβολος εἰς ὄρος ὑψηλὸν λίαν, καὶ δείκνυσιν αὐτῷ πάσας τὰς βασιλείας τοῦ κόσμου καὶ τὴν δόξαν αὐτῶν,

palin paralambanei auton ho diabolos eis oros hypsēlon lian kai deiknysin autō pasas tas basileias tou kosmou kai tēn doksan autōn

9. καὶ λέγει αὐτῷ, Ταῦτά πάντα σοι δώσω, ἐὰν πεσὼν προσκυνήσῃς μοι.

kai legei autō tauta panta soi dōsō ean pesōn proskynēsēs moi

10. τότε λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ὕπαγε, Σατανᾶ. γέγραπται γάρ, Κύριον τὸν Θεόν σου προσκυνήσεις, καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις.

tote legei autō ho iēsous hypage satana gegraptai gar kyrion ton theon sou proskynēseis kai autō monō latreuseis

11. τότε ἀφίησιν αὐτὸν ὁ διάβολος• καὶ ἰδού, ἄγγελοι προσῆλθον καὶ διηκόνουν αὐτῷ.

tote afiēsin auton ho diabolos kai idou angeloi prosēlthon kai diēkonoun autō

12. Ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν•

akousas de ho iēsous hoti iōannēs paredothē anechōrēsen eis tēn galilaian

13. καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρέθ, ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καπερναοὺμ τὴν παραθαλασσίαν, ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ•

kai katalipōn tēn nazareth elthōn katōkēsen eis kapernaoum tēn parathalassian en horiois zaboulōn kai nefthaleim

14. ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἠσαΐου τοῦ προφήτου, λέγοντος,

hina plērōthē to rēthen dia ēsaiou tou profētou legontos

15. Γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλείμ, ὁδὸν θαλάσσης, πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν,

gē zaboulōn kai gē nefthaleim hodon thalassēs peran tou iordanou galilaia tōn ethnōn

16. ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα, καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς.

ho laos ho kathēmenos en skotei eide fōs mega kai tois kathēmenois en chōra kai skia thanatou fōs aneteilen autois

17. Ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς κηρύσσειν καὶ λέγειν, Μετανοεῖτε• ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

apo tote ērksato ho iēsous kēryssein kai legein metanoeite ēngiken gar hē basileia tōn ouranōn

18. Περιπατῶν δὲ ὁ Ἰησοῦς παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδε δύο ἀδελφούς, Σίμωνα τὸν λεγόμενον Πέτρον, καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, βάλλοντας ἀμφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν• ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς.

peripatōn de ho iēsous para tēn thalassan tēs galilaias eiden dyo adelfous simōna ton legomenon petron kai andrean ton adelfon autou ballontas amfiblēstron eis tēn thalassan ēsan gar halieis

19. καὶ λέγει αὐτοῖς, Δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων.

kai legei autois deute opisō mou kai poiēsō hymas halieis anthrōpōn

20. οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ.

hoi de eutheōs afentes ta diktya ēkolouthēsan autō

21. καὶ προβὰς ἐκεῖθεν, εἶδεν ἄλλους δύο ἀδελφούς, Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ Ζεβεδαίου τοῦ πατρὸς αὐτῶν, καταρτίζοντας τὰ δίκτυα αὐτῶν• καὶ ἐκάλεσεν αὐτούς.

kai probas ekeithen eiden allous dyo adelfous iakōbon ton tou zebedaiou kai iōannēn ton adelfon autou en tō ploiō meta zebedaiou tou patros autōn katartizontas ta diktya autōn kai ekalesenautous

22. οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ.

hoi de eutheōs afentes to ploion kai ton patera autōn ēkolouthēsan autō

23. Καὶ περιῆγεν ὅλην τὴν Γαλιλαίαν ὁ Ἰησοῦς, διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν, καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας, καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ.

kai periēgen holēn tēn galilaian ho iēsous didaskōn en tais synagōgais autōn kai kēryssōn to euangelion tēs basileias kai therapeuōn pasan noson kai pasan malakian en tō laō

24. καὶ ἀπῆλθεν ἡ ἀκοὴ αὐτοῦ εἰς ὅλην τὴν Συρίαν• καὶ προσήνεγκαν αὐτῷ πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας, ποικίλαις νόσοις καὶ βασάνοις συνεχομένους, καὶ δαιμονιζομένους, καὶ σεληνιαζομένους, καὶ παραλυτικούς• καὶ ἐθεράπευσεν αὐτούς.

kai apēlthen hē akoē autou eis holēn tēn syrian kai prosēnegkan autō pantas tous kakōs echontas poikilais nosois kai basanois synechomenous kai daimonizomenous kai selēniazomenous kai paralytikous kai etherapeusen autous

25. καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοὶ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας καὶ Δεκαπόλεως καὶ Ἱεροσολύμων καὶ Ἰουδαίας καὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου.

kai ēkolouthēsan autō ochloi polloi apo tēs galilaias kai dekapoleōs kai ierosolymōn kai ioudaias kai peran tou iordanou

Κεφαλαιο 5

1. Ἰδὼν δὲ τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος. καὶ καθίσαντος αὐτοῦ, προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ•

idōn de tous ochlous anebē eis to oros kai kathisantos autou prosēlthon autō hoi mathētai autou

2. καὶ ἀνοίξας τὸ στόμα αὐτοῦ, ἐδίδασκεν αὐτοὺς, λέγων,

kai anoiksas to stoma autou edidasken autous legōn

3. Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι• ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

makarioi hoi ptōchoi tō pneumati hoti autōn estin hē basileia tōn ouranōn

4. Μακάριοι οἱ πενθοῦντες• ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται.

makarioi hoi penthountes hoti autoi paraklēthēsontai

5. Μακάριοι οἱ πρᾳεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν.

makarioi hoi praeis hoti autoi klēronomēsousin tēn gēn

6. Μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην• ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται.

makarioi hoi peinōntes kai dipsōntes tēn dikaiosynēn hoti autoi chortasthēsontai

7. Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες• ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται.

makarioi hoi eleēmones hoti autoi eleēthēsontai

8. Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ• ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται.

makarioi hoi katharoi tē kardia hoti autoi ton theon opsontai

9. Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί• ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται.

makarioi hoi eirēnopoioi hoti autoi hyioi theou klēthēsontai

10. Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης• ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

makarioi hoi dediōgmenoi heneken dikaiosynēs hoti autōn estin hē basileia tōn ouranōn

11. Μακάριοί ἐστε, ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσι, καὶ εἴπωσι πᾶν πονηρὸν ῥῆμα καθ’ ὑμῶν ψευδόμενοι, ἕνεκεν ἐμοῦ•

makarioi este hotan oneidisōsin hymas kai diōksōsin kai eipōsin pan ponēron rēma kath hymōn pseudomenoi heneken emou

12. χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς• οὕτω γὰρ ἐδίωξαν τοὺς προφήτας τοὺς πρὸ ὑμῶν.

chairete kai agalliasthe hoti ho misthos hymōn polys en tois ouranois houtōs gar ediōksan tous profētas tous pro hymōn

13. Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς• ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἁλισθήσεται; εἰς οὐδὲν ἰσχύει ἔτι, εἰ μὴ βληθῆναι ἔξω καὶ καταπατεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων.

hymeis este to halas tēs gēs ean de to halas mōranthē en tini halisthēsetai eis ouden ischyei eti ei mē blēthēnai eksō kai katapateisthai hypo tōn anthrōpōn

14. ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου• οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη•

hymeis este to fōs tou kosmou ou dynatai polis krybēnai epanō orous keimenē

15. οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ.

oude kaiousin lychnon kai titheasin auton hypo ton modion all epi tēn lychnian kai lampei pasin tois en tē oikia

16. οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα, καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

houtōs lampsatō to fōs hymōn emprosthen tōn anthrōpōn hopōs idōsin hymōn ta kala erga kai doksasōsin ton patera hymōn ton en tois ouranois

17. Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας• οὐκ ἦλθον καταλῦσαι ἀλλὰ πληρῶσαι.

mē nomisēte hoti ēlthon katalysai ton nomon ē tous profētas ouk ēlthon katalysai alla plērōsai

18. ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται.

amēn gar legō hymin heōs an parelthē ho ouranos kai hē gē iōta hen ē mia keraia ou mē parelthē apo tou nomou heōs an panta genētai

19. ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων, καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν• ὃς δ’ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.

hos ean oun lysē mian tōn entolōn toutōn tōn elachistōn kai didaksē houtōs tous anthrōpous elachistos klēthēsetai en tē basileia tōn ouranōn hos d an poiēsē kai didaksē houtos megasklēthēsetai en tē basileia tōn ouranōn

20. λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι ἐὰν μὴ περισσεύσῃ ἡ δικαιοσύνη ὑμῶν πλεῖον τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.

legō gar hymin hoti ean mē perisseusē hē dikaiosynē hymōn pleion tōn grammateōn kai farisaiōn ou mē eiselthēte eis tēn basileian tōn ouranōn

21. Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις, Οὐ φονεύσεις• ὃς δ’ ἂν φονεύσῃ, ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει•

ēkousate hoti errethē tois archaiois ou foneuseis hos d an foneusē enochos estai tē krisei

22. ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ ὀργιζόμενος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ εἰκῆ ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει• ὃς δ’ ἂν εἴπῃ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ, ῥακά, ἔνοχος ἔσται τῷ συνεδρίῳ• ὃς δ’ ἂν εἴπῃ, Μωρέ, ἔνοχος ἔσται εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός.

egō de legō hymin hoti pas ho orgizomenos tō adelfō autou eikē enochos estai tē krisei hos d an eipē tō adelfō autou raka enochos estai tō synedriō hos dan eipē mōre enochos estai eis tēn geennanτουtou pyros

23. ἐὰν οὖν προσφέρῃς τὸ δῶρόν σου ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, κἀκεῖ μνησθῇς ὅτι ὁ ἀδελφός σου ἔχει τι κατὰ σοῦ,

ean oun prosferēs to dōron sou epi to thysiastērion kakei mnēsthēs hoti ho adelfos sou echei ti kata sou

24. ἄφες ἐκεῖ τὸ δῶρόν σου ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ὕπαγε, πρῶτον διαλλάγηθι τῷ ἀδελφῷ σου, καὶ τότε ἐλθὼν πρόσφερε τὸ δῶρόν σου.

afes ekei to dōron sou emprosthen tou thysiastēriou kai hypage prōton diallagēthi tō adelfō sou kai tote elthōn prosfere to dōron sou

25. ἴσθι εὐνοῶν τῷ ἀντιδίκῳ σου ταχύ, ἕως ὅτου εἶ ἐν τῇ ὁδῷ μετ’ αὐτοῦ, μήποτέ σε παραδῷ ὁ ἀντίδικος τῷ κριτῇ, καὶ ὁ κριτὴς σε παραδῷ τῷ ὑπηρέτῃ, καὶ εἰς φυλακὴν βληθήσῃ.

isthi eunoōn tō antidikō sou tachy heōs hotou ei en tē hodō met autou mēpote se paradō ho antidikos tō kritē kai ho kritēs se paradō tō hypēretē kai eisfylakēn blēthēsē

26. ἀμὴν λέγω σοι, οὐ μὴ ἐξέλθῃς ἐκεῖθεν, ἕως ἂν ἀποδῷς τὸν ἔσχατον κοδράντην.

amēn legō soi ou mē ekselthēs ekeithen heōs an apodōs ton eschaton kodrantēn

27. Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις, Οὐ μοιχεύσεις.

ēkousate hoti errethē tois archaiois ou moicheuseis

28. ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ὅτι πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτῆς ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ.

egō de legō hymin hoti pas ho blepōn gynaika pros to epithymēsai autēs ēdē emoicheusen autēn en tē kardia autou

29. εἰ δὲ ὁ ὀφθαλμός σου ὁ δεξιὸς σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ• συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου, καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου βληθῇ εἰς γέενναν.

ei de ho ofthalmos sou ho deksios skandalizei se eksele auton kai bale apo sou symferei gar soi hina apolētai hen tōn melōn sou kai mē holon to sōma soublēthē eis geennan

30. καὶ εἰ ἡ δεξιά σου χεὶρ σκανδαλίζει σε, ἔκκοψον αὐτὴν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ• συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου, καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου βληθῇ εἰς γέενναν.

kai ei hē deksia sou cheir skandalizei se ekkopson autēn kai bale apo sou symferei gar soi hina apolētai hen tōn melōn sou kai mē holon to sōma sou blēthēeis geennan

31. ἐρρέθη δὲ ὅτι Ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, δότω αὐτῇ ἀποστάσιον•

errethē de hoti hos an apolysē tēn gynaika autou dotō autē apostasion

32. ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ὅτι ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, παρεκτὸς λόγου πορνείας, ποιεῖ αὐτὴν μοιχᾶσθαι, καὶ ὃς ἐὰν ἀπολελυμένην γαμήσῃ μοιχᾶται•

egō de legō hymin hoti hos an apolysē tēn gynaika autou parektos logou porneias poiei autēn moichasthai kai hos ean apolelymenēn gamēsē moichatai

33. Πάλιν ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις, Οὐκ ἐπιορκήσεις, ἀποδώσεις δὲ τῷ κυρίῳ τοὺς ὅρκους σου.

palin ēkousate hoti errethē tois archaiois ouk epiorkēseis apodōseis de tō kyriō tous horkous sou

34. ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ὀμόσαι ὅλως• μήτε ἐν τῷ οὐρανῷ, ὅτι θρόνος ἐστὶ τοῦ Θεοῦ•

egō de legō hymin mē omosai holōs mēte en tō ouranō hoti thronos estin tou theou

35. μήτε ἐν τῇ γῇ, ὅτι ὑποπόδιόν ἐστι τῶν ποδῶν αὐτοῦ• μήτε εἰς Ἱεροσόλυμα, ὅτι πόλις ἐστὶ τοῦ μεγάλου βασιλέως•

mēte en tē gē hoti hypopodion estin tōn podōn autou mēte eis ierosolyma hoti polis estin tou megalou basileōs

36. μήτε ἐν τῇ κεφαλῇ σου ὀμόσῃς, ὅτι οὐ δύνασαι μίαν τρίχα λευκὴν ἢ μέλαιναν ποιῆσαι.

mēte en tē kefalē sou omosēs hoti ou dynasai mian tricha leukēn ē melainan poiēsai

37. ἔστω δὲ ὁ λόγος ὑμῶν, ναὶ ναί, οὒ οὔ• τὸ δὲ περισσὸν τούτων ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστιν.

estō de ho logos hymōn nai nai ou ou to de perisson toutōn ek tou ponērou estin

38. Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη, Ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος•

ēkousate hoti errethē ofthalmon anti ofthalmou kai odonta anti odontos

39. ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ἀντιστῆναι τῷ πονηρῷ• ἀλλ’ ὅστις σε ῥαπίσει ἐπί τὴν δεξιάν σου σιαγόνα, στρέψον αὐτῷ καὶ τὴν ἄλλην•

egō de legō hymin mē antistēnai tō ponērō all hostis se rapisei epi tēn deksian sou siagona strepson autō kai tēn allēn

40. καὶ τῷ θέλοντί σοι κριθῆναι καὶ τὸν χιτῶνά σου λαβεῖν, ἄφες αὐτῷ καὶ τὸ ἱμάτιον•

kai tō thelonti soi krithēnai kai ton chitōna sou labein afes autō kai to himation

41. καὶ ὅστις σε ἀγγαρεύσει μίλιον ἕν, ὕπαγε μετ’ αὐτοῦ δύο.

kai hostis se angareusei milion hen hypage met autou dyo

42. τῷ αἰτοῦντί σε δίδου• καὶ τὸν θέλοντα ἀπὸ σοῦ δανείσασθαι μὴ ἀποστραφῇς.

tō aitounti se didou kai ton thelonta apo sou daneisasthai mē apostrafēs

43. Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη, Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου, καὶ μισήσεις τὸν ἐχθρόν σου•

ēkousate hoti errethē agapēseis ton plēsion sou kai misēseis ton echthron sou

44. ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, εὐλογειτε τοὺς καταρωμένους ὑμᾶς, καλῶς ποιεῖτε τοὺς μισοῦντας ὑμᾶς, καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς, καὶ διωκόντων ὑμᾶς•

egō de legō hymin agapate tous echthrous hymōn eulogeite tous katarōmenous hymas kalōs poieite tous misountas hymas kai proseuchesthe hyper tōn epēreazontōn hymas kai diōkontōn hymas

45. ὅπως γένησθε υἱοὶ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς, ὅτι τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθούς, καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους.

hopōs genēsthe hyioi tou patros hymōn tou en ouranois hoti ton hēlion autou anatellei epi ponērous kai agathous kai brechei epi dikaious kai adikous

46. ἐὰν γὰρ ἀγαπήσητε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, τίνα μισθὸν ἔχετε; οὐχὶ καὶ οἱ τελῶναι τὸ αὐτὸ ποιοῦσι;

ean gar agapēsēte tous agapōntas hymas tina misthon echete ouchi kai hoi telōnai to auto poiousin

47. καὶ ἐὰν ἀσπάσησθε τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν μόνον, τί περισσὸν ποιεῖτε; οὐχὶ καὶ οἱ τελῶναι οὕτω ποιοῦσιν;

kai ean aspasēsthe tous adelfous hymōn monon ti perisson poieite ouchi kai hoi telōnai houtōs poiousin

48. ἔσεσθε οὖν ὑμεῖς τέλειοι, ὡσπερ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς τέλειός ἐστι.

esesthe oun hymeis teleioi hōsper ho patēr hymōn ho en tois ouranois teleios estin

Κεφαλαιο 6

1. Προσέχετε τὴν ἐλεημοσύνην ὑμῶν μὴ ποιεῖν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὸ θεαθῆναι αὐτοῖς• εἰ δὲ μήγε, μισθὸν οὐκ ἔχετε παρὰ τῷ πατρὶ ὑμῶν τῷ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

prosechete tēn eleēmosynēn hymōn mē poiein emprosthen tōn anthrōpōn pros to theathēnai autois ei de mēge misthon ouk echete para tō patri hymōn tō en tois ouranois

2. Ὅταν οὖν ποιῇς ἐλεημοσύνην, μὴ σαλπίσῃς ἔμπροσθέν σου, ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ ποιοῦσιν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ ἐν ταῖς ῥύμαις, ὅπως δοξασθῶσιν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων• ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν.

hotan oun poiēs eleēmosynēn mē salpisēs emprosthen sou hōsper hoi hypokritai poiousin en tais synagōgais kai en tais rymais hopōs doksasthōsin hypo tōn anthrōpōn amēn legō hymin apechousin ton misthonautōn

3. σοῦ δὲ ποιοῦντος ἐλεημοσύνην μὴ γνώτω ἡ ἀριστερά σου τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου,

sou de poiountos eleēmosynēn mē gnōtō hē aristera sou ti poiei hē deksia sou

4. ὅπως ᾖ σου ἡ ἐλεημοσύνη ἐν τῷ κρυπτῷ• καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ αὑτὸς, ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ.

hopōs ē sou hē eleēmosynē en tō kryptō kai ho patēr sou ho blepōn en tō kryptō autos apodōsei soi en tō fanerō

5. Καὶ ὅταν προσεύχῃ, οὐκ ἔσῃ ὥσπερ οἱ ὑποκριταί, ὅτι φιλοῦσιν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ ἐν ταῖς γωνίαις τῶν πλατειῶν ἑστῶτες προσεύχεσθαι, ὅπως ἂν φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις• ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν.

kai hotan proseuchē ouk esē hōsper hoi hypokritai hoti filousin en tais synagōgais kai en tais gōniais tōn plateiōn hestōtes proseuchesthai hopōs an fanōsin tois anthrōpois amēn legō hymin hotiapechousin ton misthon autōn

6. σὺ δὲ ὅταν προσεύχῃ, εἴσελθε εἰς τὸ ταμιεῖόν σου, καὶ κλείσας τὴν θύραν σου, Πρόσευξαι τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ• καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ.

sy de hotan proseuchē eiselthe eis to tamieion sou kai kleisas tēn thyran sou proseuksai tō patri sou tō en tō kryptō kai ho patēr sou ho blepōn en tōkryptō apodōsei soi en tō fanerō

7. Προσευχόμενοι δὲ μὴ βαττολογήσητε, ὥσπερ οἱ ἐθνικοί• δοκοῦσι γὰρ ὅτι ἐν τῇ πολυλογίᾳ αὐτῶν εἰσακουσθήσονται.

proseuchomenoi de mē battologēsēte hōsper hoi ethnikoi dokousin gar hoti en tē polylogia autōn eisakousthēsontai

8. μὴ οὖν ὁμοιωθῆτε αὐτοῖς• οἶδε γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὧν χρείαν ἔχετε, πρὸ τοῦ ὑμᾶς αἰτῆσαι αὐτόν.

mē oun homoiōthēte autois oiden gar ho patēr hymōn hōn chreian echete pro tou hymas aitēsai auton

9. οὕτως οὖν προσεύχεσθε ὑμεῖς• Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου•

houtōs oun proseuchesthe hymeis pater hēmōn ho en tois ouranois hagiasthētō to onoma sou

10. ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου• γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς•

elthetō hē basileia sou genēthētō to thelēma sou hōs en ouranō kai epi tēs gēs

11. τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον•

ton arton hēmōn ton epiousion dos hēmin sēmeron

12. καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν•

kai afes hēmin ta ofeilēmata hēmōn hōs kai hēmeis afiemen tois ofeiletais hēmōn

13. καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. ἀμήν.

kai mē eisenegkēs hēmas eis peirasmon alla rysai hēmas apo tou ponērou hoti sou estin hē basileia kai hē dynamis kai hē doksa eis tous aiōnas amēn

14. ἐὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος•

ean gar afēte tois anthrōpois ta paraptōmata autōn afēsei kai hymin ho patēr hymōn ho ouranios

15. ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν.

ean de mē afēte tois anthrōpois ta paraptōmata autōn oude ho patēr hymōn afēsei ta paraptōmata hymōn

16. Ὅταν δὲ νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ σκυθρωποί• ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν, ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες• ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν

hotan de nēsteuēte mē ginesthe hōsper hoi hypokritai skythrōpoi afanizousin gar ta prosōpa autōn hopōs fanōsin tois anthrōpois nēsteuontes amēn legō hymin hoti apechousin ton misthon autōn

17. σὺ δὲ νηστεύων ἄλειψαί σου τὴν κεφαλὴν, καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι,

sy de nēsteuōn aleipsai sou tēn kefalēn kai to prosōpon sou nipsai

18. ὅπως μὴ φανῇς τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων, ἀλλὰ τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ• καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ.

hopōs mē fanēs tois anthrōpois nēsteuōn alla tō patri sou tō en tō kryptō kai ho patēr sou ho blepōn en tō kryptō apodōsei soi en tō fanerō

19. Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται διορύσσουσι καὶ κλέπτουσι•

mē thēsaurizete hymin thēsaurous epi tēs gēs hopou sēs kai brōsis afanizei kai hopou kleptai dioryssousin kai kleptousin

20. θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ, ὅπου οὔτε σὴς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν.

thēsaurizete de hymin thēsaurous en ouranō hopou oute sēs oute brōsis afanizei kai hopou kleptai ou dioryssousin oude kleptousin

21. ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμων.

hopou gar estin ho thēsauros hymōn ekei estai kai hē kardia hymōn

22. ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός• ἐὰν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινὸν ἔσται•

ho lychnos tou sōmatos estin ho ofthalmos ean oun ho ofthalmos sou haplous hē holon to sōma sou fōteinon estai

23. ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται. εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστί, τὸ σκότος πόσον;

ean de ho ofthalmos sou ponēros ē holon to sōma sou skoteinon estai ei oun to fōs to en soi skotos estin to skotos poson

24. οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν• ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει, καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει• ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται, καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμμωνᾷ.

oudeis dynatai dysi kyriois douleuein ē gar ton hena misēsei kai ton heteron agapēsei ē henos antheksetai kai tou heterou katafronēsei ou dynasthe theō douleuein kai mammōna

25. διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν, τί φάγητε καὶ τί πίητε• μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν, τί ἐνδύσησθε. οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστι τῆς τροφῆς, καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος;

dia touto legō hymin mē merimnate tē psychē hymōn ti fagēte kai ti piēte mēde tō sōmati hymōn ti endysēsthe ouchi hē psychē pleion estin tēs trofēs kai to sōmatou endymatos

26. ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν, οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά• οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν;

emblepsate eis ta peteina tou ouranou hoti ou speirousin oude therizousin oude synagousin eis apothēkas kai ho patēr hymōn ho ouranios trefei auta ouch hymeis mallon diaferete autōn

27. τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα;

tis de eks hymōn merimnōn dynatai prostheinai epi tēn hēlikian autou pēchyn hena

28. καὶ περὶ ἐνδύματος τί μεριμνᾶτε; καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ, πῶς αὐξάνει• οὐ κοπιᾷ, οὐδὲ νήθει•

kai peri endymatos ti merimnate katamathete ta krina tou agrou pōs auksanei ou kopia oude nēthei

29. λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων.

legō de hymin hoti oude solomōn en pasē tē doksē autou periebaleto hōs hen toutōn

30. εἰ δὲ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ, σήμερον ὄντα, καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον, ὁ Θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσιν, οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι;

ei de ton chorton tou agrou sēmeron onta kai aurion eis klibanon ballomenon ho theos houtōs amfiennysin ou pollō mallon hymas oligopistoi

31. μὴ οὖν μεριμνήσητε, λέγοντες, Τί φάγωμεν, ἤ τί πίωμεν, ἤ τί περιβαλώμεθα;

mē oun merimnēsēte legontes ti fagōmen ē ti piōmen ē ti peribalōmetha

32. πάντα γὰρ ταῦτα τὰ ἔθνη ἐπιζητεῖ• οἶδε γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος ὅτι χρῄζετε τούτων ἁπάντων.

panta gar tauta ta ethnē epizētei oiden gar ho patēr hymōn ho ouranios hoti chrēzete toutōn hapantōn

33. ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν.

zēteite de prōton tēn basileian tou theou kai tēn dikaiosynēn autou kai tauta panta prostethēsetai hymin

34. μὴ οὖν μεριμνήσητε εἰς τὴν αὔριον• ἡ γὰρ αὔριον μεριμνήσει τὰ ἑαυτῆς ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία αὐτῆς.

mē oun merimnēsēte eis tēn aurion hē gar aurion merimnēsei ta heautēs arketon tē hēmera hē kakia autēs

Κεφαλαιο 7

1. Μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε,

mē krinete hina mē krithēte

2. ἐν ᾧ γὰρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε• καὶ ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε, ἀντιμετρηθήσεται ὑμῖν.

en hō gar krimati krinete krithēsesthe kai en hō metrō metreite antimetrēthēsetai hymin

3. τί δὲ βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ δοκὸν οὐ κατανοεῖς;

ti de blepeis to karfos to en tō ofthalmō tou adelfou sou tēn de en tō sō ofthalmō dokon ou katanoeis

4. ἢ πῶς ἐρεῖς τῷ ἀδελφῷ σου, Ἄφες ἐκβάλω τὸ κάρφος ἀπὸ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, καὶ ἰδοὺ ἡ δοκὸς ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σοῦ;

ē pōs ereis tō adelfō sou afes ekbalō to karfos apo tou ofthalmou sou kai idou hē dokos en tō ofthalmō sou

5. ὑποκριτά, ἔκβαλε πρῶτον τὴν δοκόν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σοῦ, καὶ τότε διαβλέψεις ἐκβαλεῖν τὸ κάρφος ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου.

hypokrita ekbale prōton tēn dokon ek tou ofthalmou sou kai tote diablepseis ekbalein to karfos ek tou ofthalmou tou adelfou sou

6. Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσί• μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

mē dōte to hagion tois kysin mēde balēte tous margaritas hymōn emprosthen tōn choirōn mēpote katapatēsōsin autous en tois posin autōn kai strafentes rēksōsin hymas

7. Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν• ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε• κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν.

aiteite kai dothēsetai hymin zēteite kai heurēsete krouete kai anoigēsetai hymin

8. πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει, καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει, καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται.

pas gar ho aitōn lambanei kai ho zētōn heuriskei kai tō krouonti anoigēsetai

9. ἢ τίς ἐστιν ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος, ὃν ἐὰν αἰτήσῃ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ;

ē tis estin eks hymōn anthrōpos hon ean aitēsē ho hyios autou arton mē lithon epidōsei autō

10. καὶ ἐὰν ἰχθὺν αἰτήσῃ, μὴ ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ;

kai ean ichthyn aitēsē mē ofin epidōsei autō

11. εἰ οὖν ὑμεῖς, πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;

ei oun hymeis ponēroi ontes oidate domata agatha didonai tois teknois hymōn posō mallon ho patēr hymōn ho en tois ouranois dōsei agatha tois aitousin auton

12. πάντα οὖν ὅσα ἂν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, οὕτω καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς• οὗτος γάρ ἐστιν ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται.

panta oun hosa an thelēte hina poiōsin hymin hoi anthrōpoi houtōs kai hymeis poieite autois houtos gar estin ho nomos kai hoi profētai

13. Εἰσέλθετε διὰ τῆς στενῆς πύλης• ὅτι πλατεῖα ἡ πύλη, καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν, καὶ πολλοί εἰσιν οἱ εἰσερχόμενοι δι’ αὐτῆς•

eiselthete dia tēs stenēs pylēs hoti plateia hē pylē kai eurychōros hē hodos hē apagousa eis tēn apōleian kai polloi eisin hoi eiserchomenoi di autēs

14. ὅτί στενὴ ἡ πύλη, καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν, καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν.

hoti stenē hē pylē kai tethlimmenē hē hodos hē apagousa eis tēn zōēn kai oligoi eisin hoi heuriskontes autēn

15. Προσέχετε δὲ ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες ἔρχονται πρὸς ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προβάτων, ἔσωθεν δέ εἰσι λύκοι ἅρπαγες.

prosechete de apo tōn pseudoprofētōn hoitines erchontai pros hymas en endymasin probatōn esōthen de eisin lykoi harpages

16. ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς• μήτι συλλέγουσιν ἀπὸ ἀκανθῶν σταφυλὴν, ἢ ἀπὸ τριβόλων σῦκα;

apo tōn karpōn autōn epignōsesthe autous mēti syllegousin apo akanthōn stafylēn ē apo tribolōn syka

17. οὕτω πᾶν δένδρον ἀγαθὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖ• τὸ δὲ σαπρὸν δένδρον καρποὺς πονηροὺς ποιεῖ•

houtōs pan dendron agathon karpous kalous poiei to de sapron dendron karpous ponērous poiei

18. οὐ δύναται δένδρον ἀγαθὸν καρποὺς πονηροὺς ποιεῖν, οὐδὲ δένδρον σαπρὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖν.

ou dynatai dendron agathon karpous ponērous poiein oude dendron sapron karpous kalous poiein

19. πᾶν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται.

pan dendron mē poioun karpon kalon ekkoptetai kai eis pyr balletai

20. ἄραγε ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς.

arage apo tōn karpōn autōn epignōsesthe autous

21. οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι, Κύριε, Κύριε, εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν• ἀλλ’ ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.

ou pas ho legōn moi kyrie kyrie eiseleusetai eis tēn basileian tōn ouranōn all ho poiōn to thelēma tou patros mou tou en ouranois

22. πολλοὶ ἐροῦσί μοι ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, Κύριε Κύριε, οὐ τῷ σῷ ὀνόματι προεφητεύσαμεν, καὶ τῷ σῷ ὀνόματι δαιμόνια ἐξεβάλομεν, καὶ τῷ σῷ ὀνόματι δυνάμεις πολλὰς ἐποιήσαμεν;

polloi erousin moi en ekeinē tē hēmera kyrie kyrie ou tō sō onomati proefēteusamen kai tō sō onomati daimonia eksebalomen kai tō sō onomati dynameis pollas epoiēsamen

23. καὶ τότε ὁμολογήσω αὐτοῖς, ὅτι οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς• ἀποχωρεῖτε ἀπ’ ἐμοῦ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν.

kai tote homologēsō autois hoti oudepote egnōn hymas apochōreite ap emou hoi ergazomenoi tēn anomian

24. πᾶς οὖν ὅστις ἀκούει μου τοὺς λόγους τούτους καὶ ποιεῖ αὐτοὺς, ὁμοιώσω αὐτὸν ἀνδρὶ φρονίμῳ, ὅστις ᾠκοδόμησε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν πέτραν•

pas oun hostis akouei mou tous logous toutous kai poiei autous homoiōsō auton andri fronimō hostis ōkodomēsen tēn oikian autou epi tēn petran

25. καὶ κατέβη ἡ βροχὴ καὶ ἦλθον οἱ ποταμοὶ καὶ ἔπνευσαν οἱ ἄνεμοι, καὶ προσέπεσον τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ, καὶ οὐκ ἔπεσε• τεθεμελίωτο γὰρ ἐπὶ τὴν πέτραν.

kai katebē hē brochē kai ēlthon hoi potamoi kai epneusan hoi anemoi kai prosepeson tē oikia ekeinē kai ouk epesen tethemeliōto gar epi tēn petran

26. καὶ πᾶς ὁ ἀκούων μου τοὺς λόγους τούτους καὶ μὴ ποιῶν αὐτοὺς, ὁμοιωθήσεται ἀνδρὶ μωρῷ, ὅστις ᾠκοδόμησε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν ἄμμον•

kai pas ho akouōn mou tous logous toutous kai mē poiōn autous homoiōthēsetai andri mōrō hostis ōkodomēsen tēn oikian autou epi tēn ammon

27. καὶ κατέβη ἡ βροχὴ καὶ ἦλθον οἱ ποταμοὶ καὶ ἔπνευσαν οἱ ἄνεμοι, καὶ προσέκοψαν τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ, καὶ ἔπεσε• καὶ ἦν ἡ πτῶσις αὐτῆς μεγάλη.

kai katebē hē brochē kai ēlthon hoi potamoi kai epneusan hoi anemoi kai prosekopsan tē oikia ekeinē kai epesen kai ēn hē ptōsis autēs megalē

28. Καὶ ἐγένετο ὅτε συνετέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς λόγους τούτους ἐξεπλήσσοντο οἱ ὄχλοι ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ•

kai egeneto hote synetelesen ho iēsous tous logous toutous ekseplēssonto hoi ochloi epi tē didachē autou

29. ἦν γὰρ διδάσκων αὐτοὺς ὡς ἐξουσίαν ἔχων, καὶ οὐχ ὡς οἱ γραμματεῖς.

ēn gar didaskōn autous hōs eksousian echōn kai ouch hōs hoi grammateis

Κεφαλαιο 8

1. Καταβάντι δὲ αὐτῷ ἀπὸ τοῦ ὄρους, ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί•

katabanti de autō apo tou orous ēkolouthēsan autō ochloi polloi

2. καὶ ἰδού, λεπρὸς ἐλθὼν προσεκύνει αὐτῷ λέγων, Κύριε, ἐὰν θέλῃς δύνασαί με καθαρίσαι.

kai idou lepros elthōn prosekynei autō legōn kyrie ean thelēs dynasai me katharisai

3. καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα, ἥψατο αὐτοῦ ὁ Ἰησοῦς, λέγων, Θέλω, καθαρίσθητι. καὶ εὐθέως ἐκαθαρίσθη αὐτοῦ ἡ λέπρα.

kai ekteinas tēn cheira hēpsato autou ho iēsous legōn thelō katharisthēti kai eutheōs ekatharisthē autou hē lepra

4. καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ὅρα μηδενὶ εἴπῃς• ἀλλ’ ὕπαγε, σεαυτὸν δεῖξον τῷ ἱερεῖ, καὶ προσένεγκε τὸ δῶρον ὃ προσέταξε Μωσῆς, εἰς μαρτύριον αὐτοῖς.

kai legei autō ho iēsous hora mēdeni eipēs all hypage seauton deikson tō hierei kai prosenegke to dōron ho prosetaksen mōsēs eis martyrion autois

5. Εἰσελθόντι δὲ τῷ Ἰησοῦ εἰς Καπερναούμ, προσῆλθεν αὐτῷ ἑκατόνταρχος παρακαλῶν αὐτὸν,

eiselthonti de tō iēsou eis kapernaoum prosēlthen autō hekatontarchos parakalōn auton

6. καὶ λέγων, Κύριε, ὁ παῖς μου βέβληται ἐν τῇ οἰκίᾳ παραλυτικός, δεινῶς βασανιζόμενος.

kai legōn kyrie ho pais mou beblētai en tē oikia paralytikos deinōs basanizomenos

7. καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἐγὼ ἐλθὼν θεραπεύσω αὐτόν.

kai legei autō ho iēsous egō elthōn therapeusō auton

8. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἑκατόνταρχος ἔφη, Κύριε, οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς• ἀλλὰ μόνον εἰπὲ λόγον, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου.

kai apokritheis ho hekatontarchos efē kyrie ouk eimi hikanos hina mou hypo tēn stegēn eiselthēs alla monon eipe logon kai iathēsetai ho pais mou

9. καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ ἐξουσίαν, ἔχων ὑπ’ ἐμαυτὸν στρατιώτας• καὶ λέγω τούτῳ, Πορεύθητι, καὶ πορεύεται• καὶ ἄλλῳ, Ἔρχου, καὶ ἔρχεται• καὶ τῷ δούλῳ μου, Ποίησον τοῦτο, καὶ ποιεῖ.

kai gar egō anthrōpos eimi hypo eksousian echōn hyp emauton stratiōtas kai legō toutō poreuthēti kai poreuetai kai allō erchou kai erchetai kai tō doulō mou poiēson touto kai poiei

10. ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐθαύμασε, καὶ εἶπε τοῖς ἀκολουθοῦσιν, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον.

akousas de ho iēsous ethaumasen kai eipen tois akolouthousin amēn legō hymin oude en tō israēl tosautēn pistin heuron

11. λέγω δὲ ὑμῖν, ὅτι πολλοὶ ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν ἥξουσι, καὶ ἀνακλιθήσονται μετὰ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ, ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν•

legō de hymin hoti polloi apo anatolōn kai dysmōn hēksousin kai anaklithēsontai meta abraam kai isaak kai iakōb en tē basileia tōn ouranōn

12. οἱ δὲ υἱοὶ τῆς βασιλείας ἐκβληθήσονται εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον• ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.

hoi de hyioi tēs basileias ekblēthēsontai eis to skotos to eksōteron ekei estai ho klauthmos kai ho brygmos tōn odontōn

13. καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς τῷ ἑκατοντάρχῳ, Ὕπαγε, καὶ ὡς ἐπίστευσας γενηθήτω σοι. καὶ ἰάθη ὁ παῖς αὐτοῦ ἐν τῇ ὥρᾳ ἐκείνῃ.

kai eipen ho iēsous tō ekatontarchō hypage kai hōs episteusas genēthētō soi kai iathē ho pais autou en tē hōra ekeinē

14. Καὶ ἐλθὼν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν οἰκίαν Πέτρου, εἶδε τὴν πενθερὰν αὐτοῦ βεβλημένην καὶ πυρέσσουσαν,

kai elthōn ho iēsous eis tēn oikian petrou eiden tēn pentheran autou beblēmenēn kai pyressousan

15. καὶ ἥψατο τῆς χειρὸς αὐτῆς, καὶ ἀφῆκεν αὐτὴν ὁ πυρετός• καὶ ἠγέρθη, καὶ διηκόνει αὐτοῖς.

kai hēpsato tēs cheiros autēs kai afēken autēn ho pyretos kai ēgerthē kai diēkonei autois

16. ὀψίας δὲ γενομένης προσήνεγκαν αὐτῷ δαιμονιζομένους πολλούς• καὶ ἐξέβαλε τὰ πνεύματα λόγῳ, καὶ πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας ἐθεράπευσεν•

opsias de genomenēs prosēnegkan autō daimonizomenous pollous kai eksebalen ta pneumata logō kai pantas tous kakōs echontas etherapeusen

17. ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἠσαΐου τοῦ προφήτου, λέγοντος, Αὐτὸς τὰς ἀσθενείας ἡμῶν ἔλαβε, καὶ τὰς νόσους ἐβάστασεν.

hopōs plērōthē to rēthen dia ēsaiou tou profētou legontos autos tas astheneias hēmōn elaben kai tas nosous ebastasen

18. Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς πολλοὺς ὄχλους περὶ αὐτὸν, ἐκέλευσεν ἀπελθεῖν εἰς τὸ πέραν.

idōn de ho iēsous pollous ochlous peri auton ekeleusen apelthein eis to peran

19. καὶ προσελθὼν εἷς γραμματεὺς εἶπεν αὐτῷ, Διδάσκαλε, ἀκολουθήσω σοι ὅπου ἐὰν ἀπέρχῃ.

kai proselthōn heis grammateus eipen autō didaskale akolouthēsō soi hopou ean aperchē

20. καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Αἱ ἀλώπεκες φωλεοὺς ἔχουσι, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις• ὁ δὲ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ.

kai legei autō ho iēsous hai alōpekes fōleous echousin kai ta peteina tou ouranou kataskēnōseis ho de hyios tou anthrōpou ouk echei pou tēn kefalēn klinē

21. ἕτερος δὲ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ, Κύριε, ἐπίτρεψόν μοι πρῶτον ἀπελθεῖν καὶ θάψαι τὸν πατέρα μου.

heteros de tōn mathētōn autou eipen autō kyrie epitrepson moi prōton apelthein kai thapsai ton patera mou

22. ὁ δὲ Ἰησοῦς εῖπεν αὐτῷ, Ἀκολούθει μοι, καὶ ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς.

ho de iēsous eipen autō akolouthei moi kai afes tous nekrous thapsai tous heautōn nekrous

23. Καὶ ἐμβάντι αὐτῷ εἰς τὸ πλοῖον, ἠκολούθησαν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.

kai embanti autō eis to ploion ēkolouthēsan autō hoi mathētai autou

24. καὶ ἰδοὺ, σεισμὸς μέγας ἐγένετο ἐν τῇ θαλάσσῃ, ὥστε τὸ πλοῖον καλύπτεσθαι ὑπὸ τῶν κυμάτων• αὐτὸς δὲ ἐκάθευδε.

kai idou seismos megas egeneto en tē thalassē hōste to ploion kalyptesthai hypo tōn kymatōn autos de ekatheuden

25. καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἤγειραν αὐτόν, λέγοντες, Κύριε, σῶσον ἡμᾶς, ἀπολλύμεθα.

kai proselthontes hoi mathētai autou ēgeiran auton legontes kyrie sōson hēmas apollymetha

26. καὶ λέγει αὐτοῖς, Τί δειλοί ἐστε, ὀλιγόπιστοι; τότε ἐγερθεὶς ἐπετίμησε τοῖς ἀνέμοις καὶ τῇ θαλάσσῃ, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη.

kai legei autois ti deiloi este oligopistoi tote egertheis epetimēsen tois anemois kai tē thalassē kai egeneto galēnē megalē

27. οἱ δὲ ἄνθρωποι ἐθαύμασαν, λέγοντες, Ποταπός ἐστιν οὗτος, ὅτι καὶ οἱ ἄνεμοι καὶ ἡ θάλασσα ὑπακούουσιν αὐτῷ;

hoi de anthrōpoi ethaumasan legontes potapos estin houtos hoti kai hoi anemoi kai hē thalassa hypakouousin autō

28. Καὶ ἐλθόντι αὐτῷ εἰς τὸ πέραν εἰς τὴν χώραν τῶν Γεργεσηνῶν, ὑπήντησαν αὐτῷ δύο δαιμονιζόμενοι ἐκ τῶν μνημείων ἐξερχόμενοι, χαλεποὶ λίαν, ὥστε μὴ ἰσχύειν τινὰ παρελθεῖν διὰ τῆς ὁδοῦ ἐκείνης•

kai elthonti autō eis to peran eis tēn chōran tōn gergesēnōn hypēntēsan autō dyo daimonizomenoi ek tōn mnēmeiōn ekserchomenoi chalepoi lian hōste mē ischyein tina parelthein dia tēs hodou ekeinēs

29. καὶ ἰδοὺ, ἔκραξαν λέγοντες, Τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ υἱὲ τοῦ Θεοῦ; ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς;

kai idou ekraksan legontes ti hēmin kai soi iēsou hyie tou theou ēlthes hōde pro kairou basanisai hēmas

30. ἦν δὲ μακρὰν ἀπ’ αὐτῶν ἀγέλη χοίρων πολλῶν βοσκομένη.

ēn de makran ap autōn agelē choirōn pollōn boskomenē

31. οἱ δὲ δαίμονες παρεκάλουν αὐτὸν, λέγοντες, Εἰ ἐκβάλλεις ἡμᾶς, ἐπίτρεψον ἡμῖν ἀπελθεῖν εἰς τὴν ἀγέλην τῶν χοίρων.

hoi de daimones parekaloun auton legontes ei ekballeis hēmas epitrepson hēmin apelthein eis tēn agelēn tōn choirōn

32. καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ὑπάγετε. οἱ δὲ ἐξελθόντες ἀπῆλθον εἰς τὴν ἀγέλην τῶν χοίρων• καὶ ἰδού, ὥρμησε πᾶσα ἡ ἀγέλη τῶν χοίρων κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ ἀπέθανον ἐν τοῖς ὕδασιν.

kai eipen autois hypagete hoi de ekselthontes apēlthon eis tēn agelēn tōn choirōn kai idou hōrmēsen pasa hē agelē tōn choirōn kata tou krēmnou eis tēn thalassan kai apethanon entois hydasin

33. οἱ δὲ βόσκοντες ἔφυγον, καὶ ἀπελθόντες εἰς τὴν πόλιν ἀπήγγειλαν πάντα, καὶ τὰ τῶν δαιμονιζομένων.

hoi de boskontes efygon kai apelthontes eis tēn polin apēngeilan panta kai ta tōn daimonizomenōn

34. καὶ ἰδοὺ, πᾶσα ἡ πόλις ἐξῆλθεν εἰς συνάντησιν τῷ Ἰησοῦ• καὶ ἰδόντες αὐτὸν, παρεκάλεσαν ὅπως μεταβῇ ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν.

kai idou pasa hē polis eksēlthen eis synantēsin tō iēsou kai idontes auton parekalesan hopōs metabē apo tōn horiōn autōn

Κεφαλαιο 9

1. Καὶ ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον διεπέρασε καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν.

kai embas eis to ploion dieperasen kai ēlthen eis tēn idian polin

2. καὶ ἰδού, προσέφερον αὐτῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης βεβλημένον• καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπε τῷ παραλυτικῷ, Θάρσει, τέκνον• ἀφέωνταί σοί αἱ ἁμαρτίαι σου.

kai idou proseferon autō paralytikon epi klinēs beblēmenon kai idōn ho iēsous tēn pistin autōn eipen tō paralytikō tharsei teknon afeōntai soi hai hamartiai sou

3. καὶ ἰδού, τινὲς τῶν γραμματέων εἶπον ἐν ἑαυτοῖς, Οὗτος βλασφημεῖ.

kai idou tines tōn grammateōn eipon en heautois houtos blasfēmei

4. καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν, Ἱνατί ὑμεῖς ἐνθυμεῖσθε πονηρὰ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;

kai idōn ho iēsous tas enthymēseis autōn eipen hina ti hymeis enthymeisthe ponēra en tais kardiais hymōn

5. τί γάρ ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν, Ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι• ἢ εἰπεῖν, Ἔγειραι καὶ περιπάτει;

ti gar estin eukopōteron eipein afeōntai soi hai hamartiai ē eipein egeirai kai peripatei

6. ἵνα δὲ εἰδῆτε, ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας τότε λέγει τῷ παραλυτικῷ, Ἐγερθεὶς ἆρόν σου τὴν κλίνην, καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου.

hina de eidēte hoti eksousian echei ho hyios tou anthrōpou epi tēs gēs afienai hamartias tote legei tō paralytikō egertheis aron sou tēn klinēn kai hypage eis ton oikon sou

7. καὶ ἐγερθεὶς ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.

kai egertheis apēlthen eis ton oikon autou

8. ἰδόντες δὲ οἱ ὄχλοι ἐθαύμασαν, καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεὸν, τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις.

idontes de hoi ochloi ethaumasan kai edoksasan ton theon ton donta eksousian toiautēn tois anthrōpois

9. Καὶ παράγων ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, Ματθαῖον λεγόμενον, καὶ λέγει αὐτῷ, Ἀκολούθει μοι. καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ.

kai paragōn ho iēsous ekeithen eiden anthrōpon kathēmenon epi to telōnion matthaion legomenon kai legei autō akolouthei moi kai anastas ēkolouthēsen autō

10. Καὶ ἐγένετο αὐτοῦ ἀνακειμένου ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ ἰδού, πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ ἐλθόντες συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ.

kai egeneto autou anakeimenou en tē oikia kai idou polloi telōnai kai hamartōloi elthontes synanekeinto tō iēsou kai tois mathētais autou

11. καὶ ἰδόντες οἱ Φαρισαῖοι εἶπον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Διατί μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει ὁ διδάσκαλος ὑμῶν;

kai idontes hoi farisaioi eipon tois mathētais autou dia ti meta tōn telōnōn kai hamartōlōn esthiei ho didaskalos hymōn

12. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀκούσας εἶπεν αὐτοῖς, Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες.

ho de iēsous akousas eipen autois ou chreian echousin hoi ischyontes iatrou all hoi kakōs echontes

13. πορευθέντες δὲ μάθετε τί ἐστιν, Ἔλεον θέλω, καὶ οὐ θυσίαν• οὐ γὰρ ἦλθον καλέσαι δικαίους, ἀλλ’ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν.

poreuthentes de mathete ti estin eleon thelō kai ou thysian ou gar ēlthon kalesai dikaious all hamartōlous eis metanoian

14. Τότε προσέρχονται αὐτῷ οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου, λέγοντες, Διατί ἡμεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι νηστεύομεν πολλά, οἱ δὲ μαθηταί σου οὐ νηστεύουσι;

tote proserchontai autō hoi mathētai iōannou legontes dia ti hēmeis kai hoi farisaioi nēsteuomen polla hoi de mathētai sou ou nēsteuousin

15. καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος πενθεῖν, ἐφ’ ὅσον μετ’ αὐτῶν ἐστιν ὁ νυμφίος; ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος, καὶ τότε νηστεύσουσιν.

kai eipen autois ho iēsous mē dynantai hoi hyioi tou nymfōnos penthein ef hoson met autōn estin ho nymfios eleusontai de hēmerai hotan aparthē ap autōn ho nymfios kai totenēsteusousin

16. Οὐδεὶς δὲ ἐπιβάλλει ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπὶ ἱματίῳ παλαιῷ. αἴρει γὰρ τὸ πλήρωμα αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ἱματίου, καὶ χεῖρον σχίσμα γίνεται.

oudeis de epiballei epiblēma rakous agnafou epi himatiō palaiō airei gar to plērōma autou apo tou himatiou kai cheiron schisma ginetai

17. οὐδὲ βάλλουσιν οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς• εἰ δὲ μήγε, ῥήγνυνται οἱ ἀσκοί, καὶ ὁ οἶνος ἐκχεῖται, καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπολοῦνται• ἀλλὰ βάλλουσιν οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς καινούς, καὶ ἀμφότερα συντηροῦνται.

oude ballousin oinon neon eis askous palaious ei de mēge rēgnyntai hoi askoi kai ho oinos ekcheitai kai hoi askoi apolountai alla ballousin oinon neon eis askous kainous kai amfoterasyntērountai

18. Ταῦτα αὐτοῦ λαλοῦντος αὐτοῖς, ἰδού, ἄρχων εἷς ἐλθὼν προσεκύνει αὐτῷ, λέγων ὅτι Ἡ θυγάτηρ μου ἄρτι ἐτελεύτησεν• ἀλλὰ ἐλθὼν ἐπίθες τὴν χεῖρά σου ἐπ’ αὐτήν, καὶ ζήσεται.

tauta autou lalountos autois idou archōn heis elthōn prosekynei autō legōn hoti hē thygatēr mou arti eteleutēsen alla elthōn epithes tēn cheira sou ep autēn kai zēsetai

19. καὶ ἐγερθεὶς ὁ Ἰησοῦς ἠκολούθησεν αὐτῷ καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.

kai egertheis ho iēsous ēkolouthēsen autō kai hoi mathētai autou

20. καὶ ἰδού, γυνὴ αἱμορροοῦσα δώδεκα ἔτη, προσελθοῦσα ὄπισθεν, ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ.

kai idou gynē haimorroousa dōdeka etē proselthousa opisthen hēpsato tou kraspedou tou himatiou autou

21. ἔλεγε γὰρ ἐν ἑαυτῇ, Ἐὰν μόνον ἅψωμαι τοῦ ἱματίου αὐτοῦ, σωθήσομαι.

elegen gar en heautē ean monon hapsōmai tou himatiou autou sōthēsomai

22. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐπιστραφεὶς καὶ ἰδὼν αὐτὴν, εἶπε, Θάρσει, θύγατερ• ἡ πίστις σου σέσωκέ σε. καὶ ἐσώθη ἡ γυνὴ ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.

ho de iēsous epistrafeis kai idōn autēn eipen tharsei thygater hē pistis sou sesōken se kai esōthē hē gynē apo tēs hōras ekeinēs

23. καὶ ἐλθὼν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἄρχοντος, καὶ ἰδὼν τοὺς αὐλητὰς καὶ τὸν ὄχλον θορυβούμενον,

kai elthōn ho iēsous eis tēn oikian tou archontos kai idōn tous aulētas kai ton ochlon thoryboumenon

24. λέγει αὐτοῖς, Ἀναχωρεῖτε• οὐ γὰρ ἀπέθανε τὸ κοράσιον, ἀλλὰ καθεύδει. καὶ κατεγέλων αὐτοῦ.

legei autois anachōreite ou gar apethanen to korasion alla katheudei kai kategelōn autou

25. ὅτε δὲ ἐξεβλήθη ὁ ὄχλος, εἰσελθὼν ἐκράτησε τῆς χειρὸς αὐτῆς, καὶ ἠγέρθη τὸ κοράσιον.

hote de ekseblēthē ho ochlos eiselthōn ekratēsen tēs cheiros autēs kai ēgerthē to korasion

26. καὶ ἐξῆλθεν ἡ φήμη αὕτη εἰς ὅλην τὴν γῆν ἐκείνην.

kai eksēlthen hē fēmē hautē eis holēn tēn gēn ekeinēn

27. Καὶ παράγοντι ἐκεῖθεν τῷ Ἰησοῦ, ἠκολούθησαν αὐτῷ δύο τυφλοὶ, κράζοντες καὶ λέγοντες, Ἐλέησον ἡμᾶς, υἱὲ Δαβίδ.

kai paragonti ekeithen tō iēsou ēkolouthēsan autō dyo tyfloi krazontes kai legontes eleēson hēmas hyie david

28. ἐλθόντι δὲ εἰς τὴν οἰκίαν, προσῆλθον αὐτῷ οἱ τυφλοί, καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Πιστεύετε ὅτι δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι; λέγουσιν αὐτῷ, Ναί, Κύριε.

elthonti de eis tēn oikian prosēlthon autō hoi tyfloi kai legei autois ho iēsous pisteuete hoti dynamai touto poiēsai legousin autō nai kyrie

29. τότε ἥψατο τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, λέγων, Κατὰ τὴν πίστιν ὑμῶν γενηθήτω ὑμῖν.

tote hēpsato tōn ofthalmōn autōn legōn kata tēn pistin hymōn genēthētō hymin

30. καὶ ἀνεῴχθησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί• καὶ ἐνεβριμήσατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων, Ὁρᾶτε μηδεὶς γινωσκέτω.

kai aneōchthēsan autōn hoi ofthalmoi kai enebrimēsato autois ho iēsous legōn horate mēdeis ginōsketō

31. οἱ δὲ ἐξελθόντες διεφήμισαν αὐτὸν ἐν ὅλῃ τῇ γῇ ἐκείνῃ.

hoi de ekselthontes diefēmisan auton en holē tē gē ekeinē

32. Αὐτῶν δὲ ἐξερχομένων, ἰδού, προσήνεγκαν αὐτῷ ἄνθρωπον κωφὸν δαιμονιζόμενον•

autōn de ekserchomenōn idou prosēnegkan autō anthrōpon kōfon daimonizomenon

33. καὶ ἐκβληθέντος τοῦ δαιμονίου, ἐλάλησεν ὁ κωφός• καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι, λέγοντες, Οὐδέποτε ἐφάνη οὕτως ἐν τῷ Ἰσραήλ.

kai ekblēthentos tou daimoniou elalēsen ho kōfos kai ethaumasan hoi ochloi legontes oudepote efanē houtōs en tō israēl

34. οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἔλεγον, Ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια.

hoi de farisaioi elegon en tō archonti tōn daimoniōn ekballei ta daimonia

35. Καὶ περιῆγεν ὁ Ἰησοῦς τὰς πόλεις πάσας καὶ τὰς κώμας, διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν, καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας, καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ.

kai periēgen ho iēsous tas poleis pasas kai tas kōmas didaskōn en tais synagōgais autōn kai kēryssōn to euangelion tēs basileias kai therapeuōn pasan noson kai pasan malakian en tōlaō

36. ἰδὼν δὲ τοὺς ὄχλους, ἐσπλαγχνίσθη περὶ αὐτῶν, ὅτι ἦσαν ἐκλελυμένοι καὶ ἐρριμμένοι ὡσεὶ πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα.

idōn de tous ochlous esplagchnisthē peri autōn hoti ēsan eklelymenoi kai errimmenoi hōsei probata mē echonta poimena

37. τότε λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Ὁ μὲν θερισμὸς πολύς, οἱ δὲ ἐργάται ὀλίγοι•

tote legei tois mathētais autou ho men therismos polys hoi de ergatai oligoi

38. δεήθητε οὖν τοῦ Κυρίου τοῦ θερισμοῦ, ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὐτοῦ.

deēthēte oun tou kyriou tou therismou hopōs ekbalē ergatas eis ton therismon autou

Κεφαλαιο 10

1. καὶ προσκαλεσάμενος τοὺς δώδεκα μαθητὰς αὐτοῦ, ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν πνευμάτων ἀκαθάρτων, ὥστε ἐκβάλλειν αὐτά, καὶ θεραπεύειν πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν.

kai proskalesamenos tous dōdeka mathētas autou edōken autois eksousian pneumatōn akathartōn hōste ekballein auta kai therapeuein pasan noson kai pasan malakian

2. Τῶν δὲ δώδεκα ἀποστόλων τὰ ὀνόματά ἐστι ταῦτα• πρῶτος Σίμων ὁ λεγόμενος Πέτρος, καὶ Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ• Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ Ἰωάννης ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ•

tōn de dōdeka apostolōn ta onomata estin tauta prōtos simōn ho legomenos petros kai andreas ho adelfos autou iakōbos ho tou zebedaiou kai iōannēs ho adelfos autou

3. Φίλιππος, καὶ Βαρθολομαῖος• Θωμᾶς, καὶ Ματθαῖος ὁ τελώνης• Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ἀλφαίου, καὶ Λεββαῖος ὁ ἐπικληθεὶς Θαδδαῖος•

filippos kai bartholomaios thōmas kai matthaios ho telōnēs iakōbos ho tou halfaiou kai lebbaios ho epiklētheis thaddaios

4. Σίμων ὁ Κανανίτης, καὶ Ἰούδας Ἰσκαριώτης ὁ καὶ παραδοὺς αὐτόν.

simōn ho kananitēs kai ioudas iskariōtēs ho kai paradous auton

5. τούτους τοὺς δώδεκα ἀπέστειλεν ὁ Ἰησοῦς, παραγγείλας αὐτοῖς, λέγων, Εἰς ὁδὸν ἐθνῶν μὴ ἀπέλθητε, καὶ εἰς πόλιν Σαμαρειτῶν μὴ εἰσέλθητε•

toutous tous dōdeka apesteilen ho iēsous parangeilas autois legōn eis hodon ethnōn mē apelthēte kai eis polin samareitōn mē eiselthēte

6. πορεύεσθε δὲ μᾶλλον πρὸς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ.

poreuesthe de mallon pros ta probata ta apolōlota oikou israēl

7. πορευόμενοι δὲ κηρύσσετε, λέγοντες ὅτι Ἤγγικεν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

poreuomenoi de kēryssete legontes hoti ēngiken hē basileia tōn ouranōn

8. ἀσθενοῦντας θεραπεύετε, λεπροὺς καθαρίζετε, νεκροὺς ἐγείρετε, δαιμόνια ἐκβάλλετε. δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε.

asthenountas therapeuete leprous katharizete nekrous egeirete daimonia ekballete dōrean elabete dōrean dote

9. μὴ κτήσησθε χρυσὸν, μηδὲ ἄργυρον, μηδὲ χαλκὸν εἰς τὰς ζώνας ὑμῶν,

mē ktēsēsthe chryson mēde argyron mēde chalkon eis tas zōnas hymōn

10. μὴ πήραν εἰς ὁδὸν, μηδὲ δύο χιτῶνας, μηδὲ ὑποδήματα, μηδὲ ῥάβδους• ἄξιος γὰρ ὁ ἐργάτης τῆς τροφῆς αὐτοῦ ἐστιν.

mē pēran eis hodon mēde dyo chitōnas mēde hypodēmata mēde rabdous aksios gar ho ergatēs tēs trofēs autou estin

11. εἰς ἣν δ’ ἂν πόλιν ἢ κώμην εἰσέλθητε, ἐξετάσατε τίς ἐν αὐτῇ ἄξιός ἐστι• κἀκεῖ μείνατε, ἕως ἂν ἐξέλθητε.

eis hēn d an polin ē kōmēn eiselthēte eksetasate tis en autē aksios estin kakei meinate heōs an ekselthēte

12. εἰσερχόμενοι δὲ εἰς τὴν οἰκίαν, ἀσπάσασθε αὐτήν.

eiserchomenoi de eis tēn oikian aspasasthe autēn

13. καὶ ἐὰν μὲν ᾖ ἡ οἰκία ἀξία, ἐλθέτω ἡ εἰρήνη ὑμῶν ἐπ’ αὐτήν• ἐὰν δὲ μὴ ᾖ ἀξία, ἡ εἰρήνη ὑμῶν πρὸς ὑμᾶς ἐπιστραφήτω.

kai ean men ē hē oikia aksia elthetō hē eirēnē hymōn ep autēn ean de mē ē aksia hē eirēnē hymōn pros hymas epistrafētō

14. καὶ ὃς ἐὰν μὴ δέξηται ὑμᾶς μηδὲ ἀκούσῃ τοὺς λόγους ὑμῶν, ἐξερχόμενοι τῆς οἰκίας ἢ τῆς πόλεως ἐκείνης, ἐκτινάξατε τὸν κονιορτὸν τῶν ποδῶν ὑμῶν.

kai hos ean mē deksētai hymas mēde akousē tous logous hymōn ekserchomenoi tēs oikias ē tēs poleōs ekeinēs ektinaksate ton koniorton tōn podōn hymōn

15. ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀνεκτότερον ἔσται γῇ Σοδόμων καὶ Γομόρρων ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως, ἢ τῇ πόλει ἐκείνῃ.

amēn legō hymin anektoteron estai gē sodomōn kai gomorrōn en hēmera kriseōs ē tē polei ekeinē

16. Ἰδοὺ, ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων• γίνεσθε οὖν φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις, καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί.

idou egō apostellō hymas hōs probata en mesō lykōn ginesthe oun fronimoi hōs hoi ofeis kai akeraioi hōs hai peristerai

17. προσέχετε δὲ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων• παραδώσουσι γὰρ ὑμᾶς εἰς συνέδρια, καὶ ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν μαστιγώσουσιν ὑμᾶς•

prosechete de apo tōn anthrōpōn paradōsousin gar hymas eis synedria kai en tais synagōgais autōn mastigōsousin hymas

18. καὶ ἐπὶ ἡγεμόνας δὲ καὶ βασιλεῖς ἀχθήσεσθε ἕνεκεν ἐμοῦ, εἰς μαρτύριον αὐτοῖς καὶ τοῖς ἔθνεσιν.

kai epi hēgemonas de kai basileis achthēsesthe heneken emou eis martyrion autois kai tois ethnesin

19. ὅταν δὲ παραδιδῶσιν ὑμᾶς, μὴ μεριμνήσητε πῶς ἢ τί λαλήσητε• δοθήσεται γὰρ ὑμῖν ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ τί λαλήσετε•

hotan de paradidōsin hymas mē merimnēsēte pōs ē ti lalēsēte dothēsetai gar hymin en ekeinē tē hōra ti lalēsete

20. οὐ γὰρ ὑμεῖς ἐστε οἱ λαλοῦντες, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τοῦ πατρὸς ὑμῶν τὸ λαλοῦν ἐν ὑμῖν.

ou gar hymeis este hoi lalountes alla to pneuma tou patros hymōn to laloun en hymin

21. παραδώσει δὲ ἀδελφὸς ἀδελφὸν εἰς θάνατον, καὶ πατὴρ τέκνον• καὶ ἐπαναστήσονται τέκνα ἐπὶ γονεῖς, καὶ θανατώσουσιν αὐτούς.

paradōsei de adelfos adelfon eis thanaton kai patēr teknon kai epanastēsontai tekna epi goneis kai thanatōsousin autous

22. καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου• ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται.

kai esesthe misoumenoi hypo pantōn dia to onoma mou ho de hypomeinas eis telos houtos sōthēsetai

23. ὅταν δὲ διώκωσιν ὑμᾶς ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, φεύγετε εἰς τὴν ἄλλην• ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ τελέσητε τὰς πόλεις τοῦ Ἰσραήλ, ἕως ἂν ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου.

hotan de diōkōsin hymas en tē polei tautē feugete eis tēn allēn amēn gar legō hymin ou mē telesēte tas poleis tou israēl heōs an elthē ho hyios tou anthrōpou

24. Οὐκ ἔστι μαθητὴς ὑπὲρ τὸν διδάσκαλον, οὐδὲ δοῦλος ὑπὲρ τὸν κύριον αὐτοῦ.

ouk estin mathētēs hyper ton didaskalon oude doulos hyper ton kyrion autou

25. ἀρκετὸν τῷ μαθητῇ ἵνα γένηται ὡς ὁ διδάσκαλος αὐτοῦ, καὶ ὁ δοῦλος ὡς ὁ κύριος αὐτοῦ. εἰ τὸν οἰκοδεσπότην Βεελζεβοὺβ ἐκάλεσαν, πόσῳ μᾶλλον τοὺς οἰκιακοὺς αὐτοῦ;

arketon tō mathētē hina genētai hōs ho didaskalos autou kai ho doulos hōs ho kyrios autou ei ton oikodespotēn beelzeboub ekalesan posō mallon tous oikiakous autou

26. μὴ οὖν φοβηθῆτε αὐτούς• οὐδὲν γάρ ἐστι κεκαλυμμένον, ὃ οὐκ ἀποκαλυφθήσεται• καὶ κρυπτὸν ὃ οὐ γνωσθήσεται.

mē oun fobēthēte autous ouden gar estin kekalymmenon ho ouk apokalyfthēsetai kai krypton ho ou gnōsthēsetai

27. ὃ λέγω ὑμῖν ἐν τῇ σκοτίᾳ, εἴπατε ἐν τῷ φωτί• καὶ ὃ εἰς τὸ οὖς ἀκούετε, κηρύξατε ἐπὶ τῶν δωμάτων.

ho legō hymin en tē skotia eipate en tō fōti kai ho eis to ous akouete kēryksate epi tōn dōmatōn

28. καὶ μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι. φοβηθήτε δὲ μᾶλλον τὸν δυνάμενον καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα ἀπολέσαι ἐν γεέννῃ.

kai mē fobēthēte apo tōn apokteinontōn to sōma tēn de psychēn mē dynamenōn apokteinai fobēthēte de mallon ton dynamenon kai psychēn kai sōma apolesai en geennē

29. οὐχὶ δύο στρουθία ἀσσαρίου πωλεῖται; καὶ ἓν ἐξ αὐτῶν οὐ πεσεῖται ἐπὶ τὴν γῆν, ἄνευ τοῦ πατρὸς ὑμῶν•

ouchi dyo strouthia assariou pōleitai kai hen eks autōn ou peseitai epi tēn gēn aneu tou patros hymōn

30. ὑμῶν δὲ καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς πᾶσαι ἠριθμημέναι εἰσί.

hymōn de kai hai triches tēs kefalēs pasai ērithmēmenai eisin

31. μὴ οὖν φοβηθῆτε• πολλῶν στρουθίων διαφέρετε ὑμεῖς.

mē oun fobēthēte pollōn strouthiōn diaferete hymeis

32. πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ, ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.

pas oun hostis homologēsei en emoi emprosthen tōn anthrōpōn homologēsō kagō en autō emprosthen tou patros mou tou en ouranois

33. ὅστις δ’ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.

hostis d an arnēsētai me emprosthen tōn anthrōpōn arnēsomai auton kagō emprosthen tou patros mou tou en ouranois

34. Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἐπὶ τὴν γῆν• οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην, ἀλλὰ μάχαιραν.

mē nomisēte hoti ēlthon balein eirēnēn epi tēn gēn ouk ēlthon balein eirēnēn alla machairan

35. ἦλθον γὰρ διχάσαι ἄνθρωπον κατὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ θυγατέρα κατὰ τῆς μητρὸς αὐτῆς, καὶ νύμφην κατὰ τῆς πενθερᾶς αὐτῆς•

ēlthon gar dichasai anthrōpon kata tou patros autou kai thygatera kata tēs mētros autēs kai nymfēn kata tēs pentheras autēs

36. καὶ ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοὶ αὐτοῦ.

kai echthroi tou anthrōpou hoi oikiakoi autou

37. ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος• καὶ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμέ, οὐκ ἔστι μου ἄξιος.

ho filōn patera ē mētera hyper eme ouk estin mou aksios kai ho filōn hyion ē thygatera hyper eme ouk estin mou aksios

38. καὶ ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος.

kai hos ou lambanei ton stauron autou kai akolouthei opisō mou ouk estin mou aksios

39. ὁ εὑρὼν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀπολέσει αὐτήν• καὶ ὁ ἀπολέσας τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ εὑρήσει αὐτήν.

ho heurōn tēn psychēn autou apolesei autēn kai ho apolesas tēn psychēn autou heneken emou heurēsei autēn

40. Ὁ δεχόμενος ὑμᾶς ἐμὲ δέχεται• καὶ ὁ ἐμὲ δεχόμενος δέχεται τὸν ἀποστείλαντά με.

ho dechomenos hymas eme dechetai kai ho eme dechomenos dechetai ton aposteilanta me

41. ὁ δεχόμενος προφήτην εἰς ὄνομα προφήτου μισθὸν προφήτου λήψεται• καὶ ὁ δεχόμενος δίκαιον εἰς ὄνομα δικαίου μισθὸν δικαίου λήψεται.

ho dechomenos profētēn eis onoma profētou misthon profētou lēpsetai kai ho dechomenos dikaion eis onoma dikaiou misthon dikaiou lēpsetai

42. καὶ ὃς ἐὰν ποτίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων ποτήριον ψυχροῦ μόνον εἰς ὄνομα μαθητοῦ, ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ ἀπολέσῃ τὸν μισθὸν αὐτοῦ.

kai hos ean potisē hena tōn mikrōn toutōn potērion psychrou monon eis onoma mathētou amēn legō hymin ou mē apolesē ton misthon autou

Κεφαλαιο 11

1. Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς διατάσσων τοῖς δώδεκα μαθηταῖς αὐτοῦ, μετέβη ἐκεῖθεν τοῦ διδάσκειν καὶ κηρύσσειν ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτῶν.

kai egeneto hote etelesen ho iēsous diatassōn tois dōdeka mathētais autou metebē ekeithen tou didaskein kai kēryssein en tais polesin autōn

2. Ὁ δὲ Ἰωάννης ἀκούσας ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ τὰ ἔργα τοῦ Χριστοῦ, πέμψας δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ,

ho de iōannēs akousas en tō desmōtēriō ta erga tou christou pempsas dyo tōn mathētōn autou

3. εἶπεν αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος, ἢ ἕτερον προσδοκῶμεν;

eipen autō sy ei ho erchomenos ē heteron prosdokōmen

4. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Πορευθέντες ἀπαγγείλατε Ἰωάννῃ ἃ ἀκούετε καὶ βλέπετε•

kai apokritheis ho iēsous eipen autois poreuthentes apangeilate iōannē ha akouete kai blepete

5. τυφλοὶ ἀναβλέπουσι, καὶ χωλοὶ περιπατοῦσι, λεπροὶ καθαρίζονται, καὶ κωφοὶ ἀκούουσι, νεκροὶ ἐγείρονται, καὶ πτωχοὶ εὐαγγελίζονται•

tyfloi anablepousin kai chōloi peripatousin leproi katharizontai kai kōfoi akouousin nekroi egeirontai kai ptōchoi euangelizontai

6. καὶ μακάριός ἐστιν ὃς ἐὰν μὴ σκανδαλισθῇ ἐν ἐμοί.

kai makarios estin hos ean mē skandalisthē en emoi

7. τούτων δὲ πορευομένων ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς λέγειν τοῖς ὄχλοις περὶ Ἰωάννου, Τί ἐξήλθετε εἰς τὴν ἔρημον θεάσασθαι; κάλαμον ὑπὸ ἀνέμου σαλευόμενον;

toutōn de poreuomenōn ērksato ho iēsous legein tois ochlois peri iōannou ti eksēlthete eis tēn erēmon theasasthai kalamon hypo anemou saleuomenon

8. ἀλλὰ τί ἐξήλθετε ἰδεῖν; ἄνθρωπον ἐν μαλακοῖς ἱματίοις ἠμφιεσμένον; ἰδού, οἱ τὰ μαλακὰ φοροῦντες ἐν τοῖς οἴκοις τῶν βασιλέων εἰσίν.

alla ti eksēlthete idein anthrōpon en malakois himatiois ēmfiesmenon idou hoi ta malaka forountes en tois oikois tōn basileōn eisin

9. ἀλλὰ τί ἐξήλθετε ἰδεῖν; προφήτην; ναί, λέγω ὑμῖν, καὶ περισσότερον προφήτου•

alla ti eksēlthete idein profētēn nai legō hymin kai perissoteron profētou

10. οὗτός γὰρ ἐστι περὶ οὗ γέγραπται, Ἰδού, ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου.

houtos gar estin peri hou gegraptai idou egō apostellō ton angelon mou pro prosōpou sou hos kataskeuasei tēn hodon sou emprosthen sou

11. ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ ἐγήγερται ἐν γεννητοῖς γυναικῶν μείζων Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ. ὁ δὲ μικρότερος ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν μείζων αὐτοῦ ἐστιν.

amēn legō hymin ouk egēgertai en gennētois gynaikōn meizōn iōannou tou baptistou ho de mikroteros en tē basileia tōn ouranōn meizōn autou estin

12. ἀπὸ δὲ τῶν ἡμερῶν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ ἕως ἄρτι ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν.

apo de tōn hēmerōn iōannou tou baptistou heōs arti hē basileia tōn ouranōn biazetai kai biastai harpazousin autēn

13. πάντες γὰρ οἱ προφῆται καὶ ὁ νόμος ἕως Ἰωάννου προεφήτευσαν•

pantes gar hoi profētai kai ho nomos heōs iōannou proefēteusan

14. καὶ εἰ θέλετε δέξασθαι, αὐτός ἐστιν Ἠλίας ὁ μέλλων ἔρχεσθαι.

kai ei thelete deksasthai autos estin ēlias ho mellōn erchesthai

15. ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω.

ho echōn ōta akouein akouetō

16. τίνι δὲ ὁμοιώσω τὴν γενεὰν ταύτην; ὁμοία ἐστὶ παιδαρίοις ἐν ἀγοραῖς καθημένοις, καὶ προσφωνοῦσι τοῖς ἑταίροις αὐτῶν,

tini de homoiōsō tēn genean tautēn homoia estin paidariois en agorais kathēmenois kai prosfōnousin tois etairois autōn

17. καὶ λέγουσιν, Ηὐλήσαμεν ὑμῖν, καὶ οὐκ ὠρχήσασθε• ἐθρηνήσαμεν ὑμῖν, καὶ οὐκ ἐκόψασθε.

kai legousin ēulēsamen hymin kai ouk ōrchēsasthe ethrēnēsamen hymin kai ouk ekopsasthe

18. ἦλθε γὰρ Ἰωάννης μήτε ἐσθίων μήτε πίνων, καὶ λέγουσι, Δαιμόνιον ἔχει.

ēlthen gar iōannēs mēte esthiōn mēte pinōn kai legousin daimonion echei

19. ἦλθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων, καὶ λέγουσιν, Ἰδού, ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης, τελωνῶν φίλος καὶ ἁμαρτωλῶν. καὶ ἐδικαιώθη ἡ σοφία ἀπὸ τῶν τέκνων αὐτῆς.

ēlthen ho hyios tou anthrōpou esthiōn kai pinōn kai legousin idou anthrōpos fagos kai oinopotēs telōnōn filos kai hamartōlōn kai edikaiōthē hē sofia apo tōn teknōn autēs

20. Τότε ἤρξατο ὀνειδίζειν τὰς πόλεις ἐν αἷς ἐγένοντο αἱ πλεῖσται δυνάμεις αὐτοῦ, ὅτι οὐ μετενόησαν

tote ērksato oneidizein tas poleis en hais egenonto hai pleistai dynameis autou hoti ou metenoēsan

21. Οὐαί σοι, Χοραζίν, οὐαί σοι, Βηθσαϊδά, ὅτι εἰ ἐν Τύρῳ καὶ Σιδῶνι ἐγένοντο αἱ δυνάμεις αἱ γενόμεναι ἐν ὑμῖν, πάλαι ἂν ἐν σάκκῳ καὶ σποδῷ μετενόησαν.

ouai soi chorazin ouai soi bēthsaida hoti ei en tyrō kai sidōni egenonto hai dynameis hai genomenai en hymin palai an en sakkō kai spodō metenoēsan

22. πλὴν λέγω ὑμῖν, Τύρῳ καὶ Σιδῶνι ἀνεκτότερον ἔσται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἢ ὑμῖν.

plēn legō hymin tyrō kai sidōni anektoteron estai en hēmera kriseōs ē hymin

23. καὶ σύ, Καπερναούμ, ἡ ἕως τοῦ οὐρανοῦ ὑψωθεῖσα, ἕως ᾅδου καταβιβασθήσῃ• ὅτι εἰ ἐν Σοδόμοις ἐγένοντο αἱ δυνάμεις αἱ γενόμεναι ἐν σοί, ἔμειναν ἂν μέχρι τῆς σήμερον.

kai sy kapernaoum hē heōs tou ouranou upsōtheisa heōs hadou katabibasthēsē hoti ei en sodomois egenonto hai dynameis hai genomenai en soi emeinan an mechri tēs sēmeron

24. πλὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι γῇ Σοδόμων ἀνεκτότερον ἔσται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως, ἢ σοί.

plēn legō hymin hoti gē sodomōn anektoteron estai en hēmera kriseōs ē soi

25. Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἐξομολογοῦμαί σοι, πάτερ, κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι απέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις•

en ekeinō tō kairō apokritheis ho iēsous eipen eksomologoumai soi pater kyrie tou ouranou kai tēs gēs hoti apekrypsas tauta apo sofōn kai synetōn kai apekalypsas auta nēpiois

26. ναί ὁ πατήρ, ὅτι οὕτως ἐγένετο εὐδοκία ἔμπροσθέν σου.

nai ho patēr hoti houtōs egeneto eudokia emprosthen sou

27. πάντα μοι παρεδόθη ὑπὸ τοῦ πατρός μου• καὶ οὐδεὶς ἐπιγινώσκει τὸν υἱὸν, εἰ μὴ ὁ πατήρ• οὐδὲ τὸν πατέρα τις ἐπιγινώσκει εἰ μὴ ὁ υἱὸς, καὶ ᾧ ἐὰν βούληται ὁ υἱὸς ἀποκαλύψαι.

panta moi paredothē hypo tou patros mou kai oudeis epiginōskei ton hyion ei mē ho patēr oude ton patera tis epiginōskei ei mē ho hyios kai hō ean boulētai hohyios apokalypsai

28. δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς.

deute pros me pantes hoi kopiōntes kai pefortismenoi kagō anapausō hymas

29. ἄρατε τὸν ζυγόν μου ἐφ’ ὑμᾶς καὶ μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ• καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν•

arate ton zygon mou ef hymas kai mathete ap emou hoti praos eimi kai tapeinos tē kardia kai heurēsete anapausin tais psychais hymōn

30. ὁ γὰρ ζυγός μου χρηστός, καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστιν.

ho gar zygos mou chrēstos kai to fortion mou elafron estin

Κεφαλαιο 12

1. Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἐπορεύθη ὁ Ἰησοῦς τοῖς σάββασι διὰ τῶν σπορίμων• οἱ δὲ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπείνασαν, καὶ ἤρξαντο τίλλειν στάχυας καὶ ἐσθίειν.

en ekeinō tō kairō eporeuthē ho iēsous tois sabbasin dia tōn sporimōn hoi de mathētai autou epeinasan kai ērksanto tillein stachyas kai esthiein

2. οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἰδόντες εἶπον αὐτῷ, Ἰδού, οἱ μαθηταί σου ποιοῦσιν ὃ οὐκ ἔξεστι ποιεῖν ἐν σαββάτῳ.

hoi de farisaioi idontes eipon autō idou hoi mathētai sou poiousin ho ouk eksestin poiein en sabbatō

3. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Οὐκ ἀνέγνωτε τί ἐποίησε Δαβὶδ, ὅτε ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ•

ho de eipen autois ouk anegnōte ti epoiēsen david hote epeinasen autos kai hoi met autou

4. πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ, καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγεν, ὃυς οὐκ ἐξὸν ἦν αὐτῷ φαγεῖν, οὐδὲ τοῖς μετ’ αὐτοῦ, εἰ μὴ τοῖς ἱερεῦσι μόνοις;

pōs eisēlthen eis ton oikon tou theou kai tous artous tēs protheseōs efagen ous ouk ekson ēn autō fagein oude tois met autou ei mē tois hiereusin monois

5. ἢ οὐκ ἀνέγνωτε ἐν τῷ νόμῳ, ὅτι τοῖς σάββασιν οἱ ἱερεῖς ἐν τῷ ἱερῷ τὸ σάββατον βεβηλοῦσι, καὶ ἀναίτιοί εἰσι;

ē ouk anegnōte en tō nomō hoti tois sabbasin hoi hiereis en tō hierō to sabbaton bebēlousin kai anaitioi eisin

6. λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι τοῦ ἱεροῦ μείζων ἐστιν ὧδε.

legō de hymin hoti tou hierou meizōn estin hōde

7. εἰ δὲ ἐγνώκειτε τί ἐστιν, Ἔλεον θέλω καὶ οὐ θυσίαν, οὐκ ἂν κατεδικάσατε τοὺς ἀναιτίους.

ei de egnōkeite ti estin eleon thelō kai ou thysian ouk an katedikasate tous anaitious

8. κύριος γάρ ἐστι καί τοῦ σαββάτου ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου.

kyrios gar estin kai tou sabbatou ho hyios tou anthrōpou

9. Καὶ μεταβὰς ἐκεῖθεν ἦλθεν εἰς τὴν συναγωγὴν αὐτῶν•

kai metabas ekeithen ēlthen eis tēn synagōgēn autōn

10. καὶ ἰδού, ἄνθρωπος ἦν τὴν χεῖρα ἔχων ξηράν• καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν, λέγοντες, Εἰ ἔξεστι τοῖς σάββασι θεραπεύειν; ἵνα κατηγορήσωσιν αὐτοῦ.

kai idou anthrōpos ēn tēn cheira echōn ksēran kai epērōtēsan auton legontes ei eksestin tois sabbasin therapeuein hina katēgorēsōsin autou

11. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Τίς ἔσται ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος, ὃς ἕξει πρόβατον ἕν, καὶ ἐὰν ἐμπέσῃ τοῦτο τοῖς σάββασιν εἰς βόθυνον, οὐχὶ κρατήσει αὐτὸ καὶ ἐγερεῖ;

ho de eipen autois tis estai eks hymōn anthrōpos hos eksei probaton hen kai ean empesē touto tois sabbasin eis bothynon ouchi kratēsei auto kai egerei

12. πόσῳ οὖν διαφέρει ἄνθρωπος προβάτου. ὥστε ἔξεστι τοῖς σάββασι καλῶς ποιεῖν.

posō oun diaferei anthrōpos probatou hōste eksestin tois sabbasin kalōs poiein

13. τότε λέγει τῷ ἀνθρώπῳ, Ἔκτεινόν τὴν χεῖρα σου. καὶ ἐξέτεινε, καὶ ἀποκατεστάθη ὑγιὴς ὡς ἡ ἄλλη.

tote legei tō anthrōpō ekteinon tēn cheira sou kai ekseteinen kai apokatestathē hygiēs hōs hē allē

14. οἱ δὲ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον κατ’ αὐτοῦ ἐξελθόντες, ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσιν.

hoi de farisaioi symboulion elabon kat autou ekselthontes hopōs auton apolesōsin

15. ὁ δὲ Ἰησοῦς γνοὺς ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν• καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτοὺς πάντας,

ho de iēsous gnous anechōrēsen ekeithen kai ēkolouthēsan autō ochloi polloi kai etherapeusen autous pantas

16. καὶ ἐπετίμησεν αὐτοῖς, ἵνα μὴ φανερὸν αὐτὸν ποιήσωσιν•

kai epetimēsen autois hina mē faneron auton poiēsōsin

17. ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἠσαΐου τοῦ προφήτου, λέγοντος,

hopōs plērōthē to rēthen dia ēsaiou tou profētou legontos

18. Ἰδού, ὁ παῖς μου ὃν ᾑρέτισα• ὁ ἀγαπητός μου εἰς ὃν εὐδόκησεν ἡ ψυχή μου• θήσω τὸ πνεῦμά μου ἐπ’ αὐτόν, καὶ κρίσιν τοῖς ἔθνεσιν ἀπαγγελεῖ.

idou ho pais mou hon hēretisa ho agapētos mou eis hon eudokēsen hē psychē mou thēsō to pneuma mou ep auton kai krisin tois ethnesin apangelei

19. οὐκ ἐρίσει, οὐδὲ κραυγάσει οὐδὲ ἀκούσει τις ἐν ταῖς πλατείαις τὴν φωνὴν αὐτοῦ.

ouk erisei oude kraugasei oude akousei tis en tais plateiais tēn fōnēn autou

20. κάλαμον συντετριμμένον οὐ κατεάξει, καὶ λίνον τυφόμενον οὐ σβέσει• ἕως ἂν ἐκβάλῃ εἰς νῖκος τὴν κρίσιν.

kalamon syntetrimmenon ou kateaksei kai linon tyfomenon ou sbesei heōs an ekbalē eis nikos tēn krisin

21. καὶ ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἔθνη ἐλπιοῦσι.

kai en tō onomati autou ethnē elpiousin

22. Τότε προσηνέχθη αὐτῷ δαιμονιζόμενος, τυφλὸς καὶ κωφός• καὶ ἐθεράπευσεν αὐτόν, ὥστε τὸν τυφλὸν καὶ κωφὸν καὶ λαλεῖν καὶ βλέπειν

tote prosēnechthē autō daimonizomenos tyflos kai kōfos kai etherapeusen auton hōste ton tyflon kai kōfon kai lalein kai blepein

23. καὶ ἐξίσταντο πάντες οἱ ὄχλοι καὶ ἔλεγον, Μήτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς Δαβίδ;

kai eksistanto pantes hoi ochloi kai elegon mēti houtos estin ho hyios david

24. οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες εἶπον, Οὗτος οὐκ ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια, εἰ μὴ ἐν τῷ Βεελζεβοὺλ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων.

hoi de farisaioi akousantes eipon houtos ouk ekballei ta daimonia ei mē en tō beelzeboul archonti tōn daimoniōn

25. εἰδὼς δὲ ὁ Ἰησοῦς τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν αὐτοῖς, Πᾶσα βασιλεία μερισθεῖσα καθ’ ἑαυτῆς ἐρημοῦται• καὶ πᾶσα πόλις ἢ οἰκία μερισθεῖσα καθ’ ἑαυτῆς οὐ σταθήσεται.

eidōs de ho iēsous tas enthymēseis autōn eipen autois pasa basileia meristheisa kath heautēs erēmoutai kai pasa polis ē oikia meristheisa kath heautēs ou stathēsetai

26. καὶ εἰ ὁ Σατανᾶς τὸν Σατανᾶν ἐκβάλλει, ἐφ’ ἑαυτὸν ἐμερίσθη• πῶς οὖν σταθήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ;

kai ei ho satanas ton satanan ekballei ef heauton emeristhē pōs oun stathēsetai hē basileia autou

27. καὶ εἰ ἐγὼ ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἐν τίνι ἐκβάλλουσι; διὰ τοῦτο αὐτοὶ ὑμῶν ἔσονται κριταὶ.

kai ei egō en beelzeboul ekballō ta daimonia hoi hyioi hymōn en tini ekballousin dia touto autoi hymōn esontai kritai

28. εἰ δὲ ἐγω ἐν Πνεύματι Θεοῦ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, ἄρα ἔφθασεν ἐφ’ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

ei de egō en pneumati theou ekballō ta daimonia ara efthasen ef hymas hē basileia tou theou

29. ἢ πῶς δύναταί τις εἰσελθεῖν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἰσχυροῦ καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ διἁρπάσαι, ἐὰν μὴ πρῶτον δήσῃ τὸν ἰσχυρόν; καὶ τότε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσει.

ē pōs dynatai tis eiselthein eis tēn oikian tou ischyrou kai ta skeuē autou diarpasai ean mē prōton dēsē ton ischyron kai tote tēn oikian autou diarpasei

30. ὁ μὴ ὢν μετ’ ἐμοῦ, κατ’ ἐμοῦ ἐστι, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ’ ἐμοῦ, σκορπίζει.

ho mē ōn met emou kat emou estin kai ho mē synagōn met emou skorpizei

31. διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, Πᾶσα ἁμαρτία καὶ βλασφημία ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις• ἡ δὲ τοῦ Πνεύματος βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις.

dia touto legō hymin pasa hamartia kai blasfēmia afethēsetai tois anthrōpois hē de tou pneumatos blasfēmia ouk afethēsetai tois anthrōpois

32. καὶ ὃς ἂν εἴπῃ λόγον κατὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἀφεθήσεται αὐτῷ• ὃς δ’ ἂν εἴπῃ κατὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου, οὐκ ἀφεθήσεται αὐτῷ, οὔτε ἐν τούτῳ τῷ αἰῶνι οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι.

kai hos an eipē logon kata tou hyiou tou anthrōpou afethēsetai autō hos d an eipē kata tou pneumatos tou hagiou ouk afethēsetai autō oute en toutō tō aiōni outeen tō mellonti

33. ἢ ποιήσατε τὸ δένδρον καλὸν, καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ καλόν, ἢ ποιήσατε τὸ δένδρον σαπρὸν, καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ σαπρόν, ἐκ γὰρ τοῦ καρποῦ τὸ δένδρον γινώσκεται.

ē poiēsate to dendron kalon kai ton karpon autou kalon ē poiēsate to dendron sapron kai ton karpon autou sapron ek gar tou karpou to dendron ginōsketai

34. γεννήματα ἐχιδνῶν, πῶς δύνασθε ἀγαθὰ λαλεῖν, πονηροὶ ὄντες; ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ.

gennēmata echidnōn pōs dynasthe agatha lalein ponēroi ontes ek gar tou perisseumatos tēs kardias to stoma lalei

35. ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας ἐκβάλλει τά ἀγαθά• καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει πονηρά.

ho agathos anthrōpos ek tou agathou thēsaurou tēs kardias ekballei ta agatha kai ho ponēros anthrōpos ek tou ponērou thēsaurou ekballei ponēra

36. λέγω δὲ ὑμῖν, ὅτι πᾶν ῥῆμα ἀργόν ὃ ἐὰν λαλήσωσιν οἱ ἄνθρωποι, ἀποδώσουσι περὶ αὐτοῦ λόγον ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως.

legō de hymin hoti pan rēma argon ho ean lalēsōsin hoi anthrōpoi apodōsousin peri autou logon en hēmera kriseōs

37. ἐκ γὰρ τῶν λόγων σου δικαιωθήσῃ, καὶ ἐκ τῶν λόγων σου καταδικασθήσῃ.

ek gar tōn logōn sou dikaiōthēsē kai ek tōn logōn sou katadikasthēsē

38. Τότε ἀπεκρίθησάν τινες τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων, λέγοντες, Διδάσκαλε, θέλομεν ἀπὸ σοῦ σημεῖον ἰδεῖν.

tote apekrithēsan tines tōn grammateōn kai farisaiōn legontes didaskale thelomen apo sou sēmeion idein

39. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ• καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ, εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου.

ho de apokritheis eipen autois genea ponēra kai moichalis sēmeion epizētei kai sēmeion ou dothēsetai autē ei mē to sēmeion iōna tou profētou

40. ὥσπερ γὰρ ἦν Ἰωνᾶς ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας, οὕτως ἔσται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας.

hōsper gar ēn iōnas en tē koilia tou kētous treis hēmeras kai treis nyktas houtōs estai ho hyios tou anthrōpou en tē kardia tēs gēs treis hēmeras kai treis nyktas

41. ἄνδρες Νινευῖται ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν• ὅτι μετενόησαν εἰς τὸ κήρυγμα Ἰωνᾶ• καὶ ἰδοὺ, πλεῖον Ἰωνᾶ ὧδε.

andres nineuitai anastēsontai en tē krisei meta tēs geneas tautēs kai katakrinousin autēn hoti metenoēsan eis to kērygma iōna kai idou pleion iōna hōde

42. βασίλισσα νότου ἐγερθήσεται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινεῖ αὐτήν• ὅτι ἦλθεν ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς ἀκοῦσαι τὴν σοφίαν Σολομῶντος• καὶ ἰδού, πλεῖον Σολομῶντος ὧδε.

basilissa notou egerthēsetai en tē krisei meta tēs geneas tautēs kai katakrinei autēn hoti ēlthen ek tōn peratōn tēs gēs akousai tēn sofian solomōntos kai idou pleion solomōntos hōde

43. ὅταν δὲ τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου, διέρχεται δι’ ἀνύδρων τόπων, ζητοῦν ἀνάπαυσιν, καὶ οὐχ εὑρίσκει.

hotan de to akatharton pneuma ekselthē apo tou anthrōpou dierchetai di anydrōn topōn zētoun anapausin kai ouch heuriskei

44. τότε λέγει, Ἐπιστρέψω εἰς τὸν οἶκόν μου ὅθεν ἐξῆλθον• καὶ ἐλθὸν εὑρίσκει σχολάζοντα, σεσαρωμένον, καὶ κεκοσμημένον.

tote legei epistrepsō eis ton oikon mou hothen eksēlthon kai elthon heuriskei scholazonta sesarōmenon kai kekosmēmenon

45. τότε πορεύεται καὶ παραλαμβάνει μεθ’ ἑαυτοῦ ἑπτὰ ἕτερα πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ, καὶ εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ• καὶ γίνεται τὰ ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου χείρονα τῶν πρώτων. οὕτως ἔσται καὶ τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ πονηρᾷ.

tote poreuetai kai paralambanei meth heautou hepta hetera pneumata ponērotera heautou kai eiselthonta katoikei ekei kai ginetai ta eschata tou anthrōpou ekeinou cheirona tōn prōtōn houtōs estai kai tē geneatautē tē ponēra

46. Ἔτι δὲ αὐτοῦ λαλοῦντος τοῖς ὄχλοις, ἰδού, ἡ μήτηρ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ εἱστήκεισαν ἔξω, ζητοῦντες αὐτῷ λαλῆσαι.

eti de autou lalountos tois ochlois idou hē mētēr kai hoi adelfoi autou heistēkeisan eksō zētountes autō lalēsai

47. εἶπε δέ τις αὐτῷ, Ἰδού, ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἔξω ἑστήκασι, ζητοῦντές σοι λαλῆσαι.

eipen de tis autō idou hē mētēr sou kai hoi adelfoi sou eksō hestēkasin zētountes soi lalēsai

48. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε τῷ εἰπόντι αὐτῷ, Τίς ἐστιν ἡ μήτηρ μου; καὶ τίνες εἰσὶν οἱ ἀδελφοί μου;

ho de apokritheis eipen tō eiponti autō tis estin hē mētēr mou kai tines eisin hoi adelfoi mou

49. καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ εἶπεν, Ἰδού, ἡ μήτηρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου.

kai ekteinas tēn cheira autou epi tous mathētas autou eipen idou hē mētēr mou kai hoi adelfoi mou

50. ὅστις γὰρ ἂν ποιήσῃ τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς, αὐτός μου ἀδελφὸς καὶ ἀδελφὴ καὶ μήτηρ ἐστίν.

hostis gar an poiēsē to thelēma tou patros mou tou en ouranois autos mou adelfos kai adelfē kai mētēr estin

Κεφαλαιο 13

1. Ἐν δὲ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τῆς οἰκίας ἐκάθητο παρὰ τὴν θάλασσαν.

en de tē hēmera ekeinē ekselthōn ho iēsous apo tēs oikias ekathēto para tēn thalassan

2. καὶ συνήχθησαν πρὸς αὐτὸν ὄχλοι πολλοί, ὥστε αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον ἐμβάντα καθῆσθαι• καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν εἱστήκει.

kai synēchthēsan pros auton ochloi polloi hōste auton eis to ploion embanta kathēsthai kai pas ho ochlos epi ton aigialon heistēkei

3. καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς πολλὰ ἐν παραβολαῖς, λέγων, Ἰδού, ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπείρειν.

kai elalēsen autois polla en parabolais legōn idou eksēlthen ho speirōn tou speirein

4. καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν, ἃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν• καὶ ἦλθε τὰ πετεινὰ, καὶ κατέφαγεν αὐτά.

kai en tō speirein auton ha men epesen para tēn hodon kai ēlthen ta peteina kai katefagen auta

5. ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὰ πετρώδη, ὅπου οὐκ εἶχε γῆν πολλήν• καὶ εὐθέως ἐξανέτειλε, διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς•

alla de epesen epi ta petrōdē hopou ouk eichen gēn pollēn kai eutheōs eksaneteilen dia to mē echein bathos gēs

6. ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη, καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν, ἐξηράνθη.

hēliou de anateilantos ekaumatisthē kai dia to mē echein rizan eksēranthē

7. ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὰς ἀκάνθας, καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι καὶ ἀπέπνιξαν αὐτά.

alla de epesen epi tas akanthas kai anebēsan hai akanthai kai apepniksan auta

8. ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν, καὶ ἐδίδου καρπόν, ὃ μὲν ἑκατόν, ὃ δὲ ἑξήκοντα, ὃ δὲ τριάκοντα.

alla de epesen epi tēn gēn tēn kalēn kai edidou karpon ho men hekaton ho de heksēkonta ho de triakonta

9. ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω.

ho echōn ōta akouein akouetō

10. Καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ εἶπον αὐτῷ, Διατί ἐν παραβολαῖς λαλεῖς αὐτοῖς;

kai proselthontes hoi mathētai eipon autō dia ti en parabolais laleis autois

11. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, ὅτι Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, ἐκείνοις δὲ οὐ δέδοται.

ho de apokritheis eipen autois hoti hymin dedotai gnōnai ta mystēria tēs basileias tōn ouranōn ekeinois de ou dedotai

12. ὅστις γὰρ ἔχει, δοθήσεται αὐτῷ καὶ περισσευθήσεται• ὅστις δὲ οὐκ ἔχει, καὶ ὃ ἔχει, ἀρθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ.

hostis gar echei dothēsetai autō kai perisseuthēsetai hostis de ouk echei kai ho echei arthēsetai ap autou

13. διὰ τοῦτο ἐν παραβολαῖς αὐτοῖς λαλῶ, ὅτι βλέποντες οὐ βλέπουσι, καὶ ἀκούοντες οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ συνίουσι.

dia touto en parabolais autois lalō hoti blepontes ou blepousin kai akouontes ouk akouousin oude syniousin

14. καὶ ἀναπληροῦται ἐπ’ αὐτοῖς ἡ προφητεία Ἠσαΐου, ἡ λέγουσα, Ἀκοῇ ἀκούσετε, καὶ οὐ μὴ συνῆτε• καὶ βλέποντες βλέψετε, καὶ οὐ μὴ ἴδητε.

kai anaplēroutai ep autois hē profēteia ēsaiou hē legousa akoē akousete kai ou mē synēte kai blepontes blepsete kai ou mē idēte

15. ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖς ὠσὶ βαρέως ἤκουσαν, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν• μήποτε ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς, καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσι, καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσι, καὶ ἐπιστρέψωσι, καὶ ἰάσωμαι αὐτούς.

epachynthē gar hē kardia tou laou toutou kai tois ōsin bareōs ēkousan kai tous ofthalmous autōn ekammysan mēpote idōsin tois ofthalmois kai tois ōsin akousōsin kai tē kardia synōsin kaiepistrepsōsin kai iasōmai autous

16. ὑμῶν δὲ μακάριοι οἱ ὀφθαλμοὶ, ὅτι βλέπουσι• καὶ τὰ ὦτα ὑμῶν, ὅτι ἀκούει.

hymōn de makarioi hoi ofthalmoi hoti blepousin kai ta ōta hymōn hoti akouei

17. ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν ὅτι πολλοὶ προφῆται καὶ δίκαιοι ἐπεθύμησαν ἰδεῖν ἃ βλέπετε, καὶ οὐκ εἶδον• καὶ ἀκοῦσαι ἃ ἀκούετε καὶ οὐκ ἤκουσαν.

amēn gar legō hymin hoti polloi profētai kai dikaioi epethymēsan idein ha blepete kai ouk eidon kai akousai ha akouete kai ouk ēkousan

18. ὑμεῖς οὖν ἀκούσατε τὴν παραβολὴν τοῦ σπείροντος.

hymeis oun akousate tēn parabolēn tou speirontos

19. παντὸς ἀκούοντος τὸν λόγον τῆς βασιλείας καὶ μὴ συνιέντος, ἔρχεται ὁ πονηρός, καὶ ἁρπάζει τὸ ἐσπαρμένον ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ. οὗτός ἐστιν ὁ παρὰ τὴν ὁδὸν σπαρείς.

pantos akouontos ton logon tēs basileias kai mē synientos erchetai ho ponēros kai harpazei to esparmenon en tē kardia autou houtos estin ho para tēn hodon spareis

20. ὁ δὲ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων, καὶ εὐθὺς μετὰ χαρᾶς λαμβάνων αὐτόν•

ho de epi ta petrōdē spareis houtos estin ho ton logon akouōn kai euthys meta charas lambanōn auton

21. οὐκ ἔχει δὲ ῥίζαν ἐν ἑαυτῷ, ἀλλὰ πρόσκαιρός ἐστι• γενομένης δὲ θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον, εὐθὺς σκανδαλίζεται.

ouk echei de rizan en heautō alla proskairos estin genomenēs de thlipseōs ē diōgmou dia ton logon euthys skandalizetai

22. ὁ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων, καὶ ἡ μέριμνα τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου συμπνίγει τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος γίνεται.

ho de eis tas akanthas spareis houtos estin ho ton logon akouōn kai hē merimna tou aiōnos toutou kai hē apatē tou ploutou sympnigei ton logon kai akarpos ginetai

23. ὁ δὲ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ συνιών• ὃς δὴ καρποφορεῖ, καὶ ποιεῖ, ὃ μὲν ἑκατόν, ὃ δὲ ἑξήκοντα, ὃ δὲ τριάκοντα.

ho de epi tēn gēn tēn kalēn spareis houtos estin ho ton logon akouōn kai syniōn hos dē karpoforei kai poiei ho men hekaton ho de heksēkonta ho de triakonta

24. Ἄλλην παραβολὴν παρέθηκεν αὐτοῖς, λέγων, Ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ σπείραντι καλὸν σπέρμα ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ•

allēn parabolēn parethēken autois legōn hōmoiōthē hē basileia tōn ouranōn anthrōpō speiranti kalon sperma en tō agrō autou

25. ἐν δὲ τῷ καθεύδειν τοὺς ἀνθρώπους, ἦλθεν αὐτοῦ ὁ ἐχθρὸς καὶ ἔσπειρε ζιζάνια ἀνὰ μέσον τοῦ σίτου, καὶ ἀπῆλθεν.

en de tō katheudein tous anthrōpous ēlthen autou ho echthros kai espeiren zizania ana meson tou sitou kai apēlthen

26. ὅτε δὲ ἐβλάστησεν ὁ χόρτος καὶ καρπὸν ἐποίησε, τότε ἐφάνη καὶ τὰ ζιζάνια.

hote de eblastēsen ho chortos kai karpon epoiēsen tote efanē kai ta zizania

27. προσελθόντες δὲ οἱ δοῦλοι τοῦ οἰκοδεσπότου εἶπον αὐτῷ, Κύριε, οὐχὶ καλὸν σπέρμα ἔσπειρας ἐν τῷ σῷ ἀγρῷ; πόθεν οὖν ἔχει τὰ ζιζάνια;

proselthontes de hoi douloi tou oikodespotou eipon autō kyrie ouchi kalon sperma espeiras en tō sō agrō pothen oun echei ta zizania

28. ὁ δὲ ἔφη αὐτοῖς, Ἐχθρὸς ἄνθρωπος τοῦτο ἐποίησεν. οἱ δὲ δοῦλοι εἶπον αὐτῷ, Θέλεις οὖν ἀπελθόντες συλλέξωμεν αὐτά;

ho de efē autois echthros anthrōpos touto epoiēsen hoi de douloi eipon autō theleis oun apelthontes sylleksōmen auta

29. ὁ δέ ἔφη, Οὔ, μήποτε, συλλέγοντες τὰ ζιζάνια, ἐκριζώσητε ἅμα αὐτοῖς τὸν σῖτον.

ho de efē ou mēpote syllegontes ta zizania ekrizōsēte hama autois ton siton

30. ἄφετε συναυξάνεσθαι ἀμφότερα μέχρι τοῦ θερισμοῦ• καὶ ἐν τῷ καιρῷ τοῦ θερισμοῦ ἐρῶ τοῖς θερισταῖς, Συλλέξατε πρῶτον τὰ ζιζάνια, καὶ δήσατε αὐτὰ εἰς δέσμας πρὸς τὸ κατακαῦσαι αὐτά• τὸν δὲ σῖτον συναγάγετε εἰς τὴν ἀποθήκην μου.

afete synauksanesthai amfotera mechri tou therismou kai en tō kairō tou therismou erō tois theristais sylleksate prōton ta zizania kai dēsate auta eis desmas pros to katakausai auta ton desiton synagagete eis tēn apothēkēn mou

31. Ἄλλην παραβολὴν παρέθηκεν αὐτοῖς, λέγων, Ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν κόκκῳ σινάπεως, ὃν λαβὼν ἄνθρωπος ἔσπειρεν ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ•

allēn parabolēn parethēken autois legōn homoia estin hē basileia tōn ouranōn kokkō sinapeōs hon labōn anthrōpos espeiren en tō agrō autou

32. ὃ μικρότερον μέν ἐστι πάντων τῶν σπερμάτων• ὅταν δὲ αὐξηθῇ, μεῖζον τῶν λαχάνων ἐστὶ, καὶ γίνεται δένδρον, ὥστε ἐλθεῖν τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ κατασκηνοῦν ἐν τοῖς κλάδοις αὐτοῦ.

ho mikroteron men estin pantōn tōn spermatōn hotan de auksēthē meizon tōn lachanōn estin kai ginetai dendron hōste elthein ta peteina tou ouranou kai kataskēnoun en tois kladois autou

33. Ἄλλην παραβολὴν ἐλάλησεν αὐτοῖς, Ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ζύμῃ, ἣν λαβοῦσα γυνὴ ἐνέκρυψεν εἰς ἀλεύρου σάτα τρία, ἕως οὗ ἐζυμώθη ὅλον.

allēn parabolēn elalēsen autois homoia estin hē basileia tōn ouranōn zymē hēn labousa gynē enekrypsen eis aleurou sata tria heōs hou ezymōthē holon

34. Ταῦτα πάντα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐν παραβολαῖς τοῖς ὄχλοις, καὶ χωρὶς παραβολῆς οὐκ ἐλάλει αὐτοῖς•

tauta panta elalēsen ho iēsous en parabolais tois ochlois kai chōris parabolēs ouk elalei autois

35. ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τοῦ προφήτου, λέγοντος, Ἀνοίξω ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα μου, ἐρεύξομαι κεκρυμμένα ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.

hopōs plērōthē to rēthen dia tou profētou legontos anoiksō en parabolais to stoma mou ereuksomai kekrymmena apo katabolēs kosmou

36. Τότε ἀφεὶς τοὺς ὄχλους ἦλθεν εἰς τὴν οἰκίαν ὁ Ἰησοῦς• καὶ προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, λέγοντες, Φράσον ἡμῖν τὴν παραβολὴν τῶν ζιζανίων τοῦ ἀγροῦ.

tote afeis tous ochlous ēlthen eis tēn oikian ho iēsous kai prosēlthon autō hoi mathētai autou legontes frason hēmin tēn parabolēn tōn zizaniōn tou agrou

37. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Ὁ σπείρων τὸ καλὸν σπέρμα ἐστὶν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου•

ho de apokritheis eipen autois ho speirōn to kalon sperma estin ho hyios tou anthrōpou

38. ὁ δὲ ἀγρός ἐστιν ὁ κόσμος• τὸ δὲ καλὸν σπέρμα, οὗτοί εἰσιν οἱ υἱοὶ τῆς βασιλείας• τὰ δὲ ζιζάνιά εἰσιν οἱ υἱοὶ τοῦ πονηροῦ•

ho de agros estin ho kosmos to de kalon sperma houtoi eisin hoi hyioi tēs basileias ta de zizania eisin hoi hyioi tou ponērou

39. ὁ δὲ ἐχθρὸς ὁ σπείρας αὐτά ἐστιν ὁ διάβολος• ὁ δὲ θερισμὸς συντέλεια τοῦ αἰῶνός ἐστιν• οἱ δὲ θερισταὶ ἄγγελοί εἰσιν.

ho de echthros ho speiras auta estin ho diabolos ho de therismos synteleia tou aiōnos estin hoi de theristai angeloi eisin

40. ὥσπερ οὖν συλλέγεται τὰ ζιζάνια καὶ πυρὶ κατακαίεται, οὕτως ἔσται ἐν τῇ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος τούτου.

hōsper oun syllegetai ta zizania kai pyri katakaietai houtōs estai en tē synteleia tou aiōnos toutou

41. ἀποστελεῖ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ, καὶ συλλέξουσιν ἐκ τῆς βασιλείας αὐτοῦ πάντα τὰ σκάνδαλα καὶ τοὺς ποιοῦντας τὴν ἀνομίαν,

apostelei ho hyios tou anthrōpou tous angelous autou kai sylleksousin ek tēs basileias autou panta ta skandala kai tous poiountas tēn anomian

42. καὶ βαλοῦσιν αὐτοὺς εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρός• ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.

kai balousin autous eis tēn kaminon tou pyros ekei estai ho klauthmos kai ho brygmos tōn odontōn

43. τότε οἱ δίκαιοι ἐκλάμψουσιν ὡς ὁ ἥλιος ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ πατρὸς αὐτῶν. ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

tote hoi dikaioi eklampsousin hōs ho hēlios en tē basileia tou patros autōn ho echōn ōta akouein akouetō

44. Πάλιν ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν θησαυρῷ κεκρυμμένῳ ἐν τῷ ἀγρῷ, ὃν εὑρὼν ἄνθρωπος ἔκρυψε• καὶ ἀπὸ τῆς χαρᾶς αὐτοῦ ὑπάγει, καὶ πάντα ὅσα ἔχει πωλεῖ, καὶ ἀγοράζει τὸν ἀγρὸν ἐκεῖνον.

palin homoia estin hē basileia tōn ouranōn thēsaurō kekrymmenō en tō agrō hon heurōn anthrōpos ekrypsen kai apo tēs charas autou hypagei kai panta hosa echei pōlei kai agorazei tonagron ekeinon

45. Πάλιν ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ ἐμπόρῳ ζητοῦντι καλοὺς μαργαρίτας•

palin homoia estin hē basileia tōn ouranōn anthrōpō emporō zētounti kalous margaritas

46. ὃς εὑρὼν ἕνα πολύτιμον μαργαρίτην, ἀπελθὼν πέπρακε πάντα ὅσα εἶχε, καὶ ἠγόρασεν αὐτόν.

hos heurōn hena polytimon margaritēn apelthōn pepraken panta hosa eichen kai ēgorasen auton

47. Πάλιν ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν σαγήνῃ βληθείσῃ εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ ἐκ παντὸς γένους συναγαγούσῃ•

palin homoia estin hē basileia tōn ouranōn sagēnē blētheisē eis tēn thalassan kai ek pantos genous synagagousē

48. ἣν, ὅτε ἐπληρώθη, ἀναβιβάσαντες ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν, καὶ καθίσαντες, συνέλεξαν τὰ καλὰ εἰς ἀγγεῖα, τὰ δὲ σαπρὰ ἔξω ἔβαλον.

hēn hote eplērōthē anabibasantes epi ton aigialon kai kathisantes syneleksan ta kala eis angeia ta de sapra eksō ebalon

49. οὕτως ἔσται ἐν τῇ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος• ἐξελεύσονται οἱ ἄγγελοι, καὶ ἀφοριοῦσι τοὺς πονηροὺς ἐκ μέσου τῶν δικαίων,

houtōs estai en tē synteleia tou aiōnos ekseleusontai hoi angeloi kai aforiousin tous ponērous ek mesou tōn dikaiōn

50. καὶ βαλοῦσιν αὐτοὺς εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρός• ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.

kai balousin autous eis tēn kaminon tou pyros ekei estai ho klauthmos kai ho brygmos tōn odontōn

51. Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Συνήκατε ταῦτα πάντα; λέγουσιν αὐτῷ, Ναί, Κύριε.

legei autois ho iēsous synēkate tauta panta legousin autō nai kyrie

52. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Διὰ τοῦτο πᾶς γραμματεὺς μαθητευθεὶς εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ὅμοιός ἐστιν ἀνθρώπῳ οἰκοδεσπότῃ, ὅστις ἐκβάλλει ἐκ τοῦ θησαυροῦ αὐτοῦ καινὰ καὶ παλαιά.

ho de eipen autois dia touto pas grammateus mathēteutheis eis tēn basileian tōn ouranōn homoios estin anthrōpō oikodespotē hostis ekballei ek tou thēsaurou autou kaina kai palaia

53. Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τὰς παραβολὰς ταύτας, μετῆρεν ἐκεῖθεν•

kai egeneto hote etelesen ho iēsous tas parabolas tautas metēren ekeithen

54. καὶ ἐλθὼν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν, ὥστε ἐκπλήττεσθαι αὐτοὺς καὶ λέγειν, Πόθεν τούτῳ ἡ σοφία αὕτη καὶ αἱ δυνάμεις;

kai elthōn eis tēn patrida autou edidasken autous en tē synagōgē autōn hōste ekplēttesthai autous kai legein pothen toutō hē sofia hautē kai hai dynameis

55. οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ τέκτονος υἱός; οὐχί ἡ μήτηρ αὐτοῦ λέγεται Μαριάμ, καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ Ἰάκωβος καὶ Ἰωσῆς καὶ Σίμων καὶ Ἰούδας;

ouch houtos estin ho tou tektonos hyios ouchi hē mētēr autou legetai mariam kai hoi adelfoi autou iakōbos kai iōsēs kai simōn kai ioudas

56. καὶ αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ οὐχὶ πᾶσαι πρὸς ἡμᾶς εἰσι; πόθεν οὖν τούτῳ ταῦτα πάντα;

kai hai adelfai autou ouchi pasai pros hēmas eisin pothen oun toutō tauta panta

57. καὶ ἐσκανδαλίζοντο ἐν αὐτῷ. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Οὐκ ἔστι προφήτης ἄτιμος, εἰ μὴ ἐν τῇ πατρίδι αὑτοῦ καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ.

kai eskandalizonto en autō ho de iēsous eipen autois ouk estin profētēs atimos ei mē en tē patridi autou kai en tē oikia autou

58. καὶ οὐκ ἐποίησεν ἐκεῖ δυνάμεις πολλάς, διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν.

kai ouk epoiēsen ekei dynameis pollas dia tēn apistian autōn

Κεφαλαιο 14

1. Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἤκουσεν Ἡρώδης ὁ τετράρχης τὴν ἀκοὴν Ἰησοῦ,

en ekeinō tō kairō ēkousen hērōdēs ho tetrarchēs tēn akoēn iēsou

2. καὶ εἶπε τοῖς παισὶν αὐτοῦ, Οὗτός ἐστιν Ἰωάννης ὁ βαπτιστής• αὐτὸς ἠγέρθη ἀπὸ τῶν νεκρῶν, καὶ διὰ τοῦτο αἱ δυνάμεις ἐνεργοῦσιν ἐν αὐτῷ.

kai eipen tois paisin autou houtos estin iōannēs ho baptistēs autos ēgerthē apo tōn nekrōn kai dia touto hai dynameis energousin en autō

3. ὁ γὰρ Ἡρώδης κρατήσας τὸν Ἰωάννην ἔδησεν αὐτὸν καὶ ἔθετο ἐν φυλακῇ, διὰ Ἡρωδιάδα τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ.

ho gar hērōdēs kratēsas ton iōannēn edēsen auton kai etheto en fylakē dia hērōdiada tēn gynaika filippou tou adelfou autou

4. ἔλεγε γὰρ αὐτῷ ὁ Ἰωάννης, Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν αὐτήν.

elegen gar autō ho iōannēs ouk eksestin soi echein autēn

5. καὶ θέλων αὐτὸν ἀποκτεῖναι, ἐφοβήθη τὸν ὄχλον, ὅτι ὡς προφήτην αὐτὸν εἶχον.

kai thelōn auton apokteinai efobēthē ton ochlon hoti hōs profētēn auton eichon

6. γενεσίων δὲ ἀγομένων τοῦ Ἡρώδου, ὠρχήσατο ἡ θυγάτηρ τῆς Ἡρωδιάδος ἐν τῷ μέσῳ, καὶ ἤρεσε τῷ Ἡρώδῃ•

genesiōn de agomenōn tou hērōdou ōrchēsato hē thygatēr tēs hērōdiados en tō mesō kai ēresen tō hērōdē

7. ὅθεν μεθ’ ὅρκου ὡμολόγησεν αὐτῇ δοῦναι ὃ ἐὰν αἰτήσηται.

hothen meth horkou hōmologēsen autē dounai ho ean aitēsētai

8. ἡ δέ, προβιβασθεῖσα ὑπὸ τῆς μητρὸς αὐτῆς, Δός μοι, φησίν, ὧδε ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ.

hē de probibastheisa hypo tēs mētros autēs dos moi fēsin hōde epi pinaki tēn kefalēn iōannou tou baptistou

9. καὶ ἐλυπήθη ὁ βασιλεύς, διὰ δὲ τοὺς ὅρκους καὶ τοὺς συνανακειμένους ἐκέλευσε δοθῆναι•

kai elypēthē ho basileus dia de tous horkous kai tous synanakeimenous ekeleusen dothēnai

10. καὶ πέμψας ἀπεκεφάλισε τὸν Ἰωάννην ἐν τῇ φυλακῇ

kai pempsas apekefalisen ton iōannēn en tē fylakē

11. καὶ ἠνέχθη ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἐπὶ πίνακι, καὶ ἐδόθη τῷ κορασίῳ• καὶ ἤνεγκε τῇ μητρὶ αὐτῆς.

kai ēnechthē hē kefalē autou epi pinaki kai edothē tō korasiō kai ēnegken tē mētri autēs

12. καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἦραν τὸ σῶμα, καὶ ἔθαψαν αὐτό• καὶ ἐλθόντες ἀπήγγειλαν τῷ Ἰησοῦ.

kai proselthontes hoi mathētai autou ēran to sōma kai ethapsan auto kai elthontes apēngeilan tō iēsou

13. Καὶ ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν ἐν πλοίῳ εἰς ἔρημον τόπον κατ’ ἰδίαν• καὶ ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἠκολούθησαν αὐτῷ πεζῇ ἀπὸ τῶν πόλεων.

kai akousas ho iēsous anechōrēsen ekeithen en ploiō eis erēmon topon kat idian kai akousantes hoi ochloi ēkolouthēsan autō pezē apo tōn poleōn

14. καὶ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς εἶδε πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ’ αὐτούς, καὶ ἐθεράπευσε τοὺς ἀρρώστους αὐτῶν.

kai ekselthōn ho iēsous eiden polyn ochlon kai esplagchnisthē ep autous kai etherapeusen tous arrōstous autōn

15. ὀψίας δὲ γενομένης προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, λέγοντες, Ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος, καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν• ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα.

opsias de genomenēs prosēlthon autō hoi mathētai autou legontes erēmos estin ho topos kai hē hōra ēdē parēlthen apolyson tous ochlous hina apelthontes eis tas kōmas agorasōsin heautois brōmata

16. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν• δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν.

ho de iēsous eipen autois ou chreian echousin apelthein dote autois hymeis fagein

17. οἱ δὲ λέγουσιν αὐτῷ, Οὐκ ἔχομεν ὧδε εἰ μὴ πέντε ἄρτους καὶ δύο ἰχθύας.

hoi de legousin autō ouk echomen hōde ei mē pente artous kai dyo ichthyas

18. ὁ δὲ εἶπε, Φέρετέ μοι αὐτοὺς ὧδε.

ho de eipen ferete moi autous hōde

19. καὶ κελεύσας τοὺς ὄχλους ἀνακλιθῆναι ἐπὶ τοὺς χόρτους, καὶ λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν, εὐλόγησε, καὶ κλάσας ἔδωκε τοῖς μαθηταῖς τοὺς ἄρτους, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις.

kai keleusas tous ochlous anaklithēnai epi tous chortous kai labōn tous pente artous kai tous dyo ichthyas anablepsas eis ton ouranon eulogēsen kai klasas edōken tois mathētais tous artous hoide mathētai tois ochlois

20. καὶ ἔφαγον πάντες, καὶ ἐχορτάσθησαν• καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων, δώδεκα κοφίνους πλήρεις.

kai efagon pantes kai echortasthēsan kai ēran to perisseuon tōn klasmatōn dōdeka kofinous plēreis

21. οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν ἄνδρες ὡσεὶ πεντακισχίλιοι, χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων.

hoi de esthiontes ēsan andres hōsei pentakischilioi chōris gynaikōn kai paidiōn

22. Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον, καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους.

kai eutheōs ēnagkasen ho iēsous tous mathētas autou embēnai eis to ploion kai proagein auton eis to peran heōs hou apolysē tous ochlous

23. καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους, ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ’ ἰδίαν προσεύξασθαι• ὀψίας δὲ γενομένης, μόνος ἦν ἐκεῖ.

kai apolysas tous ochlous anebē eis to oros kat idian proseuksasthai opsias de genomenēs monos ēn ekei

24. τὸ δὲ πλοῖον ἤδη μέσον τῆς θαλάσσης ἦν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων• ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος.

to de ploion ēdē meson tēs thalassēs ēn basanizomenon hypo tōn kymatōn ēn gar enantios ho anemos

25. τετάρτῃ δὲ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ἀπῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης.

tetartē de fylakē tēs nyktos apēlthen pros autous ho iēsous peripatōn epi tēs thalassēs

26. καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ μαθηταὶ ἐπὶ τήν θάλασσαν περιπατοῦντα ἐταράχθησαν, λέγοντες ὅτι Φάντασμά ἐστι• καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν.

kai idontes auton hoi mathētai epi tēn thalassan peripatounta etarachthēsan legontes hoti fantasma estin kai apo tou fobou ekraksan

27. εὐθέως δὲ ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, λέγων, Θαρσεῖτε• ἐγώ εἰμι• μὴ φοβεῖσθε.

eutheōs de elalēsen autois ho iēsous legōn tharseite egō eimi mē fobeisthe

28. ἀποκριθεὶς δὲ αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε, Κύριε, εἰ σὺ εἶ, κέλευσόν με πρός σε ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ ὕδατα.

apokritheis de autō ho petros eipen kyrie ei sy ei keleuson me pros se elthein epi ta hydata

29. ὁ δὲ εἶπεν, Ἐλθέ. καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ πλοίου ὁ Πέτρος περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ ὕδατα, ἐλθεῖν πρὸς τὸν Ἰησοῦν.

ho de eipen elthe kai katabas apo tou ploiou ho petros periepatēsen epi ta hydata elthein pros ton iēsoun

30. βλέπων δὲ τὸν ἄνεμον ἰσχυρὸν ἐφοβήθη• καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι ἔκραξε, λέγων, Κύριε, σῶσόν με.

blepōn de ton anemon ischyron efobēthē kai arksamenos katapontizesthai ekraksen legōn kyrie sōson me

31. εὐθέως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα, ἐπελάβετο αὐτοῦ, καὶ λέγει αὐτῷ, Ὀλιγόπιστε, εἰς τί ἐδίστασας;

eutheōs de ho iēsous ekteinas tēn cheira epelabeto autou kai legei autō oligopiste eis ti edistasas

32. καὶ ἐμβάντων αὐτῶν εἰς τὸ πλοῖον, ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος•

kai embantōn autōn eis to ploion ekopasen ho anemos

33. οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίω ἐλθόντες προσεκύνησαν αὐτῷ λέγοντες, Ἀληθῶς θεοῦ υἱὸς εἶ.

hoi de en tō ploiō elthontes prosekynēsan autō legontes alēthōs theou hyios ei

34. Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον εἰς τὴν γῆν Γεννησαρέτ.

kai diaperasantes ēlthon eis tēn gēn gennēsaret

35. καὶ ἐπιγνόντες αὐτὸν οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου ἐκείνου ἀπέστειλαν εἰς ὅλην τὴν περίχωρον ἐκείνην, καὶ προσήνεγκαν αὐτῷ πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας•

kai epignontes auton hoi andres tou topou ekeinou apesteilan eis holēn tēn perichōron ekeinēn kai prosēnegkan autō pantas tous kakōs echontas

36. καὶ παρεκάλουν αὐτόν, ἵνα μόνον ἅψωνται τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ• καὶ ὅσοι ἥψαντο διεσώθησαν.

kai parekaloun auton hina monon hapsōntai tou kraspedou tou himatiou autou kai hosoi hēpsanto diesōthēsan

Κεφαλαιο 15

1. Τότε προσέρχονται τῷ Ἰησοῦ οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, λέγοντες,

tote proserchontai tō iēsou hoi apo ierosolymōn grammateis kai farisaioi legontes

2. Διατί οἱ μαθηταί σου παραβαίνουσι τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων; οὐ γὰρ νίπτονται τὰς χεῖρας αὐτῶν, ὅταν ἄρτον ἐσθίωσιν.

dia ti hoi mathētai sou parabainousin tēn paradosin tōn presbyterōn ou gar niptontai tas cheiras autōn hotan arton esthiōsin

3. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Διατί καὶ ὑμεῖς παραβαίνετε τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν παράδοσιν ὑμῶν;

ho de apokritheis eipen autois dia ti kai hymeis parabainete tēn entolēn tou theou dia tēn paradosin hymōn

4. ὁ γὰρ Θεὸς ἐνετείλατο, λέγων, Τίμα τὸν πατέρα σοῦ, καὶ τὴν μητέρα• καί, Ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα θανάτῳ τελευτάτω•

ho gar theos eneteilato legōn tima ton patera sou kai tēn mētera kai ho kakologōn patera ē mētera thanatō teleutatō

5. ὑμεῖς δὲ λέγετε, Ὃς ἂν εἴπῃ τῷ πατρὶ ἢ τῇ μητρί, Δῶρον, ὃ ἐὰν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς,

hymeis de legete hos an eipē tō patri ē tē mētri dōron ho ean eks emou ōfelēthēs kai ou mē timēsē ton patera autou hē tēn mētera autou

6. καὶ οὐ μὴ τιμήσῃ τὸν πατέρα αὐτοῦ ἢ τὴν μητέρα αὐτοῦ• καὶ ἠκυρώσατε τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν παράδοσιν ὑμῶν.

kai ēkyrōsate tēn entolēn tou theou dia tēn paradosin hymōn

7. ὑποκριταί, καλῶς προεφήτευσε περὶ ὑμῶν Ἠσαΐας, λέγων,

hypokritai kalōs proefēteusen peri hymōn ēsaias legōn

8. Ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὗτος τῷ στόματι αὐτῶν, καὶ τοῖς χείλεσί με τιμᾷ• ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ’ ἐμοῦ.

engizei moi ho laos houtos tō stomati autōn kai tois cheilesin me tima hē de kardia autōn porrō apechei ap emou

9. μάτην δὲ σέβονταί με, διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων.

matēn de sebontai me didaskontes didaskalias entalmata anthrōpōn

10. καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον, εἶπεν αὐτοῖς, Ἀκούετε καὶ συνίετε.

kai proskalesamenos ton ochlon eipen autois akouete kai syniete

11. οὐ τὸ εἰσερχόμενον εἰς τὸ στόμα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον• ἀλλὰ τὸ ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ στόματος, τοῦτο κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.

ou to eiserchomenon eis to stoma koinoi ton anthrōpon alla to ekporeuomenon ek tou stomatos touto koinoi ton anthrōpon

12. τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἶπον αὐτῷ, Οἶδας ὅτι οἱ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες τὸν λόγον ἐσκανδαλίσθησαν;

tote proselthontes hoi mathētai autou eipon autō oidas hoti hoi farisaioi akousantes ton logon eskandalisthēsan

13. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε, Πᾶσα φυτεία, ἣν οὐκ ἐφύτευσεν ὁ πατήρ μου ὁ οὐράνιος, ἐκριζωθήσεται.

ho de apokritheis eipen pasa fyteia hēn ouk efyteusen ho patēr mou ho ouranios ekrizōthēsetai

14. ἄφετε αὐτούς• ὁδηγοί εἰσι τυφλοὶ τυφλῶν• τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται.

afete autous hodēgoi eisin tyfloi tyflōn tyflos de tyflon ean hodēgē amfoteroi eis bothynon pesountai

15. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ, Φράσον ἡμῖν τὴν παραβολὴν ταύτην.

apokritheis de ho petros eipen autō frason hēmin tēn parabolēn tautēn

16. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἀκμὴν καὶ ὑμεῖς ἀσύνετοί ἐστε;

ho de iēsous eipen akmēn kai hymeis asynetoi este

17. οὔπω νοεῖτε, ὅτι πᾶν τὸ εἰσπορευόμενον εἰς τὸ στόμα εἰς τὴν κοιλίαν χωρεῖ, καὶ εἰς ἀφεδρῶνα ἐκβάλλεται;

oupō noeite hoti pan to eisporeuomenon eis to stoma eis tēn koilian chōrei kai eis afedrōna ekballetai

18. τὰ δὲ ἐκπορευόμενα ἐκ τοῦ στόματος ἐκ τῆς καρδίας ἐξέρχεται, κἀκεῖνα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.

ta de ekporeuomena ek tou stomatos ek tēs kardias ekserchetai kakeina koinoi ton anthrōpon

19. ἐκ γὰρ τῆς καρδίας ἐξέρχονται διαλογισμοὶ πονηροί, φόνοι, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι•

ek gar tēs kardias ekserchontai dialogismoi ponēroi fonoi moicheiai porneiai klopai pseudomartyriai blasfēmiai

20. ταῦτά ἐστι τὰ κοινοῦντα τὸν ἄνθρωπον• τὸ δὲ ἀνίπτοις χερσὶ φαγεῖν οὐ κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.

tauta estin ta koinounta ton anthrōpon to de aniptois chersin fagein ou koinoi ton anthrōpon

21. Καὶ ἐξελθὼν ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς, ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη Τύρου καὶ Σιδῶνος.

kai ekselthōn ekeithen ho iēsous anechōrēsen eis ta merē tyrou kai sidōnos

22. καὶ ἰδού, γυνὴ Χαναναία ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα, ἔκραύγασεν αὐτῷ λέγουσα, Ἐλέησόν με, Κύριε, υἱὲ Δαβίδ• ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται.

kai idou gynē chananaia apo tōn horiōn ekeinōn ekselthousa ekraugasen autō legousa eleēson me kyrie hyie david hē thygatēr mou kakōs daimonizetai

23. ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λόγον. καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἠρώτων αὐτόν, λέγοντες, Ἀπόλυσον αὐτήν, ὅτι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν.

ho de ouk apekrithē autē logon kai proselthontes hoi mathētai autou ērōtōn auton legontes apolyson autēn hoti krazei opisthen hēmōn

24. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ.

ho de apokritheis eipen ouk apestalēn ei mē eis ta probata ta apolōlota oikou israēl

25. ἡ δὲ ἐλθοῦσα προσεκύνει αὐτῷ λέγουσα, Κύριε, βοήθει μοι.

hē de elthousa prosekynei autō legousa kyrie boēthei moi

26. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων, καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις.

ho de apokritheis eipen ouk estin kalon labein ton arton tōn teknōn kai balein tois kynariois

27. ἡ δὲ εἶπε, Ναί, Κύριε• καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν κυρίων αὐτῶν.

hē de eipen nai kyrie kai gar ta kynaria esthiei apo tōn psichiōn tōn piptontōn apo tēs trapezēs tōn kyriōn autōn

28. τότε ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ, Ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις• γενηθήτω σοι ὡς θέλεις. καὶ ἰάθη ἡ θυγάτηρ αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.

tote apokritheis ho iēsous eipen autē ō gynai megalē sou hē pistis genēthētō soi hōs theleis kai iathē hē thygatēr autēs apo tēs hōras ekeinēs

29. Καὶ μεταβὰς ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς ἦλθε παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας• καὶ ἀναβὰς εἰς τὸ ὄρος ἐκάθητο ἐκεῖ.

kai metabas ekeithen ho iēsous ēlthen para tēn thalassan tēs galilaias kai anabas eis to oros ekathēto ekei

30. καὶ προσῆλθον αὐτῷ ὄχλοι πολλοὶ, ἔχοντες μεθ’ ἑαυτῶν χωλούς, τυφλούς, κωφούς, κυλλούς, καὶ ἑτέρους πολλούς, καὶ ἔρριψαν αὐτοὺς παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἐθεράπευσεν αὐτούς•

kai prosēlthon autō ochloi polloi echontes meth heautōn chōlous tyflous kōfous kyllous kai heterous pollous kai erripsan autous para tous podas tou iēsou kai etherapeusen autous

31. ὥστε τοὺς ὄχλους θαυμάσαι, βλέποντας κωφοὺς λαλοῦντας, κυλλοὺς ὑγιεῖς, χωλοὺς περιπατοῦντας, καὶ τυφλοὺς βλέποντας• καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεὸν Ἰσραήλ.

hōste tous ochlous thaumasai blepontas kōfous lalountas kyllous hygieis chōlous peripatountas kai tyflous blepontas kai edoksasan ton theon israēl

32. Ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ εἶπε, Σπλαγχνίζομαι ἐπὶ τὸν ὄχλον, ὅτι ἤδη ἡμέρας τρεῖς προσμένουσί μοι, καὶ οὐκ ἔχουσι τί φάγωσι• καὶ ἀπολῦσαι αὐτοὺς νήστεις οὐ θέλω, μήποτε ἐκλυθῶσιν ἐν τῇ ὁδῷ.

ho de iēsous proskalesamenos tous mathētas autou eipen splagchnizomai epi ton ochlon hoti ēdē hēmeras treis prosmenousin moi kai ouk echousin ti fagōsin kai apolysai autous nēsteis ou thelō mēpoteeklythōsin en tē hodō

33. καὶ λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταί αὐτοῦ, Πόθεν ἡμῖν ἐν ἐρημίᾳ ἄρτοι τοσοῦτοι, ὥστε χορτάσαι ὄχλον τοσοῦτον;

kai legousin autō hoi mathētai autou pothen hēmin en erēmia artoi tosoutoi hōste chortasai ochlon tosouton

34. καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Πόσους ἄρτους ἔχετε; οἱ δὲ εἶπον, Ἑπτά, καὶ ὀλίγα ἰχθύδια.

kai legei autois ho iēsous posous artous echete hoi de eipon hepta kai oliga ichthydia

35. καὶ ἐκέλευσε τοῖς ὄχλοις ἀναπεσεῖν ἐπὶ τὴν γῆν•

kai ekeleusen tois ochlois anapesein epi tēn gēn

36. καὶ λαβὼν τοὺς ἑπτὰ ἄρτους καὶ τοὺς ἰχθύας, εὐχαριστήσας ἔκλασε, καὶ ἔδωκε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, οἱ δὲ μαθηταὶ τῷ ὄχλῷ.

kai labōn tous hepta artous kai tous ichthyas eucharistēsas eklasen kai edōken tois mathētais autou hoi de mathētai tō ochlō

37. καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν• καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων, ἑπτὰ σπυρίδας πλήρεις.

kai efagon pantes kai echortasthēsan kai ēran to perisseuon tōn klasmatōn hepta spyridas plēreis

38. οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν τετρακισχίλιοι ἄνδρες, χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων.

hoi de esthiontes ēsan tetrakischilioi andres chōris gynaikōn kai paidiōn

39. καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἐνέβη εἰς τὸ πλοῖον, καὶ ἦλθεν εἰς τὰ ὅρια Μαγδαλά

kai apolysas tous ochlous enebē eis to ploion kai ēlthen eis ta horia magdala

Κεφαλαιο 16

1. Καὶ προσελθόντες οἱ Φαρισαῖοι καὶ Σαδδουκαῖοι πειράζοντες ἐπηρώτησαν αὐτὸν σημεῖον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπιδεῖξαι αὐτοῖς.

kai proselthontes hoi farisaioi kai saddoukaioi peirazontes epērōtēsan auton sēmeion ek tou ouranou epideiksai autois

2. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Ὀψίας γενομένης λέγετε, Εὐδία• πυρράζει γὰρ ὁ οὐρανός

ho de apokritheis eipen autois opsias genomenēs legete eudia pyrrazei gar ho ouranos

3. καὶ πρωΐ, Σήμερον χειμών• πυρράζει γὰρ στυγνάζων ὁ οὐρανός. ὑποκριταί, τὸ μὲν πρόσωπον τοῦ οὐρανοῦ γινώσκετε διακρίνειν, τὰ δὲ σημεῖα τῶν καιρῶν οὐ δύνασθε;

kai prōi sēmeron cheimōn pyrrazei gar stygnazōn ho ouranos hypokritai to men prosōpon tou ouranou ginōskete diakrinein ta de sēmeia tōn kairōn ou dynasthe

4. γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ• καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ, εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου. καὶ καταλιπὼν αὐτούς, ἀπῆλθε.

genea ponēra kai moichalis sēmeion epizētei kai sēmeion ou dothēsetai autē ei mē to sēmeion iōna tou profētou kai katalipōn autous apēlthen

5. Καὶ ἐλθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὸ πέραν ἐπελάθοντο ἄρτους λαβεῖν.

kai elthontes hoi mathētai autou eis to peran epelathonto artous labein

6. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Ὁρᾶτε καὶ προσέχετε ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων.

ho de iēsous eipen autois horate kai prosechete apo tēs zymēs tōn farisaiōn kai saddoukaiōn

7. οἱ δὲ διελογίζοντο ἐν ἑαυτοῖς λέγοντες, ὅτι Ἄρτους οὐκ ἐλάβομεν.

hoi de dielogizonto en heautois legontes hoti artous ouk elabomen

8. γνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Τί διαλογίζεσθε ἐν ἑαυτοῖς, ὀλιγόπιστοι, ὅτι ἄρτους οὐκ ἐλάβετε;

gnous de ho iēsous eipen autois ti dialogizesthe en heautois oligopistoi hoti artous ouk elabete

9. οὔπω νοεῖτε, οὐδὲ μνημονεύετε τοὺς πέντε ἄρτους τῶν πεντακισχιλίων, καὶ πόσους κοφίνους ἐλάβετε;

oupō noeite oude mnēmoneuete tous pente artous tōn pentakischiliōn kai posous kofinous elabete

10. οὐδὲ τοὺς ἑπτὰ ἄρτους τῶν τετρακισχιλίων, καὶ πόσας σπυρίδας ἐλάβετε;

oude tous hepta artous tōn tetrakischiliōn kai posas spyridas elabete

11. πῶς οὐ νοεῖτε, ὅτι οὐ περὶ ἄρτοῦ εἶπον ὑμῖν προσέχειν ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων;

pōs ou noeite hoti ou peri artou eipon hymin prosechein apo tēs zymēs tōn farisaiōn kai saddoukaiōn

12. τότε συνῆκαν ὅτι οὐκ εἶπε προσέχειν ἀπὸ τῆς ζύμης τοῦ ἄρτου, ἀλλ’ ἀπὸ τῆς διδαχῆς τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων.

tote synēkan hoti ouk eipen prosechein apo tēs zymēs tou artou all apo tēs didachēs tōn farisaiōn kai saddoukaiōn

13. Ἐλθὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς εἰς τὰ μέρη Καισαρείας τῆς Φιλίππου ἠρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, λέγων, Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι, τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου;

elthōn de ho iēsous eis ta merē kaisareias tēs filippou ērōta tous mathētas autou legōn tina me legousin hoi anthrōpoi einai ton hyion tou anthrōpou

14. οἱ δὲ εἶπον, Οἱ μὲν Ἰωάννην τὸν βαπτιστήν• ἄλλοι δὲ Ἠλίαν• ἕτεροι δὲ Ἰερεμίαν, ἢ ἕνα τῶν προφητῶν.

hoi de eipon hoi men iōannēn ton baptistēn alloi de ēlian heteroi de ieremian ē hena tōn profētōn

15. λέγει αὐτοῖς, Ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι;

legei autois hymeis de tina me legete einai

16. ἀποκριθεὶς δὲ Σίμων Πέτρος εἶπε, Σὺ εἶ ὁ Χριστός, ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος.

apokritheis de simōn petros eipen sy ei ho christos ho hyios tou theou tou zōntos

17. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Μακάριος εἶ, Σίμων Βὰρ Ἰωνᾶ, ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι, ἀλλ’ ὁ πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

kai apokritheis ho iēsous eipen autō makarios ei simōn bar iōna hoti sarks kai haima ouk apekalypsen soi all ho patēr mou ho en tois ouranois

18. κἀγὼ δέ σοι λέγω, ὅτι σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν, καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς.

kagō de soi legō hoti sy ei petros kai epi tautē tē petra oikodomēsō mou tēn ekklēsian kai pylai hadou ou katischysousin autēs

19. καὶ δώσω σοι τὰς κλεῖς τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν• καὶ ὃ ἐὰν δήσῃς ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται δεδεμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς• καὶ ὃ ἐὰν λύσῃς ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται λελυμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

kai dōsō soi tas kleis tēs basileias tōn ouranōn kai ho ean dēsēs epi tēs gēs estai dedemenon en tois ouranois kai ho ean lysēs epi tēs gēs estai lelymenonen tois ouranois

20. τότε διεστείλατο τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα μηδενὶ εἴπωσιν ὅτι αὐτός ἐστιν Ἰησοῦς ὁ Χριστός.

tote diesteilato tois mathētais autou hina mēdeni eipōsin hoti autos estin iēsous ho christos

21. Ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς δεικνύειν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὅτι δεῖ αὐτὸν ἀπελθεῖν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ πολλὰ παθεῖν ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων καὶ ἀρχιερέων καὶ γραμματέων, καὶ ἀποκτανθῆναι, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθῆναι.

apo tote ērksato ho iēsous deiknyein tois mathētais autou hoti dei auton apelthein eis ierosolyma kai polla pathein apo tōn presbyterōn kai archiereōn kai grammateōn kai apoktanthēnai kai tē tritēhēmera egerthēnai

22. καὶ προσλαβόμενος αὐτὸν ὁ Πέτρος ἤρξατο ἐπιτιμᾷν αὐτῷ λέγων, Ἵλεώς σοι, Κύριε• οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο.

kai proslabomenos auton ho petros ērksato epitiman autō legōn hileōs soi kyrie ou mē estai soi touto

23. ὁ δὲ στραφεὶς εἶπε τῷ Πέτρῳ, Ὕπαγε ὀπίσω μου, Σατανᾶ, σκάνδαλόν μου εἶ• ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων.

ho de strafeis eipen tō petrō hypage opisō mou satana skandalon mou ei hoti ou froneis ta tou theou alla ta tōn anthrōpōn

24. τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι.

tote ho iēsous eipen tois mathētais autou ei tis thelei opisō mou elthein aparnēsasthō heauton kai aratō ton stauron autou kai akoloutheitō moi

25. ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι ἀπολέσει αὐτήν• ὃς δ’ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ εὑρήσει αὐτήν•

hos gar an thelē tēn psychēn autou sōsai apolesei autēn hos d an apolesē tēn psychēn autou heneken emou heurēsei autēn

26. τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ; ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;

ti gar ōfeleitai anthrōpos ean ton kosmon holon kerdēsē tēn de psychēn autou zēmiōthē ē ti dōsei anthrōpos antallagma tēs psychēs autou

27. μέλλει γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεσθαι ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ, καὶ τότε ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ τὴν πρᾶξιν αὐτοῦ.

mellei gar ho hyios tou anthrōpou erchesthai en tē doksē tou patros autou meta tōn angelōn autou kai tote apodōsei hekastō kata tēn praksin autou

28. ἀμὴν λέγω ὑμῖν, εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου, ἕως ἂν ἴδωσι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ.

amēn legō hymin eisin tines tōn hōde hestēkotōn hoitines ou mē geusōntai thanatou heōs an idōsin ton hyion tou anthrōpou erchomenon en tē basileia autou

Κεφαλαιο 17

1. Καὶ μεθ’ ἡμέρας ἓξ παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τὸν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, καὶ ἀναφέρει αὐτοὺς εἰς ὄρος ὑψηλὸν κατ’ ἰδίαν.

kai meth hēmeras heks paralambanei ho iēsous ton petron kai iakōbon kai iōannēn ton adelfon autou kai anaferei autous eis oros hypsēlon kat idian

2. καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς.

kai metemorfōthē emprosthen autōn kai elampsen to prosōpon autou hōs ho hēlios ta de himatia autou egeneto leuka hōs to fōs

3. καὶ ἰδού, ὤφθησαν αὐτοῖς Μωσῆς καὶ Ἠλίας, μετ’ αὐτοῦ συλλαλοῦντες.

kai idou ōfthēsan autois mōsēs kai ēlias met autou syllalountes

4. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπε τῷ Ἰησοῦ, Κύριε, καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι• εἰ θέλεις, ποιήσωμεν ὧδε τρεῖς σκηνάς, σοὶ μίαν, καὶ Μωσῇ μίαν, καὶ μίαν Ἠλίᾳ.

apokritheis de ho petros eipen tō iēsou kyrie kalon estin hēmas hōde einai ei theleis poiēsōmen hōde treis skēnas soi mian kai mōsē mian kai mian ēlia

5. ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος, ἰδού, νεφέλη φωτεινὴ ἐπεσκίασεν αὐτούς• καὶ ἰδού, φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης, λέγουσα, Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα• αὐτοῦ ἀκούετε.

eti autou lalountos idou nefelē fōteinē epeskiasen autous kai idou fōnē ek tēs nefelēs legousa houtos estin ho hyios mou ho agapētos en hō eudokēsa autou akouete

6. καὶ ἀκούσαντες οἱ μαθηταὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπον αὐτῶν, καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα.

kai akousantes hoi mathētai epeson epi prosōpon autōn kai efobēthēsan sfodra

7. καὶ προσελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἥψατο αὐτῶν καὶ εἶπεν, Ἐγέρθητε καὶ μὴ φοβεῖσθε.

kai proselthōn ho iēsous hēpsato autōn kai eipen egerthēte kai mē fobeisthe

8. ἐπάραντες δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, οὐδένα εἶδον, εἰ μὴ τόν Ἰησοῦν μόνον.

eparantes de tous ofthalmous autōn oudena eidon ei mē ton iēsoun monon

9. Καὶ καταβαινόντων αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ὄρους, ἐνετείλατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, λέγων, Μηδενὶ εἴπητε τὸ ὅραμα, ἕως οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ.

kai katabainontōn autōn apo tou orous eneteilato autois ho iēsous legōn mēdeni eipēte to horama heōs hou ho hyios tou anthrōpou ek nekrōn anastē

10. καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες, Τί οὖν οἱ γραμματεῖς λέγουσιν ὅτι Ἠλίαν δεῖ ἐλθεῖν πρῶτον;

kai epērōtēsan auton hoi mathētai autou legontes ti oun hoi grammateis legousin hoti ēlian dei elthein prōton

11. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Ἠλίας μὲν ἔρχεται πρῶτον, καὶ ἀποκαταστήσει πάντα•

ho de iēsous apokritheis eipen autois ēlias men erchetai prōton kai apokatastēsei panta

12. λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι Ἠλίας ἤδη ἦλθε, καὶ οὐκ ἐπέγνωσαν αὐτόν, ἀλλ’ ἐποίησαν ἐν αὐτῷ ὅσα ἠθέλησαν• οὕτω καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου μέλλει πάσχειν ὑπ’ αὐτῶν.

legō de hymin hoti ēlias ēdē ēlthen kai ouk epegnōsan auton all epoiēsan en autō hosa ēthelēsan houtōs kai ho hyios tou anthrōpou mellei paschein hyp autōn

13. τότε συνῆκαν οἱ μαθηταὶ ὅτι περὶ Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ εἶπεν αὐτοῖς.

tote synēkan hoi mathētai hoti peri iōannou tou baptistou eipen autois

14. Καὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον, προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτῷ καὶ λέγων,

kai elthontōn autōn pros ton ochlon prosēlthen autō anthrōpos gonypetōn autō

15. Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει• πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ, καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ

kai legōn kyrie eleēson mou ton hyion hoti selēniazetai kai kakōs paschei pollakis gar piptei eis to pyr kai pollakis eis to hydōr

16. καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι.

kai prosēnegka auton tois mathētais sou kai ouk ēdynēthēsan auton therapeusai

17. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη, ἕως πότε ἔσομαι μεθ’ ὑμῶν; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετέ μοι αὐτὸν ὧδε.

apokritheis de ho iēsous eipen ō genea apistos kai diestrammenē heōs pote esomai meth hymōn heōs pote aneksomai hymōn ferete moi auton hōde

18. καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐξῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ τὸ δαιμόνιον, καὶ ἐθεραπεύθη ὁ παῖς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.

kai epetimēsen autō ho iēsous kai eksēlthen ap autou to daimonion kai etherapeuthē ho pais apo tēs hōras ekeinēs

19. τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ κατ’ ἰδίαν εἶπον, Διατί ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό;

tote proselthontes hoi mathētai tō iēsou kat idian eipon dia ti hēmeis ouk ēdynēthēmen ekbalein auto

20. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Διὰ τὴν ἀπιστίαν ὑμῶν ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ, Μετάβηθι ἔντεῦθεν ἐκεῖ, καὶ μεταβήσεται• καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν.

ho de iēsous eipen autois dia tēn apistian hymōn amēn gar legō hymin ean echēte pistin hōs kokkon sinapeōs ereite tō orei toutō metabēthi enteuthen ekei kai metabēsetai kai oudenadynatēsei hymin

21. τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ.

touto de to genos ouk ekporeuetai ei mē en proseuchē kai nēsteia

22. Ἀναστρεφομένων δὲ αὐτῶν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ, εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Μέλλει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων,

anastrefomenōn de autōn en tē galilaia eipen autois ho iēsous mellei ho hyios tou anthrōpou paradidosthai eis cheiras anthrōpōn

23. καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθήσεται. καὶ ἐλυπήθησαν σφόδρα.

kai apoktenousin auton kai tē tritē hēmera egerthēsetai kai elypēthēsan sfodra

24. Ἐλθόντων δὲ αὐτῶν εἰς Καπερναούμ, προσῆλθον οἱ τὰ δίδραχμα λαμβάνοντες τῷ Πέτρῳ καὶ εἶπον, Ὁ διδάσκαλος ὑμῶν οὐ τελεῖ τὰ δίδραχμα;

elthontōn de autōn eis kapernaoum prosēlthon hoi ta didrachma lambanontes tō petrō kai eipon ho didaskalos hymōn ou telei ta didrachma

25. λέγει, Ναί. καὶ ὅτε εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν, προέφθασεν αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς, λέγων, Τί σοι δοκεῖ, Σίμων; οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς ἀπὸ τίνων λαμβάνουσι τέλη ἢ κῆνσον; ἀπὸ τῶν υἱῶν αὐτῶ,ν ἢ ἀπὸ τῶν ἀλλοτρίων;

legei nai kai hote eisēlthen eis tēn oikian proefthasen auton ho iēsous legōn ti soi dokei simōn hoi basileis tēs gēs apo tinōn lambanousin telē ē kēnson apo tōn hyiōnautōn ē apo tōn allotriōn

26. λέγει αὐτῷ ὁ Πέτρος, Ἀπὸ τῶν ἀλλοτρίων. ἔφη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἄραγε ἐλεύθεροί εἰσιν οἱ υἱοί.

legei autō ho petros apo tōn allotriōn efē autō ho iēsous arage eleutheroi eisin hoi hyioi

27. ἵνα δὲ μὴ σκανδαλίσωμεν αὐτούς, πορευθεὶς εἰς τὴν θάλασσαν βάλε ἄγκιστρον, καὶ τὸν ἀναβάντα πρῶτον ἰχθὺν ἆρον• καὶ ἀνοίξας τὸ στόμα αὐτοῦ εὑρήσεις στατῆρα• ἐκεῖνον λαβὼν δὸς αὐτοῖς ἀντὶ ἐμοῦ καὶ σοῦ.

hina de mē skandalisōmen autous poreutheis eis tēn thalassan bale agkistron kai ton anabanta prōton ichthyn aron kai anoiksas to stoma autou heurēseis statēra ekeinon labōn dos autois anti emoukai sou

Κεφαλαιο 18

1. Ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ, λέγοντες, Τίς ἄρα μείζων ἐστὶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν;

en ekeinē tē hōra prosēlthon hoi mathētai tō iēsou legontes tis ara meizōn estin en tē basileia tōn ouranōn

2. καὶ προσκαλεσάμενος ὁ Ἰησοῦς παιδίον ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῶν,

kai proskalesamenos ho iēsous paidion hestēsen auto en mesō autōn

3. καὶ εἶπεν, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.

kai eipen amēn legō hymin ean mē strafēte kai genēsthe hōs ta paidia ou mē eiselthēte eis tēn basileian tōn ouranōn

4. ὅστις οὖν ταπεινώσῃ ἑαυτὸν ὡς τὸ παιδίον τοῦτο, οὗτός ἐστιν ὁ μείζων ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.

hostis oun tapeinōsē heauton hōs to paidion touto houtos estin ho meizōn en tē basileia tōn ouranōn

5. καὶ ὃς ἐὰν δέξηται παιδίον τοιοῦτον ἕν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται•

kai hos ean deksētai paidion toiouton hen epi tō onomati mou eme dechetai

6. ὃς δ’ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης.

hos d an skandalisē hena tōn mikrōn toutōn tōn pisteuontōn eis eme symferei autō hina kremasthē mylos onikos epi ton trachēlon autou kai katapontisthē en tō pelagei tēs thalassēs

7. οὐαὶ τῷ κόσμῳ ἀπὸ τῶν σκανδάλων• ἀνάγκη γάρ ἐστιν ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα• πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ, ἐκείνῳ, δι’ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται.

ouai tō kosmō apo tōn skandalōn anagkē gar estin elthein ta skandala plēn ouai tō anthrōpō ekeinō di hou to skandalon erchetai

8. εἰ δὲ ἡ χείρ σου ἢ ὁ πούς σου σκανδαλίζει σε, ἔκκοψον αὐτὰ καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ• καλόν σοί ἐστὶν εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν χωλὸν ἢ κυλλὸν, ἢ δύο χεῖρας ἢ δύο πόδας ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον.

ei de hē cheir sou ē ho pous sou skandalizei se ekkopson auta kai bale apo sou kalon soi estin eiselthein eis tēn zōēn chōlon hē kyllon ē dyo cheirasē dyo podas echonta blēthēnai eis to pyrτοto aiōnion

9. καὶ εἰ ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ• καλόν σοί ἐστὶ μονόφθαλμον εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν, ἢ δύο ὀφθαλμοὺς ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός.

kai ei ho ofthalmos sou skandalizei se eksele auton kai bale apo sou kalon soi estin monofthalmon eis tēn zōēn eiselthein ē dyo ofthalmous echonta blēthēnai eis tēn geennan toupyros

10. ὁρᾶτε μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν μικρῶν τούτων, λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν ἐν οὐρανοῖς διὰ παντὸς βλέπουσι τὸ πρόσωπον τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.

horate mē katafronēsēte henos tōn mikrōn toutōn legō gar hymin hoti hoi angeloi autōn en ouranois dia pantos blepousin to prosōpon tou patros mou tou en ouranois

11. ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου σῶσαι τὸ ἀπολωλός.

ēlthen gar ho hyios tou anthrōpou sōsai to apolōlos

12. τί ὑμῖν δοκεῖ; ἐὰν γένηταί τινι ἀνθρώπῳ ἑκατὸν πρόβατα, καὶ πλανηθῇ ἓν ἐξ αὐτῶν• οὐχὶ ἀφεῖς τὰ ἐννενήκονταεννέα, ἐπὶ τὰ ὄρη πορευθεὶς ζητεῖ τὸ πλανώμενον;

ti hymin dokei ean genētai tini anthrōpō hekaton probata kai planēthē hen eks autōn ouchi afeis ta ennenēkontaennea epi ta orē poreutheis zētei to planōmenon

13. καὶ ἐὰν γένηται εὑρεῖν αὐτό, ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι χαίρει ἐπ’ αὐτῷ μᾶλλον, ἢ ἐπὶ τοῖς ἐννενηκονταεννέα τοῖς μὴ πεπλανημένοις.

kai ean genētai heurein auto amēn legō hymin hoti chairei ep autō mallon ē epi tois ennenēkontaennea tois mē peplanēmenois

14. οὕτως οὐκ ἔστι θέλημα ἔμπροσθεν τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς, ἵνα ἀπόληται εἲς τῶν μικρῶν τούτων.

houtōs ouk estin thelēma emprosthen tou patros hymōn tou en ouranois hina apolētai eis tōn mikrōn toutōn

15. Ἐὰν δὲ ἁμαρτήσῃ εἰς σὲ ὁ ἀδελφός σου, ὕπαγε καὶ ἔλεγξον αὐτὸν μεταξὺ σοῦ καὶ αὐτοῦ μόνου. ἐάν σου ἀκούσῃ, ἐκέρδησας τὸν ἀδελφόν σου•

ean de hamartēsē eis se ho adelfos sou hypage kai elegkson auton metaksy sou kai autou monou ean sou akousē ekerdēsas ton adelfon sou

16. ἐὰν δὲ μὴ ἀκούσῃ, παράλαβε μετὰ σοῦ ἔτι ἕνα ἢ δύο, ἵνα ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων ἢ τριῶν σταθῇ πᾶν ῥῆμα•

ean de mē akousē paralabe meta sou eti hena ē dyo hina epi stomatos dyo martyrōn ē triōn stathē pan rēma

17. ἐὰν δὲ παρακούσῃ αὐτῶν, εἰπὲ τῇ ἐκκλησίᾳ• ἐὰν δὲ καὶ τῆς ἐκκλησίας παρακούσῃ, ἔστω σοι ὥσπερ ὁ ἐθνικὸς καὶ ὁ τελώνης.

ean de parakousē autōn eipe tē ekklēsia ean de kai tēs ekklēsias parakousē estō soi hōsper ho ethnikos kai ho telōnēs

18. ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅσα ἐὰν δήσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται δεδεμένα ἐν τῷ οὐρανῷ• καὶ ὅσα ἐὰν λύσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται λελυμένα ἐν τῷ οὐρανῷ.

amēn legō hymin hosa ean dēsēte epi tēs gēs estai dedemena en tō ouranō kai hosa ean lysēte epi tēs gēs estai lelymena en tō ouranō

19. πάλιν λέγω ὑμῖν, ὅτι ἐὰν δύο ὑμῶν συμφωνήσωσιν ἐπὶ τῆς γῆς περὶ παντὸς πράγματος οὗ ἐὰν αἰτήσωνται, γενήσεται αὐτοῖς παρὰ τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.

palin legō hymin hoti ean dyo hymōn symfōnēsōsin epi tēs gēs peri pantos pragmatos hou ean aitēsōntai genēsetai autois para tou patros mou tou en ouranois

20. οὗ γάρ εἰσι δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν.

hou gar eisin dyo ē treis synēgmenoi eis to emon onoma ekei eimi en mesō autōn

21. Τότε προσελθὼν αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε, Κύριε, ποσάκις ἁμαρτήσει εἰς ἐμὲ ὁ ἀδελφός μου, καὶ ἀφήσω αὐτῷ; ἕως ἑπτάκις;

tote proselthōn autō ho petros eipen kyrie posakis hamartēsei eis eme ho adelfos mou kai afēsō autō heōs heptakis

22. λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Οὐ λέγω σοι ἕως ἑπτάκις, ἀλλ’ ἕως ἑβδομηκοντάκις ἑπτά.

legei autō ho iēsous ou legō soi heōs heptakis all heōs hebdomēkontakis hepta

23. διὰ τοῦτο ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὃς ἠθέλησε συνᾶραι λόγον μετὰ τῶν δούλων αὐτοῦ.

dia touto hōmoiōthē hē basileia tōn ouranōn anthrōpō basilei hos ēthelēsen synarai logon meta tōn doulōn autou

24. ἀρξαμένου δὲ αὐτοῦ συναίρειν, προσηνέχθη αὐτῷ εἷς ὀφειλέτης μυρίων ταλάντων.

arksamenou de autou synairein prosēnechthē autō heis ofeiletēs myriōn talantōn

25. μὴ ἔχοντος δὲ αὐτοῦ ἀποδοῦναι ἐκέλευσεν αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ πραθῆναι, καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὰ τέκνα, καὶ πάντα ὅσα εἶχε, καὶ ἀποδοθῆναι.

mē echontos de autou apodounai ekeleusen auton ho kyrios autou prathēnai kai tēn gynaika autou kai ta tekna kai panta hosa eichen kai apodothēnai

26. πεσὼν οὖν ὁ δοῦλος προσεκύνει αὐτῷ, λέγων, Κύριε, μακροθύμησον ἐπ’ ἐμοί, καὶ πάντα σοι ἀποδώσω.

pesōn oun ho doulos prosekynei autō legōn kyrie makrothymēson ep emoi kai panta soi apodōsō

27. σπλαγχνισθεὶς δὲ ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἀπέλυσεν αὐτόν, καὶ τὸ δάνειον ἀφῆκεν αὐτῷ.

splagchnistheis de ho kyrios tou doulou ekeinou apelysen auton kai to daneion afēken autō

28. ἐξελθὼν δὲ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος εὗρεν ἕνα τῶν συνδούλων αὐτοῦ, ὃς ὤφειλεν αὐτῷ ἑκατὸν δηνάρια, καὶ κρατήσας αὐτὸν ἔπνιγε, λέγων, Ἀπόδος μοι ὅ τι ὀφείλεις.

ekselthōn de ho doulos ekeinos heuren hena tōn syndoulōn autou hos ōfeilen autō hekaton dēnaria kai kratēsas auton epnigen legōn apodos moi ho ti ofeileis

29. πεσὼν οὖν ὁ σύνδουλος αὐτοῦ εὶς τοὺς πόδας αὐτοῦ παρεκάλει αὐτὸν, λέγων, Μακροθύμησον ἐπ’ ἐμοί, καὶ πάντα ἀποδώσω σοι.

pesōn oun ho syndoulos autou eis tous podas autou parekalei auton legōn makrothymēson ep emoi kai panta apodōsō soi

30. ὁ δὲ οὐκ ἤθελεν, ἀλλ’ ἀπελθὼν ἔβαλεν αὐτὸν εἰς φυλακὴν, ἕως οὗ ἀποδῷ τὸ ὀφειλόμενον.

ho de ouk ēthelen all apelthōn ebalen auton eis fylakēn heōs hou apodō to ofeilomenon

31. ἰδόντες δὲ οἱ σύνδουλοι αὐτοῦ τὰ γενόμενα ἐλυπήθησαν σφόδρα• καὶ ἐλθόντες διεσάφησαν τῷ κυρίῳ ἀυτῶν πάντα τὰ γενόμενα.

idontes de hoi syndouloi autou ta genomena elypēthēsan sfodra kai elthontes diesafēsan tō kyriō autōn panta ta genomena

32. τότε προσκαλεσάμενος αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ λέγει αὐτῷ, Δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τὴν ὀφειλὴν ἐκείνην ἀφῆκά σοι, ἐπεὶ παρεκάλεσάς με•

tote proskalesamenos auton ho kyrios autou legei autō doule ponēre pasan tēn ofeilēn ekeinēn afēka soi epei parekalesas me

33. οὐκ ἔδει καὶ σὲ ἐλεῆσαι τὸν σύνδουλόν σου, ὡς καὶ ἐγώ σε ἠλέησα;

ouk edei kai se eleēsai ton syndoulon sou hōs kai egō se ēleēsa

34. καὶ ὀργισθεὶς ὁ κύριος αὐτοῦ παρέδωκεν αὐτὸν τοῖς βασανισταῖς, ἕως οὗ ἀποδῷ πᾶν τὸ ὀφειλόμενον αὐτῷ.

kai orgistheis ho kyrios autou paredōken auton tois basanistais heōs hou apodō pan to ofeilomenon autō

35. οὕτω καὶ ὁ πατήρ μου ὁ ἐπουράνιος ποιήσει ὑμῖν, ἐὰν μὴ ἀφῆτε ἕκαστος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν τὰ παραπτώματα αὐτῶν.

houtōs kai ho patēr mou ho epouranios poiēsei hymin ean mē afēte hekastos tō adelfō autou apo tōn kardiōn hymōn ta paraptōmata autōn

Κεφαλαιο 19

1. Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς λόγους τούτους, μετῆρεν ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἦλθεν εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἰουδαίας πέραν τοῦ Ἰορδάνου.

kai egeneto hote etelesen ho iēsous tous logous toutous metēren apo tēs galilaias kai ēlthen eis ta horia tēs ioudaias peran tou iordanou

2. καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτοὺς ἐκεῖ.

kai ēkolouthēsan autō ochloi polloi kai etherapeusen autous ekei

3. Καὶ προσῆλθον αὐτῷ οἱ Φαρισαῖοι πειράζοντες αὐτὸν, καὶ λέγοντες αὐτῷ, Εἰ ἔξεστιν ἀνθρώπῳ ἀπολῦσαι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ κατὰ πᾶσαν αἰτίαν;

kai prosēlthon autō hoi farisaioi peirazontes auton kai legontes autō ei eksestin anthrōpō apolysai tēn gynaika autou kata pasan aitian

4. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Οὐκ ἀνέγνωτε ὅτι ὁ ποιήσας ἀπ’ ἀρχῆς ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς,

ho de apokritheis eipen autois ouk anegnōte hoti ho poiēsas ap archēs arsen kai thēly epoiēsen autous

5. καὶ εἶπεν, Ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα, καὶ προσκολληθήσεται τῇ γυναικὶ αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν

kai eipen heneken toutou kataleipsei anthrōpos ton patera kai tēn mētera kai proskollēthēsetai tē gynaiki autou kai esontai hoi dyo eis sarka mian

6. ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο, ἀλλὰ σὰρξ μία• ὃ οὖν ὁ θεὸς συνέζευξεν ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω.

hōste ouketi eisin dyo alla sarks mia ho oun ho theos synezeuksen anthrōpos mē chōrizetō

7. λέγουσιν αὐτῷ, Τί οὖν Μωσῆς ἐνετείλατο δοῦναι βιβλίον ἀποστασίου, καὶ ἀπολῦσαι αὐτήν;

legousin autō ti oun mōsēs eneteilato dounai biblion apostasiou kai apolysai autēn

8. λέγει αὐτοῖς ὅτι Μωσῆς πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἐπέτρεψεν ὑμῖν ἀπολῦσαι τὰς γυναῖκας ὑμῶν• ἀπ’ ἀρχῆς δὲ οὐ γέγονεν οὕτω.

legei autois hoti mōsēs pros tēn sklērokardian hymōn epetrepsen hymin apolysai tas gynaikas hymōn ap archēs de ou gegonen houtōs

9. λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, εἰ μὴ ἐπὶ πορνείᾳ καὶ γαμήσῃ ἄλλην, μοιχᾶται• καὶ ὁ ἀπολελυμένην γαμήσας μοιχᾶται.

legō de hymin hoti hos an apolysē tēn gynaika autou ei mē epi porneia kai gamēsē allēn moichatai kai ho apolelymenēn gamēsas moichatai

10. λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Εἰ οὕτως ἐστὶν ἡ αἰτία τοῦ ἀνθρώπου μετὰ τῆς γυναικός, οὐ συμφέρει γαμῆσαι.

legousin autō hoi mathētai autou ei houtōs estin hē aitia tou anthrōpou meta tēs gynaikos ou symferei gamēsai

11. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Οὐ πάντες χωροῦσι τὸν λόγον τοῦτον, ἀλλ’ οἷς δέδοται.

ho de eipen autois ou pantes chōrousin ton logon touton all hois dedotai

12. εἰσὶ γὰρ εὐνοῦχοι, οἵτινες ἐκ κοιλίας μητρὸς ἐγεννήθησαν οὕτω• καὶ εἰσὶν εὐνοῦχοι, οἵτινες εὐνουχίσθησαν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων• καὶ εἰσὶν εὐνοῦχοι, οἵτινες εὐνούχισαν ἑαυτοὺς διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. ὁ δυνάμενος χωρεῖν χωρείτω.

eisin gar eunouchoi hoitines ek koilias mētros egennēthēsan houtōs kai eisin eunouchoi hoitines eunouchisthēsan hypo tōn anthrōpōn kai eisin eunouchoi hoitines eunouchisan heautous dia tēn basileian tōn ouranōn ho dynamenoschōrein chōreitō

13. Τότε προσηνέχθη αὐτῷ παιδία, ἵνα τὰς χεῖρας ἐπιθῇ αὐτοῖς, καὶ προσεύξηται• οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπετίμησαν αὐτοῖς.

tote prosēnechthē autō paidia hina tas cheiras epithē autois kai proseuksētai hoi de mathētai epetimēsan autois

14. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἄφετε τὰ παιδία, καὶ μὴ κωλύετε αὐτὰ ἐλθεῖν πρός με• τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

ho de iēsous eipen afete ta paidia kai mē kōlyete auta elthein pros me tōn gar toioutōn estin hē basileia tōn ouranōn

15. καὶ ἐπιθεὶς αὐτοῖς τὰς χεῖρας ἐπορεύθη ἐκεῖθεν.

kai epitheis autois tas cheiras eporeuthē ekeithen

16. Καὶ ἰδού, εἷς προσελθὼν εἶπεν αὐτῷ, Διδάσκαλε ἀγαθε, τὶ ἀγαθὸν ποιήσω, ἵνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον;

kai idou heis proselthōn eipen autō didaskale agathe ti agathon poiēsō hina echō zōēn aiōnion

17. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, Τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθός, εἰ μὴ εἷς, ὁ Θεός. εἰ δὲ θέλεις εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν, τήρησον τὰς ἐντολάς.

ho de eipen autō ti me legeis agathon oudeis agathos ei mē heis ho theos ei de theleis eiselthein eis tēn zōēn tērēson tas entolas

18. λέγει αὐτῷ, Ποίας; ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπε, Τὸ οὐ φονεύσεις• οὐ μοιχεύσεις• οὐ κλέψεις• οὐ ψευδομαρτυρήσεις•

legei autō poias ho de iēsous eipen to ou foneuseis ou moicheuseis ou klepseis ou pseudomartyrēseis

19. τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα• καί, ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.

tima ton patera sou kai tēn mētera kai agapēseis ton plēsion sou hōs seauton

20. λέγει αὐτῷ ὁ νεανίσκος, Πάντα ταῦτα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου• τί ἔτι ὑστερῶ;

legei autō ho neaniskos panta tauta efylaksamēn ek neotētos mou ti eti hysterō

21. ἔφη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ• καὶ δεῦρο, ἀκολούθει μοι.

efē autō ho iēsous ei theleis teleios einai hypage pōlēson sou ta hyparchonta kai dos ptōchois kai ekseis thēsauron en ouranō kai deuro akolouthei moi

22. ἀκούσας δὲ ὁ νεανίσκος τὸν λόγον ἀπῆλθε λυπούμενος• ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά.

akousas de ho neaniskos ton logon apēlthen lypoumenos ēn gar echōn ktēmata polla

23. Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι δυσκόλως πλούσιος εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.

ho de iēsous eipen tois mathētais autou amēn legō hymin hoti dyskolōs plousios eiseleusetai eis tēn basileian tōn ouranōn

24. πάλιν δὲ λέγω ὑμῖν, εὐκοπώτερόν ἐστι κάμηλον διὰ τρυπήματος ῥαφίδος διελθεῖν, ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν.

palin de legō hymin eukopōteron estin kamēlon dia trypēmatos rafidos dielthein ē plousion eis tēn basileian tou theou eiselthein

25. ἀκούσαντες δὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐξεπλήσσοντο σφόδρα, λέγοντες, Τίς ἄρα δύναται σωθῆναι;

akousantes de hoi mathētai autou ekseplēssonto sfodra legontes tis ara dynatai sōthēnai

26. ἐμβλέψας δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Παρὰ ἀνθρώποις τοῦτο ἀδύνατόν ἐστι, παρὰ δὲ Θεῷ πάντα δυνατά ἐστι.

emblepsas de ho iēsous eipen autois para anthrōpois touto adynaton estin para de theō panta dynata estin

27. τότε ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ, Ἰδού, ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι• τί ἄρα ἔσται ἡμῖν;

tote apokritheis ho petros eipen autō idou hēmeis afēkamen panta kai ēkolouthēsamen soi ti ara estai hēmin

28. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὑμεῖς οἱ ἀκολουθήσαντές μοι, ἐν τῇ παλιγγενεσίᾳ ὅταν καθίσῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, καθίσεσθε καὶ ὑμεῖς ἐπὶ δώδεκα θρόνους κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ.

ho de iēsous eipen autois amēn legō hymin hoti hymeis hoi akolouthēsantes moi en tē palingenesia hotan kathisē ho hyios tou anthrōpou epi thronou doksēs autou kathisesthe kai hymeis epidōdeka thronous krinontes tas dōdeka fylas tou israēl

29. καὶ πᾶς ὅς ἀφῆκεν οἰκίας, ἢ ἀδελφοὺς, ἢ ἀδελφάς, ἢ πατέρα, ἢ μητέρα, ἢ γυναῖκα, ἢ τέκνα, ἢ ἀγρούς, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου, ἑκατονταπλασίονα λήψεται, καὶ ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσει

kai pas hos afēken oikias ē adelfous ē adelfas ē patera ē mētera ē gynaika hē tekna ē agrous heneken tou onomatos mou hekatontaplasiona lēpsetai kai zōēn aiōnion klēronomēsei

30. πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι, καὶ ἔσχατοι πρῶτοι.

polloi de esontai prōtoi eschatoi kai eschatoi prōtoi

Κεφαλαιο 20

1. ὁμοία γάρ ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ οἰκοδεσπότῃ, ὅστις ἐξῆλθεν ἅμα πρωῒ μισθώσασθαι ἐργάτας εἰς τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ•

homoia gar estin hē basileia tōn ouranōn anthrōpō oikodespotē hostis eksēlthen hama prōi misthōsasthai ergatas eis ton ampelōna autou

2. συμφωνήσας δὲ μετὰ τῶν ἐργατῶν ἐκ δηναρίου τὴν ἡμέραν, ἀπέστειλεν αὐτοὺς εἰς τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ.

symfōnēsas de meta tōn ergatōn ek dēnariou tēn hēmeran apesteilen autous eis ton ampelōna autou

3. καὶ ἐξελθὼν περὶ τήν τρίτην ὥραν, εἶδεν ἄλλους ἑστῶτας ἐν τῇ ἀγορᾷ ἀργούς•

kai ekselthōn peri tēn tritēn hōran eiden allous hestōtas en tē agora argous

4. κἀκείνοις εἶπεν, Ὑπάγετε καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν ἀμπελῶνα, καὶ ὃ ἐὰν ᾖ δίκαιον δώσω ὑμῖν. οἱ δὲ ἀπῆλθόν

kakeinois eipen hypagete kai hymeis eis ton ampelōna kai ho ean ē dikaion dōsō hymin

5. πάλιν ἐξελθὼν περὶ ἕκτην καὶ ἐννάτην ὥραν, ἐποίησεν ὡσαύτως

hoi de apēlthon palin ekselthōn peri hektēn kai ennatēn hōran epoiēsen hōsautōs

6. περὶ δὲ τὴν ἑνδεκάτην ὥραν ἐξελθών, εὗρεν ἄλλους ἑστῶτας ἀργούς, καὶ λέγει αὐτοῖς, Τί ὧδε ἑστήκατε ὅλην τὴν ἡμέραν ἀργοί;

peri de tēn hendekatēn hōran ekselthōn heuren allous hestōtas argous kai legei autois ti hōde hestēkate holēn tēn hēmeran argoi

7. λέγουσιν αὐτῷ, Ὅτι οὐδεὶς ἡμᾶς ἐμισθώσατο. λέγει αὐτοῖς, Ὑπάγετε καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν ἀμπελῶνα, καὶ ὃ ἐὰν ᾕ δίκαιον λήψεσθε

legousin autō hoti oudeis hēmas emisthōsato legei autois hypagete kai hymeis eis ton ampelōna kai ho ean hē dikaion lēpsesthe

8. ὀψίας δὲ γενομένης λέγει ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος τῷ ἐπιτρόπῳ αὐτοῦ, Κάλεσον τοὺς ἐργάτας, καὶ ἀπόδος αὐτοῖς τὸν μισθόν, ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν ἐσχάτων ἕως τῶν πρώτων

opsias de genomenēs legei ho kyrios tou ampelōnos tō epitropō autou kaleson tous ergatas kai apodos autois ton misthon arksamenos apo tōn eschatōn heōs tōn prōtōn

9. καὶ ἐλθόντες οἱ περὶ τὴν ἑνδεκάτην ὥραν ἔλαβον ἀνὰ δηνάριον.

kai elthontes hoi peri tēn hendekatēn hōran elabon ana dēnarion

10. ἐλθόντες δὲ οἱ πρῶτοι ἐνόμισαν ὅτι πλεῖονα λήψονται• καὶ ἔλαβον καὶ αὐτοὶ ἀνὰ δηνάριον.

elthontes de hoi prōtoi enomisan hoti pleiona lēpsontai kai elabon kai autoi ana dēnarion

11. λαβόντες δὲ ἐγόγγυζον κατὰ τοῦ οἰκοδεσπότου,

labontes de egongyzon kata tou oikodespotou

12. λέγοντες ὅτι Οὗτοι οἱ ἔσχατοι μίαν ὥραν ἐποίησαν, καὶ ἴσους ἡμῖν αὐτοὺς ἐποίησας, τοῖς βαστάσασι τὸ βάρος τῆς ἡμέρας καὶ τὸν καύσωνα.

legontes hoti houtoi hoi eschatoi mian hōran epoiēsan kai isous hēmin autous epoiēsas tois bastasasin to baros tēs hēmeras kai ton kausōna

13. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν ἑνὶ αὐτῶν, Ἑταῖρε, οὐκ ἀδικῶ σε• οὐχὶ δηναρίου συνεφώνησάς μοι;

ho de apokritheis eipen heni autōn hetaire ouk adikō se ouchi dēnariou synefōnēsas moi

14. ἆρον τὸ σὸν καὶ ὕπαγε• θέλω δὲ τούτῳ τῷ ἐσχάτῳ δοῦναι ὡς καὶ σοί.

aron to son kai hypage thelō de toutō tō eschatō dounai hōs kai soi

15. ἢ οὐκ ἔξεστί μοι ποιῆσαι ὃ θέλω ἐν τοῖς ἐμοῖς; εἰ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρός ἐστιν, ὅτι ἐγὼ ἀγαθός εἰμι;

ē ouk eksestin moi poiēsai ho thelō en tois emois ei ho ofthalmos sou ponēros estin hoti egō agathos eimi

16. οὕτως ἔσονται οἱ ἔσχατοι πρῶτοι, καὶ οἱ πρῶτοι ἔσχατοι• πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοί δὲ ἐκλεκτοί.

houtōs esontai hoi eschatoi prōtoi kai hoi prōtoi eschatoi polloi gar eisin klētoi oligoi de eklektoi

17. Καὶ ἀναβαίνων ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα παρέλαβε τοὺς δώδεκα μαθητὰς κατ’ ἰδίαν ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ εἶπεν αὐτοῖς,

kai anabainōn ho iēsous eis ierosolyma parelaben tous dōdeka mathētas kat idian en tē hodō kai eipen autois

18. Ἰδού, ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ γραμματεῦσι• καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ,

idou anabainomen eis ierosolyma kai ho hyios tou anthrōpou paradothēsetai tois archiereusin kai grammateusin kai katakrinousin auton thanatō

19. καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσιν εἰς τὸ ἐμπαῖξαι καὶ μαστιγῶσαι καὶ σταυρῶσαι• καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.

kai paradōsousin auton tois ethnesin eis to empaiksai kai mastigōsai kai staurōsai kai tē tritē hēmera anastēsetai

20. Τότε προσῆλθεν αὐτῷ ἡ μήτηρ τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου μετὰ τῶν υἱῶν αὐτῆς, προσκυνοῦσα καὶ αἰτοῦσά τι παρ’ αὐτοῦ.

tote prosēlthen autō hē mētēr tōn hyiōn zebedaiou meta tōn hyiōn autēs proskynousa kai aitousa ti par autou

21. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ, Τί θέλεις; λέγει αὐτῷ, Εἰπὲ ἵνα καθίσωσιν οὗτοι οἱ δύο υἱοί μου, εἷς ἐκ δεξιῶν σου, καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων, ἐν τῇ βασιλείᾳ σου.

ho de eipen autē ti theleis legei autō eipe hina kathisōsin houtoi hoi dyo hyioi mou heis ek deksiōn sou kai heis eks euōnymōn en tē basileia sou

22. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ μέλλω πίνειν, καὶ τὸ βάπτισμα ὅ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι; λέγουσιν αὐτῷ, Δυνάμεθα.

apokritheis de ho iēsous eipen ouk oidate ti aiteisthe dynasthe piein to potērion ho egō mellō pinein kai to baptisma ho egō baptizomai baptisthēnai legousin autō dynametha

23. καὶ λέγει αὐτοῖς, Τὸ μὲν ποτήριόν μου πίεσθε, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε• τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου καὶ ἐξ εὐωνύμων μου, οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι, ἀλλ’ οἷς ἡτοίμασται ὑπὸ τοῦ πατρός μου.

kai legei autois to men potērion mou piesthe kai to baptisma ho egō baptizomai baptisthēsesthe to de kathisai ek deksiōn mou kai eks euōnymōn mou ouk estin emon dounai allhois hētoimastai hypo tou patros mou

24. καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἠγανάκτησαν περὶ τῶν δύο ἀδελφῶν.

kai akousantes hoi deka ēganaktēsan peri tōn dyo adelfōn

25. ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτοὺς εἶπεν, Οἴδατε ὅτι οἱ ἄρχοντες τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν, καὶ οἱ μεγάλοι κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν.

ho de iēsous proskalesamenos autous eipen oidate hoti hoi archontes tōn ethnōn katakyrieuousin autōn kai hoi megaloi kateksousiazousin autōn

26. οὐχ οὕτως δὲ ἔσται ἐν ὑμῖν• ἀλλ’ ὃς ἐὰν θέλῃ ἐν ὑμῖν μέγας γενέσθαι ἔστω ὑμῶν διάκονος•

ouch houtōs de estai en hymin all hos ean thelē en hymin megas genesthai estō hymōn diakonos

27. καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ἐν ὑμῖν εἶναι πρῶτος ἔστω ὑμῶν δοῦλος•

kai hos ean thelē en hymin einai prōtos estō hymōn doulos

28. ὥσπερ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν.

hōsper ho hyios tou anthrōpou ouk ēlthen diakonēthēnai alla diakonēsai kai dounai tēn psychēn autou lytron anti pollōn

29. Καὶ ἐκπορευομένων αὐτῶν ἀπὸ Ἰεριχώ, ἠκολούθησεν αὐτῷ ὄχλος πολύς.

kai ekporeuomenōn autōn apo ierichō ēkolouthēsen autō ochlos polys

30. καὶ ἰδού, δύο τυφλοὶ καθήμενοι παρὰ τὴν ὁδόν, ἀκούσαντες ὅτι Ἰησοῦς παράγει, ἔκραξαν, λέγοντες, Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, υἱὸς Δαβίδ.

kai idou dyo tyfloi kathēmenoi para tēn hodon akousantes hoti iēsous paragei ekraksan legontes eleēson hēmas kyrie hyios david

31. ὁ δὲ ὄχλος ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα σιωπήσωσιν οἱ δὲ μεῖζον ἔκραζον, λέγοντες, Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, υἱὸς Δαβίδ.

ho de ochlos epetimēsen autois hina siōpēsōsin hoi de meizon ekrazon legontes eleēson hēmas kyrie hyios david

32. καὶ στὰς ὁ Ἰησοῦς ἐφώνησεν αὐτούς, καὶ εἶπε, Τί θέλετε ποιήσω ὑμῖν;

kai stas ho iēsous efōnēsen autous kai eipen ti thelete poiēsō hymin

33. λέγουσιν αὐτῷ, Κύριε, ἵνα ἀνοιχθῶσιν ἡμῶν οἱ ὀφθαλμοί.

legousin autō kyrie hina anoichthōsin hēmōn hoi ofthalmoi

34. σπλαγχνισθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς ἥψατο τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν•, καὶ εὐθέως ἀνέβλεψαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοὶ, καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ,

splagchnistheis de ho iēsous hēpsato tōn ofthalmōn autōn kai eutheōs aneblepsan autōn hoi ofthalmoi kai ēkolouthēsan autō

Κεφαλαιο 21

1. Καὶ ὅτε ἤγγισαν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ ἦλθον εἰς Βηθφαγῆ πρὸς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν, τότε ὁ Ἰησοῦς ἀπέστειλε δύο μαθητάς,

kai hote ēngisan eis ierosolyma kai ēlthon eis bēthfagē pros to oros tōn elaiōn tote ho iēsous apesteilen dyo mathētas

2. λέγων αὐτοῖς, Πορεύθητε εἰς τὴν κώμην τὴν ἀπέναντι ὑμῶν, καὶ εὐθέως εὑρήσετε ὄνον δεδεμένην, καὶ πῶλον μετ’ αὐτῆς• λύσαντες ἀγάγετέ μοι.

legōn autois poreuthēte eis tēn kōmēn tēn apenanti hymōn kai eutheōs heurēsete onon dedemenēn kai pōlon met autēs lysantes agagete moi

3. καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι, ἐρεῖτε ὅτι Ὁ Κύριος αὐτῶν χρείαν ἔχει• εὐθέως δὲ ἀποστελεῖ αὐτούς.

kai ean tis hymin eipē ti ereite hoti ho kyrios autōn chreian echei eutheōs de apostelei autous

4. τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν, ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τοῦ προφήτου, λέγοντος,

touto de holon gegonen hina plērōthē to rēthen dia tou profētou legontos

5. Εἴπατε τῇ θυγατρὶ Σιών, Ἰδού, ὁ βασιλεύς σου ἔρχεταί σοι, πραῢς καὶ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ὄνον καὶ πῶλον υἱὸν ὑποζυγίου.

eipate tē thygatri siōn idou ho basileus sou erchetai soi praus kai epibebēkōs epi onon kai pōlon hyion hypozygiou

6. πορευθέντες δὲ οἱ μαθηταί, καὶ ποιήσαντες καθὼς προσέταξεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς,

poreuthentes de hoi mathētai kai poiēsantes kathōs prosetaksen autois ho iēsous

7. ἤγαγον τὴν ὄνον καὶ τὸν πῶλον, καὶ ἐπέθηκαν ἐπάνω αὐτῶν τὰ ἱμάτια, αὐτῶν, καὶ ἐπεκάθισαν ἐπάνω αὐτῶν.

ēgagon tēn onon kai ton pōlon kai epethēkan epanō autōn ta himatia autōn kai epekathisan epanō autōn

8. ὁ δὲ πλεῖστος ὄχλος ἔστρωσαν ἑαυτῶν τὰ ἱμάτια ἐν τῇ ὁδῷ• ἄλλοι δὲ ἔκοπτον κλάδους ἀπὸ τῶν δένδρων, καὶ ἐστρώννυον ἐν τῇ ὁδῷ.

ho de pleistos ochlos estrōsan heautōn ta himatia en tē hodō alloi de ekopton kladous apo tōn dendrōn kai estrōnnyon en tē hodō

9. οἱ δὲ ὄχλοι οἱ προάγοντες καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες ἔκραζον, λέγοντες, Ὡσαννὰ τῷ υἱῷ Δαβίδ• εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου• Ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις.

hoi de ochloi hoi proagontes kai hoi akolouthountes ekrazon legontes hōsanna tō hyiō david eulogēmenos ho erchomenos en onomati kyriou hōsanna en tois hypsistois

10. καὶ εἰσελθόντος αὐτοῦ εἰς Ἱεροσόλυμα ἐσείσθη πᾶσα ἡ πόλις λέγουσα, Τίς ἐστιν οὗτος;

kai eiselthontos autou eis ierosolyma eseisthē pasa hē polis legousa tis estin houtos

11. οἱ δὲ ὄχλοι ἔλεγον, Οὗτός ἐστιν Ἰησοῦς ὁ προφήτης, ὁ ἀπὸ Ναζαρὲθ τῆς Γαλιλαίας.

hoi de ochloi elegon houtos estin iēsous ho profētēs ho apo nazareth tēs galilaias

12. Καὶ εἰσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ θεοῦ, καὶ ἐξέβαλε πάντας τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ τὰς τραπέζας τῶν κολλυβιστῶν κατέστρεψε, καὶ τὰς καθέδρας τῶν πωλούντων τὰς περιστεράς

kai eisēlthen ho iēsous eis to hieron tou theou kai eksebalen pantas tous pōlountas kai agorazontas en tō hierō kai tas trapezas tōn kollybistōn katestrepsen kai tas kathedras tōn pōlountōntas peristeras

13. καὶ λέγει αὐτοῖς, Γέγραπται, Ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται• ὑμεῖς δὲ αὐτὸν ἐποιήσατε σπήλαιον λῃστῶν.

kai legei autois gegraptai ho oikos mou oikos proseuchēs klēthēsetai hymeis de auton epoiēsate spēlaion lēstōn

14. Καὶ προσῆλθον αὐτῷ τυφλοὶ καὶ χωλοὶ ἐν τῷ ἱερῷ• καὶ ἐθεράπευσεν αὐτούς.

kai prosēlthon autō tyfloi kai chōloi en tō hierō kai etherapeusen autous

15. ἰδόντες δὲ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς τὰ θαυμάσια ἃ ἐποίησε, καὶ τοὺς παῖδας κράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ λέγοντας, Ὡσαννὰ τῷ υἱῷ Δαβίδ, ἠγανάκτησαν,

idontes de hoi archiereis kai hoi grammateis ta thaumasia ha epoiēsen kai tous paidas krazontas en tō hierō kai legontas hōsanna tō hyiō david ēganaktēsan

16. καὶ εἶπον αὐτῷ, Ἀκούεις τί οὗτοι λέγουσιν; ὁ δὲ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς, Ναί· οὐδέποτε ἀνέγνωτε ὅτι Ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσω αἶνον;

kai eipon autō akoueis ti houtoi legousin ho de iēsous legei autois nai oudepote anegnōte hoti ek stomatos nēpiōn kai thēlazontōn katērtisō ainon

17. καὶ καταλιπὼν αὐτοὺς ἐξῆλθεν ἔξω τῆς πόλεως εἰς Βηθανίαν, καὶ ηὐλίσθη ἐκεῖ.

kai katalipōn autous eksēlthen eksō tēs poleōs eis bēthanian kai ēulisthē ekei

18. Πρωῒας δὲ ἐπανάγων εἰς τὴν πόλιν, ἐπείνασε•

prōias de epanagōn eis tēn polin epeinasen

19. καὶ ἰδὼν συκῆν μίαν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ, ἦλθεν ἐπ’ αὐτήν, καὶ οὐδὲν εὗρεν ἐν αὐτῇ εἰ μὴ φύλλα μόνον• καὶ λέγει αὐτῇ, Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα. καὶ ἐξηράνθη παραχρῆμα ἡ συκῆ.

kai idōn sykēn mian epi tēs hodou ēlthen ep autēn kai ouden heuren en autē ei mē fylla monon kai legei autē mēketi ek sou karpos genētai eis ton aiōnakai eksēranthē parachrēma hē sykē

20. καὶ ἰδόντες οἱ μαθηταὶ ἐθαύμασαν, λέγοντες, Πῶς παραχρῆμα ἐξηράνθη ἡ συκῆ;

kai idontes hoi mathētai ethaumasan legontes pōs parachrēma eksēranthē hē sykē

21. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν, καὶ μὴ διακριθῆτε, οὐ μόνον τὸ τῆς συκῆς ποιήσετε, ἀλλὰ κἂν τῷ ὄρει τούτῳ εἴπητε, Ἄρθητι καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν, γενήσεται.

apokritheis de ho iēsous eipen autois amēn legō hymin ean echēte pistin kai mē diakrithēte ou monon to tēs sykēs poiēsete alla kan tō orei toutō eipēte arthēti kai blēthētieis tēn thalassan genēsetai

22. καὶ πάντα ὅσα ἂν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ, πιστεύοντες λήψεσθε.

kai panta hosa an aitēsēte en tē proseuchē pisteuontes lēpsesthe

23. Καὶ ἐλθόντι αὐτῷ εἰς τὸ ἱερὸν, προσῆλθον αὐτῷ διδάσκοντι οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ, λέγοντες, Ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς; καὶ τίς σοι ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν ταύτην;

kai elthonti autō eis to hieron prosēlthon autō didaskonti hoi archiereis kai hoi presbyteroi tou laou legontes en poia eksousia tauta poieis kai tis soi edōken tēn eksousian tautēn

24. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Ἐρωτήσω ὑμᾶς κἀγὼ λόγον ἕνα, ὃν ἐὰν εἴπητέ μοι, κἀγὼ ὑμῖν ἐρῶ ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ•

apokritheis de ho iēsous eipen autois erōtēsō hymas kagō logon hena hon ean eipēte moi kagō hymin erō en poia eksousia tauta poiō

25. τὸ βάπτισμα Ἰωάννου πόθεν ἦν; ἐξ οὐρανοῦ ἢ ἐξ ἀνθρώπων; οἱ δὲ διελογίζοντο παρ’ ἑαυτοῖς, λέγοντες, Ἐὰν εἴπωμεν, ἐξ οὐρανοῦ, ἐρεῖ ἡμῖν, Διατί οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ;

to baptisma iōannou pothen ēn eks ouranou ē eks anthrōpōn hoi de dielogizonto par heautois legontes ean eipōmen eks ouranou erei hēmin dia ti oun ouk episteusate autō

26. ἐὰν δὲ εἴπωμεν, ἐξ ἀνθρώπων, φοβούμεθα τὸν ὄχλον• πάντες γὰρ ἔχουσι τὸν Ἰωάννην ὡς προφήτην.

ean de eipōmen eks anthrōpōn foboumetha ton ochlon pantes gar echousin ton iōannēn hōs profētēn

27. καὶ ἀποκριθέντες τῷ Ἰησοῦ εἶπον, Οὐκ οἴδαμεν. ἔφη αὐτοῖς καὶ αὐτός, Οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.

kai apokrithentes tō iēsou eipon ouk oidamen efē autois kai autos oude egō legō hymin en poia eksousia tauta poiō

28. τί δὲ ὑμῖν δοκεῖ; ἄνθρωπος εἶχε τέκνα δύο, καὶ προσελθὼν τῷ πρώτῳ εἶπε, Τέκνον, ὕπαγε, σήμερον ἐργάζου ἐν τῷ ἀμπελῶνι μου

ti de hymin dokei anthrōpos eichen tekna dyo kai proselthōn tō prōtō eipen teknon hypage sēmeron ergazou en tō ampelōni mou

29. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Οὐ θέλω• ὕστερον δὲ μεταμεληθείς, ἀπῆλθε.

ho de apokritheis eipen ou thelō hysteron de metamelētheis apēlthen

30. καὶ προσελθὼν τῷ δευτέρῳ εἶπεν ὡσαύτως. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Ἐγώ, κύριε• καὶ οὐκ ἀπῆλθε.

kai proselthōn tō deuterō eipen hōsautōs ho de apokritheis eipen egō kyrie kai ouk apēlthen

31. τίς ἐκ τῶν δύο ἐποίησε τὸ θέλημα τοῦ πατρός; λέγουσιν αὐτῷ, Ὁ πρῶτος. λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι οἱ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ.

tis ek tōn dyo epoiēsen to thelēma tou patros legousin autō ho prōtos legei autois ho iēsous amēn legō hymin hoti hoi telōnai kai hai pornai proagousin hymas eis tēnbasileian tou theou

32. ἦλθε γὰρ πρὸς ὑμᾶς Ἰωάννης ἐν ὁδῷ δικαιοσύνης, καὶ οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ• οἱ δὲ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι ἐπίστευσαν αὐτῷ• ὑμεῖς δὲ ἰδόντες οὐ μετεμελήθητε ὕστερον τοῦ πιστεῦσαι αὐτῷ.

ēlthen gar pros hymas iōannēs en hodō dikaiosynēs kai ouk episteusate autō hoi de telōnai kai hai pornai episteusan autō hymeis de idontes hou metemelēthēte hysteron tou pisteusai autō

33. Ἄλλην παραβολὴν ἀκούσατε. ἄνθρωπός τις ἦν οἰκοδεσπότης, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ φραγμὸν αὐτῷ περιέθηκε καὶ ὤρυξεν ἐν αὐτῷ ληνὸν καὶ ᾠκοδόμησε πύργον, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησεν.

allēn parabolēn akousate anthrōpos tis ēn oikodespotēs hostis efyteusen ampelōna kai fragmon autō periethēken kai ōryksen en autō lēnon kai ōkodomēsen pyrgon kai eksedoto auton geōrgois kai apedēmēsen

34. ὅτε δὲ ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ πρὸς τοὺς γεωργούς, λαβεῖν τοὺς καρποὺς αὐτοῦ•

hote de ēngisen ho kairos tōn karpōn apesteilen tous doulous autou pros tous geōrgous labein tous karpous autou

35. καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ, ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν.

kai labontes hoi geōrgoi tous doulous autou hon men edeiran hon de apekteinan hon de elithobolēsan

36. πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων• καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως.

palin apesteilen allous doulous pleionas tōn prōtōn kai epoiēsan autois hōsautōs

37. ὕστερον δὲ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, λέγων, Ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου.

hysteron de apesteilen pros autous ton hyion autou legōn entrapēsontai ton hyion mou

38. οἱ δὲ γεωργοὶ ἰδόντες τὸν υἱὸν εἶπον ἐν ἑαυτοῖς, Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος• δεῦτε, ἀποκτείνωμεν αὐτὸν, καὶ κατάσχωμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ.

hoi de geōrgoi idontes ton hyion eipon en heautois houtos estin ho klēronomos deute apokteinōmen auton kai kataschōmen tēn klēronomian autou

39. καὶ λαβόντες αὐτὸν ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος καὶ ἀπέκτειναν.

kai labontes auton eksebalon eksō tou ampelōnos kai apekteinan

40. ὅταν οὖν ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος, τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις;

hotan oun elthē ho kyrios tou ampelōnos ti poiēsei tois geōrgois ekeinois

41. λέγουσιν αὐτῷ, Κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδόσεται ἄλλοις γεωργοῖς, οἵτινες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν.

legousin autō kakous kakōs apolesei autous kai ton ampelōna ekdosetai allois geōrgois hoitines apodōsousin autō tous karpous en tois kairois autōn

42. λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς γραφαῖς, Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας• παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν;

legei autois ho iēsous oudepote anegnōte en tais grafais lithon hon apedokimasan hoi oikodomountes houtos egenēthē eis kefalēn gōnias para kyriou egeneto hautē kai estin thaumastē en ofthalmois hēmōn

43. διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν ὅτι ἀρθήσεται ἀφ’ ὑμῶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, καὶ δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς.

dia touto legō hymin hoti arthēsetai af hymōn hē basileia tou theou kai dothēsetai ethnei poiounti tous karpous autēs

44. καὶ ὁ πεσὼν ἐπὶ τὸν λίθον τοῦτον συνθλασθήσεται• ἐφ’ ὃν δ’ ἂν πέσῃ λικμήσει αὐτόν.

kai ho pesōn epi ton lithon touton synthlasthēsetai ef hon d an pesē likmēsei auton

45. καὶ ἀκούσαντες οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι τὰς παραβολὰς αὐτοῦ ἔγνωσαν ὅτι περὶ αὐτῶν λέγει

kai akousantes hoi archiereis kai hoi farisaioi tas parabolas autou egnōsan hoti peri autōn legei

46. καὶ ζητοῦντες αὐτὸν κρατῆσαι ἐφοβήθησαν τοὺς ὄχλους, ἐπειδὴ ὡς προφήτην αὐτὸν εἶχον.

kai zētountes auton kratēsai efobēthēsan tous ochlous epeidē hōs profētēn auton eichon

Κεφαλαιο 22

1. Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς πάλιν εἶπεν αὐτοῖς ἐν παραβολαῖς, λέγων,

kai apokritheis ho iēsous palin eipen autois en parabolais legōn

2. Ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὅστις ἐποίησε γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ•

hōmoiōthē hē basileia tōn ouranōn anthrōpō basilei hostis epoiēsen gamous tō hyiō autou

3. καὶ ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ καλέσαι τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γάμους, καὶ οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν.

kai apesteilen tous doulous autou kalesai tous keklēmenous eis tous gamous kai ouk ēthelon elthein

4. πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους, λέγων, Εἴπατε τοῖς κεκλημένοις, Ἰδού, τὸ ἄριστόν μου ἡτοίμασα, οἱ ταῦροί μου καὶ τὰ σιτιστὰ τεθυμένα, καὶ πάντα ἕτοιμα• δεῦτε εἰς τοὺς γάμους.

palin apesteilen allous doulous legōn eipate tois keklēmenois idou to ariston mou ētoimasa hoi tauroi mou kai ta sitista tethymena kai panta hetoima deute eis tous gamous

5. οἱ δὲ ἀμελήσαντες ἀπῆλθον, ὁ μὲν εἰς τὸν ἴδιον ἀγρόν, ὁ δὲ εἰς τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ•

hoi de amelēsantes apēlthon ho men eis ton idion agron ho de eis tēn emporian autou

6. οἱ δὲ λοιποὶ κρατήσαντες τοὺς δούλους αὐτοῦ ὕβρισαν καὶ ἀπέκτειναν.

hoi de loipoi kratēsantes tous doulous autou hybrisan kai apekteinan

7. ἀκούσας δὲ ὁ βασιλεὺς ὠργίσθη, καὶ πέμψας τὰ στρατεύματα αὐτοῦ ἀπώλεσε τοὺς φονεῖς ἐκείνους, καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησε.

akousas de ho basileus ōrgisthē kai pempsas ta strateumata autou apōlesen tous foneis ekeinous kai tēn polin autōn eneprēsen

8. τότε λέγει τοῖς δούλοις αὐτοῦ, Ὁ μὲν γάμος ἕτοιμός ἐστιν, οἱ δὲ κεκλημένοι οὐκ ἦσαν ἄξιοι.

tote legei tois doulois autou ho men gamos hetoimos estin hoi de keklēmenoi ouk ēsan aksioi

9. πορεύεσθε οὖν ἐπὶ τὰς διεξόδους τῶν ὁδῶν, καὶ ὅσους ἂν εὕρητε, καλέσατε εἰς τοὺς γάμους.

poreuesthe oun epi tas dieksodous tōn hodōn kai hosous an heurēte kalesate eis tous gamous

10. καὶ ἐξελθόντες οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι εἰς τὰς ὁδοὺς συνήγαγον πάντας ὅσους εὗρον, πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς• καὶ ἐπλήσθη ὁ γάμος ἀνακειμένων.

kai ekselthontes hoi douloi ekeinoi eis tas hodous synēgagon pantas hosous heuron ponērous te kai agathous kai eplēsthē ho gamos anakeimenōn

11. εἰσελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς θεάσασθαι τοὺς ἀνακειμένους εἶδεν ἐκεῖ ἄνθρωπον οὐκ ἐνδεδυμένον ἔνδυμα γάμου•

eiselthōn de ho basileus theasasthai tous anakeimenous eiden ekei anthrōpon ouk endedymenon endyma gamou

12. καὶ λέγει αὐτῷ, Ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μὴ ἔχων ἔνδυμα γάμου; ὁ δὲ ἐφιμώθη.

kai legei autō hetaire pōs eisēlthes hōde mē echōn endyma gamou ho de efimōthē

13. τότε εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῖς διακόνοις, Δήσαντες αὐτοῦ πόδας καὶ χεῖρας, ἄρατε αὐτὸν καὶ ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον• ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.

tote eipen ho basileus tois diakonois dēsantes autou podas kai cheiras arate auton kai ekbalete eis to skotos to eksōteron ekei estai ho klauthmos kai ho brygmos tōn odontōn

14. πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.

polloi gar eisin klētoi oligoi de eklektoi

15. Τότε πορευθέντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον ὅπως αὐτὸν παγιδεύσωσιν ἐν λόγῳ.

tote poreuthentes hoi farisaioi symboulion elabon hopōs auton pagideusōsin en logō

16. καὶ ἀποστέλλουσιν αὐτῷ τοὺς μαθητὰς αὐτῶν μετὰ τῶν Ἡρωδιανῶν, λέγοντες, Διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ, καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ Θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ διδάσκεις, καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός, οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων.

kai apostellousin autō tous mathētas autōn meta tōn hērōdianōn legontes didaskale oidamen hoti alēthēs ei kai tēn hodon tou theou en alētheia didaskeis kai ou melei soi peri oudenos ougar blepeis eis prosōpon anthrōpōn

17. εἰπὲ οὖν ἡμῖν, τί σοι δοκεῖ; ἔξεστι δοῦναι κῆνσον Καίσαρι, ἢ οὔ;

eipe oun hēmin ti soi dokei eksestin dounai kēnson kaisari ē ou

18. γνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πονηρίαν αὐτῶν εἶπε, Τί με πειράζετε, ὑποκριταί;

gnous de ho iēsous tēn ponērian autōn eipen ti me peirazete hypokritai

19. ἐπιδείξατέ μοι τὸ νόμισμα τοῦ κήνσου. οἱ δὲ προσήνεγκαν αὐτῷ δηνάριον.

epideiksate moi to nomisma tou kēnsou hoi de prosēnegkan autō dēnarion

20. καὶ λέγει αὐτοῖς, Τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή;

kai legei autois tinos hē eikōn hautē kai hē epigrafē

21. λέγουσιν αὐτῷ, Καίσαρος. τότε λέγει αὐτοῖς, Ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι• καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ.

legousin autō kaisaros tote legei autois apodote oun ta kaisaros kaisari kai ta tou theou tō theō

22. καὶ ἀκούσαντες ἐθαύμασαν• καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἀπῆλθον.

kai akousantes ethaumasan kai afentes auton apēlthon

23. Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ προσῆλθον αὐτῷ Σαδδουκαῖοι, οἵ λέγοντες μὴ εἶναι ἀνάστασιν, καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν,

en ekeinē tē hēmera prosēlthon autō saddoukaioi hoi legontes mē einai anastasin kai epērōtēsan auton

24. λέγοντες, Διδάσκαλε, Μωσῆς εἶπεν, Ἐάν τις ἀποθάνῃ μὴ ἔχων τέκνα, ἐπιγαμβρεύσει ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἀναστήσει σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.

legontes didaskale mōsēs eipen ean tis apothanē mē echōn tekna epigambreusei ho adelfos autou tēn gynaika autou kai anastēsei sperma tō adelfō autou

25. ἦσαν δὲ παρ’ ἡμῖν ἑπτὰ ἀδελφοί• καὶ ὁ πρῶτος γάμησας ἐτελεύτησε• καὶ μὴ ἔχων σπέρμα, ἀφῆκε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ

ēsan de par hēmin hepta adelfoi kai ho prōtos gamēsas eteleutēsen kai mē echōn sperma afēken tēn gynaika autou tō adelfō autou

26. ὁμοίως καὶ ὁ δεύτερος, καὶ ὁ τρίτος, ἕως τῶν ἑπτά.

homoiōs kai ho deuteros kai ho tritos heōs tōn hepta

27. ὕστερον δὲ πάντων ἀπέθανε καὶ ἡ γυνή.

hysteron de pantōn apethanen kai hē gynē

28. ἐν τῇ οὖν ἀναστάσει, τίνος τῶν ἑπτὰ ἔσται γυνή; πάντες γὰρ ἔσχον αὐτήν.

en tē oun anastasei tinos tōn hepta estai gynē pantes gar eschon autēn

29. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Πλανᾶσθε, μὴ εἰδότες τὰς γραφάς, μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ

apokritheis de ho iēsous eipen autois planasthe mē eidotes tas grafas mēde tēn dynamin tou theou

30. ἐν γὰρ τῇ ἀναστάσει οὔτε γαμοῦσιν, οὔτε ἐκγαμίζονται, ἀλλ’ ὡς ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἐν οὐρανῷ εἰσι.

en gar tē anastasei oute gamousin oute ekgamizontai all hōs angeloi tou theou en ouranō eisin

31. περὶ δὲ τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν, οὐκ ἀνέγνωτε τὸ ῥηθὲν ὑμῖν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, λέγοντος,

peri de tēs anastaseōs tōn nekrōn ouk anegnōte to rēthen hymin hypo tou theou legontos

32. Ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ, καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαὰκ, καὶ ὁ Θεὸς Ἰακώβ; οὐκ ἔστιν ὁ Θεὸς Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων.

egō eimi ho theos abraam kai ho theos isaak kai ho theos iakōb ouk estin ho theos theos nekrōn alla zōntōn

33. καὶ ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ.

kai akousantes hoi ochloi ekseplēssonto epi tē didachē autou

34. Οἱ δὲ Φαρισαῖοι, ἀκούσαντες ὅτι ἐφίμωσε τοὺς Σαδδουκαίους, συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό.

hoi de farisaioi akousantes hoti efimōsen tous saddoukaious synēchthēsan epi to auto

35. καὶ ἐπηρώτησεν εἷς ἐξ αὐτῶν νομικός, πειράζων αὐτόν, καὶ λέγων,

kai epērōtēsen heis eks autōn nomikos peirazōn auton kai legōn

36. Διδάσκαλε, ποία ἐντολὴ μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ

didaskale poia entolē megalē en tō nomō

37. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου, ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου•

ho de iēsous eipen autō agapēseis kyrion ton theon sou en holē tē kardia sou kai en holē tē psychē sou kai en holē tē dianoia sou

38. αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή.

hautē estin prōtē kai megalē entolē

39. δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ, Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.

deutera de homoia autē agapēseis ton plēsion sou hōs seauton

40. ἐν ταύταις ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται κρέμανται

en tautais tais dysin entolais holos ho nomos kai hoi profētai kremantai

41. Συνηγμένων δὲ τῶν Φαρισαίων, ἐπηρώτησεν αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς,

synēgmenōn de tōn farisaiōn epērōtēsen autous ho iēsous

42. λέγων, Τί ὑμῖν δοκεῖ περὶ τοῦ Χριστοῦ; τίνος υἱός ἐστι; λέγουσιν αὐτῷ, Τοῦ Δαβίδ.

legōn ti hymin dokei peri tou christou tinos hyios estin legousin autō tou david

43. λέγει αὐτοῖς, Πῶς οὖν Δαβὶδ ἐν πνεύματι Κύριον αὐτὸν καλεῖ, λέγων,

legei autois pōs oun david en pneumati kyrion auton kalei legōn

44. Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου, Κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου;

eipen ho kyrios tō kyriō mou kathou ek deksiōn mou heōs an thō tous echthrous sou hypopodion tōn podōn sou

45. εἰ οὖν Δαβὶδ καλεῖ αὐτὸν Κύριον, πῶς υἱὸς αὐτοῦ ἐστι;

ei oun david kalei auton kyrion pōs hyios autou estin

46. καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο αὐτῷ ἀποκριθῆναι λόγον• οὐδὲ ἐτόλμησέ τις ἀπ’ ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἐπερωτῆσαι αὐτὸν οὐκέτι.

kai oudeis edynato autō apokrithēnai logon oude etolmēsen tis ap ekeinēs tēs hēmeras eperōtēsai auton ouketi

Κεφαλαιο 23

1. Τότε ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησε τοῖς ὄχλοις καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ,

tote ho iēsous elalēsen tois ochlois kai tois mathētais autou

2. λέγων, Ἐπὶ τῆς Μωσέως καθέδρας ἐκάθισαν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι•

legōn epi tēs mōseōs kathedras ekathisan hoi grammateis kai hoi farisaioi

3. πάντα οὖν ὅσα ἂν εἴπωσιν ὑμῖν τηρεῖν, τηρεῖτε καὶ ποιεῖτε• κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν μὴ ποιεῖτε, λέγουσι γὰρ καὶ οὐ ποιοῦσι.

panta oun hosa an eipōsin hymin tērein tēreite kai poieite kata de ta erga autōn mē poieite legousin gar kai ou poiousin

4. δεσμεύουσι γὰρ φορτία βαρέα καὶ δυσβάστακτα, καὶ ἐπιτιθέασιν ἐπὶ τοὺς ὤμους τῶν ἀνθρώπων, τῷ δὲ δακτύλῳ αὐτῶν οὐ θέλουσι κινῆσαι αὐτά.

desmeuousin gar fortia barea kai dysbastakta kai epititheasin epi tous ōmous tōn anthrōpōn tō de daktylō autōn ou thelousin kinēsai auta

5. πάντα δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν ποιοῦσι πρὸς τὸ θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις• πλατύνουσι δὲ τὰ φυλακτήρια αὐτῶν, καὶ μεγαλύνουσι τὰ κράσπεδα τῶν ἱματίων αὐτῶν•

panta de ta erga autōn poiousin pros to theathēnai tois anthrōpois platynousin de ta fylaktēria autōn kai megalynousin ta kraspeda tōn himatiōn autōn

6. φιλοῦσι τε τὴν πρωτοκλισίαν ἐν τοῖς δείπνοις, καὶ τὰς πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς,

filousin te tēn prōtoklisian en tois deipnois kai tas prōtokathedrias en tais synagōgais

7. καὶ τοὺς ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς, καὶ καλεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων, ῥαββί, ῥαββί•

kai tous aspasmous en tais agorais kai kaleisthai hypo tōn anthrōpōn rabbi rabbi

8. ὑμεῖς δὲ μὴ κληθῆτε ῥαββί•, εἷς γάρ ἐστιν ὑμῶν ὁ καθηγητής, ὁ Χριστός• πάντες δὲ ὑμεῖς ἀδελφοί ἐστε.

hymeis de mē klēthēte rabbi heis gar estin hymōn ho kathēgētēs ho christos pantes de hymeis adelfoi este

9. καὶ πατέρα μὴ καλέσητε ὑμῶν ἐπὶ τῆς γῆς• εἷς γάρ ἐστιν ὁ πατὴρ ὑμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς•

kai patera mē kalesēte hymōn epi tēs gēs heis gar estin ho patēr hymōn ho en tois ouranois

10. μηδὲ κληθῆτε καθηγηταί• εἷς γὰρ ὑμῶν ἐστιν ὁ καθηγητὴς, ὁ Χριστὸς.

mēde klēthēte kathēgētai eis gar hymōn estin ho kathēgētēs ho christos

11. ὁ δὲ μείζων ὑμῶν ἔσται ὑμῶν διάκονος.

ho de meizōn hymōn estai hymōn diakonos

12. ὅστις δὲ ὑψώσει ἑαυτὸν, ταπεινωθήσεται• καὶ ὅστις ταπεινώσει ἑαυτόν, ὑψωθήσεται.

hostis de hypsōsei heauton tapeinōthēsetai kai hostis tapeinōsei heauton hypsōthēsetai

13. Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί, ὅτι κατεσθίετε τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν, καὶ προφάσει μακρὰ προσευχόμενοι• διὰ τοῦτο λήψεσθε περισσότερον κρίμα.

ouai de hymin grammateis kai farisaioi hypokritai hoti kleiete tēn basileian tōn ouranōn emprosthen tōn anthrōpōn hymeis gar ouk eiserchesthe oude tous eiserchomenous afiete eiselthein

14. Οὐαὶ δὲ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων• ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν.

ouai hymin grammateis kai farisaioi hypokritai hoti katesthiete tas oikias tōn chērōn kai profasei makra proseuchomenoi dia touto lēpsesthe perissoteron krima

15. Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί, ὅτι περιάγετε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηρὰν ποιῆσαι ἕνα προσήλυτον, καὶ ὅταν γένηται, ποιεῖτε αὐτὸν υἱὸν γεέννης διπλότερον ὑμῶν.

ouai hymin grammateis kai farisaioi hypokritai hoti periάgete tēn thalassan kai tēn ksērὰn poiēsai hena prosēlyton kai hotan genētai poieite auton hyion geennēs diplόteron hymōn

16. Οὐαὶ ὑμῖν, ὁδηγοὶ τυφλοὶ, οἱ λέγοντες, Ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ ναῷ, οὐδέν ἐστιν• ὃς δ’ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ χρυσῷ τοῦ ναοῦ, ὀφείλει.

ouai hymin hodēgoi tyfloi hoi legontes hos an omosē en tō naō ouden estin hos d an omosē en tō chrysō tou naou ofeilei

17. μωροὶ καὶ τυφλοί• τίς γὰρ μείζων ἐστίν, ὁ χρυσὸς, ἢ ὁ ναὸς ὁ ἁγιάζων τὸν χρυσόν;

mōroi kai tyfloi tis gar meizōn estin ho chrysos ē ho naos ho hagiazōn ton chryson

18. καί, Ὃς ἐὰν ὀμόσῃ ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, οὐδέν ἐστιν• ὃς δ’ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ δώρῳ τῷ ἐπάνω αὐτοῦ, ὀφείλει.

kai hos ean omosē en tō thysiastēriō ouden estin hos d an omosē en tō dōrō tō epanō autou ofeilei

19. μωροὶ καὶ τυφλοί• τί γὰρ μεῖζον, τὸ δῶρον, ἢ τὸ θυσιαστήριον τὸ ἁγιάζον τὸ δῶρον;

mōroi kai tyfloi ti gar meizon to dōron ē to thysiastērion to hagiazon to dōron

20. ὁ οὖν ὀμόσας ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ ὀμνύει ἐν αὐτῷ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἐπάνω αὐτοῦ•

ho oun omosas en tō thysiastēriō omnyei en autō kai en pasin tois epanō autou

21. καὶ ὁ ὀμόσας ἐν τῷ ναῷ ὀμνύει ἐν αὐτῷ καὶ ἐν τῷ κατοικοῦντι αὐτόν•

kai ho omosas en tō naō omnyei en autō kai en tō katoikounti auton

22. καὶ ὁ ὀμόσας ἐν τῷ οὐρανῷ ὀμνύει ἐν τῷ θρόνῳ τοῦ Θεοῦ καὶ ἐν τῷ καθημένῳ ἐπάνω αὐτοῦ.

kai ho omosas en tō ouranō omnyei en tō thronō tou theou kai en tō kathēmenō epanō autou

23. Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί, ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον καὶ τὸ ἄνηθον καὶ τὸ κύμινον, καὶ ἀφήκατε τὰ βαρύτερα τοῦ νόμου, τὴν κρίσιν καὶ τὸν ἔλεον καὶ τὴν πίστιν• ταῦτα ἔδει ποιῆσαι, κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι.

ouai hymin grammateis kai farisaioi hypokritai hoti apodekatoute to hēdyosmon kai to anēthon kai to kyminon kai afēkate ta barytera tou nomou tēn krisin kai ton eleon kai tēn pistintauta edei poiēsai kakeina mē afienai

24. ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ διϋλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες.

hodēgoi tyfloi hoi diulizontes ton kōnōpa tēn de kamēlon katapinontes

25. Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί, ὅτι καθαρίζετε τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ἐξ ἁρπαγῆς καὶ ἀκρασίας.

ouai hymin grammateis kai farisaioi hypokritai hoti katharizete to eksōthen tou potēriou kai tēs paropsidos esōthen de gemousin eks harpagēs kai akrasias

26. Φαρισαῖε τυφλέ, καθάρισον πρῶτον τὸ ἐντὸς τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἵνα γένηται καὶ τὸ ἐκτὸς αὐτῶν καθαρόν.

farisaie tyfle katharison prōton to entos tou potēriou kai tēs paropsidos hina genētai kai to ektos autōn katharon

27. Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί, ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας.

ouai hymin grammateis kai farisaioi hypokritai hoti paromoiazete tafois kekoniamenois hoitines eksōthen men fainontai hōraioi esōthen de gemousin osteōn nekrōn kai pasēs akatharsias

28. οὕτω καὶ ὑμεῖς ἔξωθεν μὲν φαίνεσθε τοῖς ἀνθρώποις δίκαιοι, ἔσωθεν δὲ μεστοί ἐστε ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας.

houtōs kai hymeis eksōthen men fainesthe tois anthrōpois dikaioi esōthen de mestoi este hypokriseōs kai anomias

29. Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί, ὅτι οἰκοδομεῖτε τοὺς τάφους τῶν προφητῶν, καὶ κοσμεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν δικαίων,

ouai hymin grammateis kai farisaioi hypokritai hoti oikodomeite tous tafous tōn profētōn kai kosmeite ta mnēmeia tōn dikaiōn

30. καὶ λέγετε, Εἰ ἤμεν ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ἡμῶν, οὐκ ἂν ἤμεν κοινωνοὶ αὐτῶν ἐν τῷ αἵματι τῶν προφητῶν.

kai legete ei ēmen en tais hēmerais tōn paterōn hēmōn ouk an ēmen koinōnoi autōn en tō haimati tōn profētōn

31. ὥστε μαρτυρεῖτε ἑαυτοῖς ὅτι υἱοί ἐστε τῶν φονευσάντων τοὺς προφήτας•

hōste martyreite heautois hoti hyioi este tōn foneusantōn tous profētas

32. καὶ ὑμεῖς πληρώσατε τὸ μέτρον τῶν πατέρων ὑμῶν.

kai hymeis plērōsate to metron tōn paterōn hymōn

33. ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν, πῶς φύγητε ἀπὸ τῆς κρίσεως τῆς γεέννης;

ofeis gennēmata echidnōn pōs fygēte apo tēs kriseōs tēs geennēs

34. διὰ τοῦτο, ἰδού, ἐγὼ ἀποστέλλω πρὸς ὑμᾶς προφήτας καὶ σοφοὺς καὶ γραμματεῖς• καὶ ἐξ αὐτῶν ἀποκτενεῖτε καὶ σταυρώσετε, καὶ ἐξ αὐτῶν μαστιγώσετε ἐν ταῖς συναγωγαῖς ὑμῶν καὶ διώξετε ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν•

dia touto idou egō apostellō pros hymas profētas kai sofous kai grammateis kai eks autōn apokteneite kai staurōsete kai eks autōn mastigōsete en tais synagōgais hymōn kai diōksete apo poleōseis polin

35. ὅπως ἔλθῃ ἐφ’ ὑμᾶς πᾶν αἷμα δίκαιον ἐκχυνόμενον ἐπὶ τῆς γῆς, ἀπὸ τοῦ αἵματος Ἄβελ τοῦ δικαίου, ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου υἱοῦ Βαραχίου, ὃν ἐφονεύσατε μεταξὺ τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου.

hopōs elthē ef hymas pan haima dikaion ekchynomenon epi tēs gēs apo tou haimatos abel tou dikaiou heōs tou haimatos zachariou hyiou barachiou hon efoneusate metaksy tou naou kai touthysiastēriou

36. ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἥξει ταῦτα πάντα ἐπὶ τὴν γενεὰν ταύτην.

amēn legō hymin hēksei tauta panta epi tēn genean tautēn

37. Ἰερουσαλήμ, Ἰερουσαλήμ, ἡ ἀποκτείνουσα τοὺς προφήτας καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν, ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου, ὃν τρόπον ἐπισυνάγει ὄρνις τὰ νοσσία ἑαυτῆς ὑπὸ τὰς πτέρυγας, καὶ οὐκ ἠθελήσατε.

ierousalēm ierousalēm hē apokteinousa tous profētas kai lithobolousa tous apestalmenous pros autēn posakis ēthelēsa episynagagein ta tekna sou hon tropon episynagei ornis ta nossia heautēs hypo tas pterygas kai oukēthelēsate

38. ἰδού, ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος.

idou afietai hymin ho oikos hymōn erēmos

39. λέγω γὰρ ὑμῖν, Οὐ μή με ἴδητε ἀπ’ ἄρτι, ἕως ἂν εἴπητε, Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

legō gar hymin ou mē me idēte ap arti heōs an eipēte eulogēmenos ho erchomenos en onomati kyriou

Κεφαλαιο 24

1. Καὶ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἐπορεύετο ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ• καὶ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπιδεῖξαι αὐτῷ τὰς οἰκοδομὰς τοῦ ἱεροῦ

kai ekselthōn ho iēsous eporeueto apo tou hierou kai prosēlthon hoi mathētai autou epideiksai autō tas oikodomas tou hierou

2. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Οὐ βλέπετε πάντα ταῦτα; ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ ἀφεθῇ ὧδε λίθος ἐπὶ λίθον, ὃς οὐ μὴ καταλυθήσεται.

ho de iēsous eipen autois ou blepete panta tauta amēn legō hymin ou mē afethē hōde lithos epi lithon hos ou mē katalythēsetai

3. Καθημένου δὲ αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ ὄρους τῶν ἐλαιῶν, προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ κατ’ ἰδίαν, λέγοντες, Εἰπὲ ἡμῖν, πότε ταῦτα ἔσται καὶ τί τὸ σημεῖον τῆς σῆς παρουσίας, καὶ τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος

kathēmenou de autou epi tou orous tōn elaiōn prosēlthon autō hoi mathētai kat idian legontes eipe hēmin pote tauta estai kai ti to sēmeion tēs sēs parousias kai tēs synteleiastou aiōnos

4. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Βλέπετε, μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ

kai apokritheis ho iēsous eipen autois blepete mē tis hymas planēsē

5. πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, λέγοντες, Ἐγώ εἰμι ὁ Χριστός• καὶ πολλοὺς πλανήσουσι.

polloi gar eleusontai epi tō onomati mou legontes egō eimi ho christos kai pollous planēsousin

6. μελλήσετε δὲ ἀκούειν πολέμους καὶ ἀκοὰς πολέμων• ὁρᾶτε, μὴ θροεῖσθε• δεῖ γὰρ πάντα γενέσθαι• ἀλλ’ οὔπω ἐστὶ τὸ τέλος.

mellēsete de akouein polemous kai akoas polemōn horate mē throeisthe dei gar panta genesthai all oupō estin to telos

7. ἐγερθήσεται γὰρ ἔθνος ἐπὶ ἔθνος, καὶ βασιλεία ἐπὶ βασιλείαν• καὶ ἔσονται λιμοὶ καὶ λοιμοὶ καὶ σεισμοὶ κατὰ τόπους

egerthēsetai gar ethnos epi ethnos kai basileia epi basileian kai esontai limoi kai loimoi kai seismoi kata topous

8. πάντα δὲ ταῦτα ἀρχὴ ὠδίνων.

panta de tauta archē ōdinōn

9. τότε παραδώσουσιν ὑμᾶς εἰς θλῖψιν, καὶ ἀποκτενοῦσιν ὑμᾶς• καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν διὰ τὸ ὄνομά μου.

tote paradōsousin hymas eis thlipsin kai apoktenousin hymas kai esesthe misoumenoi hypo pantōn tōn ethnōn dia to onoma mou

10. καὶ τότε σκανδαλισθήσονται πολλοί, καὶ ἀλλήλους παραδώσουσι, καὶ μισήσουσιν ἀλλήλους.

kai tote skandalisthēsontai polloi kai allēlous paradōsousin kai misēsousin allēlous

11. καὶ πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐγερθήσονται, καὶ πλανήσουσι πολλούς.

kai polloi pseudoprofētai egerthēsontai kai planēsousin pollous

12. καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν, ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν•

kai dia to plēthynthēnai tēn anomian psygēsetai hē agapē tōn pollōn

13. ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται.

ho de hypomeinas eis telos houtos sōthēsetai

14. καὶ κηρυχθήσεται τοῦτο τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας ἐν ὅλῃ τῇ οἰκουμένῃ εἰς μαρτύριον πᾶσι τοῖς ἔθνεσι• καὶ τότε ἥξει τὸ τέλος.

kai kērychthēsetai touto to euangelion tēs basileias en holē tē oikoumenē eis martyrion pasin tois ethnesin kai tote hēksei to telos

15. Ὅταν οὖν ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως, τὸ ῥηθὲν διὰ Δανιὴλ τοῦ προφήτου, ἑστὼς ἐν τόπῳ ἁγίῳ, ὁ ἀναγινώσκων νοείτω,

hotan oun idēte to bdelygma tēs erēmōseōs to rēthen dia daniēl tou profētou hestōs en topō hagiō ho anaginōskōn noeitō

16. τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν ἐπί τὰ ὄρη•

tote hoi en tē ioudaia feugetōsan epi ta orē

17. ὁ ἐπὶ τοῦ δώματος μὴ καταβαινέτω ἆραι τι ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ•

ho epi tou dōmatos mē katabainetō arai ti ek tēs oikias autou

18. καὶ ὁ ἐν τῷ ἀγρῷ μὴ ἐπιστρεψάτω ὀπίσω ἆραι τὰ ἱμάτια αὐτοῦ.

kai ho en tō agrō mē epistrepsatō opisō arai ta himatia autou

19. οὐαὶ δὲ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις.

ouai de tais en gastri echousais kai tais thēlazousais en ekeinais tais hēmerais

20. προσεύχεσθε δὲ ἵνα μὴ γένηται ἡ φυγὴ ὑμῶν χειμῶνος, μηδὲ ἐν σαββάτῳ.

proseuchesthe de hina mē genētai hē fygē hymōn cheimōnos mēde en sabbatō

21. ἔσται γὰρ τότε θλῖψις μεγάλη, οἵα οὐ γέγονεν ἀπ’ ἀρχῆς κόσμου ἕως τοῦ νῦν, οὐδ’ οὐ μὴ γένηται.

estai gar tote thlipsis megalē hoia ou gegonen ap archēs kosmou heōs tou nyn oud ou mē genētai

22. καὶ εἰ μὴ ἐκολοβώθησαν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι, οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σάρξ• διὰ δὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς κολοβωθήσονται αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι.

kai ei mē ekolobōthēsan hai hēmerai ekeinai ouk an esōthē pasa sarks dia de tous eklektous kolobōthēsontai hai hēmerai ekeinai

23. τότε ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ, Ἰδού, ὧδε ὁ Χριστός, ἤ ὧδε, μὴ πιστεύσητε.

tote ean tis hymin eipē idou hōde ho christos ē hōde mē pisteusēte

24. ἐγερθήσονται γὰρ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται, καὶ δώσουσι σημεῖα μεγάλα καὶ τέρατα, ὥστε πλανῆσαι, εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς.

egerthēsontai gar pseudochristoi kai pseudoprofētai kai dōsousin sēmeia megala kai terata hōste planēsai ei dynaton kai tous eklektous

25. ἰδού, προείρηκα ὑμῖν.

idou proeirēka hymin

26. ἐὰν οὖν εἴπωσιν ὑμῖν, Ἰδού, ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐστί, μὴ ἐξέλθητε• Ἰδού, ἐν τοῖς ταμείοις, μὴ πιστεύσητε.

ean oun eipōsin hymin idou en tē erēmō estin mē ekselthēte idou en tois tameiois mē pisteusēte

27. ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἐξέρχεται ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ φαίνεται ἕως δυσμῶν, οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.

hōsper gar hē astrapē ekserchetai apo anatolōn kai fainetai heōs dysmōn houtōs estai kai hē parousia tou hyiou tou anthrōpou

28. ὅπου γὰρ ἐὰν ᾖ τὸ πτῶμα, ἐκεῖ συναχθήσονται οἱ ἀετοί.

hopou gar ean ē to ptōma ekei synachthēsontai hoi aetoi

29. Εὐθέως δὲ μετὰ τὴν θλῖψιν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων, ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται, καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς, καὶ οἱ ἀστέρες πεσοῦνται ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται.

eutheōs de meta tēn thlipsin tōn hēmerōn ekeinōn ho hēlios skotisthēsetai kai hē selēnē ou dōsei to fengos autēs kai hoi asteres pesountai apo tou ouranou kai hai dynameis tōnouranōn saleuthēsontai

30. καὶ τότε φανήσεται τὸ σημεῖον τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῷ οὐρανῷ• καὶ τότε κόψονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς, καὶ ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς.

kai tote fanēsetai to sēmeion tou hyiou tou anthrōpou en tō ouranō kai tote kopsontai pasai hai fylai tēs gēs kai opsontai ton hyion tou anthrōpou erchomenon epi tōn nefelōntou ouranou meta dynameōs kai doksēs pollēs

31. καὶ ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ μετὰ σάλπιγγος φωνῆς μεγάλης, καὶ ἐπισυνάξουσι τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων, ἀπ’ ἄκρων οὐρανῶν ἕως ἄκρων αὐτῶν.

kai apostelei tous angelous autou meta salpingos fōnēs megalēs kai episynaksousin tous eklektous autou ek tōn tessarōn anemōn ap akrōn ouranōn heōs akrōn autōn

32. Ἀπὸ δὲ τῆς συκῆς μάθετε τὴν παραβολήν• ὅταν ἤδη ὁ κλάδος αὐτῆς γένηται ἁπαλός, καὶ τὰ φύλλα ἐκφύῃ, γινώσκετε ὅτι ἐγγὺς τὸ θέρος•

apo de tēs sykēs mathete tēn parabolēn hotan ēdē ho klados autēs genētai hapalos kai ta fylla ekfyē ginōskete hoti engys to theros

33. οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅταν ἴδητε πάντα ταῦτα, γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἐπὶ θύραις.

houtōs kai hymeis hotan idēte panta tauta ginōskete hoti engys estin epi thyrais

34. ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη, ἕως ἂν πάντα ταῦτα γένηται.

amēn legō hymin ou mē parelthē hē genea hautē heōs an panta tauta genētai

35. ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσι.

ho ouranos kai hē gē pareleusontai hoi de logoi mou ou mē parelthōsin

36. περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ τῆς ὥρας οὐδεὶς οἶδεν, οὐδὲ οἱ ἄγγελοι τῶν οὐρανῶν, εἰ μὴ ὁ πατήρ μου μόνος.

peri de tēs hēmeras ekeinēs kai tēs hōras oudeis oiden oude hoi angeloi tōn ouranōn ei mē ho patēr mou monos

37. ὥσπερ δὲ αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε, οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.

hōsper de hai hēmerai tou nōe houtōs estai kai hē parousia tou hyiou tou anthrōpou

38. ὥσπερ γὰρ ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις ταῖς πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ τρώγοντες καὶ πίνοντες, γαμοῦντες καὶ ἐκγαμίζοντες, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθε Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν,

hōsper gar ēsan en tais hēmerais tais pro tou kataklysmou trōgontes kai pinontes gamountes kai ekgamizontes achri hēs hēmeras eisēlthen nōe eis tēn kibōton

39. καὶ οὐκ ἔγνωσαν, ἕως ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἦρεν ἅπαντας, οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.

kai ouk egnōsan heōs ēlthen ho kataklysmos kai ēren hapantas houtōs estai kai hē parousia tou hyiou tou anthrōpou

40. τότε δύο ἔσονται ἐν τῷ ἀγρῷ• ὁ εἷς παραλαμβάνεται, καὶ ὁ εἷς ἀφίεται

tote dyo esontai en tō agrō ho heis paralambanetai kai ho heis afietai

41. δύο ἀλήθουσαι ἐν τῷ μύλωνι• μία παραλαμβάνεται, καὶ μία ἀφίεται.

dyo alēthousai en tō mylōni mia paralambanetai kai mia afietai

42. γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε ποίᾳ ὥρᾳ ὁ Κύριος ὑμῶν ἔρχεται.

grēgoreite oun hoti ouk oidate poia hōra ho kyrios hymōn erchetai

43. ἐκεῖνο δὲ γινώσκετε, ὅτι εἰ ᾔδει ὁ οἰκοδεσπότης ποίᾳ φυλακῇ ὁ κλέπτης ἔρχεται, ἐγρηγόρησεν ἂν, καὶ οὐκ ἂν εἴασε διορυγῆναι τὴν οἰκίαν αὐτοῦ.

ekeino de ginōskete hoti ei ēdei ho oikodespotēs poia fylakē ho kleptēs erchetai egrēgorēsen an kai ouk an eiasen diorygēnai tēn oikian autou

44. διὰ τοῦτο καὶ ὑμεῖς γίνεσθε ἕτοιμοι• ὅτι ᾗ ὥρα οὐ δοκεῖτε, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται.

dia touto kai hymeis ginesthe hetoimoi hoti hē hōra ou dokeite ho hyios tou anthrōpou erchetai

45. τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος, ὃν κατέστησεν ὁ κύριος αὐτοῦ ἐπὶ τῆς θεραπείας αὐτοῦ, τοῦ διδόναι αὐτοῖς τὴν τροφὴν ἐν καιρῷ;

tis ara estin ho pistos doulos kai fronimos hon katestēsen ho kyrios autou epi tēs therapeias autou tou didonai autois tēn trofēn en kairō

46. μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος, ὃν ἐλθὼν ὁ κύριος αὐτοῦ εὑρήσει ποιοῦντα οὕτως.

makarios ho doulos ekeinos hon elthōn ho kyrios autou heurēsei poiounta houtōs

47. ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν.

amēn legō hymin hoti epi pasin tois hyparchousin autou katastēsei auton

48. ἐὰν δὲ εἴπῃ ὁ κακὸς δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, Χρονίζει ὁ κύριος μου ἐλθεῖν,

ean de eipē ho kakos doulos ekeinos en tē kardia autou chronizei ho kyrios mou elthein

49. καὶ ἄρξηται τύπτειν τοὺς συνδούλους, ἐσθίειν δὲ καὶ πίνειν μετὰ τῶν μεθυόντων,

kai arksētai typtein tous syndoulous esthiein de kai pinein meta tōn methyontōn

50. ἥξει ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὐ προσδοκᾷ, καὶ ἐν ὥρᾳ ᾗ οὐ γινώσκει,

hēksei ho kyrios tou doulou ekeinou en hēmera hē ou prosdoka kai en hōra hē ou ginōskei

51. καὶ διχοτομήσει αὐτὸν, καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν ὑποκριτῶν θήσει• ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.

kai dichotomēsei auton kai to meros autou meta tōn hypokritōn thēsei ekei estai ho klauthmos kai ho brygmos tōn odontōn

Κεφαλαιο 25

1. Τότε ὁμοιωθήσεται ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν δέκα παρθένοις, αἵτινες λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας ἀυτῶν ἐξῆλθον εἰς ἀπάντησιν τοῦ νυμφίου.

tote homoiōthēsetai hē basileia tōn ouranōn deka parthenois haitines labousai tas lampadas autōn eksēlthon eis apantēsin tou nymfiou

2. πέντε δὲ ἦσαν ἐξ αὐτῶν φρόνιμοι, καὶ αἱ πέντε μωραί.

pente de ēsan eks autōn fronimoi kai hai pente mōrai

3. αἵτινες μωραί, λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας ἑαυτῶν, οὐκ ἔλαβον μεθ’ ἑαυτῶν ἔλαιον•

haitines mōrai labousai tas lampadas heautōn ouk elabon meth heautōn elaion

4. αἱ δὲ φρόνιμοι ἔλαβον ἔλαιον ἐν τοῖς ἀγγείοις αὐτῶν μετὰ τῶν λαμπάδων ἀυτῶν.

hai de fronimoi elabon elaion en tois angeiois autōn meta tōn lampadōn autōn

5. χρονίζοντος δὲ τοῦ νυμφίου, ἐνύσταξαν πᾶσαι καὶ ἐκάθευδον.

chronizontos de tou nymfiou enystaksan pasai kai ekatheudon

6. μέσης δὲ νυκτὸς κραυγὴ γέγονεν, Ἰδού, ὁ νυμφίος ἔρχεται, ἐξέρχεσθε εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ.

mesēs de nyktos kraugē gegonen idou ho nymfios erchetai ekserchesthe eis apantēsin autou

7. τότε ἠγέρθησαν πᾶσαι αἱ παρθένοι ἐκεῖναι, καὶ ἐκόσμησαν τὰς λαμπάδας ἀυτῶν.

tote ēgerthēsan pasai hai parthenoi ekeinai kai ekosmēsan tas lampadas autōn

8. αἱ δὲ μωραὶ ταῖς φρονίμοις εἶπον, Δότε ἡμῖν ἐκ τοῦ ἐλαίου ὑμῶν, ὅτι αἱ λαμπάδες ἡμῶν σβέννυνται.

hai de mōrai tais fronimois eipon dote hēmin ek tou elaiou hymōn hoti hai lampades hēmōn sbennyntai

9. ἀπεκρίθησαν δὲ αἱ φρόνιμοι, λέγουσαι, Μήποτε οὐκ ἀρκέσῃ ἡμῖν καὶ ὑμῖν• πορεύεσθε δὲ μᾶλλον πρὸς τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράσατε ἑαυταῖς.

apekrithēsan de hai fronimoi legousai mēpote ouk arkesē hēmin kai hymin poreuesthe de mallon pros tous pōlountas kai agorasate heautais

10. ἀπερχομένων δὲ αὐτῶν ἀγοράσαι, ἦλθεν ὁ νυμφίος• καὶ αἱ ἕτοιμοι εἰσῆλθον μετ’ αὐτοῦ εἰς τοὺς γάμους, καὶ ἐκλείσθη ἡ θύρα.

aperchomenōn de autōn agorasai ēlthen ho nymfios kai hai hetoimoi eisēlthon met autou eis tous gamous kai ekleisthē hē thyra

11. ὕστερον δὲ ἔρχονται καὶ αἱ λοιπαὶ παρθένοι, λέγουσαι, Κύριε, κύριε, ἄνοιξον ἡμῖν.

hysteron de erchontai kai hai loipai parthenoi legousai kyrie kyrie anoikson hēmin

12. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ οἶδα ὑμᾶς.

ho de apokritheis eipen amēn legō hymin ouk oida hymas

13. γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε τὴν ἡμέραν οὐδὲ τὴν ὥραν, ἐν ᾗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται.

grēgoreite oun hoti ouk oidate tēn hēmeran oude tēn hōran en hē ho hyios tou anthrōpou erchetai

14. Ὥσπερ γὰρ ἄνθρωπος ἀποδημῶν ἐκάλεσε τοὺς ἰδίους δούλους, καὶ παρέδωκεν αὐτοῖς τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ•

hōsper gar anthrōpos apodēmōn ekalesen tous idious doulous kai paredōken autois ta hyparchonta autou

15. καὶ ᾧ μὲν ἔδωκε πέντε τάλαντα, ᾧ δὲ δύο, ᾧ δὲ ἕν, ἑκάστῳ κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν• καὶ ἀπεδήμησεν εὐθέως

kai hō men edōken pente talanta hō de dyo hō de hen hekastō kata tēn idian dynamin kai apedēmēsen eutheōs

16. πορευθεὶς δὲ ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν εἰργάσατο ἐν αὐτοῖς, καὶ ἐποίησεν ἄλλα πέντε τάλαντα.

poreutheis de ho ta pente talanta labōn eirgasato en autois kai epoiēsen alla pente talanta

17. ὡσαύτως καὶ ὁ τὰ δύο ἐκέρδησε καὶ αὐτὸς ἄλλα δύο.

hōsautōs kai ho ta dyo ekerdēsen kai autos alla dyo

18. ὁ δὲ τὸ ἓν λαβὼν ἀπελθὼν ὤρυξεν ἐν τῇ γῇ καὶ ἀπέκρυψε τὸ ἀργύριον τοῦ κυρίου αὐτοῦ.

ho de to hen labōn apelthōn ōryksen en tē gē kai apekrypsen to argyrion tou kyriou autou

19. μετὰ δὲ χρόνον πολὺν ἔρχεται ὁ κύριος τῶν δούλων ἐκείνων, καὶ συναίρει μετ’ αὐτῶν λόγον.

meta de chronon polyn erchetai ho kyrios tōn doulōn ekeinōn kai synairei met autōn logon

20. καὶ προσελθὼν ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν προσήνεγκεν ἄλλα πέντε τάλαντα, λέγων, Κύριε, πέντε τάλαντά μοι παρέδωκας• ἴδε, ἄλλα πέντε τάλαντα ἐκέρδησα ἐπ’ αὐτοῖς.

kai proselthōn ho ta pente talanta labōn prosēnegken alla pente talanta legōn kyrie pente talanta moi paredōkas ide alla pente talanta ekerdēsa ep autois

21. ἔφη δὲ αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ, Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ, ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω• εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου.

efē de autō ho kyrios autou eu doule agathe kai piste epi oliga ēs pistos epi pollōn se katastēsō eiselthe eis tēn charan tou kyriou sou

22. προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὰ δύο τάλαντα λαβών εἶπε, Κύριε, δύο τάλαντά μοι παρέδωκας• ἴδε, ἄλλα δύο τάλαντα ἐκέρδησα ἐπ’ αὐτοῖς.

proselthōn de kai ho ta dyo talanta labōn eipen kyrie dyo talanta moi paredōkas ide alla dyo talanta ekerdēsa ep autois

23. ἔφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ, Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ, ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω• εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου.

efē autō ho kyrios autou eu doule agathe kai piste epi oliga ēs pistos epi pollōn se katastēsō eiselthe eis tēn charan tou kyriou sou

24. προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὸ ἓν τάλαντον εἰληφὼς εἶπε, Κύριε, ἔγνων σε ὅτι σκληρὸς εἶ ἄνθρωπος, θερίζων ὅπου οὐκ ἔσπειρας, καὶ συνάγων ὅθεν οὐ διεσκόρπισας•

proselthōn de kai ho to hen talanton eilēfōs eipen kyrie egnōn se hoti sklēros ei anthrōpos therizōn hopou ouk espeiras kai synagōn hothen ou dieskorpisas

25. καὶ φοβηθεὶς, ἀπελθὼν ἔκρυψα τὸ τάλαντόν σου ἐν τῇ γῇ• ἴδε, ἔχεις τὸ σόν.

kai fobētheis apelthōn ekrypsa to talanton sou en tē gē ide echeis to son

26. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ κύριος αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ, Πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ, ᾔδεις ὅτι θερίζω ὅπου οὐκ ἔσπειρα, καὶ συνάγω ὅθεν οὐ διεσκόρπισα•

apokritheis de ho kyrios autou eipen autō ponēre doule kai oknēre ēdeis hoti therizō hopou ouk espeira kai synagō hothen ou dieskorpisa

27. ἔδει οὖν σε βαλεῖν τὸ ἀργύριόν μου τοῖς τραπεζίταις, καὶ ἐλθὼν ἐγὼ ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμὸν σὺν τόκῳ.

edei oun se balein to argyrion mou tois trapezitais kai elthōn egō ekomisamēn an to emon syn tokō

28. ἄρατε οὖν ἀπ’ αὐτοῦ τὸ τάλαντον, καὶ δότε τῷ ἔχοντι τὰ δέκα τάλαντα.

arate oun ap autou to talanton kai dote tō echonti ta deka talanta

29. τῷ γὰρ ἔχοντι παντὶ δοθήσεται, καὶ περισσευθήσεται• ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ ἔχοντος, καὶ ὃ ἔχει, ἀρθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ.

tō gar echonti panti dothēsetai kai perisseuthēsetai apo de tou mē echontos kai ho echei arthēsetai ap autou

30. καὶ τὸν ἀχρεῖον δοῦλον ἐκβάλλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.

kai ton achreion doulon ekballete eis to skotos to eksōteron ekei estai ho klauthmos kai ho brygmos tōn odontōn

31. Ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ, καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ’ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ,

hotan de elthē ho hyios tou anthrōpou en tē doksē autou kai pantes hoi hagioi angeloi met autou tote kathisei epi thronou doksēs autou

32. καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ’ ἀλλήλων, ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων•

kai synachthēsetai emprosthen autou panta ta ethnē kai aforiei autous ap allēlōn hōsper ho poimēn aforizei ta probata apo tōn erifōn

33. καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων.

kai stēsei ta men probata ek deksiōn autou ta de erifia eks euōnymōn

34. τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, Δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.

tote erei ho basileus tois ek deksiōn autou deute hoi eulogēmenoi tou patros mou klēronomēsate tēn hētoimasmenēn hymin basileian apo katabolēs kosmou

35. ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν• ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με• ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με•

epeinasa gar kai edōkate moi fagein edipsēsa kai epotisate me ksenos ēmēn kai synēgagete me

36. γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με• ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με• ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με.

gymnos kai periebalete me ēsthenēsa kai epeskepsasthe me en fylakē ēmēn kai ēlthete pros me

37. τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι, λέγοντες, Κύριε, πότε σὲ εἴδομεν πεινῶντα, καὶ ἐθρέψαμεν ἢ διψῶντα, καὶ ἐποτίσαμεν;

tote apokrithēsontai autō hoi dikaioi legontes kyrie pote se eidomen peinōnta kai ethrepsamen ē dipsōnta kai epotisamen

38. πότε δέ σε εἴδομεν ξένον, καὶ συνηγάγομεν ἢ γυμνόν, καὶ περιεβάλομεν;

pote de se eidomen ksenon kai synēgagomen ē gymnon kai periebalomen

39. πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ, ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός σε;

pote de se eidomen asthenē ē en fylakē kai ēlthomen pros se

40. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε.

kai apokritheis ho basileus erei autois amēn legō hymin ef hoson epoiēsate heni toutōn tōn adelfōn mou tōn elachistōn emoi epoiēsate

41. τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων, Πορεύεσθε ἀπ’ ἐμοῦ, οἱ κατηραμένοι, εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον, τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ.

tote erei kai tois eks euōnymōn poreuesthe ap emou hoi katēramenoi eis to pyr to aiōnion to hētoimasmenon tō diabolō kai tois angelois autou

42. ἐπείνασα γὰρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν• ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με•

epeinasa gar kai ouk edōkate moi fagein edipsēsa kai ouk epotisate me

43. ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με• γυμνός, καὶ οὐ περιεβάλετέ με• ἀσθενής, καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με.

ksenos ēmēn kai ou synēgagete me gymnos kai ou periebalete me asthenēs kai en fylakē kai ouk epeskepsasthe me

44. τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοί, λέγοντες, Κύριε, πότε σὲ εἴδομεν πεινῶντα, ἢ διψῶντα, ἢ ξένον, ἢ γυμνόν, ἢ ἀσθενῆ, ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι;

tote apokrithēsontai autō kai autoi legontes kyrie pote se eidomen peinōnta ē dipsōnta ē ksenon ē gymnon ē asthenē ē en fylakē kai ou diēkonēsamen soi

45. τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς, λέγων, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ’ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε.

tote apokrithēsetai autois legōn amēn legō hymin ef hoson ouk epoiēsate heni toutōn tōn elachistōn oude emoi epoiēsate

46. καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον• οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον.

kai apeleusontai houtoi eis kolasin aiōnion hoi de dikaioi eis zōēn aiōnion

Κεφαλαιο 26

1. Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς πάντας τοὺς λόγους τούτους, εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ,

kai egeneto hote etelesen ho iēsous pantas tous logous toutous eipen tois mathētais autou

2. Οἴδατε ὅτι μετὰ δύο ἡμέρας τὸ πάσχα γίνεται, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι.

oidate hoti meta dyo hēmeras to pascha ginetai kai ho hyios tou anthrōpou paradidotai eis to staurōthēnai

3. τότε συνήχθησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως τοῦ λεγομένου Καϊάφα,

tote synēchthēsan hoi archiereis kai hoi grammateis kai hoi presbyteroi tou laou eis tēn aulēn tou archiereōs tou legomenou kaiafa

4. καὶ συνεβουλεύσαντο ἵνα τὸν Ἰησοῦν κρατήσωσι δόλῳ καὶ ἀποκτείνωσιν.

kai synebouleusanto hina ton iēsoun kratēsōsin dolō kai apokteinōsin

5. ἔλεγον δέ, Μὴ ἐν τῇ ἑορτῇ, ἵνα μὴ θόρυβος γένηται ἐν τῷ λαῷ.

elegon de mē en tē heortē hina mē thorybos genētai en tō laō

6. Τοῦ δὲ Ἰησοῦ γενομένου ἐν Βηθανίᾳ ἐν οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ,

tou de iēsou genomenou en bēthania en oikia simōnos tou leprou

7. προσῆλθεν αὐτῷ γυνὴ ἀλάβαστρον μύρου ἔχουσα βαρυτίμου, καὶ κατέχεεν ἐπὶ τῆν κεφαλὴν αὐτοῦ ἀνακειμένου.

prosēlthen autō gynē alabastron myrou echousa barytimou kai katecheen epi tēn kefalēn autou anakeimenou

8. ἰδόντες δὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἠγανάκτησαν, λέγοντες, Εἰς τί ἡ ἀπώλεια αὕτη;

idontes de hoi mathētai autou ēganaktēsan legontes eis ti hē apōleia hautē

9. ἠδύνατο γὰρ τοῦτο τὸ μύρον πραθῆναι πολλοῦ, καὶ δοθῆναι πτωχοῖς.

ēdynato gar touto to myron prathēnai pollou kai dothēnai ptōchois

10. γνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Τί κόπους παρέχετε τῇ γυναικί; ἔργον γὰρ καλὸν εἰργάσατο εἰς ἐμέ.

gnous de ho iēsous eipen autois ti kopous parechete tē gynaiki ergon gar kalon eirgasato eis eme

11. πάντοτε γὰρ τοὺς πτωχοὺς ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε.

pantote gar tous ptōchous echete meth heautōn eme de ou pantote echete

12. βαλοῦσα γὰρ αὕτη τὸ μύρον τοῦτο ἐπὶ τοῦ σώματός μου, πρὸς τὸ ἐνταφιάσαι με ἐποίησεν.

balousa gar hautē to myron touto epi tou sōmatos mou pros to entafiasai me epoiēsen

13. ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅπου ἐὰν κηρυχθῇ τὸ εὐαγγέλιον τοῦτο ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ, λαληθήσεται καὶ ὃ ἐποίησεν αὕτη, εἰς μνημόσυνον αὐτῆς.

amēn legō hymin hopou ean kērychthē to euangelion touto en holō tō kosmō lalēthēsetai kai ho epoiēsen autē eis mnēmosynon autēs

14. Τότε πορευθεὶς εἷς τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Ἰούδας Ἰσκαριώτης, πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς,

tote poreutheis heis tōn dōdeka ho legomenos ioudas iskariōtēs pros tous archiereis

15. εἶπε, Τί θέλετέ μοι δοῦναι, κἀγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν; οἱ δὲ ἔστησαν αὐτῷ τριάκοντα ἀργύρια.

eipen ti thelete moi dounai kagō hymin paradōsō auton hoi de hestēsan autō triakonta argyria

16. καὶ ἀπὸ τότε ἐζήτει εὐκαιρίαν ἵνα αὐτὸν παραδῷ.

kai apo tote ezētei eukairian hina auton paradō

17. Τῇ δὲ πρώτῃ τῶν ἀζύμων προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ, λέγοντες, αὐτῷ, Ποῦ θέλεις ἑτοιμάσωμέν σοι φαγεῖν τὸ πάσχα;

tē de prōtē tōn azymōn prosēlthon hoi mathētai tō iēsou legontes autō pou theleis hetoimasōmen soi fagein to pascha

18. ὁ δὲ εἶπεν, Ὑπάγετε εἰς τὴν πόλιν πρὸς τὸν δεῖνα, καὶ εἴπατε αὐτῷ, Ὁ διδάσκαλος λέγει, Ὁ καιρός μου ἐγγύς ἐστι• πρὸς σὲ ποιῶ τὸ πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν μου.

ho de eipen hypagete eis tēn polin pros ton deina kai eipate autō ho didaskalos legei ho kairos mou engys estin pros se poiō to pascha meta tōn mathētōn mou

19. καὶ ἐποίησαν οἱ μαθηταὶ ὡς συνέταξεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἡτοίμασαν τὸ πάσχα.

kai epoiēsan hoi mathētai hōs synetaksen autois ho iēsous kai hētoimasan to pascha

20. Ὀψίας δὲ γενομένης ἀνέκειτο μετὰ τῶν δώδεκα.

opsias de genomenēs anekeito meta tōn dōdeka

21. καὶ ἐσθιόντων αὐτῶν εἶπεν, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με.

kai esthiontōn autōn eipen amēn legō hymin hoti heis eks hymōn paradōsei me

22. καὶ λυπούμενοι σφόδρα ἤρξαντο λέγειν αὐτῷ ἕκαστος αὐτῶν, Μήτι ἐγώ εἰμι, Κύριε;

kai lypoumenoi sfodra ērksanto legein autō hekastos autōn mēti egō eimi kyrie

23. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Ὁ ἐμβάψας μετ’ ἐμοῦ ἐν τῷ τρυβλίῳ τὴν χεῖρα, οὗτός με παραδώσει.

ho de apokritheis eipen ho embapsas met emou en tō trybliō tēn cheira houtos me paradōsei

24. ὁ μὲν υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὑπάγει, καθὼς γέγραπται περὶ αὐτοῦ• οὐαὶ δὲ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ, δι’ οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται• καλὸν ἦν αὐτῷ εἰ οὐκ ἐγεννήθη ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος.

ho men hyios tou anthrōpou hypagei kathōs gegraptai peri autou ouai de tō anthrōpō ekeinō di hou ho hyios tou anthrōpou paradidotai kalon ēn autō ei ouk egennēthē ho anthrōposekeinos

25. ἀποκριθεὶς δὲ Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν εἶπε, Μήτι ἐγώ εἰμι, ῥαββί; λέγει αὐτῷ, Σὺ εἶπας.

apokritheis de ioudas ho paradidous auton eipen mēti egō eimi rabbi legei autō sy eipas

26. ἐσθιόντων δὲ αὐτῶν, λαβὼν ὁ Ἰησοῦς τὸν ἄρτον, καὶ εὐλογήσας, ἔκλασε καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς, καὶ εἶπε, Λάβετε, φάγετε• τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου.

esthiontōn de autōn labōn ho iēsous ton arton kai eulogēsas eklasen kai edidou tois mathētais kai eipen labete fagete touto estin to sōma mou

27. καὶ λαβὼν τὸ ποτήριον, καὶ εὐχαριστήσας, ἔδωκεν αὐτοῖς, λέγων, Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες•

kai labōn to potērion kai eucharistēsas edōken autois legōn piete eks autou pantes

28. τοῦτο γάρ ἐστι τὸ αἷμά μου, τὸ τῆς καινῆς διαθήκης, τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.

touto gar estin to haima mou to tēs kainēs diathēkēs to peri pollōn ekchynomenon eis afesin hamartiōn

29. λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ πίω ἀπ’ ἄρτι ἐκ τούτου τοῦ γεννήματος τῆς ἀμπέλου, ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὅταν αὐτὸ πίνω μεθ’ ὑμῶν καινὸν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ πατρός μου.

legō de hymin hoti ou mē piō ap arti ek toutou tou gennēmatos tēs ampelou heōs tēs hēmeras ekeinēs hotan auto pinō meth hymōn kainon en tē basileia tou patrosmou

30. Καὶ ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν.

kai hymnēsantes eksēlthon eis to oros tōn elaiōn

31. Τότε λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Πάντες ὑμεῖς σκανδαλισθήσεσθε ἐν ἐμοὶ ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ• γέγραπται γάρ, Πατάξω τὸν ποιμένα, καὶ διασκορπισθήσεται τὰ πρόβατα τῆς ποίμνης

tote legei autois ho iēsous pantes hymeis skandalisthēsesthe en emoi en tē nykti tautē gegraptai gar pataksō ton poimena kai diaskorpisthēsetai ta probata tēs poimnēs

32. μετὰ δὲ τὸ ἐγερθῆναί με, προάξω ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν.

meta de to egerthēnai me proaksō hymas eis tēn galilaian

33. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ, Εἰ καὶ πάντες σκανδαλισθήσονται ἐν σοί, ἐγὼ οὐδέποτε σκανδαλισθήσομαι.

apokritheis de ho petros eipen autō ei kai pantes skandalisthēsontai en soi egō oudepote skandalisthēsomai

34. ἔφη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν λέγω σοι ὅτι ἐν ταύτῃ τῇ νυκτὶ, πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι, τρὶς ἀπαρνήσῃ με.

efē autō ho iēsous amēn legō soi hoti en tautē tē nykti prin alektora fōnēsai tris aparnēsē me

35. λέγει αὐτῷ ὁ Πέτρος, Κἂν δέῃ με σὺν σοὶ ἀποθανεῖν, οὐ μή σε ἀπαρνήσομαι. ὁμοίως καὶ πάντες οἱ μαθηταὶ εἶπον.

legei autō ho petros kan deē me syn soi apothanein ou mē se aparnēsomai homoiōs kai pantes hoi mathētai eipon

36. Τότε ἔρχεται μετ’ αὐτῶν ὁ Ἰησοῦς εἰς χωρίον λεγόμενον Γεθσημανῆ, καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς, Καθίσατε αὐτοῦ, ἕως οὗ ἀπελθὼν προσεύξωμαι ἐκεῖ.

tote erchetai met autōn ho iēsous eis chōrion legomenon gethsēmanē kai legei tois mathētais kathisate autou heōs hou apelthōn proseuksōmai ekei

37. καὶ παραλαβὼν τὸν Πέτρον καὶ τοὺς δύο υἱοὺς Ζεβεδαίου, ἤρξατο λυπεῖσθαι καὶ ἀδημονεῖν.

kai paralabōn ton petron kai tous dyo hyious zebedaiou ērksato lypeisthai kai adēmonein

38. τότε λέγει αὐτοῖς, Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου• μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε μετ’ ἐμοῦ.

tote legei autois perilypos estin hē psychē mou heōs thanatou meinate hōde kai grēgoreite met emou

39. καὶ προελθὼν μικρόν, ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ προσευχόμενος καὶ λέγων, Πάτερ μου, εἰ δυνατόν ἐστι, παρελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο• πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω, ἀλλ’ ὡς σύ.

kai proelthōn mikron epesen epi prosōpon autou proseuchomenos kai legōn pater mou ei dynaton estin parelthetō ap emou to potērion touto plēn ouch hōs egō thelō all hōs sy

40. καὶ ἔρχεται πρὸς τοὺς μαθητάς, καὶ εὑρίσκει αὐτοὺς καθεύδοντας, καὶ λέγει τῷ Πέτρῳ, Οὕτως οὐκ ἰσχύσατε μίαν ὥραν γρηγορῆσαι μετ’ ἐμοῦ;

kai erchetai pros tous mathētas kai heuriskei autous katheudontas kai legei tō petrō houtōs ouk ischysate mian hōran grēgorēsai met emou

41. γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν• τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής.

grēgoreite kai proseuchesthe hina mē eiselthēte eis peirasmon to men pneuma prothymon hē de sarks asthenēs

42. πάλιν ἐκ δευτέρου ἀπελθὼν προσηύξατο, λέγων, Πάτερ μου, εἰ οὐ δύναται τοῦτο τὸ ποτήριον παρελθεῖν ἀπ’ ἐμοῦ, ἐὰν μὴ αὐτὸ πίω, γενηθήτω τὸ θέλημά σου.

palin ek deuterou apelthōn prosēuksato legōn pater mou ei ou dynatai touto to potērion parelthein ap emou ean mē auto piō genēthētō to thelēma sou

43. καὶ ἐλθὼν εὑρίσκει αὐτοὺς πάλιν καθεύδοντας, ἦσαν γὰρ αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοὶ βεβαρημένοι.

kai elthōn heuriskei autous palin katheudontas ēsan gar autōn hoi ofthalmoi bebarēmenoi

44. καὶ ἀφεὶς αὐτοὺς ἀπελθὼν πάλιν προσηύξατο ἐκ τρίτου, τὸν αὐτὸν λόγον εἰπών.

kai afeis autous apelthōn palin prosēuksato ek tritou ton auton logon eipōn

45. τότε ἔρχεται πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, καὶ λέγει αὐτοῖς, Καθεύδετε τὸ λοιπὸν καὶ ἀναπαύεσθε• ἰδού, ἤγγικεν ἡ ὥρα, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἁμαρτωλῶν.

tote erchetai pros tous mathētas autou kai legei autois katheudete to loipon kai anapauesthe idou ēngiken hē hōra kai ho hyios tou anthrōpou paradidotai eis cheiras hamartōlōn

46. ἐγείρεσθε, ἄγωμεν ἰδού, ἤγγικεν ὁ παραδιδούς με.

egeiresthe agōmen idou ēngiken ho paradidous me

47. Καὶ ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος, ἰδού, Ἰούδας εἷς τῶν δώδεκα ἦλθε, καὶ μετ’ αὐτοῦ ὄχλος πολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων, ἀπὸ τῶν ἀρχιερέων καὶ πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ.

kai eti autou lalountos idou ioudas heis tōn dōdeka ēlthen kai met autou ochlos polys meta machairōn kai ksylōn apo tōn archiereōn kai presbyterōn tou laou

48. ὁ δὲ παραδιδοὺς αὐτὸν ἔδωκεν αὐτοῖς σημεῖον, λέγων, Ὃν ἂν φιλήσω, αὐτός ἐστι• κρατήσατε αὐτόν.

ho de paradidous auton edōken autois sēmeion legōn hon an filēsō autos estin kratēsate auton

49. καὶ εὐθέως προσελθὼν τῷ Ἰησοῦ εἶπε, Χαῖρε, ῥαββί• καὶ κατεφίλησεν αὐτόν.

kai eutheōs proselthōn tō iēsou eipen chaire rabbi kai katefilēsen auton

50. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Ἑταῖρε, ἐφ’ ᾦ πάρει τότε προσελθόντες ἐπέβαλον τὰς χεῖρας ἐπὶ τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἐκράτησαν αὐτόν.

ho de iēsous eipen autō hetaire ef hō parei tote proselthontes epebalon tas cheiras epi ton iēsoun kai ekratēsan auton

51. καὶ ἰδού, εἷς τῶν μετὰ Ἰησοῦ, ἐκτείνας τὴν χεῖρα, ἀπέσπασε τὴν μάχαιραν αὐτοῦ, καὶ πατάξας τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον.

kai idou heis tōn meta iēsou ekteinas tēn cheira apespasen tēn machairan autou kai pataksas ton doulon tou archiereōs afeilen autou to ōtion

52. τότε λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἀπόστρεψόν σου τὴν μάχαιραν εἰς τὸν τόπον αὐτῆς• πάντες γὰρ οἱ λαβόντες μάχαιραν ἐν μαχαίρᾳ ἀπολοῦνται.

tote legei autō ho iēsous apostrepson sou tēn machairan eis ton topon autēs pantes gar hoi labontes machairan en machaira apolountai

53. ἢ δοκεῖς ὅτι οὐ δύναμαι ἄρτι παρακαλέσαι τὸν πατέρα μου, καὶ παραστήσει μοι πλείους ἢ δώδεκα λεγεῶνας ἀγγέλων;

ē dokeis hoti ou dynamai arti parakalesai ton patera mou kai parastēsei moi pleious hē dōdeka legeōnas angelōn

54. πῶς οὖν πληρωθῶσιν αἱ γραφαί, ὅτι οὕτω δεῖ γενέσθαι;

pōs oun plērōthōsin hai grafai hoti houtōs dei genesthai

55. ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς τοῖς ὄχλοις, Ὡς ἐπὶ λῃστὴν ἐξήλθετε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων συλλαβεῖν με; καθ’ ἡμέραν πρὸς ὑμᾶς ἐκαθεζόμην διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ οὐκ ἐκρατήσατέ με.

en ekeinē tē hōra eipen ho iēsous tois ochlois hōs epi lēstēn eksēlthete meta machairōn kai ksylōn syllabein me kath hēmeran pros hymas ekathezomēn didaskōn en tō hierō kai oukekratēsate me

56. τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν, ἵνα πληρωθῶσιν αἱ γραφαὶ τῶν προφητῶν. τότε οἱ μαθηταὶ πάντες ἀφέντες αὐτὸν ἔφυγον.

touto de holon gegonen hina plērōthōsin hai grafai tōn profētōn tote hoi mathētai pantes afentes auton efygon

57. Οἱ δὲ κρατήσαντες τὸν Ἰησοῦν ἀπήγαγον πρὸς Καϊάφαν τὸν ἀρχιερέα, ὅπου οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι συνήχθησαν.

hoi de kratēsantes ton iēsoun apēgagon pros kaiafan ton archierea hopou hoi grammateis kai hoi presbyteroi synēchthēsan

58. ὁ δὲ Πέτρος ἠκολούθει αὐτῷ ἀπὸ μακρόθεν, ἕως τῆς αὐλῆς τοῦ ἀρχιερέως, καὶ εἰσελθὼν ἔσω ἐκάθητο μετὰ τῶν ὑπηρετῶν, ἰδεῖν τὸ τέλος.

ho de petros ēkolouthei autō apo makrothen heōs tēs aulēs tou archiereōs kai eiselthōn esō ekathēto meta tōn hypēretōn idein to telos

59. οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ τὸ συνέδριον ὅλον ἐζήτουν ψευδομαρτυρίαν κατὰ τοῦ Ἰησοῦ, ὅπως αὐτὸν θανατώσωσι

hoi de archiereis kai hoi presbyteroi kai to synedrion holon ezētoun pseudomartyrian kata tou iēsou hopōs auton thanatōsōsin

60. καὶ οὐχ εὗρον• καὶ πολλῶν ψευδομαρτύρων προσελθόντων, οὐχ εὗρον. ὕστερον δὲ προσελθόντες δύο ψευδομάρτυρες

kai ouch heuron kai pollōn pseudomartyrōn proselthontōn ouch heuron hysteron de proselthontes dyo pseudomartyres

61. εἶπον, Οὗτος ἔφη, Δύναμαι καταλῦσαι τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ, καὶ διὰ τριῶν ἡμερῶν οἰκοδομῆσαι αὐτόν

eipon houtos efē dynamai katalysai ton naon tou theou kai dia triōn hēmerōn oikodomēsai auton

62. καὶ ἀναστὰς ὁ ἀρχιερεὺς εἶπεν αὐτῷ, Οὐδὲν ἀποκρίνῃ; τί οὗτοί σου καταμαρτυροῦσιν;

kai anastas ho archiereus eipen autō ouden apokrinē ti houtoi sou katamartyrousin

63. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐσιώπα. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἀρχιερεὺς εἶπεν αὐτῷ, Ἐξορκίζω σε κατὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, ἵνα ἡμῖν εἴπῃς εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός, ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ.

ho de iēsous esiōpa kai apokritheis ho archiereus eipen autō eksorkizō se kata tou theou tou zōntos hina hēmin eipēs ei sy ei ho christos ho hyios tou theou

64. λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Σὺ εἶπας πλὴν λέγω ὑμῖν, ἀπ’ ἄρτι ὄψεσθε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου καθήμενον ἐκ δεξιῶν τῆς δυνάμεως καὶ ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ.

legei autō ho iēsous sy eipas plēn legō hymin ap arti opsesthe ton hyion tou anthrōpou kathēmenon ek deksiōn tēs dynameōs kai erchomenon epi tōn nefelōn tou ouranou

65. τότε ὁ ἀρχιερεὺς διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, λέγων ὅτι Ἐβλασφήμησε• τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων; ἴδε, νῦν ἠκούσατε τὴν βλασφημίαν αὐτοῦ

tote ho archiereus dierrēksen ta himatia autou legōn hoti eblasfēmēsen ti eti chreian echomen martyrōn ide nyn ēkousate tēn blasfēmian autou

66. τί ὑμῖν δοκεῖ; οἱ δὲ ἀποκριθέντες εἶπον, Ἔνοχος θανάτου ἐστί.

ti hymin dokei hoi de apokrithentes eipon enochos thanatou estin

67. τότε ἐνέπτυσαν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ ἐκολάφισαν αὐτόν• οἱ δὲ ἐρράπισαν,

tote eneptysan eis to prosōpon autou kai ekolafisan auton hoi de errapisan

68. λέγοντες, Προφήτευσον ἡμῖν, Χριστέ, τίς ἐστιν ὁ παίσας σε;

legontes profēteuson hēmin christe tis estin ho paisas se

69. Ὁ δὲ Πέτρος ἔξω ἐκάθητο ἐν τῇ αὐλῇ• καὶ προσῆλθεν αὐτῷ μία παιδίσκη, λέγουσα, Καὶ σὺ ἦσθα μετὰ Ἰησοῦ τοῦ Γαλιλαίου.

ho de petros eksō ekathēto en tē aulē kai prosēlthen autō mia paidiskē legousa kai sy ēstha meta iēsou tou galilaiou

70. ὁ δὲ ἠρνήσατο ἔμπροσθεν πάντων, λέγων, Οὐκ οἶδα τί λέγεις.

ho de ērnēsato emprosthen pantōn legōn ouk oida ti legeis

71. ἐξελθόντα δὲ αὐτὸν εἰς τὸν πυλῶνα, εἶδεν αὐτὸν ἄλλη, καὶ λέγει τοῖς ἐκεῖ, Καὶ οὗτος ἦν μετὰ Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου.

ekselthonta de auton eis ton pylōna eiden auton allē kai legei tois ekei kai houtos ēn meta iēsou tou nazōraiou

72. καὶ πάλιν ἠρνήσατο μεθ’ ὅρκου ὅτι Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον.

kai palin ērnēsato meth horkou hoti ouk oida ton anthrōpon

73. μετὰ μικρὸν δὲ προσελθόντες οἱ ἑστῶτες εἶπον τῷ Πέτρῳ, Ἀληθῶς καὶ σὺ ἐξ αὐτῶν εἶ• καὶ γὰρ ἡ λαλιά σου δῆλόν σε ποιεῖ.

meta mikron de proselthontes hoi hestōtes eipon tō petrō alēthōs kai sy eks autōn ei kai gar hē lalia sou dēlon se poiei

74. τότε ἤρξατο καταναθεματίζειν καὶ ὀμνύειν ὅτι Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον. καὶ εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησε.

tote ērksato katanathematizein kai omnyein hoti ouk oida ton anthrōpon kai eutheōs alektōr efōnēsen

75. καὶ ἐμνήσθη ὁ Πέτρος τοῦ ῥήματος τοῦ Ἰησοῦ εἰρηκότος αὐτῷ ὅτι Πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι, τρὶς ἀπαρνήσῃ με καὶ ἐξελθὼν ἔξω ἔκλαυσε πικρῶς.

kai emnēsthē ho petros tou rēmatos tou iēsou eirēkotos autō hoti prin alektora fōnēsai tris aparnēsē me kai ekselthōn eksō eklausen pikrōs

Κεφαλαιο 27

1. Πρωΐας δὲ γενομένης, συμβούλιον ἔλαβον πάντες οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ κατὰ τοῦ Ἰησοῦ, ὥστε θανατῶσαι αὐτόν•

prōias de genomenēs symboulion elabon pantes hoi archiereis kai hoi presbyteroi tou laou kata tou iēsou hōste thanatōsai auton

2. καὶ δήσαντες αὐτὸν ἀπήγαγον καὶ παρέδωκαν αὐτὸν Ποντίῳ Πιλάτῳ τῷ ἡγεμόνι.

kai dēsantes auton apēgagon kai paredōkan auton pontiō pilatō tō hēgemoni

3. Τότε ἰδὼν Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν ὅτι κατεκρίθη, μεταμεληθεὶς ἀπέστρεψε τὰ τριάκοντα ἀργύρια τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ τοῖς πρεσβυτέροις,

tote idōn ioudas ho paradidous auton hoti katekrithē metamelētheis apestrepsen ta triakonta argyria tois archiereusin kai tois presbyterois

4. λέγων, Ἥμαρτον παραδοὺς αἷμα ἀθῷον. οἱ δὲ εἶπον, Τί πρὸς ἡμᾶς; σὺ ὄψει.

legōn hēmarton paradous haima athōon hoi de eipon ti pros hēmas sy opsei

5. καὶ ῥίψας τὰ ἀργύρια ἕν τῷ ναῷ, ἀνεχώρησε• καὶ ἀπελθὼν ἀπήγξατο.

kai ripsas ta argyria en tō naō anechōrēsen kai apelthōn apēgksato

6. οἱ δὲ ἀρχιερεῖς λαβόντες τὰ ἀργύρια εἶπον, Οὐκ ἔξεστι βαλεῖν αὐτὰ εἰς τὸν κορβανᾶν, ἐπεὶ τιμὴ αἵματός ἐστι.

hoi de archiereis labontes ta argyria eipon ouk eksestin balein auta eis ton korbanan epei timē haimatos estin

7. συμβούλιον δὲ λαβόντες ἠγόρασαν ἐξ αὐτῶν τὸν ἀγρὸν τοῦ κεραμέως, εἰς ταφὴν τοῖς ξένοις.

symboulion de labontes ēgorasan eks autōn ton agron tou kerameōs eis tafēn tois ksenois

8. διὸ ἐκλήθη ὁ ἀγρὸς ἐκεῖνος ἀγρὸς αἵματος, ἕως τῆς σήμερον.

dio eklēthē ho agros ekeinos agros haimatos heōs tēs sēmeron

9. τότε ἐπληρώθη τὸ ῥηθὲν διὰ Ἰερεμίου τοῦ προφήτου, λέγοντος, Καὶ ἔλαβον τὰ τριάκοντα ἀργύρια, τὴν τιμὴν τοῦ τετιμημένου, ὃν ἐτιμήσαντο ἀπὸ υἱῶν Ἰσραήλ•

tote eplērōthē to rēthen dia ieremiou tou profētou legontos kai elabon ta triakonta argyria tēn timēn tou tetimēmenou hon etimēsanto apo hyiōn israēl

10. καὶ ἔδωκαν αὐτὰ εἰς τὸν ἀγρὸν τοῦ κεραμέως, καθὰ συνέταξέ μοι Κύριος.

kai edōkan auta eis ton agron tou kerameōs katha synetaksen moi kyrios

11. Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἔστη ἔμπροσθεν τοῦ ἡγεμόνος• καὶ ἐπηρώτησεν αὐτὸν ὁ ἡγεμών, λέγων, Σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; ὁ δὲ Ἰησοῦς ἔφη αὐτῷ, Σὺ λέγεις.

ho de iēsous hestē emprosthen tou hēgemonos kai epērōtēsen auton ho hēgemōn legōn sy ei ho basileus tōn ioudaiōn ho de iēsous efē autō sy legeis

12. καὶ ἐν τῷ κατηγορεῖσθαι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀρχιερέων καὶ τῶν πρεσβυτέρων, οὐδὲν ἀπεκρίνατο.

kai en tō katēgoreisthai auton hypo tōn archiereōn kai tōn presbyterōn ouden apekrinato

13. τότε λέγει αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος, Οὐκ ἀκούεις πόσα σοῦ καταμαρτυροῦσι;

tote legei autō ho pilatos ouk akoueis posa sou katamartyrousin

14. καὶ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῷ πρὸς οὐδὲ ἓν ῥῆμα, ὥστε θαυμάζειν τὸν ἡγεμόνα λίαν.

kai ouk apekrithē autō pros oude hen rēma hōste thaumazein ton hēgemona lian

15. κατὰ δὲ ἑορτὴν εἰώθει ὁ ἡγεμὼν ἀπολύειν ἕνα τῷ ὄχλῳ δέσμιον, ὃν ἤθελον.

kata de heortēn eiōthei ho hēgemōn apolyein hena tō ochlō desmion hon ēthelon

16. εἶχον δὲ τότε δέσμιον ἐπίσημον, λεγόμενον Βαραββᾶν.

eichon de tote desmion episēmon legomenon barabban

17. συνηγμένων οὖν αὐτῶν, εἶπεν αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος, Τίνα θέλετε ἀπολύσω ὑμῖν Βαραββᾶν, ἢ Ἰησοῦν τὸν λεγόμενον Χριστόν;

synēgmenōn oun autōn eipen autois ho pilatos tina thelete apolysō hymin barabban ē iēsoun ton legomenon christon

18. ᾔδει γὰρ ὅτι διὰ φθόνον παρέδωκαν αὐτόν.

ēdei gar hoti dia fthonon paredōkan auton

19. καθημένου δὲ αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος, ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν ἡ γυνὴ αὐτοῦ, λέγουσα, Μηδέν σοι καὶ τῷ δικαίῳ ἐκείνῳ• πολλὰ γὰρ ἔπαθον σήμερον κατ’ ὄναρ δι’ αὐτόν.

kathēmenou de autou epi tou bēmatos apesteilen pros auton hē gynē autou legousa mēden soi kai tō dikaiō ekeinō polla gar epathon sēmeron kat onar di auton

20. οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἔπεισαν τοὺς ὄχλους ἵνα αἰτήσωνται τὸν Βαραββᾶν τὸν δὲ Ἰησοῦν ἀπολέσωσιν.

hoi de archiereis kai hoi presbyteroi epeisan tous ochlous hina aitēsōntai ton barabban ton de iēsoun apolesōsin

21. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἡγεμὼν εἶπεν αὐτοῖς, Τίνα θέλετε ἀπὸ τῶν δύο ἀπολύσω ὑμῖν; οἱ δὲ εἶπον, Βαραββᾶν.

apokritheis de ho hēgemōn eipen autois tina thelete apo tōn dyo apolysō hymin hoi de eipon barabban

22. λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος, Τί οὖν ποιήσω Ἰησοῦν τὸν λεγόμενον Χριστόν; λέγουσιν αὐτῷ πάντες, Σταυρωθήτω.

legei autois ho pilatos ti oun poiēsō iēsoun ton legomenon christon legousin autō pantes staurōthētō

23. ὁ δὲ ἡγεμὼν ἔφη, Τί γὰρ κακὸν ἐποίησεν; οἱ δὲ περισσῶς ἔκραζον, λέγοντες, Σταυρωθήτω.

ho de hēgemōn efē ti gar kakon epoiēsen hoi de perissōs ekrazon legontes staurōthētō

24. ἰδὼν δὲ ὁ Πιλάτος ὅτι οὐδὲν ὠφελεῖ, ἀλλὰ μᾶλλον θόρυβος γίνεται, λαβὼν ὕδωρ, ἀπενίψατο τὰς χεῖρας ἀπέναντι τοῦ ὄχλου, λέγων, Ἀθῶός εἰμι ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ δικαίου τούτου• ὑμεῖς ὄψεσθε.

idōn de ho pilatos hoti ouden ōfelei alla mallon thorybos ginetai labōn hydōr apenipsato tas cheiras apenanti tou ochlou legōn athōos eimi apo tou haimatos tou dikaiou toutou hymeis opsesthe

25. καὶ ἀποκριθεὶς πᾶς ὁ λαὸς εἶπε, Τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐφ’ ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ἡμῶν.

kai apokritheis pas ho laos eipen to haima autou ef hēmas kai epi ta tekna hēmōn

26. τότε ἀπέλυσεν αὐτοῖς τὸν Βαραββᾶν• τὸν δὲ Ἰησοῦν φραγελλώσας παρέδωκεν ἵνα σταυρωθῇ.

tote apelysen autois ton barabban ton de iēsoun fragellōsas paredōken hina staurōthē

27. Τότε οἱ στρατιῶται τοῦ ἡγεμόνος, παραλαβόντες τὸν Ἰησοῦν εἰς τὸ πραιτώριον, συνήγαγον ἐπ’ αὐτὸν ὅλην τὴν σπεῖραν•

tote hoi stratiōtai tou hēgemonos paralabontes ton iēsoun eis to praitōrion synēgagon ep auton holēn tēn speiran

28. καὶ ἐκδύσαντες αὐτὸν, περιέθηκαν αὐτῷ χλαμύδα κοκκίνην.

kai ekdysantes auton periethēkan autō chlamyda kokkinēn

29. καὶ πλέξαντες στέφανον ἐξ ἀκανθῶν, ἐπέθηκαν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ κάλαμον ἐπὶ τὴν δεξιὰν αὐτοῦ• καὶ γονυπετήσαντες ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἐνέπαιζον αὐτῷ, λέγοντες, Χαῖρε, ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων•

kai pleksantes stefanon eks akanthōn epethēkan epi tēn kefalēn autou kai kalamon epi tēn deksian autou kai gonypetēsantes emprosthen autou enepaizon autō legontes chaire ho basileus tōn ioudaiōn

30. καὶ ἐμπτύσαντες εἰς αὐτὸν, ἔλαβον τὸν κάλαμον, καὶ ἔτυπτον εἰς τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.

kai emptysantes eis auton elabon ton kalamon kai etypton eis tēn kefalēn autou

31. καὶ ὅτε ἐνέπαιξαν αὐτῷ, ἐξέδυσαν αὐτὸν τὴν χλαμύδα, καὶ ἐνέδυσαν αὐτὸν, τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἀπήγαγον αὐτὸν εἰς τὸ σταυρῶσαι.

kai hote enepaiksan autō eksedysan auton tēn chlamyda kai enedysan auton ta himatia autou kai apēgagon auton eis to staurōsai

32. Ἐξερχόμενοι δὲ εὗρον ἄνθρωπον Κυρηναῖον ὀνόματι Σίμωνα• τοῦτον ἠγγάρευσαν ἵνα ἄρῃ τὸν σταυρὸν αὐτοῦ.

ekserchomenoi de heuron anthrōpon kyrēnaion onomati simōna touton ēngareusan hina arē ton stauron autou

33. καὶ ἐλθόντες εἰς τόπον λεγόμενον Γολγοθᾶ, ὅς ἐστι λεγόμενος κρανίου τόπος,

kai elthontes eis topon legomenon golgotha hos estin legomenos kraniou topos

34. ἔδωκαν αὐτῷ πιεῖν ὄξος μετὰ χολῆς μεμιγμένον• καὶ γευσάμενος οὐκ ἤθελε πιεῖν.

edōkan autō piein oksos meta cholēs memigmenon kai geusamenos ouk ēthelen piein

35. σταυρώσαντες δὲ αὐτὸν, διεμερίσαντο τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, βάλλοντες κλῆρον• ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ προφήτου, Διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς, καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον.

staurōsantes de auton diemerisanto ta himatia autou ballontes klēron hina plērōthē to rēthen hypo tou profētou diemerisanto ta himatia mou heautois kai epi ton himatismon mou ebalon klēron

36. καὶ καθήμενοι ἐτήρουν αὐτὸν ἐκεῖ.

kai kathēmenoi etēroun auton ekei

37. καὶ ἐπέθηκαν ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τὴν αἰτίαν αὐτοῦ γεγραμμένην, Οὗτός ἐστιν Ἰησοῦς ὁ βασιλεῦς τῶν Ἰουδαίων.

kai epethēkan epanō tēs kefalēs autou tēn aitian autou gegrammenēn houtos estin iēsous ho basileus tōn ioudaiōn

38. τότε σταυροῦνται σὺν αὐτῷ δύο λῃσταί, εἷς ἐκ δεξιῶν καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων.

tote staurountai syn autō dyo lēstai heis ek deksiōn kai heis eks euōnymōn

39. οἱ δὲ παραπορευόμενοι ἐβλασφήμουν αὐτὸν, κινοῦντες τὰς κεφαλὰς αὐτῶν,

hoi de paraporeuomenoi eblasfēmoun auton kinountes tas kefalas autōn

40. καὶ λέγοντες, Ὁ καταλύων τὸν ναὸν καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις οἰκοδομῶν, σῶσον σεαυτόν• εἰ υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, κατάβηθι ἀπὸ τοῦ σταυροῦ.

kai legontes ho katalyōn ton naon kai en trisin hēmerais oikodomōn sōson seauton ei hyios ei tou theou katabēthi apo tou staurou

41. ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ἐμπαίζοντες μετὰ τῶν γραμματέων καὶ πρεσβυτέρων ἔλεγον,

homoiōs de kai hoi archiereis empaizontes meta tōn grammateōn kai presbyterōn elegon

42. Ἄλλους ἔσωσεν, ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι εἰ βασιλεὺς Ἰσραήλ ἐστι, καταβάτω νῦν ἀπὸ τοῦ σταυροῦ, καὶ πιστεύσομεν αὐτῷ

allous esōsen heauton ou dynatai sōsai ei basileus israēl estin katabatō nyn apo tou staurou kai pisteusomen autō

43. πέποιθεν ἐπὶ τὸν Θεόν• ῥυσάσθω νῦν αὐτόν, εἰ θέλει αὐτόν. εἶπε γὰρ ὅτι Θεοῦ εἰμι υἱός.

pepoithen epi ton theon rysasthō nyn auton ei thelei auton eipen gar hoti theou eimi hyios

44. τὸ δ’ αὐτὸ καὶ οἱ λῃσταὶ οἱ συσταυρωθέντες αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτῷ.

to d auto kai hoi lēstai hoi systaurōthentes autō ōneidizon autō

45. Ἀπὸ δὲ ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐννάτης•

apo de hektēs hōras skotos egeneto epi pasan tēn gēn heōs hōras ennatēs

46. περὶ δὲ τὴν ἐννάτην ὥραν ἀνεβόησεν ὁ Ἰησοῦς φωνῇ μεγάλῃ, λέγων, Ἠλί, Ἠλί, λαμὰ σαβαχθανί; τοῦτ’ ἔστι, Θεέ μου, Θεέ μου, ἱνατί με ἐγκατέλιπες;

peri de tēn ennatēn hōran aneboēsen ho iēsous fōnē megalē legōn ēli ēli lama sabachthani tout estin thee mou thee mou hina ti me egkatelipes

47. τινὲς δὲ τῶν ἐκεῖ ἑστώτων ἀκούσαντες ἔλεγον ὅτι Ἠλίαν φωνεῖ οὗτος.

tines de tōn ekei hestōtōn akousantes elegon hoti ēlian fōnei houtos

48. καὶ εὐθέως δραμὼν εἷς ἐξ αὐτῶν, καὶ λαβὼν σπόγγον, πλήσας τε ὄξους, καὶ περιθεὶς καλάμῳ, ἐπότιζεν αὐτόν.

kai eutheōs dramōn heis eks autōn kai labōn spongon plēsas te oksous kai peritheis kalamō epotizen auton

49. οἱ δὲ λοιποὶ ἔλεγον, Ἄφες ἴδωμεν εἰ ἔρχεται Ἠλίας σώσων αὐτόν.

hoi de loipoi elegon afes idōmen ei erchetai ēlias sōsōn auton

50. ὁ δὲ Ἰησοῦς πάλιν κράξας φωνῇ μεγάλῃ ἀφῆκε τὸ πνεῦμα.

ho de iēsous palin kraksas fōnē megalē afēken to pneuma

51. καὶ ἰδού, τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη εἰς δύο ἀπὸ ἄνωθεν ἕως κάτω• καὶ ἡ γῆ ἐσείσθη• καὶ αἱ πέτραι ἐσχίσθησαν•

kai idou to katapetasma tou naou eschisthē eis dyo apo anōthen heōs katō kai hē gē eseisthē kai hai petrai eschisthēsan

52. καὶ τὰ μνημεῖα ἀνεῴχθησαν• καὶ πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων ἠγέρθη•

kai ta mnēmeia aneōchthēsan kai polla sōmata tōn kekoimēmenōn hagiōn ēgerthē

53. καὶ ἐξελθόντες ἐκ τῶν μνημείων μετὰ τὴν ἔγερσιν αὐτοῦ εἰσῆλθον εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν, καὶ ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς.

kai ekselthontes ek tōn mnēmeiōn meta tēn egersin autou eisēlthon eis tēn hagian polin kai enefanisthēsan pollois

54. ὁ δὲ ἑκατόνταρχος καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ τηροῦντες τὸν Ἰησοῦν, ἰδόντες τὸν σεισμὸν καὶ τὰ γενόμενα, ἐφοβήθησαν σφόδρα, λέγοντες, Ἀληθῶς Θεοῦ υἱὸς ἦν οὗτος.

ho de hekatontarchos kai hoi met autou tērountes ton iēsoun idontes ton seismon kai ta genomena efobēthēsan sfodra legontes alēthōs theou hyios ēn houtos

55. ἦσαν δὲ ἐκεῖ γυναῖκες πολλαὶ ἀπὸ μακρόθεν θεωροῦσαι, αἵτινες ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας, διακονοῦσαι αὐτῷ•

ēsan de ekei gynaikes pollai apo makrothen theōrousai haitines ēkolouthēsan tō iēsou apo tēs galilaias diakonousai autō

56. ἐν αἷς ἦν Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ, καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου καὶ Ἰωσὴ μήτηρ, καὶ ἡ μήτηρ τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου.

en hais ēn maria hē magdalēnē kai maria hē tou iakōbou kai iōsē mētēr kai hē mētēr tōn hyiōn zebedaiou

57. Ὀψίας δὲ γενομένης, ἦλθεν ἄνθρωπος πλούσιος ἀπὸ Ἁριμαθαίας, τοὔνομα Ἰωσήφ, ὃς καὶ αὐτὸς ἐμαθήτευσε τῷ Ἰησοῦ•

opsias de genomenēs ēlthen anthrōpos plousios apo arimathaias tounoma iōsēf hos kai autos emathēteusen tō iēsou

58. οὗτος προσελθὼν τῷ Πιλάτῳ, ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. τότε ὁ Πιλᾶτος ἐκέλευσεν ἀποδοθῆναι τὸ σῶμα.

houtos proselthōn tō pilatō ētēsato to sōma tou iēsou tote ho pilatos ekeleusen apodothēnai to sōma

59. καὶ λαβὼν τὸ σῶμα ὁ Ἰωσὴφ ἐνετύλιξεν αὐτὸ σινδόνι καθαρᾷ,

kai labōn to sōma ho iōsēf enetyliksen auto sindoni kathara

60. καὶ ἔθηκεν αὐτὸ ἐν τῷ καινῷ αὐτοῦ μνημείῳ, ὃ ἐλατόμησεν ἐν τῇ πέτρᾳ• καὶ προσκυλίσας λίθον μέγαν τῇ θύρᾳ τοῦ μνημείου, ἀπῆλθεν.

kai ethēken auto en tō kainō autou mnēmeiō ho elatomēsen en tē petra kai proskylisas lithon megan tē thyra tou mnēmeiou apēlthen

61. ἦν δὲ ἐκεῖ Μαριά ἡ Μαγδαληνὴ, καὶ ἡ ἄλλη Μαρία, καθήμεναι ἀπέναντι τοῦ τάφου.

ēn de ekei maria hē magdalēnē kai hē allē maria kathēmenai apenanti tou tafou

62. Τῇ δὲ ἐπαύριον, ἥτις ἐστὶ μετὰ τὴν Παρασκευήν, συνήχθησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι πρὸς Πιλᾶτον,

tē de epaurion hētis estin meta tēn paraskeuēn synēchthēsan hoi archiereis kai hoi farisaioi pros pilaton

63. λέγοντες, Κύριε, ἐμνήσθημεν ὅτι ἐκεῖνος ὁ πλάνος εἶπεν ἔτι ζῶν, Μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐγείρομαι.

legontes kyrie emnēsthēmen hoti ekeinos ho planos eipen eti zōn meta treis hēmeras egeiromai

64. κέλευσον οὖν ἀσφαλισθῆναι τὸν τάφον ἕως τῆς τρίτης ἡμέρας• μήποτε ἐλθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ νυκτὸς κλέψωσιν αὐτὸν, καὶ εἴπωσι τῷ λαῷ, Ἠγέρθη ἀπὸ τῶν νεκρῶν• καὶ ἔσται ἡ ἐσχάτη πλάνη χείρων τῆς πρώτης.

keleuson oun asfalisthēnai ton tafon heōs tēs tritēs hēmeras mēpote elthontes hoi mathētai autou nyktos klepsōsin auton kai eipōsin tō laō ēgerthē apo tōn nekrōn kai estai hē eschatē planēcheirōn tēs prōtēs

65. ἔφη δὲ αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος, Ἔχετε κουστωδίαν• ὑπάγετε, ἀσφαλίσασθε ὡς οἴδατε.

efē de autois ho pilatos echete koustōdian hypagete asfalisasthe hōs oidate

66. οἱ δὲ πορευθέντες ἠσφαλίσαντο τὸν τάφον, σφραγίσαντες τὸν λίθον, μετὰ τῆς κουστωδίας.

hoi de poreuthentes ēsfalisanto ton tafon sfragisantes ton lithon meta tēs koustōdias

Κεφαλαιο 28

1. Ὀψὲ δὲ σαββάτων, τῇ ἐπιφωσκούσῃ εἰς μίαν σαββάτων, ἦλθε Μαριὰ ἡ Μαγδαληνὴ, καὶ ἡ ἄλλη Μαρία, θεωρῆσαι τὸν τάφον.

opse de sabbatōn tē epifōskousē eis mian sabbatōn ēlthen maria hē magdalēnē kai hē allē maria theōrēsai ton tafon

2. καὶ ἰδού, σεισμὸς ἐγένετο μέγας• ἄγγελος γὰρ Κυρίου καταβὰς ἐξ οὐρανοῦ, προσελθὼν ἀπεκύλισε τὸν λίθον ἀπὸ τῆς θύρας, καὶ ἐκάθητο ἐπάνω αὐτοῦ.

kai idou seismos egeneto megas angelos gar kyriou katabas eks ouranou proselthōn apekylisen ton lithon apo tēs thyras kai ekathēto epanō autou

3. ἦν δὲ ἡ ἰδέα αὐτοῦ ὡς ἀστραπή, καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ λευκὸν ὡσεὶ χιών.

ēn de hē idea autou hōs astrapē kai to endyma autou leukon hōsei chiōn

4. ἀπὸ δὲ τοῦ φόβου αὐτοῦ ἐσείσθησαν οἱ τηροῦντες καὶ ἐγένοντο ὡσεὶ νεκροί.

apo de tou fobou autou eseisthēsan hoi tērountes kai egenonto hōsei nekroi

5. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἄγγελος εἶπε ταῖς γυναιξί, Μὴ φοβεῖσθε ὑμεῖς• οἶδα γὰρ ὅτι Ἰησοῦν τὸν ἐσταυρωμένον ζητεῖτε•

apokritheis de ho angelos eipen tais gynaiksin mē fobeisthe hymeis oida gar hoti iēsoun ton estaurōmenon zēteite

6. οὐκ ἔστιν ὧδε• ἠγέρθη γὰρ, καθὼς εἶπε δεῦτε, ἴδετε τὸν τόπον ὅπου ἔκειτο ὁ Κύριος.

ouk estin hōde ēgerthē gar kathōs eipen deute idete ton topon hopou ekeito ho kyrios

7. καὶ ταχὺ πορευθεῖσαι εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὅτι Ἠγέρθη ἀπὸ τῶν νεκρῶν• καὶ ἰδού, προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν• ἐκεῖ αὐτὸν ὄψεσθε• ἰδού, εἶπον ὑμῖν.

kai tachy poreutheisai eipate tois mathētais autou hoti ēgerthē apo tōn nekrōn kai idou proagei hymas eis tēn galilaian ekei auton opsesthe idou eipon hymin

8. καὶ ἐξελθοῦσαι ταχὺ ἀπὸ τοῦ μνημείου μετὰ φόβου καὶ χαρᾶς μεγάλης, ἔδραμον ἀπαγγεῖλαι τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ.

kai ekselthousai tachy apo tou mnēmeiou meta fobou kai charas megalēs edramon apangeilai tois mathētais autou

9. ὡς δὲ ἐπορεύοντο ἀπαγγεῖλαι τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, καὶ ἰδού, ὁ Ἰησοῦς ἀπήντησεν αὐταῖς, λέγων, Χαίρετε. αἱ δὲ προσελθοῦσαι ἐκράτησαν αὐτοῦ τοὺς πόδας, καὶ προσεκύνησαν αὐτῷ.

hōs de eporeuonto apangeilai tois mathētais autou kai idou ho iēsous apēntēsen autais legōn chairete hai de proselthousai ekratēsan autou tous podas kai prosekynēsan autō

10. τότε λέγει αὐταῖς ὁ Ἰησοῦς• Μὴ φοβεῖσθε• ὑπάγετε, ἀπαγγείλατε τοῖς ἀδελφοῖς μου ἵνα ἀπέλθωσιν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, κἀκεῖ με ὄψονται.

tote legei autais ho iēsous mē fobeisthe hypagete apangeilate tois adelfois mou hina apelthōsin eis tēn galilaian kakei me opsontai

11. Πορευομένων δὲ αὐτῶν, ἰδού, τινὲς τῆς κουστωδίας ἐλθόντες εἰς τὴν πόλιν ἀπήγγειλαν τοῖς ἀρχιερεῦσιν ἅπαντα τὰ γενόμενα.

poreuomenōn de autōn idou tines tēs koustōdias elthontes eis tēn polin apēngeilan tois archiereusin hapanta ta genomena

12. καὶ συναχθέντες μετὰ τῶν πρεσβυτέρων, συμβούλιόν τε λαβόντες, ἀργύρια ἱκανὰ ἔδωκαν τοῖς στρατιώταις,

kai synachthentes meta tōn presbyterōn symboulion te labontes argyria hikana edōkan tois stratiōtais

13. λέγοντες, Εἴπατε ὅτι Οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ νυκτὸς ἐλθόντες ἔκλεψαν αὐτὸν ἡμῶν κοιμωμένων.

legontes eipate hoti hoi mathētai autou nyktos elthontes eklepsan auton hēmōn koimōmenōn

14. καὶ ἐὰν ἀκουσθῇ τοῦτο ἐπὶ τοῦ ἡγεμόνος, ἡμεῖς πείσομεν αὐτὸν, καὶ ὑμᾶς ἀμερίμνους ποιήσομεν.

kai ean akousthē touto epi tou hēgemonos hēmeis peisomen auton kai hymas amerimnous poiēsomen

15. οἱ δὲ λαβόντες τὰ ἀργύρια ἐποίησαν ὡς ἐδιδάχθησαν. καὶ διεφημίσθη ὁ λόγος οὗτος παρὰ Ἰουδαίοις μέχρι τῆς σήμερον.

hoi de labontes ta argyria epoiēsan hōs edidachthēsan kai diefēmisthē ho logos houtos para ioudaiois mechri tēs sēmeron

16. Οἱ δὲ ἕνδεκα μαθηταὶ ἐπορεύθησαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, εἰς τὸ ὄρος οὗ ἐτάξατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς.

hoi de hendeka mathētai eporeuthēsan eis tēn galilaian eis to oros hou etaksato autois ho iēsous

17. καὶ ἰδόντες αὐτὸν προσεκύνησαν αὐτῷ• οἱ δὲ ἐδίστασαν.

kai idontes auton prosekynēsan autō hoi de edistasan

18. καὶ προσελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησεν αὐτοῖς, λέγων, Ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς

kai proselthōn ho iēsous elalēsen autois legōn edothē moi pasa eksousia en ouranō kai epi gēs

19. πορευθέντες οὖν μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος•

poreuthentes oun mathēteusate panta ta ethnē baptizontes autous eis to onoma tou patros kai tou hyiou kai tou hagiou pneumatos

20. διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν• καὶ ἰδού, ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. Ἀμήν.

didaskontes autous tērein panta hosa eneteilamēn hymin kai idou egō meth hymōn eimi pasas tas hēmeras heōs tēs synteleias tou aiōnos amēn

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Κεφαλαιο 1

1. Ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ τοῦ Θεοῦ•

archē tou euangeliou iēsou christou hyiou tou theou

2. Ὡς γέγραπται ἐν τοῖς προφήταις, Ἰδού, ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου.

hōs gegraptai en tois profētais idou egō apostellō ton angelon mou pro prosōpou sou hos kataskeuasei tēn hodon sou emprosthen sou

3. φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου• εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ.

fōnē boōntos en tē erēmō hetoimasate tēn hodon kyriou eutheias poieite tas tribous autou

4. ἐγένετο Ἰωάννης βαπτίζων ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.

egeneto iōannēs baptizōn en tē erēmō kai kēryssōn baptisma metanoias eis afesin hamartiōn

5. καὶ ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν πᾶσα ἡ Ἰουδαία χώρα, καὶ οἱ Ἱεροσολυμῖται, καὶ ἐβαπτίζοντο πάντες ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ ὑπ’ αὐτοῦ, ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.

kai ekseporeueto pros auton pasa hē ioudaia chōra kai hoi ierosolymitai kai ebaptizonto pantes en tō iordanē potamō hyp autou eksomologoumenoi tas hamartias autōn

6. ἦν δὲ Ἰωάννης ἐνδεδυμένος τρίχας καμήλου, καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ, καὶ ἐσθίων ἀκρίδας καὶ μέλι ἄγριον.

ēn de iōannēs endedymenos trichas kamēlou kai zōnēn dermatinēn peri tēn osfyn autou kai esthiōn akridas kai meli agrion

7. καὶ ἐκήρυσσε, λέγων, Ἔρχεται ὁ ἰσχυρότερός μου ὀπίσω μου, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς κύψας λῦσαι τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ.

kai ekēryssen legōn erchetai ho ischyroteros mou opisō mou hou ouk eimi hikanos kypsas lysai ton himanta tōn hypodēmatōn autou

8. ἐγὼ μὲν ἐβάπτισα ὑμᾶς ἐν ὕδατι• αὐτὸς δὲ βαπτίσει ὑμᾶς ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ.

egō men ebaptisa hymas en hydati autos de baptisei hymas en pneumati hagiō

9. Καὶ ἐγένετο ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις, ἦλθεν Ἰησοῦς ἀπὸ Ναζαρὲθ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἐβαπτίσθη ὑπὸ Ἰωάννου εἰς τὸν Ἰορδάνην.

kai egeneto en ekeinais tais hēmerais ēlthen iēsous apo nazareth tēs galilaias kai ebaptisthē hypo iōannou eis ton iordanēn

10. καὶ εὐθὲως ἀναβαίνων ἀπὸ τοῦ ὕδατος, εἶδε σχιζομένους τοὺς οὐρανούς, καὶ τὸ Πνεῦμα ὡσεὶ περιστερὰν καταβαῖνον ἐπ’ αὐτόν•

kai eutheōs anabainōn apo tou hydatos eiden schizomenous tous ouranous kai to pneuma hōsei peristeran katabainon ep auton

11. καὶ φωνὴ ἐγένετο ἐκ τῶν οὐρανῶν, Σὺ εἶ ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα.

kai fōnē egeneto ek tōn ouranōn sy ei ho hyios mou ho agapētos en hō eudokēsa

12. Καὶ εὐθὺς τὸ Πνεῦμα αὐτὸν ἐκβάλλει εἰς τὴν ἔρημον.

kai euthys to pneuma auton ekballei eis tēn erēmon

13. καὶ ἦν ἐκεῖ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἡμέρας τεσσαράκοντα πειραζόμενος ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ, καὶ ἦν μετὰ τῶν θηρίων, καὶ οἱ ἄγγελοι διηκόνουν αὐτῷ.

kai ēn ekei en tē erēmō hēmeras tessarakonta peirazomenos hypo tou satana kai ēn meta tōn thēriōn kai hoi angeloi diēkonoun autō

14. Μετὰ δὲ τὸ παραδοθῆναι τὸν Ἰωάννην, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν Γαλιλαίαν, κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ,

meta de to paradothēnai ton iōannēn ēlthen ho iēsous eis tēn galilaian kēryssōn to euangelion tēs basileias tou theou

15. καὶ λέγων ὅτι Πεπλήρωται ὁ καιρός, καὶ ἤγγικεν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ• μετανοεῖτε, καὶ πιστεύετε ἐν τῷ εὐαγγελίῳ.

kai legōn hoti peplērōtai ho kairos kai ēngiken hē basileia tou theou metanoeite kai pisteuete en tō euangeliō

16. Περιπατῶν δὲ παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδε Σίμωνα καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, βάλλοντας ἀμφίβληστρον ἐν τῇ θαλάσσῃ• ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς.

peripatōn de para tēn thalassan tēs galilaias eiden simōna kai andrean ton adelfon autou ballontas amfiblēstron en tē thalassē ēsan gar halieis

17. καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς γενέσθαι ἁλιεῖς ἀνθρώπων.

kai eipen autois ho iēsous deute opisō mou kai poiēsō hymas genesthai halieis anthrōpōn

18. καὶ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα αὐτῶν, ἠκολούθησαν αὐτῷ.

kai eutheōs afentes ta diktya autōn ēkolouthēsan autō

19. καὶ προβὰς ἐκεῖθεν ὀλίγον, εἶδεν Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, καὶ αὐτοὺς ἐν τῷ πλοίῳ καταρτίζοντας τὰ δίκτυα

kai probas ekeithen oligon eiden iakōbon ton tou zebedaiou kai iōannēn ton adelfon autou kai autous en tō ploiō katartizontas ta diktya

20. καὶ εὐθέως ἐκάλεσεν αὐτούς• καὶ ἀφέντες τὸν πατέρα αὐτῶν Ζεβεδαῖον ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ τῶν μισθωτῶν ἀπῆλθον ὀπίσω αὐτοῦ.

kai eutheōs ekalesen autous kai afentes ton patera autōn zebedaion en tō ploiō meta tōn misthōtōn apēlthon opisō autou

21. Καὶ εἰσπορεύονται εἰς Καπερναούμ• καὶ εὐθεὼς τοῖς σάββασιν εἰσελθὼν εἰς τὴν συναγωγήν, ἐδίδασκε.

kai eisporeuontai eis kapernaoum kai eutheōs tois sabbasin eiselthōn eis tēn synagōgēn edidasken

22. καὶ ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ• ἦν γὰρ διδάσκων αὐτοὺς ὡς ἐξουσίαν ἔχων, καὶ οὐχ ὡς οἱ γραμματεῖς.

kai ekseplēssonto epi tē didachē autou ēn gar didaskōn autous hōs eksousian echōn kai ouch hōs hoi grammateis

23. καὶ ἦν ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ, καὶ ἀνέκραξε,

kai ēn en tē synagōgē autōn anthrōpos en pneumati akathartō kai anekraksen

24. λέγων, Ἔα, τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ Ναζαρηνέ; ἦλθες ἀπολέσαι ἡμᾶς; οἶδά σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ.

legōn ea ti hēmin kai soi iēsou nazarēne ēlthes apolesai hēmas oida se tis ei ho hagios tou theou

25. καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, λέγων, Φιμώθητι, καὶ ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ.

kai epetimēsen autō ho iēsous legōn fimōthēti kai ekselthe eks autou

26. καὶ σπαράξαν αὐτὸν τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον καὶ κράξαν φωνῇ μεγάλῃ, ἐξῆλθεν ἐξ αὐτοῦ.

kai sparaksan auton to pneuma to akatharton kai kraksan fōnē megalē eksēlthen eks autou

27. καὶ ἐθαμβήθησαν πάντες, ὥστε συζητεῖν πρὸς αὐτούς, λέγοντας, Τί ἐστι τοῦτο; τίς ἡ διδαχὴ ἡ καινὴ αὕτη, ὅτι κατ’ ἐξουσίαν καὶ τοῖς πνεύμασι τοῖς ἀκαθάρτοις ἐπιτάσσει, καὶ ὑπακούουσιν αὐτῷ.

kai ethambēthēsan pantes hōste syzētein pros autous legontas ti estin touto tis hē didachē hē kainē autē hoti kat eksousian kai tois pneumasin tois akathartois epitassei kai hypakouousin autō

28. ἐξῆλθε δὲ ἡ ἀκοὴ αὐτοῦ εὐθὺς εἰς ὅλην τὴν περίχωρον τῆς Γαλιλαίας.

eksēlthen de hē akoē autou euthys eis holēn tēn perichōron tēs galilaias

29. Καὶ εὐθέως ἐκ τῆς συναγωγῆς ἐξελθόντες, ἦλθον εἰς τὴν οἰκίαν Σίμωνος καὶ Ἀνδρέου, μετὰ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου.

kai eutheōs ek tēs synagōgēs ekselthontes ēlthon eis tēn oikian simōnos kai andreou meta iakōbou kai iōannou

30. ἡ δὲ πενθερὰ Σίμωνος κατέκειτο πυρέσσουσα, καὶ εὐθὲως λέγουσιν αὐτῷ περὶ αὐτῆς•

hē de penthera simōnos katekeito pyressousa kai eutheōs legousin autō peri autēs

31. καὶ προσελθὼν ἤγειρεν αὐτήν, κρατήσας τῆς χειρὸς αὐτῆς• καὶ ἀφῆκεν αὐτὴν ὁ πυρετὸς εὐθέως, καὶ διηκόνει αὐτοῖς.

kai proselthōn ēgeiren autēn kratēsas tēs cheiros autēs kai afēken autēn ho pyretos eutheōs kai diēkonei autois

32. Ὀψίας δὲ γενομένης, ὅτε ἔδυ ὁ ἥλιος, ἔφερον πρὸς αὐτὸν πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας καὶ τοὺς δαιμονιζομένους•

opsias de genomenēs hote edy ho hēlios eferon pros auton pantas tous kakōs echontas kai tous daimonizomenous

33. καὶ ἡ πόλις ὅλη ἐπισυνηγμένη ἦν πρὸς τὴν θύραν.

kai hē polis holē episynēgmenē ēn pros tēn thyran

34. καὶ ἐθεράπευσε πολλοὺς κακῶς ἔχοντας ποικίλαις νόσοις, καὶ δαιμόνια πολλὰ ἐξέβαλε, καὶ οὐκ ἤφιε λαλεῖν τὰ δαιμόνια, ὅτι ᾔδεισαν αὐτόν.

kai etherapeusen pollous kakōs echontas poikilais nosois kai daimonia polla eksebalen kai ouk ēfien lalein ta daimonia hoti ēdeisan auton

35. Καὶ πρωῒ ἔννυχον λίαν ἀναστὰς ἐξῆλθε, καὶ ἀπῆλθεν εἰς ἔρημον τόπον, κἀκεῖ προσηύχετο.

kai prōi ennychon lian anastas eksēlthen kai apēlthen eis erēmon topon kakei prosēucheto

36. καὶ κατεδίωξαν αὐτὸν ὁ Σίμων καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ•

kai katediōksan auton ho simōn kai hoi met autou

37. καὶ εὗροντες αὐτὸν λέγουσιν αὐτῷ ὅτι Πάντες ζητοῦσί σε.

kai heurontes auton legousin autō hoti pantes zētousin se

38. καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἄγωμεν εἰς τὰς ἐχομένας κωμοπόλεις, ἵνα κἀκεῖ κηρύξω• εἰς τοῦτο γὰρ ἐξελήλυθα.

kai legei autois agōmen eis tas echomenas kōmopoleis hina kakei kēryksō eis touto gar ekselēlytha

39. καὶ ἦν κηρύσσων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν εἰς ὅλην τὴν Γαλιλαίαν, καὶ τὰ δαιμόνια ἐκβάλλων.

kai ēn kēryssōn en tais synagōgais autōn eis holēn tēn galilaian kai ta daimonia ekballōn

40. Καὶ ἔρχεται πρὸς αὐτὸν λεπρός, παρακαλῶν αὐτὸν καὶ γονυπετῶν αὐτόν, καὶ λέγων αὐτῷ ὅτι Ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι.

kai erchetai pros auton lepros parakalōn auton kai gonypetōn auton kai legōn autō hoti ean thelēs dynasai me katharisai

41. ὁ δὲ Ἰησοῦς σπλαγχνισθείς, ἐκτείνας τὴν χεῖρα, ἥψατο αὐτοῦ, καὶ λέγει αὐτῷ, Θέλω, καθαρίσθητι•

ho de iēsous splagchnistheis ekteinas tēn cheira hēpsato autou kai legei autō thelō katharisthēti

42. καὶ εἰπόντος αὐτοῦ εὐθέως ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ ἡ λέπρα, καὶ ἐκαθαρίσθη.

kai eipontos autou eutheōs apēlthen ap autou hē lepra kai ekatharisthē

43. καὶ ἐμβριμησάμενος αὐτῷ, εὐθέως ἐξέβαλεν αὐτόν,

kai embrimēsamenos autō eutheōs eksebalen auton

44. καὶ λέγει αὐτῷ, Ὅρα, μηδενὶ μηδὲν εἴπῃς• ἀλλ’ ὕπαγε, σεαυτὸν δεῖξον τῷ ἱερεῖ, καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σου ἃ προσέταξε Μωσῆς, εἰς μαρτύριον αὐτοῖς.

kai legei autō hora mēdeni mēden eipēs all hypage seauton deikson tō hierei kai prosenegke peri tou katharismou sou ha prosetaksen mōsēs eis martyrion autois

45. ὁ δὲ ἐξελθὼν ἤρξατο κηρύσσειν πολλὰ καὶ διαφημίζειν τὸν λόγον, ὥστε μηκέτι αὐτὸν δύνασθαι φανερῶς εἰς πόλιν εἰσελθεῖν, ἀλλ’ ἔξω ἐν ἐρήμοις τόποις ἦν• καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτὸν πανταχόθεν

ho de ekselthōn ērksato kēryssein polla kai diafēmizein ton logon hōste mēketi auton dynasthai fanerōs eis polin eiselthein all eksō en erēmois topois ēn kai ērchonto pros auton pantachothen

Κεφαλαιο 2

1. Καὶ πάλιν εἰσῆλθεν εἰς Καπερναοὺμ δι’ ἡμερῶν• καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι.

kai palin eisēlthen eis kapernaoum di hēmerōn kai ēkousthē hoti eis oikon estin

2. καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν• καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον.

kai eutheōs synēchthēsan polloi hōste mēketi chōrein mēde ta pros tēn thyran kai elalei autois ton logon

3. καὶ ἔρχονται πρὸς αὐτὸν, παραλυτικὸν φέροντες, αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων.

kai erchontai pros auton paralytikon ferontes airomenon hypo tessarōn

4. καὶ μὴ δυνάμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράββατον ἐφ’ ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο.

kai mē dynamenoi prosengisai autō dia ton ochlon apestegasan tēn stegēn hopou ēn kai eksoryksantes chalōsin ton krabbaton ef hō ho paralytikos katekeito

5. ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ, Τέκνον, ἀφέωνται σοι αἱ ἁμαρτίαι σου.

idōn de ho iēsous tēn pistin autōn legei tō paralytikō teknon afeōntai soi hai hamartiai sou

6. ἦσαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι, καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν,

ēsan de tines tōn grammateōn ekei kathēmenoi kai dialogizomenoi en tais kardiais autōn

7. Τί οὗτος οὕτω λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς, ὁ Θεός;

ti houtos houtōs lalei blasfēmias tis dynatai afienai hamartias ei mē heis ho theos

8. καὶ εὐθέως ἐπιγνοὺς ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς, εἶπεν αὐτοῖς, Τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;

kai eutheōs epignous ho iēsous tō pneumati autou hoti houtōs dialogizontai en heautois eipen autois ti tauta dialogizesthe en tais kardiais hymōn

9. τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ, Ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, Ἔγειραι, καὶ ἆρόν σου τὸν κράββατον, καὶ περιπάτει;

ti estin eukopōteron eipein tō paralytikō afeōntai soi hai hamartiai ē eipein egeirai kai aron sou ton krabbaton kai peripatei

10. ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἐπὶ τῆς γῆς ἁμαρτίας λέγει τῷ παραλυτικῷ,

hina de eidēte hoti eksousian echei ho hyios tou anthrōpou afienai epi tēs gēs hamartias legei tō paralytikō

11. Σοὶ λέγω, ἔγειραι καὶ ἆρον τὸν κράββατον σου, καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου.

soi legō egeirai kai aron ton krabbaton sou kai hypage eis ton oikon sou

12. καὶ ἠγέρθη εὐθέως, καὶ ἄρας τὸν κράββατον, ἐξῆλθεν ἐναντίον πάντων• ὥστε ἐξίστασθαι πάντας, καὶ δοξάζειν τὸν Θεόν, λέγοντας ὅτι Οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν.

kai ēgerthē eutheōs kai aras ton krabbaton eksēlthen enantion pantōn hōste eksistasthai pantas kai doksazein ton theon legontas hoti oudepote houtōs eidomen

13. Καὶ ἐξῆλθε πάλιν παρὰ τὴν θάλασσαν• καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἤρχετο πρὸς αὐτόν, καὶ ἐδίδασκεν αὐτούς.

kai eksēlthen palin para tēn thalassan kai pas ho ochlos ērcheto pros auton kai edidasken autous

14. καὶ παράγων εἶδε Λευῒν τὸν τοῦ Ἀλφαίου καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, καὶ λέγει αὐτῷ, Ἀκολούθει μοι. καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ.

kai paragōn eiden leuin ton tou halfaiou kathēmenon epi to telōnion kai legei autō akolouthei moi kai anastas ēkolouthēsen autō

15. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κατακεῖσθαι αὐτὸν ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ, καὶ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ• ἦσαν γὰρ πολλοί, καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ.

kai egeneto en tō katakeisthai auton en tē oikia autou kai polloi telōnai kai hamartōloi synanekeinto tō iēsou kai tois mathētais autou ēsan gar polloi kai ēkolouthēsan autō

16. καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι, ἰδόντες αὐτὸν ἐσθίοντα μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν, ἔλεγον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Τί ὅτι μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει καὶ πίνει;

kai hoi grammateis kai hoi farisaioi idontes auton esthionta meta tōn telōnōn kai hamartōlōn elegon tois mathētais autou ti hoti meta tōn telōnōn kai hamartōlōn esthiei kai pinei

17. καὶ ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς, Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες. οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν.

kai akousas ho iēsous legei autois ou chreian echousin hoi ischyontes iatrou all hoi kakōs echontes ouk ēlthon kalesai dikaious alla hamartōlous eis metanoian

18. Καὶ ἦσαν οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ τῶν Φαρισαίων νηστεύοντες• καὶ ἔρχονται καὶ λέγουσιν αὐτῷ, Διατί οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ τῶν Φαρισαίων νηστεύουσιν, οἱ δὲ σοὶ μαθηταὶ οὐ νηστεύουσι;

kai ēsan hoi mathētai iōannou kai hoi tōn farisaiōn nēsteuontes kai erchontai kai legousin autō dia ti hoi mathētai iōannou kai hoi tōn farisaiōn nēsteuousin hoi de soi mathētai ounēsteuousin

19. καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος, ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετ’ αὐτῶν ἐστι, νηστεύειν; ὅσον χρόνον μεθ’ ἑαυτῶν ἔχουσι τὸν νυμφίον, οὐ δύνανται νηστεύειν•

kai eipen autois ho iēsous mē dynantai hoi hyioi tou nymfōnos en hō ho nymfios met autōn estin nēsteuein hoson chronon meth heautōn echousin ton nymfion ou dynantai nēsteuein

20. ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος, καὶ τότε νηστεύσουσιν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραῖς.

eleusontai de hēmerai hotan aparthē ap autōn ho nymfios kai tote nēsteusousin en ekeinais tais hēmerais

21. καὶ οὐδεὶς ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπιρράπτει ἐπὶ ἱματίῳ παλαιῷ• εἰ δὲ μή, αἴρει τὸ πλήρωμα αὐτοῦ τὸ καινὸν τοῦ παλαιοῦ, καὶ χεῖρον σχίσμα γίνεται.

kai oudeis epiblēma rakous agnafou epirraptei epi himatiō palaiō ei de mē airei to plērōma autou to kainon tou palaiou kai cheiron schisma ginetai

22. καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς• εἰ δὲ μή, ῥήσσει ὁ οἶνος ὁ νέος τοὺς ἀσκούς, καὶ ὁ οἶνος ἐκχεῖται καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπολοῦνται• ἀλλὰ οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς καινοὺς βλητέον.

kai oudeis ballei oinon neon eis askous palaious ei de mē rēssei ho oinos ho neos tous askous kai ho oinos ekcheitai kai hoi askoi apolountai alla oinon neon eisaskous kainous blēteon

23. Καὶ ἐγένετο παραπορεύεσθαι αὐτὸν ἐν τοῖς σάββασι διὰ τῶν σπορίμων, καὶ ἤρξαντο οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὁδὸν ποιεῖν τίλλοντες τοὺς στάχυας.

kai egeneto paraporeuesthai auton en tois sabbasin dia tōn sporimōn kai ērksanto hoi mathētai autou hodon poiein tillontes tous stachyas

24. καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἔλεγον αὐτῷ, Ἴδε, τί ποιοῦσιν ἐν τοῖς σάββασιν ὃ οὐκ ἔξεστι;

kai hoi farisaioi elegon autō ide ti poiousin en tois sabbasin ho ouk eksestin

25. καὶ αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοῖς, Οὐδέποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησε Δαβίδ, ὅτε χρείαν ἔσχε καὶ ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ;

kai autos elegen autois oudepote anegnōte ti epoiēsen david hote chreian eschen kai epeinasen autos kai hoi met autou

26. πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ ἐπὶ Ἀβιάθαρ τοῦ ἀρχιερέως, καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγεν, οὓς οὐκ ἔξεστι φαγεῖν εἰ μὴ τοῖς ἱερεῦσι, καὶ ἔδωκε καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ οὖσι;

pōs eisēlthen eis ton oikon tou theou epi abiathar tou archiereōs kai tous artous tēs protheseōs efagen hous ouk eksestin fagein ei mē tois hiereusin kai edōken kai tois synautō ousin

27. καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Τὸ σάββατον διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐγένετο, οὐχ ὁ ἄνθρωπος διὰ τὸ σάββατον•

kai elegen autois to sabbaton dia ton anthrōpon egeneto ouch ho anthrōpos dia to sabbaton

28. ὥστε Κύριός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου.

hōste kyrios estin ho hyios tou anthrōpou kai tou sabbatou

Κεφαλαιο 3

1. Καὶ εἰσῆλθε πάλιν εἰς τὴν συναγωγήν, καὶ ἦν ἐκεῖ ἄνθρωπος ἐξηραμμένην ἔχων τὴν χεῖρα.

kai eisēlthen palin eis tēn synagōgēn kai ēn ekei anthrōpos eksērammenēn echōn tēn cheira

2. καὶ παρετήρουν αὐτὸν εἰ τοῖς σάββασι θεραπεύσει αὐτόν, ἵνα κατηγορήσωσιν αὐτοῦ.

kai paretēroun auton ei tois sabbasin therapeusei auton hina katēgorēsōsin autou

3. καὶ λέγει τῷ ἀνθρώπῳ τῷ ἐξηραμμένην ἔχοντι τὴν χεῖρα, Ἔγειραι εἰς τὸ μέσον.

kai legei tō anthrōpō tō eksērammenēn echonti tēn cheira egeirai eis to meson

4. καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἔξεστι τοῖς σάββασιν ἀγαθοποιῆσαι, ἢ κακοποιῆσαι; ψυχὴν σῶσαι, ἢ ἀποκτεῖναι; Οἱ δὲ ἐσιώπων.

kai legei autois eksestin tois sabbasin agathopoiēsai ē kakopoiēsai psychēn sōsai ē apokteinai hoi de esiōpōn

5. καὶ περιβλεψάμενος αὐτοὺς μετ’ ὀργῆς, συλλυπούμενος ἐπὶ τῇ πωρώσει τῆς καρδίας αὐτῶν, λέγει τῷ ἀνθρώπῳ, Ἔκτεινον τὴν χεῖρα σου. καὶ ἐξέτεινε, καὶ ἀποκατεστάθη ἡ χεὶρ αὐτοῦ ὑγιὴς ὡς ἡ ἄλλη.

kai periblepsamenos autous met orgēs syllypoumenos epi tē pōrōsei tēs kardias autōn legei tō anthrōpō ekteinon tēn cheira sou kai ekseteinen kai apokatestathē hē cheir autou hygiēs hōs hē allē

6. καὶ ἐξελθόντες οἱ Φαρισαῖοι εὐθὲως μετὰ τῶν Ἡρῳδιανῶν συμβούλιον ἐποίουν κατ’ αὐτοῦ, ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσι.

kai ekselthontes hoi farisaioi eutheōs meta tōn hērōdianōn symboulion epoioun kat autou hopōs auton apolesōsin

7. Καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησε μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς τὴν θάλασσαν• καὶ πολὺ πλῆθος ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἠκολούθησαν αὐτῷ, καὶ ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας,

kai ho iēsous anechōrēsen meta tōn mathētōn autou pros tēn thalassan kai poly plēthos apo tēs galilaias ēkolouthēsan autō kai apo tēs ioudaias

8. καὶ ἀπὸ Ἱεροσολύμων, καὶ ἀπὸ τῆς Ἰδουμαίας, καὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου, καὶ οἱ περὶ Τύρον καὶ Σιδῶνα, πλῆθος πολύ, ἀκούσαντες ὅσα ἐποίει, ἦλθον πρὸς αὐτόν.

kai apo ierosolymōn kai apo tēs idoumaias kai peran tou iordanou kai hoi peri tyron kai sidōna plēthos poly akousantes hosa epoiei ēlthon pros auton

9. καὶ εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα πλοιάριον προσκαρτερῇ αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἵνα μὴ θλίβωσιν αὐτόν.

kai eipen tois mathētais autou hina ploiarion proskarterē autō dia ton ochlon hina mē thlibōsin auton

10. πολλοὺς γὰρ ἐθεράπευσεν, ὥστε ἐπιπίπτειν αὐτῷ, ἵνα αὐτοῦ ἅψωνται, ὅσοι εἶχον μάστιγας.

pollous gar etherapeusen hōste epipiptein autō hina autou hapsōntai hosoi eichon mastigas

11. καὶ τὰ πνεύματα τὰ ἀκάθαρτα, ὅταν αὐτὸν ἐθεώρει, προσέπιπτεν αὐτῷ, καὶ ἔκραζε, λέγοντα ὅτι Σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ.

kai ta pneumata ta akatharta hotan auton etheōrei prosepipten autō kai ekrazen legonta hoti sy ei ho hyios tou theou

12. καὶ πολλὰ ἐπετίμα αὐτοῖς ἵνα μὴ αὐτὸν φανερὸν ποιήσωσι.

kai polla epetima autois hina mē auton faneron poiēsōsin

13. Καὶ ἀναβαίνει εἰς τὸ ὄρος, καὶ προσκαλεῖται οὓς ἤθελεν αὐτός• καὶ ἀπῆλθον πρὸς αὐτόν.

kai anabainei eis to oros kai proskaleitai hous ēthelen autos kai apēlthon pros auton

14. καὶ ἐποίησε δώδεκα, ἵνα ὦσι μετ’ αὐτοῦ, καὶ ἵνα ἀποστέλλῃ αὐτοὺς κηρύσσειν

kai epoiēsen dōdeka hina ōsin met autou kai hina apostellē autous kēryssein

15. καὶ ἔχειν ἐξουσίαν θεραπεύειν τὰς νόσους, καὶ ἐκβάλλειν τὰ δαιμόνια•

kai echein eksousian therapeuein tas nosous kai ekballein ta daimonia

16. καὶ ἐπέθηκε τῷ Σίμωνι ὄνομα Πέτρον•

kai epethēken tō simōni onoma petron

17. καὶ Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν τοῦ Ἰακώβου• καὶ ἐπέθηκεν αὐτοῖς ὀνόματα Βοανεργές, ὅ ἐστιν, Υἱοὶ Βροντῆς•

kai iakōbon ton tou zebedaiou kai iōannēn ton adelfon tou iakōbou kai epethēken autois onomata boanerges ho estin hyioi brontēs

18. καὶ Ἀνδρέαν, καὶ Φίλιππον, καὶ Βαρθολομαῖον, καὶ Ματθαῖον, καὶ Θωμᾶν, καὶ Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ἁλφαίου, καὶ Θαδδαῖον, καὶ Σίμωνα τὸν Κανανίτην,

kai andrean kai filippon kai bartholomaion kai matthaion kai thōman kai iakōbon ton tou halfaiou kai thaddaion kai simōna ton kananitēn

19. καὶ Ἰούδαν Ἰσκαριώτην, ὃς καὶ παρέδωκεν αὐτόν. Καὶ ἔρχονται εἴς οἶκον•

kai ioudan iskariōtēn hos kai paredōken auton kai erchontai eis oikon

20. καὶ συνέρχεται πάλιν ὄχλος, ὥστε μὴ δύνασθαι αὐτοὺς μήτε ἄρτον φαγεῖν

kai synerchetai palin ochlos hōste mē dynasthai autous mēte arton fagein

21. καὶ ἀκούσαντες οἱ παρ’ αὐτοῦ ἐξῆλθον κρατῆσαι αὐτόν• ἔλεγον γὰρ ὅτι Ἐξέστη.

kai akousantes hoi par autou eksēlthon kratēsai auton elegon gar hoti eksestē

22. καὶ οἱ γραμματεῖς οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καταβάντες ἔλεγον ὅτι Βεελζεβοὺλ ἔχει, καὶ ὅτι Ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια.

kai hoi grammateis hoi apo ierosolymōn katabantes elegon hoti beelzeboul echei kai hoti en tō archonti tōn daimoniōn ekballei ta daimonia

23. καὶ προσκαλεσάμενος αὐτούς, ἐν παραβολαῖς ἔλεγεν αὐτοῖς, Πῶς δύναται Σατανᾶς Σατανᾶν ἐκβάλλειν;

kai proskalesamenos autous en parabolais elegen autois pōs dynatai satanas satanan ekballein

24. καὶ ἐὰν βασιλεία ἐφ’ ἑαυτὴν μερισθῇ, οὐ δύναται σταθῆναι ἡ βασιλεία ἐκείνη.

kai ean basileia ef heautēn meristhē ou dynatai stathēnai hē basileia ekeinē

25. καὶ ἐὰν οἰκία ἐφ’ ἑαυτὴν μερισθῇ, οὐ δύναται σταθῆναι ἡ οἰκία ἐκείνη.

kai ean oikia ef heautēn meristhē ou dynatai stathēnai hē oikia ekeinē

26. καὶ εἰ ὁ Σατανᾶς ἀνέστη ἐφ’ ἑαυτὸν καὶ μεμέρισται, οὐ δύναται σταθῆναι, ἀλλὰ τέλος ἔχει.

kai ei ho satanas anestē ef heauton kai memeristai ou dynatai stathēnai alla telos echei

27. οὐ δύναται οὐδεὶς τὰ σκεύη τοῦ ἰσχυροῦ, εἰσελθὼν εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, διαρπάσαι, ἐὰν μὴ πρῶτον τὸν ἰσχυρὸν δήσῃ, καὶ τότε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσει.

ou dynatai oudeis ta skeuē tou ischyrou eiselthōn eis tēn oikian autou diarpasai ean mē prōton ton ischyron dēsē kai tote tēn oikian autou diarpasei

28. ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι πάντα ἀφεθήσεται τὰ ἁμαρτήματα τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων, καὶ βλασφημίαι ὅσας ἂν βλασφημήσωσιν•

amēn legō hymin hoti panta afethēsetai ta hamartēmata tois hyiois tōn anthrōpōn kai blasfēmiai osas an blasfēmēsōsin

29. ὃς δ’ ἂν βλασφημήσῃ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, οὐκ ἔχει ἄφεσιν εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλ’ ἔνοχός ἐστιν αἰωνίου κρίσεως

hos d an blasfēmēsē eis to pneuma to hagion ouk echei afesin eis ton aiōna all enochos estin aiōniou kriseōs

30. ὅτι ἔλεγον, Πνεῦμα ἀκάθαρτον ἔχει.

hoti elegon pneuma akatharton echei

31. Ἔρχονται οῦν οἱ ἀδελφοὶ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, καὶ ἔξω ἑστῶτες ἀπέστειλαν πρὸς αὐτὸν, φωνοῦντες αὐτόν.

erchontai oun hoi adelfoi kai hē mētēr autou kai eksō hestōtes apesteilan pros auton fōnountes auton

32. καὶ ἐκάθητο ὄχλος περὶ αὐτόν• εἶπον δὲ αὐτῷ, Ἰδού, ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἔξω ζητοῦσί σε.

kai ekathēto ochlos peri auton eipon de autō idou hē mētēr sou kai hoi adelfoi sou eksō zētousin se

33. καὶ ἀπεκρίθη αὐτοῖς λέγων, Τίς ἐστιν ἡ μήτηρ μου ἤ οἱ ἀδελφοί μου;

kai apekrithē autois legōn tis estin hē mētēr mou hē hoi adelfoi mou

34. καὶ περιβλεψάμενος κύκλῷ τοὺς περὶ αὐτὸν καθημένους, λέγει, Ἴδε ἡ μήτηρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου.

kai periblepsamenos kyklō tous peri auton kathēmenous legei ide hē mētēr mou kai hoi adelfoi mou

35. ὃς γὰρ ἂν ποιήσῃ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, οὗτος ἀδελφός μου καὶ ἀδελφή μου καὶ μήτηρ ἐστί.

hos gar an poiēsē to thelēma tou theou houtos adelfos mou kai adelfē mou kai mētēr estin

Κεφαλαιο 4

1. Καὶ πάλιν ἤρξατο διδάσκειν παρὰ τὴν θάλασσαν καὶ συνήχθη πρὸς αὐτὸν ὄχλος πολύς, ὥστε αὐτὸν ἐμβάντα εἰς τὸ πλοῖον καθῆσθαι ἐν τῇ θαλάσσῃ• καὶ πᾶς ὁ ὄχλος πρὸς τὴν θάλασσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἦν.

kai palin ērksato didaskein para tēn thalassan kai synēchthē pros auton ochlos polys hōste auton embanta eis to ploion kathēsthai en tē thalassē kai pas ho ochlos pros tēn thalassanepi tēs gēs ēn

2. καὶ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν παραβολαῖς πολλά, καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ,

kai edidasken autous en parabolais polla kai elegen autois en tē didachē autou

3. Ἀκούετε• ἰδού, ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι.

akouete idou eksēlthen ho speirōn tou speirai

4. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπείρειν, ὃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ ἦλθε τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγεν αὐτό.

kai egeneto en tō speirein ho men epesen para tēn hodon kai ēlthen ta peteina tou ouranou kai katefagen auto

5. ἄλλο δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὸ πετρῶδες, ὅπου οὐκ εἶχε γῆν πολλήν• καὶ εὐθέως ἐξανέτειλε, διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς•

allo de epesen epi to petrōdes hopou ouk eichen gēn pollēn kai eutheōs eksaneteilen dia to mē echein bathos gēs

6. ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη, καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη

hēliou de anateilantos ekaumatisthē kai dia to mē echein rizan eksēranthē

7. καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὰς ἀκάνθας, καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι, καὶ συνέπνιξαν αὐτό, καὶ καρπὸν οὐκ ἔδωκε.

kai allo epesen eis tas akanthas kai anebēsan hai akanthai kai synepniksan auto kai karpon ouk edōken

8. καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν καλήν• καὶ ἐδίδου καρπὸν ἀναβαίνοντα καὶ αὐξάνοντα, καὶ ἔφερεν ἓν τριάκοντα, καὶ ἓν ἑξήκοντα, καὶ ἓν ἑκατόν.

kai allo epesen eis tēn gēn tēn kalēn kai edidou karpon anabainonta kai auksanonta kai eferen hen triakonta kai hen heksēkonta kai hen hekaton

9. καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω.

kai elegen autois ho echōn ōta akouein akouetō

10. Ὅτε δὲ ἐγένετο καταμόνας, ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ περὶ αὐτὸν σὺν τοῖς δώδεκα τὴν παραβολήν.

hote de egeneto katamonas ērōtēsan auton hoi peri auton syn tois dōdeka tēn parabolēn

11. καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὸ μυστήριον τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ• ἐκείνοις δὲ τοῖς ἔξω, ἐν παραβολαῖς τὰ πάντα γίνεται•

kai elegen autois hymin dedotai gnōnai to mystērion tēs basileias tou theou ekeinois de tois eksō en parabolais ta panta ginetai

12. ἵνα βλέποντες βλέπωσι, καὶ μὴ ἴδωσι• καὶ ἀκούοντες ἀκούωσι, καὶ μὴ συνιῶσι• μήποτε ἐπιστρέψωσι, καὶ ἀφεθῇ αὐτοῖς τὰ ἁμαρτήματα.

hina blepontes blepōsin kai mē idōsin kai akouontes akouōsin kai mē syniōsin mēpote epistrepsōsin kai afethē autois ta hamartēmata

13. καὶ λέγει αὐτοῖς, Οὐκ οἴδατε τὴν παραβολὴν ταύτην; καὶ πῶς πάσας τὰς παραβολὰς γνώσεσθε;

kai legei autois ouk oidate tēn parabolēn tautēn kai pōs pasas tas parabolas gnōsesthe

14. ὁ σπείρων τὸν λόγον σπείρει

ho speirōn ton logon speirei

15. οὗτοι δέ εἰσιν οἱ παρὰ τὴν ὁδόν, ὅπου σπείρεται ὁ λόγος, καὶ ὅταν ἀκούσωσιν, εὐθέως ἔρχεται ὁ Σατανᾶς καὶ αἴρει τὸν λόγον τὸν ἐσπαρμένον ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν.

houtoi de eisin hoi para tēn hodon hopou speiretai ho logos kai hotan akousōsin eutheōs erchetai ho satanas kai airei ton logon ton esparmenon en tais kardiais autōn

16. καὶ οὗτοί εἰσιν ὁμοίως οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι, οἳ, ὅταν ἀκούσωσι τὸν λόγον, εὐθὲως μετὰ χαρᾶς λαμβάνουσιν αὐτόν,

kai houtoi eisin homoiōs hoi epi ta petrōdē speiromenoi hoi hotan akousōsin ton logon eutheōs meta charas lambanousin auton

17. καὶ οὐκ ἔχουσι ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς, ἀλλὰ πρόσκαιροί εἰσιν• εἶτα γενομένης θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον, εὐθέως σκανδαλίζονται.

kai ouk echousin rizan en heautois alla proskairoi eisin eita genomenēs thlipseōs ē diōgmou dia ton logon eutheōs skandalizontai

18. καὶ οὑτοί εἰσὶν οἱ εἰς τὰς ἀκάνθας σπειρόμενοι, οἱ τὸν λόγον ἀκούοντες,

kai houtoi eisin hoi eis tas akanthas speiromenoi hoi ton logon akouontes

19. καὶ αἱ μέριμναι τοῦ αἰῶνος τούτου, καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου, καὶ αἱ περὶ τὰ λοιπὰ ἐπιθυμίαι εἰσπορευόμεναι συμπνίγουσι τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος γίνεται.

kai hai merimnai tou aiōnos toutou kai hē apatē tou ploutou kai hai peri ta loipa epithymiai eisporeuomenai sympnigousin ton logon kai akarpos ginetai

20. καὶ οὗτοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες, οἵτινες ἀκούουσι τὸν λόγον, καὶ παραδέχονται, καὶ καρποφοροῦσιν, ἓν τριάκοντα, καὶ ἓν ἑξήκοντα, καὶ ἓν ἑκατόν.

kai houtoi eisin hoi epi tēn gēn tēn kalēn sparentes hoitines akouousin ton logon kai paradechontai kai karpoforousin hen triakonta kai hen heksēkonta kai hen hekaton

21. Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Μήτι ὁ λύχνος ἔρχεται ἵνα ὑπὸ τὸν μόδιον τεθῇ ἢ ὑπὸ τὴν κλίνην; οὐχ ἵνα ἐπὶ τὴν λυχνίαν ἐπιτεθῇ;

kai elegen autois mēti ho lychnos erchetai hina hypo ton modion tethē ē hypo tēn klinēn ouch hina epi tēn lychnian epitethē

22. οὐ γάρ ἐστι τί κρυπτόν, ὃ ἐὰν μὴ φανερωθῇ• οὐδὲ ἐγένετο ἀπόκρυφον, ἀλλ’ ἵνα εἰς φανερὸν ἔλθῃ.

ou gar estin ti krypton ho ean mē fanerōthē oude egeneto apokryfon all hina eis faneron elthē

23. εἰ τις ἔχει ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

ei tis echei ōta akouein akouetō

24. καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Βλέπετε τί ἀκούετε. ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε μετρηθήσεται ὑμῖν, καὶ προστεθήσεται ὑμῖν τοῖς ἀκούουσιν.

kai elegen autois blepete ti akouete en hō metrō metreite metrēthēsetai hymin kai prostethēsetai hymin tois akouousin

25. ὃς γὰρ ἂν ἔχῃ, δοθήσεται αὐτῷ• καὶ ὃς οὐκ ἔχει, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ.

hos gar an echē dothēsetai autō kai hos ouk echei kai ho echei arthēsetai ap autou

26. Καὶ ἔλεγεν, Οὕτως ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὡς ἐάν ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς,

kai elegen houtōs estin hē basileia tou theou hōs ean anthrōpos balē ton sporon epi tēs gēs

27. καὶ καθεύδῃ καὶ ἐγείρηται νύκτα καὶ ἡμέραν, καὶ ὁ σπόρος βλαστάνῃ καὶ μηκύνηται ὡς οὐκ οἶδεν αὐτός.

kai katheudē kai egeirētai nykta kai hēmeran kai ho sporos blastanē kai mēkynētai hōs ouk oiden autos

28. αὐτομάτη γὰρ ἡ γῆ καρποφορεῖ, πρῶτον χόρτον, εἶτα στάχυν, εἶτα πλήρη σῖτον ἐν τῷ στάχυϊ.

automatē gar hē gē karpoforei prōton chorton eita stachyn eita plērē siton en tō stachyi

29. ὅταν δὲ παραδῷ ὁ καρπός, εὐθέως ἀποστέλλει τὸ δρέπανον, ὅτι παρέστηκεν ὁ θερισμός.

hotan de paradō ho karpos eutheōs apostellei to drepanon hoti parestēken ho therismos

30. Καὶ ἔλεγε, Τίνι ὁμοιώσωμεν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ; ἢ ἐν ποὶᾳ παραβολῇ παραβάλωμεν αὐτήν;

kai elegen tini homoiōsōmen tēn basileian tou theou ē en poia parabolē parabalōmen autēn

31. ὡς κόκκῳ σινάπεως, ὃς, ὅταν σπαρῇ ἐπὶ τῆς γῆς, μικρότερος πάντων τῶν σπερμάτων ἐστὶ τῶν ἐπὶ τῆς γῆς•

hōs kokkō sinapeōs hos hotan sparē epi tēs gēs mikroteros pantōn tōn spermatōn estin tōn epi tēs gēs

32. καὶ ὅταν σπαρῇ, ἀναβαίνει, καὶ γίνεται πάντων τῶν λαχάνων μείζων, καὶ ποιεῖ κλάδους μεγάλους, ὥστε δύνασθαι ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνοῦν.

kai hotan sparē anabainei kai ginetai pantōn tōn lachanōn meizōn kai poiei kladous megalous hōste dynasthai hypo tēn skian autou ta peteina tou ouranou kataskēnoun

33. Καὶ τοιαύταις παραβολαῖς πολλαῖς ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον, καθὼς ἠδύναντο ἀκούειν•

kai toiautais parabolais pollais elalei autois ton logon kathōs ēdynanto akouein

34. χωρὶς δὲ παραβολῆς οὐκ ἐλάλει αὐτοῖς• κατ’ ἰδίαν δὲ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἐπέλυε πάντα.

chōris de parabolēs ouk elalei autois kat idian de tois mathētais autou epelyen panta

35. Καὶ λέγει αὐτοῖς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὀψίας γενομένης, Διέλθωμεν εἰς τὸ πέραν.

kai legei autois en ekeinē tē hēmera opsias genomenēs dielthōmen eis to peran

36. καὶ ἀφέντες τὸν ὄχλον, παραλαμβάνουσιν αὐτὸν ὡς ἦν ἐν τῷ πλοίῳ. καὶ ἄλλα δὲ πλοιάρια ἦν μετ’ αὐτοῦ.

kai afentes ton ochlon paralambanousin auton hōs ēn en tō ploiō kai alla de ploiaria ēn met autou

37. καὶ γίνεται λαῖλαψ ἀνέμου μεγάλη• τὰ δὲ κύματα ἐπέβαλλεν εἰς τὸ πλοῖον, ὥστε αὐτὸ ἤδη γεμίζεσθαι.

kai ginetai lailaps anemou megalē ta de kymata epeballen eis to ploion hōste auto ēdē gemizesthai

38. καὶ ἦν αὐτὸς ἐπὶ τῇ πρύμνῃ ἐπὶ τὸ προσκεφάλαιον καθεύδων• καὶ διεγείρουσιν αὐτόν, καὶ λέγουσιν αὐτῷ, Διδάσκαλε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἀπολλύμεθα;

kai ēn autos epi tē prymnē epi to proskefalaion katheudōn kai diegeirousin auton kai legousin autō didaskale ou melei soi hoti apollymetha

39. καὶ διεγερθεὶς ἐπετίμησε τῷ ἀνέμῳ, καὶ εἶπε τῇ θαλάσσῃ, Σιώπα, πεφίμωσο. καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη.

kai diegertheis epetimēsen tō anemō kai eipen tē thalassē siōpa pefimōso kai ekopasen ho anemos kai egeneto galēnē megalē

40. καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τί δειλοί ἐστε; οὔτω; πῶς οὐκ ἔχετε πίστιν;

kai eipen autois ti deiloi este houtōs pōs ouk echete pistin

41. καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν, καὶ ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους, Τίς ἄρα οὗτός ἐστιν, ὅτι καὶ ὁ ἄνεμος καὶ ἡ θάλασσα ὑπακούουσιν αὐτῷ;

kai efobēthēsan fobon megan kai elegon pros allēlous tis ara houtos estin hoti kai ho anemos kai hē thalassa hypakouousin autō

Κεφαλαιο 5

1. Καὶ ἦλθον εἰς τὸ πέραν τῆς θαλάσσης, εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν.

kai ēlthon eis to peran tēs thalassēs eis tēn chōran tōn gadarēnōn

2. καὶ ἐξελθόντι αὐτῷ ἐκ τοῦ πλοίου, εὐθέως ἀπήντησεν αὐτῷ ἐκ τῶν μνημείων ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ,

kai ekselthonti autō ek tou ploiou eutheōs apēntēsen autō ek tōn mnēmeiōn anthrōpos en pneumati akathartō

3. ὃς τὴν κατοίκησιν εἶχεν ἐν τοῖς μνημείοις• καὶ οὒτε ἁλύσεσιν οὐδεὶς ἠδύνατο αὐτὸν δῆσαι,

hos tēn katoikēsin eichen en tois mnēmeiois kai oute halysesin oudeis ēdynato auton dēsai

4. διὰ τὸ αὐτὸν πολλάκις πέδαις καὶ ἁλύσεσι δεδέσθαι, καὶ διεσπᾶσθαι ὑπ’ αὐτοῦ τὰς ἁλύσεις, καὶ τὰς πέδας συντετρῖφθαι• καὶ οὐδεὶς αὐτὸν ἴσχυε δαμάσαι•

dia to auton pollakis pedais kai halysesin dedesthai kai diespasthai hyp autou tas halyseis kai tas pedas syntetrifthai kai oudeis auton ischyen damasai

5. καὶ διὰ παντός, νυκτὸς καὶ ἡμέρας, ἐν τοῖς ὄρεσι καὶ ἐν τοῖς μνήμασιν ἦν κράζων καὶ κατακόπτων ἑαυτὸν λίθοις.

kai diapantos nyktos kai hēmeras en tois oresin kai en tois mnēmasin ēn krazōn kai katakoptōn heauton lithois

6. ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν ἀπὸ μακρόθεν, ἔδραμε καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ,

idōn de ton iēsoun apo makrothen edramen kai prosekynēsen autō

7. καὶ κράξας φωνῇ μεγάλῃ εἶπε, Τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; ὁρκίζω σε τὸν Θεόν. μή με βασανίσῃς

kai kraksas fōnē megalē eipen ti emoi kai soi iēsou hyie tou theou tou hypsistou horkizō se ton theon mē me basanisēs

8. ἔλεγε γὰρ αὐτῷ, Ἔξελθε, τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον, ἐκ τοῦ ἀνθρώπου.

elegen gar autō ekselthe to pneuma to akatharton ek tou anthrōpou

9. καὶ ἐπηρώτα αὐτόν, Τί σοι ὄνομα; καὶ ἀπεκρίθη, λέγων, Λεγεὼν ὄνομά μοι, ὅτι πολλοί ἐσμεν.

kai epērōta auton ti soi onoma kai apekrithē legōn legeōn onoma moi hoti polloi esmen

10. καὶ παρεκάλει αὐτὸν πολλὰ, ἵνα μὴ αὐτοὺς ἀποστείλῃ ἔξω τῆς χώρας.

kai parekalei auton polla hina mē autous aposteilē eksō tēs chōras

11. ἦν δὲ ἐκεῖ πρὸς τὰ ὄρη ἀγέλη χοίρων μεγάλη βοσκομένη•

ēn de ekei pros ta orē agelē choirōn megalē boskomenē

12. καὶ παρεκάλεσαν αὐτὸν πάντες οἱ δαίμονες, λέγοντες, Πέμψον ἡμᾶς εἰς τοὺς χοίρους, ἵνα εἰς αὐτοὺς εἰσέλθωμεν.

kai parekalesan auton pantes hoi daimones legontes pempson hēmas eis tous choirous hina eis autous eiselthōmen

13. καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς εὐθέως ὁ Ἰησοῦς. καὶ ἐξελθόντα τὰ πνεύματα τὰ ἀκάθαρτα εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους• καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν θάλασσαν• ἦσαν δὲ ὡς δισχίλιοι• καὶ ἐπνίγοντο ἐν τῇ θαλάσσῃ.

kai epetrepsen autois eutheōs ho iēsous kai ekselthonta ta pneumata ta akatharta eisēlthon eis tous choirous kai hōrmēsen hē agelē kata tou krēmnou eis tēn thalassan ēsan de hōs dischilioikai epnigonto en tē thalassē

14. οἱ δὲ βόσκοντες τοὺς χοίρους ἔφυγον, καὶ ἀνήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς. καὶ ἐξῆλθον ἰδεῖν τί ἐστι τὸ γεγονός•

hoi de boskontes tous choirous efygon kai anēngeilan eis tēn polin kai eis tous agrous kai eksēlthon idein ti estin to gegonos

15. καὶ ἔρχονται πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ θεωροῦσι τὸν δαιμονιζόμενον καθήμενον καὶ ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα, τὸν ἐσχηκότα τὸν λεγεῶνα• καὶ ἐφοβήθησαν.

kai erchontai pros ton iēsoun kai theōrousin ton daimonizomenon kathēmenon kai himatismenon kai sōfronounta ton eschēkota ton legeōna kai efobēthēsan

16. καὶ διηγήσαντο αὐτοῖς οἱ ἰδόντες πῶς ἐγένετο τῷ δαιμονιζομένῳ, καὶ περὶ τῶν χοίρων.

kai diēgēsanto autois hoi idontes pōs egeneto tō daimonizomenō kai peri tōn choirōn

17. καὶ ἤρξαντο παρακαλεῖν αὐτὸν ἀπελθεῖν ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν.

kai ērksanto parakalein auton apelthein apo tōn horiōn autōn

18. καὶ ἐμβάντος αὐτοῦ εἰς τὸ πλοῖον, παρεκάλει αὐτὸν ὁ δαιμονισθείς, ἵνα ᾖ μετ’ αὐτοῦ.

kai embantos autou eis to ploion parekalei auton ho daimonistheis hina hē met autou

19. ὁ δὲ Ἰησοῦς οὐκ ἀφῆκεν αὐτόν, ἀλλὰ λέγει αὐτῷ, Ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου πρὸς τοὺς σούς, καὶ ἀνάγγειλον αὐτοῖς ὅσα σοι ὁ Κύριός εποίησε, καὶ ἠλέησέ σε.

ho de iēsous ouk afēken auton alla legei autō hypage eis ton oikon sou pros tous sous kai anangeilon autois hosa soi ho kyrios epoiēsen kai ēleēsen se

20. καὶ ἀπῆλθε καὶ ἤρξατο κηρύσσειν ἐν τῇ Δεκαπόλει ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς• καὶ πάντες ἐθαύμαζον.

kai apēlthen kai ērksato kēryssein en tē dekapolei hosa epoiēsen autō ho iēsous kai pantes ethaumazon

21. Καὶ διαπεράσαντος τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ πλοίῳ πάλιν εἰς τὸ πέραν, συνήχθη ὄχλος πολὺς ἐπ’ αὐτόν, καὶ ἦν παρὰ τὴν θάλασσαν.

kai diaperasantos tou iēsou en tō ploiō palin eis to peran synēchthē ochlos polys ep auton kai ēn para tēn thalassan

22. καὶ ἰδού, ἔρχεται εἷς τῶν ἀρχισυναγώγων, ὀνόματι Ἰάειρος, καὶ ἰδὼν αὐτὸν, πίπτει πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ,

kai idou erchetai heis tōn archisynagōgōn onomati iaeiros kai idōn auton piptei pros tous podas autou

23. καὶ παρεκάλει αὐτὸν πολλά, λέγων ὅτι Τὸ θυγάτριόν μου ἐσχάτως ἔχει• ἵνα ἐλθὼν ἐπιθῇς αὐτῇ τὰς χεῖρας, ὅπως σωθῇ καὶ ζήσεται.

kai parekalei auton polla legōn hoti to thygatrion mou eschatōs echei hina elthōn epithēs autē tas cheiras hopōs sōthē kai zēsetai

24. καὶ ἀπῆλθε μετ’ αὐτοῦ• καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ὄχλος πολύς, καὶ συνέθλιβον αὐτόν.

kai apēlthen met autou kai ēkolouthei autō ochlos polys kai synethlibon auton

25. Καὶ γυνὴ τις οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ἔτη δώδεκα,

kai gynē tis ousa en rysei haimatos etē dōdeka

26. καὶ πολλὰ παθοῦσα ὑπὸ πολλῶν ἰατρῶν, καὶ δαπανήσασα τὰ παρ’ ἑαυτῆς πάντα, καὶ μηδὲν ὠφεληθεῖσα, ἀλλὰ μᾶλλον εἰς τὸ χεῖρον ἐλθοῦσα,

kai polla pathousa hypo pollōn iatrōn kai dapanēsasa ta par heautēs panta kai mēden ōfelētheisa alla mallon eis to cheiron elthousa

27. ἀκούσασα περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ἐλθοῦσα ἐν τῷ ὄχλῳ ὄπισθεν, ἥψατο τοῦ ἱματίου αὐτοῦ•

akousasa peri tou iēsou elthousa en tō ochlō opisthen hēpsato tou himatiou autou

28. ἔλεγε γὰρ ὅτι Κἂν τῶν ἱματίων αὐτοῦ ἅψωμαι, σωθήσομαι.

elegen gar hoti kan tōn himatiōn autou hapsōmai sōthēsomai

29. καὶ εὐθὲως ἐξηράνθη ἡ πηγὴ τοῦ αἵματος αὐτῆς, καὶ ἔγνω τῷ σώματι ὅτι ἴαται ἀπὸ τῆς μάστιγος.

kai eutheōs eksēranthē hē pēgē tou haimatos autēs kai egnō tō sōmati hoti iatai apo tēs mastigos

30. καὶ εὐθέως ὁ Ἰησοῦς ἐπιγνοὺς ἐν ἑαυτῷ τὴν ἐξ αὐτοῦ δύναμιν ἐξελθοῦσαν, ἐπιστραφεὶς ἐν τῷ ὄχλῳ, ἔλεγε, Τίς μου ἥψατο τῶν ἱματίων;

kai eutheōs ho iēsous epignous en heautō tēn eks autou dynamin ekselthousan epistrafeis en tō ochlō elegen tis mou hēpsato tōn himatiōn

31. καὶ ἔλεγον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Βλέπεις τὸν ὄχλον συνθλίβοντά σε, καὶ λέγεις, Τίς μου ἥψατο;

kai elegon autō hoi mathētai autou blepeis ton ochlon synthlibonta se kai legeis tis mou hēpsato

32. καὶ περιεβλέπετο ἰδεῖν τὴν τοῦτο ποιήσασαν.

kai perieblepeto idein tēn touto poiēsasan

33. ἡ δὲ γυνὴ φοβηθεῖσα καὶ τρέμουσα, εἰδυῖα ὃ γέγονεν ἐπ’ αὐτῇ, ἦλθε καὶ προσέπεσεν αὐτῷ, καὶ εἶπεν αὐτῷ πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν.

hē de gynē fobētheisa kai tremousa eidyia ho gegonen ep autē ēlthen kai prosepesen autō kai eipen autō pasan tēn alētheian

34. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ, θύγατερ, ἡ πίστις σου σέσωκέ σε• ὕπαγε εἰς εἰρήνην, καὶ ἴσθι ὑγιὴς ἀπὸ τῆς μάστιγός σου.

ho de eipen autē thygater hē pistis sou sesōken se hypage eis eirēnēn kai isthi hygiēs apo tēs mastigos sou

35. Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος, ἔρχονται ἀπὸ τοῦ ἀρχισυναγώγου, λέγοντες ὅτι Ἡ θυγάτηρ σου ἀπέθανε• τί ἔτι σκύλλεις τὸν διδάσκαλον;

eti autou lalountos erchontai apo tou archisynagōgou legontes hoti hē thygatēr sou apethanen ti eti skylleis ton didaskalon

36. ὁ δὲ Ἰησοῦς εὐθέως ἀκούσας τὸν λόγον λαλούμενον λέγει τῷ ἀρχισυναγώγῳ, Μὴ φοβοῦ, μόνον πίστευε.

ho de iēsous eutheōs akousas ton logon laloumenon legei tō archisynagōgō mē fobou monon pisteue

37. καὶ οὐκ ἀφῆκεν οὐδένα αὐτῷ συνακολουθῆσαι, εἰ μὴ Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν Ἰακώβου.

kai ouk afēken oudena autō synakolouthēsai ei mē petron kai iakōbon kai iōannēn ton adelfon iakōbou

38. καὶ ἔρχεται εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀρχισυναγώγου, καὶ θεωρεῖ θόρυβον, καὶ κλαίοντας καὶ ἀλαλάζοντας πολλά

kai erchetai eis ton oikon tou archisynagōgou kai theōrei thorybon kai klaiontas kai alalazontas polla

39. καὶ εἰσελθὼν λέγει αὐτοῖς, Τί θορυβεῖσθε καὶ κλαίετε; τὸ παιδίον οὐκ ἀπέθανεν, ἀλλὰ καθεύδει.

kai eiselthōn legei autois ti thorybeisthe kai klaiete to paidion ouk apethanen alla katheudei

40. καὶ κατεγέλων αὐτοῦ. ὁ δὲ, ἐκβαλὼν ἅπαντας, παραλαμβάνει τὸν πατέρα τοῦ παιδίου καὶ τὴν μητέρα καὶ τοὺς μετ’ αὐτοῦ, καὶ εἰσπορεύεται ὅπου ἦν τὸ παιδίον ἀνακείμενον

kai kategelōn autou ho de ekbalōn hapantas paralambanei ton patera tou paidiou kai tēn mētera kai tous met autou kai eisporeuetai hopou ēn to paidion anakeimenon

41. καὶ κρατήσας τῆς χειρὸς τοῦ παιδίου, λέγει αὐτῇ, Ταλιθα, κοῦμι• ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον, Τὸ κοράσιον, σοὶ λέγω ἔγειραι.

kai kratēsas tēs cheiros tou paidiou legei autē talitha koumi ho estin methermēneuomenon to korasion soi legō egeirai

42. καὶ εὐθέως ἀνέστη τὸ κοράσιον, καὶ περιεπάτει, ἦν γὰρ ἐτῶν δώδεκα• καὶ ἐξέστησαν ἐκστάσει μεγάλῃ.

kai eutheōs anestē to korasion kai periepatei ēn gar etōn dōdeka kai eksestēsan ekstasei megalē

43. καὶ διεστείλατο αὐτοῖς πολλὰ ἵνα μηδεὶς γνῷ τοῦτο• καὶ εἶπε δοθῆναι αὐτῇ φαγεῖν.

kai diesteilato autois polla hina mēdeis gnō touto kai eipen dothēnai autē fagein

Κεφαλαιο 6

1. Καὶ ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν, καὶ ἦλθεν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ• καὶ ἀκολουθοῦσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.

kai eksēlthen ekeithen kai ēlthen eis tēn patrida autou kai akolouthousin autō hoi mathētai autou

2. καὶ γενομένου σαββάτου, ἤρξατο ἐν τῇ συναγωγῇ διδάσκειν• καὶ πολλοὶ ἀκούοντες ἐξεπλήσσοντο, λέγοντες, Πόθεν τούτῳ ταῦτα καὶ τίς ἡ σοφία ἡ δοθεῖσα αὐτῷ, ὅτι καὶ δυνάμεις τοιαῦται διὰ τῶν χειρῶν αὐτοῦ γίνονται;

kai genomenou sabbatou ērksato en tē synagōgē didaskein kai polloi akouontes ekseplēssonto legontes pothen toutō tauta kai tis hē sofia hē dotheisa autō hoti kai dynameis toiautai dia tōn cheirōnautou ginontai

3. οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τέκτων, ὁ υἱὸς Μαρίας, ἀδελφὸς δὲ Ἰακώβου καὶ Ἰωσῆ καὶ Ἰούδα καὶ Σίμωνος; καὶ οὐκ εἰσὶν αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ ὧδε πρὸς ἡμᾶς; καὶ ἐσκανδαλίζοντο ἐν αὐτῷ.

ouch houtos estin ho tektōn ho hyios marias adelfos de iakōbou kai iōsē kai iouda kai simōnos kai ouk eisin hai adelfai autou hōde pros hēmas kai eskandalizonto en autō

4. ἔλεγε δὲ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ὅτι Οὐκ ἔστι προφήτης ἄτιμος, εἰ μὴ ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ, καὶ ἐν τοῖς συγγενέσι καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ.

elegen de autois ho iēsous hoti ouk estin profētēs atimos ei mē en tē patridi autou kai en tois syngenesin kai en tē oikia autou

5. καὶ οὐκ ἠδύνατο ἐκεῖ οὐδεμίαν δύναμιν ποιῆσαι, εἰ μὴ ὀλίγοις ἀρρώστοις ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας, ἐθεράπευσε.

kai ouk ēdynato ekei oudemian dynamin poiēsai ei mē oligois arrōstois epitheis tas cheiras etherapeusen

6. καὶ ἐθαύμαζε διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν. Καὶ περιῆγε τὰς κώμας κύκλῳ διδάσκων.

kai ethaumazen dia tēn apistian autōn kai periēgen tas kōmas kyklō didaskōn

7. Καὶ προσκαλεῖται τοὺς δώδεκα, καὶ ἤρξατο αὐτοὺς ἀποστέλλειν δύο δύο, καὶ ἐδίδου αὐτοῖς ἐξουσίαν τῶν πνευμάτων τῶν ἀκαθάρτων.

kai proskaleitai tous dōdeka kai ērksato autous apostellein dyo dyo kai edidou autois eksousian tōn pneumatōn tōn akathartōn

8. καὶ παρήγγειλεν αὐτοῖς ἵνα μηδὲν αἴρωσιν εἰς ὁδόν, εἰ μὴ ῥάβδον μόνον• μὴ πήραν, μὴ ἄρτον, μὴ εἰς τὴν ζώνην χαλκόν•

kai parēngeilen autois hina mēden airōsin eis hodon ei mē rabdon monon mē pēran mē arton mē eis tēn zōnēn chalkon

9. ἀλλ’ ὑποδεδεμένους σανδάλια• καὶ μὴ ἐνδύσασθαι δύο χιτῶνας.

all hypodedemenous sandalia kai mē endysasthai dyo chitōnas

10. καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Ὅπου ἐὰν εἰσέλθητε εἰς οἰκίαν, ἐκεῖ μένετε ἕως ἂν ἐξέλθητε ἐκεῖθεν.

kai elegen autois hopou ean eiselthēte eis oikian ekei menete heōs an ekselthēte ekeithen

11. καὶ ὃσοι ἂν μὴ δέξωνταί ὑμᾶς, μηδὲ ἀκούσωσιν ὑμῶν, ἐκπορευόμενοι ἐκεῖθεν, ἐκτινάξατε τὸν χοῦν τὸν ὑποκάτω τῶν ποδῶν ὑμῶν εἰς μαρτύριον αὐτοῖς. ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀνεκτότερον ἔσται Σοδόμοις ἤ Γομόρροις ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως, ἤ τῇ πόλει ἐκείνη.

kai hosoi an mē deksōntai hymas mēde akousōsin hymōn ekporeuomenoi ekeithen ektinaksate ton choun ton hypokatō tōn podōn hymōn eis martyrion autois amēn legō hymin anektoteron estai sodomois hē gomorrois en hēmera kriseōs hē tē polei ekeinē

12. καὶ ἐξελθόντες ἐκήρυσσον ἵνα μετανοήσωσι•

kai ekselthontes ekērysson hina metanoēsōsin

13. καὶ δαιμόνια πολλὰ ἐξέβαλλον, καὶ ἤλειφον ἐλαίῳ πολλοὺς ἀρρώστους καὶ ἐθεράπευον.

kai daimonia polla ekseballon kai ēleifon elaiō pollous arrōstous kai etherapeuon

14. Καὶ ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς Ἡρώδης, φανερὸν γὰρ ἐγένετο τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ ἔλεγεν ὅτι Ἰωάννης ὁ βαπτίζων ἐκ νεκρῶν ἠγέρθη, καὶ διὰ τοῦτο ἐνεργοῦσιν αἱ δυνάμεις ἐν αὐτῷ.

kai ēkousen ho basileus hērōdēs faneron gar egeneto to onoma autou kai elegen hoti iōannēs ho baptizōn ek nekrōn ēgerthē kai dia touto energousin hai dynameis en autō

15. ἄλλοι ἔλεγον ὅτι Ἠλίας ἐστίν• ἄλλοι δὲ ἔλεγον ὅτι Προφήτης ἐστίν, ἢ ὡς εἷς τῶν προφητῶν.

alloi elegon hoti ēlias estin alloi de elegon hoti profētēs estin hē hōs heis tōn profētōn

16. ἀκούσας δὲ ὁ Ἡρώδης εἶπεν ὅτι Ὃν ἐγὼ ἀπεκεφάλισα Ἰωάννην, οὗτος ἐστιν• αὐτὸς ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν.

akousas de ho hērōdēs eipen hoti hon egō apekefalisa iōannēn houtos estin autos ēgerthē ek nekrōn

17. αὐτὸς γὰρ ὁ Ἡρώδης ἀποστείλας ἐκράτησε τὸν Ἰωάννην, καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν τῇ φυλακῇ, διὰ Ἡρωδιάδα τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ὅτι αὐτὴν ἐγάμησεν

autos gar ho hērōdēs aposteilas ekratēsen ton iōannēn kai edēsen auton en tē fylakē dia hērōdiada tēn gynaika filippou tou adelfou autou hoti autēn egamēsen

18. ἔλεγε γὰρ ὁ Ἰωάννης τῷ Ἡρώδῃ ὅτι Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου.

elegen gar ho iōannēs tō hērōdē hoti ouk eksestin soi echein tēn gynaika tou adelfou sou

19. ἡ δὲ Ἡρωδιὰς ἐνεῖχεν αὐτῷ, καὶ ἤθελεν αὐτὸν ἀποκτεῖναι• καὶ οὐκ ἠδύνατο•

hē de hērōdias eneichen autō kai ēthelen auton apokteinai kai ouk ēdynato

20. ὁ γὰρ Ἡρώδης ἐφοβεῖτο τὸν Ἰωάννην, εἰδὼς αὐτὸν ἄνδρα δίκαιον καὶ ἅγιον, καὶ συνετήρει αὐτόν• καὶ ἀκούσας αὐτοῦ, πολλὰ ἐποίει, καὶ ἡδέως αὐτοῦ ἤκουε.

ho gar hērōdēs efobeito ton iōannēn eidōs auton andra dikaion kai hagion kai synetērei auton kai akousas autou polla epoiei kai hēdeōs autou ēkouen

21. καὶ γενομένης ἡμέρας εὐκαίρου, ὅτε Ἡρώδης τοῖς γενεσίοις αὐτοῦ δεῖπνον ἐποίει τοῖς μεγιστᾶσιν αὐτοῦ καὶ τοῖς χιλιάρχοις καὶ τοῖς πρώτοις τῆς Γαλιλαίας,

kai genomenēs hēmeras eukairou hote hērōdēs tois genesiois autou deipnon epoiei tois megistasin autou kai tois chiliarchois kai tois prōtois tēs galilaias

22. καὶ εἰσελθούσης τῆς θυγατρὸς αὐτῆς τῆς Ἡρωδιάδος καὶ ὀρχησαμένης, καὶ ἄρεσασης τῷ Ἡρώδῃ καὶ τοῖς συνανακειμένοις, εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ κορασίῳ, Αἴτησόν με ὃ ἐὰν θέλῃς, καὶ δώσω σοί•

kai eiselthousēs tēs thygatros autēs tēs hērōdiados kai orchēsamenēs kai aresasēs tō hērōdē kai tois synanakeimenois eipen ho basileus tō korasiō aitēson me ho ean thelēs kai dōsō soi

23. καὶ ὤμοσεν αὐτῇ ὅτι, Ὅ ἐάν με αἰτήσῃς, δώσω σοί, ἕως ἡμίσους τῆς βασιλείας μου.

kai ōmosen autē hoti ho ean me aitēsēs dōsō soi heōs hēmisous tēs basileias mou

24. ἡ δὲ ἐξελθοῦσα εἶπε τῇ μητρὶ αὐτῆς, Τί αἰτήσομαι; ἡ δὲ εἶπε, Τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ βαπτίστου.

hē de ekselthousa eipen tē mētri autēs ti aitēsomai hē de eipen tēn kefalēn iōannou tou baptistou

25. καὶ εἰσελθοῦσα εὐθέως μετὰ σπουδῆς πρὸς τὸν βασιλέα, ἠτήσατο, λέγουσα, Θέλω ἵνα μοι δῷς ἐξαυτῆς ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ.

kai eiselthousa eutheōs meta spoudēs pros ton basilea ētēsato legousa thelō hina moi dōs eksautēs epi pinaki tēn kefalēn iōannou tou baptistou

26. καὶ περίλυπος γενόμενος ὁ βασιλεὺς, διὰ τοὺς ὅρκους καὶ τοὺς συνανακειμένους οὐκ ἠθέλησεν αὐτὴν ἀθετῆσαι.

kai perilypos genomenos ho basileus dia tous horkous kai tous synanakeimenous ouk ēthelēsen autēn athetēsai

27. καὶ εὐθέως ἀποστείλας ὁ βασιλεὺς σπεκουλάτωρα ἐπέταξεν ἐνεχθῆναι τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. ὁ δὲ ἀπελθὼν ἀπεκεφάλισεν αὐτὸν ἐν τῇ φυλακῇ,

kai eutheōs aposteilas ho basileus spekoulatōra epetaksen enechthēnai tēn kefalēn autou ho de apelthōn apekefalisen auton en tē fylakē

28. καὶ ἤνεγκε τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐπὶ πίνακι, καὶ ἔδωκεν αὐτὴν τῷ κορασίῳ• καὶ τὸ κοράσιον ἔδωκεν αὐτὴν τῇ μητρὶ αὐτῆς.

kai ēnegken tēn kefalēn autou epi pinaki kai edōken autēn tō korasiō kai to korasion edōken autēn tē mētri autēs

29. καὶ ἀκούσαντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἦλθον, καὶ ἦραν τὸ πτῶμα αὐτοῦ, καὶ ἔθηκαν αὐτὸ ἐν μνημείῳ.

kai akousantes hoi mathētai autou ēlthon kai ēran to ptōma autou kai ethēkan auto en mnēmeiō

30. Καὶ συνάγονται οἱ ἀπόστολοι πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἀπήγγειλαν αὐτῷ πάντα, καὶ ὅσα ἐποίησαν καὶ ὅσα ἐδίδαξαν.

kai synagontai hoi apostoloi pros ton iēsoun kai apēngeilan autō panta kai hosa epoiēsan kai hosa edidaksan

31. καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Δεῦτε ὑμεῖς αὐτοὶ κατ’ ἰδίαν εἰς ἔρημον τόπον, καὶ ἀναπαύεσθε ὀλίγον. ἦσαν γὰρ οἱ ἐρχόμενοι καὶ οἱ ὑπάγοντες πολλοί, καὶ οὐδὲ φαγεῖν ηὐκαίρουν.

kai eipen autois deute hymeis autoi kat idian eis erēmon topon kai anapauesthe oligon ēsan gar hoi erchomenoi kai hoi hypagontes polloi kai oude fagein ēukairoun

32. καὶ ἀπῆλθον εἰς ἔρημον τόπον τῷ πλοίῳ κατ’ ἰδίαν.

kai apēlthon eis erēmon topon tō ploiō kat idian

33. καὶ εἶδον αὐτοὺς ὑπάγοντας οἱ ὄχλοι, καὶ ἐπέγνωσαν αὐτὸν πολλοί, καὶ πεζῇ ἀπὸ πασῶν τῶν πόλεων συνέδραμον ἐκεῖ, καὶ προῆλθον αὐτούς, καὶ συνῆλθον πρὸς αὐτὸν.

kai eidon autous hypagontas hoi ochloi kai epegnōsan auton polloi kai pezē apo pasōn tōn poleōn synedramon ekei kai proēlthon autous kai synēlthon pros auton

34. καὶ ἐξελθὼν εἶδεν ὁ Ἰησοῦς πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ αὐτοῖς, ὅτι ἦσαν ὡς πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα• καὶ ἤρξατο διδάσκειν αὐτοὺς πολλά

kai ekselthōn eiden ho iēsous polyn ochlon kai esplagchnisthē ep autois hoti ēsan hōs probata mē echonta poimena kai ērksato didaskein autous polla

35. καὶ ἤδη ὥρας πολλῆς γενομένης, προσελθόντες αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγουσιν ὅτι Ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος, καὶ ἤδη ὥρα πολλή•

kai ēdē hōras pollēs genomenēs proselthontes autō hoi mathētai autou legousin hoti erēmos estin ho topos kai ēdē hōra pollē

36. ἀπόλυσον αὐτούς, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τοὺς κύκλῳ ἀγροὺς καὶ κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς ἄρτους. τὶ γὰρ φάγωσιν οὐκ ἔχουσιν.

apolyson autous hina apelthontes eis tous kyklō agrous kai kōmas agorasōsin heautois artous ti gar fagōsin ouk echousin

37. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν. καὶ λέγουσιν αὐτῷ, Ἀπελθόντες ἀγοράσωμεν διακοσίων δηναρίων ἄρτους, καὶ δῶμεν αὐτοῖς φαγεῖν;

ho de apokritheis eipen autois dote autois hymeis fagein kai legousin autō apelthontes agorasōmen diakosiōn dēnariōn artous kai dōmen autois fagein

38. ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς, Πόσους ἄρτους ἔχετε; ὑπάγετε καὶ ἴδετε καὶ γνόντες λέγουσι, Πέντε, καὶ δύο ἰχθύας

ho de legei autois posous artous echete hypagete kai idete kai gnontes legousin pente kai dyo ichthyas

39. καὶ ἐπέταξεν αὐτοῖς ἀνακλῖναι πάντας συμπόσια συμπόσια ἐπὶ τῷ χλωρῷ χόρτῳ.

kai epetaksen autois anaklinai pantas symposia symposia epi tō chlōrō chortō

40. καὶ ἀνέπεσον πρασιαὶ πρασιαί, ἀνὰ ἑκατὸν καὶ ἀνὰ πεντήκοντα.

kai anepeson prasiai prasiai ana hekaton kai ana pentēkonta

41. καὶ λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανόν, εὐλόγησε, καὶ κατέκλασε τοὺς ἄρτους, καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα παραθῶσιν αὐτοῖς• καὶ τοὺς δύο ἰχθύας ἐμέρισε πᾶσι.

kai labōn tous pente artous kai tous dyo ichthyas anablepsas eis ton ouranon eulogēsen kai kateklasen tous artous kai edidou tois mathētais autou hina parathōsin autois kai tous dyo ichthyasemerisen pasin

42. καὶ ἔφαγον πάντες, καὶ ἐχορτάσθησαν•

kai efagon pantes kai echortasthēsan

43. καὶ ἦραν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πληρεις, καὶ ἀπὸ τῶν ἰχθύων.

kai ēran klasmatōn dōdeka kofinous plēreis kai apo tōn ichthyōn

44. καὶ ἦσαν οἱ φαγόντες τοὺς ἄρτους, ὡσεὶ πεντακισχίλιοι ἄνδρες.

kai ēsan hoi fagontes tous artous hōsei pentakischilioi andres

45. Καὶ εὐθὲως ἠνάγκασε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον, καὶ προάγειν εἰς τὸ πέραν πρὸς Βηθσαϊδά, ἕως αὐτὸς ἀπολύσῃ τὸν ὄχλον.

kai eutheōs ēnagkasen tous mathētas autou embēnai eis to ploion kai proagein eis to peran pros bēthsaida heōs autos apolysē ton ochlon

46. καὶ ἀποταξάμενος αὐτοῖς, ἀπῆλθεν εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι.

kai apotaksamenos autois apēlthen eis to oros proseuksasthai

47. καὶ ὀψίας γενομένης, ἦν τὸ πλοῖον ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης, καὶ αὐτὸς μόνος ἐπὶ τῆς γῆς.

kai opsias genomenēs ēn to ploion en mesō tēs thalassēs kai autos monos epi tēs gēs

48. καὶ εἶδεν αὐτοὺς βασανιζομένους ἐν τῷ ἐλαύνειν, ἦν γὰρ ὁ ἄνεμος ἐναντίος αὐτοῖς, καὶ περὶ τετάρτην φυλακὴν τῆς νυκτὸς ἔρχεται πρὸς αὐτούς, περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης• καὶ ἤθελε παρελθεῖν αὐτούς.

kai eiden autous basanizomenous en tō elaunein ēn gar ho anemos enantios autois kai peri tetartēn fylakēn tēs nyktos erchetai pros autous peripatōn epi tēs thalassēs kai ēthelen parelthein autous

49. οἱ δέ, ἰδόντες αὐτὸν περιπατοῦντα ἐπὶ τῆς θαλάσσης, ἔδοξαν φάντασμά εἶναι, καὶ ἀνέκραξαν•

hoi de idontes auton peripatounta epi tēs thalassēs edoksan fantasma einai kai anekraksan

50. πάντες γὰρ αὐτὸν εἶδον, καὶ ἐταράχθησαν. καὶ εὐθέως ἐλάλησε μετ’ αὐτῶν, καὶ λέγει αὐτοῖς, Θαρσεῖτε• ἐγώ εἰμι, μὴ φοβεῖσθε.

pantes gar auton eidon kai etarachthēsan kai eutheōs elalēsen met autōn kai legei autois tharseite egō eimi mē fobeisthe

51. καὶ ἀνέβη πρὸς αὐτοὺς εἰς τὸ πλοῖον, καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος• καὶ λίαν ἐκ περισσοῦ ἐν ἑαυτοῖς ἐξίσταντο, καὶ ἐθαύμαζον.

kai anebē pros autous eis to ploion kai ekopasen ho anemos kai lian ek perissou en heautois eksistanto kai ethaumazon

52. οὐ γὰρ συνῆκαν ἐπὶ τοῖς ἄρτοις• ἦν γὰρ ἡ καρδία αὐτῶν πεπωρωμένη.

ou gar synēkan epi tois artois ēn gar hē kardia autōn pepōrōmenē

53. Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον ἐπὶ τὴν γῆν Γεννησαρέτ, καὶ προσωρμίσθησαν.

kai diaperasantes ēlthon epi tēn gēn gennēsaret kai prosōrmisthēsan

54. καὶ ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ τοῦ πλοίου, εὐθέως ἐπιγνόντες αὐτὸν,

kai ekselthontōn autōn ek tou ploiou eutheōs epignontes auton

55. περιδραμόντες ὅλην τὴν περίχωρον ἐκείνην, ἤρξαντο ἐπὶ τοῖς κραββάτοις τοὺς κακῶς ἔχοντας περιφέρειν, ὅπου ἤκουον ὅτι ἐκεῖ ἐστι.

peridramontes holēn tēn perichōron ekeinēn ērksanto epi tois krabbatois tous kakōs echontas periferein hopou ēkouon hoti ekei estin

56. καὶ ὅπου ἂν εἰσεπορεύετο εἰς κώμας ἢ πόλεις, ἢ ἀγρούς, ἐν ταῖς ἀγοραῖς ἐτίθουν τοὺς ἀσθενοῦντας, καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα κἂν τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ ἅψωνται• καὶ ὅσοι ἂν ἤπτοντο αὐτοῦ ἐσώζοντο.

kai hopou an eiseporeueto eis kōmas ē poleis ē agrous en tais agorais etithoun tous asthenountas kai parekaloun auton hina kan tou kraspedou tou himatiou autou hapsōntai kai hosoi anēptonto autou esōzonto

Κεφαλαιο 7

1. Καὶ συνάγονται πρὸς αὐτὸν οἱ Φαρισαῖοι, καί τινες τῶν γραμματέων, ἐλθόντες ἀπὸ Ἱεροσολύμων•

kai synagontai pros auton hoi farisaioi kai tines tōn grammateōn elthontes apo ierosolymōn

2. καὶ ἰδόντες τινὰς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ κοιναῖς χερσί, τοῦτ’ ἔστιν ἀνίπτοις, ἐσθίοντας ἄρτους ἐμέμψαντο.

kai idontes tinas tōn mathētōn autou koinais chersin tout estin aniptois esthiontas artous emempsanto

3. οἱ γὰρ Φαρισαῖοι καὶ πάντες οἱ Ἰουδαῖοι, ἐὰν μὴ πυγμῇ νίψωνται τὰς χεῖρας, οὐκ ἐσθίουσι, κρατοῦντες τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων•

hoi gar farisaioi kai pantes hoi ioudaioi ean mē pygmē nipsōntai tas cheiras ouk esthiousin kratountes tēn paradosin tōn presbyterōn

4. καὶ ἀπό ἀγορᾶς, ἐὰν μὴ βαπτίσωνται, οὐκ ἐσθίουσι• καὶ ἄλλα πολλά ἐστιν ἃ παρέλαβον κρατεῖν, βαπτισμοὺς ποτηρίων καὶ ξεστῶν καὶ χαλκίων καὶ κλινῶν.

kai apo agoras ean mē baptisōntai ouk esthiousin kai alla polla estin ha parelabon kratein baptismous potēriōn kai ksestōn kai chalkiōn kai klinōn

5. ἔπειτα ἐπερωτῶσιν αὐτὸν οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ γραμματεῖς, Διὰτι οἱ μαθηταί σού οὐ περιπατοῦσι κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων, ἀλλὰ ἀνίπτοις χερσὶν ἐσθίουσι τὸν ἄρτον;

epeita eperōtōsin auton hoi farisaioi kai hoi grammateis dia ti hoi mathētai sou hou peripatousin kata tēn paradosin tōn presbyterōn alla aniptois chersin esthiousin ton arton

6. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς ὅτι Καλῶς προεφήτευσεν Ἠσαΐας περὶ ὑμῶν τῶν ὑποκριτῶν, ὡς γέγραπται, Οὗτος ὁ λαὸς τοῖς χείλεσί με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ’ ἐμοῦ.

ho de apokritheis eipen autois hoti kalōs proefēteusen ēsaias peri hymōn tōn hypokritōn hōs gegraptai houtos ho laos tois cheilesin me tima hē de kardia autōn porrō apechei ap emou

7. μάτην δὲ σέβονταί με, διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων.

matēn de sebontai me didaskontes didaskalias entalmata anthrōpōn

8. ἀφέντες γὰρ τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ, κρατεῖτε τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, βαπτισμοὺς ξεστῶν καὶ ποτηρίων• καὶ ἄλλα παρόμοια τοιαῦτα πολλὰ ποιεῖτε.

afentes gar tēn entolēn tou theou krateite tēn paradosin tōn anthrōpōn baptismous ksestōn kai potēriōn kai alla paromoia toiauta polla poieite

9. καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Καλῶς ἀθετεῖτε τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ, ἵνα τὴν παράδοσιν ὑμῶν τηρήσητε.

kai elegen autois kalōs atheteite tēn entolēn tou theou hina tēn paradosin hymōn tērēsēte

10. Μωσῆς γὰρ εἶπε, Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου• καί, Ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα θανάτῳ τελευτάτω•

mōsēs gar eipen tima ton patera sou kai tēn mētera sou kai ho kakologōn patera ē mētera thanatō teleutatō

11. ὑμεῖς δὲ λέγετε, Ἐὰν εἴπῃ ἄνθρωπος τῷ πατρὶ ἢ τῇ μητρί, Κορβᾶν, ὅ ἐστι, δῶρον, ὃ ἐὰν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς•

hymeis de legete ean eipē anthrōpos tō patri ē tē mētri korban ho estin dōron ho ean eks emou ōfelēthēs

12. καὶ οὐκέτι ἀφίετε αὐτὸν οὐδὲν ποιῆσαι τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἢ τῇ μητρὶ αὐτοῦ,

kai ouketi afiete auton ouden poiēsai tō patri autou ē tē mētri autou

13. ἀκυροῦντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ τῇ παραδόσει ὑμῶν ᾗ παρεδώκατε• καὶ παρόμοια τοιαῦτα πολλὰ ποιεῖτε.

akyrountes ton logon tou theou tē paradosei hymōn hē paredōkate kai paromoia toiauta polla poieite

14. καὶ προσκαλεσάμενος πάντα τὸν ὄχλον, ἔλεγεν αὐτοῖς, Ἀκούετέ μου πάντες, καὶ συνίετε

kai proskalesamenos panta ton ochlon elegen autois akouete mou pantes kai syniete

15. οὐδέν ἐστιν ἔξωθεν τοῦ ἀνθρώπου εἰσπορευόμενον εἰς αὐτόν, ὃ δύναται αὐτὸν κοινῶσαι• ἀλλὰ τὰ ἐκπορευόμενα ἀπ’ αὐτοῦ, ἐκεῖνά ἐστι τὰ κοινοῦντα τὸν ἄνθρωπον.

ouden estin eksōthen tou anthrōpou eisporeuomenon eis auton ho dynatai auton koinōsai alla ta ekporeuomena ap autou ekeina estin ta koinounta ton anthrōpon

16. εἴ τις ἔχει ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

ei tis echei ōta akouein akouetō

17. καὶ ὅτε εἰσῆλθεν εἰς οἶκον ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ἐπηρώτων αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ περὶ τῆς παραβολῆς.

kai hote eisēlthen eis oikon apo tou ochlou epērōtōn auton hoi mathētai autou peri tēs parabolēs

18. καὶ λέγει αὐτοῖς, Οὕτω καὶ ὑμεῖς ἀσύνετοί ἐστε; οὐ νοεῖτε ὅτι πᾶν τὸ ἔξωθεν εἰσπορευόμενον εἰς τὸν ἄνθρωπον οὐ δύναται αὐτὸν κοινῶσαι,

kai legei autois houtōs kai hymeis asynetoi este ou noeite hoti pan to eksōthen eisporeuomenon eis ton anthrōpon ou dynatai auton koinōsai

19. ὅτι οὐκ εἰσπορεύεται αὐτοῦ εἰς τὴν καρδίαν, ἀλλ’ εἰς τὴν κοιλίαν• καὶ εἰς τὸν ἀφεδρῶνα ἐκπορεύεται, καθαρίζον πάντα τὰ βρώματα.

hoti ouk eisporeuetai autou eis tēn kardian all eis tēn koilian kai eis ton afedrōna ekporeuetai katharizon panta ta brōmata

20. ἔλεγε δὲ ὅτι Τὸ ἐκ τοῦ ἀνθρώπου ἐκπορευόμενον, ἐκεῖνο κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.

elegen de hoti to ek tou anthrōpou ekporeuomenon ekeino koinoi ton anthrōpon

21. ἔσωθεν γάρ, ἐκ τῆς καρδίας τῶν ἀνθρώπων οἱ διαλογισμοὶ οἱ κακοὶ ἐκπορεύονται, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, φόνοι,

esōthen gar ek tēs kardias tōn anthrōpōn hoi dialogismoi hoi kakoi ekporeuontai moicheiai porneiai fonoi

22. κλοπαί πλεονεξίαι, πονηρίαι, δόλος, ἀσέλγεια, ὀφθαλμὸς πονηρός, βλασφημία, ὑπερηφανία, ἀφροσύνη•

klopai pleoneksiai ponēriai dolos aselgeia ofthalmos ponēros blasfēmia hyperēfania afrosynē

23. πάντα ταῦτα τὰ πονηρὰ ἔσωθεν ἐκπορεύεται, καὶ κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.

panta tauta ta ponēra esōthen ekporeuetai kai koinoi ton anthrōpon

24. Καὶ ἐκεῖθεν ἀναστὰς ἀπῆλθεν εἰς τὰ μεθόρια Τύρου καὶ Σιδῶνος. καὶ εἰσελθὼν εἰς τὴν οἰκίαν, οὐδένα ἤθελε γνῶναι, καὶ οὐκ ἠδυνήθη λαθεῖν.

kai ekeithen anastas apēlthen eis ta methoria tyrou kai sidōnos kai eiselthōn eis tēn oikian oudena ēthelen gnōnai kai ouk ēdynēthē lathein

25. ἀκούσασα γὰρ γυνὴ περὶ αὐτοῦ, ἧς εἶχε τὸ θυγάτριον αὐτῆς πνεῦμα ἀκάθαρτον, ἐλθοῦσα προσέπεσε πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ•

akousasa gar gynē peri autou hēs eichen to thygatrion autēs pneuma akatharton elthousa prosepesen pros tous podas autou

26. ἦν δὲ ἡ γυνὴ Ἑλληνίς, Συροφοινίσσα τῷ γένει• καὶ ἠρώτα αὐτὸν ἵνα τὸ δαιμόνιον ἐκβάλλῃ ἐκ τῆς θυγατρὸς αὐτῆς.

ēn de hē gynē hellēnis syrofoinissa tō genei kai ērōta auton hina to daimonion ekballē ek tēs thygatros autēs

27. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ, Ἄφες πρῶτον χορτασθῆναι τὰ τέκνα• οὐ γὰρ καλόν ἐστι λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις.

ho de iēsous eipen autē afes prōton chortasthēnai ta tekna ou gar kalon estin labein ton arton tōn teknōn kai balein tois kynariois

28. ἡ δὲ ἀπεκρίθη καὶ λέγει αὐτῷ, Ναὶ, Κύριε• καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ὑποκάτω τῆς τραπέζης ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν παιδίων.

hē de apekrithē kai legei autō nai kyrie kai gar ta kynaria hypokatō tēs trapezēs esthiei apo tōn psichiōn tōn paidiōn

29. καὶ εἶπεν αὐτῇ, Διὰ τοῦτον τὸν λόγον ὕπαγε• ἐξελήλυθε τὸ δαιμόνιον ἐκ τῆς θυγατρός σου.

kai eipen autē dia touton ton logon hypage ekselēlythen to daimonion ek tēs thygatros sou

30. καὶ ἀπελθοῦσα εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς, εὗρε τὸ δαιμόνιον ἐξεληλυθός, καὶ τὴν θυγατέρα βεβλημένην ἐπὶ τής κλίνης.

kai apelthousa eis ton oikon autēs heuren to daimonion ekselēlythos kai tēn thygatera beblēmenēn epi tēs klinēs

31. Καὶ πάλιν ἐξελθὼν ἐκ τῶν ὁρίων Τύρου καὶ Σιδῶνος, ἦλθε πρὸς τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας, ἀνὰ μέσον τῶν ὁρίων Δεκαπόλεως.

kai palin ekselthōn ek tōn horiōn tyrou kai sidōnos ēlthen pros tēn thalassan tēs galilaias ana meson tōn horiōn dekapoleōs

32. καὶ φέρουσιν αὐτῷ κωφὸν μογιλάλον, καὶ παρακαλοῦσιν αὐτὸν ἵνα ἐπιθῇ αὐτῷ τὴν χεῖρα.

kai ferousin autō kōfon mogilalon kai parakalousin auton hina epithē autō tēn cheira

33. καὶ ἀπολαβόμενος αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ὄχλου κατ’ ἰδίαν, ἔβαλε τοὺς δακτύλους αὐτοῦ εἰς τὰ ὦτα αὐτοῦ, καὶ πτύσας ἥψατο τῆς γλώσσης αὐτοῦ,

kai apolabomenos auton apo tou ochlou kat idian ebalen tous daktylous autou eis ta ōta autou kai ptysas hēpsato tēs glōssēs autou

34. καὶ ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν, ἐστέναξε, καὶ λέγει αὐτῷ, Ἐφφαθά, ὅ ἐστι, Διανοίχθητι.

kai anablepsas eis ton ouranon estenaksen kai legei autō effatha ho estin dianoichthēti

35. καὶ εὐθέως διηνοίχθησαν αὐτοῦ αἱ ἀκοαί• καὶ ἐλύθη ὁ δεσμὸς τῆς γλώσσης αὐτοῦ, καὶ ἐλάλει ὀρθῶς.

kai eutheōs diēnoichthēsan autou hai akoai kai elythē ho desmos tēs glōssēs autou kai elalei orthōs

36. καὶ διεστείλατο αὐτοῖς ἵνα μηδενὶ εἴπωσιν• ὅσον δὲ αὐτὸς αὐτοῖς διεστέλλετο, μᾶλλον περισσότερον ἐκήρυσσον

kai diesteilato autois hina mēdeni eipōsin hoson de autos autois diestelleto mallon perissoteron ekērysson

37. καὶ ὑπερπερισσῶς ἐξεπλήσσοντο, λέγοντες, Καλῶς πάντα πεποίηκε• καὶ τοὺς κωφοὺς ποιεῖ ἀκούειν, καὶ τοὺς ἀλάλους λαλεῖν.

kai hyperperissōs ekseplēssonto legontes kalōs panta pepoiēken kai tous kōfous poiei akouein kai tous alalous lalein

Κεφαλαιο 8

1. Ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις παμπόλλου ὄχλου ὄντος, καὶ μὴ ἐχόντων τί φάγωσι, προσκαλεσάμενος ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγει αὐτοῖς,

en ekeinais tais hēmerais pampollou ochlou ontos kai mē echontōn ti fagōsin proskalesamenos ho iēsous tous mathētas autou legei autois

2. Σπλαγχνίζομαι ἐπὶ τὸν ὄχλον• ὅτι ἤδη ἡμέρας τρεῖς προσμένουσί μοι, καὶ οὐκ ἔχουσι τί φάγωσι•

splagchnizomai epi ton ochlon hoti ēdē hēmeras treis prosmenousin moi kai ouk echousin ti fagōsin

3. καὶ ἐὰν ἀπολύσω αὐτοὺς νήστεις εἰς οἶκον αὐτῶν, ἐκλυθήσονται ἐν τῇ ὁδῷ• τινὲς γὰρ αὐτῶν μακρόθεν ἥκασι.

kai ean apolysō autous nēsteis eis oikon autōn eklythēsontai en tē hodō tines gar autōn makrothen hēkasin

4. καὶ ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Πόθεν τούτους δυνήσεταί τις ὧδε χορτάσαι ἄρτων ἐπ’ ἐρημίας;

kai apekrithēsan autō hoi mathētai autou pothen toutous dynēsetai tis hōde chortasai artōn ep erēmias

5. καὶ ἐπηρώτα αὐτούς, Πόσους ἔχετε ἄρτους; Οἱ δὲ εἶπον, Ἑπτά.

kai epērōta autous posous echete artous hoi de eipon hepta

6. καὶ παρήγγειλε τῷ ὄχλῳ ἀναπεσεῖν ἐπὶ τῆς γῆς• καὶ λαβὼν τοὺς ἑπτὰ ἄρτους, εὐχαριστήσας ἔκλασε καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, ἵνα παραθῶσι• καὶ παρέθηκαν τῷ ὄχλῳ.

kai parēngeilen tō ochlō anapesein epi tēs gēs kai labōn tous hepta artous eucharistēsas eklasen kai edidou tois mathētais autou hina parathōsin kai parethēkan tō ochlō

7. καὶ εἶχον ἰχθύδια ὀλίγα• καὶ εὐλογήσας εἶπε παραθεῖναι καὶ αὐτά.

kai eichon ichthydia oliga kai eulogēsas eipen paratheinai kai auta

8. ἔφαγον δέ, καὶ ἐχορτάσθησαν• καὶ ἦραν περισσεύματα κλασμάτων ἑπτὰ σπυρίδας.

efagon de kai echortasthēsan kai ēran perisseumata klasmatōn hepta spyridas

9. ἦσαν δὲ οἱ φαγόντες ὡς τετρακισχίλιοι• καὶ ἀπέλυσεν αὐτούς.

ēsan de hoi fagontes hōs tetrakischilioi kai apelysen autous

10. καὶ εὐθέως ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ἦλθεν εἰς τὰ μέρη Δαλμανουθά.

kai eutheōs embas eis to ploion meta tōn mathētōn autou ēlthen eis ta merē dalmanoutha

11. Καὶ ἐξῆλθον οἱ Φαρισαῖοι, καὶ ἤρξαντο συζητεῖν αὐτῷ, ζητοῦντες παρ’ αὐτοῦ σημεῖον ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ, πειράζοντες αὐτόν.

kai eksēlthon hoi farisaioi kai ērksanto syzētein autō zētountes par autou sēmeion apo tou ouranou peirazontes auton

12. καὶ ἀναστενάξας τῷ πνεύματι αὐτοῦ λέγει, Τί ἡ γενεὰ αὕτη σημεῖον ἐπιζητεῖ; ἀμὴν λέγω ὑμῖν, εἰ δοθήσεται τῇ γενεᾷ ταύτῃ σημεῖον.

kai anastenaksas tō pneumati autou legei ti hē genea hautē sēmeion epizētei amēn legō hymin ei dothēsetai tē genea tautē sēmeion

13. καὶ ἀφεὶς αὐτούς, ἐμβὰς πάλιν εἰς τὸ πλοῖον, ἀπῆλθεν εἰς τὸ πέραν.

kai afeis autous embas palin eis to ploion apēlthen eis to peran

14. Καὶ ἐπελάθοντο οἱ μαθηταὶ λαβεῖν ἄρτους, καὶ εἰ μὴ ἕνα ἄρτον οὐκ εἶχον μεθ’ ἑαυτῶν ἐν τῷ πλοίῳ.

kai epelathonto hoi mathētai labein artous kai ei mē hena arton ouk eichon meth heautōn en tō ploiō

15. καὶ διεστέλλετο αὐτοῖς, λέγων, Ὁρᾶτε, βλέπετε ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ τῆς ζύμης Ἡρώδου.

kai diestelleto autois legōn horate blepete apo tēs zymēs tōn farisaiōn kai tēs zymēs hērōdou

16. καὶ διελογίζοντο πρὸς ἀλλήλους, λέγοντες ὅτι Ἄρτους οὐκ ἔχομεν.

kai dielogizonto pros allēlous legontes hoti artous ouk echomen

17. καὶ γνοὺς ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς, Τί διαλογίζεσθε ὅτι ἄρτους οὐκ ἔχετε; οὔπω νοεῖτε, οὐδὲ συνίετε; ἔτι πεπωρωμένην ἔχετε τὴν καρδίαν ὑμῶν;

kai gnous ho iēsous legei autois ti dialogizesthe hoti artous ouk echete oupō noeite oude syniete eti pepōrōmenēn echete tēn kardian hymōn

18. ὀφθαλμοὺς ἔχοντες οὐ βλέπετε; καὶ ὦτα ἔχοντες οὐκ ἀκούετε; καὶ οὐ μνημονεύετε;

ofthalmous echontes ou blepete kai ōta echontes ouk akouete kai ou mnēmoneuete

19. ὅτε τοὺς πέντε ἄρτους ἔκλασα εἰς τοὺς πεντακισχιλίους, πόσους κοφίνους πλήρεις κλασμάτων ἤρατε; λέγουσιν αὐτῷ, Δώδεκα.

hote tous pente artous eklasa eis tous pentakischilious posous kofinous plēreis klasmatōn ērate legousin autō dōdeka

20. Ὅτε δὲ τοὺς ἑπτὰ εἰς τοὺς τετρακισχιλίους, πόσων σπυρίδων πληρώματα κλασμάτων ἤρατε; Οἱ δὲ εἶπον, Ἑπτά.

hote de tous hepta eis tous tetrakischilious posōn spyridōn plērōmata klasmatōn ērate hoi de eipon hepta

21. καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Πῶς οὐ συνίετε;

kai elegen autois pōs hou syniete

22. Καὶ ἔρχεταί εἰς Βηθσαϊδά. καὶ φέρουσιν αὐτῷ τυφλόν, καὶ παρακαλοῦσιν αὐτὸν ἵνα αὐτοῦ ἅψηται.

kai erchetai eis bēthsaida kai ferousin autō tyflon kai parakalousin auton hina autou hapsētai

23. καὶ ἐπιλαβόμενος τῆς χειρὸς τοῦ τυφλοῦ, ἐξήγαγεν αὐτὸν ἔξω τῆς κώμης• καὶ πτύσας εἰς τὰ ὄμματα αὐτοῦ, ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας αὐτῷ, ἐπηρώτα αὐτὸν εἴ τι βλέπει;

kai epilabomenos tēs cheiros tou tyflou eksēgagen auton eksō tēs kōmēs kai ptysas eis ta ommata autou epitheis tas cheiras autō epērōta auton ei ti blepei

24. καὶ ἀναβλέψας ἔλεγε, Βλέπω τοὺς ἀνθρώπους ὡς δένδρα περιπατοῦντας.

kai anablepsas elegen blepō tous anthrōpous hōs dendra peripatountas

25. εἶτα πάλιν ἐπέθηκε τὰς χεῖρας ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, καὶ ἐποίησεν αὐτὸν αναβλέψαι καὶ ἀποκατεστάθη, καὶ ἐνέβλεψε τηλαυγῶς ἅπαντας.

eita palin epethēken tas cheiras epi tous ofthalmous autou kai epoiēsen auton anablepsai kai apokatestathē kai eneblepsen tēlaugōs hapantas

26. καὶ ἀπέστειλεν αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, λέγων, Μηδὲ εἰς τὴν κώμην εἰσέλθῃς, μηδὲ εἴπῃς τινὶ ἐν τῇ κώμῃ.

kai apesteilen auton eis ton oikon autou legōn mēde eis tēn kōmēn eiselthēs mēde eipēs tini en tē kōmē

27. Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὰς κώμας Καισαρείας τῆς Φιλίππου• καὶ ἐν τῇ ὁδῷ ἐπηρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, λέγων αὐτοῖς, Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;

kai eksēlthen ho iēsous kai hoi mathētai autou eis tas kōmas kaisareias tēs filippou kai en tē hodō epērōta tous mathētas autou legōn autois tina me legousin hoi anthrōpoi einai

28. οἱ δὲ ἀπεκρίθησαν, Ἰωάννην τὸν βαπτιστήν• καὶ ἄλλοι Ἠλίαν, ἄλλοι δὲ ἕνα τῶν προφητῶν.

hoi de apekrithēsan iōannēn ton baptistēn kai alloi ēlian alloi de hena tōn profētōn

29. καὶ αὐτὸς λέγει αὐτοῖς, Ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι; ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος λέγει αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ Χριστός.

kai autos legei autois hymeis de tina me legete einai apokritheis de ho petros legei autō sy ei ho christos

30. καὶ ἐπετίμησεν αὐτοῖς, ἵνα μηδενὶ λέγωσι περὶ αὐτοῦ.

kai epetimēsen autois hina mēdeni legōsin peri autou

31. καὶ ἤρξατο διδάσκειν αὐτούς, ὅτι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου πολλὰ παθεῖν, καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων καὶ ἀρχιερέων καὶ γραμματέων, καὶ ἀποκτανθῆναι, καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀναστῆναι•

kai ērksato didaskein autous hoti dei ton hyion tou anthrōpou polla pathein kai apodokimasthēnai apo tōn presbyterōn kai archiereōn kai grammateōn kai apoktanthēnai kai meta treis hēmeras anastēnai

32. καὶ παρρησίᾳ τὸν λόγον ἐλάλει. καὶ προσλαβόμενος αὐτὸν ὁ Πέτρος ἤρξατο ἐπιτιμᾷν αὐτῷ.

kai parrēsia ton logon elalei kai proslabomenos auton ho petros ērksato epitiman autō

33. ὁ δὲ ἐπιστραφείς, καὶ ἰδὼν τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, ἐπετίμησε τῷ Πέτρῳ, λέγων, Ὕπαγε ὀπίσω μου, Σατανᾶ• ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων.

ho de epistrafeis kai idōn tous mathētas autou epetimēsen tō petrō legōn hypage opisō mou satana hoti ou froneis ta tou theou alla ta tōn anthrōpōn

34. καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, εἶπεν αὐτοῖς, Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι.

kai proskalesamenos ton ochlon syn tois mathētais autou eipen autois hostis thelei opisō mou elthein aparnēsasthō heauton kai aratō ton stauron autou kai akoloutheitō moi

35. ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν• ὃς δ’ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν.

hos gar an thelē tēn psychēn autou sōsai apolesei autēn hos d an apolesē tēn psychēn autou heneken emou kai tou euangeliou houtos sōsei autēn

36. τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον, ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ;

ti gar ōfelēsei anthrōpon ean kerdēsē ton kosmon holon kai zēmiōthē tēn psychēn autou

37. ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;

hē ti dōsei anthrōpos antallagma tēs psychēs autou

38. ὃς γὰρ ἂν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν, ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων.

hos gar an epaischynthē me kai tous emous logous en tē genea tautē tē moichalidi kai hamartōlō kai ho hyios tou anthrōpou epaischynthēsetai auton hotan elthē en tē doksē toupatros autou meta tōn angelōn tōn hagiōn

Κεφαλαιο 9

1. καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου, ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει.

kai elegen autois amēn legō hymin hoti eisin tines tōn hōde hestēkotōn hoitines ou mē geusōntai thanatou heōs an idōsin tēn basileian tou theou elēlythyian en dynamei

2. Καὶ μεθ’ ἡμέρας ἓξ παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τὸν Πέτρον καὶ τὸν Ἰάκωβον καὶ τὸν Ἰωάννην, καὶ ἀναφέρει αὐτοὺς εἰς ὄρος ὑψηλὸν κατ’ ἰδίαν μόνους• καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν•

kai meth hēmeras heks paralambanei ho iēsous ton petron kai ton iakōbon kai ton iōannēn kai anaferei autous eis oros hypsēlon kat idian monous kai metemorfōthē emprosthen autōn

3. καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο στίλβοντα, λευκὰ λίαν ὡς χιὼν, οἷα γναφεὺς ἐπὶ τῆς γῆς οὐ δύναται λευκᾶναι.

kai ta himatia autou egeneto stilbonta leuka lian hōs chiōn hoia gnafeus epi tēs gēs ou dynatai leukanai

4. καὶ ὤφθη αὐτοῖς Ἠλίας σὺν Μωσεῖ, καὶ ἦσαν συλλαλοῦντες τῷ Ἰησοῦ.

kai ōfthē autois ēlias syn mōsei kai ēsan syllalountes tō iēsou

5. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος λέγει τῷ Ἰησοῦ, Ῥαββί, καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι• καὶ ποιήσωμεν σκηνὰς τρεῖς, σοὶ μίαν, καὶ Μωσεῖ μίαν, καὶ Ἠλίᾳ μίαν.

kai apokritheis ho petros legei tō iēsou rabbi kalon estin hēmas hōde einai kai poiēsōmen skēnas treis soi mian kai mōsei mian kai ēlia mian

6. οὐ γὰρ ᾔδει τί λαλήσῃ• ἦσαν γὰρ ἔκφοβοι.

ou gar ēdei ti lalēsē ēsan gar ekfoboi

7. καὶ ἐγένετο νεφέλη ἐπισκιάζουσα αὐτοῖς• καὶ ἦλθε φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης, λέγουσα, Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός• αὐτοῦ ἀκούετε.

kai egeneto nefelē episkiazousa autois kai ēlthen fōnē ek tēs nefelēs legousa houtos estin ho hyios mou ho agapētos autou akouete

8. καὶ ἐξάπινα περιβλεψάμενοι, οὐκέτι οὐδένα εἶδον, ἀλλὰ τὸν Ἰησοῦν μόνον μεθ’ ἑαυτῶν.

kai eksapina periblepsamenoi ouketi oudena eidon alla ton iēsoun monon meth heautōn

9. Καταβαινόντων δὲ αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ὄρους, διεστείλατο αὐτοῖς ἵνα μηδενὶ διηγήσωνται ἃ εἶδον, εἰ μὴ ὅταν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ.

katabainontōn de autōn apo tou orous diesteilato autois hina mēdeni diēgēsōntai ha eidon ei mē hotan ho hyios tou anthrōpou ek nekrōn anastē

10. καὶ τὸν λόγον ἐκράτησαν πρὸς ἑαυτούς, συζητοῦντες τί ἐστι τὸ ἐκ νεκρῶν ἀναστῆναι.

kai ton logon ekratēsan pros heautous syzētountes ti estin to ek nekrōn anastēnai

11. καὶ ἐπηρώτων αὐτὸν, λέγοντες ὅτι Λέγουσιν οἱ γραμματεῖς ὅτι Ἠλίαν δεῖ ἐλθεῖν πρῶτον;

kai epērōtōn auton legontes hoti legousin hoi grammateis hoti ēlian dei elthein prōton

12. ὁ δὲ ἀποκριθείς, εἶπεν αὐτοῖς, Ἠλίας μὲν ἐλθὼν πρῶτον, ἀποκαθιστᾳ πάντα• καὶ πῶς γέγραπται ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ἵνα πολλὰ πάθῃ καὶ ἐξουδενώθη.

ho de apokritheis eipen autois ēlias men elthōn prōton apokathista panta kai pōs gegraptai epi ton hyion tou anthrōpou hina polla pathē kai eksoudenōthē

13. ἀλλὰ λέγω ὑμῖν ὅτι καὶ Ἠλίας ἐλήλυθε, καὶ ἐποίησαν αὐτῷ ὅσα ἠθέλησαν, καθὼς γέγραπται ἐπ’ αὐτόν.

alla legō hymin hoti kai ēlias elēlythen kai epoiēsan autō hosa ēthelēsan kathōs gegraptai ep auton

14. Καὶ ἐλθὼν πρὸς τοὺς μαθητάς, εἶδεν ὄχλον πολὺν περὶ αὐτούς, καὶ γραμματεῖς συζητοῦντας αὐτοῖς

kai elthōn pros tous mathētas eiden ochlon polyn peri autous kai grammateis syzētountas autois

15. καὶ εὐθέως πᾶς ὁ ὄχλος ἰδὼν αὐτὸν ἐξεθαμβήθη, καὶ προστρέχοντες ἠσπάζοντο αὐτόν.

kai eutheōs pas ho ochlos idōn auton eksethambēthē kai prostrechontes ēspazonto auton

16. καὶ ἐπηρώτησε τούς γραμματεῖς, Τί συζητεῖτε πρὸς αὐτούς;

kai epērōtēsen tous grammateis ti syzēteite pros autous

17. καὶ ἀποκριθεὶς εἷς ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπε, Διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε, ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον

kai apokritheis heis ek tou ochlou eipen didaskale ēnegka ton hyion mou pros se echonta pneuma alalon

18. καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ῥήσσει αὐτόν• καὶ ἀφρίζει, καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται• καὶ εἶπον τοῖς μαθηταῖς σου ἵνα αὐτὸ ἐκβάλωσι, καὶ οὐκ ἴσχυσαν.

kai hopou an auton katalabē rēssei auton kai afrizei kai trizei tous odontas autou kai ksērainetai kai eipon tois mathētais sou hina auto ekbalōsin kai ouk ischysan

19. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτῷ λέγει, Ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετε αὐτὸν πρός με.

ho de apokritheis autō legei ō genea apistos heōs pote pros hymas esomai heōs pote aneksomai hymōn ferete auton pros me

20. καὶ ἤνεγκαν αὐτὸν πρὸς αὐτόν• καὶ ἰδὼν αὐτόν, εὐθέως τὸ πνεῦμα εσπάραξεν αὐτόν• καὶ πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς, ἐκυλίετο ἀφρίζων.

kai ēnegkan auton pros auton kai idōn auton eutheōs to pneuma esparaksen auton kai pesōn epi tēs gēs ekylieto afrizōn

21. καὶ ἐπηρώτησε τὸν πατέρα αὐτοῦ, Πόσος χρόνος ἐστίν, ὡς τοῦτο γέγονεν αὐτῷ; ὁ δὲ εἶπε, Παιδιόθεν.

kai epērōtēsen ton patera autou posos chronos estin hōs touto gegonen autō ho de eipen paidiothen

22. καὶ πολλάκις αὐτὸν καὶ εἰς πῦρ ἔβαλε καὶ εἰς ὕδατα, ἵνα ἀπολέσῃ αὐτόν• ἀλλ’ εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν, σπλαγχνισθεὶς ἐφ’ ἡμᾶς.

kai pollakis auton kai eis pyr ebalen kai eis hydata hina apolesē auton all ei ti dynasai boēthēson hēmin splagchnistheis ef hēmas

23. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ τό, Εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι.

ho de iēsous eipen autō to ei dynasai pisteusai panta dynata tō pisteuonti

24. καὶ εὐθὲως κράξας ὁ πατὴρ τοῦ παιδίου, μετὰ δακρύων ἔλεγε, Πιστεύω, Κύριε, βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ.

kai eutheōs kraksas ho patēr tou paidiou meta dakryōn elegen pisteuō kyrie boēthei mou tē apistia

25. ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐπισυντρέχει ὄχλος, ἐπετίμησε τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ, λέγων αὐτῷ, Τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν, ἐγώ σοι ἐπιτάσσω, ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ, καὶ μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν.

idōn de ho iēsous hoti episyntrechei ochlos epetimēsen tō pneumati tō akathartō legōn autō to pneuma to alalon kai kōfon egō soi epitassō ekselthe eks autou kai mēketi eiselthēs eisauton

26. καὶ κράξαν, καὶ πολλὰ σπαράξαν αὐτόν, ἐξῆλθε• καὶ ἐγένετο ὡσεὶ νεκρός, ὥστε πολλοὺς λέγειν ὅτι ἀπέθανεν.

kai kraksan kai polla sparaksan auton eksēlthen kai egeneto hōsei nekros hōste pollous legein hoti apethanen

27. ὁ δὲ Ἰησοῦς κρατήσας αὐτὸν τῆς χειρός, ἤγειρεν αὐτόν• καὶ ἀνέστη.

ho de iēsous kratēsas auton tēs cheiros ēgeiren auton kai anestē

28. καὶ εἰσελθόντα αὐτὸν εἰς οἶκον, οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπηρώτων αὐτὸν κατ’ ἰδίαν ὅτι Ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό;

kai eiselthonta auton eis oikon hoi mathētai autou epērōtōn auton kat idian hoti hēmeis ouk ēdynēthēmen ekbalein auto

29. καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τοῦτο τὸ γένος ἐν οὐδενὶ δύναται ἐξελθεῖν, εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ.

kai eipen autois touto to genos en oudeni dynatai ekselthein ei mē en proseuchē kai nēsteia

30. Καὶ ἐκεῖθεν ἐξελθόντες παρεπορεύοντο διὰ τῆς Γαλιλαίας• καὶ οὐκ ἤθελεν ἵνα τις γνῷ

kai ekeithen ekselthontes pareporeuonto dia tēs galilaias kai ouk ēthelen hina tis gnō

31. ἐδίδασκε γὰρ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι Ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἀνθρώπων, καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν• καὶ ἀποκτανθείς, τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.

edidasken gar tous mathētas autou kai elegen autois hoti ho hyios tou anthrōpou paradidotai eis cheiras anthrōpōn kai apoktenousin auton kai apoktantheis tē tritē hēmera anastēsetai

32. οἱ δὲ ἠγνόουν τὸ ῥῆμα, καὶ ἐφοβοῦντο αὐτὸν ἐπερωτῆσαι.

hoi de ēgnooun to rēma kai efobounto auton eperōtēsai

33. Καὶ ἦλθεν εἰς Καπερναούμ• καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ γενόμενος ἐπηρώτα αὐτούς, Τί ἐν τῇ ὁδῷ πρὸς ἑαυτοὺς διελογίζεσθε;

kai ēlthen eis kapernaoum kai en tē oikia genomenos epērōta autous ti en tē hodō pros heautous dielogizesthe

34. οἱ δὲ ἐσιώπων• πρὸς ἀλλήλους γὰρ διελέχθησαν ἐν τῇ ὁδῷ, τίς μείζων.

hoi de esiōpōn pros allēlous gar dielechthēsan en tē hodō tis meizōn

35. καὶ καθίσας ἐφώνησε τοὺς δώδεκα, καὶ λέγει αὐτοῖς, Εἴ τις θέλει πρῶτος εἶναι, ἔσται πάντων ἔσχατος, καὶ πάντων διάκονος.

kai kathisas efōnēsen tous dōdeka kai legei autois ei tis thelei prōtos einai estai pantōn eschatos kai pantōn diakonos

36. καὶ λαβὼν παιδίον, ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῶν• καὶ ἐναγκαλισάμενος αὐτὸ, εἶπεν αὐτοῖς•

kai labōn paidion hestēsen auto en mesō autōn kai enagkalisamenos auto eipen autois

37. Ὃς ἐὰν ἓν τῶν τοιούτων παιδίων δέξηται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται• καὶ ὃς ἐὰν ἐμὲ δέξηται, οὐκ ἐμὲ δέχεται, ἀλλὰ τὸν ἀποστείλαντά με.

hos ean hen tōn toioutōn paidiōn deksētai epi tō onomati mou eme dechetai kai hos ean eme deksētai ouk eme dechetai alla ton aposteilanta me

38. Ἀπεκρίθη δὲ αὐτῷ ὁ Ἰωάννης, λέγων, Διδάσκαλε, εἴδομέν τινα ἐν τῷ ὀνόματί σου ἐκβάλλοντα δαιμόνια, ὃς οὐκ ἀκολουθεῖ ἡμῖν• καὶ ἐκωλύσαμεν αὐτόν, ὅτι οὐκ ἀκολουθεῖ ἡμῖν.

apekrithē de autō ho iōannēs legōn didaskale eidomen tina en tō onomati sou ekballonta daimonia hos ouk akolouthei hēmin kai ekōlysamen auton hoti ouk akolouthei hēmin

39. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπε, Μὴ κωλύετε αὐτόν• οὐδεὶς γάρ ἐστιν ὃς ποιήσει δύναμιν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, καὶ δυνήσεται ταχὺ κακολογῆσαί με•

ho de iēsous eipen mē kōlyete auton oudeis gar estin hos poiēsei dynamin epi tō onomati mou kai dynēsetai tachy kakologēsai me

40. ὃς γὰρ οὐκ ἔστι καθ’ ἡμῶν, ὑπὲρ ἡμῶν ἐστιν.

hos gar ouk estin kath hēmōn hyper hēmōn estin

41. ὃς γὰρ ἂν ποτίσῃ ὑμᾶς ποτήριον ὕδατος ἐν τῷ ὀνόματι μου, ὅτι Χριστοῦ ἐστέ, ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ ἀπολέσῃ τὸν μισθὸν αὐτοῦ.

hos gar an potisē hymas potērion hydatos en tō onomati mou hoti christou este amēn legō hymin ou mē apolesē ton misthon autou

42. καὶ ὃς ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, καλόν ἐστιν αὐτῷ μᾶλλον εἰ περίκειται λίθος μυλικὸς περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ βέβληται εἰς τὴν θάλασσαν.

kai hos an skandalisē hena tōn mikrōn toutōn tōn pisteuontōn eis eme kalon estin autō mallon ei perikeitai lithos mylikos peri ton trachēlon autou kai beblētai eis tēn thalassan

43. καὶ ἐὰν σκανδαλίζῃ σε ἡ χείρ σου, ἀπόκοψον αὐτήν• καλόν σοι ἐστὶ κυλλὸν εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν, ἢ τὰς δύο χεῖρας ἔχοντα ἀπελθεῖν εἰς τὴν γέενναν, εἰς τὸ πῦρ τὸ ἄσβεστον,

kai ean skandalizē se hē cheir sou apokopson autēn kalon soi estin kyllon eis tēn zōēn eiselthein ē tas dyo cheiras echonta apelthein eis tēn geennan eis to pyr toasbeston

44. ὅπου ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτᾷ, καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται.

hopou ho skōlēks autōn hou teleuta kai to pyr hou sbennytai

45. καὶ ἐὰν ὁ πούς σου σκανδαλίζῃ σε, ἀπόκοψον αὐτόν• καλόν ἐστί σοι εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν χωλόν, ἢ τοὺς δύο πόδας ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὴν γέενναν, εἰς τὸ πῦρ τὸ ἄσβεστον,

kai ean ho pous sou skandalizē se apokopson auton kalon estin soi eiselthein eis tēn zōēn chōlon ē tous dyo podas echonta blēthēnai eis tēn geennan eis to pyr toasbeston

46. ὅπου ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτᾷ, καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται.

hopou ho skōlēks autōn hou teleuta kai to pyr hou sbennytai

47. καὶ ἐὰν ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζῃ σε, ἔκβαλε αὐτόν• καλόν σοι ἐστὶ μονόφθαλμον εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, ἢ δύο ὀφθαλμοὺς ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός,

kai ean ho ofthalmos sou skandalizē se ekbale auton kalon soi estin monofthalmon eiselthein eis tēn basileian tou theou ē dyo ofthalmous echonta blēthēnai eis tēn geennan tou pyros

48. ὅπου ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτᾷ, καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται

hopou ho skōlēks autōn ou teleuta kai to pyr ou sbennytai

49. πᾶς γὰρ πυρὶ ἁλισθήσεται, καὶ πᾶσα θυσία ἀλὶ ἁλισθήσεται

pas gar pyri halisthēsetai kai pasa thysia ali halisthēsetai

50. καλὸν τὸ ἅλας• ἐὰν δὲ τὸ ἅλας ἄναλον γένηται, ἐν τίνι αὐτὸ ἀρτύσετε; ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς ἅλας, καὶ εἰρηνεύετε ἐν ἀλλήλοις.

kalon to halas ean de to halas analon genētai en tini auto artysete echete en heautois halas kai eirēneuete en allēlois

Κεφαλαιο 10

1. Κἀκεῖθεν ἀναστὰς ἔρχεται εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἰουδαίας διὰ τοῦ πέραν τοῦ Ἰορδάνου• καὶ συμπορεύονται πάλιν ὄχλοι πρὸς αὐτόν• καί, ὡς εἰώθει, πάλιν ἐδίδασκεν αὐτούς.

kakeithen anastas erchetai eis ta horia tēs ioudaias dia tou peran tou iordanou kai symporeuontai palin ochloi pros auton kai hōs eiōthei palin edidasken autous

2. καὶ προσελθόντες οἱ Φαρισαῖοι ἐπηρώτησαν αὐτόν, Εἰ ἔξεστιν ἀνδρὶ γυναῖκα ἀπολῦσαι, πειράζοντες αὐτόν.

kai proselthontes hoi farisaioi epērōtēsan auton ei eksestin andri gynaika apolysai peirazontes auton

3. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Τί ὑμῖν ἐνετείλατο Μωσῆς;

ho de apokritheis eipen autois ti hymin eneteilato mōsēs

4. οἱ δὲ εἶπον, Μωσῆς ἐπέτρεψε βιβλίον ἀποστασίου γράψαι, καὶ ἀπολῦσαι.

hoi de eipon mōsēs epetrepsen biblion apostasiou grapsai kai apolysai

5. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἔγραψεν ὑμῖν τὴν ἐντολὴν ταύτην•

kai apokritheis ho iēsous eipen autois pros tēn sklērokardian hymōn egrapsen hymin tēn entolēn tautēn

6. ἀπὸ δὲ ἀρχῆς κτίσεως, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς ὁ Θεός.

apo de archēs ktiseōs arsen kai thēly epoiēsen autous ho theos

7. ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα• καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ,

heneken toutou kataleipsei anthrōpos ton patera autou kai tēn mētera kai proskollēthēsetai pros tēn gynaika autou

8. καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν. ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο, ἀλλὰ μία σάρξ.

kai esontai hoi dyo eis sarka mian hōste ouketi eisin dyo alla mia sarks

9. ὃ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω.

ho oun ho theos synezeuksen anthrōpos mē chōrizetō

10. καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ πάλιν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ περὶ τοῦ αὐτοῦ ἐπηρώτησαν αὐτόν.

kai en tē oikia palin hoi mathētai autou peri tou autou epērōtēsan auton

11. καὶ λέγει αὐτοῖς, Ὃς ἐὰν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ γαμήσῃ ἄλλην, μοιχᾶται ἐπ’ αὐτήν•

kai legei autois hos ean apolysē tēn gynaika autou kai gamēsē allēn moichatai ep autēn

12. καὶ ἐὰν γυνὴ ἀπολύσῃ τὸν ἄνδρα αὐτῆς καὶ γαμηθῇ ἄλλῳ, μοιχᾶται.

kai ean gynē apolysē ton andra autēs kai gamēthē allō moichatai

13. Καὶ προσέφερον αὐτῷ παιδία ἵνα ἅψηται αὐτῶν• οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπετίμων τοῖς προσφέρουσιν

kai proseferon autō paidia hina hapsētai autōn hoi de mathētai epetimōn tois prosferousin

14. ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ἠγανάκτησε, καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με, καὶ μὴ κωλύετε αὐτά. τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

idōn de ho iēsous ēganaktēsen kai eipen autois afete ta paidia erchesthai pros me kai mē kōlyete auta tōn gar toioutōn estin hē basileia tou theou

15. ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὃς ἐὰν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς παιδίον, οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν.

amēn legō hymin hos ean mē deksētai tēn basileian tou theou hōs paidion ou mē eiselthē eis autēn

16. καὶ ἐναγκαλισάμενος αὐτά, τιθεὶς τὰς χεῖρας ἐπ’ αὐτά, ηὐλόγει αὐτά.

kai enagkalisamenos auta titheis tas cheiras ep auta ēulogei auta

17. Καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ εἰς ὁδόν, προσδραμὼν εἷς καὶ γονυπετήσας αὐτὸν ἐπηρώτα αὐτόν, Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσω ἵνα ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;

kai ekporeuomenou autou eis hodon prosdramōn heis kai gonypetēsas auton epērōta auton didaskale agathe ti poiēsō hina zōēn aiōnion klēronomēsō

18. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθός, εἰ μὴ εἷς, ὁ Θεός.

ho de iēsous eipen autō ti me legeis agathon oudeis agathos ei mē heis ho theos

19. τὰς ἐντολὰς οἶδας, Μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, μὴ ἀποστερήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα.

tas entolas oidas mē moicheusēs mē foneusēs mē klepsēs mē pseudomartyrēsēs mē aposterēsēs tima ton patera sou kai tēn mētera

20. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ, Διδάσκαλε, ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου.

ho de apokritheis eipen autō didaskale tauta panta efylaksamēn ek neotētos mou

21. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐμβλέψας αὐτῷ ἠγάπησεν αὐτόν, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ἕν σοί ὑστερεῖ• ὕπαγε, ὅσα ἔχεις πώλησον, καὶ δὸς τοῖς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ• καὶ δεῦρο, ἀκολούθει μοι, ἄρας τὸν σταυρόν.

ho de iēsous emblepsas autō ēgapēsen auton kai eipen autō hen soi hysterei hypage hosa echeis pōlēson kai dos tois ptōchois kai ekseis thēsauron en ouranō kai deuro akolouthei moi aras ton stauron

22. ὁ δὲ στυγνάσας ἐπὶ τῷ λόγῳ ἀπῆλθε λυπούμενος• ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά.

ho de stygnasas epi tō logō apēlthen lypoumenos ēn gar echōn ktēmata polla

23. Καὶ περιβλεψάμενος ὁ Ἰησοῦς λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελεύσονται.

kai periblepsamenos ho iēsous legei tois mathētais autou pōs dyskolōs hoi ta chrēmata echontes eis tēn basileian tou theou eiseleusontai

24. οἱ δὲ μαθηταὶ ἐθαμβοῦντο ἐπὶ τοῖς λόγοις αὐτοῦ. ὁ δὲ Ἰησοῦς πάλιν ἀποκριθεὶς λέγει αὐτοῖς, Τέκνα, πῶς δύσκολόν ἐστι τοὺς πεποιθότας ἐπι τοῖς χρήμασιν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν

hoi de mathētai ethambounto epi tois logois autou ho de iēsous palin apokritheis legei autois tekna pōs dyskolon estin tous pepoithotas epi tois chrēmasin eis tēn basileian tou theou eiselthein

25. εὐκοπώτερόν ἐστι κάμηλον διὰ τῆς τρυμαλιᾶς τῆς ῥαφίδος διελθεῖν, ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν.

eukopōteron estin kamēlon dia tēs trymalias tēs rafidos dielthein ē plousion eis tēn basileian tou theou eiselthein

26. οἱ δὲ περισσῶς ἐξεπλήσσοντο, λέγοντες πρὸς ἑαυτούς, Καὶ τίς δύναται σωθῆναι;

hoi de perissōs ekseplēssonto legontes pros heautous kai tis dynatai sōthēnai

27. ἐμβλέψας δὲ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγει, Παρὰ ἀνθρώποις ἀδύνατον, ἀλλ’ οὐ παρὰ τῷ Θεῷ• πάντα γὰρ δυνατά ἐστι παρὰ τῷ Θεῷ.

emblepsas de autois ho iēsous legei para anthrōpois adynaton all ou para tō theō panta gar dynata estin para tō theō

28. καὶ ἤρξατο ὁ Πέτρος λέγειν αὐτῷ, Ἰδού, ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα, καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι.

kai ērksato ho petros legein autō idou hēmeis afēkamen panta kai ēkolouthēsamen soi

29. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφῆκεν οἰκίαν, ἢ ἀδελφούς, ἢ ἀδελφάς, ἢ πατέρα, ἢ μητέρα, ἢ γυναῖκα, ἢ τέκνα, ἢ ἀγρούς, ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου,

apokritheis de ho iēsous eipen amēn legō hymin oudeis estin hos afēken oikian ē adelfous ē adelfas ē patera hē mētera ē gynaika ē tekna ē agrous heneken emou kaitou euangeliou

30. ἐὰν μὴ λάβῃ ἑκατονταπλασίονα νῦν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ, οἰκίας καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς καὶ μητέρας καὶ τέκνα καὶ ἀγρούς, μετὰ διωγμῶν, καὶ ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον.

ean mē labē hekatontaplasiona nyn en tō kairō toutō oikias kai adelfous kai adelfas kai mēteras kai tekna kai agrous meta diōgmōn kai en tō aiōni tō erchomenō zōēn aiōnion

31. πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι, καὶ οἱ ἔσχατοι πρῶτοι.

polloi de esontai prōtoi eschatoi kai hoi eschatoi prōtoi

32. Ἦσαν δὲ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντες εἰς Ἱεροσόλυμα• καὶ ἦν προάγων αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐθαμβοῦντο, καὶ ἀκολουθοῦντες ἐφοβοῦντο. καὶ παραλαβὼν πάλιν τοὺς δώδεκα, ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν

ēsan de en tē hodō anabainontes eis ierosolyma kai ēn proagōn autous ho iēsous kai ethambounto kai akolouthountes efobounto kai paralabōn palin tous dōdeka ērksato autois legein ta mellonta autōsymbainein

33. ὅτι Ἰδού, ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ τοῖς γραμματεῦσι, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ, καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσι,

hoti idou anabainomen eis ierosolyma kai ho hyios tou anthrōpou paradothēsetai tois archiereusin kai tois grammateusin kai katakrinousin auton thanatō kai paradōsousin auton tois ethnesin

34. καὶ ἐμπαίξουσιν αὐτῷ, καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν, καὶ ἐμπτύσουσιν αὐτῷ, καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν• καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.

kai empaiksousin autō kai mastigōsousin auton kai emptysousin autō kai apoktenousin auton kai tē tritē hēmera anastēsetai

35. Καὶ προσπορεύονται αὐτῷ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης οἱ υἱοὶ Ζεβεδαίου, λέγοντες, Διδάσκαλε, θέλομεν ἵνα ὃ ἐὰν αἰτήσωμέν, ποιήσῃς ἡμῖν.

kai prosporeuontai autō iakōbos kai iōannēs hoi hyioi zebedaiou legontes didaskale thelomen hina ho ean aitēsōmen poiēsēs hēmin

36. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Τί θέλετε ποιῆσαί με ὑμῖν;

ho de eipen autois ti thelete poiēsai me hymin

37. οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ, Δὸς ἡμῖν, ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμῶν σου καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου.

hoi de eipon autō dos hēmin hina heis ek deksiōn sou kai heis eks euōnymōn sou kathisōmen en tē doksē sou

38. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι;

ho de iēsous eipen autois ouk oidate ti aiteisthe dynasthe piein to potērion ho egō pinō kai to baptisma ho egō baptizomai baptisthēnai

39. οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ, Δυνάμεθα. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Τὸ μὲν ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω πίεσθε• καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε•

hoi de eipon autō dynametha ho de iēsous eipen autois to men potērion ho egō pinō piesthe kai to baptisma ho egō baptizomai baptisthēsesthe

40. τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου καὶ ἐξ εὐωνύμων μου οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι, ἀλλ’ οἷς ἡτοίμασται.

to de kathisai ek deksiōn mou kai eks euōnymōn mou ouk estin emon dounai all hois hētoimastai

41. καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἤρξαντο ἀγανακτεῖν περὶ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου.

kai akousantes hoi deka ērksanto aganaktein peri iakōbou kai iōannou

42. ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτοὺς λέγει αὐτοῖς, Οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν• καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν

ho de iēsous proskalesamenos autous legei autois oidate hoti hoi dokountes archein tōn ethnōn katakyrieuousin autōn kai hoi megaloi autōn kateksousiazousin autōn

43. οὐχ οὕτω δὲ ἔσται ἐν ὑμῖν• ἀλλ’ ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν, ἔσται διάκονος ὑμῶν•

ouch houtōs de estai en hymin all hos ean thelē genesthai megas en hymin estai diakonos hymōn

44. καὶ ὃς ἂν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος.

kai hos an thelē hymōn genesthai prōtos estai pantōn doulos

45. καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν.

kai gar ho hyios tou anthrōpou ouk ēlthen diakonēthēnai alla diakonēsai kai dounai tēn psychēn autou lytron anti pollōn

46. Καὶ ἔρχονται εἰς Ἰεριχώ• καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ ἀπὸ Ἰεριχώ, καὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ ὄχλου ἱκανοῦ, υἱὸς Τιμαίου Βαρτιμαῖος ὁ τυφλὸς ἐκάθητο παρὰ τὴν ὁδὸν προσαιτῶν.

kai erchontai eis ierichō kai ekporeuomenou autou apo ierichō kai tōn mathētōn autou kai ochlou hikanou hyios timaiou bartimaios ho tyflos ekathēto para tēn hodon prosaitōn

47. καὶ ἀκούσας ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖός ἐστιν, ἤρξατο κράζειν καὶ λέγειν, Ὁ ὑιὸς Δαβίδ Ἰησοῦ, ἐλέησόν με.

kai akousas hoti iēsous ho nazōraios estin ērksato krazein kai legein ho hyios david iēsou eleēson me

48. καὶ ἐπετίμων αὐτῷ πολλοί, ἵνα σιωπήσῃ• ὁ δὲ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν, Υἱὲ Δαβίδ, ἐλέησόν με.

kai epetimōn autō polloi hina siōpēsē ho de pollō mallon ekrazen hyie david eleēson me

49. καὶ στὰς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτὸν, φωνηθῆναι• καὶ φωνοῦσι τὸν τυφλόν, λέγοντες αὐτῷ, Θάρσει• ἔγειραι, φωνεῖ σε.

kai stas ho iēsous eipen auton fōnēthēnai kai fōnousin ton tyflon legontes autō tharsei egeirai fōnei se

50. ὁ δὲ ἀποβαλὼν τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ ἀναστὰς ἦλθε πρὸς τὸν Ἰησοῦν.

ho de apobalōn to himation autou anastas ēlthen pros ton iēsoun

51. καὶ ἀποκριθεὶς λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Τί θέλεις ποιήσω σοί; ὁ δὲ τυφλὸς εἶπεν αὐτῷ, Ῥαββονί, ἵνα ἀναβλέψω.

kai apokritheis legei autō ho iēsous ti theleis poiēsō soi ho de tyflos eipen autō rabboni hina anablepsō

52. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Ὕπαγε• ἡ πίστις σου σέσωκέ σε. καὶ εὐθέως ἀνέβλεψε, καὶ ἠκολούθει τῷ Ἰησοῦ ἐν τῇ ὁδῷ.

ho de iēsous eipen autō hypage hē pistis sou sesōken se kai eutheōs aneblepsen kai ēkolouthei tō iēsou en tē hodō

Κεφαλαιο 11

1. Καὶ ὅτε ἐγγίζουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ, εἰς Βηθφαγὴ καὶ Βηθανίαν, πρὸς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν, ἀποστέλλει δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ,

kai hote engizousin eis ierousalēm eis bēthfagē kai bēthanian pros to oros tōn elaiōn apostellei dyo tōn mathētōn autou

2. καὶ λέγει αὐτοῖς, Ὑπάγετε εἰς τὴν κώμην τὴν κατέναντι ὑμῶν• καὶ εὐθέως εἰσπορευόμενοι εἰς αὐτὴν εὑρήσετε πῶλον δεδεμένον, ἐφ’ ὃν οὐδεὶς ἀνθρώπων κεκάθικε• λύσαντες αὐτὸν ἀγάγετε.

kai legei autois hypagete eis tēn kōmēn tēn katenanti hymōn kai eutheōs eisporeuomenoi eis autēn heurēsete pōlon dedemenon ef hon oudeis anthrōpōn kekathiken lysantes auton agagete

3. καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ, Τί ποιεῖτε τοῦτο; εἴπατε, ὅτι Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει• καὶ εὐθέως αὐτὸν ἀποστελεῖ ὧδε.

kai ean tis hymin eipē ti poieite touto eipate hoti ho kyrios autou chreian echei kai eutheōs auton apostelei hōde

4. ἀπῆλθον δὲ καὶ εὗρον τὸν πῶλον δεδεμένον πρὸς τὴν θύραν ἔξω ἐπὶ τοῦ ἀμφόδου, καὶ λύουσιν αὐτόν.

apēlthon de kai heuron ton pōlon dedemenon pros tēn thyran eksō epi tou amfodou kai lyousin auton

5. καί τινες τῶν ἐκεῖ ἑστηκότων ἔλεγον αὐτοῖς, Τί ποιεῖτε λύοντες τὸν πῶλον;

kai tines tōn ekei hestēkotōn elegon autois ti poieite lyontes ton pōlon

6. οἱ δὲ εἶπον αὐτοῖς καθὼς ἐνετείλατο ὁ Ἰησοῦς• καὶ ἀφῆκαν αὐτούς.

hoi de eipon autois kathōs eneteilato ho iēsous kai afēkan autous

7. καὶ ἤγαγον τὸν πῶλον πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἐπέβαλον αὐτῷ τὰ ἱμάτια αὐτῶν, καὶ ἐκάθισεν ἐπ’ αὐτῷ.

kai ēgagon ton pōlon pros ton iēsoun kai epebalon autō ta himatia autōn kai ekathisen ep autō

8. πολλοὶ δὲ τὰ ἱμάτια αὐτῶν ἔστρωσαν εἰς τὴν ὁδόν• ἄλλοι δὲ στοιβάδας ἔκοπτον ἐκ τῶν δένδρων, καὶ ἐστρώννυον εἰς τὴν ὁδόν.

polloi de ta himatia autōn estrōsan eis tēn hodon alloi de stoibadas ekopton ek tōn dendrōn kai estrōnnyon eis tēn hodon

9. καὶ οἱ προάγοντες καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες ἔκραζον, λέγοντες, Ὡσαννά• εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου•

kai hoi proagontes kai hoi akolouthountes ekrazon legontes hōsanna eulogēmenos ho erchomenos en onomati kyriou

10. εὐλογημένη ἡ ἐρχομένη βασιλεία ἐν ὀνόματι Κυρίου τοῦ πατρὸς ἡμῶν Δαβίδ• Ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις.

eulogēmenē hē erchomenē basileia en onomati kyriou tou patros hēmōn david hōsanna en tois hypsistois

11. Καὶ εἰσῆλθεν εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ Ἰησοῦς, καὶ εἰς τὸ ἱερόν• καὶ περιβλεψάμενος πάντα, ὀψίας ἤδη οὔσης τῆς ὥρας, ἐξῆλθεν εἰς Βηθανίαν μετὰ τῶν δώδεκα.

kai eisēlthen eis ierosolyma ho iēsous kai eis to hieron kai periblepsamenos panta opsias ēdē ousēs tēs hōras eksēlthen eis bēthanian meta tōn dōdeka

12. Καὶ τῇ ἐπαύριον ἐξελθόντων αὐτῶν ἀπὸ Βηθανίας, ἐπείνασε.

kai tē epaurion ekselthontōn autōn apo bēthanias epeinasen

13. καὶ ἰδὼν συκῆν μακρόθεν, ἔχουσαν φύλλα, ἦλθεν εἰ ἄρα εὑρήσει τι ἐν αὐτῇ• καὶ ἐλθὼν ἐπ’ αὐτήν, οὐδὲν εὗρεν εἰ μὴ φύλλα• οὐ γὰρ ἦν καιρὸς σύκων.

kai idōn sykēn makrothen echousan fylla ēlthen ei ara heurēsei ti en autē kai elthōn ep autēn ouden heuren ei mē fylla hou gar ēn kairos sykōn

14. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ, Μηκέτι ἐκ σοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μηδεὶς καρπὸν φάγοι. καὶ ἤκουον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.

kai apokritheis ho iēsous eipen autē mēketi ek sou eis ton aiōna mēdeis karpon fagoi kai ēkouon hoi mathētai autou

15. Καὶ ἔρχονται εἰς Ἱεροσόλυμα• καὶ εἰσελθὼν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερὸν ἤρξατο ἐκβάλλειν τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ• καὶ τὰς τραπέζας τῶν κολλυβιστῶν, καὶ τὰς καθέδρας τῶν πωλούντων τὰς περιστερὰς κατέστρεψε•

kai erchontai eis ierosolyma kai eiselthōn ho iēsous eis to hieron ērksato ekballein tous pōlountas kai agorazontas en tō hierō kai tas trapezas tōn kollybistōn kai tas kathedras tōn pōlountōntas peristeras katestrepsen

16. καὶ οὐκ ἤφιεν ἵνα τις διενέγκῃ σκεῦος διὰ τοῦ ἱεροῦ.

kai ouk ēfien hina tis dienegkē skeuos dia tou hierou

17. καὶ ἐδίδασκε, λέγων αὐτοῖς, Οὐ γέγραπται ὅτι Ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν; ὑμεῖς δὲ εποιήσατε αὐτὸν σπήλαιον λῃστῶν.

kai edidasken legōn autois ou gegraptai hoti ho oikos mou oikos proseuchēs klēthēsetai pasin tois ethnesin hymeis de epoiēsate auton spēlaion lēstōn

18. καὶ ἤκουσαν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ ἀρχιερεῖς, καὶ ἐζήτουν πῶς αὐτὸν ἀπολέσουσιν• ἐφοβοῦντο γὰρ αὐτόν, ὅτι πᾶς ὁ ὄχλος ἐξεπλήσσετο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ.

kai ēkousan hoi grammateis kai hoi archiereis kai ezētoun pōs auton apolesousin efobounto gar auton hoti pas ho ochlos ekseplēsseto epi tē didachē autou

19. Καὶ ὅτε ὀψὲ ἐγένετο, ἐξεπορεύετο ἔξω τῆς πόλεως.

kai hote opse egeneto ekseporeueto eksō tēs poleōs

20. Καὶ πρωῒ παραπορευόμενοι, εἶδον τὴν συκῆν ἐξηραμμένην ἐκ ῥιζῶν.

kai prōi paraporeuomenoi eidon tēn sykēn eksērammenēn ek rizōn

21. καὶ ἀναμνησθεὶς ὁ Πέτρος λέγει αὐτῷ, Ῥαββί, ἴδε, ἡ συκῆ ἣν κατηράσω ἐξήρανται.

kai anamnēstheis ho petros legei autō rabbi ide hē sykē hēn katērasō eksērantai

22. καὶ ἀποκριθεὶς Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς, Ἔχετε πίστιν Θεοῦ.

kai apokritheis iēsous legei autois echete pistin theou

23. ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν ὅτι ὃς ἂν εἴπῃ τῷ ὄρει τούτῳ, Ἄρθητι, καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ μὴ διακριθῇ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, ἀλλὰ πιστεύσῃ ὅτι ἃ λέγεῖ γίνεται• ἔσται αὐτῷ ὃ ἐὰν εἴπῃ.

amēn gar legō hymin hoti hos an eipē tō orei toutō arthēti kai blēthēti eis tēn thalassan kai mē diakrithē en tē kardia autou alla pisteusē hoti ha legei ginetaiestai autō ho ean eipē

24. διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, Πάντα ὅσα ἄν προσεύχομενοι αἰτεῖσθε, πιστεύετε ὅτι λαμβάνετε, καὶ ἔσται ὑμῖν.

dia touto legō hymin panta hosa an proseuchomenoi aiteisthe pisteuete hoti lambanete kai estai hymin

25. καὶ ὅταν στήκητε προσευχόμενοι, ἀφίετε εἴ τι ἔχετε κατά τινος• ἵνα καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἀφῇ ὑμῖν τὰ παραπτώματα ὑμῶν.

kai hotan stēkēte proseuchomenoi afiete ei ti echete kata tinos hina kai ho patēr hymōn ho en tois ouranois afē hymin ta paraptōmata hymōn

26. εἰ δὲ ὑμεῖς οὖκ ἀφίετε, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἀφήσεὶ τὰ παραπτώματα ὑμῶν.

ei de hymeis ouk afiete oude ho patēr hymōn ho en tois ouranois afēsei ta paraptōmata hymōn

27. Καὶ ἔρχονται πάλιν εἰς Ἱεροσόλυμα• καὶ ἐν τῷ ἱερῷ περιπατοῦντος αὐτοῦ, ἔρχονται πρὸς αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι,

kai erchontai palin eis ierosolyma kai en tō hierō peripatountos autou erchontai pros auton hoi archiereis kai hoi grammateis kai hoi presbyteroi

28. καὶ λέγουσιν αὐτῷ, Ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς; καὶ τίς σοι τὴν ἐξουσίαν ταύτην ἔδωκεν ἵνα ταῦτα ποιῇς;

kai legousin autō en poia eksousia tauta poieis kai tis soi tēn eksousian tautēn edōken hina tauta poiēs

29. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Ἐπερωτήσω ὑμᾶς κἀγὼ ἕνα λόγον, καὶ ἀποκρίθητέ μοι, καὶ ἐρῶ ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.

ho de iēsous apokritheis eipen autois eperōtēsō hymas kagō hena logon kai apokrithēte moi kai erō hymin en poia eksousia tauta poiō

30. τὸ βάπτισμα Ἰωάννου ἐξ οὐρανοῦ ἦν, ἢ ἐξ ἀνθρώπων; ἀποκρίθητέ μοι.

to baptisma iōannou eks ouranou ēn ē eks anthrōpōn apokrithēte moi

31. καὶ ἐλογίζοντο πρὸς ἑαυτούς, λέγοντες, Ἐὰν εἴπωμεν, Ἐξ οὐρανοῦ, ἐρεῖ, Διατί οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ;

kai elogizonto pros heautous legontes ean eipōmen eks ouranou erei dia ti oun ouk episteusate autō

32. ἀλλ’ ἐὰν εἴπωμεν, Ἐξ ἀνθρώπων, ἐφοβοῦντο τὸν λαόν• ἅπαντες γὰρ εἶχον τὸν Ἰωάννην, ὅτι ὄντως προφήτης ἦν.

all ean eipōmen eks anthrōpōn efobounto ton laon hapantes gar eichon ton iōannēn hoti ontōs profētēs ēn

33. καὶ ἀποκριθέντες λέγουσι τῷ Ἰησοῦ, Οὐκ οἴδαμεν. καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀποκριθεὶς λέγει αὐτοῖς, Οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.

kai apokrithentes legousin tō iēsou ouk oidamen kai ho iēsous apokritheis legei autois oude egō legō hymin en poia eksousia tauta poiō

Κεφαλαιο 12

1. Καὶ ἤρξατο αὐτοῖς ἐν παραβολαῖς λέγεῖν, Ἀμπελῶνα ἐφύτευσεν ἄνθρωπος, καὶ περιέθηκε φραγμόν, καὶ ὤρυξεν ὑπολήνιον, καὶ ᾠκοδόμησε πύργον, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησε.

kai ērksato autois en parabolais legein ampelōna efyteusen anthrōpos kai periethēken fragmon kai ōryksen hypolēnion kai ōkodomēsen pyrgon kai eksedoto auton geōrgois kai apedēmēsen

2. καὶ ἀπέστειλε πρὸς τοὺς γεωργοὺς τῷ καιρῷ δοῦλον, ἵνα παρὰ τῶν γεωργῶν λάβῃ ἀπὸ τοῦ καρποῦ τοῦ ἀμπελῶνος.

kai apesteilen pros tous geōrgous tō kairō doulon hina para tōn geōrgōn labē apo tou karpou tou ampelōnos

3. οἱ δὲ λαβόντες αὐτὸν ἔδειραν, καὶ ἀπέστειλαν κενόν.

hoi de labontes auton edeiran kai apesteilan kenon

4. καὶ πάλιν ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς ἄλλον δοῦλον• κἀκεῖνον λιθοβολήσαντες ἐκεφαλαίωσαν, καὶ ἀπέστειλαν ἠτιμωμένον.

kai palin apesteilen pros autous allon doulon kakeinon lithobolēsantes ekefalaiōsan kai apesteilan ētimōmenon

5. καὶ πάλιν ἄλλον ἀπέστειλε• κἀκεῖνον ἀπέκτειναν• καὶ πολλοὺς ἄλλους, τοὓς μὲν δέροντες, τοὺς δὲ ἀποκτείνοντες.

kai palin allon apesteilen kakeinon apekteinan kai pollous allous tous men derontes tous de apokteinontes

6. ἔτι οὖν ἕνα υἱὸν ἔχων ἀγαπητὸν αὐτοῦ, ἀπέστειλε καὶ αὐτὸν πρὸς αὐτοὺς ἔσχατον, λέγων ὅτι Ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου.

eti oun hena hyion echōn agapēton autou apesteilen kai auton pros autous eschaton legōn hoti entrapēsontai ton hyion mou

7. ἐκεῖνοι δὲ οἱ γεωργοὶ εἶπον πρὸς ἑαυτοὺς ὅτι Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος• δεῦτε, ἀποκτείνωμεν αὐτόν, καὶ ἡμῶν ἔσται ἡ κληρονομία.

ekeinoi de hoi geōrgoi eipon pros heautous hoti houtos estin ho klēronomos deute apokteinōmen auton kai hēmōn estai hē klēronomia

8. καὶ λαβόντες αὐτόν ἀπέκτειναν, καὶ ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος.

kai labontes auton apekteinan kai eksebalon eksō tou ampelōnos

9. τί οὖν ποιήσει ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος; ἐλεύσεται καὶ ἀπολέσει τοὺς γεωργούς, καὶ δώσει τὸν ἀμπελῶνα ἄλλοις.

ti oun poiēsei ho kyrios tou ampelōnos eleusetai kai apolesei tous geōrgous kai dōsei ton ampelōna allois

10. οὐδὲ τὴν γραφὴν ταύτην ἀνέγνωτε, Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας•

oude tēn grafēn tautēn anegnōte lithon hon apedokimasan hoi oikodomountes houtos egenēthē eis kefalēn gōnias

11. παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν;

para kyriou egeneto hautē kai estin thaumastē en ofthalmois hēmōn

12. καὶ ἐζήτουν αὐτὸν κρατῆσαι, καὶ ἐφοβήθησαν τὸν ὄχλον• ἔγνωσαν γὰρ ὅτι πρὸς αὐτοὺς τὴν παραβολὴν εἶπε• καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἀπῆλθον.

kai ezētoun auton kratēsai kai efobēthēsan ton ochlon egnōsan gar hoti pros autous tēn parabolēn eipen kai afentes auton apēlthon

13. Καὶ ἀποστέλλουσι πρὸς αὐτόν τινας τῶν Φαρισαίων καὶ τῶν Ἡρωδιανῶν, ἵνα αὐτὸν ἀγρεύσωσι λόγῳ.

kai apostellousin pros auton tinas tōn farisaiōn kai tōn hērōdianōn hina auton agreusōsin logō

14. οἱ δὲ ἐλθόντες λέγουσιν αὐτῷ, Διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ, καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός• οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων, ἀλλ’ ἐπ’ ἀληθείας τὴν ὁδὸν τοῦ Θεοῦ διδάσκεις• ἔξεστι κῆνσον Καίσαρι δοῦναι ἢ οὔ;

hoi de elthontes legousin autō didaskale oidamen hoti alēthēs ei kai ou melei soi peri oudenos ou gar blepeis eis prosōpon anthrōpōn all ep alētheias tēn hodon tou theou didaskeiseksestin kēnson kaisari dounai ē ou

15. δῶμεν, ἥ μὴ δῶμεν ὁ δὲ εἰδὼς αὐτῶν τὴν ὑπόκρισιν εἶπεν αὐτοῖς, Τί με πειράζετε φέρετέ μοι δηνάριον, ἵνα ἴδω

dōmen ē mē dōmen ho de eidōs autōn tēn hypokrisin eipen autois ti me peirazete ferete moi dēnarion hina idō

16. οἱ δὲ ἤνεγκαν. καὶ λέγει αὐτοῖς, Τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή; οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ, Καίσαρος.

hoi de ēnegkan kai legei autois tinos hē eikōn hautē kai hē epigrafē hoi de eipon autō kaisaros

17. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Ἀπόδοτε τὰ Καίσαρος Καίσαρι, καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ. Καὶ ἐθαύμασαν ἐπ’ αὐτῷ.

kai apokritheis ho iēsous eipen autois apodote ta kaisaros kaisari kai ta tou theou tō theō kai ethaumasan ep autō

18. Καὶ ἔρχονται Σαδδουκαῖοι πρὸς αὐτόν, οἵτινες λέγουσιν ἀνάστασιν μὴ εἶναι• καὶ ἐπηρώτησαν αὐτόν, λέγοντες,

kai erchontai saddoukaioi pros auton hoitines legousin anastasin mē einai kai epērōtēsan auton legontes

19. Διδάσκαλε, Μωσῆς ἔγραψεν ἡμῖν, ὅτι ἐάν τινος ἀδελφὸς ἀποθάνῃ, καὶ καταλίπῃ γυναῖκα, καὶ τέκνα μὴ ἀφῇ, ἵνα λάβῃ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἐξαναστήσῃ σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ•

didaskale mōsēs egrapsen hēmin hoti ean tinos adelfos apothanē kai katalipē gynaika kai tekna mē afē hina labē ho adelfos autou tēn gynaika autou kai eksanastēsē sperma tō adelfō autou

20. ἑπτὰ οὖν ἀδελφοὶ ἦσαν• καὶ ὁ πρῶτος ἔλαβε γυναῖκα, καὶ ἀποθνήσκων οὐκ ἀφῆκε σπέρμα•

hepta oun adelfoi ēsan kai ho prōtos elaben gynaika kai apothnēskōn ouk afēken sperma

21. καὶ ὁ δεύτερος ἔλαβεν αὐτήν, καὶ ἀπέθανε, καὶ οὐδὲ αὐτὸς ἀφῆκε σπέρμα• καὶ ὁ τρίτος ὡσαύτως

kai ho deuteros elaben autēn kai apethanen kai oude autos afēken sperma kai ho tritos hōsautōs

22. καὶ ἔλαβον αὐτὴν οἱ ἑπτὰ, καὶ οὐκ ἀφῆκαν σπέρμα. ἔσχάτη πάντων ἀπέθανε καὶ ἡ γυνή.

kai elabon autēn hoi hepta kai ouk afēkan sperma eschatē pantōn apethanen kai hē gynē

23. ἐν τῇ οὖν ἀναστάσει, ὅταν ἀναστῶσι, τίνος αὐτῶν ἔσται γυνή; οἱ γὰρ ἑπτὰ ἔσχον αὐτὴν γυναῖκα.

en tē oun anastasei hotan anastōsin tinos autōn estai gynē hoi gar hepta eschon autēn gynaika

24. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Οὐ διὰ τοῦτο πλανᾶσθε, μὴ εἰδότες τὰς γραφάς, μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ;

kai apokritheis ho iēsous eipen autois ou dia touto planasthe mē eidotes tas grafas mēde tēn dynamin tou theou

25. ὅταν γὰρ ἐκ νεκρῶν ἀναστῶσιν, οὔτε γαμοῦσιν, οὔτε γαμίσκονται, ἀλλ’ εἰσὶν ὡς ἄγγελοι οἱ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

hotan gar ek nekrōn anastōsin oute gamousin oute gamiskontai all eisin hōs angeloi hoi en tois ouranois

26. περὶ δὲ τῶν νεκρῶν, ὅτι ἐγείρονται, οὐκ ἀνέγνωτε ἐν τῇ βίβλῳ Μωσέως, ἐπὶ τῆς βάτου, ὡς εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεός, λέγων, Ἐγὼ ὁ Θεὸς Ἀβραάμ, καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαάκ, καὶ ὁ Θεὸς Ἰακώβ;

peri de tōn nekrōn hoti egeirontai ouk anegnōte en tē biblō mōseōs epi tēs batou hōs eipen autō ho theos legōn egō ho theos abraam kai ho theos isaak kaiho theos iakōb

27. οὐκ ἔστιν ὁ Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ Θεὸς ζώντων• ὑμεῖς οὖν πολὺ πλανᾶσθε.

ouk estin ho theos nekrōn alla theos zōntōn hymeis oun poly planasthe

28. Καὶ προσελθὼν εἷς τῶν γραμματέων, ἀκούσας αὐτῶν συζητούντων, εἰδὼς ὅτι καλῶς αὐτοῖς ἀπεκρίθη, ἐπηρώτησεν αὐτόν, Ποία ἐστὶ πρώτη πασῶν ἐντολή;

kai proselthōn heis tōn grammateōn akousas autōn syzētountōn eidōs hoti kalōs autois apekrithē epērōtēsen auton poia estin prōtē pasōn entolē

29. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη αὐτῷ ὅτι Πρώτη πασῶν τῶν ἐντολῶν, Ἄκουε, Ἰσραήλ• Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν, Κύριος εἷς ἐστί•

ho de iēsous apekrithē autō hoti prōtē pasōn tōn entolōn akoue israēl kyrios ho theos hēmōn kyrios heis estin

30. καὶ ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου. αὕτη πρώτη ἐντολή.

kai agapēseis kyrion ton theon sou eks holēs tēs kardias sou kai eks holēs tēs psychēs sou kai eks holēs tēs dianoias sou kai eks holēs tēs ischyos sou autēprōtē entolē

31. καὶ δευτέρα ὁμοία αὕτη, Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστι.

kai deutera homoia autē agapēseis ton plēsion sou hōs seauton meizōn toutōn allē entolē ouk estin

32. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ γραμματεύς, Καλῶς, διδάσκαλε, ἐπ’ ἀληθείας εἶπας ὅτι εἷς ἐστι Θεος, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν αὐτοῦ•

kai eipen autō ho grammateus kalōs didaskale ep alētheias eipas hoti heis estin theos kai ouk estin allos plēn autou

33. καὶ τὸ ἀγαπᾷν αὐτὸν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας, καὶ ἐξ ὅλης τῆς συνέσεως, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος, καὶ τὸ ἀγαπᾷν τὸν πλησίον ὡς ἑαυτόν, πλεῖόν ἐστι πάντων τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ τῶν θυσιῶν.

kai to agapan auton eks holēs tēs kardias kai eks holēs tēs syneseōs kai eks holēs tēs psychēs kai eks holēs tēs ischyos kai to agapan ton plēsion hōs heautonpleion estin pantōn tōn holokautōmatōn kai tōn thysiōn

34. καὶ ὁ Ἰησοῦς ἰδὼν αὐτὸν ὅτι νουνεχῶς ἀπεκρίθη, εἶπεν αὐτῷ, Οὐ μακρὰν εἶ ἀπὸ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ. καὶ οὐδεὶς οὐκέτι ἐτόλμα αὐτὸν ἐπερωτῆσαι.

kai ho iēsous idōn auton hoti nounechōs apekrithē eipen autō ou makran ei apo tēs basileias tou theou kai oudeis ouketi etolma auton eperōtēsai

35. Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς ἔλεγε, διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ, Πῶς λέγουσιν οἱ γραμματεῖς ὅτι ὁ Χριστὸς, υἱός ἐστι Δαβίδ;

kai apokritheis ho iēsous elegen didaskōn en tō hierō pōs legousin hoi grammateis hoti ho christos hyios estin david

36. αὐτὸς γὰρ Δαβὶδ εἶπεν ἐν τῷ Πνεύματι τῷ Ἁγίῳ, Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου, Κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου.

autos gar david eipen en tō pneumati tō hagiō eipen ho kyrios tō kyriō mou kathou ek deksiōn mou heōs an thō tous echthrous sou hypopodion tōn podōn sou

37. Αὐτὸς οὖν Δαβὶδ λέγει αὐτὸν Κύριον• καὶ πόθεν υἱός αὐτοῦ ἐστι; καὶ ὁ πολὺς ὄχλος ἤκουεν αὐτοῦ ἡδέως.

autos oun david legei auton kyrion kai pothen hyios autou estin kai ho polys ochlos ēkouen autou hēdeōs

38. Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ, Βλέπετε ἀπὸ τῶν γραμματέων, τῶν θελόντων ἐν στολαῖς περιπατεῖν, καὶ ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς,

kai elegen autois en tē didachē autou blepete apo tōn grammateōn tōn thelontōn en stolais peripatein kai aspasmous en tais agorais

39. καὶ πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς, καὶ πρωτοκλισίας ἐν τοῖς δείπνοις•

kai prōtokathedrias en tais synagōgais kai prōtoklisias en tois deipnois

40. οἱ κατεσθίοντες τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν, καὶ προφάσει μακρὰ προσευχόμενοι• οὗτοι λήψονται περισσότερον κρίμα.

hoi katesthiontes tas oikias tōn chērōn kai profasei makra proseuchomenoi houtoi lēpsontai perissoteron krima

41. Καὶ καθίσας ὁ Ἰησοῦς κατέναντι τοῦ γαζοφυλακίου ἐθεώρει πῶς ὁ ὄχλος βάλλει χαλκὸν εἰς τὸ γαζοφυλάκιον• καὶ πολλοὶ πλούσιοι ἔβαλλον πολλά.

kai kathisas ho iēsous katenanti tou gazofylakiou etheōrei pōs ho ochlos ballei chalkon eis to gazofylakion kai polloi plousioi eballon polla

42. καὶ ἐλθοῦσα μία χήρα πτωχὴ ἔβαλε λεπτὰ δύο, ὅ ἐστι κοδράντης.

kai elthousa mia chēra ptōchē ebalen lepta dyo ho estin kodrantēs

43. καὶ προσκαλεσάμενος τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, λέγει αὐτοῖς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἡ χήρα αὕτη ἡ πτωχὴ πλεῖον πάντων βέβληκε τῶν βαλόντων εἰς τὸ γαζοφυλάκιον•

kai proskalesamenos tous mathētas autou legei autois amēn legō hymin hoti hē chēra hautē hē ptōchē pleion pantōn beblēken tōn balontōn eis to gazofylakion

44. πάντες γὰρ ἐκ τοῦ περισσεύοντος αὐτοῖς ἔβαλον• αὕτη δὲ ἐκ τῆς ὑστερήσεως αὐτῆς πάντα ὅσα εἶχεν ἔβαλεν, ὅλον τὸν βίον αὐτῆς.

pantes gar ek tou perisseuontos autois ebalon autē de ek tēs hysterēseōs autēs panta hosa eichen ebalen holon ton bion bion

Κεφαλαιο 13

1. Καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ ἐκ τοῦ ἱεροῦ, λέγει αὐτῷ εἷς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Διδάσκαλε, ἴδε, ποταποὶ λίθοι καὶ ποταπαὶ οἰκοδομαί.

kai ekporeuomenou autou ek tou hierou legei autō heis tōn mathētōn autou didaskale ide potapoi lithoi kai potapai oikodomai

2. καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ, Βλέπεις ταύτας τὰς μεγάλας οἰκοδομάς; οὐ μὴ ἀφεθῇ λίθος ἐπὶ λίθῷ, ὃς οὐ μὴ καταλυθῇ.

kai ho iēsous apokritheis eipen autō blepeis tautas tas megalas oikodomas ou mē afethē lithos epi lithō hos ou mē katalythē

3. Καὶ καθημένου αὐτοῦ εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν κατέναντι τοῦ ἱεροῦ, ἐπηρώτων αὐτὸν κατ’ ἰδίαν Πέτρος καὶ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης καὶ Ἀνδρέας,

kai kathēmenou autou eis to oros tōn elaiōn katenanti tou hierou epērōtōn auton kat idian petros kai iakōbos kai iōannēs kai andreas

4. Εἰπὲ ἡμῖν, πότε ταῦτα ἔσται; καὶ τί τὸ σημεῖον ὅταν μέλλῃ πάντα ταῦτα συντελεῖσθαι;

eipe hēmin pote tauta estai kai ti to sēmeion hotan mellē panta tauta synteleisthai

5. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀποκριθεὶς αὐτοῖς ἤρξατο λέγειν, Βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ

ho de iēsous apokritheis autois ērksato legein blepete mē tis hymas planēsē

6. πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, λέγοντες ὅτι Ἐγώ εἰμι• καὶ πολλοὺς πλανήσουσιν.

polloi gar eleusontai epi tō onomati mou legontes hoti egō eimi kai pollous planēsousin

7. ὅταν δὲ ἀκούσητε πολέμους καὶ ἀκοὰς πολέμων, μὴ θροεῖσθε• δεῖ γὰρ γενέσθαι• ἀλλ’ οὔπω τὸ τέλος.

hotan de akousēte polemous kai akoas polemōn mē throeisthe dei gar genesthai all oupō to telos

8. ἐγερθήσεται γὰρ ἔθνος ἐπὶ ἔθνος, καὶ βασιλεία ἐπὶ βασιλείαν• καὶ ἔσονται σεισμοὶ κατὰ τόπους, καὶ ἔσονται λιμοὶ καὶ ταραχαί• ἀρχαὶ ὠδίνων ταῦτα.

egerthēsetai gar ethnos epi ethnos kai basileia epi basileian kai esontai seismoi kata topous kai esontai limoi kai tarachai archai ōdinōn tauta

9. Βλέπετε δὲ ὑμεῖς ἑαυτούς• παραδώσουσι γὰρ ὑμᾶς εἰς συνέδρια, καὶ εἰς συναγωγὰς δαρήσεσθε, καὶ ἐπὶ ἡγεμόνων καὶ βασιλέων ἀχθήσεσθε ἕνεκεν ἐμοῦ, εἰς μαρτύριον αὐτοῖς.

blepete de hymeis heautous paradōsousin gar hymas eis synedria kai eis synagōgas darēsesthe kai epi hēgemonōn kai basileōn achthēsesthe heneken emou eis martyrion autois

10. καὶ εἰς πάντα τὰ ἔθνη δεῖ πρῶτον κηρυχθῆναι τὸ εὐαγγέλιον.

kai eis panta ta ethnē dei prōton kērychthēnai to euangelion

11. ὅταν δὲ ἀγάγωσιν ὑμᾶς παραδιδόντες, μὴ προμεριμνᾶτε τί λαλήσητε, μηδὲ μελετᾶτε• ἀλλ’ ὃ ἐὰν δοθῇ ὑμῖν ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ, τοῦτο λαλεῖτε• οὐ γάρ ἐστε ὑμεῖς οἱ λαλοῦντες, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον.

hotan de agagōsin hymas paradidontes mē promerimnate ti lalēsēte mēde meletate all ho ean dothē hymin en ekeinē tē hōra touto laleite ou gar este hymeis hoi lalountes alla topneuma to hagion

12. παραδώσει δὲ ἀδελφὸς ἀδελφὸν εἰς θάνατον, καὶ πατὴρ τέκνον• καὶ ἐπαναστήσονται τέκνα ἐπὶ γονεῖς, καὶ θανατώσουσιν αὐτούς•

paradōsei de adelfos adelfon eis thanaton kai patēr teknon kai epanastēsontai tekna epi goneis kai thanatōsousin autous

13. καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου• ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται.

kai esesthe misoumenoi hypo pantōn dia to onoma mou ho de hypomeinas eis telos houtos sōthēsetai

14. Ὅταν δὲ ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως, τὸ ῥηθὲν ὑπὸ Δανιὴλ τοῦ προφήτου, ἑστὼς ὅπου οὐ δεῖ ὁ ἀναγινώσκων νοείτω, τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη•

hotan de idēte to bdelygma tēs erēmōseōs to rēthen hypo daniēl tou profētou hestōs hopou ou dei ho anaginōskōn noeitō tote hoi en tē ioudaia feugetōsan eis ta orē

15. ὁ δὲ ἐπὶ τοῦ δώματος μὴ καταβάτω εἰς τὴν οἰκίαν, μηδὲ εἰσελθέτω ἆραί τι ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ•

ho de epi tou dōmatos mē katabatō eis tēn oikian mēde eiselthetō arai ti ek tēs oikias autou

16. καὶ ὁ εἰς τὸν ἀγρὸν ὢν μὴ ἐπιστρεψάτω εἰς τὰ ὀπίσω, ἆραι τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ.

kai ho eis ton agron ōn mē epistrepsatō eis ta opisō arai to himation autou

17. οὐαὶ δὲ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις.

ouai de tais en gastri echousais kai tais thēlazousais en ekeinais tais hēmerais

18. προσεύχεσθε δὲ ἵνα μὴ γένηται ἡ φυγὴ ὑμῶν χειμῶνος.

proseuchesthe de hina mē genētai hē fygē hymōn cheimōnos

19. ἔσονται γὰρ αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι θλῖψις, οἵα οὐ γέγονε τοιαύτη ἀπ’ ἀρχῆς κτίσεως ἣς ἔκτισεν ὁ Θεὸς ἕως τοῦ νῦν, καὶ οὐ μὴ γένηται.

esontai gar hai hēmerai ekeinai thlipsis hoia ou gegonen toiautē ap archēs ktiseōs hēs ektisen ho theos heōs tou nyn kai ou mē genētai

20. καὶ εἰ μὴ Κύριος ἐκολόβωσε τὰς ἡμέρας, οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σάρξ• ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐκλεκτούς, οὓς ἐξελέξατο, ἐκολόβωσε τὰς ἡμέρας.

kai ei mē kyrios ekolobōsen tas hēmeras ouk an esōthē pasa sarks alla dia tous eklektous hous ekseleksato ekolobōsen tas hēmeras

21. καὶ τότε ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ, Ἴδού, ὧδε ὁ Χριστός, ἢ Ἰδού, ἐκεῖ, μὴ πιστεύσητε

kai tote ean tis hymin eipē idou hōde ho christos hē idou ekei mē pisteusēte

22. ἐγερθήσονται γὰρ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται, καὶ δώσουσι σημεῖα καὶ τέρατα, πρὸς τὸ ἀποπλανᾷν, εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς.

egerthēsontai gar pseudochristoi kai pseudoprofētai kai dōsousin sēmeia kai terata pros to apoplanan ei dynaton kai tous eklektous

23. ὑμεῖς δὲ βλέπετε• ἰδού, προείρηκα ὑμῖν πάντα.

hymeis de blepete idou proeirēka hymin panta

24. Ἀλλ’ ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις, μετὰ τὴν θλῖψιν ἐκείνην, ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται, καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς,

all en ekeinais tais hēmerais meta tēn thlipsin ekeinēn ho hēlios skotisthēsetai kai hē selēnē ou dōsei to fengos autēs

25. καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ ἔσονται ἐκπίπτοντες, καὶ αἱ δυνάμεις αἱ ἐν τοῖς οὐρανοῖς σαλευθήσονται.

kai hoi asteres tou ouranou esontai ekpiptontes kai hai dynameis hai en tois ouranois saleuthēsontai

26. καὶ τότε ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν νεφέλαις μετὰ δυνάμεως πολλῆς καὶ δόξης.

kai tote opsontai ton hyion tou anthrōpou erchomenon en nefelais meta dynameōs pollēs kai doksēs

27. καὶ τότε ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ, καὶ ἐπισυνάξει τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων, ἀπ’ ἄκρου γῆς ἕως ἄκρου οὐρανοῦ.

kai tote apostelei tous angelous autou kai episynaksei tous eklektous autou ek tōn tessarōn anemōn ap akrou gēs heōs akrou ouranou

28. Ἀπὸ δὲ τῆς συκῆς μάθετε τὴν παραβολήν• ὅταν αὐτῆς ἤδη ὁ κλάδος ἁπαλὸς γένηται καὶ ἐκφύῃ τὰ φύλλα, γινώσκετε ὅτι ἐγγὺς τὸ θέρος ἐστίν•

apo de tēs sykēs mathete tēn parabolēn hotan autēs ēdē ho klados hapalos genētai kai ekfyē ta fylla ginōskete hoti engys to theros estin

29. οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅταν ταῦτα ἴδητε γινόμενα, γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἐπὶ θύραις.

houtōs kai hymeis hotan tauta idēte ginomena ginōskete hoti engys estin epi thyrais

30. ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη, μέχρις οὗ πάντα ταῦτα γένηται.

amēn legō hymin hoti ou mē parelthē hē genea hautē mechris hou panta tauta genētai

31. ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται• οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσι.

ho ouranos kai hē gē pareleusontai hoi de logoi mou ou mē parelthōsin

32. περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ τῆς ὥρας οὐδεὶς οἶδεν, οὐδὲ οἱ ἄγγελοι οἱ ἐν οὐρανῷ, οὐδὲ ὁ υἱός, εἰ μὴ ὁ πατήρ.

peri de tēs hēmeras ekeinēs kai tēs hōras oudeis oiden oude hoi angeloi hoi en ouranō oude ho hyios ei mē ho patēr

33. βλέπετε, ἀγρυπνεῖτε καὶ προσεύχεσθε• οὐκ οἴδατε γὰρ πότε ὁ καιρός ἐστιν.

blepete agrypneite kai proseuchesthe ouk oidate gar pote ho kairos estin

34. ὡς ἄνθρωπος ἀπόδημος ἀφεὶς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, καὶ δοὺς τοῖς δούλοις αὐτοῦ τὴν ἐξουσίαν, καὶ ἑκάστῳ τὸ ἔργον αὐτοῦ, καὶ τῷ θυρωρῷ ἐνετείλατο ἵνα γρηγορῇ.

hōs anthrōpos apodēmos afeis tēn oikian autou kai dous tois doulois autou tēn eksousian kai hekastō to ergon autou kai tō thyrōrō eneteilato hina grēgorē

35. γρηγορεῖτε οὖν• οὐκ οἴδατε γὰρ πότε ὁ κύριος τῆς οἰκίας ἔρχεται, ὀψέ, ἢ μεσονυκτίου, ἢ ἀλεκτοροφωνίας, ἢ πρωΐ•

grēgoreite oun ouk oidate gar pote ho kyrios tēs oikias erchetai opse ē mesonyktiou ē alektorofōnias ē prōi

36. μὴ ἐλθὼν ἐξαίφνης εὕρῃ ὑμᾶς καθεύδοντας.

mē elthōn eksaifnēs heurē hymas katheudontas

37. ἃ δὲ ὑμῖν λέγω πᾶσι λέγω, Γρηγορεῖτε.

ha de hymin legō pasin legō grēgoreite

Κεφαλαιο 14

1. Ἦν δὲ τὸ πάσχα καὶ τὰ ἄζυμα μετὰ δύο ἡμέρας• καὶ ἐζήτουν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς πῶς αὐτὸν ἐν δόλῳ κρατήσαντες ἀποκτείνωσιν•

ēn de to pascha kai ta azyma meta dyo hēmeras kai ezētoun hoi archiereis kai hoi grammateis pōs auton en dolō kratēsantes apokteinōsin

2. ἔλεγον δέ, Μὴ ἐν τῇ ἑορτῇ, μήποτε θόρυβος ἔσται τοῦ λαοῦ.

elegon de mē en tē heortē mēpote thorybos estai tou laou

3. Καὶ ὄντος αὐτοῦ ἐν Βηθανίᾳ, ἐν τῇ οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ, κατακειμένου αὐτοῦ, ἦλθε γυνὴ ἔχουσα ἀλάβαστρον μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτελοῦς• καὶ συντρίψασα τὸ ἀλάβαστρον, κατέχεεν αὐτοῦ κατὰ τῆς κεφαλῆς.

kai ontos autou en bēthania en tē oikia simōnos tou leprou katakeimenou autou ēlthen gynē echousa alabastron myrou nardou pistikēs polytelous kai syntripsasa to alabastron katecheen autou kata tēs kefalēs

4. ἦσαν δέ τινες ἀγανακτοῦντες πρὸς ἑαυτούς, καὶ λέγοντες, Εἰς τί ἡ ἀπώλεια αὕτη τοῦ μύρου γέγονεν;

ēsan de tines aganaktountes pros heautous kai legontes eis ti hē apōleia hautē tou myrou gegonen

5. ἠδύνατο γὰρ τοῦτο πραθῆναι ἐπάνω τριακοσίων δηναρίων, καὶ δοθῆναι τοῖς πτωχοῖς. καὶ ἐνεβριμῶντο αὐτῇ.

ēdynato gar touto prathēnai epanō triakosiōn dēnariōn kai dothēnai tois ptōchois kai enebrimōnto autē

6. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἄφετε αὐτήν• τί αὐτῇ κόπους παρέχετε; καλὸν ἔργον εἰργάσατο εἰς ἐμέ.

ho de iēsous eipen afete autēn ti autē kopous parechete kalon ergon eirgasato eis eme

7. πάντοτε γὰρ τοὺς πτωχοὺς ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, καὶ ὅταν θέλητε δύνασθε αὐτοὺς εὖ ποιῆσαι• ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε.

pantote gar tous ptōchous echete meth heautōn kai hotan thelēte dynasthe autous eu poiēsai eme de ou pantote echete

8. ὃ εἶχεν αὕτη ἐποίησε• προέλαβε μυρίσαι μου τὸ σῶμά εἰς τὸν ἐνταφιασμόν.

ho eichen autē epoiēsen proelaben myrisai mou to sōma eis ton entafiasmon

9. ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅπου ἂν κηρυχθῇ τὸ εὐαγγέλιον τοῦτο εἰς ὅλον τὸν κόσμον, καὶ ὃ ἐποίησεν αὕτη λαληθήσεται εἰς μνημόσυνον αὐτῆς.

amēn legō hymin hopou an kērychthē to euangelion touto eis holon ton kosmon kai ho epoiēsen autē lalēthēsetai eis mnēmosynon autēs

10. Καὶ ὁ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης, εἷς τῶν δώδεκα, ἀπῆλθε πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς, ἵνα παραδῷ αὐτὸν αὐτοῖς.

kai ho ioudas ho iskariōtēs heis tōn dōdeka apēlthen pros tous archiereis hina paradō auton autois

11. οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐχάρησαν, καὶ ἐπηγγείλαντο αὐτῷ ἀργύριον δοῦναι• καὶ ἐζήτει πῶς εὐκαίρως αὐτὸν παραδῷ.

hoi de akousantes echarēsan kai epēngeilanto autō argyrion dounai kai ezētei pōs eukairōs auton paradō

12. Καὶ τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ τῶν ἀζύμων, ὅτε τὸ πάσχα ἔθυον, λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Ποῦ θέλεις ἀπελθόντες ἑτοιμάσωμεν ἵνα φάγῃς τὸ πάσχα;

kai tē prōtē hēmera tōn azymōn hote to pascha ethyon legousin autō hoi mathētai autou pou theleis apelthontes hetoimasōmen hina fagēs to pascha

13. καὶ ἀποστέλλει δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ λέγει αὐτοῖς, Ὑπάγετε εἰς τὴν πόλιν, καὶ ἀπαντήσει ὑμῖν ἄνθρωπος κεράμιον ὕδατος βαστάζων• ἀκολουθήσατε αὐτῷ,

kai apostellei dyo tōn mathētōn autou kai legei autois hypagete eis tēn polin kai apantēsei hymin anthrōpos keramion hydatos bastazōn akolouthēsate autō

14. καὶ ὅπου ἐὰν εἰσέλθῃ, εἴπατε τῷ οἰκοδεσπότῃ, ὅτι Ὁ διδάσκαλος λέγει, Ποῦ ἐστι τὸ κατάλυμά, ὅπου τὸ πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν μου φάγω;

kai hopou ean eiselthē eipate tō oikodespotē hoti ho didaskalos legei pou estin to katalyma hopou to pascha meta tōn mathētōn mou fagō

15. καὶ αὐτὸς ὑμῖν δείξει ἀνώγεον μέγα ἐστρωμένον ἕτοιμον• ἐκεῖ ἑτοιμάσατε ἡμῖν.

kai autos hymin deiksei anōgeon mega estrōmenon hetoimon ekei hetoimasate hēmin

16. καὶ ἐξῆλθον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ἦλθον εἰς τὴν πόλιν, καὶ εὗρον καθὼς εἶπεν αὐτοῖς, καὶ ἡτοίμασαν τὸ πάσχα.

kai eksēlthon hoi mathētai autou kai ēlthon eis tēn polin kai heuron kathōs eipen autois kai hētoimasan to pascha

17. Καὶ ὀψίας γενομένης ἔρχεται μετὰ τῶν δώδεκα.

kai opsias genomenēs erchetai meta tōn dōdeka

18. καὶ ἀνακειμένων αὐτῶν καὶ ἐσθιόντων, εἶπεν ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με, ὁ ἐσθίων μετ’ ἐμοῦ.

kai anakeimenōn autōn kai esthiontōn eipen ho iēsous amēn legō hymin hoti heis eks hymōn paradōsei me ho esthiōn met emou

19. οἱ δὲ ἤρξαντο λυπεῖσθαι, καὶ λέγειν αὐτῷ εἷς καθ’ εἷς, Μή τι ἐγώ; καὶ ἄλλος, Μή τι ἐγώ;

hoi de ērksanto lypeisthai kai legein autō heis kath heis mēti egō kai allos mēti egō

20. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Εἷς ἐκ τῶν δώδεκα, ὁ ἐμβαπτόμενος μετ’ ἐμοῦ εἰς τὸ τρύβλιον.

ho de apokritheis eipen autois heis ek tōn dōdeka ho embaptomenos met emou eis to tryblion

21. ὁ μὲν υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὑπάγει, καθὼς γέγραπται περὶ αὐτοῦ• οὐαὶ δὲ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι’ οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται• καλὸν ἦν αὐτῷ εἰ οὐκ ἐγεννήθη ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος.

ho men hyios tou anthrōpou hypagei kathōs gegraptai peri autou ouai de tō anthrōpō ekeinō di hou ho hyios tou anthrōpou paradidotai kalon ēn autō ei ouk egennēthē ho anthrōposekeinos

22. Καὶ ἐσθιόντων αὐτῶν, λαβὼν ὁ Ἰησοῦς ἄρτον, εὐλογήσας ἔκλασε, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς, καὶ εἶπε, Λάβετε, φάγετε• τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου.

kai esthiontōn autōn labōn ho iēsous arton eulogēsas eklasen kai edōken autois kai eipen labete fagete touto estin to sōma mou

23. καὶ λαβὼν τὸ ποτήριον, εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὐτοῖς• καὶ ἔπιον ἐξ αὐτοῦ πάντες.

kai labōn to potērion eucharistēsas edōken autois kai epion eks autou pantes

24. καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τοῦτό ἐστι τὸ αἷμά μου, τὸ τῆς καινῆς διαθήκης, τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον

kai eipen autois touto estin to haima mou to tēs kainēs diathēkēs to peri pollōn ekchynomenon

25. ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐκέτι οὐ μὴ πίω ἐκ τοῦ γεννήματος τῆς ἀμπέλου, ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὅταν αὐτὸ πίνω καινὸν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ.

amēn legō hymin hoti ouketi ou mē piō ek tou gennēmatos tēs ampelou heōs tēs hēmeras ekeinēs hotan auto pinō kainon en tē basileia tou theou

26. Καὶ ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν.

kai hymnēsantes eksēlthon eis to oros tōn elaiōn

27. Καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ὅτι Πάντες σκανδαλισθήσεσθε ἐν ἐμοὶ ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ• ὅτι γέγραπται, Πατάξω τὸν ποιμένα, καὶ διασκορπισθήσεται τὰ πρόβατα.

kai legei autois ho iēsous hoti pantes skandalisthēsesthe en emoi en tē nykti tautē hoti gegraptai pataksō ton poimena kai diaskorpisthēsetai ta probata

28. ἀλλὰ μετὰ τὸ ἐγερθῆναί με, προάξω ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν.

alla meta to egerthēnai me proaksō hymas eis tēn galilaian

29. ὁ δὲ Πέτρος ἔφη αὐτῷ, Καὶ εἰ πάντες σκανδαλισθήσονται, ἀλλ’ οὐκ ἐγώ.

ho de petros efē autō kai ei pantes skandalisthēsontai all ouk egō

30. καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν λέγω σοι, ὅτι σήμερον ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ, πρὶν ἢ δὶς ἀλέκτορα φωνῆσαι, τρὶς ἀπαρνήσῃ με.

kai legei autō ho iēsous amēn legō soi hoti sēmeron en tē nykti tautē prin ē dis alektora fōnēsai tris aparnēsē me

31. ὁ δὲ ἐκ περισσοῦ ἔλεγε μᾶλλον, Ἐάν με δέῃ συναποθανεῖν σοι, οὐ μή σε ἀπαρνήσομαι. ὡσαύτως δὲ καὶ πάντες ἔλεγον.

ho de ek perissou elegen mallon ean me deē synapothanein soi ou mē se aparnēsomai hōsautōs de kai pantes elegon

32. Καὶ ἔρχονται εἰς χωρίον οὗ τὸ ὄνομα Γεθσημανῆ• καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Καθίσατε ὧδε, ἕως προσεύξωμαι.

kai erchontai eis chōrion hou to onoma gethsēmanē kai legei tois mathētais autou kathisate hōde heōs proseuksōmai

33. καὶ παραλαμβάνει τὸν Πέτρον καὶ τὸν Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην μεθ’ ἑαυτοῦ, καὶ ἤρξατο ἐκθαμβεῖσθαι καὶ ἀδημονεῖν.

kai paralambanei ton petron kai ton iakōbon kai iōannēn meth heautou kai ērksato ekthambeisthai kai adēmonein

34. καὶ λέγει αὐτοῖς, Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου• μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε.

kai legei autois perilypos estin hē psychē mou heōs thanatou meinate hōde kai grēgoreite

35. καὶ προελθὼν μικρόν, ἔπεσεν ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ προσηύχετο ἵνα, εἰ δυνατόν ἐστι, παρέλθῃ ἀπ’ αὐτοῦ ἡ ὥρα.

kai proelthōn mikron epesen epi tēs gēs kai prosēucheto hina ei dynaton estin parelthē ap autou hē hōra

36. καὶ ἔλεγεν, Ἀββᾶ, ὁ πατήρ, πάντα δυνατά σοι. παρένεγκε τὸ ποτήριον ἀπ’ ἐμοῦ τοῦτο• ἀλλ’ οὐ τί ἐγὼ θέλω, ἀλλὰ τί σύ.

kai elegen abba ho patēr panta dynata soi parenegke to potērion ap emou touto all ou ti egō thelō alla ti sy

37. καὶ ἔρχεται, καὶ εὑρίσκει αὐτοὺς καθεύδοντας, καὶ λέγει τῷ Πέτρῳ, Σίμων, καθεύδεις; οὐκ ἴσχυσας μίαν ὥραν γρηγορῆσαι;

kai erchetai kai heuriskei autous katheudontas kai legei tō petrō simōn katheudeis ouk ischysas mian hōran grēgorēsai

38. γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν. τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής.

grēgoreite kai proseuchesthe hina mē eiselthēte eis peirasmon to men pneuma prothymon hē de sarks asthenēs

39. καὶ πάλιν ἀπελθὼν προσηύξατο, τὸν αὐτὸν λόγον εἰπών.

kai palin apelthōn prosēuksato ton auton logon eipōn

40. καὶ ὑποστρέψας εὗρεν αὐτοὺς πάλιν καθεύδοντας• ἦσαν γὰρ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν βεβαρημένοι, καὶ οὐκ ᾔδεισαν τί αὐτῷ ἀποκριθῶσι.

kai upostrepsas heuren autous palin katheudontas ēsan gar hoi ofthalmoi autōn bebarēmenoi kai ouk ēdeisan ti autō apokrithōsin

41. καὶ ἔρχεται τὸ τρίτον, καὶ λέγει αὐτοῖς, Καθεύδετε τὸ λοιπὸν καὶ ἀναπαύεσθε. ἀπέχει• ἦλθεν ἡ ὥρα• ἰδού, παραδίδοται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἁμαρτωλῶν.

kai erchetai to triton kai legei autois katheudete to loipon kai anapauesthe apechei ēlthen hē hōra idou paradidotai ho hyios tou anthrōpou eis tas cheiras tōn hamartōlōn

42. ἐγείρεσθε, ἄγωμεν• ἰδού, ὁ παραδιδούς με ἤγγικε.

egeiresthe agōmen idou ho paradidous me ēngiken

43. Καὶ εὐθέως, ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος, παραγίνεται Ἰούδας, εἷς ὢν τῶν δώδεκα, καὶ μετ’ αὐτοῦ ὄχλος πολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων, παρὰ τῶν ἀρχιερέων καὶ τῶν γραμματέων καὶ τῶν πρεσβυτέρων.

kai eutheōs eti autou lalountos paraginetai ioudas heis ōn tōn dōdeka kai met autou ochlos polys meta machairōn kai ksylōn para tōn archiereōn kai tōn grammateōn kai tōn presbyterōn

44. δεδώκει δὲ ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν σύσσημον αὐτοῖς, λέγων, Ὃν ἂν φιλήσω, αὐτός ἐστι• κρατήσατε αὐτόν, καὶ ἀπαγάγετε ἀσφαλῶς.

dedōkei de ho paradidous auton syssēmon autois legōn hon an filēsō autos estin kratēsate auton kai apagagete asfalōs

45. καὶ ἐλθών, εὐθέως προσελθὼν αὐτῷ λέγει, Ῥαββί, ῥαββί• καὶ κατεφίλησεν αὐτόν.

kai elthōn eutheōs proselthōn autō legei rabbi rabbi kai katefilēsen auton

46. οἱ δὲ ἐπέβαλον ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας αὑτῶν, καὶ ἐκράτησαν αὐτόν.

hoi de epebalon ep auton tas cheiras autōn kai ekratēsan auton

47. εἷς δέ τις τῶν παρεστηκότων σπασάμενος τὴν μάχαιραν ἔπαισε τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως, καὶ ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον.

heis de tis tōn parestēkotōn spasamenos tēn machairan epaisen ton doulon tou archiereōs kai afeilen autou to ōtion

48. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Ὡς ἐπὶ λῃστὴν ἐξήλθετε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων συλλαβεῖν με;

kai apokritheis ho iēsous eipen autois hōs epi lēstēn eksēlthete meta machairōn kai ksylōn syllabein me

49. καθ’ ἡμέραν ἤμην πρὸς ὑμᾶς ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων, καὶ οὐκ ἐκρατήσατέ με• ἀλλ’ ἵνα πληρωθῶσιν αἱ γραφαί.

kath hēmeran ēmēn pros hymas en tō hierō didaskōn kai ouk ekratēsate me all hina plērōthōsin hai grafai

50. καὶ ἀφέντες αὐτὸν πάντες ἔφυγον.

kai afentes auton pantes efygon

51. Καὶ εἰς τις νεανίσκος ἠκολούθει αὐτῷ, περιβεβλημένος σινδόνα ἐπὶ γυμνοῦ. καὶ κρατοῦσιν αὐτὸν οἱ νεανίσκοι•

kai eis tis neaniskos ēkolouthei autō peribeblēmenos sindona epi gymnou kai kratousin auton hoi neaniskoi

52. ὁ δὲ καταλιπὼν τὴν σινδόνα γυμνὸς ἔφυγεν ἀπ’ αὐτῶν.

ho de katalipōn tēn sindona gymnos efygen ap autōn

53. Καὶ ἀπήγαγον τὸν Ἰησοῦν πρὸς τὸν ἀρχιερέα• καὶ συνέρχονται αὐτῷ πάντες οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ γραμματεῖς.

kai apēgagon ton iēsoun pros ton archierea kai synerchontai autō pantes hoi archiereis kai hoi presbyteroi kai hoi grammateis

54. καὶ ὁ Πέτρος ἀπὸ μακρόθεν ἠκολούθησεν αὐτῷ ἕως ἔσω εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως• καὶ ἦν συγκαθήμενος μετὰ τῶν ὑπηρετῶν, καὶ θερμαινόμενος πρὸς τὸ φῶς.

kai ho petros apo makrothen ēkolouthēsen autō heōs esō eis tēn aulēn tou archiereōs kai ēn sygkathēmenos meta tōn hypēretōn kai thermainomenos pros to fōs

55. οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ ὅλον τὸ συνέδριον ἐζήτουν κατὰ τοῦ Ἰησοῦ μαρτυρίαν, εἰς τὸ θανατῶσαι αὐτόν• καὶ οὐχ εὕρισκον.

hoi de archiereis kai holon to synedrion ezētoun kata tou iēsou martyrian eis to thanatōsai auton kai ouch heuriskon

56. πολλοὶ γὰρ ἐψευδομαρτύρουν κατ’ αὐτοῦ, καὶ ἴσαι αἱ μαρτυρίαι οὐκ ἦσαν.

polloi gar epseudomartyroun kat autou kai isai hai martyriai ouk ēsan

57. καί τινες ἀναστάντες ἐψευδομαρτύρουν κατ’ αὐτοῦ λέγοντες

kai tines anastantes epseudomartyroun kat autou legontes

58. ὅτι Ἡμεῖς ἠκούσαμεν αὐτοῦ λέγοντος ὅτι Ἐγὼ καταλύσω τὸν ναὸν τοῦτον τὸν χειροποίητον, καὶ διὰ τριῶν ἡμερῶν ἄλλον ἀχειροποίητον οἰκοδομήσω

hoti hēmeis ēkousamen autou legontos hoti egō katalysō ton naon touton ton cheiropoiēton kai dia triōn hēmerōn allon acheiropoiēton oikodomēsō

59. καὶ οὐδὲ οὕτως ἴση ἦν ἡ μαρτυρία αὐτῶν.

kai oude houtōs isē ēn hē martyria autōn

60. καὶ ἀναστὰς ὁ ἀρχιερεὺς εἰς τὸ μέσον ἐπηρώτησε τὸν Ἰησοῦν, λέγων, Οὐκ ἀποκρίνῃ οὐδέν; τί οὗτοί σου καταμαρτυροῦσιν;

kai anastas ho archiereus eis to meson epērōtēsen ton iēsoun legōn ouk apokrinē ouden ti houtoi sou katamartyrousin

61. ὁ δὲ ἐσιώπα, καὶ οὐδὲν ἀπεκρίνατο. πάλιν ὁ ἀρχιερεὺς ἐπηρώτα αὐτόν, καὶ λέγει αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ Χριστός, ὁ υἱὸς τοῦ εὐλογητοῦ;

ho de esiōpa kai ouden apekrinato palin ho archiereus epērōta auton kai legei autō sy ei ho christos ho hyios tou eulogētou

62. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἐγώ εἰμι. καὶ ὄψεσθε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου καθήμενον ἐκ δεξιῶν τῆς δυνάμεως, καὶ ἐρχόμενον μετὰ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ.

ho de iēsous eipen egō eimi kai opsesthe ton hyion tou anthrōpou kathēmenon ek deksiōn tēs dynameōs kai erchomenon meta tōn nefelōn tou ouranou

63. ὁ δὲ ἀρχιερεὺς διαρρήξας τοὺς χιτῶνας αὐτοῦ λέγει, Τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων;

ho de archiereus diarrēksas tous chitōnas autou legei ti eti chreian echomen martyrōn

64. ἠκούσατε τῆς βλασφημίας• τί ὑμῖν φαίνεται; οἱ δὲ πάντες κατέκριναν αὐτὸν εἶναι ἔνοχον θανάτου.

ēkousate tēs blasfēmias ti hymin fainetai hoi de pantes katekrinan auton einai enochon thanatou

65. καὶ ἤρξαντό τινες ἐμπτύειν αὐτῷ, καὶ περικαλύπτειν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ κολαφίζειν αὐτόν, καὶ λέγειν αὐτῷ, Προφήτευσον• καὶ οἱ ὑπηρέται ῥαπίσμασιν αὐτὸν ἔβαλλον.

kai ērksanto tines emptyein autō kai perikalyptein to prosōpon autou kai kolafizein auton kai legein autō profēteuson kai hoi hypēretai rapismasin auton eballon

66. Καὶ ὄντος τοῦ Πέτρου ἐν τῇ αὐλῇ κάτω, ἔρχεται μία τῶν παιδισκῶν τοῦ ἀρχιερέως,

kai ontos tou petrou en tē aulē katō erchetai mia tōn paidiskōn tou archiereōs

67. καὶ ἰδοῦσα τὸν Πέτρον θερμαινόμενον, ἐμβλέψασα αὐτῷ λέγει, Καὶ σὺ μετὰ τοῦ Ναζαρηνοῦ Ἰησοῦ ἦσθα.

kai idousa ton petron thermainomenon emblepsasa autō legei kai sy meta tou nazarēnou iēsou ēstha

68. ὁ δὲ ἠρνήσατο, λέγων, Οὐκ οἶδα, οὐδὲ ἐπίσταμαι τί σὺ λέγεις. καὶ ἐξῆλθεν ἔξω εἰς τὸ προαύλιον• καὶ ἀλέκτωρ ἐφώνησε.

ho de ērnēsato legōn ouk oida oude epistamai ti sy legeis kai eksēlthen eksō eis to proaulion kai alektōr efōnēsen

69. καὶ ἡ παιδίσκη ἰδοῦσα αὐτὸν πάλιν ἤρξατο λέγειν τοῖς παρεστηκόσιν ὅτι Οὗτος ἐξ αὐτῶν ἐστίν.

kai hē paidiskē idousa auton palin ērksato legein tois parestēkosin hoti houtos eks autōn estin

70. ὁ δὲ πάλιν ἠρνεῖτο. καὶ μετὰ μικρὸν πάλιν οἱ παρεστῶτες ἔλεγον τῷ Πέτρῳ, Ἀληθῶς ἐξ αὐτῶν εἶ• καὶ γὰρ Γαλιλαῖος εἶ, καὶ ἡ λαλιά σου ὁμοιάζει.

ho de palin ērneito kai meta mikron palin hoi parestōtes elegon tō petrō alēthōs eks autōn ei kai gar galilaios ei kai hē lalia sou omoiazei

71. ὁ δὲ ἤρξατο ἀναθεματίζειν καὶ ὀμνύειν ὅτι Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ὃν λέγετε.

ho de ērksato anathematizein kai omnyein hoti ouk oida ton anthrōpon touton hon legete

72. καὶ ἐκ δευτέρου ἀλέκτωρ ἐφώνησε. καὶ ἀνεμνήσθη ὁ Πέτρος τοῦ ῥήματος οὖ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι δίς, ἀπαρνήσῃ με τρίς. καὶ ἐπιβαλὼν ἔκλαιε.

kai ek deuterou alektōr efōnēsen kai anemnēsthē ho petros tou rēmatos hou eipen autō ho iēsous hoti prin alektora fōnēsai dis aparnēsē me tris kai epibalōn eklaien

Κεφαλαιο 15

1. Καὶ εὐθέως ἐπὶ τὸ πρωῒ συμβούλιον ποιήσαντες οἱ ἀρχιερεῖς μετὰ τῶν πρεσβυτέρων καὶ γραμματέων, καὶ ὅλον τὸ συνέδριον, δήσαντες τὸν Ἰησοῦν ἀπήνεγκαν καὶ παρέδωκαν τῷ Πιλάτῳ.

kai eutheōs epi to prōi symboulion poiēsantes hoi archiereis meta tōn presbyterōn kai grammateōn kai holon to synedrion dēsantes ton iēsoun apēnegkan kai paredōkan tō pilatō

2. καὶ ἐπηρώτησεν αὐτὸν ὁ Πιλάτος, Σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ, Σὺ λέγεις.

kai epērōtēsen auton ho pilatos sy ei ho basileus tōn ioudaiōn ho de apokritheis eipen autō sy legeis

3. καὶ κατηγόρουν αὐτοῦ οἱ ἀρχιερεῖς πολλά• αὐτὸς δὲ οὐδὲν ἀπεκρίνατο.

kai katēgoroun autou hoi archiereis polla autos de ouden apekrinato

4. ὁ δὲ Πιλάτος πάλιν ἐπηρώτησεν αὐτόν, λέγων, Οὐκ ἀποκρίνῃ οὐδέν; ἴδε, πόσα σου καταμαρτυροῦσιν.

ho de pilatos palin epērōtēsen auton legōn ouk apokrinē ouden ide posa sou katamartyrousin

5. ὁ δὲ Ἰησοῦς οὐκέτι οὐδὲν ἀπεκρίθη, ὥστε θαυμάζειν τὸν Πιλάτον.

ho de iēsous ouketi ouden apekrithē hōste thaumazein ton pilaton

6. Κατὰ δὲ ἑορτὴν ἀπέλυεν αὐτοῖς ἕνα δέσμιον, ὅνπερ ᾐτοῦντο.

kata de heortēn apelyen autois hena desmion onper ētounto

7. ἦν δὲ ὁ λεγόμενος Βαραββᾶς μετὰ τῶν συστασιαστῶν δεδεμένος, οἵτινες ἐν τῇ στάσει φόνον πεποιήκεισαν.

ēn de ho legomenos barabbas meta tōn systasiastōn dedemenos hoitines en tē stasei fonon pepoiēkeisan

8. καὶ ἀναβοήσας ὁ ὄχλος ἤρξατο αἰτεῖσθαι καθὼς ἀεί ἐποίει αὐτοῖς.

kai anaboēsas ho ochlos ērksato aiteisthai kathōs aei epoiei autois

9. ὁ δὲ Πιλάτος ἀπεκρίθη αὐτοῖς, λέγων, Θέλετε ἀπολύσω ὑμῖν τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων;

ho de pilatos apekrithē autois legōn thelete apolysō hymin ton basilea tōn ioudaiōn

10. ἐγίνωσκε γὰρ ὅτι διὰ φθόνον παραδεδώκεισαν αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς.

eginōsken gar hoti dia fthonon paradedōkeisan auton hoi archiereis

11. οἱ δὲ ἀρχιερεῖς ἀνέσεισαν τὸν ὄχλον, ἵνα μᾶλλον τὸν Βαραββᾶν ἀπολύσῃ αὐτοῖς.

hoi de archiereis aneseisan ton ochlon hina mallon ton barabban apolysē autois

12. ὁ δὲ Πιλάτος ἀποκριθεὶς πάλιν εἶπεν αὐτοῖς, Τί οὖν θέλετε ποιήσω ὃν λέγετε βασιλέα τῶν Ἰουδαίων;

ho de pilatos apokritheis palin eipen autois ti oun thelete poiēsō hon legete basilea tōn ioudaiōn

13. οἱ δὲ πάλιν ἔκραξαν, Σταύρωσον αὐτόν.

hoi de palin ekraksan staurōson auton

14. ὁ δὲ Πιλάτος ἔλεγεν αὐτοῖς, Τί γὰρ κακὸν ἐποίησεν; οἱ δὲ περισσοτέρως ἔκραξαν, Σταύρωσον αὐτόν.

ho de pilatos elegen autois ti gar kakon epoiēsen hoi de perissoterōs ekraksan staurōson auton

15. ὁ δὲ Πιλάτος βουλόμενος τῷ ὄχλῳ τὸ ἱκανὸν ποιῆσαι, ἀπέλυσεν αὐτοῖς τὸν Βαραββᾶν• καὶ παρέδωκε τὸν Ἰησοῦν, φραγελλώσας, ἵνα σταυρωθῇ.

ho de pilatos boulomenos tō ochlō to hikanon poiēsai apelysen autois ton barabban kai paredōken ton iēsoun fragellōsas hina staurōthē

16. Οἱ δὲ στρατιῶται ἀπήγαγον αὐτὸν ἔσω τῆς αὐλῆς, ὅ ἐστι πραιτώριον, καὶ συγκαλοῦσιν ὅλην τὴν σπεῖραν,

hoi de stratiōtai apēgagon auton esō tēs aulēs ho estin praitōrion kai sygkalousin holēn tēn speiran

17. καὶ ἐνδύουσιν αὐτὸν πορφύραν, καὶ περιτιθέασιν αὐτῷ πλέξαντες ἀκάνθινον στέφανον,

kai endyousin auton porfyran kai perititheasin autō pleksantes akanthinon stefanon

18. καὶ ἤρξαντο ἀσπάζεσθαι αὐτόν, Χαῖρε, βασιλεῦ τῶν Ἰουδαίων•

kai ērksanto aspazesthai auton chaire basileu tōn ioudaiōn

19. καὶ ἔτυπτον αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν καλάμῳ, καὶ ἐνέπτυον αὐτῷ, καὶ τιθέντες τὰ γόνατα προσεκύνουν αὐτῷ.

kai etypton autou tēn kefalēn kalamō kai eneptyon autō kai tithentes ta gonata prosekynoun autō

20. καὶ ὅτε ἐνέπαιξαν αὐτῷ, ἐξέδυσαν αὐτὸν τὴν πορφύραν, καὶ ἐνέδυσαν αὐτὸν τὰ ἱμάτια τὰ ἴδια. Καὶ ἐξάγουσιν αὐτὸν ἵνα σταυρώσωσιν αὐτόν.

kai hote enepaiksan autō eksedysan auton tēn porfyran kai enedysan auton ta himatia ta idia kai eksagousin auton hina staurōsōsin auton

21. καὶ ἀγγαρεύουσι παράγοντά τινα Σίμωνα Κυρηναῖον, ἐρχόμενον ἀπ’ ἀγροῦ, τὸν πατέρα Ἀλεξάνδρου καὶ Ῥούφου, ἵνα ἄρῃ τὸν σταυρὸν αὐτοῦ.

kai angareuousin paragonta tina simōna kyrēnaion erchomenon ap agrou ton patera aleksandrou kai roufou hina arē ton stauron autou

22. καὶ φέρουσιν αὐτὸν ἐπὶ Γολγοθᾶ τόπον, ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον, κρανίου τόπος.

kai ferousin auton epi golgotha topon ho estin methermēneuomenon kraniou topos

23. καὶ ἐδίδουν αὐτῷ πιεῖν ἐσμυρνισμένον οἶνον• ὁ δὲ οὐκ ἔλαβε.

kai edidoun autō piein esmyrnismenon oinon ho de ouk elaben

24. καὶ σταυρώσαντες αὐτόν, διεμερίζον τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, βάλλοντες κλῆρον ἐπ’ αὐτά, τίς τί ἄρῃ.

kai staurōsantes auton diemerizon ta himatia autou ballontes klēron ep auta tis ti arē

25. ἦν δὲ ὥρα τρίτη, καὶ ἐσταύρωσαν αὐτόν.

ēn de hōra tritē kai estaurōsan auton

26. καὶ ἦν ἡ ἐπιγραφὴ τῆς αἰτίας αὐτοῦ ἐπιγεγραμμένη, Ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων.

kai ēn hē epigrafē tēs aitias autou epigegrammenē ho basileus tōn ioudaiōn

27. καὶ σὺν αὐτῷ σταυροῦσι δύο λῃστάς, ἕνα ἐκ δεξιῶν καὶ ἕνα ἐξ εὐωνύμων αὐτοῦ.

kai syn autō staurousin dyo lēstas hena ek deksiōn kai hena eks euōnymōn autou

28. καὶ ἐπληρώθη ἡ γραφὴ ἡ λέγουσα, Καὶ μετὰ ἀνόμων ἐλογίσθη.

kai eplērōthē hē grafē hē legousa kai meta anomōn elogisthē

29. καὶ οἱ παραπορευόμενοι ἐβλασφήμουν αὐτόν, κινοῦντες τὰς κεφαλὰς αὐτῶν, καὶ λέγοντες, Οὐά, ὁ καταλύων τὸν ναόν, καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις οἰκοδομῶν,

kai hoi paraporeuomenoi eblasfēmoun auton kinountes tas kefalas autōn kai legontes oua ho katalyōn ton naon kai en trisin hēmerais oikodomōn

30. σῶσον σεαυτόν, καὶ κατάβα ἀπὸ τοῦ σταυροῦ.

sōson seauton kai kataba apo tou staurou

31. ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ἐμπαίζοντες πρὸς ἀλλήλους μετὰ τῶν γραμματέων ἔλεγον, Ἄλλους ἔσωσεν, ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι.

homoiōs de kai hoi archiereis empaizontes pros allēlous meta tōn grammateōn elegon allous esōsen heauton ou dynatai sōsai

32. ὁ Χριστὸς ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραὴλ καταβάτω νῦν ἀπὸ τοῦ σταυροῦ, ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμεν. καὶ οἱ συνεσταυρωμένοι αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν.

ho christos ho basileus tou israēl katabatō nyn apo tou staurou hina idōmen kai pisteusōmen kai hoi synestaurōmenoi autō ōneidizon auton

33. Γενομένης δὲ ὥρας ἕκτης, σκότος ἐγένετο ἐφ’ ὅλην τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐννάτης.

genomenēs de hōras hektēs skotos egeneto ef holēn tēn gēn heōs hōras ennatēs

34. καὶ τῇ ὥρᾳ τῇ ἐννάτῃ ἐβόησεν ὁ Ἰησοῦς φωνῇ μεγάλῃ, λέγων, Ἐλωῒ Ἐλωῒ, λαμμᾶ σαβαχθανί; ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον, Ὁ Θεός μου, ὁ Θεός μου, εἰς τί με ἐγκατέλιπες;

kai tē hōra tē ennatē eboēsen ho iēsous fōnē megalē legōn elōi elōi lamma sabachthani ho estin methermēneuomenon ho theos mou ho theos mou eis ti me egkatelipes

35. καί τινες τῶν παρεστηκότων ἀκούσαντες ἔλεγον, Ἰδού, Ἠλίαν φωνεῖ.

kai tines tōn parestēkotōn akousantes elegon idou ēlian fōnei

36. δραμὼν δέ εἶς, καὶ γεμίσας σπόγγον ὄξους, περιθείς τε καλάμῳ, ἐπότιζεν αὐτόν, λέγων, Ἄφετε, ἴδωμεν εἰ ἔρχεται Ἠλίας καθελεῖν αὐτόν.

dramōn de eis kai gemisas spongon oksous peritheis te kalamō epotizen auton legōn afete idōmen ei erchetai ēlias kathelein auton

37. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀφεὶς φωνὴν μεγάλην ἐξέπνευσε.

ho de iēsous afeis fōnēn megalēn eksepneusen

38. καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη εἰς δύο ἀπὸ ἄνωθεν ἕως κάτω.

kai to katapetasma tou naou eschisthē eis dyo apo anōthen heōs katō

39. ἰδὼν δὲ ὁ κεντυρίων ὁ παρεστηκὼς ἐξ ἐναντίας αὐτοῦ ὅτι οὕτω κράξας ἐξέπνευσεν, εἶπεν, Ἀληθῶς ὁ ἄνθρωπος οὗτος υἱὸς ἦν Θεοῦ.

idōn de ho kentyriōn ho parestēkōs eks enantias autou hoti houtōs kraksas eksepneusen eipen alēthōs ho anthrōpos houtos hyios ēn theou

40. ἦσαν δὲ καὶ γυναῖκες ἀπὸ μακρόθεν θεωροῦσαι, ἐν αἷς ἦν καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή, καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου τοῦ μικροῦ καὶ Ἰωσῆ μήτηρ, καὶ Σαλώμη,

ēsan de kai gynaikes apo makrothen theōrousai en hais ēn kai maria hē magdalēnē kai maria hē tou iakōbou tou mikrou kai iōsē mētēr kai salōmē

41. αἳ καί, ὅτε ἦν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ, ἠκολούθουν αὐτῷ, καὶ διηκόνουν αὐτῷ, καὶ ἄλλαι πολλαὶ αἱ συναναβᾶσαι αὐτῷ εἰς Ἱεροσόλυμα.

hai kai hote ēn en tē galilaia ēkolouthoun autō kai diēkonoun autō kai allai pollai hai synanabasai autō eis ierosolyma

42. Καὶ ἤδη ὀψίας γενομένης, ἐπεὶ ἦν Παρασκευή, ὅ ἐστι προσάββατον,

kai ēdē opsias genomenēs epei ēn paraskeuē ho estin prosabbaton

43. ἦλθεν Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἁριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ• τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον, καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ.

ēlthen iōsēf ho apo arimathaias euschēmōn bouleutēs hos kai autos ēn prosdechomenos tēn basileian tou theou tolmēsas eisēlthen pros pilaton kai ētēsato to sōma tou iēsou

44. ὁ δὲ Πιλάτος ἐθαύμασεν εἰ ἤδη τέθνηκε• καὶ προσκαλεσάμενος τὸν κεντυρίωνα, ἐπηρώτησεν αὐτὸν εἰ πάλαι ἀπέθανε.

ho de pilatos ethaumasen ei ēdē tethnēken kai proskalesamenos ton kentyriōna epērōtēsen auton ei palai apethanen

45. καὶ γνοὺς ἀπὸ τοῦ κεντυρίωνος, ἐδωρήσατο τὸ σῶμα τῷ Ἰωσήφ.

kai gnous apo tou kentyriōnos edōrēsato to sōma tō iōsēf

46. καὶ ἀγοράσας σινδόνα, καὶ καθελὼν αὐτὸν, ἐνείλησε τῇ σινδόνι, καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ, ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας• καὶ προσεκύλισε λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου.

kai agorasas sindona kai kathelōn auton eneilēsen tē sindoni kai katethēken auton en mnēmeiō ho ēn lelatomēmenon ek petras kai prosekylisen lithon epi tēn thyran tou mnēmeiou

47. ἡ δὲ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία Ἰωσῆ ἐθεώρουν ποῦ τίθεται

hē de maria hē magdalēnē kai maria iōsē etheōroun pou tithetai

Κεφαλαιο 16

1. Καὶ διαγενομένου τοῦ σαββάτου, Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα, ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν.

kai diagenomenou tou sabbatou maria hē magdalēnē kai maria hē tou iakōbou kai salōmē ēgorasan arōmata hina elthousai aleipsōsin auton

2. καὶ λίαν πρωῒ τῆς μιᾶς σαββάτων ἔρχονται ἐπὶ τὸ μνημεῖον, ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου.

kai lian prōi tēs mias sabbatōn erchontai epi to mnēmeion anateilantos tou hēliou

3. καὶ ἔλεγον πρὸς ἑαυτάς, Τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου;

kai elegon pros heautas tis apokylisei hēmin ton lithon ek tēs thyras tou mnēmeiou

4. καὶ ἀναβλέψασαι θεωροῦσιν ὅτι ἀποκεκύλισται ὁ λίθος• ἦν γὰρ μέγας σφόδρα.

kai anablepsasai theōrousin hoti apokekylistai ho lithos ēn gar megas sfodra

5. καὶ εἰσελθοῦσαι εἰς τὸ μνημεῖον, εἶδον νεανίσκον καθήμενον ἐν τοῖς δεξιοῖς, περιβεβλημένον στολὴν λευκήν• καὶ ἐξεθαμβήθησαν.

kai eiselthousai eis to mnēmeion eidon neaniskon kathēmenon en tois deksiois peribeblēmenon stolēn leukēn kai eksethambēthēsan

6. ὁ δὲ λέγει αὐταῖς, Μὴ ἐκθαμβεῖσθε• Ἰησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον• ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε• ἴδε, ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν.

ho de legei autais mē ekthambeisthe iēsoun zēteite ton nazarēnon ton estaurōmenon ēgerthē ouk estin hōde ide ho topos hopou ethēkan auton

7. ἀλλ’ ὑπάγετε, εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καὶ τῷ Πέτρῳ ὅτι Προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν• ἐκεῖ αὐτὸν ὄψεσθε, καθὼς εἶπεν ὑμῖν.

all hypagete eipate tois mathētais autou kai tō petrō hoti proagei hymas eis tēn galilaian ekei auton opsesthe kathōs eipen hymin

8. καὶ ἐξελθοῦσαι ταχὺ ἔφυγον ἀπὸ τοῦ μνημείου• εἶχε δὲ αὐτὰς τρόμος καὶ ἔκστασις• καὶ οὐδενὶ οὐδὲν εἶπον, ἐφοβοῦντο γάρ.

kai ekselthousai tachy efygon apo tou mnēmeiou eichen de autas tromos kai ekstasis kai oudeni ouden eipon efobounto gar

9. Ἀναστὰς δὲ πρωῒ πρώτῃ σαββάτου ἐφάνη πρῶτον Μαρίᾳ τῇ Μαγδαληνῇ, ἀφ’ ἧς ἐκβεβλήκει ἑπτὰ δαιμόνια.

anastas de prōi prōtē sabbatou efanē prōton maria tē magdalēnē af hēs ekbeblēkei hepta daimonia

10. ἐκείνη πορευθεῖσα ἀπήγγειλε τοῖς μετ’ αὐτοῦ γενομένοις, πενθοῦσι καὶ κλαίουσι.

ekeinē poreutheisa apēngeilen tois met autou genomenois penthousin kai klaiousin

11. κἀκεῖνοι ἀκούσαντες ὅτι ζῇ καὶ ἐθεάθη ὑπ’ αὐτῆς ἠπίστησαν.

kakeinoi akousantes hoti zē kai etheathē hyp autēs ēpistēsan

12. Μετὰ δὲ ταῦτα δυσὶν ἐξ αὐτῶν περιπατοῦσιν ἐφανερώθη ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ, πορευομένοις εἰς ἀγρόν.

meta de tauta dysin eks autōn peripatousin efanerōthē en hetera morfē poreuomenois eis agron

13. κἀκεῖνοι ἀπελθόντες ἀπήγγειλαν τοῖς λοιποῖς• οὐδὲ ἐκείνοις ἐπίστευσαν.

kakeinoi apelthontes apēngeilan tois loipois oude ekeinois episteusan

14. Ὕστερον, ἀνακειμένοις αὐτοῖς τοῖς ἕνδεκα ἐφανερώθη, καὶ ὠνείδισε τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν καὶ σκληροκαρδίαν, ὅτι τοῖς θεασαμένοις αὐτὸν ἐγηγερμένον οὐκ ἐπίστευσαν.

hysteron anakeimenois autois tois hendeka efanerōthē kai ōneidisen tēn apistian autōn kai sklērokardian hoti tois theasamenois auton egēgermenon ouk episteusan

15. καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Πορευθέντες εἰς τὸν κόσμον ἅπαντα, κηρύξατε τὸ εὐαγγέλιον πάσῃ τῇ κτίσει.

kai eipen autois poreuthentes eis ton kosmon hapanta kēryksate to euangelion pasē tē ktisei

16. ὁ πιστεύσας καὶ βαπτισθεὶς σωθήσεται• ὁ δὲ ἀπιστήσας κατακριθήσεται.

ho pisteusas kai baptistheis sōthēsetai ho de apistēsas katakrithēsetai

17. σημεῖα δὲ τοῖς πιστεύσασι ταῦτα παρακολουθήσει• ἐν τῷ ὀνόματί μου δαιμόνια ἐκβαλοῦσι• γλώσσαις λαλήσουσι καιναῖς•

sēmeia de tois pisteusasin tauta parakolouthēsei en tō onomati mou daimonia ekbalousin glōssais lalēsousin kainais

18. ὄφεις ἀροῦσι• κἂν θανάσιμόν τι πίωσιν, οὐ μὴ αὐτοὺς βλάψει• ἐπὶ ἀρρώστους χεῖρας ἐπιθήσουσι, καὶ καλῶς ἕξουσιν.

ofeis arousin kan thanasimon ti piōsin ou mē autous blapsei epi arrōstous cheiras epithēsousin kai kalōs eksousin

19. Ὁ μὲν οὖν Κύριος, μετὰ τὸ λαλῆσαι αὐτοῖς, ἀνελήφθη εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ἐκάθισεν ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ.

ho men oun kyrios meta to lalēsai autois anelēfthē eis ton ouranon kai ekathisen ek deksiōn tou theou

20. ἐκεῖνοι δὲ ἐξελθόντες ἐκήρυξαν πανταχοῦ, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος, καὶ τὸν λόγον βεβαιοῦντος διὰ τῶν ἐπακολουθούντων σημείων. Ἀμήν.

ekeinoi de ekselthontes ekēryksan pantachou tou kyriou synergountos kai ton logon bebaiountos dia tōn epakolouthountōn sēmeiōn amēn

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Κεφαλαιο 1

1. Ἐπειδήπερ πολλοὶ ἐπεχείρησαν ἀνατάξασθαι διήγησιν περὶ τῶν πεπληροφορημένων ἐν ἡμῖν πραγμάτων,

epeidēper polloi epecheirēsan anataksasthai diēgēsin peri tōn peplēroforēmenōn en hēmin pragmatōn

2. καθὼς παρέδοσαν ἡμῖν οἱ ἀπ’ ἀρχῆς αὐτόπται καὶ ὑπηρέται γενόμενοι τοῦ λόγου,

kathōs paredosan hēmin hoi ap archēs autoptai kai hypēretai genomenoi tou logou

3. ἔδοξε κἀμοί, παρηκολουθηκότι ἄνωθεν πᾶσιν ἀκριβῶς, καθεξῆς σοι γράψαι, κράτιστε Θεόφιλε,

edoksen kamoi parēkolouthēkoti anōthen pasin akribōs katheksēs soi grapsai kratiste theofile

4. ἵνα ἐπιγνῷς περὶ ὧν κατηχήθης λόγων τὴν ἀσφάλειαν.

hina epignōs peri hōn katēchēthēs logōn tēn asfaleian

5. Ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Ἡρώδου τοῦ βασιλέως τῆς Ἰουδαίας ἱερεύς τις ὀνόματι Ζαχαρίας, ἐξ ἐφημερίας Ἀβιά• καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἐκ τῶν θυγατέρων Ἀαρών, καὶ τὸ ὄνομα αὐτῆς Ἐλισάβετ.

egeneto en tais hēmerais hērōdou tou basileōs tēs ioudaias hiereus tis onomati zacharias eks efēmerias abia kai hē gynē autou ek tōn thygaterōn aarōn kai to onoma autēs elisabet

6. ἦσαν δὲ δίκαιοι ἀμφότεροι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, πορευόμενοι ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ δικαιώμασι τοῦ Κυρίου ἄμεμπτοι.

ēsan de dikaioi amfoteroi enōpion tou theou poreuomenoi en pasais tais entolais kai dikaiōmasin tou kyriou amemptoi

7. καὶ οὐκ ἦν αὐτοῖς τέκνον, καθότι ἡ Ἐλισάβετ ἦν στεῖρα, καὶ ἀμφότεροι προβεβηκότες ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῶν ἦσαν.

kai ouk ēn autois teknon kathoti hē elisabet ēn steira kai amfoteroi probebēkotes en tais hēmerais autōn ēsan

8. Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἱερατεύειν αὐτὸν ἐν τῇ τάξει τῆς ἐφημερίας αὐτοῦ ἔναντι τοῦ Θεοῦ,

egeneto de en tō hierateuein auton en tē taksei tēs efēmerias autou enanti tou theou

9. κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἱερατείας, ἔλαχε τοῦ θυμιᾶσαι εἰσελθὼν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου.

kata to ethos tēs hierateias elachen tou thymiasai eiselthōn eis ton naon tou kyriou

10. καὶ πᾶν τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ ἦν προσευχόμενον ἔξω τῇ ὥρᾳ τοῦ θυμιάματος.

kai pan to plēthos tou laou ēn proseuchomenon eksō tē hōra tou thymiamatos

11. ὤφθη δὲ αὐτῷ ἄγγελος Κυρίου, ἑστὼς ἐκ δεξιῶν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος.

ōfthē de autō angelos kyriou hestōs ek deksiōn tou thysiastēriou tou thymiamatos

12. καὶ ἐταράχθη Ζαχαρίας ἰδών, καὶ φόβος ἐπέπεσεν ἐπ’ αὐτόν.

kai etarachthē zacharias idōn kai fobos epepesen ep auton

13. εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος, Μὴ φοβοῦ Ζαχαρία• διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, καὶ ἡ γυνή σου Ἐλισάβετ γεννήσει υἱόν σοι, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰωάννην

eipen de pros auton ho angelos mē fobou zacharia dioti eisēkousthē hē deēsis sou kai hē gynē sou elisabet gennēsei hyion soi kai kaleseis to onoma autou iōannēn

14. καὶ ἔσται χαρά σοι καὶ ἀγαλλίασις, καὶ πολλοὶ ἐπὶ τῇ γεννήσει αὐτοῦ χαρήσονται.

kai estai chara soi kai agalliasis kai polloi epi tē gennēsei autou charēsontai

15. ἔσται γὰρ μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ οἶνον καὶ σίκερα οὐ μὴ πίῃ, καὶ Πνεύματος Ἁγίου πλησθήσεται ἔτι ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ.

estai gar megas enōpion tou kyriou kai oinon kai sikera ou mē piē kai pneumatos hagiou plēsthēsetai eti ek koilias mētros autou

16. καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἐπιστρέψει ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν•

kai pollous tōn hyiōn israēl epistrepsei epi kyrion ton theon autōn

17. καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει Ἠλίου, ἐπιστρέψαι καρδίας πατέρων ἐπὶ τέκνα, καὶ ἀπειθεῖς ἐν φρονήσει δικαίων, ἑτοιμάσαι Κυρίῳ λαὸν κατεσκευασμένον.

kai autos proeleusetai enōpion autou en pneumati kai dynamei hēliou epistrepsai kardias paterōn epi tekna kai apeitheis en fronēsei dikaiōn hetoimasai kyriō laon kateskeuasmenon

18. καὶ εἶπε Ζαχαρίας πρὸς τὸν ἄγγελον, Κατὰ τί γνώσομαι τοῦτο; ἐγὼ γάρ εἰμι πρεσβύτης, καὶ ἡ γυνή μου προβεβηκυῖα ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῆς.

kai eipen zacharias pros ton angelon kata ti gnōsomai touto egō gar eimi presbytēs kai hē gynē mou probebēkyia en tais hēmerais autēs

19. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῷ, Ἐγώ εἰμι Γαβριὴλ ὁ παρεστηκὼς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ• καὶ ἀπεστάλην λαλῆσαι πρός σε, καὶ εὐαγγελίσασθαί σοι ταῦτα.

kai apokritheis ho angelos eipen autō egō eimi gabriēl ho parestēkōs enōpion tou theou kai apestalēn lalēsai pros se kai euangelisasthai soi tauta

20. καὶ ἰδού, ἔσῃ σιωπῶν καὶ μὴ δυνάμενος λαλῆσαι, ἄχρι ἧς ἡμέρας γένηται ταῦτα, ἀνθ’ ὧν οὐκ ἐπίστευσας τοῖς λόγοις μου, οἵτινες πληρωθήσονται εἰς τὸν καιρὸν αὐτῶν.

kai idou esē siōpōn kai mē dynamenos lalēsai achri hēs hēmeras genētai tauta anth hōn ouk episteusas tois logois mou hoitines plērōthēsontai eis ton kairon autōn

21. καὶ ἦν ὁ λαὸς προσδοκῶν τὸν Ζαχαρίαν• καὶ ἐθαύμαζον ἐν τῷ χρονίζειν αὐτόν ἐν τῷ ναῷ.

kai ēn ho laos prosdokōn ton zacharian kai ethaumazon en tō chronizein auton en tō naō

22. ἐξελθὼν δὲ οὐκ ἠδύνατο λαλῆσαι αὐτοῖς• καὶ ἐπέγνωσαν ὅτι ὀπτασίαν ἑώρακεν ἐν τῷ ναῷ• καὶ αὐτὸς ἦν διανεύων αὐτοῖς, καὶ διέμενε κωφός.

ekselthōn de ouk ēdynato lalēsai autois kai epegnōsan hoti optasian heōraken en tō naō kai autos ēn dianeuōn autois kai diemenen kōfos

23. καὶ ἐγένετο, ὡς ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τῆς λειτουργίας αὐτοῦ, ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.

kai egeneto hōs eplēsthēsan hai hēmerai tēs leitourgias autou apēlthen eis ton oikon autou

24. Μετὰ δὲ ταύτας τὰς ἡμέρας συνέλαβεν Ἐλισάβετ ἡ γυνὴ αὐτοῦ, καὶ περιέκρυβεν ἑαυτὴν μῆνας πέντε, λέγουσα

meta de tautas tas hēmeras synelaben elisabet hē gynē autou kai periekryben heautēn mēnas pente legousa

25. ὅτι Οὕτω μοι πεποίηκεν ὁ Κύριος ἐν ἡμέραις αἷς ἐπεῖδεν ἀφελεῖν τὸ ὄνειδός μου ἐν ἀνθρώποις.

hoti houtōs moi pepoiēken ho kyrios en hēmerais hais epeiden afelein to oneidos mou en anthrōpois

26. Ἐν δὲ τῷ μηνὶ τῷ ἕκτῳ ἀπεστάλη ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς πόλιν τῆς Γαλιλαίας ᾗ ὄνομα Ναζαρέθ,

en de tō mēni tō hektō apestalē ho angelos gabriēl hypo tou theou eis polin tēs galilaias hē onoma nazareth

27. πρὸς παρθένον μεμνηστευμένην ἀνδρί, ᾧ ὄνομα Ἰωσήφ, ἐξ οἴκου Δαβίδ• καὶ τὸ ὄνομα τῆς παρθένου, Μαριάμ.

pros parthenon memnēsteumenēn andri hō onoma iōsēf eks oikou david kai to onoma tēs parthenou mariam

28. καὶ εἰσελθὼν ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτὴν εἶπε, Χαῖρε, κεχαριτωμένη• ὁ Κύριος μετά σοῦ, εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξίν.

kai eiselthōn ho angelos pros autēn eipen chaire kecharitōmenē ho kyrios meta sou eulogēmenē sy en gynaiksin

29. ἡ δὲ ἰδοῦσα διεταράχθη ἐπὶ τῷ λόγῳ αὐτοῦ, καὶ διελογίζετο ποταπὸς εἴη ὁ ἀσπασμὸς οὗτος.

hē de idousa dietarachthē epi tō logō autou kai dielogizeto potapos eiē ho aspasmos houtos

30. καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος αὐτῇ, Μὴ φοβοῦ, Μαριάμ• εὗρες γὰρ χάριν παρὰ τῷ Θεῷ.

kai eipen ho angelos autē mē fobou mariam heures gar charin para tō theō

31. καὶ ἰδού, συλλήψῃ ἐν γαστρί, καὶ τέξῃ υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν.

kai idou syllēpsē en gastri kai teksē hyion kai kaleseis to onoma autou iēsoun

32. οὗτος ἔσται μέγας, καὶ υἱὸς ὑψίστου κληθήσεται• καὶ δώσει αὐτῷ Κύριος ὁ Θεὸς τὸν θρόνον Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ,

houtos estai megas kai hyios hypsistou klēthēsetai kai dōsei autō kyrios ho theos ton thronon david tou patros autou

33. καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος.

kai basileusei epi ton oikon iakōb eis tous aiōnas kai tēs basileias autou ouk estai telos

34. εἶπε δὲ Μαριὰμ πρὸς τὸν ἄγγελον, Πῶς ἔσται τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω;

eipen de mariam pros ton angelon pōs estai touto epei andra ou ginōskō

35. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ, Πνεῦμα Ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ, καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι• διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἐκ σοῦ ἅγιον κληθήσεται υἱὸς Θεοῦ.

kai apokritheis ho angelos eipen autē pneuma hagion epeleusetai epi se kai dynamis hypsistou episkiasei soi dio kai to gennōmenon ek sou hagion klēthēsetai hyios theou

36. καὶ ἰδού, Ἐλισάβετ ἡ συγγενής σου, καὶ αὐτὴ συνειληφυῖα υἱὸν ἐν γήρᾳ αὐτῆς• καὶ οὗτος μὴν ἕκτος ἐστὶν αὐτῇ τῇ καλουμένῃ στείρᾳ.

kai idou elisabet hē syngenēs sou kai autē syneilēfyia hyion en gēra autēs kai houtos mēn hektos estin autē tē kaloumenē steira

37. ὅτι οὐκ ἀδυνατήσει παρὰ τῷ θεῷ πᾶν ῥῆμα.

hoti ouk adynatēsei para tō theō pan rēma

38. εἶπε δὲ Μαριάμ, Ἰδού, ἡ δούλη Κυρίου• γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου. καὶ ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτῆς ὁ ἄγγελος.

eipen de mariam idou hē doulē kyriou genoito moi kata to rēma sou kai apēlthen ap autēs ho angelos

39. Ἀναστᾶσα δὲ Μαριὰμ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις ἐπορεύθη εἰς τὴν ὀρεινὴν μετὰ σπουδῆς, εἰς πόλιν Ἰούδα,

anastasa de mariam en tais hēmerais tautais eporeuthē eis tēn oreinēn meta spoudēs eis polin iouda

40. καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον Ζαχαρίου, καὶ ἠσπάσατο τὴν Ἐλισάβετ.

kai eisēlthen eis ton oikon zachariou kai ēspasato tēn elisabet

41. καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ἡ Ἐλισάβετ τὸν ἀσπασμὸν τῆς Μαρίας, ἐσκίρτησε τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς• καὶ ἐπλήσθη Πνεύματος Ἁγίου ἡ Ἐλισάβετ,

kai egeneto hōs ēkousen hē elisabet ton aspasmon tēs marias eskirtēsen to brefos en tē koilia autēs kai eplēsthē pneumatos hagiou hē elisabet

42. καὶ ἀνεφώνησε φωνῇ μεγάλῃ, καὶ εἶπεν, Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί, καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου.

kai anefōnēsen fōnē megalē kai eipen eulogēmenē sy en gynaiksin kai eulogēmenos ho karpos tēs koilias sou

43. καὶ πόθεν μοι τοῦτο, ἵνα ἔλθῃ ἡ μήτηρ τοῦ Κυρίου μου πρός με;

kai pothen moi touto hina elthē hē mētēr tou kyriou mou pros me

44. ἰδοὺ γάρ, ὡς ἐγένετο ἡ φωνὴ τοῦ ἀσπασμοῦ σου εἰς τὰ ὦτά μου, ἐσκίρτησεν ἐν ἀγαλλιάσει τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ μου.

idou gar hōs egeneto hē fōnē tou aspasmou sou eis ta ōta mou eskirtēsen en agalliasei to brefos en tē koilia mou

45. καὶ μακαρία ἡ πιστεύσασα, ὅτι ἔσται τελείωσις τοῖς λελαλημένοις αὐτῇ παρὰ Κυρίου.

kai makaria hē pisteusasa hoti estai teleiōsis tois lelalēmenois autē para kyriou

46. καὶ εἶπε Μαριάμ, Μεγαλύνει ἥ ψυχή μου τὸν Κύριον,

kai eipen mariam megalynei hē psychē mou ton kyrion

47. καὶ ἠγαλλίασε τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ θεῷ τῷ σωτῆρί μου

kai ēgalliasen to pneuma mou epi tō theō tō sōtēri mou

48. ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ. ἰδοὺ γάρ, ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί.

hoti epeblepsen epi tēn tapeinōsin tēs doulēs autou idou gar apo tou nyn makariousin me pasai hai geneai

49. ὅτι ἐποίησέ μοι μεγάλεῖα ὁ δυνατός, καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ

hoti epoiēsen moi megaleia ho dynatos kai hagion to onoma autou

50. καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ εἰς γενεὰς γενεῶν τοῖς φοβουμένοις αὐτόν.

kai to eleos autou eis geneas geneōn tois foboumenois auton

51. ἐποίησε κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ• διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν.

epoiēsen kratos en brachioni autou dieskorpisen hyperēfanous dianoia kardias autōn

52. καθεῖλε δυνάστας ἀπὸ θρόνων, καὶ ὕψωσε ταπεινούς.

katheilen dynastas apo thronōn kai hypsōsen tapeinous

53. πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν, καὶ πλουτοῦντας ἐξαπέστειλε κενούς.

peinōntas eneplēsen agathōn kai ploutountas eksapesteilen kenous

54. ἀντελάβετο Ἰσραὴλ παιδὸς αὐτοῦ, μνησθῆναι ἐλέους

antelabeto israēl paidos autou mnēsthēnai eleous

55. καθὼς ἐλάλησε πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν τῷ Ἀβραὰμ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα.

kathōs elalēsen pros tous pateras hēmōn tō abraam kai tō spermati autou eis ton aiōna

56. Ἔμεινε δὲ Μαριὰμ σὺν αὐτῇ ὡσεὶ μῆνας τρεῖς, καὶ ὑπέστρεψεν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς.

emeinen de mariam syn autē hōsei mēnas treis kai hypestrepsen eis ton oikon autēs

57. Τῇ δὲ Ἐλισάβετ ἐπλήσθη ὁ χρόνος τοῦ τεκεῖν αὐτήν, καὶ ἐγέννησεν υἱόν.

tē de elisabet eplēsthē ho chronos tou tekein autēn kai egennēsen hyion

58. καὶ ἤκουσαν οἱ περίοικοι καὶ οἱ συγγενεῖς αὐτῆς ὅτι ἐμεγάλυνε Κύριος τὸ ἔλεος αὐτοῦ μετ’ αὐτῆς, καὶ συνέχαιρον αὐτῇ.

kai ēkousan hoi perioikoi kai hoi syngeneis autēs hoti emegalynen kyrios to eleos autou met autēs kai synechairon autē

59. καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ὀγδόῃ ἡμέρᾳ, ἦλθον περιτεμεῖν τὸ παιδίον• καὶ ἐκάλουν αὐτὸ ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Ζαχαρίαν.

kai egeneto en tē ogdoē hēmera ēlthon peritemein to paidion kai ekaloun auto epi tō onomati tou patros autou zacharian

60. καὶ ἀποκριθεῖσα ἡ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν, Οὐχί, ἀλλὰ κληθήσεται Ἰωάννης.

kai apokritheisa hē mētēr autou eipen ouchi alla klēthēsetai iōannēs

61. καὶ εἶπον πρὸς αὐτὴν ὅτι Οὐδείς ἐστιν ἐν τῇ συγγενείᾳ σου ὃς καλεῖται τῷ ὀνόματι τούτῳ.

kai eipon pros autēn hoti oudeis estin en tē syngeneia sou hos kaleitai tō onomati toutō

62. ἐνένευον δὲ τῷ πατρὶ αὐτοῦ, τὸ τί ἂν θέλοι καλεῖσθαι αὐτόν.

eneneuon de tō patri autou to ti an theloi kaleisthai auton

63. καὶ αἰτήσας πινακίδιον ἔγραψε, λέγων, Ἰωάννης ἐστὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ• καὶ ἐθαύμασαν πάντες.

kai aitēsas pinakidion egrapsen legōn iōannēs estin to onoma autou kai ethaumasan pantes

64. ἀνεῴχθη δὲ τὸ στόμα αὐτοῦ παραχρῆμα καὶ ἡ γλῶσσα αὐτοῦ, καὶ ἐλάλει εὐλογῶν τὸν Θεόν.

aneōchthē de to stoma autou parachrēma kai hē glōssa autou kai elalei eulogōn ton theon

65. καὶ ἐγένετο ἐπὶ πάντας φόβος τοὺς περιοικοῦντας αὐτούς• καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ὀρεινῇ τῆς Ἰουδαίας διελαλεῖτο πάντα τὰ ῥήματα ταῦτα

kai egeneto epi pantas fobos tous perioikountas autous kai en holē tē oreinē tēs ioudaias dielaleito panta ta rēmata tauta

66. καὶ ἔθεντο πάντες οἱ ἀκούσαντες ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν, λέγοντες, Τί ἄρα τὸ παιδίον τοῦτο ἔσται; καὶ χεὶρ Κυρίου ἦν μετ’ αὐτοῦ.

kai ethento pantes hoi akousantes en tē kardia autōn legontes ti ara to paidion touto estai kai cheir kyriou ēn met autou

67. Καὶ Ζαχαρίας ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἐπλήσθη Πνεύματος Ἁγίου, καὶ προεφήτευσε, λέγων,

kai zacharias ho patēr autou eplēsthē pneumatos hagiou kai proefēteusen legōn

68. Εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὅτι ἐπεσκέψατο καὶ ἐποίησε λύτρωσιν τῷ λαῷ αὐτοῦ,

eulogētos kyrios ho theos tou israēl hoti epeskepsato kai epoiēsen lytrōsin tō laō autou

69. καὶ ἤγειρε κέρας σωτηρίας ἡμῖν ἐν τῷ οἴκῳ Δαβὶδ τοῦ παιδὸς αὐτοῦ.

kai ēgeiren keras sōtērias hēmin en tō oikō david tou paidos autou

70. καθὼς ἐλάλησε διὰ στόματος τῶν ἁγίων τῶν ἀπ’ αἰῶνος προφητῶν αὐτοῦ,

kathōs elalēsen dia stomatos tōn hagiōn tōn ap aiōnos profētōn autou

71. σωτηρίαν ἐξ ἐχθρῶν ἡμῶν, καὶ ἐκ χειρὸς πάντων τῶν μισούντων ἡμᾶς•

sōtērian eks echthrōn hēmōn kai ek cheiros pantōn tōn misountōn hēmas

72. ποιῆσαι ἔλεος μετὰ τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ μνησθῆναι διαθήκης ἁγίας αὐτοῦ,

poiēsai eleos meta tōn paterōn hēmōn kai mnēsthēnai diathēkēs hagias autou

73. ὅρκον ὃν ὤμοσε πρὸς Ἀβραὰμ τὸν πατέρα ἡμῶν,

horkon hon ōmosen pros abraam ton patera hēmōn tou dounai hēmin

74. τοῦ δοῦναί ἡμῖν, ἀφόβως, ἐκ χειρὸς τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν ῥυσθέντας, λατρεύειν αὐτῷ

afobōs ek cheiros tōn echthrōn hēmōn rysthentas latreuein autō

75. ἐν ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ ἐνώπιον αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν.

en hosiotēti kai dikaiosynē enōpion autou pasas tas hēmeras tēs zōēs hēmōn

76. καὶ σύ, παιδίον, προφήτης ὑψίστου κληθήσῃ• προπορεύσῃ γὰρ πρὸ προσώπου Κυρίου ἑτοιμάσαι ὁδοὺς αὐτοῦ•

kai sy paidion profētēs hypsistou klēthēsē proporeusē gar pro prosōpou kyriou hetoimasai hodous autou

77. τοῦ δοῦναι γνῶσιν σωτηρίας τῷ λαῷ αὐτοῦ ἐν ἀφέσει ἁμαρτιῶν αὐτῶν,

tou dounai gnōsin sōtērias tō laō autou en afesei hamartiōn autōn

78. διὰ σπλάγχνα ἐλέους Θεοῦ ἡμῶν, ἐν οἷς ἐπεσκέψατο ἡμᾶς ἀνατολὴ ἐξ ὕψους,

dia splagchna eleous theou hēmōn en hois epeskepsato hēmas anatolē eks hypsous

79. ἐπιφᾶναι τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου καθημένοις, τοῦ κατευθῦναι τοὺς πόδας ἡμῶν εἰς ὁδὸν εἰρήνης.

epifanai tois en skotei kai skia thanatou kathēmenois tou kateuthynai tous podas hēmōn eis hodon eirēnēs

80. Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι, καὶ ἦν ἐν ταῖς ἐρήμοις ἕως ἡμέρας ἀναδείξεως αὐτοῦ πρὸς τὸν Ἰσραήλ.

to de paidion ēuksanen kai ekrataiouto pneumati kai ēn en tais erēmois heōs hēmeras anadeikseōs autou pros ton israēl

Κεφαλαιο 2

1. Ἐγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἐξῆλθε δόγμα παρὰ Καίσαρος Αὐγούστου, ἀπογράφεσθαι πᾶσαν τὴν οἰκουμένην.

egeneto de en tais hēmerais ekeinais eksēlthen dogma para kaisaros augoustou apografesthai pasan tēn oikoumenēn

2. αὕτη ἡ ἀπογραφὴ πρώτη ἐγένετο ἡγεμονεύοντος τῆς Συρίας Κυρηνίου.

hautē hē apografē prōtē egeneto hēgemoneuontos tēs syrias kyrēniou

3. καὶ ἐπορεύοντο πάντες ἀπογράφεσθαι, ἕκαστος εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν.

kai eporeuonto pantes apografesthai hekastos eis tēn idian polin

4. ἀνέβη δὲ καὶ Ἰωσὴφ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας, ἐκ πόλεως Ναζαρέθ, εἰς τὴν Ἰουδαίαν, εἰς πόλιν Δαβίδ, ἥτις καλεῖται Βηθλέεμ, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐξ οἴκου καὶ πατριᾶς Δαβίδ,

anebē de kai iōsēf apo tēs galilaias ek poleōs nazareth eis tēn ioudaian eis polin david hētis kaleitai bēthleem dia to einai auton eks oikou kai patrias david

5. ἀπογράψασθαι σὺν Μαριὰμ τῇ μεμνηστευμένῃ αὐτῷ γυναικί, οὔσῃ ἐγκύῳ.

apograpsasthai syn mariam tē memnēsteumenē autō gynaiki ousē egkyō

6. ἐγένετο δὲ ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐκεῖ, ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ τεκεῖν αὐτήν

egeneto de en tō einai autous ekei eplēsthēsan hai hēmerai tou tekein autēn

7. καὶ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτόν, καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ, διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι.

kai eteken ton hyion autēs ton prōtotokon kai esparganōsen auton kai aneklinen auton en tē fatnē dioti ouk ēn autois topos en tō katalymati

8. Καὶ ποιμένες ἦσαν ἐν τῇ χώρᾳ τῇ αὐτῇ ἀγραυλοῦντες καὶ φυλάσσοντες φυλακὰς τῆς νυκτὸς ἐπὶ τὴν ποίμνην αὐτῶν.

kai poimenes ēsan en tē chōra tē autē agraulountes kai fylassontes fylakas tēs nyktos epi tēn poimnēn autōn

9. καὶ ἰδού, ἄγγελος Κυρίου ἐπέστη αὐτοῖς, καὶ δόξα Κυρίου περιέλαμψεν αὐτούς• καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν.

kai idou angelos kyriou epestē autois kai doksa kyriou perielampsen autous kai efobēthēsan fobon megan

10. καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ ἄγγελος, Μὴ φοβεῖσθε• ἰδοὺ γὰρ, εὐαγγελίζομαι ὑμῖν χαρὰν μεγάλην, ἥτις ἔσται παντὶ τῷ λαῷ•

kai eipen autois ho angelos mē fobeisthe idou gar euangelizomai hymin charan megalēn hētis estai panti tō laō

11. ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον Σωτὴρ, ὅς ἐστι Χριστὸς Κύριος, ἐν πόλει Δαβίδ.

hoti etechthē hymin sēmeron sōtēr hos estin christos kyrios en polei david

12. καὶ τοῦτο ὑμῖν τὸ σημεῖον• εὑρήσετε βρέφος ἐσπαργανωμένον, κείμενον ἐν τῇ φάτνῃ.

kai touto hymin to sēmeion heurēsete brefos esparganōmenon keimenon en tē fatnē

13. καὶ ἐξαίφνης ἐγένετο σὺν τῷ ἀγγέλῳ πλῆθος στρατιᾶς οὐρανίου, αἰνούντων τὸν Θεὸν, καὶ λεγόντων,

kai eksaifnēs egeneto syn tō angelō plēthos stratias ouraniou ainountōn ton theon kai legontōn

14. Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη• ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία.

doksa en hypsistois theō kai epi gēs eirēnē en anthrōpois eudokia

15. Καὶ ἐγένετο, ὡς ἀπῆλθον ἀπ’ αὐτῶν εἰς τὸν οὐρανὸν οἱ ἄγγελοι, καὶ οἱ ἀνθρωποι οἱ ποιμένες εἶπον πρὸς ἀλλήλους, Διέλθωμεν δὴ ἕως Βηθλεέμ, καὶ ἴδωμεν τὸ ῥῆμα τοῦτο τὸ γεγονός, ὃ ὁ Κύριος ἐγνώρισεν ἡμῖν.

kai egeneto hōs apēlthon ap autōn eis ton ouranon hoi angeloi kai hoi anthrōpoi hoi poimenes eipon pros allēlous dielthōmen dē heōs bēthleem kai idōmen to rēma touto to gegonosho ho kyrios egnōrisen hēmin

16. καὶ ἦλθον σπεύσαντες, καὶ ἀνεῦρον τήν τε Μαριὰμ καὶ τὸν Ἰωσήφ, καὶ τὸ βρέφος κείμενον ἐν τῇ φάτνῃ.

kai ēlthon speusantes kai aneuron tēn te mariam kai ton iōsēf kai to brefos keimenon en tē fatnē

17. ἰδόντες δὲ διεγνώρισαν περὶ τοῦ ῥήματος τοῦ λαληθέντος αὐτοῖς περὶ τοῦ παιδίου τούτου.

idontes de diegnōrisan peri tou rēmatos tou lalēthentos autois peri tou paidiou toutou

18. καὶ πάντες οἱ ἀκούσαντες ἐθαύμασαν περὶ τῶν λαληθέντων ὑπὸ τῶν ποιμένων πρὸς αὐτούς

kai pantes hoi akousantes ethaumasan peri tōn lalēthentōn hypo tōn poimenōn pros autous

19. ἡ δὲ Μαριὰμ πάντα συνετήρει τὰ ῥήματα ταῦτα, συμβάλλουσα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς.

hē de mariam panta synetērei ta rēmata tauta symballousa en tē kardia autēs

20. καὶ ἐπέστρεψαν οἱ ποιμένες, δοξάζοντες καὶ αἰνοῦντες τὸν Θεὸν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἤκουσαν καὶ εἶδον, καθὼς ἐλαλήθη πρὸς αὐτούς.

kai epestrepsan hoi poimenes doksazontes kai ainountes ton theon epi pasin hois ēkousan kai eidon kathōs elalēthē pros autous

21. Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν ἡμέραι ὀκτὼ τοῦ περιτεμεῖν τὸ παιδίον, καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦς, τὸ κληθὲν ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου πρὸ τοῦ συλληφθῆναι αὐτὸν ἐν τῇ κοιλίᾳ.

kai hote eplēsthēsan hēmerai oktō tou peritemein to paidion kai eklēthē to onoma autou iēsous to klēthen hypo tou angelou pro tou syllēfthēnai auton en tē koilia

22. Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῆς κατὰ τὸν νόμον Μωσέως, ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα, παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ,

kai hote eplēsthēsan hai hēmerai tou katharismou autēs kata ton nomon mōseōs anēgagon auton eis ierosolyma parastēsai tō kyriō

23. καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ Κυρίου ὅτι Πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν ἅγιον τῷ Κυρίῳ κληθήσεται,

kathōs gegraptai en nomō kyriou hoti pan arsen dianoigon mētran hagion tō kyriō klēthēsetai

24. καὶ τοῦ δοῦναι θυσίαν κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν νόμῳ Κυρίου, Ζεῦγος τρυγόνων ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν.

kai tou dounai thysian kata to eirēmenon en nomō kyriou zeugos trygonōn ē dyo neossous peristerōn

25. καὶ ἰδού, ἦν ἄνθρωπος ἐν Ἰερουσαλήμ, ᾧ ὄνομα Σιμεὼν, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ Πνεῦμα Ἅγιον ἦν ἐπ’ αὐτόν

kai idou ēn anthrōpos en ierousalēm hō onoma simeōn kai ho anthrōpos houtos dikaios kai eulabēs prosdechomenos paraklēsin tou israēl kai pneuma hagion ēn ep auton

26. καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου, μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου.

kai ēn autō kechrēmatismenon hypo tou pneumatos tou hagiou mē idein thanaton prin hē idē ton christon kyriou

27. καὶ ἦλθεν ἐν τῷ Πνεύματι εἰς τὸ ἱερόν• καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν, τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ αὐτοῦ,

kai ēlthen en tō pneumati eis to hieron kai en tō eisagagein tous goneis to paidion iēsoun tou poiēsai autous kata to eithismenon tou nomou peri autou

28. καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸ εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ, καὶ εὐλόγησε τὸν Θεόν, καὶ εἶπε,

kai autos edeksato auto eis tas agkalas autou kai eulogēsen ton theon kai eipen

29. Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου, ἐν εἰρήνῃ•

nyn apolyeis ton doulon sou despota kata to rēma sou en eirēnē

30. ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου,

hoti eidon hoi ofthalmoi mou to sōtērion sou

31. ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν•

ho hētoimasas kata prosōpon pantōn tōn laōn

32. φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν, καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ.

fōs eis apokalypsin ethnōn kai doksan laou sou israēl

33. καὶ ἦν Ἰωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ θαυμάζοντες ἐπὶ τοῖς λαλουμένοις περὶ αὐτοῦ.

kai ēn iōsēf kai hē mētēr autou thaumazontes epi tois laloumenois peri autou

34. καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς Σιμεών, καὶ εἶπε πρὸς Μαριὰμ τὴν μητέρα αὐτοῦ, Ἰδού, οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραήλ, καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον•

kai eulogēsen autous simeōn kai eipen pros mariam tēn mētera autou idou houtos keitai eis ptōsin kai anastasin pollōn en tō israēl kai eis sēmeion antilegomenon

35. καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ῥομφαία• ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί.

kai sou de autēs tēn psychēn dieleusetai romfaia hopōs an apokalyfthōsin ek pollōn kardiōn dialogismoi

36. καὶ ἦν Ἅννα προφῆτις, θυγάτηρ Φανουήλ, ἐκ φυλῆς Ἀσήρ αὕτη προβεβηκυῖα ἐν ἡμέραις πολλαῖς, ζήσασα ἔτη μετὰ ἀνδρὸς ἑπτὰ ἀπὸ τῆς παρθενίας αὐτῆς,

kai ēn hanna profētis thygatēr fanouēl ek fylēs asēr autē probebēkyia en hēmerais pollais zēsasa etē meta andros hepta apo tēs parthenias autēs

37. καὶ αὐτὴ χήρα ὡς ἐτῶν ὀγδοηκοντατεσσάρων, ἣ οὐκ ἀφίστατο ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ, νηστείαις καὶ δεήσεσι λατρεύουσα νύκτα καὶ ἡμέραν.

kai autē chēra hōs etōn ogdoēkontatessarōn hē ouk afistato apo tou hierou nēsteiais kai deēsesin latreuousa nykta kai hēmeran

38. καὶ αὕτη αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐπιστᾶσα ἀνθωμολογεῖτο τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ πᾶσι τοῖς προσδεχομένοις λύτρωσιν ἐν Ἰερουσαλήμ.

kai autē autē tē hōra epistasa anthōmologeito tō kyriō kai elalei peri autou pasin tois prosdechomenois lytrōsin en ierousalēm

39. καὶ ὡς ἐτέλεσαν ἅπαντα τὰ κατὰ τὸν νόμον Κυρίου, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, εἰς τὴν πόλιν αὐτῶν Ναζαρέθ.

kai hōs etelesan hapanta ta kata ton nomon kyriou hypestrepsan eis tēn galilaian eis tēn polin autōn nazareth

40. Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε, καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι, πληρούμενον σοφίας• καὶ χάρις Θεοῦ ἦν ἐπ’ αὐτό.

to de paidion ēuksanen kai ekrataiouto pneumati plēroumenon sofias kai charis theou ēn ep auto

41. Καὶ ἐπορεύοντο οἱ γονεῖς αὐτοῦ κατ’ ἔτος εἰς Ἰερουσαλὴμ τῇ ἑορτῇ τοῦ πάσχα.

kai eporeuonto hoi goneis autou kat etos eis ierousalēm tē heortē tou pascha

42. καὶ ὅτε ἐγένετο ἐτῶν δώδεκα, ἀναβάντων αὐτῶν εἰς Ἰεροσόλυμα κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἑορτῆς,

kai hote egeneto etōn dōdeka anabantōn autōn eis ierosolyma kata to ethos tēs heortēs

43. καὶ τελειωσάντων τὰς ἡμέρας, ἐν τῷ ὑποστρέφειν αὐτούς, ὑπέμεινεν Ἰησοῦς ὁ παῖς ἐν Ἰερουσαλήμ• καὶ οὐκ ἔγνω Ἰωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ•

kai teleiōsantōn tas hēmeras en tō hypostrefein autous hypemeinen iēsous ho pais en ierousalēm kai ouk egnō iōsēf kai hē mētēr autou

44. νομίσαντες δὲ αὐτὸν ἐν τῇ συνοδίᾳ εἶναι, ἦλθον ἡμέρας ὁδόν, καὶ ἀνεζήτουν αὐτὸν ἐν τοῖς συγγενέσι καὶ ἐν τοῖς γνωστοῖς•

nomisantes de auton en tē synodia einai ēlthon hēmeras hodon kai anezētoun auton en tois syngenesin kai en tois gnōstois

45. καὶ μὴ εὑρόντες αὐτόν, ὑπέστρεψαν εἰς Ἰερουσαλήμ, ζητοῦντες αὐτόν.

kai mē heurontes auton hypestrepsan eis ierousalēm zētountes auton

46. καὶ ἐγένετο, μεθ’ ἡμέρας τρεῖς εὗρον αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ, καθεζόμενον ἐν μέσῳ τῶν διδασκάλων, καὶ ἀκούοντα αὐτῶν, καὶ ἐπερωτῶντα αὐτούς.

kai egeneto meth hēmeras treis heuron auton en tō hierō kathezomenon en mesō tōn didaskalōn kai akouonta autōn kai eperōtōnta autous

47. ἐξίσταντο δὲ πάντες οἱ ἀκούοντες αὐτοῦ ἐπὶ τῇ συνέσει καὶ ταῖς ἀποκρίσεσιν αὐτοῦ.

eksistanto de pantes hoi akouontes autou epi tē synesei kai tais apokrisesin autou

48. καὶ ἰδόντες αὐτὸν ἐξεπλάγησαν• καὶ πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ αὐτοῦ εἶπε, Τέκνον, τί ἐποίησας ἡμῖν οὕτως; ἰδού, ὁ πατήρ σου κἀγὼ ὀδυνώμενοι ἐζητοῦμέν σε.

kai idontes auton ekseplagēsan kai pros auton hē mētēr autou eipen teknon ti epoiēsas hēmin houtōs idou ho patēr sou kagō odynōmenoi ezētoumen se

49. καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Τί ὅτι ἐζητεῖτέ με; οὐκ ᾔδειτε ὅτι ἐν τοῖς τοῦ πατρός μου δεῖ εἶναί με;

kai eipen pros autous ti hoti ezēteite me ouk ēdeite hoti en tois tou patros mou dei einai me

50. καὶ αὐτοὶ οὐ συνῆκαν τὸ ῥῆμα ὃ ἐλάλησεν αὐτοῖς.

kai autoi ou synēkan to rēma ho elalēsen autois

51. καὶ κατέβη μετ’ αὐτῶν, καὶ ἦλθεν εἰς Ναζαρέθ• καὶ ἦν ὑποτασσόμενος αὐτοῖς. καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ διετήρει πάντα τὰ ῥήματα ταῦτα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς.

kai katebē met autōn kai ēlthen eis nazareth kai ēn hypotassomenos autois kai hē mētēr autou dietērei panta ta rēmata tauta en tē kardia autēs

52. Καὶ Ἰησοῦς προέκοπτε σοφίᾳ καὶ ἡλικίᾳ, καὶ χάριτι παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις.

kai iēsous proekopten sofia kai hēlikia kai chariti para theō kai anthrōpois

Κεφαλαιο 3

1. Ἐν ἔτει δὲ πεντεκαιδεκάτῳ τῆς ἡγεμονίας Τιβερίου Καίσαρος, ἡγεμονεύοντος Ποντίου Πιλάτου τῆς Ἰουδαίας, καὶ τετραρχοῦντος τῆς Γαλιλαίας Ἡρώδου, Φιλίππου δὲ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ τετραρχοῦντος τῆς Ἰτουραίας καὶ Τραχωνίτιδος χώρας, καὶ Λυσανίου τῆς Ἀβιληνῆς τετραρχοῦντος,

en etei de pentekaidekatō tēs hēgemonias tiberiou kaisaros hēgemoneuontos pontiou pilatou tēs ioudaias kai tetrarchountos tēs galilaias hērōdou filippou de tou adelfou autou tetrarchountos tēs itouraias kai trachōnitidos chōras kailysaniou tēs abilēnēs tetrarchountos

2. ἐπ’ ἀρχιερέων Ἅννα καὶ Καϊάφα, ἐγένετο ῥῆμα Θεοῦ ἐπὶ Ἰωάννην τὸν τοῦ Ζαχαρίου υἱὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ.

ep archiereōn hanna kai kaiafa egeneto rēma theou epi iōannēn ton tou zachariou hyion en tē erēmō

3. καὶ ἦλθεν εἰς πᾶσαν τὴν περίχωρον τοῦ Ἰορδάνου, κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν•

kai ēlthen eis pasan tēn perichōron tou iordanou kēryssōn baptisma metanoias eis afesin hamartiōn

4. ὡς γέγραπται ἐν βίβλῳ λόγων Ἠσαΐου τοῦ προφήτου, λέγοντος, Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου• εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ.

hōs gegraptai en biblō logōn ēsaiou tou profētou legontos fōnē boōntos en tē erēmō hetoimasate tēn hodon kyriou eutheias poieite tas tribous autou

5. πᾶσα φάραγξ πληρωθήσεται, καὶ πᾶν ὄρος καὶ βουνὸς ταπεινωθήσεται• καὶ ἔσται τὰ σκολιὰ εἰς εὐθείαν, καὶ αἱ τραχεῖαι εἰς ὁδοὺς λείας•

pasa faragks plērōthēsetai kai pan oros kai bounos tapeinōthēsetai kai estai ta skolia eis eutheian kai hai tracheiai eis hodous leias

6. καὶ ὄψεται πᾶσα σὰρξ τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ.

kai opsetai pasa sarks to sōtērion tou theou

7. Ἔλεγεν οὖν τοῖς ἐκπορευομένοις ὄχλοις βαπτισθῆναι ὑπ’ αὐτοῦ, Γεννήματα ἐχιδνῶν, τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς;

elegen oun tois ekporeuomenois ochlois baptisthēnai hyp autou gennēmata echidnōn tis hypedeiksen hymin fygein apo tēs mellousēs orgēs

8. ποιήσατε οὖν καρποὺς ἀξίους τῆς μετανοίας• καὶ μὴ ἄρξησθε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς, Πατέρα ἔχομεν τὸν Ἀβραάμ• λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι δύναται ὁ Θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ Ἀβραάμ.

poiēsate oun karpous aksious tēs metanoias kai mē arksēsthe legein en heautois patera echomen ton abraam legō gar hymin hoti dynatai ho theos ek tōn lithōn toutōn egeirai tekna tōabraam

9. ἤδη δὲ καὶ ἡ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται• πᾶν οὖν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται.

ēdē de kai hē aksinē pros tēn rizan tōn dendrōn keitai pan oun dendron mē poioun karpon kalon ekkoptetai kai eis pyr balletai

10. καὶ ἐπηρώτων αὐτὸν οἱ ὄχλοι, λέγοντες, Τί οὖν ποιήσομεν;

kai epērōtōn auton hoi ochloi legontes ti oun poiēsomen

11. ἀποκριθεὶς δὲ λέγει αὐτοῖς, Ὁ ἔχων δύο χιτῶνας, μεταδότω τῷ μὴ ἔχοντι• καὶ ὁ ἔχων βρώματα ὁμοίως ποιείτω.

apokritheis de legei autois ho echōn dyo chitōnas metadotō tō mē echonti kai ho echōn brōmata homoiōs poieitō

12. ἦλθον δὲ καὶ τελῶναι βαπτισθῆναι, καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, Διδάσκαλε, τί ποιήσομεν;

ēlthon de kai telōnai baptisthēnai kai eipon pros auton didaskale ti poiēsomen

13. ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς, Μηδὲν πλέον παρὰ τὸ διατεταγμένον ὑμῖν πράσσετε.

ho de eipen pros autous mēden pleon para to diatetagmenon hymin prassete

14. ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν καὶ στρατευόμενοι, λέγοντες, Καὶ ἡμεῖς τί ποιήσομεν; καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Μηδένα διασείσητε, μηδὲ συκοφαντήσητε• καὶ ἀρκεῖσθε τοῖς ὀψωνίοις ὑμῶν.

epērōtōn de auton kai strateuomenoi legontes kai hēmeis ti poiēsomen kai eipen pros autous mēdena diaseisēte mēde sykofantēsēte kai arkeisthe tois opsōniois hymōn

15. Προσδοκῶντος δὲ τοῦ λαοῦ, καὶ διαλογιζομένων πάντων ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν περὶ τοῦ Ἰωάννου, μήποτε αὐτὸς εἴη ὁ Χριστός,

prosdokōntos de tou laou kai dialogizomenōn pantōn en tais kardiais autōn peri tou iōannou mēpote autos eiē ho christos

16. ἀπεκρίνατο ὁ Ἰωάννης, ἅπασι λέγων, Ἐγὼ μὲν ὕδατι βαπτίζω ὑμᾶς• ἔρχεται δὲ ὁ ἰσχυρότερός μου, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς λῦσαι τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ• αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ καὶ πυρί•

apekrinato ho iōannēs apasin legōn egō men hydati baptizō hymas erchetai de ho ischyroteros mou hou ouk eimi hikanos lysai ton himanta tōn hypodēmatōn autou autos hymas baptisei en pneumatihagiō kai pyri

17. οὗ τὸ πτύον ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ διακαθᾶριεῖ τὴν ἅλωνα αὐτοῦ, καὶ συνάξει τὸν σῖτον εἰς τὴν ἀποθήκην αὐτοῦ, τὸ δὲ ἄχυρον κατακαύσει πυρὶ ἀσβέστῳ.

hou to ptyon en tē cheiri autou kai diakathariei tēn halōna autou kai synaksei ton siton eis tēn apothēkēn autou to de achyron katakausei pyri asbestō

18. Πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἕτερα παρακαλῶν εὐηγγελίζετο τὸν λαόν•

polla men oun kai hetera parakalōn euēngelizeto ton laon

19. ὁ δὲ Ἡρώδης ὁ τετράρχης, ἐλεγχόμενος ὑπ’ αὐτοῦ περὶ Ἡρωδιάδος τῆς γυναικὸς φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, καὶ περὶ πάντων ὧν ἐποίησε πονηρῶν ὁ Ἡρώδης,

ho de hērōdēs ho tetrarchēs elegchomenos hyp autou peri hērōdiados tēs gynaikos filippou tou adelfou autou kai peri pantōn hōn epoiēsen ponērōn ho hērōdēs

20. προσέθηκε καὶ τοῦτο ἐπὶ πᾶσι, καὶ κατέκλεισε τὸν Ἰωάννην ἐν τῇ φυλακῇ.

prosethēken kai touto epi pasin kai katekleisen ton iōannēn en tē fylakē

21. Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ βαπτισθῆναι ἅπαντα τὸν λαὸν, καὶ Ἰησοῦ βαπτισθέντος, καὶ προσευχομένου, ἀνεῳχθῆναι τὸν οὐρανόν,

egeneto de en tō baptisthēnai hapanta ton laon kai iēsou baptisthentos kai proseuchomenou aneōchthēnai ton ouranon

22. καὶ καταβῆναι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον σωματικῷ εἴδει ὡσεὶ περιστερὰν ἐπ’ αὐτόν, καὶ φωνὴν ἐξ οὐρανοῦ γενέσθαι, λέγουσαν, Σὺ εἶ ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν σοὶ ἠυδόκησα.

kai katabēnai to pneuma to hagion sōmatikō eidei hōsei peristeran ep auton kai fōnēn eks ouranou genesthai legousan sy ei ho hyios mou ho agapētos en soi ēudokēsa

23. Καὶ αὐτὸς ἦν ὁ Ἰησοῦς ὡσεὶ ἐτῶν τριάκοντα ἀρχόμενος, ὢν ὡς ἐνομίζετο υἱός Ἰωσήφ, τοῦ Ἠλὶ,

kai autos ēn ho iēsous hōsei etōn triakonta archomenos ōn hōs enomizeto hyios iōsēf tou hēli

24. τοῦ Ματθατ, τοῦ Λευΐ, τοῦ Μελχί, τοῦ Ἰαννά, τοῦ Ἰωσήφ,

tou matthat tou leui tou melchi tou ianna tou iōsēf

25. τοῦ Ματταθίου, τοῦ Ἀμώς, τοῦ Ναούμ, τοῦ Ἐσλί, τοῦ Ναγγαί,

tou mattathiou tou amōs tou naoum tou hesli tou nangai

26. τοῦ Μαάθ, τοῦ Ματταθίου, τοῦ Σεμεῒ, τοῦ Ἰωσήφ, τοῦ Ἰούδα,

tou maath tou mattathiou tou semei tou iōsēf tou iouda

27. τοῦ Ἰωαννᾶ, τοῦ Ῥησά, τοῦ Ζοροβάβελ, τοῦ Σαλαθιήλ, τοῦ Νηρί,

tou iōanna tou rēsa tou zorobabel tou salathiēl tou nēri

28. τοῦ Μελχί, τοῦ Ἀδδί, τοῦ Κωσάμ, τοῦ Ἐλμωδάμ, τοῦ Ἤρ,

tou melchi tou addi tou kōsam tou elmōdam tou ēr

29. τοῦ Ἰωσή, τοῦ Ἐλιέζερ, τοῦ Ἰωρείμ, τοῦ Ματθάτ, τοῦ Λευΐ,

tou iōsē tou eliezer tou iōreim tou matthat tou leui

30. τοῦ Σιμεών, τοῦ Ἰούδα, τοῦ Ἰωσήφ, τοῦ Ἰωνάν, τοῦ Ἐλιακείμ,

tou simeōn tou iouda tou iōsēf tou iōnan tou eliakeim

31. τοῦ Μελεᾶ, τοῦ Μενάμ, τοῦ Ματταθά, τοῦ Ναθάν, τοῦ Δαβίδ,

tou melea tou menam tou mattatha tou nathan tou david

32. τοῦ Ἰεσσαί, τοῦ Ὠβήδ, τοῦ Βοόζ, τοῦ Σαλμών, τοῦ Ναασσών,

tou iessai tou ōbēd tou booz tou salmōn tou naassōn

33. τοῦ Ἀμιναδάβ, τοῦ Ἀράμ, τοῦ Ἑσρώμ, τοῦ Φαρές, τοῦ Ἰούδα,

tou aminadab tou aram tou hesrōm tou fares tou iouda

34. τοῦ Ἰακώβ, τοῦ Ἰσαάκ, τοῦ Ἀβραάμ, τοῦ Θάρα, τοῦ Ναχώρ,

tou iakōb tou isaak tou abraam tou thara tou nachōr

35. τοῦ Σαρούχ, τοῦ Ῥαγαῦ, τοῦ Φαλέκ, τοῦ Ἑβέρ, τοῦ Σαλά,

tou sarouch tou ragau tou falek tou eber tou sala

36. τοῦ Καϊνάν, τοῦ Ἀρφαξάδ, τοῦ Σήμ, τοῦ Νῶε, τοῦ Λάμεχ,

tou kainan tou arfaksad tou sēm tou nōe tou lamech

37. τοῦ Μαθουσάλα, τοῦ Ἐνώχ, τοῦ Ἰαρέδ, τοῦ Μαλελεήλ, τοῦ Καϊνάν,

tou mathousala tou henōch tou iared tou maleleēl tou kainan

38. τοῦ Ἐνώς, τοῦ Σήθ, τοῦ Ἀδάμ, τοῦ Θεοῦ.

tou enōs tou sēth tou adam tou theou

Κεφαλαιο 4

1. Ἰησοῦς δὲ Πνεύματος Ἁγίου πλήρης ὑπέστρεψεν ἀπὸ τοῦ Ἰορδάνου, καὶ ἤγετο ἐν τῷ Πνεύματι εἰς τὴν ἔρημον,

iēsous de pneumatos hagiou plērēs hypestrepsen apo tou iordanou kai ēgeto en tō pneumati eis tēn erēmon

2. ἡμέρας τεσσαράκοντα πειραζόμενος ὑπὸ τοῦ διαβόλου. καὶ οὐκ ἔφαγεν οὐδὲν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις• καὶ συντελεσθεισῶν αὐτῶν, ὕστερον ἐπείνασε.

hēmeras tessarakonta peirazomenos hypo tou diabolou kai ouk efagen ouden en tais hēmerais ekeinais kai syntelestheisōn autōn hysteron epeinasen

3. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ διάβολος, Εἰ υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, εἰπὲ τῷ λίθῳ τούτῳ ἵνα γένηται ἄρτος.

kai eipen autō ho diabolos ei hyios ei tou theou eipe tō lithō toutō hina genētai artos

4. καὶ ἀπεκρίθη Ἰησοῦς πρὸς αὐτόν, λέγων, Γέγραπται ὅτι Οὐκ ἐπ’ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ὁ ἄνθρωπος, ἀλλ’ ἐπὶ παντὶ ῥήματι Θεοῦ.

kai apekrithē iēsous pros auton legōn gegraptai hoti ouk ep artō monō zēsetai ho anthrōpos all epi panti rēmati theou

5. καὶ ἀναγαγὼν αὐτὸν ὁ διάβολος εἰς ὄρος ὑψηλὸν ἔδειξεν αὐτῷ πάσας τὰς βασιλείας τῆς οἰκουμένης ἐν στιγμῇ χρόνου

kai anagagōn auton ho diabolos eis oros hypsēlon edeiksen autō pasas tas basileias tēs oikoumenēs en stigmē chronou

6. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ διάβολος, Σοὶ δώσω τὴν ἐξουσίαν ταύτην ἅπασαν καὶ τὴν δόξαν αὐτῶν• ὅτι ἐμοὶ παραδέδοται, καὶ ᾧ ἐὰν θέλω δίδωμι αὐτήν.

kai eipen autō ho diabolos soi dōsō tēn eksousian tautēn hapasan kai tēn doksan autōn hoti emoi paradedotai kai hō ean thelō didōmi autēn

7. σὺ οὖν ἐὰν προσκυνήσῃς ἐνώπιόν μου, ἔσται σου πάντα.

sy oun ean proskynēsēs enōpion mou estai sou panta

8. καὶ ἀποκριθεὶς αὐτῷ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς, Ὑπαγε ὀπίσω μου, Σατανᾶ• γέγραπται γάρ, Προσκυνήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου, καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις.

kai apokritheis autō eipen ho iēsous hypage opisō mou satana gegraptai gar proskynēseis kyrion ton theon sou kai autō monō latreuseis

9. καὶ ἤγαγεν αὐτὸν εἰς Ἰερουσαλήμ, καὶ ἔστησεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ πτερύγιον τοῦ ἱεροῦ, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Εἰ ὁ υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, βάλε σεαυτὸν ἐντεῦθεν κάτω•

kai ēgagen auton eis ierousalēm kai hestēsen auton epi to pterygion tou hierou kai eipen autō ei ho hyios ei tou theou bale seauton enteuthen katō

10. γέγραπται γὰρ ὅτι Τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἐντελεῖται περὶ σοῦ, τοῦ διαφυλάξαι σε•

gegraptai gar hoti tois angelois autou enteleitai peri sou tou diafylaksai se

11. καὶ ὅτι Ἐπὶ χειρῶν ἀροῦσί σε, μήποτε προσκόψῃς πρὸς λίθον τὸν πόδα σου.

kai hoti epi cheirōn arousin se mēpote proskopsēs pros lithon ton poda sou

12. καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Εἴρηται, Οὐκ ἐκπειράσεις Κύριον τὸν Θεόν σου.

kai apokritheis eipen autō ho iēsous hoti eirētai ouk ekpeiraseis kyrion ton theon sou

13. καὶ συντελέσας πάντα πειρασμὸν ὁ διάβολος ἀπέστη ἀπ’ αὐτοῦ ἄχρι καιροῦ.

kai syntelesas panta peirasmon ho diabolos apestē ap autou achri kairou

14. Καὶ ὑπέστρεψεν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῇ δυνάμει τοῦ Πνεύματος εἰς τὴν Γαλιλαίαν• καὶ φήμη ἐξῆλθε καθ’ ὅλης τῆς περιχώρου περὶ αὐτοῦ.

kai hypestrepsen ho iēsous en tē dynamei tou pneumatos eis tēn galilaian kai fēmē eksēlthen kath holēs tēs perichōrou peri autou

15. καὶ αὐτὸς ἐδίδασκεν ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν, δοξαζόμενος ὑπὸ πάντων.

kai autos edidasken en tais synagōgais autōn doksazomenos hypo pantōn

16. Καὶ ἦλθεν εἰς τὴν Ναζαρέθ, οὗ ἦν τεθραμμένος• καὶ εἰσῆλθε, κατὰ τὸ εἰωθὸς αὐτῷ, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων εἰς τὴν συναγωγήν, καὶ ἀνέστη ἀναγνῶναι.

kai ēlthen eis tēn nazareth hou ēn tethrammenos kai eisēlthen kata to eiōthos autō en tē hēmera tōn sabbatōn eis tēn synagōgēn kai anestē anagnōnai

17. καὶ ἐπεδόθη αὐτῷ βιβλίον Ἠσαΐου τοῦ προφήτου. καὶ ἀναπτύξας τὸ βιβλίον, εὗρε τὸν τόπον οὗ ἦν γεγραμμένον,

kai epedothē autō biblion ēsaiou tou profētou kai anaptyksas to biblion heuren ton topon hou ēn gegrammenon

18. Πνεῦμα Κυρίου ἐπ’ ἐμέ, οὗ ἕνεκεν ἔχρισέ με εὐαγγελίζεσθαι πτωχοῖς• ἀπέσταλκέ με ἰάσασθαι τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν• κηρύξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν, καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν, ἀποστεῖλαι τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει,

pneuma kyriou ep eme hou heneken echrisen me euangelizesthai ptōchois apestalken me iasasthai tous syntetrimmenous tēn kardian kēryksai aichmalōtois afesin kai tyflois anablepsin aposteilai tethrausmenous en afesei

19. κηρύξαι ἐνιαυτὸν Κυρίου δεκτόν.

kēryksai eniauton kyriou dekton

20. καὶ πτύξας τὸ βιβλίον, ἀποδοὺς τῷ ὑπηρέτῃ, ἐκάθισε• καὶ πάντων ἐν τῇ συναγωγῇ οἱ ὀφθαλμοὶ ἦσαν ἀτενίζοντες αὐτῷ

kai ptyksas to biblion apodous tō hypēretē ekathisen kai pantōn en tē synagōgē hoi ofthalmoi ēsan atenizontes autō

21. ἤρξατο δὲ λέγειν πρὸς αὐτοὺς ὅτι Σήμερον πεπλήρωται ἡ γραφὴ αὕτη ἐν τοῖς ὠσὶν ὑμῶν.

ērksato de legein pros autous hoti sēmeron peplērōtai hē grafē hautē en tois ōsin hymōn

22. καὶ πάντες ἐμαρτύρουν αὐτῷ, καὶ ἐθαύμαζον ἐπὶ τοῖς λόγοις τῆς χάριτος τοῖς ἐκπορευομένοις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ, καὶ ἔλεγον, Οὐχ οὗτος ἐστιν ὁ υἱός Ἰωσήφ;

kai pantes emartyroun autō kai ethaumazon epi tois logois tēs charitos tois ekporeuomenois ek tou stomatos autou kai elegon ouch houtos estin ho hyios iōsēf

23. καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Πάντως ἐρεῖτέ μοι τὴν παραβολὴν ταύτην, Ἰατρέ, θεράπευσον σεαυτόν• ὅσα ἠκούσαμεν γενόμενα ἐν τῇ Καπερναούμ, ποίησον καὶ ὧδε ἐν τῇ πατρίδι σου.

kai eipen pros autous pantōs ereite moi tēn parabolēn tautēn iatre therapeuson seauton hosa ēkousamen genomena en tē kapernaoum poiēson kai hōde en tē patridi sou

24. εἶπε δέ, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς προφήτης δεκτός ἐστιν ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ.

eipen de amēn legō hymin hoti oudeis profētēs dektos estin en tē patridi autou

25. ἐπ’ ἀληθείας δὲ λέγω ὑμῖν, πολλαὶ χῆραι ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις Ἠλίου ἐν τῷ Ἰσραήλ, ὅτε ἐκλείσθη ὁ οὐρανὸς ἐπὶ ἔτη τρία καὶ μῆνας ἕξ, ὡς ἐγένετο λιμὸς μέγας ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν•

ep alētheias de legō hymin pollai chērai ēsan en tais hēmerais hēliou en tō israēl hote ekleisthē ho ouranos epi etē tria kai mēnas heks hōs egeneto limos megas epipasan tēn gēn

26. καὶ πρὸς οὐδεμίαν αὐτῶν ἐπέμφθη Ἠλίας, εἰ μὴ εἰς Σάρεπτα τῆς Σιδῶνος πρὸς γυναῖκα χήραν.

kai pros oudemian autōn epemfthē ēlias ei mē eis sarepta tēs sidōnos pros gynaika chēran

27. καὶ πολλοὶ λεπροὶ ἦσαν ἐπὶ Ἐλισσαίου τοῦ προφήτου ἐν τῷ Ἰσραήλ• καὶ οὐδεὶς αὐτῶν ἐκαθαρίσθη, εἰ μὴ Νεεμὰν ὁ Σύρος.

kai polloi leproi ēsan epi elissaiou tou profētou en tō israēl kai oudeis autōn ekatharisthē ei mē neeman ho syros

28. καὶ ἐπλήσθησαν πάντες θυμοῦ ἐν τῇ συναγωγῇ, ἀκούοντες ταῦτα,

kai eplēsthēsan pantes thymou en tē synagōgē akouontes tauta

29. καὶ ἀναστάντες ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω τῆς πόλεως, καὶ ἤγαγον αὐτὸν ἕως τὴς ὀφρύος τοῦ ὄρους, ἐφ’ οὗ ἡ πόλις αὐτῶν ᾠκοδόμητο, εἰς τὸ κατακρημνίσαι αὐτόν.

kai anastantes eksebalon auton eksō tēs poleōs kai ēgagon auton heōs tēs ofryos tou orous ef hou hē polis autōn ōkodomēto eis to katakrēmnisai auton

30. αὐτὸς δὲ διελθὼν διὰ μέσου αὐτῶν ἐπορεύετο.

autos de dielthōn dia mesou autōn eporeueto

31. Καὶ κατῆλθεν εἰς Καπερναοὺμ πόλιν τῆς Γαλιλαίας• καὶ ἦν διδάσκων αὐτοὺς ἐν τοῖς σάββασι.

kai katēlthen eis kapernaoum polin tēs galilaias kai ēn didaskōn autous en tois sabbasin

32. καὶ ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ, ὅτι ἐν ἐξουσίᾳ ἦν ὁ λόγος αὐτοῦ.

kai ekseplēssonto epi tē didachē autou hoti en eksousia ēn ho logos autou

33. καὶ ἐν τῇ συναγωγῇ ἦν ἄνθρωπος ἔχων πνεῦμα δαιμονίου ἀκαθάρτου, καὶ ἀνέκραξε φωνῇ μεγάλῃ,

kai en tē synagōgē ēn anthrōpos echōn pneuma daimoniou akathartou kai anekraksen fōnē megalē

34. λέγων, Ἔα, τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ Ναζαρηνέ; ἦλθες ἀπολέσαι ἡμᾶς; οἶδά σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ.

legōn ea ti hēmin kai soi iēsou nazarēne ēlthes apolesai hēmas oida se tis ei ho hagios tou theou

35. καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, λέγων, Φιμώθητι, καὶ ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ. καὶ ῥίψαν αὐτὸν τὸ δαιμόνιον εἰς τὸ μέσον ἐξῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ, μηδὲν βλάψαν αὐτόν.

kai epetimēsen autō ho iēsous legōn fimōthēti kai ekselthe eks autou kai ripsan auton to daimonion eis to meson eksēlthen ap autou mēden blapsan auton

36. καὶ ἐγένετο θάμβος ἐπὶ πάντας, καὶ συνελάλουν πρὸς ἀλλήλους, λέγοντες, Τίς ὁ λόγος οὗτος, ὅτι ἐν ἐξουσίᾳ καὶ δυνάμει ἐπιτάσσει τοῖς ἀκαθάρτοις πνεύμασι, καὶ ἐξέρχονται;

kai egeneto thambos epi pantas kai synelaloun pros allēlous legontes tis ho logos houtos hoti en eksousia kai dynamei epitassei tois akathartois pneumasin kai ekserchontai

37. καὶ ἐξεπορεύετο ἦχος περὶ αὐτοῦ εἰς πάντα τόπον τῆς περιχώρου.

kai ekseporeueto ēchos peri autou eis panta topon tēs perichōrou

38. Ἀναστὰς δὲ ἐκ τῆς συναγωγῆς, εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν Σίμωνος• ἡ πενθερὰ δὲ τοῦ Σίμωνος ἦν συνεχομένη πυρετῷ μεγάλῳ• καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν περὶ αὐτῆς.

anastas de ek tēs synagōgēs eisēlthen eis tēn oikian simōnos hē penthera de tou simōnos ēn synechomenē pyretō megalō kai ērōtēsan auton peri autēs

39. καὶ ἐπιστὰς ἐπάνω αὐτῆς, ἐπετίμησε τῷ πυρετῷ, καὶ ἀφῆκεν αὐτήν• παραχρῆμα δὲ ἀναστᾶσα διηκόνει αὐτοῖς.

kai epistas epanō autēs epetimēsen tō pyretō kai afēken autēn parachrēma de anastasa diēkonei autois

40. Δύνοντος δὲ τοῦ ἡλίου, πάντες ὅσοι εἶχον ἀσθενοῦντας νόσοις ποικίλαις ἤγαγον αὐτοὺς πρὸς αὐτόν• ὁ δὲ ἑνὶ ἑκάστῳ αὐτῶν τὰς χεῖρας ἐπιθεὶς ἐθεράπευσεν αὐτούς.

dynontos de tou hēliou pantes hosoi eichon asthenountas nosois poikilais ēgagon autous pros auton ho de heni hekastō autōn tas cheiras epitheis etherapeusen autous

41. Ἐξήρχετο δὲ καὶ δαιμόνια ἀπὸ πολλῶν, κράζοντα καὶ λέγοντα ὅτι Σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ. καὶ ἐπιτιμῶν οὐκ εἴα αὐτὰ λαλεῖν, ὅτι ᾔδεισαν τὸν Χριστὸν αὐτὸν εἶναι.

eksērcheto de kai daimonia apo pollōn krazonta kai legonta hoti sy ei ho christos ho hyios tou theou kai epitimōn ouk eia auta lalein hoti ēdeisan ton christon auton einai

42. Γενομένης δὲ ἡμέρας, ἐξελθὼν ἐπορεύθη εἰς ἔρημον τόπον, καὶ οἱ ὄχλοι ἐζήτουν αὐτόν, καὶ ἦλθον ἕως αὐτοῦ, καὶ κατεῖχον αὐτὸν τοῦ μὴ πορεύεσθαι ἀπ’ αὐτῶν.

genomenēs de hēmeras ekselthōn eporeuthē eis erēmon topon kai hoi ochloi ezētoun auton kai ēlthon heōs autou kai kateichon auton tou mē poreuesthai ap autōn

43. ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὅτι Καὶ ταῖς ἑτέραις πόλεσιν εὐαγγελίσασθαί με δεῖ τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ• ὅτι εἲς τοῦτο ἀπεστάλμαι.

ho de eipen pros autous hoti kai tais heterais polesin euangelisasthai me dei tēn basileian tou theou hoti eis touto apestalmai

44. Καὶ ἦν κηρύσσων ἐν ταῖς συναγωγαῖς τῆς Γαλιλαίας.

kai ēn kēryssōn en tais synagōgais tēs galilaias

Κεφαλαιο 5

1. Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τὸν ὄχλον ἐπικεῖσθαι αὐτῷ τοῦ ἀκούειν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, καὶ αὐτὸς ἦν ἑστὼς παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέτ•

egeneto de en tō ton ochlon epikeisthai autō tou akouein ton logon tou theou kai autos ēn hestōs para tēn limnēn gennēsaret

2. καὶ εἶδε δύο πλοῖα ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην• οἱ δὲ ἁλιεῖς ἀποβάντες ἀπ’ αὐτῶν ἀπέπλυναν τὰ δίκτυα.

kai eiden dyo ploia hestōta para tēn limnēn hoi de halieis apobantes ap autōn apeplynan ta diktya

3. ἐμβὰς δὲ εἰς ἓν τῶν πλοίων, ὃ ἦν τοῦ Σίμωνος, ἠρώτησεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπαναγαγεῖν ὀλίγον. καὶ καθίσας ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τοὺς ὄχλους.

embas de eis hen tōn ploiōn ho ēn tou simōnos ērōtēsen auton apo tēs gēs epanagagein oligon kai kathisas edidasken ek tou ploiou tous ochlous

4. ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν, εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα, Ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος, καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν.

hōs de epausato lalōn eipen pros ton simōna epanagage eis to bathos kai chalasate ta diktya hymōn eis agran

5. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Σίμων εἶπεν αὐτῷ, Ἐπιστάτα, δι’ ὅλης τῆς νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν• ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον.

kai apokritheis ho simōn eipen autō epistata di holēs tēs nyktos kopiasantes ouden elabomen epi de tō rēmati sou chalasō to diktyon

6. καὶ τοῦτο ποιήσαντες, συνέκλεισαν ἰχθύων πλῆθος πολύ. διερρήγνυτο δὲ τὸ δίκτυον αὐτῶν•

kai touto poiēsantes synekleisan ichthyōn plēthos poly dierrēgnyto de to diktyon autōn

7. καὶ κατένευσαν τοῖς μετόχοις τοῖς ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ, τοῦ ἐλθόντας συλλαβέσθαι αὐτοῖς• καὶ ἦλθον καὶ ἔπλησαν ἀμφότερα τὰ πλοῖα, ὥστε βυθίζεσθαι αὐτά.

kai kateneusan tois metochois tois en tō heterō ploiō tou elthontas syllabesthai autois kai ēlthon kai eplēsan amfotera ta ploia hōste bythizesthai auta

8. ἰδὼν δὲ Σίμων Πέτρος προσέπεσε τοῖς γόνασι τοῦ Ἰησοῦ, λέγων, Ἔξελθε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε.

idōn de simōn petros prosepesen tois gonasin tou iēsou legōn ekselthe ap emou hoti anēr hamartōlos eimi kyrie

9. θάμβος γὰρ περιέσχεν αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ, ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ἥ συνέλαβον•

thambos gar perieschen auton kai pantas tous syn autō epi tē agra tōn ichthyōn hē synelabon

10. ὁμοίως δὲ καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην, υἱοὺς Ζεβεδαίου, οἳ ἦσαν κοινωνοὶ τῷ Σίμωνι. καὶ εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ Ἰησοῦς, Μὴ φοβοῦ• ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν.

homoiōs de kai iakōbon kai iōannēn hyious zebedaiou hoi ēsan koinōnoi tō simōni kai eipen pros ton simōna ho iēsous mē fobou apo tou nyn anthrōpous esē zōgrōn

11. καὶ καταγαγόντες τὰ πλοῖα ἐπὶ τὴν γῆν, ἀφέντες ἅπαντα, ἠκολούθησαν αὐτῷ.

kai katagagontes ta ploia epi tēn gēn afentes hapanta ēkolouthēsan autō

12. Καὶ ἐγένετο, ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν μιᾷ τῶν πόλεων, καὶ ἰδού, ἀνὴρ πλήρης λέπρας• καὶ ἰδὼν τὸν Ἰησοῦν, πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον, ἐδεήθη αὐτοῦ, λέγων, Κύριε, ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι.

kai egeneto en tō einai auton en mia tōn poleōn kai idou anēr plērēs lepras kai idōn ton iēsoun pesōn epi prosōpon edeēthē autou legōn kyrie ean thelēs dynasai mekatharisai

13. καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα, ἥψατο αὐτοῦ, εἰπὼν, Θέλω, καθαρίσθητι. καὶ εὐθέως ἡ λέπρα ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ.

kai ekteinas tēn cheira hēpsato autou eipōn thelō katharisthēti kai eutheōs hē lepra apēlthen ap autou

14. καὶ αὐτὸς παρήγγειλεν αὐτῷ μηδενὶ εἰπεῖν• ἀλλὰ ἀπελθὼν δεῖξον σεαυτὸν τῷ ἱερεῖ, καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σου, καθὼς προσέταξε Μωσῆς, εἰς μαρτύριον αὐτοῖς.

kai autos parēngeilen autō mēdeni eipein alla apelthōn deikson seauton tō hierei kai prosenegke peri tou katharismou sou kathōs prosetaksen mōsēs eis martyrion autois

15. διήρχετο δὲ μᾶλλον ὁ λόγος περὶ αὐτοῦ• καὶ συνήρχοντο ὄχλοι πολλοὶ ἀκούειν, καὶ θεραπεύεσθαι ὑπ’ αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἀσθενειῶν αὐτῶν.

diērcheto de mallon ho logos peri autou kai synērchonto ochloi polloi akouein kai therapeuesthai hyp autou apo tōn astheneiōn autōn

16. αὐτὸς δὲ ἦν ὑποχωρῶν ἐν ταῖς ἐρήμοις καὶ προσευχόμενος.

autos de ēn hypochōrōn en tais erēmois kai proseuchomenos

17. Καὶ ἐγένετο ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν, καὶ αὐτὸς ἦν διδάσκων• καὶ ἦσαν καθήμενοι Φαρισαῖοι καὶ νομοδιδάσκαλοι, οἳ ἦσαν ἐληλυθότες ἐκ πάσης κώμης τῆς Γαλιλαίας καὶ Ἰουδαίας καὶ Ἰερουσαλήμ• καὶ δύναμις Κυρίου ἦν εἰς τὸ ἰᾶσθαι αὐτούς.

kai egeneto en mia tōn hēmerōn kai autos ēn didaskōn kai ēsan kathēmenoi farisaioi kai nomodidaskaloi hoi ēsan elēlythotes ek pasēs kōmēs tēs galilaias kai ioudaias kai ierousalēm kai dynamiskyriou ēn eis to iasthai autous

18. καὶ ἰδού, ἄνδρες φέροντες ἐπὶ κλίνης ἄνθρωπον ὃς ἦν παραλελυμένος, καὶ ἐζήτουν αὐτὸν εἰσενεγκεῖν καὶ θεῖναι ἐνώπιον αὐτοῦ•

kai idou andres ferontes epi klinēs anthrōpon hos ēn paralelymenos kai ezētoun auton eisenegkein kai theinai enōpion autou

19. καὶ μὴ εὑρόντες διὰ ποίας εἰσενέγκωσιν αὐτὸν διὰ τὸν ὄχλον, ἀναβάντες ἐπὶ τὸ δῶμα, διὰ τῶν κεράμων καθῆκαν αὐτὸν σὺν τῷ κλινιδίῳ εἰς τὸ μέσον ἔμπροσθεν τοῦ Ἰησοῦ.

kai mē heurontes dia poias eisenegkōsin auton dia ton ochlon anabantes epi to dōma dia tōn keramōn kathēkan auton syn tō klinidiō eis to meson emprosthen tou iēsou

20. καὶ ἰδὼν τὴν πίστιν αὐτῶν, εἶπεν αὐτῷ, Ἄνθρωπε, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου.

kai idōn tēn pistin autōn eipen autō anthrōpe afeōntai soi hai hamartiai sou

21. καὶ ἤρξαντο διαλογίζεσθαι οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι, λέγοντες, Τίς ἐστιν οὗτος ὃς λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας, εἰ μὴ μόνος ὁ Θεός;

kai ērksanto dialogizesthai hoi grammateis kai hoi farisaioi legontes tis estin houtos hos lalei blasfēmias tis dynatai afienai hamartias ei mē monos ho theos

22. ἐπιγνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν ἀποκριθεὶς εἶπε πρὸς αὐτούς, Τί διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;

epignous de ho iēsous tous dialogismous autōn apokritheis eipen pros autous ti dialogizesthe en tais kardiais hymōn

23. τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν, Ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου, ἢ εἰπεῖν, Ἔγειραι καὶ περιπάτει;

ti estin eukopōteron eipein afeōntai soi hai hamartiai sou ē eipein egeirai kai peripatei

24. ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας εἶπε τῷ παραλελυμένῳ, Σοὶ λέγω, ἔγειραι, καὶ ἄρας τὸ κλινίδιόν σου, πορεύου εἰς τὸν οἶκόν σου.

hina de eidēte hoti eksousian echei ho hyios tou anthrōpou epi tēs gēs afienai hamartias eipen tō paralelymenō soi legō egeirai kai aras to klinidion sou poreuou eis ton oikonsou

25. καὶ παραχρῆμα ἀναστὰς ἐνώπιον αὐτῶν, ἄρας ἐφ’ ᾧ κατέκειτο, ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, δοξάζων τὸν Θεόν

kai parachrēma anastas enōpion autōn aras ef hō katekeito apēlthen eis ton oikon autou doksazōn ton theon

26. καὶ ἔκστασις ἔλαβεν ἅπαντας, καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεόν, καὶ ἐπλήσθησαν φόβου, λέγοντες, ὅτι Εἴδομεν παράδοξα σήμερον.

kai ekstasis elaben hapantas kai edoksazon ton theon kai eplēsthēsan fobou legontes hoti eidomen paradoksa sēmeron

27. Καὶ μετὰ ταῦτα ἐξῆλθε, καὶ ἐθεάσατο τελώνην, ὀνόματι Λευῒν, καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ἀκολούθει μοι.

kai meta tauta eksēlthen kai etheasato telōnēn onomati leuin kathēmenon epi to telōnion kai eipen autō akolouthei moi

28. καὶ καταλιπὼν ἅπαντα, ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ.

kai katalipōn hapanta anastas ēkolouthēsen autō

29. καὶ ἐποίησε δοχὴν μεγάλην ὁ Λευῒς αὐτῷ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ• καὶ ἦν ὄχλος τελωνῶν πολύς, καὶ ἄλλων οἳ ἦσαν μετ’ αὐτῶν κατακείμενοι.

kai epoiēsen dochēn megalēn ho leuis autō en tē oikia autou kai ēn ochlos telōnōn polys kai allōn hoi ēsan met autōn katakeimenoi

30. καὶ ἐγόγγυζον οἱ γραμματεῖς αὐτῶν καὶ οἱ Φαρισαῖοι πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, λέγοντες, Διατί μετὰ τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίετε καὶ πίνετε;

kai egongyzon hoi grammateis autōn kai hoi farisaioi pros tous mathētas autou legontes dia ti meta telōnōn kai hamartōlōn esthiete kai pinete

31. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτούς, Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ὑγιαίνοντες ἰατροῦ, ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες

kai apokritheis ho iēsous eipen pros autous ou chreian echousin hoi hygiainontes iatrou all hoi kakōs echontes

32. οὐκ ἐλήλυθα καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν.

ouk elēlytha kalesai dikaious alla hamartōlous eis metanoian

33. οἱ δὲ εἶπον πρὸς αὐτόν, Διατί οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου νηστεύουσι πυκνὰ, καὶ δεήσεις ποιοῦνται, ὁμοίως καὶ οἱ τῶν Φαρισαίων• οἱ δὲ σοὶ ἐσθίουσι καὶ πίνουσιν;

hoi de eipon pros auton dia ti hoi mathētai iōannou nēsteuousin pykna kai deēseis poiountai homoiōs kai hoi tōn farisaiōn hoi de soi esthiousin kai pinousin

34. ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς, Μὴ δύνασθε τοὺς υἱοὺς τοῦ νυμφῶνος, ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετ’ αὐτῶν ἐστι, ποιῆσαι νηστεύειν

ho de eipen pros autous mē dynasthe tous hyious tou nymfōnos en hō ho nymfios met autōn estin poiēsai nēsteuein

35. ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι, καὶ ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος, τότε νηστεύσουσιν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις.

eleusontai de hēmerai kai hotan aparthē ap autōn ho nymfios tote nēsteusousin en ekeinais tais hēmerais

36. ἔλεγε δὲ καὶ παραβολὴν πρὸς αὐτοὺς ὅτι Οὐδεὶς ἐπίβλημα ἱματίου καινοῦ ἐπιβάλλει ἐπὶ ἱμάτιον παλαιόν• εἰ δὲ μήγε, καὶ τὸ καινὸν σχίζει, καὶ τῷ παλαιῷ οὐ συμφωνει ἐπίβλημα τὸ ἀπὸ τοῦ καινοῦ.

elegen de kai parabolēn pros autous hoti oudeis epiblēma himatiou kainou epiballei epi himation palaion ei de mēge kai to kainon schizei kai tō palaiō ou symfōnei epiblēma to apotou kainou

37. καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς• εἰ δὲ μήγε, ῥήξει ὁ νέος οἶνος τοὺς ἀσκούς, καὶ αὐτὸς ἐκχυθήσεται, καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπολοῦνται.

kai oudeis ballei oinon neon eis askous palaious ei de mēge rēksei ho neos oinos tous askous kai autos ekchythēsetai kai hoi askoi apolountai

38. ἀλλὰ οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς καινοὺς βλητέον, καὶ ἀμφότεροι συντηροῦνται.

alla oinon neon eis askous kainous blēteon kai amfoteroi syntērountai

39. καὶ οὐδεὶς πιὼν παλαιὸν εὐθέως θέλει νέον• λέγει γάρ, Ὁ παλαιὸς χρηστότερός ἐστιν.

kai oudeis piōn palaion eutheōs thelei neon legei gar ho palaios chrēstoteros estin

Κεφαλαιο 6

1. Ἐγένετο δὲ ἐν σαββάτῳ δευτεροπρώτῳ διαπορεύεσθαι αὐτὸν διὰ τῶν σπορίμων• καὶ ἔτιλλον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τοὺς στάχυας, καὶ ἤσθιον, ψώχοντες ταῖς χερσί.

egeneto de en sabbatō deuteroprōtō diaporeuesthai auton dia tōn sporimōn kai etillon hoi mathētai autou tous stachyas kai ēsthion psōchontes tais chersin

2. τινὲς δὲ τῶν Φαρισαίων εἶπον αὐτοῖς, Τί ποιεῖτε ὃ οὐκ ἔξεστι ποιεῖν ἐν τοῖς σάββασι;

tines de tōn farisaiōn eipon autois ti poieite ho ouk eksestin poiein en tois sabbasin

3. καὶ ἀποκριθεὶς πρὸς αὐτοὺς, εἶπεν ὁ Ἰησοῦς, Οὐδὲ τοῦτο ἀνέγνωτε, ὃ ἐποίησε Δαβίδ, ὅπότε ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ ὄντες;

kai apokritheis pros autous eipen ho iēsous oude touto anegnōte ho epoiēsen david opote epeinasen autos kai hoi met autou ontes

4. ὡς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ, καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔλαβε, καὶ ἔφαγε, καὶ ἔδωκε καὶ τοῖς μετ’ αὐτοῦ, οὓς οὐκ ἔξεστι φαγεῖν εἰ μὴ μόνους τοὺς ἱερεῖς;

hōs eisēlthen eis ton oikon tou theou kai tous artous tēs protheseōs elaben kai efagen kai edōken kai tois met autou hous ouk eksestin fagein ei mē monous tous hiereis

5. καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι Κύριός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου.

kai elegen autois hoti kyrios estin ho hyios tou anthrōpou kai tou sabbatou

6. Ἐγένετο δὲ καὶ ἐν ἑτέρῳ σαββάτῳ εἰσελθεῖν αὐτὸν εἰς τὴν συναγωγὴν, καὶ διδάσκειν• καὶ ἦν ἐκεῖ ἄνθρωπος, καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ἡ δεξιὰ ἦν ξηρά

egeneto de kai en heterō sabbatō eiselthein auton eis tēn synagōgēn kai didaskein kai ēn ekei anthrōpos kai hē cheir autou hē deksia ēn ksēra

7. παρετήρουν δὲ αὐτὸν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι, εἰ ἐν τῷ σαββάτῳ θεραπεύσει• ἵνα εὕρωσι κατηγορίαν αὐτοῦ.

paretēroun de auton hoi grammateis kai hoi farisaioi ei en tō sabbatō therapeusei hina heurōsin katēgorian autou

8. αὐτὸς δὲ ᾔδει τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν, καὶ εἶπε τῷ ἀνθρώπῳ τῷ ξηρὰν ἔχοντι τὴν χεῖρα, Ἔγειραι, καὶ στῆθι εἰς τὸ μέσον. ὁ δὲ ἀναστὰς ἔστη.

autos de ēdei tous dialogismous autōn kai eipen tō anthrōpō tō ksēran echonti tēn cheira egeirai kai stēthi eis to meson ho de anastas hestē

9. εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς πρὸς αὐτούς, Ἐπερωτήσω ὑμᾶς τί, Ἔξεστι τοῖς σάββασιν, ἀγαθοποιῆσαι ἢ κακοποιῆσαι; ψυχὴν σῶσαι ἢ ἀπολέσαι;

eipen oun ho iēsous pros autous eperōtēsō hymas ti eksestin tois sabbasin agathopoiēsai ē kakopoiēsai psychēn sōsai ē apolesai

10. καὶ περιβλεψάμενος πάντας αὐτούς, εἶπε τῷ ἀνθρώπῳ, Ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου. ὁ δὲ ἐποίησεν οὕτω. καὶ ἀποκατεστάθη ἡ χεὶρ αὐτοῦ ὑγιὴς ὡς ἡ ἄλλη.

kai periblepsamenos pantas autous eipen tō anthrōpō ekteinon tēn cheira sou ho de epoiēsen houtōs kai apokatestathē hē cheir autou hygiēs hōs hē allē

11. αὐτοὶ δὲ ἐπλήσθησαν ἀνοίας• καὶ διελάλουν πρὸς ἀλλήλους, τί ἂν ποιήσειαν τῷ Ἰησοῦ.

autoi de eplēsthēsan anoias kai dielaloun pros allēlous ti an poiēseian tō iēsou

12. Ἐγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις ἐξῆλθεν εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι• καὶ ἦν διανυκτερεύων ἐν τῇ προσευχῇ τοῦ Θεοῦ.

egeneto de en tais hēmerais tautais eksēlthen eis to oros proseuksasthai kai ēn dianyktereuōn en tē proseuchē tou theou

13. καὶ ὅτε ἐγένετο ἡμέρα, προσεφώνησε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ• καὶ ἐκλεξάμενος ἀπ’ αὐτῶν δώδεκα, οὓς καὶ ἀποστόλους ὠνόμασε,

kai hote egeneto hēmera prosefōnēsen tous mathētas autou kai ekleksamenos ap autōn dōdeka hous kai apostolous ōnomasen

14. Σίμωνα ὃν καὶ ὠνόμασε Πέτρον, καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην, Φίλιππον καὶ Βαρθολομαῖον,

simōna hon kai ōnomasen petron kai andrean ton adelfon autou iakōbon kai iōannēn filippon kai bartholomaion

15. Ματθαῖον καὶ Θωμᾶν, Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ἁλφαίου, καὶ Σίμωνα τὸν καλούμενον Ζηλωτήν,

matthaion kai thōman iakōbon ton tou halfaiou kai simōna ton kaloumenon zēlōtēn

16. Ἰούδαν Ἰακώβου, καὶ Ἰούδαν Ἰσκαριώτην, ὃς καὶ ἐγένετο προδότης,

ioudan iakōbou kai ioudan iskariōtēn hos kai egeneto prodotēs

17. καὶ καταβὰς μετ’ αὐτῶν, ἔστη ἐπὶ τόπου πεδινοῦ, καὶ ὄχλος μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ πλῆθος πολὺ τοῦ λαοῦ ἀπὸ πάσης τῆς Ἰουδαίας καὶ Ἰερουσαλήμ, καὶ τῆς παραλίου Τύρου καὶ Σιδῶνος, οἵ ἦλθον ἀκοῦσαι αὐτοῦ, καὶ ἰαθῆναι ἀπὸ τῶν νόσων αὐτῶν•

kai katabas met autōn hestē epi topou pedinou kai ochlos mathētōn autou kai plēthos poly tou laou apo pasēs tēs ioudaias kai ierousalēm kai tēs paraliou tyrou kai sidōnos hoiēlthon akousai autou kai iathēnai apo tōn nosōnαυτωνautōn

18. καὶ οἳ ὀχλούμενοι ὑπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων, καὶ ἐθεραπεύοντο

kai hoi ochloumenoi hypo pneumatōn akathartōn kai etherapeuonto

19. καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει ἅπτεσθαι αὐτοῦ• ὅτι δύναμις παρ’ αὐτοῦ ἐξήρχετο καὶ ἰᾶτο πάντας.

kai pas ho ochlos ezētei haptesthai autou hoti dynamis par autou eksērcheto kai iato pantas

20. Καὶ αὐτὸς ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἔλεγε, Μακάριοι οἱ πτωχοί, ὅτι ὑμετέρα ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

kai autos eparas tous ofthalmous autou eis tous mathētas autou elegen makarioi hoi ptōchoi hoti hymetera estin hē basileia tou theou

21. μακάριοι οἱ πεινῶντες νῦν, ὅτι χορτασθήσεσθε. μακάριοι οἱ κλαίοντες νῦν, ὅτι γελάσετε.

makarioi hoi peinōntes nyn hoti chortasthēsesthe makarioi hoi klaiontes nyn hoti gelasete

22. μακάριοί ἐστε, ὅταν μισήσωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς, καὶ ὀνειδίσωσι, καὶ ἐκβάλωσι τὸ ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρόν, ἕνεκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.

makarioi este hotan misēsōsin hymas hoi anthrōpoi kai hotan aforisōsin hymas kai oneidisōsin kai ekbalōsin to onoma hymōn hōs ponēron heneka tou hyiou tou anthrōpou

23. χαίρετε ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ σκιρτήσατε• ἰδοὺ γάρ, ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τῷ οὐρανῷ• κατὰ ταῦτα γὰρ ἐποίουν τοῖς προφήταις οἱ πατέρες αὐτῶν.

chairete en ekeinē tē hēmera kai skirtēsate idou gar ho misthos hymōn polys en tō ouranō kata tauta gar epoioun tois profētais hoi pateres autōn

24. πλὴν οὐαὶ ὑμῖν τοῖς πλουσίοις, ὅτι ἀπέχετε τὴν παράκλησιν ὑμῶν.

plēn ouai hymin tois plousiois hoti apechete tēn paraklēsin hymōn

25. οὐαὶ ὑμῖν, οἱ ἐμπεπλησμένοι, ὅτι πεινάσετε. οὐαί ὑμῖν, οἱ γελῶντες νῦν, ὅτι πενθήσετε καὶ κλαύσετε.

ouai hymin hoi empeplēsmenoi hoti peinasete ouai hymin hoi gelōntes nyn hoti penthēsete kai klausete

26. οὐαὶ ὑμῖν, ὅταν καλῶς ὑμᾶς εἴπωσι πάντες οἱ ἄνθρωποι• κατὰ ταῦτα γὰρ ἐποίουν τοῖς ψευδοπροφήταις οἱ πατέρες αὐτῶν.

ouai hymin hotan kalōs hymas eipōsin pantes hoi anthrōpoi kata tauta gar epoioun tois pseudoprofētais hoi pateres autōn

27. Ἀλλ’ ὑμῖν λέγω τοῖς ἀκούουσιν, Ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς,

all hymin legō tois akouousin agapate tous echthrous hymōn kalōs poieite tois misousin hymas

28. εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμῖν, καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς.

eulogeite tous katarōmenous hymin kai proseuchesthe hyper tōn epēreazontōn hymas

29. τῷ τύπτοντί σε ἐπὶ τὴν σιαγόνα, πάρεχε καὶ τὴν ἄλλην• καὶ ἀπὸ τοῦ αἴροντός σου τὸ ἱμάτιον, καὶ τὸν χιτῶνα μὴ κωλύσῃς.

tō typtonti se epi tēn siagona pareche kai tēn allēn kai apo tou airontos sou to himation kai ton chitōna mē kōlysēs

30. παντὶ δὲ τῷ αἰτοῦντί σε δίδου• καὶ ἀπὸ τοῦ αἴροντος τὰ σὰ μὴ ἀπαίτει.

panti de tō aitounti se didou kai apo tou airontos ta sa mē apaitei

31. καὶ καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως.

kai kathōs thelete hina poiōsin hymin hoi anthrōpoi kai hymeis poieite autois homoiōs

32. καὶ εἰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτοὺς ἀγαπῶσι.

kai ei agapate tous agapōntas hymas poia hymin charis estin kai gar hoi hamartōloi tous agapōntas autous agapōsin

33. καὶ ἐὰν ἀγαθοποιῆτε τοὺς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τὸ αὐτὸ ποιοῦσι.

kai ean agathopoiēte tous agathopoiountas hymas poia hymin charis estin kai gar hoi hamartōloi to auto poiousin

34. καὶ ἐὰν δανείζητε παρ’ ὧν ἐλπίζητε ἀπολαβεῖν, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἁμαρτωλοῖς δανείζουσιν, ἵνα ἀπολάβωσι τὰ ἴσα.

kai ean daneizēte par hōn elpizēte apolabein poia hymin charis estin kai gar hoi hamartōloi hamartōlois daneizousin hina apolabōsin ta isa

35. πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, καὶ ἀγαθοποιεῖτε, καὶ δανείζετε, μηδὲν ἀπελπίζοντες• καὶ ἔσται ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς, καὶ ἔσεσθε υἱοὶ τοῦ ὑψίστου• ὅτι αὐτὸς χρηστός ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀχαρίστους καὶ πονηρούς.

plēn agapate tous echthrous hymōn kai agathopoieite kai daneizete mēden apelpizontes kai estai ho misthos hymōn polys kai esesthe hyioi tou hypsistou hoti autos chrēstos estin epi tous acharistous kaiponērous

36. γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί.

ginesthe oun oiktirmones kathōs kai ho patēr hymōn oiktirmōn estin

37. μὴ κρίνετε, καὶ οὐ μὴ κριθῆτε. μὴ καταδικάζετε, καὶ οὐ μὴ καταδικασθῆτε• ἀπολύετε, καὶ ἀπολυθήσεσθε•

mē krinete kai ou mē krithēte mē katadikazete kai ou mē katadikasthēte apolyete kai apolythēsesthe

38. δίδοτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν• μέτρον καλόν, πεπιεσμένον καὶ σεσαλευμένον καὶ ὑπερεκχυνόμενον δώσουσιν εἰς τὸν κόλπον ὑμῶν. τᾧ γὰρ αὐτῷ μέτρῳ ᾧ μετρεῖτε ἀντιμετρηθήσεται ὑμῖν.

didote kai dothēsetai hymin metron kalon pepiesmenon kai sesaleumenon kai uperekchynomenon dōsousin eis ton kolpon hymōn tō gar autō metrō hō metreite antimetrēthēsetai hymin

39. Εἶπε δὲ παραβολὴν αὐτοῖς, Μήτι δύναται τυφλὸς τυφλὸν ὁδηγεῖν; οὐχὶ ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται;

eipen de parabolēn autois mēti dynatai tyflos tyflon hodēgein ouchi amfoteroi eis bothynon pesountai

40. οὐκ ἔστι μαθητὴς ὑπὲρ τὸν διδάσκαλον αὐτοῦ• κατηρτισμένος δὲ πᾶς ἔσται ὡς ὁ διδάσκαλος αὐτοῦ.

ouk estin mathētēs hyper ton didaskalon autou katērtismenos de pas estai hōs ho didaskalos autou

41. τί δὲ βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ δοκὸν τὴν ἐν τῷ ἰδίῳ ὀφθαλμῷ οὐ κατανοεῖς;

ti de blepeis to karfos to en tō ofthalmō tou adelfou sou tēn de dokon tēn en tō idiō ofthalmō ou katanoeis

42. ἤ πῶς δύνασαι λέγειν τῷ ἀδελφῷ σου, Ἀδελφέ, ἄφες ἐκβάλω τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σου, αὐτὸς τὴν ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σοῦ δοκὸν οὐ βλέπων; ὑποκριτά, ἔκβαλε πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σοῦ, καὶ τότε διαβλέψεις ἐκβαλεῖν τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου.

hē pōs dynasai legein tō adelfō sou adelfe afes ekbalō to karfos to en tō ofthalmō sou autos tēn en tō ofthalmō sou dokon ou blepōn hypokrita ekbale prōton tēndokon ek tou ofthalmou sou kai tote diablepseisεκβαλεινekbalein to karfos to en tō ofthalmō tou adelfou sou

43. οὐ γάρ ἐστι δένδρον καλὸν ποιοῦν καρπὸν σαπρόν• οὐδὲ δένδρον σαπρὸν ποιοῦν καρπὸν καλόν.

ou gar estin dendron kalon poioun karpon sapron oude dendron sapron poioun karpon kalon

44. ἕκαστον γὰρ δένδρον ἐκ τοῦ ἰδίου καρποῦ γινώσκεται. οὐ γὰρ ἐξ ἀκανθῶν συλλέγουσι σῦκα, οὐδὲ ἐκ βάτου τρυγῶσι σταφυλήν.

hekaston gar dendron ek tou idiou karpou ginōsketai ou gar eks akanthōn syllegousin syka oude ek batou trygōsin stafylēn

45. ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὑτοῦ προφέρει τὸ ἀγαθόν, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὑτοῦ προφέρει τὸ πονηρόν• ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας λαλεῖ τὸ στόμα αὐτοῦ.

ho agathos anthrōpos ek tou agathou thēsaurou tēs kardias autou proferei to agathon kai ho ponēros anthrōpos ek tou ponērou thēsaurou tēs kardias autou proferei to ponēron ek gar touperisseumatos tēs kardias lalei to stoma autou

46. Τί δέ με καλεῖτε, Κύριε, Κύριε, καὶ οὐ ποιεῖτε ἃ λέγω;

ti de me kaleite kyrie kyrie kai ou poieite ha legō

47. πᾶς ὁ ἐρχόμενος πρός με καὶ ἀκούων μου τῶν λόγων καὶ ποιῶν αὐτούς, ὑποδείξω ὑμῖν τίνι ἐστὶν ὅμοιος•

pas ho erchomenos pros me kai akouōn mou tōn logōn kai poiōn autous hypodeiksō hymin tini estin homoios

48. ὅμοιός ἐστιν ἀνθρώπῳ οἰκοδομοῦντι οἰκίαν, ὃς ἔσκαψε καὶ ἐβάθυνε, καὶ ἔθηκε θεμέλιον ἐπὶ τὴν πέτραν• πλημμύρας δὲ γενομένης, προσέρρηξεν ὁ ποταμὸς τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ, καὶ οὐκ ἴσχυσε σαλεῦσαι αὐτήν• τεθεμελίωτο γὰρ ἐπὶ τὴν πέτραν.

homoios estin anthrōpō oikodomounti oikian hos eskapsen kai ebathynen kai ethēken themelion epi tēn petran plēmmyras de genomenēs proserrēksen ho potamos tē oikia ekeinē kai ouk ischysen saleusai autēn tethemeliōto gar epi tēn petran

49. ὁ δὲ ἀκούσας καὶ μὴ ποιήσας ὅμοιός ἐστιν ἀνθρώπῳ οἰκοδομήσαντι οἰκίαν ἐπὶ τὴν γῆν χωρὶς θεμελίου• ᾗ προσέρρηξεν ὁ ποταμός, καὶ εὐθέως έπεσε, καὶ ἐγένετο τὸ ῥῆγμα τῆς οἰκίας ἐκείνης μέγα.

ho de akousas kai mē poiēsas homoios estin anthrōpō oikodomēsanti oikian epi tēn gēn chōris themeliou hē proserrēksen ho potamos kai eutheōs epesen kai egeneto to rēgma tēs oikias ekeinēsmega

Κεφαλαιο 7

1. Ἐπεὶ δὲ ἐπλήρωσε πάντα τὰ ῥήματα αὐτοῦ εἰς τὰς ἀκοὰς τοῦ λαοῦ, εἰσῆλθεν εἰς Καπερναούμ.

epei de eplērōsen panta ta rēmata autou eis tas akoas tou laou eisēlthen eis kapernaoum

2. Ἑκατοντάρχου δέ τινος δοῦλος κακῶς ἔχων ἤμελλε τελευτᾷν, ὃς ἦν αὐτῷ ἔντιμος.

hekatontarchou de tinos doulos kakōs echōn ēmellen teleutan hos ēn autō entimos

3. ἀκούσας δὲ περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν πρεσβυτέρους τῶν Ἰουδαίων, ἐρωτῶν αὐτόν, ὅπως ἐλθὼν διασώσῃ τὸν δοῦλον αὐτοῦ.

akousas de peri tou iēsou apesteilen pros auton presbyterous tōn ioudaiōn erōtōn auton hopōs elthōn diasōsē ton doulon autou

4. οἱ δέ, παραγενόμενοι πρὸς τὸν Ἰησοῦν, παρεκάλουν αὐτὸν σπουδαίως, λέγοντες ὅτι ἄξιός ἐστιν ᾧ παρέξει τοῦτο•

hoi de paragenomenoi pros ton iēsoun parekaloun auton spoudaiōs legontes hoti aksios estin hō pareksei touto

5. ἀγαπᾷ γὰρ τὸ ἔθνος ἡμῶν, καὶ τὴν συναγωγὴν αὐτὸς ᾠκοδόμησεν ἡμῖν.

agapa gar to ethnos hēmōn kai tēn synagōgēn autos ōkodomēsen hēmin

6. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐπορεύετο σὺν αὐτοῖς. ἤδη δὲ αὐτοῦ οὐ μακρὰν ἀπέχοντος ἀπὸ τῆς οἰκίας, ἔπεμψε πρὸς αὐτὸν ὁ ἑκατόνταρχος φίλους, λέγων αὐτῷ, Κύριε, μὴ σκύλλου• οὐ γάρ εἰμι ἱκανὸς ἵνα ὑπὸ τὴν στέγην μου εἰσέλθῃς•

ho de iēsous eporeueto syn autois ēdē de autou ou makran apechontos apo tēs oikias epempsen pros auton ho hekatontarchos filous legōn autō kyrie mē skyllou ou gar eimi hikanoshina hypo tēn stegēn mou eiselthēs

7. διὸ οὐδὲ ἐμαυτὸν ἠξίωσα πρός σὲ ἐλθεῖν• ἀλλὰ εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου.

dio oude emauton ēksiōsa pros se elthein alla eipe logō kai iathēsetai ho pais mou

8. καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ ἐξουσίαν τασσόμενος, ἔχων ὑπ’ ἐμαυτὸν στρατιώτας, καὶ λέγω τούτῳ, Πορεύθητι, καὶ πορεύεται• καὶ ἄλλῳ, Ἔρχου, καὶ ἔρχεται• καὶ τῷ δούλῳ μου, Ποίησον τοῦτο, καὶ ποιεῖ.

kai gar egō anthrōpos eimi hypo eksousian tassomenos echōn hyp emauton stratiōtas kai legō toutō poreuthēti kai poreuetai kai allō erchou kai erchetai kai tō doulō mou poiēson touto kaipoiei

9. ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς ἐθαύμασεν αὐτόν, καὶ στραφεὶς, τῷ ἀκολουθοῦντι αὐτῷ ὄχλῳ εἶπε, Λέγω ὑμῖν, οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον.

akousas de tauta ho iēsous ethaumasen auton kai strafeis tō akolouthounti autō ochlō eipen legō hymin oude en tō israēl tosautēn pistin heuron

10. καὶ ὑποστρέψαντες οἱ πεμφθέντες εἰς τὸν οἶκον εὗρον τὸν ἀσθενοῦντα δοῦλον ὑγιαίνοντα.

kai hypostrepsantes hoi pemfthentes eis ton oikon heuron ton asthenounta doulon hygiainonta

11. Καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἑξῆς, ἐπορεύετο εἰς πόλιν καλουμένην Ναΐν• καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἱκανοί, καὶ ὄχλος πολύς.

kai egeneto en tē heksēs eporeueto eis polin kaloumenēn nain kai syneporeuonto autō hoi mathētai autou hikanoi kai ochlos polys

12. ὡς δὲ ἤγγισε τῇ πύλῃ τῆς πόλεως, καὶ ἰδού, ἐξεκομίζετο τεθνηκώς υἱὸς μονογενὴς τῇ μητρὶ αὐτοῦ, καὶ αὐτὴ ἦν χήρα• καὶ ὄχλος τῆς πόλεως ἱκανὸς ἦν σὺν αὐτῇ.

hōs de ēngisen tē pylē tēs poleōs kai idou eksekomizeto tethnēkōs hyios monogenēs tē mētri autou kai autē ēn chēra kai ochlos tēs poleōs hikanos ēn syn autē

13. καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ Κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπ’ αὐτῇ, καὶ εἶπεν αὐτῇ, Μὴ κλαῖε.

kai idōn autēn ho kyrios esplagchnisthē ep autē kai eipen autē mē klaie

14. καὶ προσελθὼν ἥψατο τῆς σοροῦ• οἱ δὲ βαστάζοντες ἔστησαν. καὶ εἶπε, Νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι.

kai proselthōn hēpsato tēs sorou hoi de bastazontes hestēsan kai eipen neaniske soi legō egerthēti

15. καὶ ἀνεκάθισεν ὁ νεκρός καὶ ἤρξατο λαλεῖν. καὶ ἔδωκεν αὐτὸν τῇ μητρὶ αὐτοῦ.

kai anekathisen ho nekros kai ērksato lalein kai edōken auton tē mētri autou

16. ἔλαβε δὲ φόβος ἅπαντας, καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεόν, λέγοντες, ὅτι Προφήτης μέγας ἐγήγερται ἐν ἡμῖν, καὶ ὅτι Ἐπεσκέψατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ.

elaben de fobos hapantas kai edoksazon ton theon legontes hoti profētēs megas egēgertai en hēmin kai hoti epeskepsato ho theos ton laon autou

17. καὶ ἐξῆλθεν ὁ λόγος οὗτος ἐν ὅλῃ τῇ Ἰουδαίᾳ περὶ αὐτοῦ, καὶ ἐν πάσῃ τῇ περιχώρῳ.

kai eksēlthen ho logos houtos en holē tē ioudaia peri autou kai en pasē tē perichōrō

18. Καὶ ἀπήγγειλαν Ἰωάννῃ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ περὶ πάντων τούτων.

kai apēngeilan iōannē hoi mathētai autou peri pantōn toutōn

19. καί προσκαλεσάμενος δύο τινὰς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ὁ Ἰωάννης ἔπεμψε πρὸς τὸν Ἰησοῦν, λέγων Σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος, ἢ ἄλλον προσδοκῶμεν

kai proskalesamenos dyo tinas tōn mathētōn autou ho iōannēs epempsen pros ton iēsoun legōn sy ei ho erchomenos ē allon prosdokōmen

20. παραγενόμενοι δὲ πρὸς αὐτὸν οἱ ἄνδρες εἶπον, Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς ἀπέσταλκεν ἡμᾶς πρός σε, λέγων, Σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος, ἢ ἄλλον προσδοκῶμεν;

paragenomenoi de pros auton hoi andres eipon iōannēs ho baptistēs apestalken hēmas pros se legōn sy ei ho erchomenos ē allon prosdokōmen

21. ἐν αὐτῇ δὲ τῇ ὥρᾳ ἐθεράπευσε πολλοὺς ἀπὸ νόσων καὶ μαστίγων καὶ πνευμάτων πονηρῶν, καὶ τυφλοῖς πολλοῖς ἐχαρίσατο τὸ βλέπειν.

en autē de tē hōra etherapeusen pollous apo nosōn kai mastigōn kai pneumatōn ponērōn kai tyflois pollois echarisato to blepein

22. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Πορευθέντες ἀπαγγείλατε Ἰωάννῃ ἃ εἴδετε καὶ ἠκούσατε• ὅτι τυφλοὶ ἀναβλέπουσι, χωλοὶ περιπατοῦσι, λεπροὶ καθαρίζονται, κωφοὶ ἀκούουσι, νεκροὶ ἐγείρονται, πτωχοὶ εὐαγγελίζονται•

kai apokritheis ho iēsous eipen autois poreuthentes apangeilate iōannē ha eidete kai ēkousate hoti tyfloi anablepousin chōloi peripatousin leproi katharizontai kōfoi akouousin nekroi egeirontai ptōchoi euangelizontai

23. καὶ μακάριός ἐστιν, ὃς ἐὰν μὴ σκανδαλισθῇ ἐν ἐμοί.

kai makarios estin hos ean mē skandalisthē en emoi

24. Ἀπελθόντων δὲ τῶν ἀγγέλων Ἰωάννου, ἤρξατο λέγειν πρὸς τοὺς ὄχλους περὶ Ἰωάννου, Τί ἐξεληλύθατε εἰς τὴν ἔρημον θεάσασθαι; κάλαμον ὑπὸ ἀνέμου σαλευόμενον;

apelthontōn de tōn angelōn iōannou ērksato legein pros tous ochlous peri iōannou ti ekselēlythate eis tēn erēmon theasasthai kalamon hypo anemou saleuomenon

25. ἀλλὰ τί ἐξεληλύθατε ἰδεῖν; ἄνθρωπον ἐν μαλακοῖς ἱματίοις ἠμφιεσμένον; ἰδού, οἱ ἐν ἱματισμῷ ἐνδόξῳ καὶ τρυφῇ ὑπάρχοντες ἐν τοῖς βασιλείοις εἰσίν.

alla ti ekselēlythate idein anthrōpon en malakois himatiois ēmfiesmenon idou hoi en himatismō endoksō kai tryfē hyparchontes en tois basileiois eisin

26. ἀλλὰ τί ἐξεληλύθατε ἰδεῖν; προφήτην; ναί, λέγω ὑμῖν, καὶ περισσότερον προφήτου.

alla ti ekselēlythate idein profētēn nai legō hymin kai perissoteron profētou

27. οὗτός ἐστι περὶ οὗ γέγραπται, Ἰδού, ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου.

houtos estin peri hou gegraptai idou egō apostellō ton angelon mou pro prosōpou sou hos kataskeuasei tēn hodon sou emprosthen sou

28. λέγω γὰρ ὑμῖν, μείζων ἐν γεννητοῖς γυναικῶν προφήτης Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ οὐδείς ἐστιν• ὁ δὲ μικρότερος ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ μείζων αὐτοῦ ἐστι.

legō gar hymin meizōn en gennētois gynaikōn profētēs iōannou tou baptistou oudeis estin ho de mikroteros en tē basileia tou theou meizōn autou estin

29. καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀκούσας καὶ οἱ τελῶναι ἐδικαίωσαν τὸν Θεόν, βαπτισθέντες τὸ βάπτισμα Ἰωάννου•

kai pas ho laos akousas kai hoi telōnai edikaiōsan ton theon baptisthentes to baptisma iōannou

30. οἱ δὲ Φαρισαῖοι καὶ οἱ νομικοὶ τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ ἠθέτησαν εἰς ἑαυτούς, μὴ βαπτισθέντες ὑπ’ αὐτοῦ.

hoi de farisaioi kai hoi nomikoi tēn boulēn tou theou ēthetēsan eis heautous mē baptisthentes hyp autou

31. εἶπε δὲ ὁ Κύριος, Τίνι οὖν ὁμοιώσω τοὺς ἀνθρώπους τῆς γενεᾶς ταύτης, καὶ τίνι εἰσὶν ὅμοιοι;

eipen de ho kyrios tini oun homoiōsō tous anthrōpous tēs geneas tautēs kai tini eisin homoioi

32. ὅμοιοί εἰσι παιδίοις τοῖς ἐν ἀγορᾷ καθημένοις, καὶ προσφωνοῦσιν ἀλλήλοις, καὶ λέγουσιν, Ηὐλήσαμεν ὑμῖν, καὶ οὐκ ὠρχήσασθε• ἐθρηνήσαμεν ὑμῖν, καὶ οὐκ ἐκλαύσατε.

homoioi eisin paidiois tois en agora kathēmenois kai prosfōnousin allēlois kai legousin ēulēsamen hymin kai ouk ōrchēsasthe ethrēnēsamen hymin kai ouk eklausate

33. ἐλήλυθε γὰρ Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς μήτε ἄρτον ἐσθίων μήτε οἶνον πίνων, καὶ λέγετε, Δαιμόνιον ἔχει•

elēlythen gar iōannēs ho baptistēs mēte arton esthiōn mēte oinon pinōn kai legete daimonion echei

34. ἐλήλυθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων, καὶ λέγετε, Ἰδου, ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης, τελωνῶν φίλος καὶ ἁμαρτωλῶν.

elēlythen ho hyios tou anthrōpou esthiōn kai pinōn kai legete idou anthrōpos fagos kai oinopotēs telōnōn filos kai hamartōlōn

35. καὶ ἐδικαιώθη ἡ σοφία ἀπὸ τῶν τέκνων αὐτῆς πάντων.

kai edikaiōthē hē sofia apo tōn teknōn autēs pantōn

36. Ἠρώτα δέ τις αὐτὸν τῶν Φαρισαίων ἵνα φάγῃ μετ’ αὐτοῦ• καὶ εἰσελθὼν εἰς τὴν οἶκὶαν τοῦ Φαρισαίου ἀνεκλίθη.

ērōta de tis auton tōn farisaiōn hina fagē met autou kai eiselthōn eis tēn oikian tou farisaiou aneklithē

37. καὶ ἰδού, γυνὴ ἐν τῇ πόλει, ἥτις ἦν ἁμαρτωλός, ἐπιγνοῦσα ὅτι ἀνάκειται ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Φαρισαίου, κομίσασα ἀλάβαστρον μύρου,

kai idou gynē en tē polei hētis ēn hamartōlos epignousa hoti anakeitai en tē oikia tou farisaiou komisasa alabastron myrou

38. καὶ στᾶσα παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ ὀπίσω κλαίουσα, ἤρξατο βρέχειν τοὺς πόδας αὐτοῦ τοῖς δάκρυσι, καὶ ταῖς θριξὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμασσε, καὶ κατεφίλει τοὺς πόδας αὐτοῦ, καὶ ἤλειφε τῷ μύρῳ.

kai stasa para tous podas autou opisō klaiousa ērksato brechein tous podas autou tois dakrysin kai tais thriksin tēs kefalēs autēs eksemassen kai katefilei tous podas autou kai ēleifen tōmyrō

39. ἰδὼν δὲ ὁ Φαρισαῖος ὁ καλέσας αὐτὸν εἶπεν ἐν ἑαυτῷ λέγων, Οὗτος, εἰ ἦν προφήτης, ἐγίνωσκεν ἂν τίς καὶ ποταπὴ ἡ γυνὴ ἥτις ἅπτεται αὐτοῦ, ὅτι ἁμαρτωλός ἐστι.

idōn de ho farisaios ho kalesas auton eipen en heautō legōn houtos ei ēn profētēs eginōsken an tis kai potapē hē gynē hētis haptetai autou hoti hamartōlos estin

40. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτόν, Σίμων, ἔχω σοί τι εἰπεῖν. ὁ δέ φησι, Διδάσκαλε, εἰπέ

kai apokritheis ho iēsous eipen pros auton simōn echō soi ti eipein ho de fēsin didaskale eipe

41. Δύο χρεωφειλέται ἦσαν δανειστῇ τινί• ὁ εἷς ὤφειλε δηνάρια πεντακόσια, ὁ δὲ ἕτερος πεντήκοντα.

dyo chreōfeiletai ēsan daneistē tini ho heis ōfeilen dēnaria pentakosia ho de heteros pentēkonta

42. μὴ ἐχόντων δὲ αὐτῶν ἀποδοῦναι, ἀμφοτέροις ἐχαρίσατο. τίς οὖν αὐτῶν, εἶπέ, πλεῖον αὐτὸν ἀγαπήσει;

mē echontōn de autōn apodounai amfoterois echarisato tis oun autōn eipe pleion auton agapēsei

43. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Σίμων εἶπεν, Ὑπολαμβάνω ὅτι ᾧ τὸ πλεῖον ἐχαρίσατο. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, Ὀρθῶς ἔκρινας.

apokritheis de ho simōn eipen hypolambanō hoti hō to pleion echarisato ho de eipen autō orthōs ekrinas

44. καὶ στραφεὶς πρὸς τὴν γυναῖκα, τῷ Σίμωνι ἔφη, Βλέπεις ταύτην τὴν γυναῖκα; εἰσῆλθόν σου εἰς τὴν οἰκίαν, ὕδωρ ἐπὶ τοὺς πόδας μου οὐκ ἔδωκας• αὕτη δὲ τοῖς δάκρυσιν ἔβρεξέ μου τοὺς πόδας, καὶ ταῖς θριξὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμαξε.

kai strafeis pros tēn gynaika tō simōni efē blepeis tautēn tēn gynaika eisēlthon sou eis tēn oikian hydōr epi tous podas mou ouk edōkas autē de tois dakrysin ebreksen moutous podas kai tais thriksin tēs kefalēs autēsεξεμαξενeksemaksen

45. φίλημά μοι οὐκ ἔδωκας• αὕτη δέ, ἀφ’ ἧς εἰσῆλθον, οὐ διέλιπε καταφιλοῦσά μου τοὺς πόδας.

filēma moi ouk edōkas autē de af hēs eisēlthon ou dielipen katafilousa mou tous podas

46. ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου οὐκ ἤλειψας• αὕτη δὲ μύρῳ ἤλειψέ μου τοὺς πόδας.

elaiō tēn kefalēn mou ouk ēleipsas autē de myrō ēleipsen mou tous podas

47. οὗ χάριν, λέγω σοι, ἀφέωνται αἱ ἁμαρτίαι αὐτῆς αἱ πολλαί, ὅτι ἠγάπησε πολύ• ᾧ δὲ ὀλίγον ἀφίεται, ὀλίγον ἀγαπᾷ.

hou charin legō soi afeōntai hai hamartiai autēs hai pollai hoti ēgapēsen poly hō de oligon afietai oligon agapa

48. εἶπε δὲ αὐτῇ, Ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι.

eipen de autē afeōntai sou hai hamartiai

49. καὶ ἤρξαντο οἱ συνανακείμενοι λέγειν ἐν ἑαυτοῖς, Τίς οὗτός ἐστιν ὃς καὶ ἁμαρτίας ἀφίησιν;

kai ērksanto hoi synanakeimenoi legein en heautois tis houtos estin hos kai hamartias afiēsin

50. εἶπε δὲ πρὸς τὴν γυναῖκα, Ἡ πίστις σου σέσωκέ σε• πορεύου εἰς εἰρήνην.

eipen de pros tēn gynaika hē pistis sou sesōken se poreuou eis eirēnēn

Κεφαλαιο 8

1. Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ καθεξῆς, καὶ αὐτὸς διώδευε κατὰ πόλιν καὶ κώμην, κηρύσσων καὶ εὐαγγελιζόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ• καὶ οἱ δώδεκα σὺν αὐτῷ,

kai egeneto en tō katheksēs kai autos diōdeuen kata polin kai kōmēn kēryssōn kai euangelizomenos tēn basileian tou theou kai hoi dōdeka syn autō

2. καὶ γυναῖκές τινες αἳ ἦσαν τεθεραπευμέναι ἀπὸ πνευμάτων πονηρῶν καὶ ἀσθενειῶν, Μαρία ἡ καλουμένη Μαγδαληνή, ἀφ’ ἧς δαιμόνια ἑπτὰ ἐξεληλύθει,

kai gynaikes tines hai ēsan tetherapeumenai apo pneumatōn ponērōn kai astheneiōn maria hē kaloumenē magdalēnē af hēs daimonia hepta ekselēlythei

3. καὶ Ἰωάννα γυνὴ Χουζᾶ ἐπιτρόπου Ἡρώδου, καὶ Σουσάννα, καὶ ἕτεραι πολλαί, αἵτινες διηκόνουν αὐτῷ ἀπὸ τῶν ὑπαρχόντων αὐταῖς.

kai iōanna gynē chouza epitropou hērōdou kai sousanna kai heterai pollai haitines diēkonoun autō apo tōn hyparchontōn autais

4. Συνιόντος δὲ ὄχλου πολλοῦ, καὶ τῶν κατὰ πόλιν ἐπιπορευομένων πρὸς αὐτόν, εἶπε διὰ παραβολῆς,

syniontos de ochlou pollou kai tōn kata polin epiporeuomenōn pros auton eipen dia parabolēs

5. Ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ• καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτόν, ὃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ κατεπατήθη, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατέφαγεν αὐτό.

eksēlthen ho speirōn tou speirai ton sporon autou kai en tō speirein auton ho men epesen para tēn hodon kai katepatēthē kai ta peteina tou ouranou katefagen auto

6. καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐπὶ τὴν πέτραν, καὶ φυὲν ἐξηράνθη, διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἰκμάδα.

kai heteron epesen epi tēn petran kai fyen eksēranthē dia to mē echein ikmada

7. καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐν μέσῳ τῶν ἀκανθῶν, καὶ συμφυεῖσαι αἱ ἄκανθαι ἀπέπνιξαν αὐτό.

kai heteron epesen en mesō tōn akanthōn kai symfyeisai hai akanthai apepniksan auto

8. καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ φυὲν ἐποίησε καρπὸν ἑκατονταπλασίονα. ταῦτα λέγων ἐφώνει, Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

kai heteron epesen epi tēn gēn tēn agathēn kai fyen epoiēsen karpon hekatontaplasiona tauta legōn efōnei ho echōn ōta akouein akouetō

9. Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, λέγοντες, Τίς εἴη ἡ παραβολὴ αὕτη

epērōtōn de auton hoi mathētai autou legontes tis eiē hē parabolē autē

10. ὁ δὲ εἶπεν, Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ• τοῖς δὲ λοιποῖς ἐν παραβολαῖς, ἵνα βλέποντες μὴ βλέπωσι, καὶ ἀκούοντες μὴ συνιῶσιν.

ho de eipen hymin dedotai gnōnai ta mystēria tēs basileias tou theou tois de loipois en parabolais hina blepontes mē blepōsin kai akouontes mē syniōsin

11. ἔστι δὲ αὕτη ἡ παραβολή• ὁ σπόρος ἐστὶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ.

estin de hautē hē parabolē ho sporos estin ho logos tou theou

12. οἱ δὲ παρὰ τὴν ὁδὸν εἰσὶν οἱ ἀκούοντες, εἶτα ἔρχεται ὁ διάβολος καὶ αἴρει τὸν λόγον ἀπὸ τῆς καρδίας αὐτῶν, ἵνα μὴ πιστεύσαντες σωθῶσιν.

hoi de para tēn hodon eisin hoi akouontes eita erchetai ho diabolos kai airei ton logon apo tēs kardias autōn hina mē pisteusantes sōthōsin

13. οἱ δὲ ἐπὶ τῆς πέτρας οἳ, ὅταν ἀκούσωσι, μετὰ χαρᾶς δέχονται τὸν λόγον, καὶ οὗτοι ῥίζαν οὐκ ἔχουσιν, οἳ πρὸς καιρὸν πιστεύουσι, καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται.

hoi de epi tēs petras hoi hotan akousōsin meta charas dechontai ton logon kai houtoi rizan ouk echousin hoi pros kairon pisteuousin kai en kairō peirasmou afistantai

14. τὸ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας πεσόν, οὗτοί εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, καὶ ὑπὸ μεριμνῶν καὶ πλούτου καὶ ἡδονῶν τοῦ βίου πορευόμενοι συμπνίγονται, καὶ οὐ τελεσφοροῦσι.

to de eis tas akanthas peson houtoi eisin hoi akousantes kai hypo merimnōn kai ploutou kai hēdonōn tou biou poreuomenoi sympnigontai kai ou telesforousin

15. τὸ δὲ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ, ἀκούσαντες τὸν λόγον κατέχουσι, καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ.

to de en tē kalē gē houtoi eisin hoitines en kardia kalē kai agathē akousantes ton logon katechousin kai karpoforousin en hypomonē

16. Οὐδεὶς δὲ λύχνον ἅψας, καλύπτει αὐτὸν σκεύει, ἢ ὑποκάτω κλίνης τίθησιν, ἀλλ’ ἐπὶ λυχνίας ἐπιτίθησιν, ἵνα οἱ εἰσπορευόμενοι βλέπωσι τὸ φῶς.

oudeis de lychnon hapsas kalyptei auton skeuei ē hypokatō klinēs tithēsin all epi lychnias epitithēsin hina hoi eisporeuomenoi blepōsin to fōs

17. οὐ γάρ ἐστι κρυπτόν, ὃ οὐ φανερὸν γενήσεται• οὐδὲ ἀπόκρυφον, ὃ οὐ γνωσθήσεται καὶ εἰς φανερὸν ἔλθῃ.

ou gar estin krypton ho ou faneron genēsetai oude apokryfon ho ou gnōsthēsetai kai eis faneron elthē

18. βλέπετε οὖν πῶς ἀκούετε• ὃς γὰρ ἂν ἔχῃ, δοθήσεται αὐτῷ• καὶ ὃς ἂν μὴ ἔχῃ, καὶ ὃ δοκεῖ ἔχειν ἀρθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ.

blepete oun pōs akouete hos gar an echē dothēsetai autō kai hos an mē echē kai ho dokei echein arthēsetai ap autou

19. Παρεγένοντο δὲ πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἠδύναντο συντυχεῖν αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον.

paregenonto de pros auton hē mētēr kai hoi adelfoi autou kai ouk ēdynanto syntychein autō dia ton ochlon

20. καὶ ἀπηγγέλη αὐτῷ, λέγοντων, Ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἑστήκασιν ἔξω, ἰδεῖν σε θέλοντες.

kai apēngelē autō legontōn hē mētēr sou kai hoi adelfoi sou hestēkasin eksō idein se thelontes

21. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε πρὸς αὐτούς, Μήτηρ μου καὶ ἀδελφοί μου οὗτοί εἰσιν, οἱ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ ἀκούοντες καὶ ποιοῦντες αὐτόν.

ho de apokritheis eipen pros autous mētēr mou kai adelfoi mou houtoi eisin hoi ton logon tou theou akouontes kai poiountes auton

22. Καὶ ἐγένετο ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν, καὶ αὐτὸς ἐνέβη εἰς πλοῖον καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Διέλθωμεν εἰς τὸ πέραν τῆς λίμνης• καὶ ἀνήχθησαν.

kai egeneto en mia tōn hēmerōn kai autos enebē eis ploion kai hoi mathētai autou kai eipen pros autous dielthōmen eis to peran tēs limnēs kai anēchthēsan

23. πλεόντων δὲ αὐτῶν ἀφύπνωσε• καὶ κατέβη λαῖλαψ ἀνέμου εἰς τὴν λίμνην, καὶ συνεπληροῦντο, καὶ ἐκινδύνευον.

pleontōn de autōn afypnōsen kai katebē lailaps anemou eis tēn limnēn kai syneplērounto kai ekindyneuon

24. προσελθόντες δὲ διήγειραν αὐτόν, λέγοντες, Ἐπιστάτα, ἐπιστάτα, ἀπολλύμεθα. ὁ δὲ ἐγερθεὶς ἐπετίμησε τῷ ἀνέμῳ καὶ τῷ κλύδωνι τοῦ ὕδατος• καὶ ἐπαύσαντο, καὶ ἐγένετο γαλήνη.

proselthontes de diēgeiran auton legontes epistata epistata apollymetha ho de egertheis epetimēsen tō anemō kai tō klydōni tou hydatos kai epausanto kai egeneto galēnē

25. εἶπε δὲ αὐτοῖς, Ποῦ ἐστιν ἡ πίστις ὑμῶν; φοβηθέντες δὲ ἐθαύμασαν, λέγοντες πρὸς ἀλλήλους, Τίς ἄρα οὗτός ἐστιν, ὅτι καὶ τοῖς ἀνέμοις ἐπιτάσσει καὶ τῷ ὕδατι, καὶ ὑπακούουσιν αὐτῷ;

eipen de autois pou estin hē pistis hymōn fobēthentes de ethaumasan legontes pros allēlous tis ara houtos estin hoti kai tois anemois epitassei kai tō hydati kai hypakouousin autō

26. Καὶ κατέπλευσαν εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν, ἥτις ἐστὶν ἀντιπέραν τῆς Γαλιλαίας.

kai katepleusan eis tēn chōran tōn gadarēnōn hētis estin antiperan tēs galilaias

27. ἐξελθόντι δὲ αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν, ὑπήντησεν αὐτῷ ἀνήρ τις ἐκ τῆς πόλεως, ὅς εἶχε δαιμόνια ἐκ χρόνων ἱκανων, καὶ ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο, καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν, ἀλλ’ ἐν τοῖς μνήμασιν.

ekselthonti de autō epi tēn gēn hypēntēsen autō anēr tis ek tēs poleōs hos eichen daimonia ek chronōn hikanōn kai himation ouk enedidysketo kai en oikia ouk emenen all entois mnēmasin

28. ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἀνακράξας, προσέπεσεν αὐτῷ, καὶ φωνῇ μεγάλῃ εἶπε, Τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; δέομαί σου, μή με βασανίσῃς.

idōn de ton iēsoun kai anakraksas prosepesen autō kai fōnē megalē eipen ti emoi kai soi iēsou hyie tou theou tou hypsistou deomai sou mē me basanisēs

29. παρήγγειλε γὰρ τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου• πολλοῖς γὰρ χρόνοις συνηρπάκει αὐτόν, καὶ ἐδεσμεῖτο ἁλύσεσι καὶ πέδαις φυλασσόμενος, καὶ διαρρήσσων τὰ δεσμὰ ἠλαύνετο ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς τὰς ἐρήμους.

parēngeilen gar tō pneumati tō akathartō ekselthein apo tou anthrōpou pollois gar chronois synērpakei auton kai edesmeito halysesin kai pedais fylassomenos kai diarrēssōn ta desma ēlauneto hypo tou daimonos eistas erēmous

30. ἐπηρώτησε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς, λέγων, Τί σοι ἐστιν ὄνομά; ὁ δὲ εἶπε, Λεγεών• ὅτι δαιμόνια πολλὰ εἰσῆλθεν εἰς αὐτόν.

epērōtēsen de auton ho iēsous legōn ti soi estin onoma ho de eipen legeōn hoti daimonia polla eisēlthen eis auton

31. καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα μὴ ἐπιτάξῃ αὐτοῖς εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν.

kai parekaloun auton hina mē epitaksē autois eis tēn abysson apelthein

32. ἦν δὲ ἐκεῖ ἀγέλη χοίρων ἱκανῶν βοσκομένων ἐν τῷ ὄρει• καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα ἐπιτρέψῃ αὐτοῖς εἰς ἐκείνους εἰσελθεῖν. καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς.

ēn de ekei agelē choirōn hikanōn boskomenōn en tō orei kai parekaloun auton hina epitrepsē autois eis ekeinous eiselthein kai epetrepsen autois

33. ἐξελθόντα δὲ τὰ δαιμόνια ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου εἰσῆλθεν εἰς τοὺς χοίρους• καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν λίμνην, καὶ ἀπεπνίγη.

ekselthonta de ta daimonia apo tou anthrōpou eisēlthen eis tous choirous kai hōrmēsen hē agelē kata tou krēmnou eis tēn limnēn kai apepnigē

34. ἰδόντες δὲ οἱ βόσκοντες τὸ γεγενημένον ἔφυγον, καὶ ἀπελθόντες ἀπήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν, καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς.

idontes de hoi boskontes to gegenēmenon efygon kai apelthontes apēngeilan eis tēn polin kai eis tous agrous

35. ἐξῆλθον δὲ ἰδεῖν τὸ γεγονός• καὶ ἦλθον πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ εὗρον καθήμενον τὸν ἄνθρωπον ἀφ’ οὗ τὰ δαιμόνια ἐξεληλύθει, ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ• καὶ ἐφοβήθησαν.

eksēlthon de idein to gegonos kai ēlthon pros ton iēsoun kai heuron kathēmenon ton anthrōpon af hou ta daimonia ekselēlythei himatismenon kai sōfronounta para tous podas tou iēsou kai efobēthēsan

36. ἀπήγγειλαν δὲ αὐτοῖς καὶ οἱ ἰδόντες πῶς ἐσώθη ὁ δαιμονισθείς.

apēngeilan de autois kai hoi idontes pōs esōthē ho daimonistheis

37. καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν ἅπαν τὸ πλῆθος τῆς περιχώρου τῶν Γαδαρηνῶν ἀπελθεῖν ἀπ’ αὐτῶν, ὅτι φόβῳ μεγάλῳ συνείχοντο• αὐτὸς δὲ ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον ὑπέστρεψεν.

kai ērōtēsan auton hapan to plēthos tēs perichōrou tōn gadarēnōn apelthein ap autōn hoti fobō megalō syneichonto autos de embas eis to ploion hypestrepsen

38. ἐδέετο δὲ αὐτοῦ ὁ ἀνὴρ ἀφ’ οὗ ἐξεληλύθει τὰ δαιμόνια εἶναι σὺν αὐτῷ. ἀπέλυσε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς, λέγων,

edeeto de autou ho anēr af hou ekselēlythei ta daimonia einai syn autō apelysen de auton ho iēsous legōn

39. Ὑπόστρεφε εἰς τὸν οἶκόν σου, καὶ διηγοῦ ὅσα ἐποίησέ σοι ὁ Θεός. καὶ ἀπῆλθε, καθ’ ὅλην τὴν πόλιν κηρύσσων ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς.

hypostrefe eis ton oikon sou kai diēgou hosa epoiēsen soi ho theos kai apēlthen kath holēn tēn polin kēryssōn hosa epoiēsen autō ho iēsous

40. Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ὑποστρέψαι τὸν Ἰησοῦν, ἀπεδέξατο αὐτὸν ὁ ὄχλος• ἦσαν γὰρ πάντες προσδοκῶντες αὐτόν.

egeneto de en tō hypostrepsai ton iēsoun apedeksato auton ho ochlos ēsan gar pantes prosdokōntes auton

41. καὶ ἰδού, ἦλθεν ἀνὴρ ᾧ ὄνομα Ἰάειρος, καὶ αὐτὸς ἄρχων τῆς συναγωγῆς ὑπῆρχε, καὶ πεσὼν παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ παρεκάλει αὐτὸν εἰσελθεῖν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ•

kai idou ēlthen anēr hō onoma iaeiros kai autos archōn tēs synagōgēs hypērchen kai pesōn para tous podas tou iēsou parekalei auton eiselthein eis ton oikon autou

42. ὅτι θυγάτηρ μονογενὴς ἦν αὐτῷ ὡς ἐτῶν δώδεκα, καὶ αὐτὴ ἀπέθνησκεν. ἐν δὲ τῷ ὑπάγειν αὐτὸν οἱ ὄχλοι συνέπνιγον αὐτόν.

hoti thygatēr monogenēs ēn autō hōs etōn dōdeka kai hautē apethnēsken en de tō hypagein auton hoi ochloi synepnigon auton

43. Καὶ γυνὴ οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ἀπὸ ἐτῶν δώδεκα, ἥτις εἰς ἰατροὺς προσαναλώσασα ὅλον τὸν βίον οὐκ ἴσχυσεν ὑπ’ οὐδενὸς θεραπευθῆναι,

kai gynē ousa en rysei haimatos apo etōn dōdeka hētis eis iatrous prosanalōsasa holon ton bion ouk ischysen hyp oudenos therapeuthēnai

44. προσελθοῦσα ὄπισθεν, ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ• καὶ παραχρῆμα ἔστη ἡ ῥύσις τοῦ αἵματος αὐτῆς.

proselthousa opisthen hēpsato tou kraspedou tou himatiou autou kai parachrēma hestē hē rysis tou haimatos autēs

45. καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς, Τίς ὁ ἁψάμενός μου; ἀρνουμένων δὲ πάντων, εἶπεν ὁ Πέτρος καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ, Ἐπιστάτα, οἱ ὄχλοι συνέχουσί σε καὶ ἀποθλίβουσι, καὶ λέγεις, Τίς ὁ ἁψάμενος μου;

kai eipen ho iēsous tis ho hapsamenos mou arnoumenōn de pantōn eipen ho petros kai hoi met autou epistata hoi ochloi synechousin se kai apothlibousin kai legeis tis ho hapsamenosmou

46. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἥψατό μού τις• ἐγὼ γὰρ ἔγνων δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἀπ’ ἐμοῦ.

ho de iēsous eipen hēpsato mou tis egō gar egnōn dynamin ekselthousan ap emou

47. ἰδοῦσα δὲ ἡ γυνὴ ὅτι οὐκ ἔλαθε, τρέμουσα ἦλθε, καὶ προσπεσοῦσα αὐτῷ, δι’ ἣν αἰτίαν ἥψατο αὐτοῦ ἀπήγγειλεν αὐτῷ ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ, καὶ ὡς ἰάθη παραχρῆμα.

idousa de hē gynē hoti ouk elathen tremousa ēlthen kai prospesousa autō di hēn aitian hēpsato autou apēngeilen autō enōpion pantos tou laou kai hōs iathē parachrēma

48. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ, Θάρσει, θύγατερ, ἡ πίστις σου σέσωκέ σε• πορεύου εἰς εἰρήνην.

ho de eipen autē tharsei thygater hē pistis sou sesōken se poreuou eis eirēnēn

49. Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος, ἔρχεταί τις παρὰ τοῦ ἀρχισυναγώγου, λέγων αὐτῷ ὅτι Τέθνηκεν ἡ θυγάτηρ σου• μὴ σκύλλε τὸν διδάσκαλον.

eti autou lalountos erchetai tis para tou archisynagōgou legōn autō hoti tethnēken hē thygatēr sou mē skylle ton didaskalon

50. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀκούσας ἀπεκρίθη αὐτῷ, λέγων, Μὴ φοβοῦ. μόνον πίστευε, καὶ σωθήσεται.

ho de iēsous akousas apekrithē autō legōn mē fobou monon pisteue kai sōthēsetai

51. εἰσελθὼν δὲ εἰς τὴν οἰκίαν, οὐκ ἀφῆκεν εἰσελθεῖν οὐδένα, εἰ μὴ Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην, καὶ τὸν πατέρα τῆς παιδὸς καὶ τὴν μητέρα.

eiselthōn de eis tēn oikian ouk afēken eiselthein oudena ei mē petron kai iakōbon kai iōannēn kai ton patera tēs paidos kai tēn mētera

52. ἔκλαιον δὲ πάντες, καὶ ἐκόπτοντο αὐτήν. ὁ δὲ εἶπε, Μὴ κλαίετε• οὐκ ἀπέθανεν, ἀλλὰ καθεύδει.

eklaion de pantes kai ekoptonto autēn ho de eipen mē klaiete ouk apethanen alla katheudei

53. καὶ κατεγέλων αὐτοῦ, εἰδότες ὅτι ἀπέθανεν.

kai kategelōn autou eidotes hoti apethanen

54. αὐτὸς δὲ ἐκβαλὼν ἔξω πάντας, καὶ κρατήσας τῆς χειρὸς αὐτῆς, ἐφώνησε, λέγων, Ἡ παῖς ἐγείρου.

autos de ekbalōn eksō pantas kai kratēsas tēs cheiros autēs efōnēsen legōn hē pais egeirou

55. καὶ ἐπέστρεψε τὸ πνεῦμα αὐτῆς, καὶ ἀνέστη παραχρῆμα• καὶ διέταξεν αὐτῇ δοθῆναι φαγεῖν.

kai epestrepsen to pneuma autēs kai anestē parachrēma kai dietaksen autē dothēnai fagein

56. καὶ ἐξέστησαν οἱ γονεῖς αὐτῆς• ὁ δὲ παρήγγειλεν αὐτοῖς μηδενὶ εἰπεῖν τὸ γεγονός.

kai eksestēsan hoi goneis autēs ho de parēngeilen autois mēdeni eipein to gegonos

Κεφαλαιο 9

1. Συγκαλεσάμενος δὲ τοὺς δώδεκα μαθητὰς αὑτοῦ, ἔδωκεν αὐτοῖς δύναμιν καὶ ἐξουσίαν ἐπὶ πάντα τὰ δαιμόνια, καὶ νόσους θεραπεύειν.

sygkalesamenos de tous dōdeka mathētas autou edōken autois dynamin kai eksousian epi panta ta daimonia kai nosous therapeuein

2. καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς κηρύσσειν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ἰᾶσθαι τοὺς ἀσθενοῦντας

kai apesteilen autous kēryssein tēn basileian tou theou kai iasthai tous asthenountas

3. καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Μηδὲν αἴρετε εἰς τὴν ὁδόν• μήτε ῥάβδους, μήτε πήραν, μήτε ἄρτον, μήτε ἀργύριον, μήτε ἀνὰ δύο χιτῶνας ἔχειν.

kai eipen pros autous mēden airete eis tēn hodon mēte rabdous mēte pēran mēte arton mēte argyrion mēte ana dyo chitōnas echein

4. καὶ εἰς ἣν ἂν οἰκίαν εἰσέλθητε, ἐκεῖ μένετε, καὶ ἐκεῖθεν ἐξέρχεσθε.

kai eis hēn an oikian eiselthēte ekei menete kai ekeithen ekserchesthe

5. καὶ ὅσοι ἂν μὴ δέξωνται ὑμᾶς, ἐξερχόμενοι ἀπὸ τῆς πόλεως ἐκείνης, καὶ τὸν κονιορτὸν ἀπὸ τῶν ποδῶν ὑμῶν ἀποτινάξατε εἰς μαρτύριον ἐπ’ αὐτούς.

kai hosoi an mē deksōntai hymas ekserchomenoi apo tēs poleōs ekeinēs kai ton koniorton apo tōn podōn hymōn apotinaksate eis martyrion ep autous

6. ἐξερχόμενοι δὲ διήρχοντο κατὰ τὰς κώμας, εὐαγγελιζόμενοι καὶ θεραπεύοντες πανταχοῦ.

ekserchomenoi de diērchonto kata tas kōmas euangelizomenoi kai therapeuontes pantachou

7. Ἤκουσε δὲ Ἡρώδης ὁ τετράρχης τὰ γινόμενα ὑπ’ αὐτοῦ πάντα• καὶ διηπόρει, διὰ τὸ λέγεσθαι ὑπό τινων ὅτι Ἰωάννης ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν•

ēkousen de hērōdēs ho tetrarchēs ta ginomena hyp autou panta kai diēporei dia to legesthai hypo tinōn hoti iōannēs egēgertai ek nekrōn

8. ὑπό τινων δὲ ὅτι Ἠλίας ἐφάνη• ἄλλων δὲ ὅτι προφήτης εἷς τῶν ἀρχαίων ἀνέστη.

hypo tinōn de hoti ēlias efanē allōn de hoti profētēs eis tōn archaiōn anestē

9. καὶ εἶπεν ὁ Ἡρώδης, Ἰωάννην ἐγὼ ἀπεκεφάλισα• τίς δέ ἐστιν οὗτος, περὶ οὗ ἐγὼ ἀκούω τοιαῦτα; καὶ ἐζήτει ἰδεῖν αὐτόν.

kai eipen ho hērōdēs iōannēn egō apekefalisa tis de estin houtos peri hou egō akouō toiauta kai ezētei idein auton

10. Καὶ ὑποστρέψαντες οἱ ἀπόστολοι διηγήσαντο αὐτῷ ὅσα ἐποίησαν. καὶ παραλαβὼν αὐτούς, ὑπεχώρησε κατ’ ἰδίαν εἰς τόπον ἔρημον πόλεως καλουμένης Βηθσαϊδά.

kai hypostrepsantes hoi apostoloi diēgēsanto autō hosa epoiēsan kai paralabōn autous hypechōrēsen kat idian eis topon erēmon poleōs kaloumenēs bēthsaida

11. οἱ δὲ ὄχλοι γνόντες, ἠκολούθησαν αὐτῷ• καὶ δεξάμενος αὐτούς, ἐλάλει αὐτοῖς περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, καὶ τοὺς χρείαν ἔχοντας θεραπείας ἰᾶτο.

hoi de ochloi gnontes ēkolouthēsan autō kai deksamenos autous elalei autois peri tēs basileias tou theou kai tous chreian echontas therapeias iato

12. ἡ δὲ ἡμέρα ἤρξατο κλίνειν• προσελθόντες δὲ οἱ δώδεκα εἶπον αὐτῷ, Ἀπόλυσον τὸν ὄχλον, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κύκλῳ κώμας καὶ τοῦς ἀγροὺς καταλύσωσι, καὶ εὕρωσιν ἐπισιτισμόν• ὅτι ὧδε ἐν ἐρήμῳ τόπῳ ἐσμέν.

hē de hēmera ērksato klinein proselthontes de hoi dōdeka eipon autō apolyson ton ochlon hina apelthontes eis tas kyklō kōmas kai tous agrous katalysōsin kai heurōsin episitismon hoti hōde enerēmō topō esmen

13. εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς, Δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν. οἱ δὲ εἶπον, Οὐκ εἰσὶν ἡμῖν πλεῖον ἢ πέντε ἄρτοι καὶ δύο ἰχθύες, εἰ μήτι πορευθέντες ἡμεῖς ἀγοράσωμεν εἰς πάντα τὸν λαὸν τοῦτον βρώματα.

eipen de pros autous dote autois hymeis fagein hoi de eipon ouk eisin hēmin pleion ē pente artoi kai dyo ichthyes ei mēti poreuthentes hēmeis agorasōmen eis panta ton laontouton brōmata

14. ἦσαν γὰρ ὡσεὶ ἄνδρες πεντακισχίλιοι. εἶπε δὲ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, Κατακλίνατε αὐτοὺς κλισίας ἀνὰ πεντήκοντα.

ēsan gar hōsei andres pentakischilioi eipen de pros tous mathētas autou kataklinate autous klisias ana pentēkonta

15. καὶ ἐποίησαν οὕτω, καὶ ἀνέκλιναν ἅπαντας.

kai epoiēsan houtōs kai aneklinan hapantas

16. λαβὼν δὲ τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανόν, εὐλόγησεν αὐτούς, καὶ κατέκλασε, καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς παρατιθέναι τῷ ὄχλῳ.

labōn de tous pente artous kai tous dyo ichthyas anablepsas eis ton ouranon eulogēsen autous kai kateklasen kai edidou tois mathētais paratithenai tō ochlō

17. καὶ ἔφαγον καὶ ἐχορτάσθησαν πάντες• καὶ ἤρθη τὸ περισσεῦσαν αὐτοῖς κλασμάτων, κόφινοι δώδεκα.

kai efagon kai echortasthēsan pantes kai ērthē to perisseusan autois klasmatōn kofinoi dōdeka

18. Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν προσευχόμενον καταμόνας, συνῆσαν αὐτῷ οἱ μαθηταί• καὶ ἐπηρώτησεν αὐτούς, λέγων, Τίνα με λέγουσιν οἱ ὄχλοι εἶναι;

kai egeneto en tō einai auton proseuchomenon katamonas synēsan autō hoi mathētai kai epērōtēsen autous legōn tina me legousin hoi ochloi einai

19. οἱ δὲ ἀποκριθέντες εἶπον, Ἰωάννην τὸν βαπτιστήν• ἄλλοι δὲ Ἠλίαν• ἄλλοι δέ, ὅτι προφήτης τις τῶν ἀρχαίων ἀνέστη.

hoi de apokrithentes eipon iōannēn ton baptistēn alloi de ēlian alloi de hoti profētēs tis tōn archaiōn anestē

20. εἶπε δὲ αὐτοῖς, Ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι; ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπε, Τὸν Χριστὸν τοῦ Θεοῦ.

eipen de autois hymeis de tina me legete einai apokritheis de ho petros eipen ton christon tou theou

21. ὁ δὲ ἐπιτιμήσας αὐτοῖς παρήγγειλε μηδενὶ εἰπεῖν τοῦτο,

ho de epitimēsas autois parēngeilen mēdeni eipein touto

22. εἰπὼν ὅτι Δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου πολλὰ παθεῖν, καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων καὶ ἀρχιερέων καὶ γραμματέων, καὶ ἀποκτανθῆναι, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθῆναι.

eipōn hoti dei ton hyion tou anthrōpou polla pathein kai apodokimasthēnai apo tōn presbyterōn kai archiereōn kai grammateōn kai apoktanthēnai kai tē tritē hēmera egerthēnai

23. ἔλεγε δὲ πρὸς πάντας, Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καθ’ ἡμέραν, καὶ ἀκολουθείτω μοι.

elegen de pros pantas ei tis thelei opisō mou elthein aparnēsasthō heauton kai aratō ton stauron autou kath hēmeran kai akoloutheitō moi

24. ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν• ὃς δ’ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ, οὗτος σώσει αὐτήν.

hos gar an thelē tēn psychēn autou sōsai apolesei autēn hos d an apolesē tēn psychēn autou heneken emou houtos sōsei autēn

25. τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος, κερδήσας τὸν κόσμον ὅλον, ἑαυτὸν δὲ ἀπολέσας ἢ ζημιωθείς;

ti gar ōfeleitai anthrōpos kerdēsas ton kosmon holon heauton de apolesas ē zēmiōtheis

26. ὃς γὰρ ἂν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους, τοῦτον ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται, ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ τοῦ πατρὸς καὶ τῶν ἁγίων ἀγγέλων.

hos gar an epaischynthē me kai tous emous logous touton ho hyios tou anthrōpou epaischynthēsetai hotan elthē en tē doksē autou kai tou patros kai tōn hagiōn angelōn

27. λέγω δὲ ὑμῖν ἀληθῶς, εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων, οἳ οὐ μὴ γεύσονται θανάτου, ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.

legō de hymin alēthōs eisin tines tōn hōde hestēkotōn hoi ou mē geusontai thanatou heōs an idōsin tēn basileian tou theou

28. Ἐγένετο δὲ μετὰ τοὺς λόγους τούτους ὡσεὶ ἡμέραι ὀκτώ, καὶ παραλαβὼν τὸν Πέτρον καὶ Ἰωάννην καὶ Ἰάκωβον, ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι.

egeneto de meta tous logous toutous hōsei hēmerai oktō kai paralabōn ton petron kai iōannēn kai iakōbon anebē eis to oros proseuksasthai

29. καὶ ἐγένετο, ἐν τῷ προσεύχεσθαι αὐτόν, τὸ εἶδος τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἕτερον, καὶ ὁ ἱματισμὸς αὐτοῦ λευκὸς ἐξαστράπτων.

kai egeneto en tō proseuchesthai auton to eidos tou prosōpou autou heteron kai ho himatismos autou leukos eksastraptōn

30. καὶ ἰδού, ἄνδρες δύο συνελάλουν αὐτῷ, οἵτινες ἦσαν Μωσῆς καὶ Ἠλίας,

kai idou andres dyo synelaloun autō hoitines ēsan mōsēs kai ēlias

31. οἳ ὀφθέντες ἐν δόξῃ ἔλεγον τὴν ἔξοδον αὐτοῦ ἣν ἔμελλε πληροῦν ἐν Ἰερουσαλήμ.

hoi ofthentes en doksē elegon tēn eksodon autou hēn emellen plēroun en ierousalēm

32. ὁ δὲ Πέτρος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ἦσαν βεβαρημένοι ὕπνῳ• διαγρηγορήσαντες δὲ εἶδον τὴν δόξαν αὐτοῦ, καὶ τοὺς δύο ἄνδρας τοὺς συνεστῶτας αὐτῷ.

ho de petros kai hoi syn autō ēsan bebarēmenoi hypnō diagrēgorēsantes de eidon tēn doksan autou kai tous dyo andras tous synestōtas autō

33. καὶ ἐγένετο, ἐν τῷ διαχωρίζεσθαι αὐτοὺς ἀπ’ αὐτοῦ, εἶπεν ὁ Πέτρος πρὸς τὸν Ἰησοῦν, Ἐπιστάτα, καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι• καὶ ποιήσωμεν σκηνὰς τρεῖς, μίαν σοὶ, καὶ Μωσεῖ μίαν, καὶ μίαν Ἠλίᾳ• μὴ εἰδὼς ὃ λέγει.

kai egeneto en tō diachōrizesthai autous ap autou eipen ho petros pros ton iēsoun epistata kalon estin hēmas hōde einai kai poiēsōmen skēnas treis mian soi kai mōsei mian kaimian ēlia mē eidōs ho legei

34. ταῦτα δὲ αὐτοῦ λέγοντος, ἐγένετο νεφέλη καὶ ἐπεσκίασεν αὐτούς• ἐφοβήθησαν δὲ ἐν τῷ ἐκείνους εἰσελθεῖν εἰς τὴν νεφέλην.

tauta de autou legontos egeneto nefelē kai epeskiasen autous efobēthēsan de en tō ekeinous eiselthein eis tēn nefelēn

35. καὶ φωνὴ ἐγένετο ἐκ τῆς νεφέλης, λέγουσα, Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός• αὐτοῦ ἀκούετε.

kai fōnē egeneto ek tēs nefelēs legousa houtos estin ho hyios mou ho agapētos autou akouete

36. καὶ ἐν τῷ γενέσθαι τὴν φωνήν, εὑρέθη ὁ Ἰησοῦς μόνος. καὶ αὐτοὶ ἐσίγησαν, καὶ οὐδενὶ ἀπήγγειλαν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις οὐδὲν ὧν ἑωράκασιν.

kai en tō genesthai tēn fōnēn heurethē ho iēsous monos kai autoi esigēsan kai oudeni apēngeilan en ekeinais tais hēmerais ouden hōn heōrakasin

37. Ἐγένετο δὲ ἕν τῇ ἑξῆς ἡμέρᾳ, κατελθόντων αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ὄρους, συνήντησεν αὐτῷ ὄχλος πολύς.

egeneto de en tē heksēs hēmera katelthontōn autōn apo tou orous synēntēsen autō ochlos polys

38. καὶ ἰδού, ἀνὴρ ἀπὸ τοῦ ὄχλου ἀνεβόησε, λέγων, Διδάσκαλε, δέομαί σου, ἐπίβλεψον ἐπὶ τὸν υἱόν μου, ὅτι μονογενής ἐστί μοι•

kai idou anēr apo tou ochlou aneboēsen legōn didaskale deomai sou epiblepson epi ton hyion mou hoti monogenēs estin moi

39. καὶ ἰδού, πνεῦμα λαμβάνει αὐτόν, καὶ ἐξαίφνης κράζει, καὶ σπαράσσει αὐτὸν μετὰ ἀφροῦ, καὶ μόγις ἀποχωρεῖ ἀπ’ αὐτοῦ, συντρῖβον αὐτόν.

kai idou pneuma lambanei auton kai eksaifnēs krazei kai sparassei auton meta afrou kai mogis apochōrei ap autou syntribon auton

40. καὶ ἐδεήθην τῶν μαθητῶν σου ἵνα ἐκβάλλωσιν αὐτό, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν.

kai edeēthēn tōn mathētōn sou hina ekballōsin auto kai ouk ēdynēthēsan

41. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη, ἕως πότε ἔσομαι πρὸς ὑμᾶς, καὶ ἀνέξομαι ὑμῶν; προσάγαγε ὧδε τὸν υἱόν σου.

apokritheis de ho iēsous eipen ō genea apistos kai diestrammenē heōs pote esomai pros hymas kai aneksomai hymōn prosagage hōde ton hyion sou

42. ἔτι δὲ προσερχομένου αὐτοῦ, ἔρρηξεν αὐτὸν τὸ δαιμόνιον καὶ συνεσπάραξεν• ἐπετίμησε δὲ ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ, καὶ ἰάσατο τὸν παῖδα, καὶ ἀπέδωκεν αὐτὸν τῷ πατρὶ αὐτοῦ.

eti de proserchomenou autou errēksen auton to daimonion kai synesparaksen epetimēsen de ho iēsous tō pneumati tō akathartō kai iasato ton paida kai apedōken auton tō patri autou

43. ἐξεπλήσσοντο δὲ πάντες ἐπὶ τῇ μεγαλειότητι τοῦ Θεοῦ. Πάντων δὲ θαυμαζόντων ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, εἶπε πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ,

ekseplēssonto de pantes epi tē megaleiotēti tou theou pantōn de thaumazontōn epi pasin hois epoiēsen ho iēsous eipen pros tous mathētas autou

44. Θέσθε ὑμεῖς εἰς τὰ ὦτα ὑμῶν τοὺς λόγους τούτους• ὁ γὰρ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου μέλλει παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων.

thesthe hymeis eis ta ōta hymōn tous logous toutous ho gar hyios tou anthrōpou mellei paradidosthai eis cheiras anthrōpōn

45. οἱ δὲ ἠγνόουν τὸ ῥῆμα τοῦτο, καὶ ἦν παρακεκαλυμμένον ἀπ’ αὐτῶν, ἵνα μὴ αἴσθωνται αὐτό• καὶ ἐφοβοῦντο ἐρωτῆσαι αὐτὸν περὶ τοῦ ῥήματος τούτου.

hoi de ēgnooun to rēma touto kai ēn parakekalymmenon ap autōn hina mē aisthōntai auto kai efobounto erōtēsai auton peri tou rēmatos toutou

46. Εἰσῆλθε δὲ διαλογισμὸς ἐν αὐτοῖς, τὸ τίς ἂν εἴη μείζων αὐτῶν.

eisēlthen de dialogismos en autois to tis an eiē meizōn autōn

47. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἰδὼν τὸν διαλογισμὸν τῆς καρδίας αὐτῶν, ἐπιλαβόμενος παιδίου, ἔστησεν αὐτὸ παρ’ ἑαυτῷ,

ho de iēsous idōn ton dialogismon tēs kardias autōn epilabomenos paidiou hestēsen auto par heautō

48. καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ὃς ἐὰν δέξηται τοῦτο τὸ παιδίον ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου ἐμὲ δέχεται• καὶ ὃς ἐὰν ἐμὲ δέξηται δέχεται τὸν ἀποστείλαντά με• ὁ γὰρ μικρότερος ἐν πᾶσιν ὑμῖν ὑπάρχων οὗτός ἐσται μέγας.

kai eipen autois hos ean deksētai touto to paidion epi tō onomati mou eme dechetai kai hos ean eme deksētai dechetai ton aposteilanta me ho gar mikroteros en pasin hyminhyparchōn houtos estai megas

49. Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰωάννης εἶπεν, Ἐπιστάτα, εἴδομέν τινα ἐπὶ τῷ ὀνόματί σου ἐκβάλλοντα τὰ δαιμόνια• καὶ ἐκωλύσαμεν αὐτόν, ὅτι οὐκ ἀκολουθεῖ μεθ’ ἡμῶν.

apokritheis de ho iōannēs eipen epistata eidomen tina epi tō onomati sou ekballonta ta daimonia kai ekōlysamen auton hoti ouk akolouthei meth hēmōn

50. καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς, Μὴ κωλύετε• ὃς γὰρ οὐκ ἔστι καθ’ ἡμῶν ὑπὲρ ἡμῶν ἐστιν.

kai eipen pros auton ho iēsous mē kōlyete hos gar ouk estin kath hēmōn hyper hēmōn estin

51. Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὰς ἡμέρας τῆς ἀναλήψεως αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς τὸ πρόσωπον αὑτοῦ ἐστήριξε τοῦ πορεύεσθαι εἰς Ἰερουσαλήμ,

egeneto de en tō symplērousthai tas hēmeras tēs analēpseōs autou kai autos to prosōpon autou estēriksen tou poreuesthai eis ierousalēm

52. καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους πρὸ προσώπου αὐτοῦ• καὶ πορευθέντες εἰσῆλθον εἰς κώμην Σαμαρειτῶν, ὡστε ἑτοιμάσαι αὐτῷ.

kai apesteilen angelous pro prosōpou autou kai poreuthentes eisēlthon eis kōmēn samareitōn hōste hetoimasai autō

53. καὶ οὐκ ἐδέξαντο αὐτόν, ὅτι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἦν πορευόμενον εἰς Ἰερουσαλήμ.

kai ouk edeksanto auton hoti to prosōpon autou ēn poreuomenon eis ierousalēm

54. ἰδόντες δὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης εἶπον, Κύριε, θέλεις εἴπωμεν πῦρ καταβῆναι ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἀναλῶσαι αὐτούς, ὡς καὶ Ἠλίας ἐποίησε;

idontes de hoi mathētai autou iakōbos kai iōannēs eipon kyrie theleis eipōmen pyr katabēnai apo tou ouranou kai analōsai autous hōs kai ēlias epoiēsen

55. στραφεὶς δὲ ἐπετίμησεν αὐτοῖς, καὶ εἶπεν, Οὐκ οἰδατε οἵου πνεύματός ἐστε ὑμεῖς•

strafeis de epetimēsen autois kai eipen ouk oidate oiou pneumatos este hymeis

56. ὁ γὰρ ὑιὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε ψυχὰς ἀνθρώπων ἀπολέσαι, ἀλλὰ σῶσαι. καὶ ἐπορεύθησαν εἰς ἑτέραν κώμην.

ho gar hyios tou anthrōpou ouk ēlthen psychas anthrōpōn apolesai alla sōsai kai eporeuthēsan eis heteran kōmēn

57. Ἐγένετο δὲ πορευομένων αὐτῶν ἐν τῇ ὁδῷ, εἶπέ τις πρὸς αὐτόν, Ἀκολουθήσω σοι ὅπου ἂν ἀπέρχῃ, Κύριε.

egeneto de poreuomenōn autōn en tē hodō eipen tis pros auton akolouthēsō soi hopou an aperchē kyrie

58. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Αἱ ἀλώπεκες φωλεοὺς ἔχουσι, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις• ὁ δὲ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ.

kai eipen autō ho iēsous hai alōpekes fōleous echousin kai ta peteina tou ouranou kataskēnōseis ho de hyios tou anthrōpou ouk echei pou tēn kefalēn klinē

59. εἶπε δὲ πρὸς ἕτερον, Ἀκολούθει μοι. ὁ δὲ εἶπε, Κύριε, ἐπίτρεψόν μοι ἀπελθόντι πρῶτον θάψαι τὸν πατέρα μου.

eipen de pros heteron akolouthei moi ho de eipen kyrie epitrepson moi apelthonti prōton thapsai ton patera mou

60. εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς• σὺ δὲ ἀπελθὼν διάγγελλε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.

eipen de autō ho iēsous afes tous nekrous thapsai tous heautōn nekrous sy de apelthōn diangelle tēn basileian tou theou

61. εἶπε δὲ καὶ ἕτερος, Ἀκολουθήσω σοι, Κύριε• πρῶτον δὲ ἐπίτρεψόν μοι ἀποτάξασθαι τοῖς εἰς τὸν οἶκόν μου.

eipen de kai heteros akolouthēsō soi kyrie prōton de epitrepson moi apotaksasthai tois eis ton oikon mou

62. εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς, Οὐδεὶς ἐπιβαλὼν τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπ’ ἄροτρον, καὶ βλέπων εἰς τὰ ὀπίσω, εὔθετός ἐστιν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.

eipen de pros auton ho iēsous oudeis epibalōn tēn cheira autou ep arotron kai blepōn eis ta opisō euthetos estin eis tēn basileian tou theou

Κεφαλαιο 10

1. Μετὰ δὲ ταῦτα ἀνέδειξεν ὁ Κύριος καὶ ἑτέρους ἑβδομήκοντα, καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς ἀνὰ δύο πρὸ προσώπου αὐτοῦ εἰς πᾶσαν πόλιν καὶ τόπον οὗ ἔμελλεν αὐτὸς ἔρχεσθαι.

meta de tauta anedeiksen ho kyrios kai heterous hebdomēkonta kai apesteilen autous ana dyo pro prosōpou autou eis pasan polin kai topon hou emellen autos erchesthai

2. ἔλεγεν οὖν πρὸς αὐτούς, Ὁ μὲν θερισμὸς πολύς, οἱ δὲ ἐργάται ὀλίγοι. δεήθητε οὖν τοῦ Κυρίου τοῦ θερισμοῦ, ὅπως ἐκβάλλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὐτοῦ.

elegen oun pros autous ho men therismos polys hoi de ergatai oligoi deēthēte oun tou kyriou tou therismou hopōs ekballē ergatas eis ton therismon autou

3. ὑπάγετε• ἰδού, ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς ἄρνας ἐν μέσῳ λύκων.

hypagete idou egō apostellō hymas hōs arnas en mesō lykōn

4. μὴ βαστάζετε βαλάντιον, μὴ πήραν, μηδὲ ὑποδήματα• καὶ μηδένα κατὰ τὴν ὁδὸν ἀσπάσησθε.

mē bastazete balantion mē pēran mēde hypodēmata kai mēdena kata tēn hodon aspasēsthe

5. εἰς ἣν δ’ ἂν οἰκίαν εἰσέρχησθε, πρῶτον λέγετε, Εἰρήνη τῷ οἴκῳ τούτῳ.

eis hēn d an oikian eiserchēsthe prōton legete eirēnē tō oikō toutō

6. καὶ ἐὰν μὲν ᾖ ἐκεῖ ὁ υἱὸς εἰρήνης, ἐπαναπαύσεται ἐπ’ αὐτὸν ἡ εἰρήνη ὑμῶν• εἰ δὲ μήγε, ἐφ’ ὑμᾶς ἀνακάμψει.

kai ean men hē ekei ho hyios eirēnēs epanapausetai ep auton hē eirēnē hymōn ei de mēge ef hymas anakampsei

7. ἐν αὐτῇ δὲ τῇ οἰκίᾳ μένετε, ἐσθίοντες καὶ πίνοντες τὰ παρ’ αὐτῶν• ἄξιος γὰρ ὁ ἐργάτης τοῦ μισθοῦ αὐτοῦ ἐστι. μὴ μεταβαίνετε ἐξ οἰκίας εἰς οἰκίαν.

en autē de tē oikia menete esthiontes kai pinontes ta par autōn aksios gar ho ergatēs tou misthou autou estin mē metabainete eks oikias eis oikian

8. καὶ εἰς ἣν δ’ ἂν πόλιν εἰσέρχησθε, καὶ δέχωνται ὑμᾶς, ἐσθίετε τὰ παρατιθέμενα ὑμῖν,

kai eis hēn d an polin eiserchēsthe kai dechōntai hymas esthiete ta paratithemena hymin

9. καὶ θεραπεύετε τοὺς ἐν αὐτῇ ἀσθενεῖς, καὶ λέγετε αὐτοῖς, Ἤγγικεν ἐφ’ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

kai therapeuete tous en autē astheneis kai legete autois ēngiken ef hymas hē basileia tou theou

10. εἰς ἣν δ’ ἂν πόλιν εἰσέρχησθε, καὶ μὴ δέχωνται ὑμᾶς, ἐξελθόντες εἰς τὰς πλατείας αὐτῆς, εἴπατε,

eis hēn d an polin eiserchēsthe kai mē dechōntai hymas ekselthontes eis tas plateias autēs eipate

11. Καὶ τὸν κονιορτὸν τὸν κολληθέντα ἡμῖν ἐκ τῆς πόλεως ὑμῶν ἀπομασσόμεθα ὑμῖν• πλὴν τοῦτο γινώσκετε, ὅτι ἤγγικεν ἐφ’ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

kai ton koniorton ton kollēthenta hēmin ek tēs poleōs hymōn apomassometha hymin plēn touto ginōskete hoti ēngiken ef hymas hē basileia tou theou

12. λέγω δὲ ὑμῖν, ὅτι Σοδόμοις ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀνεκτότερον ἔσται, ἢ τῇ πόλει ἐκείνῃ.

legō de hymin hoti sodomois en tē hēmera ekeinē anektoteron estai ē tē polei ekeinē

13. οὐαί σοι, Χωραζίν, οὐαί σοι, Βηθσαϊδά• ὅτι εἰ ἐν Τύρῳ καὶ Σιδῶνι ἐγένοντο αἱ δυνάμεις αἱ γενόμεναι ἐν ὑμῖν, πάλαι ἂν ἐν σάκκῳ καὶ σποδῷ καθήμεναι μετενόησαν.

ouai soi chōrazin ouai soi bēthsaida hoti ei en tyrō kai sidōni egenonto hai dynameis hai genomenai en hymin palai an en sakkō kai spodō kathēmenai metenoēsan

14. πλὴν Τύρῳ καὶ Σιδῶνι ἀνεκτότερον ἔσται ἐν τῇ κρίσει, ἢ ὑμῖν.

plēn tyrō kai sidōni anektoteron estai en tē krisei ē hymin

15. καὶ σύ, Καπερναούμ, ἡ ἕως τοῦ οὐρανοῦ ὑψωθεῖσα, ἕως ᾅδου καταβιβασθήσῃ.

kai sy kapernaoum hē heōs tou ouranou upsōtheisa heōs hadou katabibasthēsē

16. ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει• καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ• ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με.

ho akouōn hymōn emou akouei kai ho athetōn hymas eme athetei ho de eme athetōn athetei ton aposteilanta me

17. Ὑπέστρεψαν δὲ οἱ ἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς, λέγοντες, Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου.

hypestrepsan de hoi hebdomēkonta meta charas legontes kyrie kai ta daimonia hypotassetai hēmin en tō onomati sou

18. εἶπε δὲ αὐτοῖς, Ἐθεώρουν τὸν Σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα.

eipen de autois etheōroun ton satanan hōs astrapēn ek tou ouranou pesonta

19. ἰδού, δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ• καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσει

idou didōmi hymin tēn eksousian tou patein epanō ofeōn kai skorpiōn kai epi pasan tēn dynamin tou echthrou kai ouden hymas ou mē adikēsei

20. πλὴν ἐν τούτῳ μὴ χαίρετε ὅτι τὰ πνεύματα ὑμῖν ὑποτάσσεται• χαίρετε δὲ μᾶλλον ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

plēn en toutō mē chairete hoti ta pneumata hymin hypotassetai chairete de mallon hoti ta onomata hymōn egrafē en tois ouranois

21. Ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἠγαλλιάσατο τῷ πνεύματι ὁ Ἰησοῦς, καὶ εἶπεν, Ἐξομολογοῦμαί σοι, πάτερ, Κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις• ναί, ὁ πατήρ, ὅτι οὕτως ἐγένετο εὐδοκία ἔμπροσθέν σου.

en autē tē hōra ēgalliasato tō pneumati ho iēsous kai eipen eksomologoumai soi pater kyrie tou ouranou kai tēs gēs hoti apekrypsas tauta apo sofōn kai synetōn kai apekalypsas autanēpiois nai ho patēr hoti houtōs egeneto eudokiaεμπροσθενemprosthen sou

22. πάντα παρεδόθη μοι ὑπὸ τοῦ πατρός μου• καὶ οὐδεὶς γινώσκει τίς ἐστιν ὁ υἱός, εἰ μὴ ὁ πατήρ, καὶ τίς ἐστιν ὁ πατήρ, εἰ μὴ ὁ υἱὸς, καὶ ᾧ ἐὰν βούληται ὁ υἱὸς ἀποκαλύψαι.

panta paredothē moi hypo tou patros mou kai oudeis ginōskei tis estin ho hyios ei mē ho patēr kai tis estin ho patēr ei mē ho hyios kai hō eanboulētai ho hyios apokalypsai

23. καὶ στραφεὶς πρὸς τοὺς μαθητὰς κατ’ ἰδίαν εἶπε, Μακάριοι οἱ ὀφθαλμοὶ οἱ βλέποντες ἃ βλέπετε.

kai strafeis pros tous mathētas kat idian eipen makarioi hoi ofthalmoi hoi blepontes ha blepete

24. λέγω γὰρ ὑμῖν, ὅτι πολλοὶ προφῆται καὶ βασιλεῖς ἠθέλησαν ἰδεῖν ἃ ὑμεῖς βλέπετε, καὶ οὐκ εἶδον• καὶ ἀκοῦσαι ἃ ἀκούετε, καὶ οὐκ ἤκουσαν.

legō gar hymin hoti polloi profētai kai basileis ēthelēsan idein ha hymeis blepete kai ouk eidon kai akousai ha akouete kai ouk ēkousan

25. Καὶ ἰδού, νομικός τις ἀνέστη, ἐκπειράζων αὐτόν, καὶ λέγων, Διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;

kai idou nomikos tis anestē ekpeirazōn auton kai legōn didaskale ti poiēsas zōēn aiōnion klēronomēsō

26. ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἐν τῷ νόμῳ τί γέγραπται; πῶς ἀναγινώσκεις;

ho de eipen pros auton en tō nomō ti gegraptai pōs anaginōskeis

27. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου, ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου• καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.

ho de apokritheis eipen agapēseis kyrion ton theon sou eks holēs tēs kardias sou kai eks holēs tēs psychēs sou kai eks holēs tēs ischyos sou kai eks holēs tēsdianoias sou kai ton plēsion sou hōs seauton

28. εἶπε δὲ αὐτῷ, Ὀρθῶς ἀπεκρίθης• τοῦτο ποίει, καὶ ζήσῃ.

eipen de autō orthōs apekrithēs touto poiei kai zēsē

29. ὁ δὲ θέλων δικαιοῦν ἑαυτὸν εἶπε πρὸς τὸν Ἰησοῦν, Καὶ τίς ἐστί μου πλησίον;

ho de thelōn dikaioun heauton eipen pros ton iēsoun kai tis estin mou plēsion

30. ὑπολαβὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἄνθρωπός τις κατέβαινεν ἀπὸ Ἰερουσαλὴμ εἰς Ἰεριχώ, καὶ λῃσταῖς περιέπεσεν, οἳ καὶ ἐκδύσαντες αὐτὸν καὶ πληγὰς ἐπιθέντες ἀπῆλθον, ἀφέντες ἡμιθανῆ τυγχάνοντα.

hypolabōn de ho iēsous eipen anthrōpos tis katebainen apo ierousalēm eis ierichō kai lēstais periepesen hoi kai ekdysantes auton kai plēgas epithentes apēlthon afentes hēmithanē tygchanonta

31. κατὰ συγκυρίαν δὲ ἱερεύς τις κατέβαινεν ἐν τῇ ὁδῷ ἐκείνῃ• καὶ ἰδὼν αὐτὸν, ἀντιπαρῆλθεν.

kata sygkyrian de hiereus tis katebainen en tē hodō ekeinē kai idōn auton antiparēlthen

32. ὁμοίως δὲ καὶ Λευΐτης γενόμενος κατὰ τὸν τόπον ἐλθὼν καὶ ἰδὼν ἀντιπαρῆλθε.

homoiōs de kai leuitēs genomenos kata ton topon elthōn kai idōn antiparēlthen

33. Σαμαρείτης δέ τις ὁδεύων ἦλθε κατ’ αὐτόν, καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἐσπλαγχνίσθη,

samareitēs de tis hodeuōn ēlthen kat auton kai idōn auton esplagchnisthē

34. καὶ προσελθὼν κατέδησε τὰ τραύματα αὐτοῦ, ἐπιχέων ἔλαιον καὶ οἶνον• ἐπιβιβάσας δὲ αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἴδιον κτῆνος, ἤγαγεν αὐτὸν εἰς πανδοχεῖον, καὶ ἐπεμελήθη αὐτοῦ.

kai proselthōn katedēsen ta traumata autou epicheōn elaion kai oinon epibibasas de auton epi to idion ktēnos ēgagen auton eis pandocheion kai epemelēthē autou

35. καὶ ἐπὶ τὴν αὔριον ἐξελθών, ἐκβαλὼν δύο δηνάρια ἔδωκε τῷ πανδοχεῖ, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ἐπιμελήθητι αὐτοῦ• καὶ ὅ τι ἂν προσδαπανήσῃς, ἐγὼ ἐν τῷ ἐπανέρχεσθαί με ἀποδώσω σοι.

kai epi tēn aurion ekselthōn ekbalōn dyo dēnaria edōken tō pandochei kai eipen autō epimelēthēti autou kai ho ti an prosdapanēsēs egō en tō epanerchesthai me apodōsō soi

36. τίς οὖν τούτων τῶν τριῶν δοκεῖ σοι πλησίον γεγονέναι τοῦ ἐμπεσόντος εἰς τοὺς λῃστάς;

tis oun toutōn tōn triōn dokei soi plēsion gegonenai tou empesontos eis tous lēstas

37. ὁ δὲ εἶπεν, Ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ’ αὐτοῦ. εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Πορεύου, καὶ σὺ ποίει ὁμοίως.

ho de eipen ho poiēsas to eleos met autou eipen oun autō ho iēsous poreuou kai sy poiei homoiōs

38. Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτούς, καὶ αὐτὸς εἰσῆλθεν εἰς κώμην τινά• γυνὴ δέ τις ὀνόματι Μάρθα ὑπεδέξατο αὐτόν εἰς τὸν οἶκον αὑτῆς.

egeneto de en tō poreuesthai autous kai autos eisēlthen eis kōmēn tina gynē de tis onomati martha hypedeksato auton eis ton oikon autēs

39. καὶ τῇδε ἦν ἀδελφὴ καλουμένη Μαριά, ἣ καὶ παρακαθίσασα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ, ἤκουε τὸν λόγον αὐτοῦ.

kai tēde ēn adelfē kaloumenē maria hē kai parakathisasa para tous podas tou iēsou ēkouen ton logon autou

40. ἡ δὲ Μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν• ἐπιστᾶσα δὲ εἶπε, Κύριε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνην με κατέλιπε διακονεῖν; εἰπὲ οὖν αὐτῇ ἵνα μοι συναντιλάβηται.

hē de martha periespato peri pollēn diakonian epistasa de eipen kyrie ou melei soi hoti hē adelfē mou monēn me katelipen diakonein eipe oun autē hina moi synantilabētai

41. ἀποκριθεὶς δὲ εἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Μάρθα, Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά•

apokritheis de eipen autē ho iēsous martha martha merimnas kai tyrbazē peri polla

42. ἑνὸς δέ ἐστι χρεία• Μαριά δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ’ αὐτῆς.

henos de estin chreia maria de tēn agathēn merida ekseleksato hētis ouk afairethēsetai ap autēs

Κεφαλαιο 11

1. Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν τόπῳ τινὶ προσευχόμενον, ὡς ἐπαύσατο, εἶπέ τις τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς αὐτόν, Κύριε, δίδαξον ἡμᾶς προσεύχεσθαι, καθὼς καὶ Ἰωάννης ἐδίδαξε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ.

kai egeneto en tō einai auton en topō tini proseuchomenon hōs epausato eipen tis tōn mathētōn autou pros auton kyrie didakson hēmas proseuchesthai kathōs kai iōannēs edidaksen tous mathētas autou

2. εἷπε δὲ αὐτοῖς, Ὅταν προσεύχησθε, λέγετε, Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοις, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου. ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῳ, καὶ ἐπὶ τὴς γὴς.

eipen de autois hotan proseuchēsthe legete pater hēmōn ho en tois ouranois hagiasthētō to onoma sou elthetō hē basileia sou genēthētō to thelēma sou hōs en ouranō kai epi tēs gēs

3. τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δίδου ἡμῖν τὸ καθ’ ἡμέραν.

ton arton hēmōn ton epiousion didou hēmin to kath hēmeran

4. καὶ ἄφες ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, καὶ γὰρ αὐτοὶ ἀφίεμεν παντὶ ὀφείλοντι ἡμῖν. καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

kai afes hēmin tas hamartias hēmōn kai gar autoi afiemen panti ofeilonti hēmin kai mē eisenegkēs hēmas eis peirasmon alla rysai hēmas apo tou ponērou

5. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Τίς ἐξ ὑμῶν ἕξει φίλον, καὶ πορεύσεται πρὸς αὐτὸν μεσονυκτίου, καὶ εἴπῃ αὐτῷ, Φίλε, χρῆσόν μοι τρεῖς ἄρτους,

kai eipen pros autous tis eks hymōn eksei filon kai poreusetai pros auton mesonyktiou kai eipē autō file chrēson moi treis artous

6. ἐπειδὴ φίλος μου παρεγένετο ἐξ ὁδοῦ πρός με, καὶ οὐκ ἔχω ὃ παραθήσω αὐτῷ•

epeidē filos mou paregeneto eks hodou pros me kai ouk echō ho parathēsō autō

7. κἀκεῖνος ἔσωθεν ἀποκριθεὶς εἴπῃ, Μή μοι κόπους πάρεχε• ἤδη ἡ θύρα κέκλεισται, καὶ τὰ παιδία μου μετ’ ἐμοῦ εἰς τὴν κοίτην εἰσίν• οὐ δύναμαι ἀναστὰς δοῦναί σοι.

kakeinos esōthen apokritheis eipē mē moi kopous pareche ēdē hē thyra kekleistai kai ta paidia mou met emou eis tēn koitēn eisin ou dynamai anastas dounai soi

8. λέγω ὑμῖν, εἰ καὶ οὐ δώσει αὐτῷ ἀναστάς, διὰ τὸ εἶναι αὐτοῦ φίλον, διά γε τὴν ἀναίδειαν αὐτοῦ ἐγερθεὶς δώσει αὐτῷ ὅσων χρῄζει.

legō hymin ei kai ou dōsei autō anastas dia to einai autou filon dia ge tēn anaideian autou egertheis dōsei autō hosōn chrēzei

9. κἀγὼ ὑμῖν λέγω, Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν• ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε• κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν.

kagō hymin legō aiteite kai dothēsetai hymin zēteite kai heurēsete krouete kai anoigēsetai hymin

10. πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει• καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει• καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται.

pas gar ho aitōn lambanei kai ho zētōn heuriskei kai tō krouonti anoigēsetai

11. τίνα δὲ ὑμῶν τὸν πατέρα αἰτήσει ὁ υἱὸς ἄρτον, μὴ λὶθον ἐπιδώσει αὐτῷ; εἰ καὶ ἰχθύν, μὴ ἀντὶ ἰχθύος ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ;

tina de hymōn ton patera aitēsei ho hyios arton mē lithon epidōsei autō ei kai ichthyn mē anti ichthyos ofin epidōsei autō

12. ἢ καὶ ἐὰν αἰτήσῃ ὠόν, μὴ ἐπιδώσει αὐτῷ σκορπίον;

ē kai ean aitēsē ōon mē epidōsei autō skorpion

13. εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὑπάρχοντες οἴδατε ἀγαθὰ δόματα διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὁ ἐξ οὐρανοῦ δώσει Πνεῦμα Ἅγιον τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν

ei oun hymeis ponēroi hyparchontes oidate agatha domata didonai tois teknois hymōn posō mallon ho patēr ho eks ouranou dōsei pneuma hagion tois aitousin auton

14. Καὶ ἦν ἐκβάλλων δαιμόνιον, καὶ αὐτὸ ἦν κωφόν. ἐγένετο δέ, τοῦ δαιμονίου ἐξελθόντος, ἐλάλησεν ὁ κωφός• καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι.

kai ēn ekballōn daimonion kai auto ēn kōfon egeneto de tou daimoniou ekselthontos elalēsen ho kōfos kai ethaumasan hoi ochloi

15. τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν εἶπον, Ἐν Βεελζεβοὺλ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια.

tines de eks autōn eipon en beelzeboul archonti tōn daimoniōn ekballei ta daimonia

16. ἕτεροι δὲ πειράζοντες σημεῖον παρ’ αὐτοῦ ἐζήτουν ἐξ οὐρανοῦ.

heteroi de peirazontes sēmeion par autou ezētoun eks ouranou

17. αὐτὸς δὲ εἰδὼς αὐτῶν τὰ διανοήματα εἶπεν αὐτοῖς, Πᾶσα βασιλεία ἐφ’ ἑαυτὴν διαμερισθεῖσα ἐρημοῦται• καὶ οἶκος ἐπὶ οἶκον, πίπτει.

autos de eidōs autōn ta dianoēmata eipen autois pasa basileia ef heautēn diameristheisa erēmoutai kai oikos epi oikon piptei

18. εἰ δὲ καὶ ὁ Σατανᾶς ἐφ’ ἑαυτὸν διεμερίσθη, πῶς σταθήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ; ὅτι λέγετε, ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλειν με τὰ δαιμόνια.

ei de kai ho satanas ef heauton diemeristhē pōs stathēsetai hē basileia autou hoti legete en beelzeboul ekballein me ta daimonia

19. εἰ δὲ ἐγὼ ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἐν τίνι ἐκβάλλουσι; διὰ τοῦτο κριταὶ ὑμῶν αὐτοὶ ἔσονται.

ei de egō en beelzeboul ekballō ta daimonia hoi hyioi hymōn en tini ekballousin dia touto kritai hymōn autoi esontai

20. εἰ δὲ ἐν δακτύλῳ Θεοῦ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, ἄρα ἔφθασεν ἐφ’ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

ei de en daktylō theou ekballō ta daimonia ara efthasen ef hymas hē basileia tou theou

21. ὅταν ὁ ἰσχυρὸς καθωπλισμένος φυλάσσῃ τὴν ἑαυτοῦ αὐλήν, ἐν εἰρήνῃ ἐστὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ•

hotan ho ischyros kathōplismenos fylassē tēn heautou aulēn en eirēnē estin ta hyparchonta autou

22. ἐπὰν δὲ ὁ ἰσχυρότερος αὐτοῦ ἐπελθὼν νικήσῃ αὐτόν, τὴν πανοπλίαν αὐτοῦ αἴρει ἐφ’ ᾗ ἐπεποίθει, καὶ τὰ σκῦλα αὐτοῦ διαδίδωσιν.

epan de ho ischyroteros autou epelthōn nikēsē auton tēn panoplian autou airei ef hē epepoithei kai ta skyla autou diadidōsin

23. ὁ μὴ ὢν μετ’ ἐμοῦ, κατ’ ἐμοῦ ἐστι• καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ’ ἐμοῦ σκορπίζει.

ho mē ōn met emou kat emou estin kai ho mē synagōn met emou skorpizei

24. ὅταν τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου, διέρχεται δι’ ἀνύδρων τόπων, ζητοῦν ἀνάπαυσιν• καὶ μὴ εὑρίσκον λέγει, Ὑποστρέψω εἰς τὸν οἶκόν μου ὅθεν ἐξῆλθον

hotan to akatharton pneuma ekselthē apo tou anthrōpou dierchetai di anydrōn topōn zētoun anapausin kai mē heuriskon legei hypostrepsō eis ton oikon mou hothen eksēlthon

25. καὶ ἐλθὸν εὑρίσκει σεσαρωμένον καὶ κεκοσμημένον.

kai elthon heuriskei sesarōmenon kai kekosmēmenon

26. τότε πορεύεται καὶ παραλαμβάνει ἑπτὰ ἕτερα πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ, καὶ εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ• καὶ γίνεται τὰ ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου χείρονα τῶν πρώτων.

tote poreuetai kai paralambanei hepta hetera pneumata ponērotera heautou kai eiselthonta katoikei ekei kai ginetai ta eschata tou anthrōpou ekeinou cheirona tōn prōtōn

27. Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ λέγειν αὐτὸν ταῦτα, ἐπάρασά τις γυνὴ φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν αὐτῷ, Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε, καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας.

egeneto de en tō legein auton tauta eparasa tis gynē fōnēn ek tou ochlou eipen autō makaria hē koilia hē bastasasa se kai mastoi hous ethēlasas

28. αὐτὸς δὲ εἶπε, Μενοῦνγε μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσοντες αὐτόν.

autos de eipen menounge makarioi hoi akouontes ton logon tou theou kai fylassontes auton

29. Τῶν δὲ ὄχλων ἐπαθροιζομένων ἤρξατο λέγειν, Ἡ γενεὰ αὕτη πονηρά ἐστι• σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ, εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου

tōn de ochlōn epathroizomenōn ērksato legein hē genea hautē ponēra estin sēmeion epizētei kai sēmeion ou dothēsetai autē ei mē to sēmeion iōna tou profētou

30. καθὼς γὰρ ἐγένετο Ἰωνᾶς σημεῖον τοῖς Νινευΐταις, οὕτως ἔσται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου τῇ γενεᾷ ταύτῃ.

kathōs gar egeneto iōnas sēmeion tois nineuitais houtōs estai kai ho hyios tou anthrōpou tē genea tautē

31. Βασίλισσα νότου ἐγερθήσεται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῶν ἀνδρῶν τῆς γενεᾶς ταύτης, καὶ κατακρινεῖ αὐτούς• ὅτι ἦλθεν ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς ἀκοῦσαι τὴν σοφίαν Σολομῶντος, καὶ ἰδού, πλεῖον Σολομῶντος ὧδε.

basilissa notou egerthēsetai en tē krisei meta tōn andrōn tēs geneas tautēs kai katakrinei autous hoti ēlthen ek tōn peratōn tēs gēs akousai tēn sofian solomōntos kai idou pleion solomōntoshōde

32. ἄνδρες Νινευῒ ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν• ὅτι μετενόησαν εἰς τὸ κήρυγμα Ἰωνᾶ, καὶ ἰδού, πλεῖον Ἰωνᾶ ὧδε.

andres nineui anastēsontai en tē krisei meta tēs geneas tautēs kai katakrinousin autēn hoti metenoēsan eis to kērygma iōna kai idou pleion iōna hōde

33. Οὐδεὶς δὲ λύχνον ἅψας εἰς κρυπτὸν τίθησιν, οὐδὲ ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, ἵνα οἱ εἰσπορευόμενοι τὸ φέγγος βλέπωσιν.

oudeis de lychnon hapsas eis krypton tithēsin oude hypo ton modion all epi tēn lychnian hina hoi eisporeuomenoi to fengos blepōsin

34. ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός• ὅταν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, καὶ ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινόν ἐστιν• ἐπὰν δὲ πονηρὸς ᾖ, καὶ τὸ σῶμά σου σκοτεινόν.

ho lychnos tou sōmatos estin ho ofthalmos hotan oun ho ofthalmos sou haplous ē kai holon to sōma sou fōteinon estin epan de ponēros ē kai to sōma sou skoteinon

35. σκόπει οὖν μὴ τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστίν.

skopei oun mē to fōs to en soi skotos estin

36. εἰ οὖν τὸ σῶμά σου ὅλον φωτεινόν, μὴ ἔχον τι μέρος σκοτεινόν, ἔσται φωτεινὸν ὅλον, ὡς ὅταν ὁ λύχνος τῇ ἀστραπῇ φωτίζῃ σε.

ei oun to sōma sou holon fōteinon mē echon ti meros skoteinon estai fōteinon holon hōs hotan ho lychnos tē astrapē fōtizē se

37. Ἐν δὲ τῷ λαλῆσαι, ἠρώτα αὐτὸν Φαρισαῖος τις ὅπως ἀριστήσῃ παρ’ αὐτῷ• εἰσελθὼν δὲ ἀνέπεσεν.

en de tō lalēsai ērōta auton farisaios tis hopōs aristēsē par autō eiselthōn de anepesen

38. ὁ δὲ Φαρισαῖος ἰδὼν ἐθαύμασεν ὅτι οὐ πρῶτον ἐβαπτίσθη πρὸ τοῦ ἀρίστου.

ho de farisaios idōn ethaumasen hoti ou prōton ebaptisthē pro tou aristou

39. εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς αὐτόν, Νῦν ὑμεῖς οἱ Φαρισαῖοι τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τοῦ πίνακος καθαρίζετε, τὸ δὲ ἔσωθεν ὑμῶν γέμει ἁρπαγῆς καὶ πονηρίας.

eipen de ho kyrios pros auton nyn hymeis hoi farisaioi to eksōthen tou potēriou kai tou pinakos katharizete to de esōthen hymōn gemei harpagēs kai ponērias

40. ἄφρονες, οὐχ ὁ ποιήσας τὸ ἔξωθεν καὶ τὸ ἔσωθεν ἐποίησε;

afrones ouch ho poiēsas to eksōthen kai to esōthen epoiēsen

41. πλὴν τὰ ἐνόντα δότε ἐλεημοσύνην• καὶ ἰδού, πάντα καθαρὰ ὑμῖν ἐστιν.

plēn ta enonta dote eleēmosynēn kai idou panta kathara hymin estin

42. Ἀλλ’ οὐαὶ ὑμῖν τοῖς Φαρισαίοις, ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον καὶ τὸ πήγανον καὶ πᾶν λάχανον, καὶ παρέρχεσθε τὴν κρίσιν καὶ τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ• ταῦτα ἔδει ποιῆσαι, κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι

all ouai hymin tois farisaiois hoti apodekatoute to hēdyosmon kai to pēganon kai pan lachanon kai parerchesthe tēn krisin kai tēn agapēn tou theou tauta edei poiēsai kakeina mē afienai

43. οὐαὶ ὑμῖν τοῖς Φαρισαίοις, ὅτι ἀγαπᾶτε τὴν πρωτοκαθεδρίαν ἐν ταῖς συναγωγαῖς, καὶ τοὺς ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς.

ouai hymin tois farisaiois hoti agapate tēn prōtokathedrian en tais synagōgais kai tous aspasmous en tais agorais

44. οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ φαρισαῖοι, ὑποκριταί, ὅτι ἐστὲ ὡς τὰ μνημεῖα τὰ ἄδηλα, καὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ περιπατοῦντες ἐπάνω οὐκ οἴδασιν.

ouai hymin grammateis kai farisaioi hypokritai hoti este hōs ta mnēmeia ta adēla kai hoi anthrōpoi hoi peripatountes epanō ouk oidasin

45. Ἀποκριθεὶς δέ τις τῶν νομικῶν λέγει αὐτῷ, Διδάσκαλε, ταῦτα λέγων καὶ ἡμᾶς ὑβρίζεις.

apokritheis de tis tōn nomikōn legei autō didaskale tauta legōn kai hēmas hybrizeis

46. ὁ δὲ εἶπε, Καὶ ὑμῖν τοῖς νομικοῖς οὐαί, ὅτι φορτίζετε τοὺς ἀνθρώπους φορτία δυσβάστακτα, καὶ αὐτοὶ ἑνὶ τῶν δακτύλων ὑμῶν οὐ προσψαύετε τοῖς φορτίοις.

ho de eipen kai hymin tois nomikois ouai hoti fortizete tous anthrōpous fortia dysbastakta kai autoi heni tōn daktylōn hymōn ou prospsauete tois fortiois

47. οὐαὶ ὑμῖν, ὅτι οἰκοδομεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν προφητῶν, οἱ δὲ πατέρες ὑμῶν ἀπέκτειναν αὐτούς.

ouai hymin hoti oikodomeite ta mnēmeia tōn profētōn hoi de pateres hymōn apekteinan autous

48. ἄρα μάρτυρεῖτε καὶ συνευδοκεῖτε τοῖς ἔργοις τῶν πατέρων ὑμῶν• ὅτι αὐτοὶ μὲν ἀπέκτειναν αὐτούς, ὑμεῖς δὲ οἰκοδομεῖτε αὐτῶν τὰ μνημεῖα.

ara martyreite kai syneudokeite tois ergois tōn paterōn hymōn hoti autoi men apekteinan autous hymeis de oikodomeite autōn ta mnēmeia

49. διὰ τοῦτο καὶ ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ εἶπεν, Ἀποστελῶ εἰς αὐτοὺς προφήτας καὶ ἀποστόλους, καὶ ἐξ αὐτῶν ἀποκτενοῦσι καὶ ἐκδιώξουσιν•

dia touto kai hē sofia tou theou eipen apostelō eis autous profētas kai apostolous kai eks autōn apoktenousin kai ekdiōksousin

50. ἵνα ἐκζητηθῇ τὸ αἷμα πάντων τῶν προφητῶν τὸ ἐκχυνόμενον ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης,

hina ekzētēthē to haima pantōn tōn profētōn to ekchynomenon apo katabolēs kosmou apo tēs geneas tautēs

51. ἀπὸ τοῦ αἵματος Ἅβελ ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου τοῦ ἀπολομένου μεταξὺ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τοῦ οἴκου• ναί, λέγω ὑμῖν, ἐκζητηθήσεται ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης.

apo tou haimatos abel heōs tou haimatos zachariou tou apolomenou metaksy tou thysiastēriou kai tou oikou nai legō hymin ekzētēthēsetai apo tēs geneas tautēs

52. οὐαὶ ὑμῖν τοῖς νομικοῖς, ὅτι ᾔρατε τὴν κλεῖδα τῆς γνώσεως• αὐτοὶ οὐκ εἰσήλθετε, καὶ τοὺς εἰσερχομένους ἐκωλύσατε.

ouai hymin tois nomikois hoti ērate tēn kleida tēs gnōseōs autoi ouk eisēlthete kai tous eiserchomenous ekōlysate

53. Λέγοντος δὲ αὐτοῦ ταῦτα πρὸς αὐτούς, ἤρξαντο οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι δεινῶς ἐνέχειν, καὶ ἀποστοματίζειν αὐτὸν περὶ πλειόνων,

legontos de autou tauta pros autous ērksanto hoi grammateis kai hoi farisaioi deinōs enechein kai apostomatizein auton peri pleionōn

54. ἐνεδρεύοντες αὐτόν, καὶ ζητοῦντες θηρεῦσαί τι ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ, ἵνα κατηγορήσωσιν αὐτοῦ.

enedreuontes auton kai zētountes thēreusai ti ek tou stomatos autou hina katēgorēsōsin autou

Κεφαλαιο 12

1. Ἐν οἷς ἐπισυναχθεισῶν τῶν μυριάδων τοῦ ὄχλου, ὥστε καταπατεῖν ἀλλήλους, ἤρξατο λέγειν πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ πρῶτον, Προσέχετε ἑαυτοῖς ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων, ἥτις ἐστὶν ὑπόκρισις.

en hois episynachtheisōn tōn myriadōn tou ochlou hōste katapatein allēlous ērksato legein pros tous mathētas autou prōton prosechete heautois apo tēs zymēs tōn farisaiōn hētis estin hypokrisis

2. οὐδὲν δὲ συγκεκαλυμμένον ἐστίν, ὃ οὐκ ἀποκαλυφθήσεται, καὶ κρυπτόν, ὃ οὐ γνωσθήσεται.

ouden de sygkekalymmenon estin ho ouk apokalyfthēsetai kai krypton ho ou gnōsthēsetai

3. ἀνθ’ ὧν ὅσα ἐν τῇ σκοτίᾳ εἴπατε, ἐν τῷ φωτὶ ἀκουσθήσεται• καὶ ὃ πρὸς τὸ οὖς ἐλαλήσατε ἐν τοῖς ταμείοις, κηρυχθήσεται ἐπὶ τῶν δωμάτων.

anth hōn hosa en tē skotia eipate en tō fōti akousthēsetai kai ho pros to ous elalēsate en tois tameiois kērychthēsetai epi tōn dōmatōn

4. λέγω δὲ ὑμῖν τοῖς φίλοις μου, Μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα, καὶ μετὰ ταῦτα μὴ ἐχόντων περισσότερόν τι ποιῆσαι.

legō de hymin tois filois mou mē fobēthēte apo tōn apokteinontōn to sōma kai meta tauta mē echontōn perissoteron ti poiēsai

5. ὑποδείξω δὲ ὑμῖν τίνα φοβηθῆτε• φοβήθητε τὸν μετὰ τὸ ἀποκτεῖναι ἐξουσίαν ἔχοντα ἐμβαλεῖν εἰς τὴν γέενναν• ναί, λέγω ὑμῖν, τοῦτον φοβήθητε.

hypodeiksō de hymin tina fobēthēte fobēthēte ton meta to apokteinai eksousian echonta embalein eis tēn geennan nai legō hymin touton fobēthēte

6. οὐχὶ πέντε στρουθία πωλεῖται ἀσσαρίων δύο; καὶ ἓν ἐξ αὐτῶν οὐκ ἔστιν ἐπιλελησμένον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

ouchi pente strouthia pōleitai assariōn dyo kai hen eks autōn ouk estin epilelēsmenon enōpion tou theou

7. ἀλλὰ καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς ὑμῶν πᾶσαι ἠρίθμηνται. μὴ οὖν φοβεῖσθε• πολλῶν στρουθίων διαφέρετε.

alla kai hai triches tēs kefalēs hymōn pasai ērithmēntai mē oun fobeisthe pollōn strouthiōn diaferete

8. λέγω δὲ ὑμῖν, Πᾶς ὃς ἂν ὁμολογήσῃ ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁμολογήσει ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ•

legō de hymin pas hos an homologēsē en emoi emprosthen tōn anthrōpōn kai ho hyios tou anthrōpou homologēsei en autō emprosthen tōn angelōn tou theou

9. ὁ δὲ ἀρνησάμενός με ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων ἀπαρνηθήσεται ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ.

ho de arnēsamenos me enōpion tōn anthrōpōn aparnēthēsetai enōpion tōn angelōn tou theou

10. καὶ πᾶς ὃς ἐρεῖ λόγον εἰς τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ἀφεθήσεται αὐτῷ• τῷ δὲ εἰς τὸ Ἅγιον Πνεῦμα βλασφημήσαντι οὐκ ἀφεθήσεται.

kai pas hos erei logon eis ton hyion tou anthrōpou afethēsetai autō tō de eis to hagion pneuma blasfēmēsanti ouk afethēsetai

11. ὅταν δὲ προσφέρωσιν ὑμᾶς ἐπὶ τὰς συναγωγὰς καὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας, μὴ μεριμνᾶτε πῶς ἢ τί ἀπολογήσησθε, ἢ τί εἴπητε•

hotan de prosferōsin hymas epi tas synagōgas kai tas archas kai tas eksousias mē merimnate pōs ē ti apologēsēsthe ē ti eipēte

12. τὸ γὰρ Ἅγιον Πνεῦμα διδάξει ὑμᾶς ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ, ἃ δεῖ εἰπεῖν.

to gar hagion pneuma didaksei hymas en autē tē hōra ha dei eipein

13. Εἶπε δέ τις αὐτῷ ἐκ τοῦ ὄχλου, Διδάσκαλε, εἰπὲ τῷ ἀδελφῷ μου μερίσασθαι μετ’ ἐμοῦ τὴν κληρονομίαν.

eipen de tis autō ek tou ochlou didaskale eipe tō adelfō mou merisasthai met emou tēn klēronomian

14. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, Ἄνθρωπε, τίς με κατέστησε δικαστὴν ἢ μεριστὴν ἐφ’ ὑμᾶς;

ho de eipen autō anthrōpe tis me katestēsen dikastēn ē meristēn ef hymas

15. εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς, Ὁρᾶτε καὶ φυλάσσεσθε ἀπὸ τῆς πλεονεξίας• ὅτι οὐκ ἐν τῷ περισσεύειν τινὶ ἡ ζωὴ αὐτοῦ ἐστὶν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῦ.

eipen de pros autous horate kai fylassesthe apo tēs pleoneksias hoti ouk en tō perisseuein tini hē zōē autou estin ek tōn hyparchontōn autou

16. εἶπε δὲ παραβολὴν πρὸς αὐτούς, λέγων, Ἀνθρώπου τινὸς πλουσίου εὐφόρησεν ἡ χώρα•

eipen de parabolēn pros autous legōn anthrōpou tinos plousiou euforēsen hē chōra

17. καὶ διελογίζετο ἐν ἑαυτῷ, λέγων, Τί ποιήσω, ὅτι οὐκ ἔχω ποῦ συνάξω τοὺς καρπούς μου;

kai dielogizeto en heautō legōn ti poiēsō hoti ouk echō pou synaksō tous karpous mou

18. καὶ εἶπε, Τοῦτο ποιήσω• καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας, καὶ μείζονας οἰκοδομήσω, καὶ συνάξω ἐκεῖ πάντα τὰ γενήματά μου καὶ τὰ ἀγαθά μου

kai eipen touto poiēsō kathelō mou tas apothēkas kai meizonas oikodomēsō kai synaksō ekei panta ta genēmata mou kai ta agatha mou

19. καὶ ἐρῶ τῇ ψυχῇ μου, Ψυχή, ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ κείμενα εἰς ἔτη πολλά• ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου.

kai erō tē psychē mou psychē echeis polla agatha keimena eis etē polla anapauou fage pie eufrainou

20. εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεός, Ἄφρον, ταύτῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ• ἃ δὲ ἡτοίμασας, τίνι ἔσται;

eipen de autō ho theos afron tautē tē nykti tēn psychēn sou apaitousin apo sou ha de hētoimasas tini estai

21. οὕτως ὁ θησαυρίζων ἑαυτῷ, καὶ μὴ εἰς Θεὸν πλουτῶν.

houtōs ho thēsaurizōn heautō kai mē eis theon ploutōn

22. Εἶπε δὲ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, Διὰ τοῦτο ὑμῖν λέγω, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν, τί φάγητε• μηδὲ τῷ σώματι, τί ἐνδύσησθε.

eipen de pros tous mathētas autou dia touto hymin legō mē merimnate tē psychē hymōn ti fagēte mēde tō sōmati ti endysēsthe

23. ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστι τῆς τροφῆς, καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος.

hē psychē pleion estin tēs trofēs kai to sōma tou endymatos

24. κατανοήσατε τοὺς κόρακας, ὅτι οὐ σπείρουσιν, οὐδὲ θερίζουσιν, οἷς οὐκ ἔστι ταμεῖον οὐδὲ ἀποθήκη, καὶ ὁ Θεὸς τρέφει αὐτούς• πόσῳ μᾶλλον ὑμεῖς διαφέρετε τῶν πετεινῶν;

katanoēsate tous korakas hoti ou speirousin oude therizousin hois ouk estin tameion oude apothēkē kai ho theos trefei autous posō mallon hymeis diaferete tōn peteinōn

25. τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα;

tis de eks hymōn merimnōn dynatai prostheinai epi tēn hēlikian autou pēchyn hena

26. εἰ οὖν οὔτε ἐλάχιστον δύνασθε, τί περὶ τῶν λοιπῶν μεριμνᾶτε;

ei oun oute elachiston dynasthe ti peri tōn loipōn merimnate

27. κατανοήσατε τὰ κρίνα πῶς αὐξάνει• οὐ κοπιᾷ, οὐδὲ νήθει• λέγω δὲ ὑμῖν, οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων.

katanoēsate ta krina pōs auksanei ou kopia oude nēthei legō de hymin oude solomōn en pasē tē doksē autou periebaleto hōs hen toutōn

28. εἰ δὲ τὸν χόρτον ἐν τῷ ἀγρῷ σήμερον ὄντα, καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον, ὁ Θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσι, πόσῳ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι;

ei de ton chorton en tō agrō sēmeron onta kai aurion eis klibanon ballomenon ho theos houtōs amfiennysin posō mallon hymas oligopistoi

29. καὶ ὑμεῖς μὴ ζητεῖτε τί φάγητε, ἢ τί πίητε• καὶ μὴ μετεωρίζεσθε.

kai hymeis mē zēteite ti fagēte hē ti piēte kai mē meteōrizesthe

30. ταῦτα γὰρ πάντα τὰ ἔθνη τοῦ κόσμου ἐπιζητεῖ• ὑμῶν δὲ ὁ πατὴρ οἶδεν ὅτι χρῄζετε τούτων.

tauta gar panta ta ethnē tou kosmou epizētei hymōn de ho patēr oiden hoti chrēzete toutōn

31. πλὴν ζητεῖτε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν.

plēn zēteite tēn basileian tou theou kai tauta panta prostethēsetai hymin

32. μὴ φοβοῦ, τὸ μικρὸν ποίμνιον• ὅτι εὐδόκησεν ὁ πατὴρ ὑμῶν δοῦναι ὑμῖν τὴν βασιλείαν.

mē fobou to mikron poimnion hoti eudokēsen ho patēr hymōn dounai hymin tēn basileian

33. πωλήσατε τὰ ὑπάρχοντα ὑμῶν καὶ δότε ἐλεημοσύνην. ποιήσατε ἑαυτοῖς βαλάντια μὴ παλαιούμενα, θησαυρὸν ἀνέκλειπτον ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ὅπου κλέπτης οὐκ ἐγγίζει, οὐδὲ σὴς διαφθείρει•

pōlēsate ta hyparchonta hymōn kai dote eleēmosynēn poiēsate heautois balantia mē palaioumena thēsauron anekleipton en tois ouranois hopou kleptēs ouk engizei oude sēs diaftheirei

34. ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία ὑμῶν ἔσται.

hopou gar estin ho thēsauros hymōn ekei kai hē kardia hymōn estai

35. Ἔστωσαν ὑμῶν αἱ ὀσφύες περιεζωσμέναι, καὶ οἱ λύχνοι καιόμενοι•

estōsan hymōn hai osfyes periezōsmenai kai hoi lychnoi kaiomenoi

36. καὶ ὑμεῖς ὅμοιοι ἀνθρώποις προσδεχομένοις τὸν κύριον ἑαυτῶν, πότε ἀναλύσει ἐκ τῶν γάμων, ἵνα, ἐλθόντος καὶ κρούσαντος, εὐθέως ἀνοίξωσιν αὐτῷ.

kai hymeis homoioi anthrōpois prosdechomenois ton kyrion heautōn pote analysei ek tōn gamōn hina elthontos kai krousantos eutheōs anoiksōsin autō

37. μακάριοι οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι, οὓς ἐλθὼν ὁ κύριος εὑρήσει γρηγοροῦντας• ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι περιζώσεται καὶ ἀνακλινεῖ αὐτούς, καὶ παρελθὼν διακονήσει αὐτοῖς.

makarioi hoi douloi ekeinoi hous elthōn ho kyrios heurēsei grēgorountas amēn legō hymin hoti perizōsetai kai anaklinei autous kai parelthōn diakonēsei autois

38. καὶ ἐὰν ἔλθῃ ἐν τῇ δευτέρᾳ φυλακῇ, καὶ ἐν τῇ τρίτῃ φυλακῇ ἔλθῃ, καὶ εὕρῃ οὕτω, μακάριοί εἰσιν οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι.

kai ean elthē en tē deutera fylakē kai en tē tritē fylakē elthē kai heurē houtōs makarioi eisin hoi douloi ekeinoi

39. τοῦτο δὲ γινώσκετε, ὅτι εἰ ᾔδει ὁ οἰκοδεσπότης ποίᾳ ὥρᾳ ὁ κλέπτης ἔρχεται, ἐγρηγόρησεν ἄν, καὶ οὐκ ἂν ἀφῆκε διορυγῆναι τὸν οἶκον αὐτοῦ.

touto de ginōskete hoti ei ēdei ho oikodespotēs poia hōra ho kleptēs erchetai egrēgorēsen an kai ouk an afēken diorygēnai ton oikon autou

40. καὶ ὑμεῖς οὖν γίνεσθε ἕτοιμοι• ὅτι ᾗ ὥρᾳ οὐ δοκεῖτε ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται.

kai hymeis oun ginesthe hetoimoi hoti hē hōra ou dokeite ho hyios tou anthrōpou erchetai

41. Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Πέτρος, Κύριε, πρὸς ἡμᾶς τὴν παραβολὴν ταύτην λέγεις, ἢ καὶ πρὸς πάντας;

eipen de autō ho petros kyrie pros hēmas tēn parabolēn tautēn legeis ē kai pros pantas

42. εἶπε δὲ ὁ Κύριος, Τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς οἰκονόμος καὶ φρόνιμος, ὃν καταστήσει ὁ κύριος ἐπὶ τῆς θεραπείας αὐτοῦ, τοῦ διδόναι ἐν καιρῷ τὸ σιτομέτριον;

eipen de ho kyrios tis ara estin ho pistos oikonomos kai fronimos hon katastēsei ho kyrios epi tēs therapeias autou tou didonai en kairō to sitometrion

43. μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος, ὃν ἐλθὼν ὁ κύριος αὐτοῦ εὑρήσει ποιοῦντα οὕτως.

makarios ho doulos ekeinos hon elthōn ho kyrios autou heurēsei poiounta houtōs

44. ἀληθῶς λέγω ὑμῖν ὅτι ἐπὶ πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν.

alēthōs legō hymin hoti epi pasin tois hyparchousin autou katastēsei auton

45. ἐὰν δὲ εἴπῃ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, Χρονίζει ὁ κύριός μου ἔρχεσθαι, καὶ ἄρξηται τύπτειν τοὺς παῖδας καὶ τὰς παιδίσκας, ἐσθίειν τε καὶ πίνειν καὶ μεθύσκεσθαι•

ean de eipē ho doulos ekeinos en tē kardia autou chronizei ho kyrios mou erchesthai kai arksētai typtein tous paidas kai tas paidiskas esthiein te kai pinein kai methyskesthai

46. ἥξει ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὐ προσδοκᾷ, καὶ ἐν ὥρᾳ ᾗ οὐ γινώσκει• καὶ διχοτομήσει αὐτόν, καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀπίστων θήσει.

hēksei ho kyrios tou doulou ekeinou en hēmera hē ou prosdoka kai en hōra hē ou ginōskei kai dichotomēsei auton kai to meros autou meta tōn apistōn thēsei

47. ἐκεῖνος δὲ ὁ δοῦλος ὁ γνοὺς τὸ θέλημα τοῦ κυρίου ἑαυτοῦ, καὶ μὴ ἑτοιμάσας μηδὲ ποιήσας πρὸς τὸ θέλημα αὐτοῦ, δαρήσεται πολλάς•

ekeinos de ho doulos ho gnous to thelēma tou kyriou heautou kai mē hetoimasas mēde poiēsas pros to thelēma autou darēsetai pollas

48. ὁ δὲ μὴ γνούς, ποιήσας δὲ ἄξια πληγῶν, δαρήσεται ὀλίγας. παντὶ δὲ ᾧ ἐδόθη πολύ, πολὺ ζητηθήσεται παρ’ αὐτοῦ• καὶ ᾧ παρέθεντο πολύ, περισσότερον αἰτήσουσιν αὐτόν.

ho de mē gnous poiēsas de aksia plēgōn darēsetai oligas panti de hō edothē poly poly zētēthēsetai par autou kai hō parethento poly perissoteron aitēsousin auton

49. Πῦρ ἦλθον βαλεῖν εἰς τὴν γῆν, καὶ τί θέλω εἰ ἤδη ἀνήφθη;

pyr ēlthon balein eis tēn gēn kai ti thelō ei ēdē anēfthē

50. βάπτισμα δὲ ἔχω βαπτισθῆναι, καὶ πῶς συνέχομαι ἕως οὖ τελεσθῇ

baptisma de echō baptisthēnai kai pōs synechomai heōs hou telesthē

51. δοκεῖτε ὅτι εἰρήνην παρεγενόμην δοῦναι ἐν τῇ γῇ; οὐχί, λέγω ὑμῖν, ἀλλ’ ἢ διαμερισμόν.

dokeite hoti eirēnēn paregenomēn dounai en tē gē ouchi legō hymin all ē diamerismon

52. ἔσονται γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν πέντε ἐν οἴκῳ ἑνὶ διαμεμερισμένοι, τρεῖς ἐπὶ δυσί, καὶ δύο ἐπὶ τρισί

esontai gar apo tou nyn pente en oikō heni diamemerismenoi treis epi dysin kai dyo epi trisin

53. διαμερισθήσεται πατὴρ ἐφ’ υἱῷ, καὶ υἱὸς ἐπὶ πατρί• μήτηρ ἐπὶ θυγατρί, καὶ θυγάτηρ ἐπὶ μητρί• πενθερὰ ἐπὶ τὴν νύμφην αὐτῆς, καὶ νύμφη ἐπὶ τὴν πενθερὰν αὑτῆς.

diameristhēsetai patēr ef hyiō kai hyios epi patri mētēr epi thygatri kai thygatēr epi mētri penthera epi tēn nymfēn autēs kai nymfē epi tēn pentheran autēs

54. Ἔλεγε δὲ καὶ τοῖς ὄχλοις, Ὅταν ἴδητε τὴν νεφέλην ἀνατέλλουσαν ἀπὸ δυσμῶν, εὐθέως λέγετε, Ὄμβρος ἔρχεται• καὶ γίνεται οὕτω.

elegen de kai tois ochlois hotan idēte tēn nefelēn anatellousan apo dysmōn eutheōs legete ombros erchetai kai ginetai houtōs

55. καὶ ὅταν νότον πνέοντα, λέγετε, ὅτι Καύσων ἔσται• καὶ γίνεται.

kai hotan noton pneonta legete hoti kausōn estai kai ginetai

56. ὑποκριταί, τὸ πρόσωπον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς οἴδατε δοκιμάζειν• τὸν δὲ καιρὸν τοῦτον πῶς οὐ δοκιμάζετε;

hypokritai to prosōpon tou ouranou kai tēs gēs oidate dokimazein ton de kairon touton pōs hou dokimazete

57. τί δὲ καὶ ἀφ’ ἑαυτῶν οὐ κρίνετε τὸ δίκαιον;

ti de kai af heautōn ou krinete to dikaion

58. ὡς γὰρ ὑπάγεις μετὰ τοῦ ἀντιδίκου σου ἐπ’ ἄρχοντα, ἐν τῇ ὁδῷ δὸς ἐργασίαν ἀπηλλάχθαι ἀπ’ αὐτοῦ• μήποτε κατασύρῃ σε πρὸς τὸν κριτήν, καὶ ὁ κριτής σε παραδῷ τῷ πράκτορι, καὶ ὁ πράκτωρ σε βάλλῃ εἰς φυλακήν.

hōs gar hypageis meta tou antidikou sou ep archonta en tē hodō dos ergasian apēllachthai ap autou mēpote katasyrē se pros ton kritēn kai ho kritēs se paradō tō praktorikai ho praktōr se ballē eis fylakēn

59. λέγω σοι, οὐ μὴ ἐξέλθῃς ἐκεῖθεν, ἕως οὖ καὶ τὸ ἔσχατον λεπτὸν ἀποδῷς.

legō soi ou mē ekselthēs ekeithen heōs hou kai to eschaton lepton apodōs

Κεφαλαιο 13

1. Παρῆσαν δέ τινες ἐν αὐτῷ τῷ καιρῷ ἀπαγγέλλοντες αὐτῷ περὶ τῶν Γαλιλαίων, ὧν τὸ αἷμα Πιλᾶτος ἔμιξε μετὰ τῶν θυσιῶν αὐτῶν.

parēsan de tines en autō tō kairō apangellontes autō peri tōn galilaiōn hōn to haima pilatos emiksen meta tōn thysiōn autōn

2. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Δοκεῖτε ὅτι οἱ Γαλιλαῖοι οὗτοι ἁμαρτωλοὶ παρὰ πάντας τοὺς Γαλιλαίους ἐγένοντο, ὅτι τοιαῦτα πεπόνθασιν;

kai apokritheis ho iēsous eipen autois dokeite hoti hoi galilaioi houtoi hamartōloi para pantas tous galilaious egenonto hoti toiauta peponthasin

3. οὐχί, λέγω ὑμῖν• ἀλλ’ ἐὰν μὴ μετανοῆτε, πάντες ὡσαύτως ἀπολεῖσθε.

ouchi legō hymin all ean mē metanoēte pantes hōsautōs apoleisthe

4. ἢ ἐκεῖνοι οἱ δέκα καὶ οκτώ, ἐφ’ οὓς ἔπεσεν ὁ πύργος ἐν τῷ Σιλωὰμ καὶ ἀπέκτεινεν αὐτούς, δοκεῖτε ὅτι οὗτοι ὀφειλέται ἐγένοντο παρὰ πάντας ἀνθρώπους τοὺς κατοικοῦντας ἐν Ἰερουσαλήμ;

ē ekeinoi hoi deka kai oktō ef hous epesen ho pyrgos en tō silōam kai apekteinen autous dokeite hoti houtoi ofeiletai egenonto para pantas anthrōpous tous katoikountas en ierousalēm

5. οὐχί, λέγω ὑμῖν• ἀλλ’ ἐὰν μὴ μετανοῆτε, πάντες ὁμοίως ἀπολεῖσθε.

ouchi legō hymin all ean mē metanoēte pantes homoiōs apoleisthe

6. ἔλεγε δὲ ταύτην τὴν παραβολήν• Συκῆν εἶχέ τις ἐν τῷ ἀμπελῶνι αὐτοῦ πεφυτευμένην• καὶ ἦλθε καρπὸν ζητῶν ἐν αὐτῇ, καὶ οὐχ εὗρεν.

elegen de tautēn tēn parabolēn sykēn eichen tis en tō ampelōni autou pefyteumenēn kai ēlthen karpon zētōn en autē kai ouch heuren

7. εἶπε δὲ πρὸς τὸν ἀμπελουργόν, Ἰδού, τρία ἔτη ἔρχομαι ζητῶν καρπὸν ἐν τῇ συκῇ ταύτῃ, καὶ οὐχ εὑρίσκω• ἔκκοψον αὐτήν• ἱνατί καὶ τὴν γῆν καταργεῖ;

eipen de pros ton ampelourgon idou tria etē erchomai zētōn karpon en tē sykē tautē kai ouch heuriskō ekkopson autēn hina ti kai tēn gēn katargei

8. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς λέγει αὐτῷ, Κύριε, ἄφες αὐτὴν καὶ τοῦτο τὸ ἔτος, ἕως ὅτου σκάψω περὶ αὐτήν, καὶ βάλω κοπρίαν•

ho de apokritheis legei autō kyrie afes autēn kai touto to etos heōs hotou skapsō peri autēn kai balō koprian

9. κἂν μὲν ποιήσῃ καρπὸν• εἰ δὲ μήγε, εἰς τὸ μέλλον ἐκκόψεις αὐτήν.

kan men poiēsē karpon ei de mēge eis to mellon ekkopseis autēn

10. Ἦν δὲ διδάσκων ἐν μιᾷ τῶν συναγωγῶν ἐν τοῖς σάββασι•

ēn de didaskōn en mia tōn synagōgōn en tois sabbasin

11. καὶ ἰδού, γυνὴ ἦν πνεῦμα ἔχουσα ἀσθενείας ἔτη δέκα καὶ ὀκτώ, καὶ ἦν συγκύπτουσα, καὶ μὴ δυναμένη ἀνακύψαι εἰς τὸ παντελές.

kai idou gynē ēn pneuma echousa astheneias etē deka kai oktō kai ēn sygkyptousa kai mē dynamenē anakypsai eis to panteles

12. ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ Ἰησοῦς προσεφώνησε, καὶ εἶπεν αὐτῇ, Γύναι, ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας σου.

idōn de autēn ho iēsous prosefōnēsen kai eipen autē gynai apolelysai tēs astheneias sou

13. καὶ ἐπέθηκεν αὐτῇ τὰς χεῖρας• καὶ παραχρῆμα ἀνωρθώθη, καὶ ἐδόξαζε τὸν Θεόν.

kai epethēken autē tas cheiras kai parachrēma anōrthōthē kai edoksazen ton theon

14. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἀρχισυνάγωγος, ἀγανακτῶν ὅτι τῷ σαββάτῳ ἐθεράπευσεν ὁ Ἰησοῦς, ἔλεγε τῷ ὄχλῳ, Ἓξ ἡμέραι εἰσὶν ἐν αἷς δεῖ ἐργάζεσθαι• ἐν ταύταις οὖν ἐρχόμενοι θεραπεύεσθε, καὶ μὴ τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου.

apokritheis de ho archisynagōgos aganaktōn hoti tō sabbatō etherapeusen ho iēsous elegen tō ochlō heks hēmerai eisin en hais dei ergazesthai en tautais oun erchomenoi therapeuesthe kai mē tē hēmeratou sabbatou

15. ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ ὁ Κύριος, καὶ εἶπεν, Ὑποκριτά, ἕκαστος ὑμῶν τῷ σαββάτῳ οὐ λύει τὸν βοῦν αὑτοῦ ἢ τὸν ὄνον ἀπὸ τῆς φάτνης, καὶ ἀπαγαγὼν ποτίζει;

apekrithē oun autō ho kyrios kai eipen hypokrita hekastos hymōn tō sabbatō ou lyei ton boun autou ē ton onon apo tēs fatnēs kai apagagōn potizei

16. ταύτην δέ, θυγατέρα Ἀβραὰμ οὖσαν, ἣν ἔδησεν ὁ Σατανᾶς, ἰδού, δέκα καὶ ὀκτὼ ἔτη, οὐκ ἔδει λυθῆναι ἀπὸ τοῦ δεσμοῦ τούτου τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου;

tautēn de thygatera abraam ousan hēn edēsen ho satanas idou deka kai oktō etē ouk edei lythēnai apo tou desmou toutou tē hēmera tou sabbatou

17. καὶ ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ, κατῃσχύνοντο πάντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ• καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἔχαιρεν ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἐνδόξοις τοῖς γινομένοις ὑπ’ αὐτοῦ.

kai tauta legontos autou katēschynonto pantes hoi antikeimenoi autō kai pas ho ochlos echairen epi pasin tois endoksois tois ginomenois hyp autou

18. Ἔλεγε δέ, Τίνι ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ; καὶ τίνι ὁμοιώσω αὐτήν;

elegen de tini homoia estin hē basileia tou theou kai tini homoiōsō autēn

19. ὁμοία ἐστὶ κόκκῳ σινάπεως, ὃν λαβὼν ἄνθρωπος ἔβαλεν εἰς κῆπον ἑαυτοῦ• καὶ ηὔξησε, καὶ ἐγένετο εἰς δένδρον μέγα, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατεσκήνωσεν ἐν τοῖς κλάδοις αὐτοῦ.

homoia estin kokkō sinapeōs hon labōn anthrōpos ebalen eis kēpon heautou kai ēuksēsen kai egeneto eis dendron mega kai ta peteina tou ouranou kateskēnōsen en tois kladois autou

20. καὶ πάλιν εἶπε, Τίνι ὁμοιώσω τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ;

kai palin eipen tini homoiōsō tēn basileian tou theou

21. ὁμοία ἐστὶ ζύμῃ, ἣν λαβοῦσα γυνὴ ἐνέκρυψεν εἰς ἀλεύρου σάτα τρία, ἕως οὗ ἐζυμώθη ὅλον.

homoia estin zymē hēn labousa gynē enekrypsen eis aleurou sata tria heōs hou ezymōthē holon

22. Καὶ διεπορεύετο κατὰ πόλεις καὶ κώμας διδάσκων, καὶ πορείαν ποιούμενος εἰς Ἱερουσαλήμ

kai dieporeueto kata poleis kai kōmas didaskōn kai poreian poioumenos eis ierousalēm

23. εἶπε δέ τις αὐτῷ, Κύριε, εἰ ὀλίγοι οἱ σωζόμενοι; ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς,

eipen de tis autō kyrie ei oligoi hoi sōzomenoi ho de eipen pros autous

24. Ἀγωνίζεσθε εἰσελθεῖν διὰ τῆς στενῆς πύλης• ὅτι πολλοί, λέγω ὑμῖν, ζητήσουσιν εἰσελθεῖν, καὶ οὐκ ἰσχύσουσιν.

agōnizesthe eiselthein dia tēs stenēs pylēs hoti polloi legō hymin zētēsousin eiselthein kai ouk ischysousin

25. ἀφ’ οὗ ἂν ἐγερθῇ ὁ οἰκοδεσπότης καὶ ἀποκλείσῃ τὴν θύραν, καὶ ἄρξησθε ἔξω ἑστάναι καὶ κρούειν τὴν θύραν, λέγοντες, Κύριε, Κύριε, ἄνοιξον ἡμῖν• καὶ ἀποκριθεὶς ἐρεῖ ὑμῖν, Οὐκ οἶδα ὑμᾶς, πόθεν ἐστέ•

af hou an egerthē ho oikodespotēs kai apokleisē tēn thyran kai arksēsthe eksō hestanai kai krouein tēn thyran legontes kyrie kyrie anoikson hēmin kai apokritheis erei hymin ouk oida hymaspothen este

26. τότε ἄρξεσθε λέγειν, Ἐφάγομεν ἐνώπιόν σου καὶ ἐπίομεν, καὶ ἐν ταῖς πλατείαις ἡμῶν ἐδίδαξας.

tote arksesthe legein efagomen enōpion sou kai epiomen kai en tais plateiais hēmōn edidaksas

27. καὶ ἐρεῖ, Λέγω ὑμῖν, οὐκ οἶδα ὑμᾶς πόθεν ἐστέ• ἀπόστητε ἀπ’ ἐμοῦ πάντες οἱ ἐργάται τῆς ἀδικίας.

kai erei legō hymin ouk oida hymas pothen este apostēte ap emou pantes hoi ergatai tēs adikias

28. ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων, ὅταν ὄψησθε Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντας τοὺς προφήτας ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ, ὑμᾶς δὲ ἐκβαλλομένους ἔξω.

ekei estai ho klauthmos kai ho brygmos tōn odontōn hotan opsēsthe abraam kai isaak kai iakōb kai pantas tous profētas en tē basileia tou theou hymas de ekballomenous eksō

29. καὶ ἥξουσιν ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν, καὶ ἀπὸ βορρᾶ καὶ νότου, καὶ ἀνακλιθήσονται ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ.

kai hēksousin apo anatolōn kai dysmōn kai apo borra kai notou kai anaklithēsontai en tē basileia tou theou

30. καὶ ἰδού, εἰσὶν ἔσχατοι οἳ ἔσονται πρῶτοι, καὶ εἰσὶ πρῶτοι οἳ ἔσονται ἔσχατοι.

kai idou eisin eschatoi hoi esontai prōtoi kai eisin prōtoi hoi esontai eschatoi

31. Ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρα προσῆλθόν τινες Φαρισαῖοι, λέγοντες αὐτῷ, Ἔξελθε καὶ πορεύου ἐντεῦθεν, ὅτι Ἡρώδης θέλει σε ἀποκτεῖναι.

en autē tē hēmera prosēlthon tines farisaioi legontes autō ekselthe kai poreuou enteuthen hoti hērōdēs thelei se apokteinai

32. καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Πορευθέντες εἴπατε τῇ ἀλώπεκι ταύτῃ, Ἰδού, ἐκβάλλω δαιμόνια καὶ ἰάσεις ἐπιτελῶ σήμερον καὶ αὔριον, καὶ τῇ τρίτῃ τελειοῦμαι.

kai eipen autois poreuthentes eipate tē alōpeki tautē idou ekballō daimonia kai iaseis epitelō sēmeron kai aurion kai tē tritē teleioumai

33. πλὴν δεῖ με σήμερον καὶ αὔριον καὶ τῇ ἐχομένῃ πορεύεσθαι• ὅτι οὐκ ἐνδέχεται προφήτην ἀπολέσθαι ἔξω Ἰερουσαλήμ.

plēn dei me sēmeron kai aurion kai tē echomenē poreuesthai hoti ouk endechetai profētēn apolesthai eksō ierousalēm

34. Ἰερουσαλήμ, Ἰερουσαλήμ, ἡ ἀποκτείνουσα τοὺς προφήτας, καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν, ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυνάξαι τὰ τέκνα σου, ὃν τρόπον ὄρνις τὴν ἑαυτῆς νοσσιὰν ὑπὸ τὰς πτέρυγας, καὶ οὐκ ἠθελήσατε.

ierousalēm ierousalēm hē apokteinousa tous profētas kai lithobolousa tous apestalmenous pros autēn posakis ēthelēsa episynaksai ta tekna sou hon tropon ornis tēn heautēs nossian hypo tas pterygas kai ouk ēthelēsate

35. ἰδού, ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος• ἀμὴν δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι Οὐ μή με ἴδητε ἕως ἄν ἥξῃ, ὅτε εἴπητε, Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

idou afietai hymin ho oikos hymōn erēmos amēn de legō hymin hoti ou mē me idēte heōs an ēksē hote eipēte eulogēmenos ho erchomenos en onomati kyriou

Κεφαλαιο 14

1. Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐλθεῖν αὐτὸν εἰς οἶκόν τινος τῶν ἀρχόντων τῶν Φαρισαίων σαββάτῳ φαγεῖν ἄρτον, καὶ αὐτοὶ ἦσαν παρατηρούμενοι αὐτόν.

kai egeneto en tō elthein auton eis oikon tinos tōn archontōn tōn farisaiōn sabbatō fagein arton kai autoi ēsan paratēroumenoi auton

2. καὶ ἰδού, ἄνθρωπός τις ἦν ὑδρωπικὸς ἔμπροσθεν αὐτοῦ.

kai idou anthrōpos tis ēn hydrōpikos emprosthen autou

3. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς τοὺς νομικοὺς καὶ Φαρισαίους, λέγων, Εἰ ἔξεστι τῷ σαββάτῳ θεραπεύειν;

kai apokritheis ho iēsous eipen pros tous nomikous kai farisaious legōn ei eksestin tō sabbatō therapeuein

4. οἱ δὲ ἡσύχασαν. καὶ ἐπιλαβόμενος ἰάσατο αὐτόν καὶ ἀπέλυσε.

hoi de hēsychasan kai epilabomenos iasato auton kai apelysen

5. καὶ ἀποκριθεὶς πρὸς αὐτοὺς εἶπε, Τίνος ὑμῶν ὄνος ἢ βοῦς εἰς φρέαρ ἐμπεσεῖται, καὶ οὐκ εὐθέως ἀνασπάσει αὐτὸν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου;

kai apokritheis pros autous eipen tinos hymōn onos ē bous eis frear empeseitai kai ouk eutheōs anaspasei auton en tē hēmera tou sabbatou

6. καὶ οὐκ ἴσχυσαν ἀνταποκριθῆναι αὐτῷ πρὸς ταῦτα.

kai ouk ischysan antapokrithēnai autō pros tauta

7. Ἔλεγε δὲ πρὸς τοὺς κεκλημένους παραβολήν, ἐπέχων πῶς τὰς πρωτοκλισίας ἐξελέγοντο, λέγων πρὸς αὐτούς,

elegen de pros tous keklēmenous parabolēn epechōn pōs tas prōtoklisias ekselegonto legōn pros autous

8. Ὅταν κληθῇς ὑπό τινος εἰς γάμους, μὴ κατακλιθῇς εἰς τὴν πρωτοκλισίαν• μήποτε ἐντιμότερός σου ᾖ κεκλημένος ὑπ’ αὐτοῦ,

hotan klēthēs hypo tinos eis gamous mē kataklithēs eis tēn prōtoklisian mēpote entimoteros sou ē keklēmenos hyp autou

9. καὶ ἐλθὼν ὁ σὲ καὶ αὐτὸν καλέσας ἐρεῖ σοι, Δὸς τούτῳ τόπον• καὶ τότε ἄρξῃ μετ’ αἰσχύνης τὸν ἔσχατον τόπον κατέχειν.

kai elthōn ho se kai auton kalesas erei soi dos toutō topon kai tote arksē met aischynēs ton eschaton topon katechein

10. ἀλλ’ ὅταν κληθῇς, πορευθεὶς ἀνάπεσον εἰς τὸν ἔσχατον τόπον• ἵνα, ὅταν ἔλθῃ ὁ κεκληκώς σε, εἴπῃ σοι, Φίλε, προσανάβηθι ἀνώτερον• τότε ἔσται σοι δόξα ἐνώπιον τῶν συνανακειμένων σοι.

all hotan klēthēs poreutheis anapeson eis ton eschaton topon hina hotan elthē ho keklēkōs se eipē soi file prosanabēthi anōteron tote estai soi doksa enōpion tōn synanakeimenōn soi

11. ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, καὶ ὁ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.

hoti pas ho hypsōn heauton tapeinōthēsetai kai ho tapeinōn heauton hypsōthēsetai

12. Ἔλεγε δὲ καὶ τῷ κεκληκότι αὐτόν, Ὅταν ποιῇς ἄριστον ἢ δεῖπνον, μὴ φώνει τοὺς φίλους σου, μηδὲ τοὺς ἀδελφούς σου, μηδὲ τοὺς συγγενεῖς σου, μηδὲ γείτονας πλουσίους• μήποτε καὶ αὐτοί σε ἀντικαλέσωσι, καὶ γένηταί σοι ἀνταπόδομα.

elegen de kai tō keklēkoti auton hotan poiēs ariston ē deipnon mē fōnei tous filous sou mēde tous adelfous sou mēde tous syngeneis sou mēde geitonas plousious mēpote kai autoise antikalesōsin kai genētai soi antapodoma

13. ἀλλ’ ὅταν ποιῇς δοχήν, κάλει πτωχούς, ἀναπήρους, χωλούς, τυφλούς•

all hotan poiēs dochēn kalei ptōchous anapērous chōlous tyflous

14. καὶ μακάριος ἔσῃ, ὅτι οὐκ ἔχουσιν ἀνταποδοῦναί σοι• ἀνταποδοθήσεται γάρ σοι ἐν τῇ ἀναστάσει τῶν δικαίων.

kai makarios esē hoti ouk echousin antapodounai soi antapodothēsetai gar soi en tē anastasei tōn dikaiōn

15. Ἀκούσας δέ τις τῶν συνανακειμένων ταῦτα εἶπεν αὐτῷ, Μακάριος, ὃς φάγεται ἄρτον ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ.

akousas de tis tōn synanakeimenōn tauta eipen autō makarios hos fagetai arton en tē basileia tou theou

16. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, Ἄνθρωπός τις ἐποίησε δεῖπνον μέγα, καὶ ἐκάλεσε πολλούς•

ho de eipen autō anthrōpos tis epoiēsen deipnon mega kai ekalesen pollous

17. καὶ ἀπέστειλε τὸν δοῦλον αὐτοῦ τῇ ὥρᾳ τοῦ δείπνου εἰπεῖν τοῖς κεκλημένοις, Ἔρχεσθε, ὅτι ἤδη ἕτοιμά ἐστι πάντα.

kai apesteilen ton doulon autou tē hōra tou deipnou eipein tois keklēmenois erchesthe hoti ēdē hetoima estin panta

18. καὶ ἤρξαντο ἀπὸ μιᾶς παραιτεῖσθαι πάντες. ὁ πρῶτος εἶπεν αὐτῷ, Ἀγρὸν ἠγόρασα, καὶ ἔχω ἀνάγκην ἐξελθεῖν καὶ ἰδεῖν αὐτόν• ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον.

kai ērksanto apo mias paraiteisthai pantes ho prōtos eipen autō agron ēgorasa kai echō anagkēn ekselthein kai idein auton erōtō se eche me parētēmenon

19. καὶ ἕτερος εἶπε, Ζεύγη βοῶν ἠγόρασα πέντε, καὶ πορεύομαι δοκιμάσαι αὐτά• ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον.

kai heteros eipen zeugē boōn ēgorasa pente kai poreuomai dokimasai auta erōtō se eche me parētēmenon

20. καὶ ἕτερος εἶπε, Γυναῖκα ἔγημα, καὶ διὰ τοῦτο οὐ δύναμαι ἐλθεῖν.

kai heteros eipen gynaika egēma kai dia touto ou dynamai elthein

21. καὶ παραγενόμενος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἀπήγγειλε τῷ κυρίῳ αὐτοῦ ταῦτα. τότε ὀργισθεὶς ὁ οἰκοδεσπότης εἶπε τῷ δούλῳ αὐτοῦ, Ἔξελθε ταχέως εἰς τὰς πλατείας καὶ ῥύμας τῆς πόλεως, καὶ τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀναπήρους καὶ χωλοὺς καὶ τυφλοὺς εἰσάγαγε ὧδε.

kai paragenomenos ho doulos ekeinos apēngeilen tō kyriō autou tauta tote orgistheis ho oikodespotēs eipen tō doulō autou ekselthe tacheōs eis tas plateias kai rymas tēs poleōs kai tous ptōchouskai anapērous kai chōlous kai tyflous eisagage hōde

22. καὶ εἶπεν ὁ δοῦλος, Κύριε, γέγονεν ὡς ἐπέταξας, καὶ ἔτι τόπος ἐστί.

kai eipen ho doulos kyrie gegonen hōs epetaksas kai eti topos estin

23. καὶ εἶπεν ὁ κύριος πρὸς τὸν δοῦλον, Ἔξελθε εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ φραγμούς καὶ ἀνάγκασον εἰσελθεῖν, ἵνα γεμισθῇ ὁ οἶκος μου.

kai eipen ho kyrios pros ton doulon ekselthe eis tas hodous kai fragmous kai anagkason eiselthein hina gemisthē ho oikos mou

24. λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων τῶν κεκλημένων γεύσεταί μου τοῦ δείπνου.

legō gar hymin hoti oudeis tōn andrōn ekeinōn tōn keklēmenōn geusetai mou tou deipnou

25. Συνεπορεύοντο δὲ αὐτῷ ὄχλοι πολλοί• καὶ στραφεὶς εἶπε πρὸς αὐτούς,

syneporeuonto de autō ochloi polloi kai strafeis eipen pros autous

26. Εἴ τις ἔρχεται πρός με, καὶ οὐ μισεῖ τὸν πατέρα ἑαυτοῦ, καὶ τὴν μητέρα, καὶ τὴν γυναῖκα, καὶ τὰ τέκνα, καὶ τοὺς ἀδελφούς, καὶ τὰς ἀδελφάς, ἔτι δὲ καὶ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν, οὐ δυναταί μου μαθητὴς εἶναι.

ei tis erchetai pros me kai ou misei ton patera heautou kai tēn mētera kai tēn gynaika kai ta tekna kai tous adelfous kai tas adelfas eti de kai tēnheautou psychēn ou dynatai mou mathētēs einai

27. καὶ ὅστις οὐ βαστάζει τὸν σταυρὸν αὑτοῦ καὶ ἔρχεται ὀπίσω μου, οὐ δύναταί μου εἶναί μαθητής.

kai hostis ou bastazei ton stauron autou kai erchetai opisō mou ou dynatai mou einai mathētēs

28. τίς γὰρ ἐξ ὑμῶν, θέλων πύργον οἰκοδομῆσαι, οὐχὶ πρῶτον καθίσας ψηφίζει τὴν δαπάνην, εἰ ἔχει τὰ πρὸς ἀπαρτισμόν;

tis gar eks hymōn thelōn pyrgon oikodomēsai ouchi prōton kathisas psēfizei tēn dapanēn ei echei ta pros apartismon

29. ἵνα μήποτε, θέντος αὐτοῦ θεμέλιον καὶ μὴ ἰσχύοντος ἐκτελέσαι, πάντες οἱ θεωροῦντες ἄρξωνται ἐμπαίζειν αὐτῷ,

hina mēpote thentos autou themelion kai mē ischyontos ektelesai pantes hoi theōrountes arksōntai empaizein autō

30. λέγοντες, ὅτι Οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἤρξατο οἰκοδομεῖν, καὶ οὐκ ἴσχυσεν ἐκτελέσαι.

legontes hoti houtos ho anthrōpos ērksato oikodomein kai ouk ischysen ektelesai

31. ἢ τίς βασιλεὺς πορευόμενος συμβαλεῖν ἑτέρῳ βασιλεῖ εἰς πόλεμον οὐχὶ καθίσας πρῶτον βουλεύεται εἰ δυνατός ἐστιν ἐν δέκα χιλιάσιν ἀπαντῆσαι τῷ μετὰ εἴκοσι χιλιάδων ἐρχομένῳ ἐπ’ αὐτόν;

ē tis basileus poreuomenos symbalein heterō basilei eis polemon ouchi kathisas prōton bouleuetai ei dynatos estin en deka chiliasin apantēsai tō meta eikosi chiliadōn erchomenō ep auton

32. εἰ δὲ μήγε, ἔτι αὐτοῦ πόρρω ὄντος, πρεσβείαν ἀποστείλας ἐρωτᾷ τὰ πρὸς εἰρήνην.

ei de mēge eti autou porrō ontos presbeian aposteilas erōta ta pros eirēnēn

33. οὕτως οὖν πᾶς ἐξ ὑμῶν ὃς οὐκ ἀποτάσσεται πᾶσι τοῖς ἑαυτοῦ ὑπάρχουσιν, οὐ δύναταί μου εἶναι μαθητής.

houtōs oun pas eks hymōn hos ouk apotassetai pasin tois heautou hyparchousin ou dynatai mou einai mathētēs

34. καλὸν τὸ ἅλας• ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἀρτυθήσεται;

kalon to halas ean de to halas mōranthē en tini artythēsetai

35. οὔτε εἰς γῆν οὔτε εἰς κοπρίαν εὔθετόν ἐστιν• ἔξω βάλλουσιν αὐτό. ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω.

oute eis gēn oute eis koprian eutheton estin eksō ballousin auto ho echōn ōta akouein akouetō

Κεφαλαιο 15

1. Ἦσαν δὲ ἐγγίζοντες αὐτῷ πάντες οἱ τελῶναι καὶ οἱ ἁμαρτωλοί, ἀκούειν αὐτοῦ.

ēsan de engizontes autō pantes hoi telōnai kai hoi hamartōloi akouein autou

2. καὶ διεγόγγυζον οἵ Φαρισαῖοι καὶ οἱ γραμματεῖς λέγοντες ὅτι Οὗτος ἁμαρτωλοὺς προσδέχεται, καὶ συνεσθίει αὐτοῖς.

kai diegongyzon hoi farisaioi kai hoi grammateis legontes hoti houtos hamartōlous prosdechetai kai synesthiei autois

3. Εἶπε δὲ πρὸς αὐτοὺς τὴν παραβολὴν ταύτην, λέγων,

eipen de pros autous tēn parabolēn tautēn legōn

4. Τίς ἄνθρωπος ἐξ ὑμῶν ἔχων ἑκατὸν πρόβατα, καὶ ἀπολέσας ἓν ἐξ αὐτῶν, οὐ καταλείπει τὰ ἐννενηκονταεννέα ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ πορεύεται ἐπὶ τὸ ἀπολωλός, ἕως εὕρῃ αὐτό

tis anthrōpos eks hymōn echōn hekaton probata kai apolesas en eks autōn ou kataleipei ta ennenēkontaennea en tē erēmō kai poreuetai epi to apolōlos heōs heurē auto

5. καὶ εὑρὼν ἐπιτίθησιν ἐπὶ τοὺς ὤμους ἑαυτοῦ χαίρων

kai heurōn epitithēsin epi tous ōmous heautou chairōn

6. καὶ ἐλθὼν εἰς τὸν οἶκον, συγκαλεῖ τοὺς φίλους καὶ τοὺς γείτονας, λέγων αὐτοῖς, Συγχάρητέ μοι, ὅτι εὗρον τὸ πρόβατόν μου τὸ ἀπολωλός.

kai elthōn eis ton oikon sygkalei tous filous kai tous geitonas legōn autois sygcharēte moi hoti heuron to probaton mou to apolōlos

7. λέγω ὑμῖν ὅτι οὕτω χαρὰ ἔσται ἐν τῷ οὐρανῷ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι, ἢ ἐπὶ ἐννενήκονταεννέα δικαίοις, οἵτινες οὐ χρείαν ἔχουσι μετανοίας.

legō hymin hoti houtōs chara estai en tō ouranō epi heni hamartōlō metanoounti ē epi ennenēkontaennea dikaiois hoitines ou chreian echousin metanoias

8. Ἢ τίς γυνὴ δραχμὰς ἔχουσα δέκα, ἐὰν ἀπολέσῃ δραχμὴν μίαν, οὐχὶ ἅπτει λύχνον, καὶ σαροῖ τὴν οἰκίαν, καὶ ζητεῖ ἐπιμελῶς ἕως ὅτου εὕρῃ;

ē tis gynē drachmas echousa deka ean apolesē drachmēn mian ouchi haptei lychnon kai saroi tēn oikian kai zētei epimelōs heōs hotou heurē

9. καὶ εὑροῦσα συγκαλεῖται τὰς φίλας καὶ τὰς γείτονας, λέγουσα, Συγχάρητέ μοι, ὅτι εὗρον τὴν δραχμὴν ἣν ἀπώλεσα.

kai heurousa sygkaleitai tas filas kai tas geitonas legousa sygcharēte moi hoti heuron tēn drachmēn hēn apōlesa

10. οὕτω, λέγω ὑμῖν, χαρὰ γίνεται ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι.

houtōs legō hymin chara ginetai enōpion tōn angelōn tou theou epi heni hamartōlō metanoounti

11. Εἶπε δέ, Ἄνθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς•

eipen de anthrōpos tis eichen dyo hyious

12. καὶ εἶπεν ὁ νεώτερος αὐτῶν τῷ πατρί, Πάτερ, δός μοι τὸ ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας. καὶ διεῖλεν αὐτοῖς τὸν βίον.

kai eipen ho neōteros autōn tō patri pater dos moi to epiballon meros tēs ousias kai dieilen autois ton bion

13. καὶ μετ’ οὐ πολλὰς ἡμέρας συναγαγὼν ἅπαντα ὁ νεώτερος υἱὸς ἀπεδήμησεν εἰς χώραν μακράν, καὶ ἐκεῖ διεσκόρπισε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ, ζῶν ἀσώτως.

kai met ou pollas hēmeras synagagōn hapanta ho neōteros hyios apedēmēsen eis chōran makran kai ekei dieskorpisen tēn ousian autou zōn asōtōs

14. δαπανήσαντος δὲ αὐτοῦ πάντα, ἐγένετο λιμὸς ἰσχυρὸς κατὰ τὴν χώραν ἐκείνην, καὶ αὐτὸς ἤρξατο ὑστερεῖσθαι.

dapanēsantos de autou panta egeneto limos ischyros kata tēn chōran ekeinēn kai autos ērksato hystereisthai

15. καὶ πορευθεὶς ἐκολλήθη ἑνὶ τῶν πολιτῶν τῆς χώρας ἐκείνης• καὶ ἔπεμψεν αὐτὸν εἰς τοὺς ἀγροὺς αὐτοῦ βόσκειν χοίρους.

kai poreutheis ekollēthē heni tōn politōn tēs chōras ekeinēs kai epempsen auton eis tous agrous autou boskein choirous

16. καὶ ἐπεθύμει γεμίσαι τὴν κοιλίαν αὑτοῦ ἀπὸ τῶν κερατίων ὧν ἤσθιον οἱ χοῖροι• καὶ οὐδεὶς ἐδίδου αὐτῷ.

kai epethymei gemisai tēn koilian autou apo tōn keratiōn hōn ēsthion hoi choiroi kai oudeis edidou autō

17. εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθὼν εἶπε, Πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων, ἐγὼ δὲ λιμῷ ἀπόλλυμαι•

eis heauton de elthōn eipen posoi misthioi tou patros mou perisseuousin artōn egō de limō apollymai

18. ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου, καὶ ἐρῶ αὐτῷ, Πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν, καὶ ἐνώπιόν σου•

anastas poreusomai pros ton patera mou kai erō autō pater hēmarton eis ton ouranon kai enōpion sou

19. καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου• ποίησόν με ὡς ἕνα τῶν μισθίων σου.

kai ouketi eimi aksios klēthēnai hyios sou poiēson me hōs hena tōn misthiōn sou

20. καὶ ἀναστὰς ἦλθε πρὸς τὸν πατέρα ἑαυτοῦ. ἔτι δὲ αὐτοῦ μακρὰν ἀπέχοντος, εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ, καὶ ἐσπλαγχνίσθη, καὶ δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ κατεφίλησεν αὐτόν.

kai anastas ēlthen pros ton patera heautou eti de autou makran apechontos eiden auton ho patēr autou kai esplagchnisthē kai dramōn epepesen epi ton trachēlon autou kai katefilēsen auton

21. εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ υἱὸς, Πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου, καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου.

eipen de autō ho hyios pater hēmarton eis ton ouranon kai enōpion sou kai ouketi eimi aksios klēthēnai hyios sou

22. εἶπε δὲ ὁ πατὴρ πρὸς τοὺς δούλους αὐτοῦ, Ἐξενέγκατε τὴν στολὴν τὴν πρώτην καὶ ἐνδύσατε αὐτόν, καὶ δότε δακτύλιον εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ ὑποδήματα εἰς τοὺς πόδας•

eipen de ho patēr pros tous doulous autou eksenegkate tēn stolēn tēn prōtēn kai endysate auton kai dote daktylion eis tēn cheira autou kai hypodēmata eis tous podas

23. καὶ ἐνέγκαντες τὸν μόσχον τὸν σιτευτὸν θύσατε, καὶ φαγόντες εὐφρανθῶμεν•

kai enegkantes ton moschon ton siteuton thysate kai fagontes eufranthōmen

24. ὅτι οὗτος ὁ υἱός μου νεκρὸς ἦν, καὶ ἀνέζησε• καὶ ἀπολωλὼς ἦν, καὶ εὑρέθη. καὶ ἤρξαντο εὐφραίνεσθαι.

hoti houtos ho hyios mou nekros ēn kai anezēsen kai apolōlōs ēn kai heurethē kai ērksanto eufrainesthai

25. ἦν δὲ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ πρεσβύτερος ἐν ἀγρῷ• καὶ ὡς ἐρχόμενος ἤγγισε τῇ οἰκίᾳ, ἤκουσε συμφωνίας καὶ χορῶν.

ēn de ho hyios autou ho presbyteros en agrō kai hōs erchomenos ēngisen tē oikia ēkousen symfōnias kai chorōn

26. καὶ προσκαλεσάμενος ἕνα τῶν παίδων, ἐπυνθάνετο τί εἴη ταῦτα.

kai proskalesamenos hena tōn paidōn epynthaneto ti eiē tauta

27. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ ὅτι Ὁ ἀδελφός σου ἥκει• καὶ ἔθυσεν ὁ πατήρ σου τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν, ὅτι ὑγιαίνοντα αὐτὸν ἀπέλαβεν.

ho de eipen autō hoti ho adelfos sou hēkei kai ethysen ho patēr sou ton moschon ton siteuton hoti hygiainonta auton apelaben

28. ὠργίσθη δέ, καὶ οὐκ ἤθελεν εἰσελθεῖν• ὁ οὖν πατὴρ αὐτοῦ ἐξελθὼν παρεκάλει αὐτόν.

ōrgisthē de kai ouk ēthelen eiselthein ho oun patēr autou ekselthōn parekalei auton

29. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε τῷ πατρί, Ἰδού, τοσαῦτα ἔτη δουλεύω σοι, καὶ οὐδέποτε ἐντολήν σου παρῆλθον, καὶ ἐμοὶ οὐδέποτε ἔδωκας ἔριφον, ἵνα μετὰ τῶν φίλων μου εὐφρανθῶ.

ho de apokritheis eipen tō patri idou tosauta etē douleuō soi kai oudepote entolēn sou parēlthon kai emoi oudepote edōkas erifon hina meta tōn filōn mou eufranthō

30. ὅτε δὲ ὁ υἱός σου οὗτος ὁ καταφαγών σου τὸν βίον μετὰ πορνῶν ἦλθεν, ἔθυσας αὐτῷ τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν.

hote de ho hyios sou houtos ho katafagōn sou ton bion meta pornōn ēlthen ethysas autō ton moschon ton siteuton

31. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, Τέκνον, σὺ πάντοτε μετ’ ἐμοῦ εἶ, καὶ πάντα τὰ ἐμὰ σά ἐστιν•

ho de eipen autō teknon sy pantote met emou ei kai panta ta ema sa estin

32. εὐφρανθῆναι δὲ καὶ χαρῆναι ἔδει• ὅτι ὁ ἀδελφός σου οὗτος νεκρὸς ἦν, καὶ ἀνέζησε• καὶ ἀπολωλὼς ἦν, καὶ εὑρέθη.

eufranthēnai de kai charēnai edei hoti ho adelfos sou houtos nekros ēn kai anezēsen kai apolōlōs ēn kai heurethē

Κεφαλαιο 16

1. Ἔλεγε δὲ καὶ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, Ἄνθρωπός τις ἦν πλούσιος, ὃς εἶχεν οἰκονόμον• καὶ οὗτος διεβλήθη αὐτῷ ὡς διασκορπίζων τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ.

elegen de kai pros tous mathētas autou anthrōpos tis ēn plousios hos eichen oikonomon kai houtos dieblēthē autō hōs diaskorpizōn ta hyparchonta autou

2. καὶ φωνήσας αὐτὸν εἶπεν αὐτῷ, Τί τοῦτο ἀκούω περὶ σοῦ; ἀπόδος τὸν λόγον τῆς οἰκονομίας σου• οὐ γὰρ δύνήσῃ ἔτι οἰκονομεῖν.

kai fōnēsas auton eipen autō ti touto akouō peri sou apodos ton logon tēs oikonomias sou ou gar dynēsē eti oikonomein

3. εἶπε δὲ ἐν ἑαυτῷ ὁ οἰκονόμος, Τί ποιήσω, ὅτι ὁ κύριός μου ἀφαιρεῖται τὴν οἰκονομίαν ἀπ’ ἐμοῦ; σκάπτειν οὐκ ἰσχύω, ἐπαιτεῖν αἰσχύνομαι.

eipen de en heautō ho oikonomos ti poiēsō hoti ho kyrios mou afaireitai tēn oikonomian ap emou skaptein ouk ischyō epaitein aischynomai

4. ἔγνων τί ποιήσω, ἵνα ὅταν μετασταθῶ τῆς οἰκονομίας, δέξωνταί με εἰς τοὺς οἴκους αὐτῶν.

egnōn ti poiēsō hina hotan metastathō tēs oikonomias deksōntai me eis tous oikous autōn

5. καὶ προσκαλεσάμενος ἕνα ἕκαστον τῶν χρεωφειλετῶν τοῦ κυρίου ἑαυτοῦ, ἔλεγε τῷ πρώτῳ, Πόσον ὀφείλεις τῷ κυρίῳ μου;

kai proskalesamenos hena hekaston tōn chreōfeiletōn tou kyriou heautou elegen tō prōtō poson ofeileis tō kyriō mou

6. ὁ δὲ εἶπεν, Ἑκατὸν βάτους ἐλαίου. καὶ εἶπεν αὐτῷ, Δέξαι σου τὸ γράμμα, καὶ καθίσας ταχέως γράψον πεντήκοντα.

ho de eipen hekaton batous elaiou kai eipen autō deksai sou to gramma kai kathisas tacheōs grapson pentēkonta

7. ἔπειτα ἑτέρῳ εἶπε, Σὺ δὲ πόσον ὀφείλεις; ὁ δὲ εἶπεν, Ἑκατὸν κόρους σίτου. καὶ λέγει αὐτῷ, Δέξαι σου τὸ γράμμα, καὶ γράψον ὀγδοήκοντα.

epeita heterō eipen sy de poson ofeileis ho de eipen hekaton korous sitou kai legei autō deksai sou to gramma kai grapson ogdoēkonta

8. καὶ ἐπῄνεσεν ὁ κύριος τὸν οἰκονόμον τῆς ἀδικίας ὅτι φρονίμως ἐποίησεν• ὅτι οἱ υἱοὶ τοῦ αἰῶνος τούτου φρονιμώτεροι ὑπὲρ τοὺς υἱοὺς τοῦ φωτὸς εἰς τὴν γενεὰν ἑαυτῶν εἰσί.

kai epēnesen ho kyrios ton oikonomon tēs adikias hoti fronimōs epoiēsen hoti hoi hyioi tou aiōnos toutou fronimōteroi hyper tous hyious tou fōtos eis tēn genean heautōn eisin

9. κἀγὼ ὑμῖν λέγω, Ποιήσατε ἑαυτοῖς φίλους ἐκ τοῦ μαμωνᾶ τῆς ἀδικίας, ἵνα, ὅταν ἐκλίπητε, δέξωνται ὑμᾶς εἰς τὰς αἰωνίους σκηνάς.

kagō hymin legō poiēsate heautois filous ek tou mamōna tēs adikias hina hotan eklipēte deksōntai hymas eis tas aiōnious skēnas

10. ὁ πιστὸς ἐν ἐλαχίστῳ, καὶ ἐν πολλῷ πιστός ἐστι, καὶ ὁ ἐν ἐλαχίστῳ ἄδικος καὶ ἐν πολλῷ ἄδικός ἐστιν.

ho pistos en elachistō kai en pollō pistos estin kai ho en elachistō adikos kai en pollō adikos estin

11. εἰ οὖν ἐν τῷ ἀδίκῳ μαμωνᾷ πιστοὶ οὐκ ἐγένεσθε, τὸ ἀληθινὸν τίς ὑμῖν πιστεύσει;

ei oun en tō adikō mamōna pistoi ouk egenesthe to alēthinon tis hymin pisteusei

12. καὶ εἰ ἐν τῷ ἀλλοτρίῳ πιστοὶ οὐκ ἐγένεσθε, τὸ ὑμέτερον τίς ὑμῖν δώσει;

kai ei en tō allotriō pistoi ouk egenesthe to hymeteron tis hymin dōsei

13. οὐδεὶς οἰκέτης δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν• ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει, καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει• ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται, καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει. οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ.

oudeis oiketēs dynatai dysi kyriois douleuein ē gar ton hena misēsei kai ton heteron agapēsei ē henos antheksetai kai tou heterou katafronēsei ou dynasthe theō douleuein kai mamōna

14. Ἤκουον δὲ ταῦτα πάντα καὶ οἱ Φαρισαῖοι φιλάργυροι ὑπάρχοντες, καὶ ἐξεμυκτήριζον αὐτόν.

ēkouon de tauta panta kai hoi farisaioi filargyroi hyparchontes kai eksemyktērizon auton

15. καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ὑμεῖς ἐστε οἱ δικαιοῦντες ἑαυτοὺς ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων, ὁ δὲ Θεὸς γινώσκει τὰς καρδίας ὑμῶν• ὅτι τὸ ἐν ἀνθρώποις ὑψηλὸν βδέλυγμα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἐστὶν.

kai eipen autois hymeis este hoi dikaiountes heautous enōpion tōn anthrōpōn ho de theos ginōskei tas kardias hymōn hoti to en anthrōpois hypsēlon bdelygma enōpion tou theou estin

16. ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται ἕως Ἰωάννου• ἀπὸ τότε ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ εὐαγγελίζεται, καὶ πᾶς εἰς αὐτὴν βιάζεται.

ho nomos kai hoi profētai heōs iōannou apo tote hē basileia tou theou euangelizetai kai pas eis autēn biazetai

17. εὐκοπώτερον δέ ἐστι τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν παρελθεῖν, ἢ τοῦ νόμου μίαν κεραίαν πεσεῖν.

eukopōteron de estin ton ouranon kai tēn gēn parelthein ē tou nomou mian keraian pesein

18. πᾶς ὁ ἀπολύων τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ γαμῶν ἑτέραν μοιχεύει• καὶ πᾶς ὁ ἀπολελυμένην ἀπὸ ἀνδρὸς γαμῶν μοιχεύει.

pas ho apolyōn tēn gynaika autou kai gamōn heteran moicheuei kai pas ho apolelymenēn apo andros gamōn moicheuei

19. Ἄνθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον, εὐφραινόμενος καθ’ ἡμέραν λαμπρῶς.

anthrōpos de tis ēn plousios kai enedidysketo porfyran kai bysson eufrainomenos kath hēmeran lamprōs

20. πτωχὸς δέ τις ἦν ὀνόματι Λάζαρος, ὃς ἐβέβλητο πρὸς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ ἡλκωμένος

ptōchos de tis ēn onomati lazaros hos ebeblēto pros ton pylōna autou ēlkōmenos

21. καὶ ἐπιθυμῶν χορτασθῆναι ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου• ἀλλὰ καὶ οἱ κύνες ἐρχόμενοι ἀπέλειχον τὰ ἕλκη αὐτοῦ

kai epithymōn chortasthēnai apo tōn psichiōn tōn piptontōn apo tēs trapezēs tou plousiou alla kai hoi kynes erchomenoi apeleichon ta helkē autou

22. ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχόν, καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον τοῦ Ἀβραάμ• ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος, καὶ ἐτάφη

egeneto de apothanein ton ptōchon kai apenechthēnai auton hypo tōn angelōn eis ton kolpon tou abraam apethanen de kai ho plousios kai etafē

23. καὶ ἐν τῷ ᾅδῃ ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ὑπάρχων ἐν βασάνοις, ὁρᾷ τὸν Ἀβραὰμ ἀπὸ μακρόθεν, καὶ Λάζαρον ἐν τοῖς κόλποις αὐτοῦ.

kai en tō hadē eparas tous ofthalmous autou hyparchōn en basanois hora ton abraam apo makrothen kai lazaron en tois kolpois autou

24. καὶ αὐτὸς φωνήσας εἶπε, Πάτερ Ἀβραάμ, ἐλέησόν με, καὶ πέμψον Λάζαρον, ἵνα βάψῃ τὸ ἄκρον τοῦ δακτύλου αὐτοῦ ὕδατος, καὶ καταψύξῃ τὴν γλῶσσάν μου• ὅτι ὀδυνῶμαι ἐν τῇ φλογὶ ταύτῃ.

kai autos fōnēsas eipen pater abraam eleēson me kai pempson lazaron hina bapsē to akron tou daktylou autou hydatos kai katapsyksē tēn glōssan mou hoti odynōmai en tē flogi tautē

25. εἶπε δὲ Ἀβραάμ, Τέκνον, μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες σὺ τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου, καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά• νῦν δὲ ὅδε παρακαλεῖται, σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι.

eipen de abraam teknon mnēsthēti hoti apelabes sy ta agatha sou en tē zōē sou kai lazaros homoiōs ta kaka nyn de ode parakaleitai sy de odynasai

26. καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται, ὅπως οἱ θέλοντες διαβῆναι ἐντεῦθεν πρὸς ὑμᾶς μὴ δύνωνται, μηδὲ οἱ ἐκεῖθεν πρὸς ἡμᾶς διαπερῶσιν.

kai epi pasin toutois metaksy hēmōn kai hymōn chasma mega estēriktai hopōs hoi thelontes diabēnai enteuthen pros hymas mē dynōntai mēde hoi ekeithen pros hēmas diaperōsin

27. εἶπε δέ, Ἐρωτῶ οὖν σε, πάτερ, ἵνα πέμψῃς αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου,

eipen de erōtō oun se pater hina pempsēs auton eis ton oikon tou patros mou

28. ἔχω γὰρ πέντε ἀδελφούς, ὅπως διαμαρτύρηται αὐτοῖς, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἔλθωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου.

echō gar pente adelfous hopōs diamartyrētai autois hina mē kai autoi elthōsin eis ton topon touton tēs basanou

29. λέγει αὐτῷ Ἀβραάμ, Ἔχουσι Μωσέα καὶ τοὺς προφήτας• ἀκουσάτωσαν αὐτῶν.

legei autō abraam echousin mōsea kai tous profētas akousatōsan autōn

30. ὁ δὲ εἶπεν, Οὐχί, πάτερ Ἀβραάμ• ἀλλ’ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτούς, μετανοήσουσιν.

ho de eipen ouchi pater abraam all ean tis apo nekrōn poreuthē pros autous metanoēsousin

31. εἶπε δὲ αὐτῷ, Εἰ Μωσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδέ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ, πεισθήσονται.

eipen de autō ei mōseōs kai tōn profētōn ouk akouousin oude ean tis ek nekrōn anastē peisthēsontai

Κεφαλαιο 17

1. Εἶπε δὲ πρὸς τοὺς μαθητάς, Ἀνένδεκτόν ἐστι τοῦ μὴ ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα• οὐαὶ δὲ δι’ οὗ ἔρχεται.

eipen de pros tous mathētas anendekton estin tou mē elthein ta skandala ouai de di hou erchetai

2. λυσιτελεῖ αὐτῷ εἰ μύλος ὀνικὸς περίκειται περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ ἔρριπται εἰς τὴν θάλασσαν, ἢ ἵνα σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων.

lysitelei autō ei mylos onikos perikeitai peri ton trachēlon autou kai erriptai eis tēn thalassan ē hina skandalisē hena tōn mikrōn toutōn

3. προσέχετε ἑαυτοῖς. ἐὰν δὲ ἁμάρτῃ εἰς σὲ ὁ ἀδελφός σου, ἐπιτίμησον αὐτῷ• καὶ ἐὰν μετανοήσῃ, ἄφες αὐτῷ.

prosechete heautois ean de hamartē eis se ho adelfos sou epitimēson autō kai ean metanoēsē afes autō

4. καὶ ἐὰν ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ἁμάρτῃ εἰς σέ, καὶ ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ἐπιστρέψῃ ἐπί σε, λέγων, Μετανοῶ, ἀφήσεις αὐτῷ.

kai ean heptakis tēs hēmeras hamartē eis se kai heptakis tēs hēmeras epistrepsē epi se legōn metanoō afēseis autō

5. Καὶ εἶπον οἱ ἀπόστολοι τῷ Κυρίῳ, Πρόσθες ἡμῖν πίστιν.

kai eipon hoi apostoloi tō kyriō prosthes hēmin pistin

6. εἶπε δὲ ὁ Κύριος, Εἰ εἴχετε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐλέγετε ἂν τῇ συκαμίνῳ ταύτῃ, Ἐκριζώθητι, καὶ φυτεύθητι ἐν τῇ θαλάσσῃ• καὶ ὑπήκουσεν ἂν ὑμῖν.

eipen de ho kyrios ei eichete pistin hōs kokkon sinapeōs elegete an tē sykaminō tautē ekrizōthēti kai fyteuthēti en tē thalassē kai hypēkousen an hymin

7. τίς δὲ ἐξ ὑμῶν δοῦλον ἔχων ἀροτριῶντα ἢ ποιμαίνοντα, ὃς εἰσελθόντι ἐκ τοῦ ἀγροῦ ἐρεῖ εὐθέως, Παρελθὼν ἀνάπεσαι•

tis de eks hymōn doulon echōn arotriōnta ē poimainonta hos eiselthonti ek tou agrou erei eutheōs parelthōn anapesai

8. ἀλλ’ οὐχὶ ἐρεῖ αὐτῷ, Ἑτοίμασον τί δειπνήσω, καὶ περιζωσάμενος διακόνει μοι, ἕως φάγω καὶ πίω• καὶ μετὰ ταῦτα φάγεσαι καὶ πίεσαι σύ;

all ouchi erei autō hetoimason ti deipnēsō kai perizōsamenos diakonei moi heōs fagō kai piō kai meta tauta fagesai kai piesai sy

9. μὴ χάριν ἔχει τῷ δούλῳ ἐκείνῳ, ὅτι ἐποίησε τὰ διαταχθέντα αὐτῷ; οὐ δοκῶ.

mē charin echei tō doulō ekeinō hoti epoiēsen ta diatachthenta autō hou dokō

10. οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν, λέγετε ὅτι δοῦλοι ἀχρεῖοί ἐσμεν• ὅτι ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν.

houtōs kai hymeis hotan poiēsēte panta ta diatachthenta hymin legete hoti douloi achreioi esmen hoti ho ōfeilomen poiēsai pepoiēkamen

11. Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτὸν εἰς Ἰερουσαλήμ, καὶ αὐτὸς διήρχετο διὰ μέσου Σαμαρείας καὶ Γαλιλαίας.

kai egeneto en tō poreuesthai auton eis ierousalēm kai autos diērcheto dia mesou samareias kai galilaias

12. καὶ εἰσερχομένου αὐτοῦ εἴς τινα κώμην, ἀπήντησαν αὐτῷ δέκα λεπροὶ ἄνδρες, οἳ ἔστησαν πόρρωθεν•

kai eiserchomenou autou eis tina kōmēn apēntēsan autō deka leproi andres hoi hestēsan porrōthen

13. καὶ αὐτοὶ ἦραν φωνήν, λέγοντες, Ἰησοῦ, ἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς.

kai autoi ēran fōnēn legontes iēsou epistata eleēson hēmas

14. καὶ ἰδὼν εἶπεν αὐτοῖς, Πορευθέντες ἐπιδείξατε ἑαυτοὺς τοῖς ἱερεῦσι. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὑπάγειν αὐτούς, ἐκαθαρίσθησαν.

kai idōn eipen autois poreuthentes epideiksate heautous tois hiereusin kai egeneto en tō hypagein autous ekatharisthēsan

15. εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν, ἰδὼν ὅτι ἰάθη, ὑπέστρεψε, μετὰ φωνῆς μεγάλης δοξάζων τὸν Θεόν•

heis de eks autōn idōn hoti iathē hypestrepsen meta fōnēs megalēs doksazōn ton theon

16. καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ, εὐχαριστῶν αὐτῷ• καὶ αὐτὸς ἦν Σαμαρείτης.

kai epesen epi prosōpon para tous podas autou eucharistōn autō kai autos ēn samareitēs

17. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, Οὐχὶ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν; οἱ δὲ ἐννέα ποῦ;

apokritheis de ho iēsous eipen ouchi hoi deka ekatharisthēsan hoi de ennea pou

18. οὐχ εὑρέθησαν ὑποστρέψαντες δοῦναι δόξαν τῷ Θεῷ, εἰ μὴ ὁ ἀλλογενὴς οὗτος,

ouch heurethēsan hypostrepsantes dounai doksan tō theō ei mē ho allogenēs houtos

19. καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ἀναστὰς πορεύου• ἡ πίστις σου σέσωκέ σε.

kai eipen autō anastas poreuou hē pistis sou sesōken se

20. Ἐπερωτηθεὶς δὲ ὑπὸ τῶν Φαρισαίων, πότε ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἀπεκρίθη αὐτοῖς καὶ εἶπεν, Οὐκ ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ μετὰ παρατηρήσεως•

eperōtētheis de hypo tōn farisaiōn pote erchetai hē basileia tou theou apekrithē autois kai eipen ouk erchetai hē basileia tou theou meta paratērēseōs

21. οὐδὲ ἐροῦσιν, Ἰδοὺ ὧδε, ἤ, Ἰδοὺ ἐκεῖ. ἰδοὺ γάρ, ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν.

oude erousin idou hōde ē idou ekei idou gar hē basileia tou theou entos hymōn estin

22. Εἶπε δὲ πρὸς τοὺς μαθητάς, Ἐλεύσονται ἡμέραι ὅτε ἐπιθυμήσετε μίαν τῶν ἡμερῶν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἰδεῖν, καὶ οὐκ ὄψεσθε.

eipen de pros tous mathētas eleusontai hēmerai hote epithymēsete mian tōn hēmerōn tou hyiou tou anthrōpou idein kai ouk opsesthe

23. καὶ ἐροῦσιν ὑμῖν, Ἰδοὺ ὧδε, ἤ, Ἰδοὺ ἐκεῖ• μὴ ἀπέλθητε, μηδὲ διώξητε.

kai erousin hymin idou hōde ē idou ekei mē apelthēte mēde diōksēte

24. ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἡ ἀστράπτουσα ἐκ τῆς ὑπ οὐρανὸν εἰς τὴν ὑπ’ οὐρανὸν λάμπει, οὕτως ἔσται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ ἡμέρᾳ αὐτοῦ.

hōsper gar hē astrapē hē astraptousa ek tēs hyp ouranon eis tēn hyp ouranon lampei houtōs estai kai ho hyios tou anthrōpou en tē hēmera autou

25. πρῶτον δὲ δεῖ αὐτὸν πολλὰ παθεῖν καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης.

prōton de dei auton polla pathein kai apodokimasthēnai apo tēs geneas tautēs

26. καὶ καθὼς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Νῶε, οὕτως ἔσται καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.

kai kathōs egeneto en tais hēmerais tou nōe houtōs estai kai en tais hēmerais tou hyiou tou anthrōpou

27. ἤσθιον, ἔπινον, ἐγάμουν, ἐξεγαμίζοντο, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθε Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ ἦλθεν ὁ κατακλυσμός, καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας.

ēsthion epinon egamoun eksegamizonto achri hēs hēmeras eisēlthen nōe eis tēn kibōton kai ēlthen ho kataklysmos kai apōlesen hapantas

28. ὁμοίως καὶ ὼς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Λώτ• ἤσθιον, ἔπινον, ἠγόραζον, ἐπώλουν, ἐφύτευον, ᾠκοδόμουν•

homoiōs kai hōs egeneto en tais hēmerais lōt ēsthion epinon ēgorazon epōloun efyteuon ōkodomoun

29. ᾗ δὲ ἡμέρᾳ ἐξῆλθε Λὼτ ἀπὸ Σοδόμων, ἔβρεξε πῦρ καὶ θεῖον ἀπ’ οὐρανοῦ, καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας•

hē de hēmera eksēlthen lōt apo sodomōn ebreksen pyr kai theion ap ouranou kai apōlesen hapantas

30. κατὰ ταῦτα ἔσται ᾗ ἡμέρᾳ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀποκαλύπτεται.

kata tauta estai hē hēmera ho hyios tou anthrōpou apokalyptetai

31. ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὃς ἔσται ἐπὶ τοῦ δώματος, καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ ἐν τῇ οἰκίᾳ, μὴ καταβάτω ἆραι αὐτά• καὶ ὁ ἐν τῷ ἀγρῷ ὁμοίως μὴ ἐπιστρεψάτω εἰς τὰ ὀπίσω.

en ekeinē tē hēmera hos estai epi tou dōmatos kai ta skeuē autou en tē oikia mē katabatō arai auta kai ho en tō agrō homoiōs mē epistrepsatō eis taopisō

32. μνημονεύετε τῆς γυναικὸς Λώτ.

mnēmoneuete tēs gynaikos lōt

33. ὃς ἐὰν ζητήσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι ἀπολέσει αὐτήν• καὶ ὃς ἐὰν ἀπολέσῃ αὐτὴν ζωογονήσει αὐτήν.

hos ean zētēsē tēn psychēn autou sōsai apolesei autēn kai hos ean apolesē autēn zōogonēsei autēn

34. λέγω ὑμῖν, ταύτῃ τῇ νυκτὶ ἔσονται δύο ἐπὶ κλίνης μιᾶς• ὁ εἷς παραληφθήσεται, καὶ ὁ ἕτερος ἀφεθήσεται.

legō hymin tautē tē nykti esontai dyo epi klinēs mias ho heis paralēfthēsetai kai ho heteros afethēsetai

35. δύο ἔσονται ἀλήθουσαι ἐπὶ τὸ αὐτό• ἡ μία παραληφθήσεται, καὶ ἡ ἑτέρα ἀφεθήσεται.

dyo esontai alēthousai epi to auto hē mia paralēfthēsetai kai hē hetera afethēsetai

36. δύο ἔσονται ἐν τῷ ἀγρῷ• ὁ εἴς παραληφθήσεται, καὶ ὁ ἕτερος ἀφεθήσεται.

dyo esontai en tō agrō ho eis paralēfthēsetai kai ho heteros afethēsetai

37. καὶ ἀποκριθέντες λέγουσιν αὐτῷ, Ποῦ, Κύριε; ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ὅπου τὸ σῶμα, ἐκεῖ συναχθήσονται οἱ ἀετοὶ.

kai apokrithentes legousin autō pou kyrie ho de eipen autois hopou to sōma ekei synachthēsontai hoi aetoi

Κεφαλαιο 18

1. Ἔλεγε δὲ καὶ παραβολὴν αὐτοῖς πρὸς τὸ δεῖν πάντοτε προσεύχεσθαι, καὶ μὴ ἐκκακεῖν,

elegen de kai parabolēn autois pros to dein pantote proseuchesthai kai mē ekkakein

2. λέγων, Κριτής τις ἦν ἔν τινι πόλει, τὸν Θεὸν μὴ φοβούμενος, καὶ ἄνθρωπον μὴ ἐντρεπόμενος•

legōn kritēs tis ēn en tini polei ton theon mē foboumenos kai anthrōpon mē entrepomenos

3. χήρα δὲ ἦν ἐν τῇ πόλει ἐκείνῃ, καὶ ἤρχετο πρὸς αὐτόν, λέγουσα, Ἐκδίκησόν με ἀπὸ τοῦ ἀντιδίκου μου.

chēra de ēn en tē polei ekeinē kai ērcheto pros auton legousa ekdikēson me apo tou antidikou mou

4. καὶ οὐκ ἠθέλησεν ἐπὶ χρόνον• μετὰ δὲ ταῦτα εἶπεν ἐν ἑαυτῷ, Εἰ καὶ τὸν Θεὸν οὐ φοβοῦμαι, καὶ ἄνθρωπον οὐκ ἐντρέπομαι•

kai ouk ēthelēsen epi chronon meta de tauta eipen en heautō ei kai ton theon ou foboumai kai anthrōpon ouk entrepomai

5. διά γε τὸ παρέχειν μοι κόπον τὴν χήραν ταύτην, ἐκδικήσω αὐτήν, ἵνα μὴ εἰς τέλος ἐρχομένη ὑπωπιάζῃ με.

dia ge to parechein moi kopon tēn chēran tautēn ekdikēsō autēn hina mē eis telos erchomenē hypōpiazē me

6. εἶπε δὲ ὁ Κύριος, Ἀκούσατε τί ὁ κριτὴς τῆς ἀδικίας λέγει.

eipen de ho kyrios akousate ti ho kritēs tēs adikias legei

7. ὁ δὲ Θεὸς οὐ μὴ ποιήσει τὴν ἐκδίκησιν τῶν ἐκλεκτῶν αὐτοῦ τῶν βοώντων πρὸς αὐτὸν ἡμέρας καὶ νυκτός, καὶ μακροθυμῶν ἐπ’ αὐτοῖς;

ho de theos ou mē poiēsei tēn ekdikēsin tōn eklektōn autou tōn boōntōn pros auton hēmeras kai nyktos kai makrothymōn ep autois

8. λέγω ὑμῖν ὅτι ποιήσει τὴν ἐκδίκησιν αὐτῶν ἐν τάχει. πλὴν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐλθὼν ἆρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς;

legō hymin hoti poiēsei tēn ekdikēsin autōn en tachei plēn ho hyios tou anthrōpou elthōn ara heurēsei tēn pistin epi tēs gēs

9. Εἶπε δὲ καὶ πρός τινας τοὺς πεποιθότας ἐφ’ ἑαυτοῖς ὅτι εἰσὶ δίκαιοι, καὶ ἐξουθενοῦντας τοὺς λοιπούς, τὴν παραβολὴν ταύτην•

eipen de kai pros tinas tous pepoithotas ef heautois hoti eisin dikaioi kai eksouthenountas tous loipous tēn parabolēn tautēn

10. Ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι• ὁ εἷς Φαρισαῖος, καὶ ὁ ἕτερος τελώνης.

anthrōpoi dyo anebēsan eis to hieron proseuksasthai ho heis farisaios kai ho heteros telōnēs

11. ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο, Ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης

ho farisaios statheis pros heauton tauta prosēucheto ho theos eucharistō soi hoti ouk eimi hōsper hoi loipoi tōn anthrōpōn harpages adikoi moichoi ē kai hōs houtos ho telōnēs

12. νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι.

nēsteuō dis tou sabbatou apodekatō panta hosa ktōmai

13. καὶ ὁ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπᾶραι, ἀλλ’ ἔτυπτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ, λέγων, Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ.

kai ho telōnēs makrothen hestōs ouk ēthelen oude tous ofthalmous eis ton ouranon eparai all etypten eis to stēthos autou legōn ho theos hilasthēti moi tō hamartōlō

14. λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ ἐκεῖνος• ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.

legō hymin katebē houtos dedikaiōmenos eis ton oikon autou hē ekeinos hoti pas ho hypsōn heauton tapeinōthēsetai ho de tapeinōn heauton hypsōthēsetai

15. Προσέφερον δὲ αὐτῷ καὶ τὰ βρέφη, ἵνα αὐτῶν ἅπτηται• ἰδόντες δὲ οἱ μαθηταὶ ἐπετίμησαν αὐτοῖς.

proseferon de autō kai ta brefē hina autōn haptētai idontes de hoi mathētai epetimēsan autois

16. ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτὰ εἶπεν, Ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με, καὶ μὴ κωλύετε αὐτά• τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

ho de iēsous proskalesamenos auta eipen afete ta paidia erchesthai pros me kai mē kōlyete auta tōn gar toioutōn estin hē basileia tou theou

17. ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὃς ἐὰν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς παιδίον, οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν.

amēn legō hymin hos ean mē deksētai tēn basileian tou theou hōs paidion ou mē eiselthē eis autēn

18. Καὶ ἐπηρώτησέ τις αὐτὸν ἄρχων, λέγων, Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;

kai epērōtēsen tis auton archōn legōn didaskale agathe ti poiēsas zōēn aiōnion klēronomēsō

19. εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθός, εἰ μὴ εἷς, ὁ Θεός.

eipen de autō ho iēsous ti me legeis agathon oudeis agathos ei mē heis ho theos

20. τὰς ἐντολὰς οἶδας, Μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου.

tas entolas oidas mē moicheusēs mē foneusēs mē klepsēs mē pseudomartyrēsēs tima ton patera sou kai tēn mētera sou

21. ὁ δὲ εἶπε, Ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητος μου.

ho de eipen tauta panta efylaksamēn ek neotētos mou

22. ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Ἔτι ἕν σοι λείπει• πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον, καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ• καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι.

akousas de tauta ho iēsous eipen autō eti hen soi leipei panta hosa echeis pōlēson kai diados ptōchois kai ekseis thēsauron en ouranō kai deuro akolouthei moi

23. ὁ δὲ ἀκούσας ταῦτα περίλυπος ἐγένετο• ἦν γὰρ πλούσιος σφόδρα.

ho de akousas tauta perilypos egeneto ēn gar plousios sfodra

24. ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς περίλυπον γενόμενον εἶπε, Πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.

idōn de auton ho iēsous perilypon genomenon eipen pōs dyskolōs hoi ta chrēmata echontes eiseleusontai eis tēn basileian tou theou

25. εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ῥαφίδος εἰσελθεῖν, ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν.

eukopōteron gar estin kamēlon dia trymalias rafidos eiselthein ē plousion eis tēn basileian tou theou eiselthein

26. εἶπον δὲ οἱ ἀκούσαντες, Καὶ τίς δύναται σωθῆναι;

eipon de hoi akousantes kai tis dynatai sōthēnai

27. ὁ δὲ εἶπε, Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατά ἐστι παρὰ τῷ Θεῷ.

ho de eipen ta adynata para anthrōpois dynata estin para tō theō

28. εἶπε δὲ ὁ Πέτρος, Ἰδού, ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα, καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι.

eipen de ho petros idou hēmeis afēkamen panta kai ēkolouthēsamen soi

29. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφῆκεν οἰκίαν, ἢ γονεῖς, ἢ ἀδελφούς, ἢ γυναῖκα, ἢ τέκνα, ἕνεκεν τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ,

ho de eipen autois amēn legō hymin hoti oudeis estin hos afēken oikian ē goneis ē adelfous ē gynaika ē tekna heneken tēs basileias tou theou

30. ὃς οὐ μὴ ἀπολάβῃ πολλαπλασίονα ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ, καὶ ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον.

hos hou mē apolabē pollaplasiona en tō kairō toutō kai en tō aiōni tō erchomenō zōēn aiōnion

31. Παραλαβὼν δὲ τοὺς δώδεκα, εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἰδού, ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ τελεσθήσεται πάντα τὰ γεγραμμένα διὰ τῶν προφητῶν τῷ υἱῷ τοῦ ἀνθρώπου.

paralabōn de tous dōdeka eipen pros autous idou anabainomen eis ierosolyma kai telesthēsetai panta ta gegrammena dia tōn profētōn tō hyiō tou anthrōpou

32. παραδοθήσεται γὰρ τοῖς ἔθνεσι, καὶ ἐμπαιχθήσεται, καὶ ὑβρισθήσεται, καὶ ἐμπτυσθήσεται,

paradothēsetai gar tois ethnesin kai empaichthēsetai kai hybristhēsetai kai emptysthēsetai

33. καὶ μαστιγώσαντες ἀποκτενοῦσιν αὐτόν• καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ ἀναστήσεται.

kai mastigōsantes apoktenousin auton kai tē hēmera tē tritē anastēsetai

34. καὶ αὐτοὶ οὐδὲν τούτων συνῆκαν, καὶ ἦν τὸ ῥῆμα τοῦτο κεκρυμμένον ἀπ’ αὐτῶν, καὶ οὐκ ἐγίνωσκον τὰ λεγόμενα.

kai autoi ouden toutōn synēkan kai ēn to rēma touto kekrymmenon ap autōn kai ouk eginōskon ta legomena

35. Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἐγγίζειν αὐτὸν εἰς Ἰεριχώ, τυφλός τις ἐκάθητο παρὰ τὴν ὁδὸν προσαιτῶν•

egeneto de en tō engizein auton eis ierichō tyflos tis ekathēto para tēn hodon prosaitōn

36. ἀκούσας δὲ ὄχλου διαπορευομένου, ἐπυνθάνετο τί εἴη τοῦτο.

akousas de ochlou diaporeuomenou epynthaneto ti eiē touto

37. ἀπήγγειλαν δὲ αὐτῷ ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος παρέρχεται.

apēngeilan de autō hoti iēsous ho nazōraios parerchetai

38. καὶ ἐβόησε, λέγων, Ἰησοῦ, υἱὲ Δαβίδ, ἐλέησόν με.

kai eboēsen legōn iēsou hyie david eleēson me

39. καὶ οἱ προάγοντες ἐπετίμων αὐτῷ ἵνα σιωπήσῃ• αὐτὸς δὲ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν, Υἱὲ Δαβίδ, ἐλέησόν με.

kai hoi proagontes epetimōn autō hina siōpēsē autos de pollō mallon ekrazen hyie david eleēson me

40. σταθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐκέλευσεν αὐτὸν ἀχθῆναι πρὸς αὐτόν• ἐγγίσαντος δὲ αὐτοῦ ἐπηρώτησεν αὐτόν,

statheis de ho iēsous ekeleusen auton achthēnai pros auton engisantos de autou epērōtēsen auton

41. λέγων Τί σοι θέλεις ποιήσω; ὁ δὲ εἶπε, Κύριε, ἵνα ἀναβλέψω.

legōn ti soi theleis poiēsō ho de eipen kyrie hina anablepsō

42. καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Ἀνάβλεψον• ἡ πίστις σου σέσωκέ σε.

kai ho iēsous eipen autō anablepson hē pistis sou sesōken se

43. καὶ παραχρῆμα ἀνέβλεψε, καὶ ἠκολούθει αὐτῷ, δοξάζων τὸν Θεόν• καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἰδὼν ἔδωκεν αἶνον τῷ Θεῷ.

kai parachrēma aneblepsen kai ēkolouthei autō doksazōn ton theon kai pas ho laos idōn edōken ainon tō theō

Κεφαλαιο 19

1. Καὶ εἰσελθὼν διήρχετο τὴν Ἰεριχώ.

kai eiselthōn diērcheto tēn ierichō

2. καὶ ἰδού, ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος

kai idou anēr onomati kaloumenos zakchaios kai autos ēn architelōnēs kai houtos ēn plousios

3. καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν.

kai ezētei idein ton iēsoun tis estin kai ouk ēdynato apo tou ochlou hoti tē hēlikia mikros ēn

4. καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομωραίαν ἵνα ἴδῃ αὐτόν• ὅτι δι’ ἐκείνης ἤμελλε διέρχεσθαι.

kai prodramōn emprosthen anebē epi sykomōraian hina idē auton hoti di ekeinēs ēmellen dierchesthai

5. καὶ ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ἀναβλέψας ὁ Ἰησοῦς εἶδεν αὐτόν, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι• σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι.

kai hōs ēlthen epi ton topon anablepsas ho iēsous eiden auton kai eipen pros auton zakchaie speusas katabēthi sēmeron gar en tō oikō sou dei me meinai

6. καὶ σπεύσας κατέβη, καὶ ὑπεδέξατο αὐτὸν χαίρων.

kai speusas katebē kai hypedeksato auton chairōn

7. καὶ ἰδόντες ἅπαντες διεγόγγυζον, λέγοντες ὅτι Παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθε καταλῦσαι.

kai idontes hapantes diegongyzon legontes hoti para hamartōlō andri eisēlthen katalysai

8. σταθεὶς δὲ Ζακχαῖος εἶπε πρὸς τὸν Κύριον, Ἰδού, τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς• καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν.

statheis de zakchaios eipen pros ton kyrion idou ta ēmisē tōn hyparchontōn mou kyrie didōmi tois ptōchois kai ei tinos ti esykofantēsa apodidōmi tetraploun

9. εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ὅτι Σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο, καθότι καὶ αὐτὸς υἱὸς Ἀβραάμ ἐστιν.

eipen de pros auton ho iēsous hoti sēmeron sōtēria tō oikō toutō egeneto kathoti kai autos hyios abraam estin

10. ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός.

ēlthen gar ho hyios tou anthrōpou zētēsai kai sōsai to apolōlos

11. Ἀκουόντων δὲ αὐτῶν ταῦτα, προσθεὶς εἶπε παραβολήν, διὰ τὸ ἐγγὺς αὐτὸν εἶναι Ἰερουσαλήμ, καὶ δοκεῖν αὐτοὺς ὅτι παραχρῆμα μέλλει ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἀναφαίνεσθαι.

akouontōn de autōn tauta prostheis eipen parabolēn dia to engys auton einai ierousalēm kai dokein autous hoti parachrēma mellei hē basileia tou theou anafainesthai

12. εἶπεν οὖν, Ἄνθρωπός τις εὐγενὴς ἐπορεύθη εἰς χώραν μακράν, λαβεῖν ἑαυτῷ βασιλείαν, καὶ ὑποστρέψαι.

eipen oun anthrōpos tis eugenēs eporeuthē eis chōran makran labein heautō basileian kai hypostrepsai

13. καλέσας δὲ δέκα δούλους ἑαυτοῦ, ἔδωκεν αὐτοῖς δέκα μνᾶς, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Πραγματεύσασθε ἕως ἔρχομαι.

kalesas de deka doulous heautou edōken autois deka mnas kai eipen pros autous pragmateusasthe heōs erchomai

14. οἱ δὲ πολῖται αὐτοῦ ἐμίσουν αὐτόν, καὶ ἀπέστειλαν πρεσβείαν ὀπίσω αὐτοῦ, λέγοντες, Οὐ θέλομεν τοῦτον βασιλεῦσαι ἐφ’ ἡμᾶς.

hoi de politai autou emisoun auton kai apesteilan presbeian opisō autou legontes ou thelomen touton basileusai ef hēmas

15. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐπανελθεῖν αὐτὸν λαβόντα τὴν βασιλείαν, καὶ εἶπε φωνηθῆναι αὐτῷ τοὺς δούλους τούτους, οἷς ἔδωκε τὸ ἀργύριον, ἵνα γνῷ τίς τί διεπραγματεύσατο.

kai egeneto en tō epanelthein auton labonta tēn basileian kai eipen fōnēthēnai autō tous doulous toutous hois edōken to argyrion hina gnō tis ti diepragmateusato

16. παρεγένετο δὲ ὁ πρῶτος, λέγων, Κύριε, ἡ μνᾶ σου προσειργάσατο δέκα μνᾶς.

paregeneto de ho prōtos legōn kyrie hē mna sou proseirgasato deka mnas

17. καὶ εἶπεν αὐτῷ, Εὖ, ἀγαθὲ δοῦλε• ὅτι ἐν ἐλαχίστῳ πιστὸς ἐγένου, ἴσθι ἐξουσίαν ἔχων ἐπάνω δέκα πόλεων.

kai eipen autō eu agathe doule hoti en elachistō pistos egenou isthi eksousian echōn epanō deka poleōn

18. καὶ ἦλθεν ὁ δεύτερος, λέγων, Κύριε, ἡ μνᾶ σου, ἐποίησε πέντε μνᾶς.

kai ēlthen ho deuteros legōn kyrie hē mna sou epoiēsen pente mnas

19. εἶπε δὲ καὶ τούτῳ, Καὶ σὺ γίνου ἐπάνω πέντε πόλεων.

eipen de kai toutō kai sy ginou epanō pente poleōn

20. καὶ ἕτερος ἦλθε, λέγων, Κύριε, ἰδού, ἡ μνᾶ σου, ἣν εἶχον ἀποκειμένην ἐν σουδαρίῳ•

kai heteros ēlthen legōn kyrie idou hē mna sou hēn eichon apokeimenēn en soudariō

21. ἐφοβούμην γάρ σε, ὅτι ἄνθρωπος αὐστηρὸς εἶ• αἴρεις ὃ οὐκ ἔθηκας, καὶ θερίζεις ὃ οὐκ ἔσπειρας.

efoboumēn gar se hoti anthrōpos austēros ei aireis ho ouk ethēkas kai therizeis ho ouk espeiras

22. λέγει δὲ αὐτῷ, Ἐκ τοῦ στόματός σου κρινῶ σε, πονηρὲ δοῦλε. ᾔδεις ὅτι ἐγὼ ἄνθρωπος αὐστηρός εἰμι, αἴρων ὃ οὐκ ἔθηκα, καὶ θερίζων ὃ οὐκ ἔσπειρα•

legei de autō ek tou stomatos sou krinō se ponēre doule ēdeis hoti egō anthrōpos austēros eimi airōn ho ouk ethēka kai therizōn ho ouk espeira

23. καὶ διατί οὐκ ἔδωκας τὸ ἀργύριόν μου ἐπὶ τὴν τράπεζαν, καὶ ἐγὼ ἐλθὼν σὺν τόκῳ ἂν ἔπραξα αὐτὸ;

kai dia ti ouk edōkas to argyrion mou epi tēn trapezan kai egō elthōn syn tokō an epraksa auto

24. καὶ τοῖς παρεστῶσιν εἶπεν, Ἄρατε ἀπ’ αὐτοῦ τὴν μνᾶν, καὶ δότε τῷ τὰς δέκα μνᾶς ἔχοντι.

kai tois parestōsin eipen arate ap autou tēn mnan kai dote tō tas deka mnas echonti

25. καὶ εἶπον αὐτῷ, Κύριε, ἔχει δέκα μνᾶς.

kai eipon autō kyrie echei deka mnas

26. λέγω γὰρ ὑμῖν, ὅτι παντὶ τῷ ἔχοντι δοθήσεται• ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ ἔχοντος, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ.

legō gar hymin hoti panti tō echonti dothēsetai apo de tou mē echontos kai ho echei arthēsetai ap autou

27. πλὴν τοὺς ἐχθρούς μου ἐκείνους, τοὺς μὴ θελήσαντάς με βασιλεῦσαι ἐπ’ αὐτούς, ἀγάγετε ὧδε, καὶ κατασφάξατε ἔμπροσθέν μου.

plēn tous echthrous mou ekeinous tous mē thelēsantas me basileusai ep autous agagete hōde kai katasfaksate emprosthen mou

28. Καὶ εἰπὼν ταῦτα, ἐπορεύετο ἔμπροσθεν, ἀναβαίνων εἰς Ἱεροσόλυμα.

kai eipōn tauta eporeueto emprosthen anabainōn eis ierosolyma

29. Καὶ ἐγένετο ὡς ἤγγισεν εἰς Βηθφαγὴ καὶ Βηθανίαν πρὸς τὸ ὄρος τὸ καλούμενον ἐλαιῶν, ἀπέστειλε δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ,

kai egeneto hōs ēngisen eis bēthfagē kai bēthanian pros to oros to kaloumenon elaiōn apesteilen dyo tōn mathētōn autou

30. εἰπών, Ὑπάγετε εἰς τὴν κατέναντι κώμην• ἐν ᾗ εἰσπορευόμενοι εὑρήσετε πῶλον δεδεμένον, ἐφ’ ὃν οὐδεὶς πώποτε ἀνθρώπων ἐκάθισε• λύσαντες αὐτὸν ἀγάγετε.

eipōn hypagete eis tēn katenanti kōmēn en hē eisporeuomenoi heurēsete pōlon dedemenon ef hon oudeis pōpote anthrōpōn ekathisen lysantes auton agagete

31. καὶ ἐάν τις ὑμᾶς ἐρωτᾷ, Διατί λύετε; οὕτως ἐρεῖτε αὐτῷ ὅτι Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει.

kai ean tis hymas erōta dia ti lyete houtōs ereite autō hoti ho kyrios autou chreian echei

32. ἀπελθόντες δὲ οἱ ἀπεσταλμένοι εὗρον καθὼς εἶπεν αὐτοῖς.

apelthontes de hoi apestalmenoi heuron kathōs eipen autois

33. λυόντων δὲ αὐτῶν τὸν πῶλον, εἶπον οἱ κύριοι αὐτοῦ πρὸς αὐτούς, Τί λύετε τὸν πῶλον;

lyontōn de autōn ton pōlon eipon hoi kyrioi autou pros autous ti lyete ton pōlon

34. οἱ δὲ εἶπον, Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει.

hoi de eipon ho kyrios autou chreian echei

35. καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν• καὶ ἐπιρρίψαντες ἑαυτῶν τὰ ἱμάτια ἐπὶ τὸν πῶλον, ἐπεβίβασαν τὸν Ἰησοῦν.

kai ēgagon auton pros ton iēsoun kai epirripsantes heautōn ta himatia epi ton pōlon epebibasan ton iēsoun

36. πορευομένου δὲ αὐτοῦ, ὑπεστρώννυον τὰ ἱμάτια αὐτῶν ἐν τῇ ὁδῷ.

poreuomenou de autou hypestrōnnyon ta himatia autōn en tē hodō

37. ἐγγίζοντος δὲ αὐτοῦ ἤδη πρὸς τῇ καταβάσει τοῦ ὄρους τῶν ἐλαιῶν, ἤρξαντο ἅπαν τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν χαίροντες αἰνεῖν τὸν Θεὸν φωνῇ μεγάλῃ περὶ πασῶν ὧν εἶδον δυνάμεων,

engizontos de autou ēdē pros tē katabasei tou orous tōn elaiōn ērksanto hapan to plēthos tōn mathētōn chairontes ainein ton theon fōnē megalē peri pasōn hōn eidon dynameōn

38. λέγοντες, Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος βασιλεὺς ἐν ὀνόματι Κυρίου• εἰρήνη ἐν οὐρανῷ, καὶ δόξα ἐν ὑψίστοις.

legontes eulogēmenos ho erchomenos basileus en onomati kyriou eirēnē en ouranō kai doksa en hypsistois

39. Καί τινες τῶν Φαρισαίων ἀπὸ τοῦ ὄχλου εἶπον πρὸς αὐτόν, Διδάσκαλε, ἐπιτίμησον τοῖς μαθηταῖς σου.

kai tines tōn farisaiōn apo tou ochlou eipon pros auton didaskale epitimēson tois mathētais sou

40. καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Λέγω ὑμῖν ὅτι, ἐὰν οὗτοι σιωπήσωσιν, οἱ λίθοι κεκράξονται.

kai apokritheis eipen autois legō hymin hoti ean houtoi siōpēsōsin hoi lithoi kekraksontai

41. Καὶ ὡς ἤγγισεν, ἰδὼν τὴν πόλιν, ἔκλαυσεν ἐπ’ αὐτῇ,

kai hōs ēngisen idōn tēn polin eklausen ep autē

42. λέγων ὅτι Εἰ ἔγνως καὶ σύ, καί γε ἐν τῇ ἡμέρᾳ σου ταύτῃ, τὰ πρὸς εἰρήνην σου• νῦν δὲ ἐκρύβη ἀπὸ ὀφθαλμῶν σου.

legōn hoti ei egnōs kai sy kai ge en tē hēmera sou tautē ta pros eirēnēn sou nyn de ekrybē apo ofthalmōn sou

43. ὅτι ἥξουσιν ἡμέραι ἐπὶ σέ, καὶ περιβαλοῦσιν οἱ ἐχθροί σου χάρακά σοι, καὶ περικυκλώσουσί σε, καὶ συνέξουσί σε πάντοθεν,

hoti hēksousin hēmerai epi se kai peribalousin hoi echthroi sou charaka soi kai perikyklōsousin se kai syneksousin se pantothen

44. καὶ ἐδαφιοῦσί σε καὶ τὰ τέκνα σου ἐν σοί, καὶ οὐκ ἀφήσουσιν ἐν σοί λίθον ἐπὶ λίθῳ• ἀνθ’ ὧν οὐκ ἔγνως τὸν καιρὸν τῆς ἐπισκοπῆς σου.

kai edafiousin se kai ta tekna sou en soi kai ouk afēsousin en soi lithon epi lithō anth hōn ouk egnōs ton kairon tēs episkopēs sou

45. Καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸ ἱερόν, ἤρξατο ἐκβάλλειν τοὺς πωλοῦντας ἐν αὐτῷ καὶ ἀγοράζοντας,

kai eiselthōn eis to hieron ērksato ekballein tous pōlountas en autō kai agorazontas

46. λέγων αὐτοῖς, Γέγραπται, Ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς ἐστίν• ὑμεῖς δὲ αὐτὸν ἐποιήσατε σπήλαιον λῃστῶν.

legōn autois gegraptai ho oikos mou oikos proseuchēs estin hymeis de auton epoiēsate spēlaion lēstōn

47. καὶ ἦν διδάσκων τὸ καθ’ ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ• οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς ἐζήτουν αὐτὸν ἀπολέσαι, καὶ οἱ πρῶτοι τοῦ λαοῦ•

kai ēn didaskōn to kath hēmeran en tō hierō hoi de archiereis kai hoi grammateis ezētoun auton apolesai kai hoi prōtoi tou laou

48. καὶ οὐχ εὕρισκον τὸ τί ποιήσωσιν, ὁ λαὸς γὰρ ἅπας ἐξεκρέματο αὐτοῦ ἀκούων.

kai ouch heuriskon to ti poiēsōsin ho laos gar hapas eksekremato autou akouōn

Κεφαλαιο 20

1. Καὶ ἐγένετο ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν ἐκείνων, διδάσκοντος αὐτοῦ τὸν λαὸν ἐν τῷ ἱερῷ καὶ εὐαγγελιζομένου, ἐπέστησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς σὺν τοῖς πρεσβυτέροις,

kai egeneto en mia tōn hēmerōn ekeinōn didaskontos autou ton laon en tō hierō kai euangelizomenou epestēsan hoi archiereis kai hoi grammateis syn tois presbyterois

2. καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, λέγοντες, Εἰπὲ ἡμῖν, ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς, ἢ τίς ἐστιν ὁ δούς σοι τὴν ἐξουσίαν ταύτην;

kai eipon pros auton legontes eipe hēmin en poia eksousia tauta poieis ē tis estin ho dous soi tēn eksousian tautēn

3. ἀποκριθεὶς δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἐρωτήσω ὑμᾶς κἀγὼ ἕνα λόγον, καὶ εἴπατέ μοι•

apokritheis de eipen pros autous erōtēsō hymas kagō hena logon kai eipate moi

4. Τὸ βάπτισμα Ἰωάννου ἐξ οὐρανοῦ ἦν, ἢ ἐξ ἀνθρώπων;

to baptisma iōannou eks ouranou ēn ē eks anthrōpōn

5. οἱ δὲ συνελογίσαντο πρὸς ἑαυτούς, λέγοντες ὅτι Ἐὰν εἴπωμεν, Ἐξ οὐρανοῦ, ἐρεῖ, Διατί οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ;

hoi de synelogisanto pros heautous legontes hoti ean eipōmen eks ouranou erei dia ti oun ouk episteusate autō

6. ἐὰν δὲ εἴπωμεν, Ἐξ ἀνθρώπων, πᾶς ὁ λαὸς καταλιθάσει ἡμᾶς• πεπεισμένος γάρ ἐστιν Ἰωάννην προφήτην εἶναι.

ean de eipōmen eks anthrōpōn pas ho laos katalithasei hēmas pepeismenos gar estin iōannēn profētēn einai

7. καὶ ἀπεκρίθησαν μὴ εἰδέναι πόθεν.

kai apekrithēsan mē eidenai pothen

8. καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.

kai ho iēsous eipen autois oude egō legō hymin en poia eksousia tauta poiō

9. Ἤρξατο δὲ πρὸς τὸν λαὸν λέγειν τὴν παραβολὴν ταύτην• Ἄνθρωπός τις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησε χρόνους ἱκανούς•

ērksato de pros ton laon legein tēn parabolēn tautēn anthrōpos tis efyteusen ampelōna kai eksedoto auton geōrgois kai apedēmēsen chronous hikanous

10. καὶ ἐν καιρῷ ἀπέστειλε πρὸς τοὺς γεωργοὺς δοῦλον, ἵνα ἀπὸ τοῦ καρποῦ τοῦ ἀμπελῶνος δῶσιν αὐτῷ• οἱ δὲ γεωργοὶ δείραντες αὐτὸν ἐξαπέστειλαν κενόν.

kai en kairō apesteilen pros tous geōrgous doulon hina apo tou karpou tou ampelōnos dōsin autō hoi de geōrgoi deirantes auton eksapesteilan kenon

11. καὶ προσέθετο πέμψαι ἕτερον δοῦλον• οἱ δὲ κἀκεῖνον δείραντες καὶ ἀτιμάσαντες, ἐξαπέστειλαν κενόν.

kai prosetheto pempsai heteron doulon hoi de kakeinon deirantes kai atimasantes eksapesteilan kenon

12. καὶ προσέθετο πέμψαι τρίτον• οἱ δὲ καὶ τοῦτον τραυματίσαντες ἐξέβαλον.

kai prosetheto pempsai triton hoi de kai touton traumatisantes eksebalon

13. εἶπε δὲ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος, Τί ποιήσω; πέμψω τὸν υἱόν μου τὸν ἀγαπητόν• ἴσως τοῦτον ἰδόντες ἐντραπήσονται.

eipen de ho kyrios tou ampelōnos ti poiēsō pempsō ton hyion mou ton agapēton isōs touton idontes entrapēsontai

14. ἰδόντες δὲ αὐτὸν οἱ γεωργοὶ διελογίζοντο πρὸς ἑαυτούς, λέγοντες, Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος• δεῦτε, ἀποκτείνωμεν αὐτόν, ἵνα ἡμῶν γένηται ἡ κληρονομία.

idontes de auton hoi geōrgoi dielogizonto pros heautous legontes houtos estin ho klēronomos deute apokteinōmen auton hina hēmōn genētai hē klēronomia

15. καὶ ἐκβαλόντες αὐτὸν ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος, ἀπέκτειναν. τί οὖν ποιήσει αὐτοῖς ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος;

kai ekbalontes auton eksō tou ampelōnos apekteinan ti oun poiēsei autois ho kyrios tou ampelōnos

16. ἐλεύσεται καὶ ἀπολέσει τοὺς γεωργοὺς τούτους, καὶ δώσει τὸν ἀμπελῶνα ἄλλοις. ἀκούσαντες δὲ εἶπον, Μὴ γένοιτο.

eleusetai kai apolesei tous geōrgous toutous kai dōsei ton ampelōna allois akousantes de eipon mē genoito

17. ὁ δὲ ἐμβλέψας αὐτοῖς εἶπε, Τί οὖν ἐστι τὸ γεγραμμένον τοῦτο, Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας;

ho de emblepsas autois eipen ti oun estin to gegrammenon touto lithon hon apedokimasan hoi oikodomountes houtos egenēthē eis kefalēn gōnias

18. πᾶς ὁ πεσὼν ἐπ’ ἐκεῖνον τὸν λίθον, συνθλασθήσεται• ἐφ’ ὃν δ’ ἂν πέσῃ, λικμήσει αὐτόν.

pas ho pesōn ep ekeinon ton lithon synthlasthēsetai ef hon d an pesē likmēsei auton

19. Καὶ ἐζήτησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς ἐπιβαλεῖν ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ, καὶ ἐφοβήθησαν τὸν λαόν• ἔγνωσαν γὰρ ὅτι πρὸς αὐτοὺς τὴν παραβολὴν ταύτην εἶπε.

kai ezētēsan hoi archiereis kai hoi grammateis epibalein ep auton tas cheiras en autē tē hōra kai efobēthēsan ton laon egnōsan gar hoti pros autous tēn parabolēn tautēn eipen

20. καὶ παρατηρήσαντες ἀπέστειλαν ἐγκαθέτους, ὑποκρινομένους ἑαυτοὺς δικαίους εἶναι, ἵνα ἐπιλάβωνται αὐτοῦ λόγου, εἰς τὸ παραδοῦναι αὐτὸν τῇ ἀρχῇ καὶ τῇ ἐξουσίᾳ τοῦ ἡγεμόνος.

kai paratērēsantes apesteilan egkathetous hypokrinomenous heautous dikaious einai hina epilabōntai autou logou eis to paradounai auton tē archē kai tē eksousia tou hēgemonos

21. καὶ ἐπηρώτησαν αὐτόν, λέγοντες, Διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ὀρθῶς λέγεις καὶ διδάσκεις, καὶ οὐ λαμβάνεις πρόσωπον, ἀλλ’ ἐπ’ ἀληθείας τὴν ὁδὸν τοῦ Θεοῦ διδάσκεις.

kai epērōtēsan auton legontes didaskale oidamen hoti orthōs legeis kai didaskeis kai ou lambaneis prosōpon all ep alētheias tēn hodon tou theou didaskeis

22. ἔξεστιν ἡμῖν Καίσαρι φόρον δοῦναι, ἢ οὔ;

eksestin hēmin kaisari foron dounai ē ou

23. κατανοήσας δὲ αὐτῶν τὴν πανουργίαν, εἶπε πρὸς αὐτούς, Τί με πειράζετε

katanoēsas de autōn tēn panourgian eipen pros autous ti me peirazete

24. ἐπιδείξατέ μοι δηνάριον• τίνος ἔχει εἰκόνα καὶ ἐπιγραφήν ἀποκριθέντες δὲ εἶπον, Καίσαρος

epideiksate moi dēnarion tinos echei eikona kai epigrafēn apokrithentes de eipon kaisaros

25. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ἀπόδοτε τοίνυν τὰ Καίσαρος Καίσαρι, καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ.

ho de eipen autois apodote toinyn ta kaisaros kaisari kai ta tou theou tō theō

26. καὶ οὐκ ἴσχυσαν ἐπιλαβέσθαι αὐτοῦ ῥήματος ἐναντίον τοῦ λαοῦ• καὶ θαυμάσαντες ἐπὶ τῇ ἀποκρίσει αὐτοῦ, ἐσίγησαν.

kai ouk ischysan epilabesthai autou rēmatos enantion tou laou kai thaumasantes epi tē apokrisei autou esigēsan

27. Προσελθόντες δέ τινες τῶν Σαδδουκαίων, οἱ ἀντιλέγοντες ἀνάστασιν μὴ εἶναι, ἐπηρώτησαν αὐτόν,

proselthontes de tines tōn saddoukaiōn hoi antilegontes anastasin mē einai epērōtēsan auton

28. λέγοντες, Διδάσκαλε, Μωσῆς ἔγραψεν ἡμῖν, ἐάν τινος ἀδελφὸς ἀποθάνῃ ἔχων γυναῖκα, καὶ οὗτος ἄτεκνος ἀποθάνῃ, ἵνα λάβῃ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα, καὶ ἐξαναστήσῃ σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.

legontes didaskale mōsēs egrapsen hēmin ean tinos adelfos apothanē echōn gynaika kai houtos ateknos apothanē hina labē ho adelfos autou tēn gynaika kai eksanastēsē sperma tō adelfō autou

29. ἑπτὰ οὖν ἀδελφοὶ ἦσαν• καὶ ὁ πρῶτος λαβὼν γυναῖκα, ἀπέθανεν ἄτεκνος•

hepta oun adelfoi ēsan kai ho prōtos labōn gynaika apethanen ateknos

30. καὶ ἔλαβεν ὁ δεύτερος τὴν γυναῖκα, καὶ οὗτος απέθανεν ἄτεκνος.

kai elaben ho deuteros tēn gynaika kai houtos apethanen ateknos

31. καὶ ὁ τρίτος ἔλαβεν αὐτήν. ὡσαύτως δὲ καὶ οἱ ἑπτά• καὶ οὐ κατέλιπον τέκνα, καὶ ἀπέθανον.

kai ho tritos elaben autēn hōsautōs de kai hoi hepta kai ou katelipon tekna kai apethanon

32. ὕστερον πάντων ἀπέθανε καὶ ἡ γυνή.

hysteron pantōn apethanen kai hē gynē

33. ἐν τῇ οὖν ἀναστάσει, τίνος αὐτῶν γίνεται γυνή; οἱ γὰρ ἑπτὰ ἔσχον αὐτὴν γυναῖκα.

en tē oun anastasei tinos autōn ginetai gynē hoi gar hepta eschon autēn gynaika

34. καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Οἱ υἱοὶ τοῦ αἰῶνος τούτου γαμοῦσι καὶ ἐκγαμίσκονται•

kai apokritheis eipen autois ho iēsous hoi hyioi tou aiōnos toutou gamousin kai ekgamiskontai

35. οἱ δὲ καταξιωθέντες τοῦ αἰῶνος ἐκείνου τυχεῖν καὶ τῆς ἀναστάσεως τῆς ἐκ νεκρῶν οὔτε γαμοῦσιν οὔτε ἐκγαμίσκονται•

hoi de kataksiōthentes tou aiōnos ekeinou tychein kai tēs anastaseōs tēs ek nekrōn oute gamousin oute ekgamiskontai

36. οὔτε γὰρ ἀποθανεῖν ἔτι δύνανται• ἰσάγγελοι γάρ εἰσι, καὶ υἱοί εἰσι τοῦ θεοῦ, τῆς ἀναστάσεως υἱοὶ ὄντες.

oute gar apothanein eti dynantai isangeloi gar eisin kai hyioi eisin tou theou tēs anastaseōs hyioi ontes

37. ὅτι δὲ ἐγείρονται οἱ νεκροὶ, καὶ Μωσῆς ἐμήνυσεν ἐπὶ τῆς βάτου, ὡς λέγει Κύριον τὸν Θεὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν Θεὸν Ἰσαὰκ καὶ τὸν Θεὸν Ἰακώβ.

hoti de egeirontai hoi nekroi kai mōsēs emēnysen epi tēs batou hōs legei kyrion ton theon abraam kai ton theon isaak kai ton theon iakōb

38. Θεὸς δὲ οὐκ ἔστι νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων• πάντες γὰρ αὐτῷ ζῶσιν.

theos de ouk estin nekrōn alla zōntōn pantes gar autō zōsin

39. ἀποκριθέντες δέ τινες τῶν γραμματέων εἶπον, Διδάσκαλε, καλῶς εἶπας.

apokrithentes de tines tōn grammateōn eipon didaskale kalōs eipas

40. Οὐκέτι δὲ ἐτόλμων ἐπερωτᾷν αὐτὸν οὐδέν.

ouketi de etolmōn eperōtan auton ouden

41. Εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς, Πῶς λέγουσι τὸν Χριστὸν υἱόν Δαβὶδ εἶναι;

eipen de pros autous pōs legousin ton christon hyion david einai

42. καὶ αὐτὸς Δαβὶδ λέγει ἐν βίβλῳ ψαλμῶν, Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου, Κάθου ἐκ δεξιῶν μου,

kai autos david legei en biblō psalmōn eipen ho kyrios tō kyriō mou kathou ek deksiōn mou

43. ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου.

heōs an thō tous echthrous sou hypopodion tōn podōn sou

44. Δαβὶδ οὖν Κύριον αὐτὸν καλεῖ, καὶ πῶς υἱὸς αὐτοῦ ἐστιν;

david oun kyrion auton kalei kai pōs hyios autou estin

45. Ἀκούοντος δὲ παντὸς τοῦ λαοῦ, εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ,

akouontos de pantos tou laou eipen tois mathētais autou

46. Προσέχετε ἀπὸ τῶν γραμματέων τῶν θελόντων περιπατεῖν ἐν στολαῖς, καὶ φιλούντων ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς, καὶ πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς, καὶ πρωτοκλισίας ἐν τοῖς δείπνοις•

prosechete apo tōn grammateōn tōn thelontōn peripatein en stolais kai filountōn aspasmous en tais agorais kai prōtokathedrias en tais synagōgais kai prōtoklisias en tois deipnois

47. οἳ κατεσθίουσι τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν, καὶ προφάσει μακρὰ προσεύχονται. οὗτοι λήψονται περισσότερον κρίμα.

hoi katesthiousin tas oikias tōn chērōn kai profasei makra proseuchontai houtoi lēpsontai perissoteron krima

Κεφαλαιο 21

1. Ἀναβλέψας δὲ εἶδε τοὺς βάλλοντας τὰ δῶρα αὐτῶν εἰς τὸ γαζοφυλάκιον πλουσίους•

anablepsas de eiden tous ballontas ta dōra autōn eis to gazofylakion plousious

2. εἶδε δὲ καὶ τινα χήραν πενιχρὰν βάλλουσαν ἐκεῖ δύο λεπτά,

eiden de kai tina chēran penichran ballousan ekei dyo lepta

3. καὶ εἶπεν, Ἀληθῶς λέγω ὑμῖν, ὅτι ἡ χήρα ἡ πτωχὴ αὕτη πλεῖον πάντων ἔβαλεν•

kai eipen alēthōs legō hymin hoti hē chēra hē ptōchē autē pleion pantōn ebalen

4. ἅπαντες γὰρ οὗτοι ἐκ τοῦ περισσεύοντος αὐτοῖς ἔβαλον εἰς τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ, αὕτη δὲ ἐκ τοῦ ὑστερήματος αὐτῆς ἅπαντα τὸν βίον ὃν εἶχεν ἔβαλε.

hapantes gar houtoi ek tou perisseuontos autois ebalon eis ta dōra tou theou autē de ek tou hysterēmatos autēs hapanta ton bion hon eichen ebalen

5. Καί τινων λεγόντων περὶ τοῦ ἱεροῦ, ὅτι λίθοις καλοῖς καὶ ἀναθήμασι κεκόσμηται, εἶπε,

kai tinōn legontōn peri tou hierou hoti lithois kalois kai anathēmasin kekosmētai eipen

6. Ταῦτα ἃ θεωρεῖτε, ἐλεύσονται ἡμέραι ἐν αἷς οὐκ ἀφεθήσεται λίθος ἐπὶ λίθῳ, ὃς οὐ καταλυθήσεται.

tauta ha theōreite eleusontai hēmerai en hais ouk afethēsetai lithos epi lithō hos ou katalythēsetai

7. ἐπηρώτησαν δὲ αὐτόν, λέγοντες, Διδάσκαλε, πότε οὖν ταῦτα ἔσται; καὶ τί τὸ σημεῖον, ὅταν μέλλῃ ταῦτα γίνεσθαι;

epērōtēsan de auton legontes didaskale pote oun tauta estai kai ti to sēmeion hotan mellē tauta ginesthai

8. ὁ δὲ εἶπε, Βλέπετε μὴ πλανηθῆτε• πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, λέγοντες ὃτι Ἐγώ εἰμι• καί, Ὁ καιρὸς ἤγγικε μὴ οὖν πορευθῆτε ὀπίσω αὐτῶν.

ho de eipen blepete mē planēthēte polloi gar eleusontai epi tō onomati mou legontes hoti egō eimi kai ho kairos ēngiken mē oun poreuthēte opisō autōn

9. ὅταν δὲ ἀκούσητε πολέμους καὶ ἀκαταστασίας, μὴ πτοηθῆτε• δεῖ γὰρ ταῦτα γενέσθαι πρῶτον, ἀλλ’ οὐκ εὐθέως τὸ τέλος.

hotan de akousēte polemous kai akatastasias mē ptoēthēte dei gar tauta genesthai prōton all ouk eutheōs to telos

10. Τότε ἔλεγεν αὐτοῖς, Ἐγερθήσεται ἔθνος ἐπὶ ἔθνος, καὶ βασιλεία ἐπὶ βασιλείαν•

tote elegen autois egerthēsetai ethnos epi ethnos kai basileia epi basileian

11. σεισμοί τε μεγάλοι κατὰ τόπους καὶ λιμοὶ καὶ λοιμοὶ ἔσονται, φόβητρά τε καὶ σημεῖα ἀπ’ οὐρανοῦ μεγάλα ἔσται.

seismoi te megaloi kata topous kai limoi kai loimoi esontai fobētra te kai sēmeia ap ouranou megala estai

12. πρὸ δὲ τούτων ἁπάντων ἐπιβαλοῦσιν ἐφ’ ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν, καὶ διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συναγωγὰς καὶ φυλακάς, ἀγομένους ἐπὶ βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνας, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου.

pro de toutōn hapantōn epibalousin ef hymas tas cheiras autōn kai diōksousin paradidontes eis synagōgas kai fylakas agomenous epi basileis kai hēgemonas heneken tou onomatos mou

13. ἀποβήσεται δὲ ὑμῖν εἰς μαρτύριον.

apobēsetai de hymin eis martyrion

14. θέσθε οὖν εἴς τὰς καρδίας ὑμῶν μὴ προμελετᾷν ἀπολογηθῆναι•

thesthe oun eis tas kardias hymōn mē promeletan apologēthēnai

15. ἐγὼ γὰρ δώσω ὑμῖν στόμα καὶ σοφίαν, ᾗ οὐ δυνήσονται ἀντειπεῖν οὐδὲ ἀντιστῆναι πάντες οἱ ἀντικείμενοι ὑμῖν.

egō gar dōsō hymin stoma kai sofian hē ou dynēsontai anteipein oude antistēnai pantes hoi antikeimenoi hymin

16. παραδοθήσεσθε δὲ καὶ ὑπὸ γονέων καὶ ἀδελφῶν καὶ συγγενῶν καὶ φίλων, καὶ θανατώσουσιν ἐξ ὑμῶν.

paradothēsesthe de kai hypo goneōn kai adelfōn kai syngenōn kai filōn kai thanatōsousin eks hymōn

17. καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου.

kai esesthe misoumenoi hypo pantōn dia to onoma mou

18. καὶ θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται.

kai thriks ek tēs kefalēs hymōn ou mē apolētai

19. ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν.

en tē hypomonē hymōn ktēsasthe tas psychas hymōn

20. Ὅταν δὲ ἴδητε κυκλουμένην ὑπὸ στρατοπέδων τὴν Ἰερουσαλήμ, τότε γνῶτε ὅτι ἤγγικεν ἡ ἐρήμωσις αὐτῆς.

hotan de idēte kykloumenēn hypo stratopedōn tēn ierousalēm tote gnōte hoti ēngiken hē erēmōsis autēs

21. τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη• καὶ οἱ ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκχωρείτωσαν• καὶ οἱ ἐν ταῖς χώραις μὴ εἰσερχέσθωσαν εἰς αὐτήν.

tote hoi en tē ioudaia feugetōsan eis ta orē kai hoi en mesō autēs ekchōreitōsan kai hoi en tais chōrais mē eiserchesthōsan eis autēn

22. ὅτι ἡμέραι ἐκδικήσεως αὗταί εἰσι, τοῦ πληρωθῆναι πάντα τὰ γεγραμμένα.

hoti hēmerai ekdikēseōs hautai eisin tou plērōthēnai panta ta gegrammena

23. οὐαὶ δὲ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις• ἔσται γὰρ ἀνάγκη μεγάλη ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ὀργὴ ἐν τῷ λαῷ τούτῳ

ouai de tais en gastri echousais kai tais thēlazousais en ekeinais tais hēmerais estai gar anagkē megalē epi tēs gēs kai orgē en tō laō toutō

24. καὶ πεσοῦνται στόματι μαχαίρας, καὶ αἰχμαλωτισθήσονται εἰς πάντα τὰ ἔθνη• καὶ Ἰερουσαλὴμ ἔσται πατουμένη ὑπὸ ἐθνῶν, ἄχρι πληρωθῶσι καιροὶ ἐθνῶν.

kai pesountai stomati machairas kai aichmalōtisthēsontai eis panta ta ethnē kai ierousalēm estai patoumenē hypo ethnōn achri plērōthōsin kairoi ethnōn

25. καὶ ἔσται σημεῖα ἐν ἡλίῳ καὶ σελήνῃ καὶ ἄστροις, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς συνοχὴ ἐθνῶν ἐν ἀπορίᾳ, ἠχούσης• θαλάσσης καὶ σάλου,

kai estai sēmeia en hēliō kai selēnē kai astrois kai epi tēs gēs synochē ethnōn en aporia ēchousēs thalassēs kai salou

26. ἀποψυχόντων ἀνθρώπων ἀπὸ φόβου καὶ προσδοκίας τῶν ἐπερχομένων τῇ οἰκουμένῃ• αἱ γὰρ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται

apopsychontōn anthrōpōn apo fobou kai prosdokias tōn eperchomenōn tē oikoumenē hai gar dynameis tōn ouranōn saleuthēsontai

27. καὶ τότε ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν νεφέλῃ μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς.

kai tote opsontai ton hyion tou anthrōpou erchomenon en nefelē meta dynameōs kai doksēs pollēs

28. ἀρχομένων δὲ τούτων γίνεσθαι, ἀνακύψατε καὶ ἐπάρατε τὰς κεφαλὰς ὑμῶν• διότι ἐγγίζει ἡ ἀπολύτρωσις ὑμῶν.

archomenōn de toutōn ginesthai anakypsate kai eparate tas kefalas hymōn dioti engizei hē apolytrōsis hymōn

29. Καὶ εἶπε παραβολὴν αὐτοῖς, Ἴδετε τὴν συκῆν καὶ πάντα τὰ δένδρα•

kai eipen parabolēn autois idete tēn sykēn kai panta ta dendra

30. ὅταν προβάλωσιν ἤδη, βλέποντες ἀφ’ ἑαυτῶν γινώσκετε ὅτι ἤδη ἐγγὺς τὸ θέρος ἐστίν.

hotan probalōsin ēdē blepontes af heautōn ginōskete hoti ēdē engys to theros estin

31. οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅταν ἴδητε ταῦτα γινόμενα, γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

houtōs kai hymeis hotan idēte tauta ginomena ginōskete hoti engys estin hē basileia tou theou

32. ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη, ἕως ἂν πάντα γένηται.

amēn legō hymin hoti ou mē parelthē hē genea hautē heōs an panta genētai

33. ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσι.

ho ouranos kai hē gē pareleusontai hoi de logoi mou ou mē parelthōsin

34. Προσέχετε δὲ ἑαυτοῖς, μήποτε βαρυνθῶσιν ὑμῶν αἱ καρδίαι ἐν κραιπάλῃ καὶ μέθῃ καὶ μερίμναις βιωτικαῖς, καὶ αἰφνίδιος ἐφ’ ὑμᾶς ἐπιστῇ ἡ ἡμέρα ἐκείνη•

prosechete de heautois mēpote barynthōsin hymōn hai kardiai en kraipalē kai methē kai merimnais biōtikais kai aifnidios ef hymas epistē hē hēmera ekeinē

35. ὡς παγὶς γὰρ ἐπελεύσεται ἐπὶ πάντας τοὺς καθημένους ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς.

hōs pagis gar epeleusetai epi pantas tous kathēmenous epi prosōpon pasēs tēs gēs

36. ἀγρυπνεῖτε οὖν ἐν παντὶ καιρῷ δεόμενοι, ἵνα καταξιωθῆτε ἐκφυγεῖν ταῦτα πάντα τὰ μέλλοντα γίνεσθαι, καὶ σταθῆναι ἔμπροσθεν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.

agrypneite oun en panti kairō deomenoi hina kataksiōthēte ekfygein tauta panta ta mellonta ginesthai kai stathēnai emprosthen tou hyiou tou anthrōpou

37. Ἦν δὲ τὰς ἡμέρας ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων• τὰς δὲ νύκτας ἐξερχόμενος ηὐλίζετο εἰς τὸ ὄρος τὸ καλούμενον ἐλαιῶν

ēn de tas hēmeras en tō hierō didaskōn tas de nyktas ekserchomenos ēulizeto eis to oros to kaloumenon elaiōn

38. καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὤρθριζε πρὸς αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ ἀκούειν αὐτοῦ.

kai pas ho laos ōrthrizen pros auton en tō hierō akouein autou

Κεφαλαιο 22

1. Ἤγγιζε δὲ ἡ ἑορτὴ τῶν ἀζύμων, ἡ λεγομένη πάσχα.

ēngizen de hē heortē tōn azymōn hē legomenē pascha

2. καὶ ἐζήτουν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς τὸ πῶς ἀνέλωσιν αὐτόν• ἐφοβοῦντο γὰρ τὸν λαόν.

kai ezētoun hoi archiereis kai hoi grammateis to pōs anelōsin auton efobounto gar ton laon

3. Εἰσῆλθε δὲ ὁ Σατανᾶς εἰς Ἰούδαν τὸν ἐπικαλούμενον Ἰσκαριώτην, ὄντα ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δώδεκα.

eisēlthen de ho satanas eis ioudan ton epikaloumenon iskariōtēn onta ek tou arithmou tōn dōdeka

4. καὶ ἀπελθὼν συνελάλησε τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ τοῖς στρατηγοῖς τὸ πῶς αὐτὸν παραδῷ αὐτοῖς.

kai apelthōn synelalēsen tois archiereusin kai tois stratēgois to pōs auton paradō autois

5. καὶ ἐχάρησαν, καὶ συνέθεντο αὐτῷ ἀργύριον δοῦναι.

kai echarēsan kai synethento autō argyrion dounai

6. καὶ ἐξωμολόγησε, καὶ ἐζήτει εὐκαιρίαν τοῦ παραδοῦναι αὐτὸν αὐτοῖς ἄτερ ὄχλου.

kai eksōmologēsen kai ezētei eukairian tou paradounai auton autois ater ochlou

7. Ἦλθε δὲ ἡ ἡμέρα τῶν ἀζύμων, ἐν ᾗ ἔδει θύεσθαι τὸ πάσχα.

ēlthen de hē hēmera tōn azymōn en hē edei thyesthai to pascha

8. καὶ ἀπέστειλε Πέτρον καὶ Ἰωάννην, εἰπών, Πορευθέντες ἑτοιμάσατε ἡμῖν τὸ πάσχα, ἵνα φάγωμεν.

kai apesteilen petron kai iōannēn eipōn poreuthentes hetoimasate hēmin to pascha hina fagōmen

9. οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ, Ποῦ θέλεις ἑτοιμάσωμεν;

hoi de eipon autō pou theleis hetoimasōmen

10. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ἰδού, εἰσελθόντων ὑμῶν εἰς τὴν πόλιν, συναντήσει ὑμῖν ἄνθρωπος κεράμιον ὕδατος βαστάζων• ἀκολουθήσατε αὐτῷ εἰς τὴν οἰκίαν οὗ εἰσπορεύεται.

ho de eipen autois idou eiselthontōn hymōn eis tēn polin synantēsei hymin anthrōpos keramion hydatos bastazōn akolouthēsate autō eis tēn oikian hou eisporeuetai

11. καὶ ἐρεῖτε τῷ οἰκοδεσπότῃ τῆς οἰκίας, Λέγει σοι ὁ διδάσκαλος, Ποῦ ἐστι τὸ κατάλυμα, ὅπου τὸ πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν μου φάγω;

kai ereite tō oikodespotē tēs oikias legei soi ho didaskalos pou estin to katalyma hopou to pascha meta tōn mathētōn mou fagō

12. κἀκεῖνος ὑμῖν δείξει ἀνώγεον μέγα ἐστρωμένον• ἐκεῖ ἑτοιμάσατε.

kakeinos hymin deiksei anōgeon mega estrōmenon ekei hetoimasate

13. ἀπελθόντες δὲ εὗρον καθὼς εἴρηκεν αὐτοῖς• καὶ ἡτοίμασαν τὸ πάσχα.

apelthontes de heuron kathōs eirēken autois kai hētoimasan to pascha

14. Καὶ ὅτε ἐγένετο ἡ ὥρα, ἀνέπεσε, καὶ οἱ δώδεκα ἀπόστολοι σὺν αὐτῷ

kai hote egeneto hē hōra anepesen kai hoi dōdeka apostoloi syn autō

15. καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἐπιθυμίᾳ ἐπεθύμησα τοῦτο τὸ πάσχα φαγεῖν μεθ’ ὑμῶν πρὸ τοῦ με παθεῖν•

kai eipen pros autous epithymia epethymēsa touto to pascha fagein meth hymōn pro tou me pathein

16. λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οὐκέτι οὐ μὴ φάγω ἐξ αὐτοῦ, ἕως ὅτου πληρωθῇ ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ.

legō gar hymin hoti ouketi ou mē fagō eks autou heōs hotou plērōthē en tē basileia tou theou

17. καὶ δεξάμενος ποτήριον, εὐχαριστήσας εἶπε, Λάβετε τοῦτο, καὶ διαμερίσατε ἑαυτοῖς•

kai deksamenos potērion eucharistēsas eipen labete touto kai diamerisate heautois

18. λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ πίω ἀπὸ τοῦ γεννήματος τῆς ἀμπέλου, ἕως ὅτου ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἔλθῃ.

legō gar hymin hoti ou mē piō apo tou gennēmatos tēs ampelou heōs hotou hē basileia tou theou elthē

19. καὶ λαβὼν ἄρτον, εὐχαριστήσας ἔκλασε, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς, λέγων, Τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν διδόμενον• τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν.

kai labōn arton eucharistēsas eklasen kai edōken autois legōn touto estin to sōma mou to hyper hymōn didomenon touto poieite eis tēn emēn anamnēsin

20. ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι, λέγων, Τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐν τῷ αἵματί μου, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν ἐκχυνόμενον.

hōsautōs kai to potērion meta to deipnēsai legōn touto to potērion hē kainē diathēkē en tō haimati mou to hyper hymōn ekchynomenon

21. πλὴν ἰδού, ἡ χεὶρ τοῦ παραδιδόντος με μετ’ ἐμοῦ ἐπὶ τῆς τραπέζης.

plēn idou hē cheir tou paradidontos me met emou epi tēs trapezēs

22. καὶ ὁ μὲν υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου πορεύεται κατὰ τὸ ὡρισμένον• πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι’ οὗ παραδίδοται.

kai ho men hyios tou anthrōpou poreuetai kata to hōrismenon plēn ouai tō anthrōpō ekeinō di hou paradidotai

23. καὶ αὐτοὶ ἤρξαντο συζητεῖν πρὸς ἑαυτοὺς τὸ τίς ἄρα εἴη ἐξ αὐτῶν ὁ τοῦτο μέλλων πράσσειν.

kai autoi ērksanto syzētein pros heautous to tis ara eiē eks autōn ho touto mellōn prassein

24. Ἐγένετο δὲ καὶ φιλονεικία ἐν αὐτοῖς τὸ τίς αὐτῶν δοκεῖ εἶναι μείζων.

egeneto de kai filoneikia en autois to tis autōn dokei einai meizōn

25. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Οἱ βασιλεῖς τῶν ἐθνῶν κυριεύουσιν αὐτῶν, καὶ οἱ ἐξουσιάζοντες αὐτῶν εὐεργέται καλοῦνται.

ho de eipen autois hoi basileis tōn ethnōn kyrieuousin autōn kai hoi eksousiazontes autōn euergetai kalountai

26. ὑμεῖς δὲ οὐχ οὕτως• ἀλλ’ ὁ μείζων ἐν ὑμῖν γενέσθω ὡς ὁ νεώτερος• καὶ ὁ ἡγούμενος ὡς ὁ διακονῶν.

hymeis de ouch houtōs all ho meizōn en hymin genesthō hōs ho neōteros kai ho hēgoumenos hōs ho diakonōn

27. τίς γὰρ μείζων, ὁ ἀνακείμενος ἢ ὁ διακονῶν; οὐχὶ ὁ ἀνακείμενος; ἐγὼ δέ εἰμι ἐν μέσῳ ὑμῶν ὡς ὁ διακονῶν.

tis gar meizōn ho anakeimenos ē ho diakonōn ouchi ho anakeimenos egō de eimi en mesō hymōn hōs ho diakonōn

28. ὑμεῖς δέ ἐστε οἱ διαμεμενηκότες μετ’ ἐμοῦ ἐν τοῖς πειρασμοῖς μου•

hymeis de este hoi diamemenēkotes met emou en tois peirasmois mou

29. κἀγὼ διατίθεμαι ὑμῖν, καθὼς διέθετό μοι ὁ πατήρ μου, βασιλείαν,

kagō diatithemai hymin kathōs dietheto moi ho patēr mou basileian

30. ἵνα ἐσθίητε καὶ πίνητε ἐπὶ τῆς τραπέζης μου ἐν τῇ βασιλείᾳ μου, καὶ καθίσησθε ἐπὶ θρόνων, κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ.

hina esthiēte kai pinēte epi tēs trapezēs mou en tē basileia mou kai kathisēsthe epi thronōn krinontes tas dōdeka fylas tou israēl

31. εἶπε δὲ ὁ Κύριος, Σίμων Σίμων, ἰδού, ὁ Σατανᾶς ἐξῃτήσατο ὑμᾶς, τοῦ σινιάσαι ὡς τὸν σῖτον•

eipen de ho kyrios simōn simōn idou ho satanas eksētēsato hymas tou siniasai hōs ton siton

32. ἐγὼ δὲ ἐδεήθην περὶ σοῦ, ἵνα μὴ ἐκλείπῃ ἡ πίστις σου• καὶ σύ ποτε ἐπιστρέψας στήριξον τοὺς ἀδελφούς σου.

egō de edeēthēn peri sou hina mē ekleipē hē pistis sou kai sy pote epistrepsas stērikson tous adelfous sou

33. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, Κύριε, μετὰ σοῦ ἕτοιμός εἰμι καὶ εἰς φυλακὴν καὶ εἰς θάνατον πορεύεσθαι.

ho de eipen autō kyrie meta sou hetoimos eimi kai eis fylakēn kai eis thanaton poreuesthai

34. ὁ δὲ εἶπε, Λέγω σοι, Πέτρε, οὐ μή φωνήσει σήμερον ἀλέκτωρ, πρὶν ἢ τρὶς ἀπαρνήσῃ μή εἰδέναι με

ho de eipen legō soi petre ou mē fōnēsei sēmeron alektōr prin hē tris aparnēsē mē eidenai me

35. Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ὅτε ἀπέστειλα ὑμᾶς ἄτερ βαλαντίου καὶ πήρας καὶ ὑποδημάτων, μή τινος ὑστερήσατε; οἱ δὲ εἶπον, Οὐδενός.

kai eipen autois hote apesteila hymas ater balantiou kai pēras kai hypodēmatōn mē tinos hysterēsate hoi de eipon oudenos

36. εἶπεν οὖν αὐτοῖς, Ἀλλὰ νῦν ὁ ἔχων βαλάντιον ἀράτω, ὁμοίως καὶ πήραν• καὶ ὁ μὴ ἔχων, πωλησάτω τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ, καὶ ἀγορασάτω μάχαιραν.

eipen oun autois alla nyn ho echōn balantion aratō homoiōs kai pēran kai ho mē echōn pōlēsatō to himation autou kai agorasatō machairan

37. λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι ἔτι τοῦτο τὸ γεγραμμένον δεῖ τελεσθῆναι ἐν ἐμοί, τὸ Καὶ μετὰ ἀνόμων ἐλογίσθη• καὶ γὰρ τὰ περὶ ἐμοῦ τέλος ἔχει.

legō gar hymin hoti eti touto to gegrammenon dei telesthēnai en emoi to kai meta anomōn elogisthē kai gar ta peri emou telos echei

38. οἱ δὲ εἶπον, Κύριε, ἰδού, μάχαιραι ὧδε δύο. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ἱκανόν ἐστι.

hoi de eipon kyrie idou machairai hōde dyo ho de eipen autois hikanon estin

39. Καὶ ἐξελθὼν ἐπορεύθη κατὰ τὸ ἔθος εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν• ἠκολούθησαν δὲ αὐτῷ καὶ οἱ μαθηταί αὐτοῦ.

kai ekselthōn eporeuthē kata to ethos eis to oros tōn elaiōn ēkolouthēsan de autō kai hoi mathētai autou

40. γενόμενος δὲ ἐπὶ τοῦ τόπου, εἶπεν αὐτοῖς, Προσεύχεσθε μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμόν.

genomenos de epi tou topou eipen autois proseuchesthe mē eiselthein eis peirasmon

41. καὶ αὐτὸς ἀπεσπάσθη ἀπ’ αὐτῶν ὡσεὶ λίθου βολήν, καὶ θεὶς τὰ γόνατα προσηύχετο,

kai autos apespasthē ap autōn hōsei lithou bolēn kai theis ta gonata prosēucheto

42. λέγων, Πάτερ, εἰ βούλει παρένεγκε τὸ ποτήριον τοῦτο ἀπ’ ἐμοῦ• πλὴν μὴ τὸ θέλημά μου, ἀλλὰ τὸ σὸν γενέσθω.

legōn pater ei boulei parenegke to potērion touto ap emou plēn mē to thelēma mou alla to son genesthō

43. ὤφθη δὲ αὐτῷ ἄγγελος ἀπ’ οὐρανοῦ ἐνισχύων αὐτόν.

ōfthē de autō angelos ap ouranou enischyōn auton

44. καὶ γενόμενος ἐν ἀγωνίᾳ, ἐκτενέστερον προσηύχετο. ἐγένετο δὲ ὁ ἱδρὼς αὐτοῦ ὡσεὶ θρόμβοι αἵματος καταβαίνοντες ἐπὶ τὴν γῆν.

kai genomenos en agōnia ektenesteron prosēucheto egeneto de ho hidrōs autou hōsei thromboi haimatos katabainontes epi tēn gēn

45. καὶ ἀναστὰς ἀπὸ τῆς προσευχῆς, ἐλθὼν πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, εὗρεν αὐτοὺς κοιμωμένους ἀπὸ τῆς λύπης,

kai anastas apo tēs proseuchēs elthōn pros tous mathētas autou heuren autous koimōmenous apo tēs lypēs

46. καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τί καθεύδετε; ἀναστάντες προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν.

kai eipen autois ti katheudete anastantes proseuchesthe hina mē eiselthēte eis peirasmon

47. Ἔτι δέ αὐτοῦ λαλοῦντος, ἰδού, ὄχλος, καὶ ὁ λεγόμενος Ἰούδας, εἷς τῶν δώδεκα, προήρχετο αὐτῶν, καὶ ἤγγισε τῷ Ἰησοῦ φιλῆσαι αὐτόν.

eti de autou lalountos idou ochlos kai ho legomenos ioudas heis tōn dōdeka proērcheto autōn kai ēngisen tō iēsou filēsai auton

48. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Ἰούδα, φιλήματι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου παραδίδως;

ho de iēsous eipen autō iouda filēmati ton hyion tou anthrōpou paradidōs

49. ἰδόντες δὲ οἱ περὶ αὐτὸν τὸ ἐσόμενον εἶπον αὐτῷ, Κύριε, εἰ πατάξομεν ἐν μαχαίρᾳ;

idontes de hoi peri auton to esomenon eipon autō kyrie ei pataksomen en machaira

50. καὶ ἐπάταξεν εἷς τις ἐξ αὐτῶν τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως, καὶ ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸ οὖς τὸ δεξιόν.

kai epataksen heis tis eks autōn ton doulon tou archiereōs kai afeilen autou to ous to deksion

51. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἐᾶτε ἕως τούτου. καὶ ἁψάμενος τοῦ ὠτίου, αὐτοῦ, ἰάσατο αὐτόν

apokritheis de ho iēsous eipen eate heōs toutou kai hapsamenos tou ōtiou autou iasato auton

52. εἶπε δὲ ὁ Ἰησοῦς πρὸς τοὺς παραγενομένους ἐπ’ αὐτὸν ἀρχιερεῖς καὶ στρατηγοὺς τοῦ ἱεροῦ καὶ πρεσβυτέρους, Ὡς ἐπὶ λῃστὴν ἐξεληλύθατε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων;

eipen de ho iēsous pros tous paragenomenous ep auton archiereis kai stratēgous tou hierou kai presbyterous hōs epi lēstēn ekselēlythate meta machairōn kai ksylōn

53. καθ’ ἡμέραν ὄντος μου μεθ’ ὑμῶν ἐν τῷ ἱερῷ, οὐκ ἐξετείνατε τὰς χεῖρας ἐπ’ ἐμέ. ἀλλ’ αὕτη ὑμῶν ἐστιν ἡ ὥρα, καὶ ἡ ἐξουσία τοῦ σκότους.

kath hēmeran ontos mou meth hymōn en tō hierō ouk ekseteinate tas cheiras ep eme all hautē hymōn estin hē hōra kai hē eksousia tou skotous

54. Συλλαβόντες δὲ αὐτὸν ἤγαγον, καὶ εἰσήγαγον αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀρχιερέως. ὁ δὲ Πέτρος ἠκολούθει μακρόθεν.

syllabontes de auton ēgagon kai eisēgagon auton eis ton oikon tou archiereōs ho de petros ēkolouthei makrothen

55. ἀψάντων δὲ πῦρ ἐν μέσῳ τῆς αὐλῆς, καὶ συγκαθισάντων αὐτῶν, ἐκάθητο ὁ Πέτρος ἐν μέσῳ αὐτῶν.

apsantōn de pyr en mesō tēs aulēs kai sygkathisantōn autōn ekathēto ho petros en mesō autōn

56. ἰδοῦσα δὲ αὐτὸν παιδίσκη τις καθήμενον πρὸς τὸ φῶς, καὶ ἀτενίσασα αὐτῷ, εἶπε, Καὶ οὗτος σὺν αὐτῷ ἦν.

idousa de auton paidiskē tis kathēmenon pros to fōs kai atenisasa autō eipen kai houtos syn autō ēn

57. ὁ δὲ ἠρνήσατο αὐτόν, λέγων, Γύναι, οὐκ οἶδα αὐτόν.

ho de ērnēsato auton legōn gynai ouk oida auton

58. καὶ μετὰ βραχὺ ἕτερος ἰδὼν αὐτὸν ἔφη, Καὶ σὺ ἐξ αὐτῶν εἶ. ὁ δὲ Πέτρος εἴπεν, Ἄνθρωπε, οὐκ εἰμί.

kai meta brachy heteros idōn auton efē kai sy eks autōn ei ho de petros eipen anthrōpe ouk eimi

59. καὶ διαστάσης ὡσεὶ ὥρας μιᾶς, ἄλλος τις διϊσχυρίζετο, λέγων, Ἐπ’ ἀληθείας καὶ οὗτος μετ’ αὐτοῦ ἦν• καὶ γὰρ Γαλιλαῖός ἐστιν.

kai diastasēs hōsei hōras mias allos tis diischyrizeto legōn ep alētheias kai houtos met autou ēn kai gar galilaios estin

60. εἶπε δὲ ὁ Πέτρος, Ἄνθρωπε, οὐκ οἶδα ὃ λέγεις. καὶ παραχρῆμα, ἔτι λαλοῦντος αὐτοῦ, ἐφώνησεν ὁ ἀλέκτωρ.

eipen de ho petros anthrōpe ouk oida ho legeis kai parachrēma eti lalountos autou efōnēsen ho alektōr

61. καὶ στραφεὶς ὁ Κύριος ἐνέβλεψε τῷ Πέτρῳ. καὶ ὑπεμνήσθη ὁ Πέτρος τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου, ὡς εἶπεν αὐτῷ ὅτι Πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι, ἀπαρνήσῃ με τρίς.

kai strafeis ho kyrios eneblepsen tō petrō kai hypemnēsthē ho petros tou logou tou kyriou hōs eipen autō hoti prin alektora fōnēsai aparnēsē me tris

62. καὶ ἐξελθὼν ἔξω ὁ Πέτρος ἔκλαυσε πικρῶς.

kai ekselthōn eksō ho petros eklausen pikrōs

63. Καὶ οἱ ἄνδρες οἱ συνέχοντες τὸν Ἰησοῦν ἐνέπαιζον αὐτῷ, δέροντες.

kai hoi andres hoi synechontes ton iēsoun enepaizon autō derontes

64. καὶ περικαλύψαντες αὐτόν, ἔτυπτον αὐτοῦ τὸ πρόσωπον, καὶ ἐπηρώτων αὐτόν, λέγοντες, Προφήτευσον• τίς ἐστιν ὁ παίσας σε;

kai perikalypsantes auton etypton autou to prosōpon kai epērōtōn auton legontes profēteuson tis estin ho paisas se

65. καὶ ἕτερα πολλὰ βλασφημοῦντες ἔλεγον εἰς αὐτόν.

kai hetera polla blasfēmountes elegon eis auton

66. Καὶ ὡς ἐγένετο ἡμέρα, συνήχθη τὸ πρεσβυτέριον τοῦ λαοῦ, ἀρχιερεῖς τε καὶ γραμματεῖς, καὶ ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς τὸ συνέδριον ἑαυτῶν, λέγοντες,

kai hōs egeneto hēmera synēchthē to presbyterion tou laou archiereis te kai grammateis kai anēgagon auton eis to synedrion heautōn legontes

67. Εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός, εἰπὲ ἡμῖν. εἶπε δὲ αὐτοῖς, Ἐὰν ὑμῖν εἴπω, οὐ μὴ πιστεύσητε•

ei sy ei ho christos eipe hēmin eipen de autois ean hymin eipō ou mē pisteusēte

68. ἐὰν δὲ καὶ ἐρωτήσω, οὐ μὴ ἀποκριθῆτέ μοι, ἢ ἀπολύσητε.

ean de kai erōtēsō ou mē apokrithēte moi hē apolysēte

69. ἀπὸ τοῦ νῦν ἔσται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καθήμενος ἐκ δεξιῶν τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ.

apo tou nyn estai ho hyios tou anthrōpou kathēmenos ek deksiōn tēs dynameōs tou theou

70. εἶπον δὲ πάντες, Σὺ οὖν εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ; ὁ δὲ πρὸς αὐτοὺς ἔφη, Ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐγώ εἰμι.

eipon de pantes sy oun ei ho hyios tou theou ho de pros autous efē hymeis legete hoti egō eimi

71. οἱ δὲ εἶπον, Τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτυρίας; αὐτοὶ γὰρ ἠκούσαμεν ἀπὸ τοῦ στόματος αὐτοῦ.

hoi de eipon ti eti chreian echomen martyrias autoi gar ēkousamen apo tou stomatos autou

Κεφαλαιο 23

1. Καὶ ἀναστὰν ἅπαν τὸ πλῆθος αὐτῶν, ἤγαγεν αὐτὸν ἐπὶ τὸν Πιλάτον.

kai anastan hapan to plēthos autōn ēgagen auton epi ton pilaton

2. ἤρξαντο δὲ κατηγορεῖν αὐτοῦ, λέγοντες, Τοῦτον εὕρομεν διαστρέφοντα τὸ ἔθνος, καὶ κωλύοντα Καίσαρι φόρους διδόναι, λέγοντα ἑαυτὸν Χριστὸν βασιλέα εἶναι.

ērksanto de katēgorein autou legontes touton heuromen diastrefonta to ethnos kai kōlyonta kaisari forous didonai legonta heauton christon basilea einai

3. ὁ δὲ Πιλάτος ἐπηρώτησεν αὐτόν, λέγων, Σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτῷ ἔφη, Σὺ λέγεις.

ho de pilatos epērōtēsen auton legōn sy ei ho basileus tōn ioudaiōn ho de apokritheis autō efē sy legeis

4. ὁ δὲ Πιλάτος εἶπε πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ τοὺς ὄχλους, Οὐδὲν εὑρίσκω αἴτιον ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ.

ho de pilatos eipen pros tous archiereis kai tous ochlous ouden heuriskō aition en tō anthrōpō toutō

5. οἱ δὲ ἐπίσχυον, λέγοντες ὅτι Ἀνασείει τὸν λαόν, διδάσκων καθ’ ὅλης τῆς Ἰουδαίας, ἀρξάμενος ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἕως ὧδε.

hoi de epischyon legontes hoti anaseiei ton laon didaskōn kath holēs tēs ioudaias arksamenos apo tēs galilaias heōs hōde

6. Πιλάτος δὲ ἀκούσας Γαλιλαίαν ἐπηρώτησεν εἰ ὁ ἄνθρωπος Γαλιλαῖός ἐστι.

pilatos de akousas galilaian epērōtēsen ei ho anthrōpos galilaios estin

7. καὶ ἐπιγνοὺς ὅτι ἐκ τῆς ἐξουσίας Ἡρώδου ἐστὶν, ἀνέπεμψεν αὐτὸν πρὸς Ἡρώδην, ὄντα καὶ αὐτὸν ἐν Ἱεροσολύμοις ἐν ταύταις ταῖς ἡμέραις.

kai epignous hoti ek tēs eksousias hērōdou estin anepempsen auton pros hērōdēn onta kai auton en ierosolymois en tautais tais hēmerais

8. Ὁ δὲ Ἡρώδης ἰδὼν τὸν Ἰησοῦν ἐχάρη λίαν• ἦν γὰρ θέλων ἐξ ἱκανοῦ ἰδεῖν αὐτόν, διὰ τὸ ἀκούειν πολλὰ περὶ αὐτοῦ• καὶ ἤλπιζέ τι σημεῖον ἰδεῖν ὑπ’ αὐτοῦ γινόμενον.

ho de hērōdēs idōn ton iēsoun echarē lian ēn gar thelōn eks hikanou idein auton dia to akouein polla peri autou kai ēlpizen ti sēmeion idein hyp autou ginomenon

9. ἐπηρώτα δὲ αὐτὸν ἐν λόγοις ἱκανοῖς• αὐτὸς δὲ οὐδὲν ἀπεκρίνατο αὐτῷ.

epērōta de auton en logois hikanois autos de ouden apekrinato autō

10. εἱστήκεισαν δὲ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς, εὐτόνως κατηγοροῦντες αὐτοῦ.

heistēkeisan de hoi archiereis kai hoi grammateis eutonōs katēgorountes autou

11. ἐξουθενήσας δὲ αὐτὸν ὁ Ἡρώδης σὺν τοῖς στρατεύμασιν αὐτοῦ, καὶ ἐμπαίξας, περιβαλὼν αὐτὸν ἐσθῆτα λαμπράν, ἀνέπεμψεν αὐτὸν τῷ Πιλάτῳ.

eksouthenēsas de auton ho hērōdēs syn tois strateumasin autou kai empaiksas peribalōn auton esthēta lampran anepempsen auton tō pilatō

12. ἐγένοντο δὲ φίλοι ὅ τε Πιλάτος καὶ ὁ Ἡρώδης ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ μετ’ ἀλλήλων• προϋπῆρχον γὰρ ἐν ἔχθρᾳ ὄντες πρὸς ἑαυτούς.

egenonto de filoi ho te pilatos kai ho hērōdēs en autē tē hēmera met allēlōn proupērchon gar en echthra ontes pros heautous

13. Πιλᾶτος δὲ συγκαλεσάμενος τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ τὸν λαόν,

pilatos de sygkalesamenos tous archiereis kai tous archontas kai ton laon

14. εἶπε πρὸς αὐτούς, Προσηνέγκατέ μοι τὸν ἄνθρωπον τοῦτον, ὡς ἀποστρέφοντα τὸν λαόν• καὶ ἰδού, ἐγὼ ἐνώπιον ὑμῶν ἀνακρίνας οὐδὲν εὗρον ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ αἴτιον, ὧν κατηγορεῖτε κατ’ αὐτοῦ•

eipen pros autous prosēnegkate moi ton anthrōpon touton hōs apostrefonta ton laon kai idou egō enōpion hymōn anakrinas ouden heuron en tō anthrōpō toutō aition hōn katēgoreite kat autou

15. ἀλλ’ οὐδὲ Ἡρώδης• ἀνέπεμψα γὰρ ὑμᾶς πρὸς αὐτόν, καὶ ἰδού, οὐδὲν, ἄξιον θανάτου ἐστὶ πεπραγμένον αὐτῷ.

all oude hērōdēs anepempsa gar hymas pros auton kai idou ouden aksion thanatou estin pepragmenon autō

16. παιδεύσας οὖν αὐτὸν ἀπολύσω.

paideusas oun auton apolysō

17. ἀνάγκην δὲ εἶχεν ἀπολύειν αὐτοῖς κατὰ ἑορτὴν ἕνα.

anagkēn de eichen apolyein autois kata heortēn hena

18. ἀνέκραξαν δὲ παμπληθεί λέγοντες, Αἶρε τοῦτον, ἀπόλυσον δὲ ἡμῖν τὸν Βαραββᾶν•

anekraksan de pamplēthei legontes aire touton apolyson de hēmin ton barabban

19. ὅστις ἦν διὰ στάσιν τινὰ γενομένην ἐν τῇ πόλει καὶ φόνον, βεβλημένος εἰς φυλακήν.

hostis ēn dia stasin tina genomenēn en tē polei kai fonon beblēmenos eis fylakēn

20. πάλιν οὖν ὁ Πιλᾶτος προσεφώνησε, θέλων ἀπολῦσαι τὸν Ἰησοῦν.

palin oun ho pilatos prosefōnēsen thelōn apolysai ton iēsoun

21. οἱ δὲ ἐπεφώνουν, λέγοντες, Σταύρωσον, σταύρωσον αὐτόν.

hoi de epefōnoun legontes staurōson staurōson auton

22. ὁ δὲ τρίτον εἶπε πρὸς αὐτούς, Τί γὰρ κακὸν ἐποίησεν οὗτος; οὐδὲν αἴτιον θανάτου εὗρον ἐν αὐτῷ• παιδεύσας οὖν αὐτὸν ἀπολύσω.

ho de triton eipen pros autous ti gar kakon epoiēsen houtos ouden aition thanatou heuron en autō paideusas oun auton apolysō

23. οἱ δὲ ἐπέκειντο φωναῖς μεγάλαις, αἰτούμενοι αὐτὸν σταυρωθῆναι• καὶ κατίσχυον αἱ φωναὶ αὐτῶν καὶ τῶν ἀρχιερέων.

hoi de epekeinto fōnais megalais aitoumenoi auton staurōthēnai kai katischyon hai fōnai autōn kai tōn archiereōn

24. ὁ δὲ Πιλᾶτος ἐπέκρινε γενέσθαι τὸ αἴτημα αὐτῶν.

ho de pilatos epekrinen genesthai to aitēma autōn

25. ἀπέλυσε δὲ αὐτοῖς τὸν διὰ στάσιν καὶ φόνον βεβλημένον εἰς τὴν φυλακήν, ὃν ᾐτοῦντο• τὸν δὲ Ἰησοῦν παρέδωκε τῷ θελήματι αὐτῶν.

apelysen de autois ton dia stasin kai fonon beblēmenon eis tēn fylakēn hon ētounto ton de iēsoun paredōken tō thelēmati autōn

26. Καὶ ὡς ἀπήγαγον αὐτόν, ἐπιλαβόμενοι Σίμωνος τινος Κυρηναίου τοῦ ἐρχομένου ἀπ’ ἀγροῦ, ἐπέθηκαν αὐτῷ τὸν σταυρόν, φέρειν ὄπισθεν τοῦ Ἰησοῦ.

kai hōs apēgagon auton epilabomenoi simōnos tinos kyrēnaiou tou erchomenou ap agrou epethēkan autō ton stauron ferein opisthen tou iēsou

27. Ἠκολούθει δὲ αὐτῷ πολὺ πλῆθος τοῦ λαοῦ, καὶ γυναικῶν αἳ καὶ ἐκόπτοντο καὶ ἐθρήνουν αὐτόν.

ēkolouthei de autō poly plēthos tou laou kai gynaikōn hai kai ekoptonto kai ethrēnoun auton

28. στραφεὶς δὲ πρὸς αὐτὰς ὁ Ἰησοῦς εἶπε, Θυγατέρες Ἰερουσαλήμ, μὴ κλαίετε ἐπ’ ἐμέ, πλὴν ἐφ’ ἑαυτὰς κλαίετε καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ὑμῶν

strafeis de pros autas ho iēsous eipen thygateres ierousalēm mē klaiete ep eme plēn ef heautas klaiete kai epi ta tekna hymōn

29. ὅτι ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι ἐν αἷς ἐροῦσι, Μακάριαι αἱ στεῖραι, καὶ κοιλίαι αἳ οὐκ ἐγέννησαν, καὶ μαστοὶ οἳ οὐκ ἔθήλασαν.

hoti idou erchontai hēmerai en hais erousin makariai hai steirai kai koiliai hai ouk egennēsan kai mastoi hoi ouk ethēlasan

30. τότε ἄρξονται λέγειν τοῖς ὄρεσι, Πέσετε ἐφ’ ἡμᾶς• καὶ τοῖς βουνοῖς, Καλύψατε ἡμᾶς.

tote arksontai legein tois oresin pesete ef hēmas kai tois bounois kalypsate hēmas

31. ὅτι εἰ ἐν τῷ ὑγρῷ ξύλῳ ταῦτα ποιοῦσιν, ἐν τῷ ξηρῷ τί γένηται;

hoti ei en tō hygrō ksylō tauta poiousin en tō ksērō ti genētai

32. Ἤγοντο δὲ καὶ ἕτεροι δύο κακοῦργοι σὺν αὐτῷ ἀναιρεθῆναι.

ēgonto de kai heteroi dyo kakourgoi syn autō anairethēnai

33. Καὶ ὅτε ἀπῆλθον ἐπὶ τὸν τόπον τὸν καλούμενον Κρανίον, ἐκεῖ ἐσταύρωσαν αὐτόν, καὶ τοὺς κακούργους, ὃν μὲν ἐκ δεξιῶν, ὃν δὲ ἐξ ἀριστερῶν.

kai hote apēlthon epi ton topon ton kaloumenon kranion ekei estaurōsan auton kai tous kakourgous hon men ek deksiōn hon de eks aristerōn

34. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἔλεγε, Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς• οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι. διαμεριζόμενοι δὲ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, ἔβαλον κλῆρον.

ho de iēsous elegen pater afes autois ou gar oidasin ti poiousin diamerizomenoi de ta himatia autou ebalon klēron

35. καὶ εἱστήκει ὁ λαὸς θεωρῶν. ἐξεμυκτήριζον δὲ καὶ οἱ ἄρχοντες σὺν αὐτοῖς, λέγοντες, Ἄλλους ἔσωσε, σωσάτω ἑαυτόν, εἰ οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός, ὁ τοῦ Θεοῦ ἐκλεκτός.

kai heistēkei ho laos theōrōn eksemyktērizon de kai hoi archontes syn autois legontes allous esōsen sōsatō heauton ei houtos estin ho christos ho tou theou eklektos

36. ἐνέπαιζον δὲ αὐτῷ καὶ οἱ στρατιῶται, προσερχόμενοι καὶ ὄξος προσφέροντες αὐτῷ,

enepaizon de autō kai hoi stratiōtai proserchomenoi kai oksos prosferontes autō

37. καὶ λέγοντες, Εἰ σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων, σῶσον σεαυτόν.

kai legontes ei sy ei ho basileus tōn ioudaiōn sōson seauton

38. ἦν δὲ καὶ ἐπιγραφὴ γεγραμμένη ἐπ’ αὐτῷ γράμμασιν Ἑλληνικοῖς καὶ Ρωμαϊκοῖς καὶ Ἑβραϊκοῖς, Οὗτός ἐστιν ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων.

ēn de kai epigrafē gegrammenē ep autō grammasin ellēnikois kai rōmaikois kai ebraikois houtos estin ho basileus tōn ioudaiōn

39. Εἷς δὲ τῶν κρεμασθέντων κακούργων ἐβλασφήμει αὐτόν, λέγων, Εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός, σῶσον σεαυτὸν καὶ ἡμᾶς.

heis de tōn kremasthentōn kakourgōn eblasfēmei auton legōn ei sy ei ho christos sōson seauton kai hēmas

40. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἕτερος ἐπετίμα αὐτῷ, λέγων, Οὐδὲ φοβῇ σὺ τὸν Θεόν, ὅτι ἐν τῷ αὐτῷ κρίματι εἶ;

apokritheis de ho heteros epetima autō legōn oude fobē sy ton theon hoti en tō autō krimati ei

41. καὶ ἡμεῖς μὲν δικαίως, ἄξια γὰρ ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν• οὗτος δὲ οὐδὲν ἄτοπον ἔπραξε.

kai hēmeis men dikaiōs aksia gar hōn epraksamen apolambanomen houtos de ouden atopon epraksen

42. καὶ ἔλεγε τᾠ Ἰησοῦ, Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἕν τῇ βασιλείᾳ σου.

kai elegen tō iēsou mnēsthēti mou kyrie hotan elthēs en tē basileia sou

43. καὶ εἶπεν αὐτῷ, ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν λέγω σοι, σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ.

kai eipen autō ho iēsous amēn legō soi sēmeron met emou esē en tō paradeisō

44. Ἦν δὲ ὡσεὶ ὥρα ἕκτη, καὶ σκότος ἐγένετο ἐφ ὅλην τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐννάτης

ēn de hōsei hōra hektē kai skotos egeneto ef holēn tēn gēn heōs hōras ennatēs

45. καὶ ἐσκοτίσθη ὁ ἥλιος, καί ἐσχίσθη τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ μέσον.

kai eskotisthē ho hēlios kai eschisthē to katapetasma tou naou meson

46. καὶ φωνήσας φωνῇ μεγάλῃ ὁ Ἰησοῦς εἶπε, Πάτερ, εἰς χεῖράς σου παραθήσομαι τὸ πνεῦμά μου• καὶ ταῦτα εἰπὼν ἐξέπνευσεν.

kai fōnēsas fōnē megalē ho iēsous eipen pater eis cheiras sou parathēsomai to pneuma mou kai tauta eipōn eksepneusen

47. ἰδὼν δὲ ὁ ἑκατόνταρχος τὸ γενόμενον, ἐδόξασε τὸν Θεόν, λέγων, Ὄντως ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος ἦν.

idōn de ho hekatontarchos to genomenon edoksasen ton theon legōn ontōs ho anthrōpos houtos dikaios ēn

48. καὶ πάντες οἱ συμπαραγενόμενοι ὄχλοι ἐπὶ τὴν θεωρίαν ταύτην, θεωροῦντες τὰ γενόμενα, τύπτοντες ἑαυτῶν τὰ στήθη ὑπέστρεφον.

kai pantes hoi symparagenomenoi ochloi epi tēn theōrian tautēn theōrountes ta genomena typtontes heautōn ta stēthē hypestrefon

49. εἱστήκεισαν δὲ πάντες οἱ γνωστοὶ αὐτοῦ μακρόθεν, καὶ γυναῖκες αἱ συνακολουθήσασαι αὐτῷ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας, ὁρῶσαι ταῦτα.

heistēkeisan de pantes hoi gnōstoi autou makrothen kai gynaikes hai synakolouthēsasai autō apo tēs galilaias horōsai tauta

50. Καὶ ἰδού, ἀνὴρ ὀνόματι Ἰωσήφ, βουλευτὴς ὑπάρχων, ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ δίκαιος

kai idou anēr onomati iōsēf bouleutēs hyparchōn anēr agathos kai dikaios

51. οὗτος οὐκ ἦν συγκατατεθειμένος τῇ βουλῇ καὶ τῇ πράξει αὐτῶν, ἀπὸ Ἁριμαθαίας πόλεως τῶν Ἰουδαίων, ὃς καὶ προσεδέχετο καὶ αὐτὸς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ•

houtos ouk ēn sygkatatetheimenos tē boulē kai tē praksei autōn apo arimathaias poleōs tōn ioudaiōn hos kai prosedecheto kai autos tēn basileian tou theou

52. οὗτος προσελθὼν τῷ Πιλάτῳ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ.

houtos proselthōn tō pilatō ētēsato to sōma tou iēsou

53. καὶ καθελὼν αὐτὸ ἐνετύλιξεν αὐτὸ σινδόνι, καὶ ἔθηκεν αὐτὸ ἐν μνήματι λαξευτῷ, οὗ οὐκ ἦν οὐδέπω οὐδεὶς κείμενος.

kai kathelōn auto enetyliksen auto sindoni kai ethēken auto en mnēmati lakseutō hou ouk ēn oudepō oudeis keimenos

54. καὶ ἡμέρα ἦν Παρασκευή, καὶ σάββατον ἐπέφωσκε.

kai hēmera ēn paraskeuē kai sabbaton epefōsken

55. κατακολουθήσασαι δὲ καὶ γυναῖκες, αἵτινες ἦσαν συνεληλυθυῖαι αὐτῷ ἐκ τῆς Γαλιλαίας, ἐθεάσαντο τὸ μνημεῖον, καὶ ὡς ἐτέθη τὸ σῶμα αὐτοῦ.

katakolouthēsasai de kai gynaikes haitines ēsan synelēlythyiai autō ek tēs galilaias etheasanto to mnēmeion kai hōs etethē to sōma autou

56. ὑποστρέψασαι δὲ ἡτοίμασαν ἀρώματα καὶ μύρα. Καὶ τὸ μὲν σάββατον ἡσύχασαν κατὰ τὴν ἐντολήν

hypostrepsasai de hētoimasan arōmata kai myra kai to men sabbaton hēsychasan kata tēn entolēn

Κεφαλαιο 24

1. τῇ δὲ μιᾷ τῶν σαββάτων, ὄρθρου βαθέος, ἦλθον ἐπὶ τὸ μνῆμα, φέρουσαι ἃ ἡτοίμασαν ἀρώματα, καί τινες σὺν αὐταῖς

tē de mia tōn sabbatōn orthrou batheos ēlthon epi to mnēma ferousai ha hētoimasan arōmata kai tines syn autais

2. εὗρον δὲ τὸν λίθον ἀποκεκυλισμένον ἀπὸ τοῦ μνημείου

heuron de ton lithon apokekylismenon apo tou mnēmeiou

3. καὶ εἰσελθοῦσαι οὐχ εὗρον τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.

kai eiselthousai ouch heuron to sōma tou kyriou iēsou

4. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ διαπορεῖσθαι αὐτὰς περὶ τούτου, καὶ ἰδού, δύο ἄνδρες ἐπέστησαν αὐταῖς ἐν ἐσθήσεσιν ἀστραπτούσαις•

kai egeneto en tō diaporeisthai autas peri toutou kai idou dyo andres epestēsan autais en esthēsesin astraptousais

5. ἐμφόβων δὲ γενομένων αὐτῶν, καὶ κλινουσῶν τὸ πρόσωπον εἰς τὴν γῆν, εἶπον πρὸς αὐτάς, Τί ζητεῖτε τὸν ζῶντα μετὰ τῶν νεκρῶν;

emfobōn de genomenōn autōn kai klinousōn to prosōpon eis tēn gēn eipon pros autas ti zēteite ton zōnta meta tōn nekrōn

6. οὐκ ἔστιν ὧδε, ἀλλ’ ἠγέρθη• μνήσθητε ὡς ἐλάλησεν ὑμῖν, ἔτι ὢν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ,

ouk estin hōde all ēgerthē mnēsthēte hōs elalēsen hymin eti ōn en tē galilaia

7. λέγων, ὅτι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου παραδοθῆναι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων ἁμαρτωλῶν, καὶ σταυρωθῆναι, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστῆναι.

legōn hoti dei ton hyion tou anthrōpou paradothēnai eis cheiras anthrōpōn hamartōlōn kai staurōthēnai kai tē tritē hēmera anastēnai

8. καὶ ἐμνήσθησαν τῶν ῥημάτων αὐτοῦ,

kai emnēsthēsan tōn rēmatōn autou

9. καὶ ὑποστρέψασαι ἀπὸ τοῦ μνημείου, ἀπήγγειλαν ταῦτα πάντα τοῖς ἕνδεκα καὶ πᾶσι τοῖς λοιποῖς.

kai hypostrepsasai apo tou mnēmeiou apēngeilan tauta panta tois hendeka kai pasin tois loipois

10. ἦσαν δὲ ἡ Μαγδαληνὴ Μαρία καὶ Ἰωάννα καὶ Μαρία Ἰακώβου, καὶ αἱ λοιπαὶ σὺν αὐταῖς, αἵ ἔλεγον πρὸς τοὺς ἀποστόλους ταῦτα.

ēsan de hē magdalēnē maria kai iōanna kai maria iakōbou kai hai loipai syn autais hai elegon pros tous apostolous tauta

11. καὶ ἐφάνησαν ἐνώπιον αὐτῶν ὡσεὶ λῆρος τὰ ῥήματα αὐτῶν, καὶ ἠπίστουν αὐταῖς.

kai efanēsan enōpion autōn hōsei lēros ta rēmata autōn kai ēpistoun autais

12. ὁ δὲ Πέτρος ἀναστὰς ἔδραμεν ἐπὶ τὸ μνημεῖον, καὶ παρακύψας βλέπει τὰ ὀθόνια κείμενα μόνα• καὶ ἀπῆλθε, πρὸς ἑαυτὸν θαυμάζων τὸ γεγονός.

ho de petros anastas edramen epi to mnēmeion kai parakypsas blepei ta othonia keimena mona kai apēlthen pros heauton thaumazōn to gegonos

13. Καὶ ἰδού, δύο ἐξ αὐτῶν ἦσαν πορευόμενοι ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ εἰς κώμην ἀπέχουσαν σταδίους ἑξήκοντα ἀπὸ Ἰερουσαλήμ, ᾗ ὄνομα Ἐμμαούς.

kai idou dyo eks autōn ēsan poreuomenoi en autē tē hēmera eis kōmēn apechousan stadious heksēkonta apo ierousalēm hē onoma emmaous

14. καὶ αὐτοὶ ὡμίλουν πρὸς ἀλλήλους περὶ πάντων τῶν συμβεβηκότων τούτων.

kai autoi hōmiloun pros allēlous peri pantōn tōn symbebēkotōn toutōn

15. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὁμιλεῖν αὐτοὺς καὶ συζητεῖν, καὶ αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς ἐγγίσας συνεπορεύετο αὐτοῖς

kai egeneto en tō homilein autous kai syzētein kai autos ho iēsous engisas syneporeueto autois

16. οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ἐκρατοῦντο τοῦ μὴ ἐπιγνῶναι αὐτόν.

hoi de ofthalmoi autōn ekratounto tou mē epignōnai auton

17. εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς, Τίνες οἱ λόγοι οὗτοι οὓς ἀντιβάλλετε πρὸς ἀλλήλους περιπατοῦντες, καὶ ἐστὲ σκυθρωποί;

eipen de pros autous tines hoi logoi houtoi hous antiballete pros allēlous peripatountes kai este skythrōpoi

18. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ εἷς ᾧ ὄνομα Κλεόπας, εἶπε πρὸς αὐτόν, Σὺ μόνος παροικεῖς ἐν Ἰερουσαλήμ, καὶ οὐκ ἔγνως τὰ γενόμενα ἐν αὐτῇ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις;

apokritheis de ho heis hō onoma kleopas eipen pros auton sy monos paroikeis en ierousalēm kai ouk egnōs ta genomena en autē en tais hēmerais tautais

19. καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ποῖα; οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ, Τὰ περὶ Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου, ὃς ἐγένετο ἀνὴρ προφήτης δυνατὸς ἐν ἔργῳ καὶ λόγῳ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καὶ παντὸς τοῦ λαοῦ•

kai eipen autois poia hoi de eipon autō ta peri iēsou tou nazōraiou hos egeneto anēr profētēs dynatos en ergō kai logō enantion tou theou kai pantos tou laou

20. ὅπως τε παρέδωκαν αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ἄρχοντες ἡμῶν εἰς κρίμα θανάτου, καὶ ἐσταύρωσαν αὐτόν.

hopōs te paredōkan auton hoi archiereis kai hoi archontes hēmōn eis krima thanatou kai estaurōsan auton

21. ἡμεῖς δὲ ἠλπίζομεν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ μέλλων λυτροῦσθαι τὸν Ἰσραήλ. ἀλλά γε σὺν πᾶσι τούτοις τρίτην ταύτην ἡμέραν ἄγει σήμερον ἀφ’ οὗ ταῦτα ἐγένετο.

hēmeis de ēlpizomen hoti autos estin ho mellōn lytrousthai ton israēl alla ge syn pasin toutois tritēn tautēn hēmeran agei sēmeron af hou tauta egeneto

22. ἀλλὰ καὶ γυναῖκές τινες ἐξ ἡμῶν ἐξέστησαν ἡμᾶς, γενόμεναι ὀρθριαὶ ἐπὶ τὸ μνημεῖον•

alla kai gynaikes tines eks hēmōn eksestēsan hēmas genomenai orthriai epi to mnēmeion

23. καὶ μὴ εὑροῦσαι τὸ σῶμα αὐτοῦ, ἦλθον λέγουσαι καὶ ὀπτασίαν ἀγγέλων ἑωρακέναι, οἳ λέγουσιν αὐτὸν ζῇν.

kai mē heurousai to sōma autou ēlthon legousai kai optasian angelōn heōrakenai hoi legousin auton zēn

24. καὶ ἀπῆλθόν τινες τῶν σὺν ἡμῖν ἐπὶ τὸ μνημεῖον, καὶ εὗρον οὕτω καθὼς καὶ αἱ γυναῖκες εἶπον• αὐτὸν δὲ οὐκ εἶδον.

kai apēlthon tines tōn syn hēmin epi to mnēmeion kai heuron houtōs kathōs kai hai gynaikes eipon auton de ouk eidon

25. καὶ αὐτὸς εἶπε πρὸς αὐτούς, Ὦ ἀνόητοι καὶ βραδεῖς τῇ καρδίᾳ τοῦ πιστεύειν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐλάλησαν οἱ προφῆται•

kai autos eipen pros autous ō anoētoi kai bradeis tē kardia tou pisteuein epi pasin hois elalēsan hoi profētai

26. οὐχὶ ταῦτα ἔδει παθεῖν τὸν Χριστόν, καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ;

ouchi tauta edei pathein ton christon kai eiselthein eis tēn doksan autou

27. καὶ ἀρξάμενος ἀπὸ Μωσέως καὶ ἀπὸ πάντων τῶν προφητῶν, διηρμήνευεν αὐτοῖς ἐν πάσαις ταῖς γραφαῖς τὰ περὶ ἑαυτοῦ.

kai arksamenos apo mōseōs kai apo pantōn tōn profētōn diērmēneuen autois en pasais tais grafais ta peri heautou

28. καὶ ἤγγισαν εἰς τὴν κώμην οὗ ἐπορεύοντο• καὶ αὐτὸς προσεποιεῖτο πορρωτέρω πορεύεσθαι.

kai ēngisan eis tēn kōmēn hou eporeuonto kai autos prosepoieito porrōterō poreuesthai

29. καὶ παρεβιάσαντο αὐτόν, λέγοντες, Μεῖνον μεθ’ ἡμῶν, ὅτι πρὸς ἑσπέραν ἐστί, καὶ κέκλικεν ἡ ἡμέρα. καὶ εἰσῆλθε τοῦ μεῖναι σὺν αὐτοῖς.

kai parebiasanto auton legontes meinon meth hēmōn hoti pros hesperan estin kai kekliken hē hēmera kai eisēlthen tou meinai syn autois

30. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κατακλιθῆναι αὐτὸν μετ’ αὐτῶν, λαβὼν τὸν ἄρτον εὐλόγησε, καὶ κλάσας ἐπεδίδου αὐτοῖς.

kai egeneto en tō kataklithēnai auton met autōn labōn ton arton eulogēsen kai klasas epedidou autois

31. αὐτῶν δὲ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοί, καὶ ἐπέγνωσαν αὐτόν• καὶ αὐτὸς ἄφαντος ἐγένετο ἀπ’ αὐτῶν.

autōn de diēnoichthēsan hoi ofthalmoi kai epegnōsan auton kai autos afantos egeneto ap autōn

32. καὶ εἶπον πρὸς ἀλλήλους, Οὐχὶ ἡ καρδία ἡμῶν καιομένη ἦν ἐν ἡμῖν, ὡς ἐλάλει ἡμῖν ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ ὡς διήνοιγεν ἡμῖν τὰς γραφάς;

kai eipon pros allēlous ouchi hē kardia hēmōn kaiomenē ēn en hēmin hōs elalei hēmin en tē hodō kai hōs diēnoigen hēmin tas grafas

33. καὶ ἀναστάντες αὐτῇ τῇ ὥρᾳ, ὑπέστρεψαν εἰς Ἰερουσαλήμ, καὶ εὗρον συνηθροισμένους τοὺς ἕνδεκα καὶ τοὺς σὺν αὐτοῖς,

kai anastantes autē tē hōra hypestrepsan eis ierousalēm kai heuron synēthroismenous tous hendeka kai tous syn autois

34. λέγοντας, ὅτι Ἠγέρθη ὀ Κύριος ὄντως, καὶ ὤφθη Σίμωνι.

legontas hoti ēgerthē ho kyrios ontōs kai ōfthē simōni

35. καὶ αὐτοὶ ἐξηγοῦντο τὰ ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ ὡς ἐγνώσθη αὐτοῖς ἐν τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου.

kai autoi eksēgounto ta en tē hodō kai hōs egnōsthē autois en tē klasei tou artou

36. Ταῦτα δὲ αὐτῶν λαλούντων, αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς ἔστη ἐν μέσῳ αὐτῶν, καὶ λέγει αὐτοῖς, Εἰρήνη ὑμῖν.

tauta de autōn lalountōn autos ho iēsous hestē en mesō autōn kai legei autois eirēnē hymin

37. πτοηθέντες δὲ καὶ ἔμφοβοι γενόμενοι ἐδόκουν πνεῦμα θεωρεῖν.

ptoēthentes de kai emfoboi genomenoi edokoun pneuma theōrein

38. καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τί τεταραγμένοι ἐστέ, καὶ διατί διαλογισμοὶ ἀναβαίνουσιν ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;

kai eipen autois ti tetaragmenoi este kai dia ti dialogismoi anabainousin en tais kardiais hymōn

39. ἴδετε τὰς χεῖράς μου καὶ τοὺς πόδας μου, ὅτι αὐτὸς ἐγώ εἰμι• ψηλαφήσατέ με καὶ ἴδετε, ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει, καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα.

idete tas cheiras mou kai tous podas mou hoti autos egō eimi psēlafēsate me kai idete hoti pneuma sarka kai ostea ouk echei kathōs eme theōreite echonta

40. καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐπέδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας.

kai touto eipōn epedeiksen autois tas cheiras kai tous podas

41. ἔτι δὲ ἀπιστούντων αὐτῶν ἀπὸ τῆς χαρᾶς καὶ θαυμαζόντων, εἶπεν αὐτοῖς, Ἔχετέ τι βρώσιμον ἐνθάδε;

eti de apistountōn autōn apo tēs charas kai thaumazontōn eipen autois echete ti brōsimon enthade

42. οἱ δὲ ἐπέδωκαν αὐτῷ ἰχθύος ὀπτοῦ μέρος, καὶ ἀπὸ μελισσίου κηρίου.

hoi de epedōkan autō ichthyos optou meros kai apo melissiou kēriou

43. καὶ λαβὼν ἐνώπιον αὐτῶν ἔφαγεν.

kai labōn enōpion autōn efagen

44. Εἶπε δὲ αὐτοῖς, Οὗτοι οἱ λόγοι, οὓς ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς ἔτι ὢν σὺν ὑμῖν, ὅτι δεῖ πληρωθῆναι πάντα τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ νόμῳ Μωσέως καὶ προφήταις καὶ ψαλμοῖς περὶ ἐμοῦ.

eipen de autois houtoi hoi logoi hous elalēsa pros hymas eti ōn syn hymin hoti dei plērōthēnai panta ta gegrammena en tō nomō mōseōs kai profētais kai psalmois peri emou

45. τότε διήνοιξεν αὐτῶν τὸν νοῦν, τοῦ συνιέναι τὰς γραφάς•

tote diēnoiksen autōn ton noun tou synienai tas grafas

46. καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὅτι Οὕτω γέγραπται, καὶ οὕτως ἔδει παθεῖν τὸν Χριστόν, καὶ ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ,

kai eipen autois hoti houtōs gegraptai kai houtōs edei pathein ton christon kai anastēnai ek nekrōn tē tritē hēmera

47. καὶ κηρυχθῆναι ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ μετάνοιαν καὶ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν εἰς πάντα τὰ ἔθνη, ἀρξάμενον ἀπὸ Ἰερουσαλήμ

kai kērychthēnai epi tō onomati autou metanoian kai afesin hamartiōn eis panta ta ethnē arksamenon apo ierousalēm

48. ὑμεῖς δὲ ἐστε μάρτυρες τούτων.

hymeis de este martyres toutōn

49. καὶ ἰδού, ἐγὼ ἀποστέλλω τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρός μου ἐφ’ ὑμᾶς• ὑμεῖς δὲ καθίσατε ἐν τῇ πόλει Ἰερουσαλήμ, ἕως οὗ ἐνδύσησθε δύναμιν ἐξ ὕψους.

kai idou egō apostellō tēn epangelian tou patros mou ef hymas hymeis de kathisate en tē polei ierousalēm heōs hou endysēsthe dynamin eks hypsous

50. Ἐξήγαγε δὲ αὐτοὺς ἔξω ἕως εἰς Βηθανίαν• καὶ ἐπάρας τὰς χεῖρας αὐτοῦ εὐλόγησεν αὐτούς.

eksēgagen de autous eksō heōs eis bēthanian kai eparas tas cheiras autou eulogēsen autous

51. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εὐλογεῖν αὐτὸν αὐτούς, διέστη ἀπ’ αὐτῶν, καὶ ἀνεφέρετο εἰς τὸν οὐρανόν.

kai egeneto en tō eulogein auton autous diestē ap autōn kai anefereto eis ton ouranon

52. καὶ αὐτοὶ προσκυνήσαντες αὐτόν, ὑπέστρεψαν εἰς Ἰερουσαλὴμ μετὰ χαρᾶς μεγάλης•

kai autoi proskynēsantes auton hypestrepsan eis ierousalēm meta charas megalēs

53. καὶ ἦσαν δια παντὸς ἐν τῷ ἱερῷ, αἰνοῦντες καὶ εὐλογοῦντες τὸν Θεόν. Ἀμήν.

kai ēsan diapantos en tō hierō ainountes kai eulogountes ton theon amēn

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Κεφαλαιο 1

1. Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ λόγος.

en archē ēn ho logos kai ho logos ēn pros ton theon kai theos ēn ho logos

2. οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν.

houtos ēn en archē pros ton theon

3. πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν ὃ γέγονεν.

panta di autou egeneto kai chōris autou egeneto oude hen ho gegonen

4. ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων,

en autō zōē ēn kai hē zōē ēn to fōs tōn anthrōpōn

5. καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν.

kai to fōs en tē skotia fainei kai hē skotia auto ou katelaben

6. ἐγένετο ἄνθρωπος ἀπεσταλμένος παρὰ Θεοῦ, ὄνομα αὐτῷ Ἰωάννης

egeneto anthrōpos apestalmenos para theou onoma autō iōannēs

7. οὗτος ἦλθεν εἰς μαρτυρίαν, ἵνα μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ φωτός, ἵνα πάντες πιστεύσωσι δι’ αὐτοῦ.

houtos ēlthen eis martyrian hina martyrēsē peri tou fōtos hina pantes pisteusōsin di autou

8. οὐκ ἦν ἐκεῖνος τὸ φῶς, ἀλλ’ ἵνα μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ φωτός.

ouk ēn ekeinos to fōs all hina martyrēsē peri tou fōtos

9. ἦν τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον.

ēn to fōs to alēthinon ho fōtizei panta anthrōpon erchomenon eis ton kosmon

10. ἐν τῷ κόσμῳ ἦν, καὶ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω.

en tō kosmō ēn kai ho kosmos di autou egeneto kai ho kosmos auton ouk egnō

11. εἰς τὰ ἴδια ἦλθε, καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον.

eis ta idia ēlthen kai hoi idioi auton ou parelabon

12. ὅσοι δὲ ἔλαβον αὐτόν, ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι, τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ•

hosoi de elabon auton edōken autois eksousian tekna theou genesthai tois pisteuousin eis to onoma autou

13. οἳ οὐκ ἐξ αἱμάτων, οὐδὲ ἐκ θελήματος σαρκός, οὐδὲ ἐκ θελήματος ἀνδρός, ἀλλ’ ἐκ Θεοῦ ἐγεννήθησαν.

hoi ouk eks haimatōn oude ek thelēmatos sarkos oude ek thelēmatos andros all ek theou egennēthēsan

14. καὶ ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο, καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν, καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ πατρός, πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας.

kai ho logos sarks egeneto kai eskēnōsen en hēmin kai etheasametha tēn doksan autou doksan hōs monogenous para patros plērēs charitos kai alētheias

15. Ἰωάννης μαρτυρεῖ περὶ αὐτοῦ, καὶ κέκραγε λέγων, Οὗτος ἦν ὃν εἶπον, Ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος ἔμπροσθέν μου γέγονεν• ὅτι πρῶτός μου ἦν.

iōannēs martyrei peri autou kai kekragen legōn houtos ēn hon eipon ho opisō mou erchomenos emprosthen mou gegonen hoti prōtos mou ēn

16. καὶ ἐκ τοῦ πληρώματος αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες ἐλάβομεν, καὶ χάριν ἀντὶ χάριτος

kai ek tou plērōmatos autou hēmeis pantes elabomen kai charin anti charitos

17. ὅτι ὁ νόμος διὰ Μωσέως ἐδόθη, ἡ χάρις καὶ ἡ ἀλήθεια διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐγένετο.

hoti ho nomos dia mōseōs edothē hē charis kai hē alētheia dia iēsou christou egeneto

18. Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε• ὁ μονογενὴς υἱός, ὁ ὢν εἰς τὸν κόλπον τοῦ πατρός ἐκεῖνος ἐξηγήσατο.

theon oudeis heōraken pōpote ho monogenēs hyios ho ōn eis ton kolpon tou patros ekeinos eksēgēsato

19. Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ μαρτυρία τοῦ Ἰωάννου, ὅτε ἀπέστειλαν οἱ Ἰουδαῖοι ἐξ Ἱεροσολύμων ἱερεῖς καὶ Λευΐτας ἵνα ἐρωτήσωσιν αὐτόν, Σὺ τίς εἶ;

kai hautē estin hē martyria tou iōannou hote apesteilan hoi ioudaioi eks ierosolymōn hiereis kai leuitas hina erōtēsōsin auton sy tis ei

20. καὶ ὡμολόγησε, καὶ οὐκ ἠρνήσατο• καὶ ὡμολόγησεν ὅτι Οὐκ εἰμὶ ἐγὼ ὁ Χριστός.

kai hōmologēsen kai ouk ērnēsato kai hōmologēsen hoti ouk eimi egō ho christos

21. καὶ ἠρώτησαν αὐτόν, Τί οὖν; Ἠλίας εἶ σύ; καὶ λέγει, Οὐκ εἰμί. Ὁ προφήτης εἶ σύ; καὶ ἀπεκρίθη, Οὔ.

kai ērōtēsan auton ti oun ēlias ei sy kai legei ouk eimi ho profētēs ei sy kai apekrithē ou

22. εἶπον οὖν αὐτῷ, Τίς εἶ; ἵνα ἀπόκρισιν δῶμεν τοῖς πέμψασιν ἡμᾶς τί λέγεις περὶ σεαυτοῦ;

eipon oun autō tis ei hina apokrisin dōmen tois pempsasin hēmas ti legeis peri seautou

23. ἔφη, Ἐγὼ φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, Εὐθύνατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, καθὼς εἶπεν Ἠσαΐας ὁ προφήτης.

efē egō fōnē boōntos en tē erēmō euthynate tēn hodon kyriou kathōs eipen ēsaias ho profētēs

24. καὶ οἱ ἀπεσταλμένοι ἦσαν ἐκ τῶν Φαρισαίων.

kai hoi apestalmenoi ēsan ek tōn farisaiōn

25. καὶ ἠρώτησαν αὐτόν, καὶ εἶπον αὐτῷ, Τί οὖν βαπτίζεις, εἰ σὺ οὐκ εἶ ὁ Χριστός, οὔτε Ἠλίας, οὔτε ὁ προφήτης;

kai ērōtēsan auton kai eipon autō ti oun baptizeis ei sy ouk ei ho christos oute ēlias oute ho profētēs

26. ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰωάννης, λέγων, Ἐγὼ βαπτίζω ἐν ὕδατι• μέσος δὲ ὑμῶν ἕστηκεν ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε

apekrithē autois ho iōannēs legōn egō baptizō en hydati mesos de hymōn hestēken hon hymeis ouk oidate

27. αὐτός ἐστιν ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος, ὃς ἔμπροσθέν μου γέγονεν• οὗ ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἄξιος ἵνα λύσω αὐτοῦ τὸν ἱμάντα τοῦ ὑποδήματος.

autos estin ho opisō mou erchomenos hos emprosthen mou gegonen hou egō ouk eimi aksios hina lysō autou ton himanta tou hypodēmatos

28. ταῦτα ἐν Βηθαβαρᾶ ἐγένετο πέραν τοῦ Ἰορδάνου, ὅπου ἦν Ἰωάννης βαπτίζων.

tauta en bēthabara egeneto peran tou iordanou hopou ēn iōannēs baptizōn

29. Τῇ ἐπαύριον βλέπει ὁ Ἰωάννης τὸν Ἰησοῦν ἐρχόμενον πρὸς αὐτόν, καὶ λέγει, Ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου.

tē epaurion blepei ho iōannēs ton iēsoun erchomenon pros auton kai legei ide ho amnos tou theou ho airōn tēn hamartian tou kosmou

30. οὗτός ἐστι περὶ οὗ ἐγὼ εἶπον, Ὀπίσω μου ἔρχεται ἀνὴρ, ὃς ἔμπροσθέν μου γέγονεν, ὅτι πρῶτός μου ἦν.

houtos estin peri hou egō eipon opisō mou erchetai anēr hos emprosthen mou gegonen hoti prōtos mou ēn

31. κἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτόν• ἀλλ’ ἵνα φανερωθῇ τῷ Ἰσραήλ, διὰ τοῦτο ἦλθον ἐγὼ ἐν τῷ ὕδατι βαπτίζων.

kagō ouk ēdein auton all hina fanerōthē tō israēl dia touto ēlthon egō en tō hydati baptizōn

32. καὶ ἐμαρτύρησεν Ἰωάννης, λέγων ὅτι Τεθέαμαι τὸ Πνεῦμα καταβαῖνον ὡσεὶ περιστερὰν ἐξ οὐρανοῦ, καὶ ἔμεινεν ἐπ’ αὐτόν.

kai emartyrēsen iōannēs legōn hoti tetheamai to pneuma katabainon hōsei peristeran eks ouranou kai emeinen ep auton

33. κἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτόν• ἀλλ’ ὁ πέμψας με βαπτίζειν ἐν ὕδατι, ἐκεῖνός μοι εἶπεν, Ἐφ’ ὃν ἂν ἴδῃς τὸ Πνεῦμα καταβαῖνον καὶ μένον ἐπ’ αὐτόν, οὗτός ἐστιν ὁ βαπτίζων ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ.

kagō ouk ēdein auton all ho pempsas me baptizein en hydati ekeinos moi eipen ef hon an idēs to pneuma katabainon kai menon ep auton houtos estin ho baptizōn enpneumati hagiō

34. κἀγὼ ἑώρακα, καὶ μεμαρτύρηκα ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ.

kagō heōraka kai memartyrēka hoti houtos estin ho hyios tou theou

35. Τῇ ἐπαύριον πάλιν εἱστήκει ὁ Ἰωάννης, καὶ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο•

tē epaurion palin heistēkei ho iōannēs kai ek tōn mathētōn autou dyo

36. καὶ ἐμβλέψας τῷ Ἰησοῦ περιπατοῦντι, λέγει, Ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ.

kai emblepsas tō iēsou peripatounti legei ide ho amnos tou theou

37. καὶ ἤκουσαν αὐτοῦ οἱ δύο μαθηταὶ λαλοῦντος, καὶ ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ.

kai ēkousan autou hoi dyo mathētai lalountos kai ēkolouthēsan tō iēsou

38. στραφεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς καὶ θεασάμενος αὐτοὺς ἀκολουθοῦντας, λέγει αὐτοῖς, Τί ζητεῖτε; οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ, Ῥαββί ὃ λέγεται ἑρμηνευόμενον, Διδάσκαλε, ποῦ μένεις;

strafeis de ho iēsous kai theasamenos autous akolouthountas legei autois ti zēteite hoi de eipon autō rabbi ho legetai ermēneuomenon didaskale pou meneis

39. λέγει αὐτοῖς, Ἔρχεσθε καὶ ἴδετε. ἦλθον καὶ εἶδον ποῦ μένει• καὶ παρ’ αὐτῷ ἔμειναν τὴν ἡμέραν ἐκείνην• ὥρα δὲ ἦν ὡς δεκάτη.

legei autois erchesthe kai idete ēlthon kai eidon pou menei kai par autō emeinan tēn hēmeran ekeinēn hōra de ēn hōs dekatē

40. ἦν Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου εἷς ἐκ τῶν δύο τῶν ἀκουσάντων παρὰ Ἰωάννου καὶ ἀκολουθησάντων αὐτῷ.

ēn andreas ho adelfos simōnos petrou heis ek tōn dyo tōn akousantōn para iōannou kai akolouthēsantōn autō

41. εὑρίσκει οὗτος πρῶτος τὸν ἀδελφὸν τὸν ἴδιον Σίμωνα, καὶ λέγει αὐτῷ, Εὑρήκαμεν τὸν Μεσσίαν, ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον, ὁ Χριστός.

heuriskei houtos prōtos ton adelfon ton idion simōna kai legei autō heurēkamen ton messian ho estin methermēneuomenon ho christos

42. καὶ ἤγαγεν αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν. ἐμβλέψας δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς εἶπε, Σὺ εἶ Σίμων ὁ υἱὸς Ἰωνᾶ• σὺ κληθήσῃ Κηφᾶς, ὃ ἑρμηνεύεται Πέτρος.

kai ēgagen auton pros ton iēsoun emblepsas de autō ho iēsous eipen sy ei simōn ho hyios iōna sy klēthēsē kēfas ho hermēneuetai petros

43. Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, καὶ εὑρίσκει Φίλιππον, καὶ λέγει αὐτῷ, Ἀκολούθει μοι.

tē epaurion ēthelēsen ho iēsous ekselthein eis tēn galilaian kai heuriskei filippon kai legei autō akolouthei moi

44. ἦν δὲ ὁ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως Ἀνδρέου καὶ Πέτρου.

ēn de ho filippos apo bēthsaida ek tēs poleōs andreou kai petrou

45. εὑρίσκει Φίλιππος τὸν Ναθαναήλ, καὶ λέγει αὐτῷ, Ὃν ἔγραψε Μωσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται εὑρήκαμεν, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωσὴφ τὸν ἀπὸ Ναζαρέθ.

heuriskei filippos ton nathanaēl kai legei autō hon egrapsen mōsēs en tō nomō kai hoi profētai heurēkamen iēsoun ton hyion tou iōsēf ton apo nazareth

46. καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ, Ἐκ Ναζαρὲθ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; λέγει αὐτῷ Φίλιππος, Ἔρχου καὶ ἴδε.

kai eipen autō nathanaēl ek nazareth dynatai ti agathon einai legei autō filippos erchou kai ide

47. εἶδεν ὁ Ἰησοῦς τὸν Ναθαναὴλ ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν, καὶ λέγει περὶ αὐτοῦ, Ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης, ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι.

eiden ho iēsous ton nathanaēl erchomenon pros auton kai legei peri autou ide alēthōs israēlitēs en hō dolos ouk estin

48. λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ, Πόθεν με γινώσκεις; ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, Πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι, ὄντα ὑπὸ τὴν συκῆν, εἶδόν σε.

legei autō nathanaēl pothen me ginōskeis apekrithē ho iēsous kai eipen autō pro tou se filippon fōnēsai onta hypo tēn sykēn eidon se

49. ἀπεκρίθη Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ, Ῥαββί, σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ.

apekrithē nathanaēl kai legei autō rabbi sy ei ho hyios tou theou sy ei ho basileus tou israēl

50. ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ὅτι εἶπόν σοι, εἶδόν σε ὑποκάτω τῆς συκῆς, πιστεύεις; μείζω τούτων ὄψει.

apekrithē iēsous kai eipen autō hoti eipon soi eidon se hypokatō tēs sykēs pisteueis meizō toutōn opsei

51. καὶ λέγει αὐτῷ, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπ’ ἄρτι ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα, καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου.

kai legei autō amēn amēn legō hymin ap arti opsesthe ton ouranon aneōgota kai tous angelous tou theou anabainontas kai katabainontas epi ton hyion tou anthrōpou

Κεφαλαιο 2

1. Καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ γάμος ἐγένετο ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἦν ἡ μήτηρ τοῦ Ἰησοῦ ἐκεῖ•

kai tē hēmera tē tritē gamos egeneto en kana tēs galilaias kai ēn hē mētēr tou iēsou ekei

2. ἐκλήθη δὲ καὶ ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὸν γάμον.

eklēthē de kai ho iēsous kai hoi mathētai autou eis ton gamon

3. καὶ ὑστερήσαντος οἴνου, λέγει ἡ μήτηρ τοῦ Ἰησοῦ πρὸς αὐτόν, Οἶνον οὐκ ἔχουσι.

kai hysterēsantos oinou legei hē mētēr tou iēsou pros auton oinon ouk echousin

4. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Τί ἐμοὶ καὶ σοί, γύναι; οὔπω ἥκει ἡ ὥρα μου.

legei autē ho iēsous ti emoi kai soi gynai oupō hēkei hē hōra mou

5. λέγει ἡ μήτηρ αὐτοῦ τοῖς διακόνοις, Ὅ τι ἂν λέγῃ ὑμῖν, ποιήσατε.

legei hē mētēr autou tois diakonois ho ti an legē hymin poiēsate

6. ἦσαν δὲ ἐκεῖ ὑδρίαι λίθιναι ἓξ κείμεναι κατὰ τὸν καθαρισμὸν τῶν Ἰουδαίων, χωροῦσαι ἀνὰ μετρητὰς δύο ἢ τρεῖς.

ēsan de ekei hydriai lithinai heks keimenai kata ton katharismon tōn ioudaiōn chōrousai ana metrētas dyo ē treis

7. λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Γεμίσατε τὰς ὑδρίας ὕδατος. καὶ ἐγέμισαν αὐτὰς ἕως ἄνω.

legei autois ho iēsous gemisate tas hydrias hydatos kai egemisan autas heōs anō

8. καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἀντλήσατε νῦν, καὶ φέρετε τῷ ἀρχιτρικλίνῳ. καὶ ἤνεγκαν.

kai legei autois antlēsate nyn kai ferete tō architriklinō kai ēnegkan

9. ὡς δὲ ἐγεύσατο ὁ ἀρχιτρίκλινος τὸ ὕδωρ οἶνον γεγενημένον, καὶ οὐκ ᾔδει πόθεν ἐστίν οἱ δὲ διάκονοι ᾔδεισαν οἱ ἠντληκότες τὸ ὕδωρ, φωνεῖ τὸν νυμφίον ὁ ἀρχιτρίκλινος,

hōs de egeusato ho architriklinos to hydōr oinon gegenēmenon kai ouk ēdei pothen estin hoi de diakonoi ēdeisan hoi ēntlēkotes to hydōr fōnei ton nymfion ho architriklinos

10. καὶ λέγει αὐτῷ, Πᾶς ἄνθρωπος πρῶτον τὸν καλὸν οἶνον τίθησι, καὶ ὅταν μεθυσθῶσι, τότε τὸν ἐλάσσω• σὺ τετήρηκας τὸν καλὸν οἶνον ἕως ἄρτι.

kai legei autō pas anthrōpos prōton ton kalon oinon tithēsin kai hotan methysthōsin tote ton elassō sy tetērēkas ton kalon oinon heōs arti

11. ταύτην ἐποίησε τὴν ἀρχὴν τῶν σημείων ὁ Ἰησοῦς ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας καὶ ἐφανέρωσε τὴν δόξαν αὐτοῦ• καὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.

tautēn epoiēsen tēn archēn tōn sēmeiōn ho iēsous en kana tēs galilaias kai efanerōsen tēn doksan autou kai episteusan eis auton hoi mathētai autou

12. Μετὰ τοῦτο κατέβη εἰς Καπερναούμ, αὐτὸς καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ• καὶ ἐκεῖ ἔμειναν οὐ πολλὰς ἡμέρας.

meta touto katebē eis kapernaoum autos kai hē mētēr autou kai hoi adelfoi autou kai hoi mathētai autou kai ekei emeinan ou pollas hēmeras

13. Καὶ ἐγγὺς ἦν τὸ πάσχα τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ Ἰησοῦς.

kai engys ēn to pascha tōn ioudaiōn kai anebē eis ierosolyma ho iēsous

14. καὶ εὗρεν ἐν τῷ ἱερῷ τοὺς πωλοῦντας βόας καὶ πρόβατα καὶ περιστεράς, καὶ τοὺς κερματιστὰς καθημένους

kai heuren en tō hierō tous pōlountas boas kai probata kai peristeras kai tous kermatistas kathēmenous

15. καὶ ποιήσας φραγέλλιον ἐκ σχοινίων πάντας ἐξέβαλεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ, τά τε πρόβατα καὶ τοὺς βόας• καὶ τῶν κολλυβιστῶν ἐξέχεε τὸ κέρμα, καὶ τὰς τραπέζας ἀνέστρεψε•

kai poiēsas fragellion ek schoiniōn pantas eksebalen ek tou hierou ta te probata kai tous boas kai tōn kollybistōn eksecheen to kerma kai tas trapezas anestrepsen

16. καὶ τοῖς τὰς περιστερὰς πωλοῦσιν εἶπεν, Ἄρατε ταῦτα ἐντεῦθεν• μὴ ποιεῖτε τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου οἶκον ἐμπορίου.

kai tois tas peristeras pōlousin eipen arate tauta enteuthen mē poieite ton oikon tou patros mou oikon emporiou

17. ἐμνήσθησαν δὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὅτι γεγραμμένον ἐστίν, Ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου κατέφάγέ με.

emnēsthēsan de hoi mathētai autou hoti gegrammenon estin ho zēlos tou oikou sou katefagen me

18. ἀπεκρίθησαν οὖν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ εἶπον αὐτῷ, Τί σημεῖον δεικνύεις ἡμῖν, ὅτι ταῦτα ποιεῖς;

apekrithēsan oun hoi ioudaioi kai eipon autō ti sēmeion deiknyeis hēmin hoti tauta poieis

19. ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον, καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν.

apekrithē ho iēsous kai eipen autois lysate ton naon touton kai en trisin hēmerais egerō auton

20. εἶπον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι, Τεσσαράκοντα καὶ ἕξ ἔτεσιν ᾠκοδομήθη ὁ ναὸς οὗτος, καὶ σὺ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερεῖς αὐτόν;

eipon oun hoi ioudaioi tessarakonta kai heks etesin ōkodomēthē ho naos houtos kai sy en trisin hēmerais egereis auton

21. ἐκεῖνος δὲ ἔλεγε περὶ τοῦ ναοῦ τοῦ σώματος αὐτοῦ.

ekeinos de elegen peri tou naou tou sōmatos autou

22. ὅτε οὖν ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν, ἐμνήσθησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὅτι τοῦτο ἔλεγεν αὐτοῖς• καὶ ἐπίστευσαν τῇ γραφῇ, καὶ τῷ λόγῳ ᾧ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς.

hote oun ēgerthē ek nekrōn emnēsthēsan hoi mathētai autou hoti touto elegen autois kai episteusan tē grafē kai tō logō hō eipen ho iēsous

23. Ὡς δὲ ἦν ἐν Ἱεροσολύμοις ἐν τῷ πάσχα, ἐν τῇ ἑορτῇ, πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ, θεωροῦντες αὐτοῦ τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει.

hōs de ēn en ierosolymois en tō pascha en tē heortē polloi episteusan eis to onoma autou theōrountes autou ta sēmeia ha epoiei

24. αὐτὸς δὲ ὁ Ἰησοῦς οὐκ ἐπίστευεν ἑαυτὸν αὐτοῖς, διὰ τὸ αὐτὸν γινώσκειν πάντας,

autos de ho iēsous ouk episteuen heauton autois dia to auton ginōskein pantas

25. καὶ ὅτι οὐ χρείαν εἶχεν ἵνα τις μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ ἀνθρώπου• αὐτὸς γὰρ ἐγίνωσκε τί ἦν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ.

kai hoti ou chreian eichen hina tis martyrēsē peri tou anthrōpou autos gar eginōsken ti ēn en tō anthrōpō

Κεφαλαιο 3

1. Ἦν δὲ ἄνθρωπος ἐκ τῶν Φαρισαίων, Νικόδημος ὄνομα αὐτῷ, ἄρχων τῶν Ἰουδαίων•

ēn de anthrōpos ek tōn farisaiōn nikodēmos onoma autō archōn tōn ioudaiōn

2. οὗτος ἦλθε πρὸς τὸν Ἰησοῦν νυκτός, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ῥαββί, οἴδαμεν ὅτι ἀπὸ Θεοῦ ἐλήλυθας διδάσκαλος• οὐδεὶς γὰρ ταῦτα τὰ σημεῖα δύναται ποιεῖν ἃ σὺ ποιεῖς, ἐὰν μὴ ᾖ ὁ Θεὸς μετ’ αὐτοῦ.

houtos ēlthen pros ton iēsoun nyktos kai eipen autō rabbi oidamen hoti apo theou elēlythas didaskalos oudeis gar tauta ta sēmeia dynatai poiein ha sy poieis ean mē ē hotheos met autou

3. Ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἄνωθεν, οὐ δύναται ἰδεῖν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.

apekrithē ho iēsous kai eipen autō amēn amēn legō soi ean mē tis gennēthē anōthen ou dynatai idein tēn basileian tou theou

4. λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Νικόδημος, Πῶς δύναται ἄνθρωπος γεννηθῆναι γέρων ὤν; μὴ δύναται εἰς τὴν κοιλίαν τῆς μητρὸς αὐτοῦ δεύτερον εἰσελθεῖν καὶ γεννηθῆναι;

legei pros auton ho nikodēmos pōs dynatai anthrōpos gennēthēnai gerōn ōn mē dynatai eis tēn koilian tēs mētros autou deuteron eiselthein kai gennēthēnai

5. ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος, οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.

apekrithē ho iēsous amēn amēn legō soi ean mē tis gennēthē eks hydatos kai pneumatos ou dynatai eiselthein eis tēn basileian tou theou

6. τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκὸς σάρξ ἐστι• καὶ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ πνεύματος πνεῦμά ἐστι.

to gegennēmenon ek tēs sarkos sarks estin kai to gegennēmenon ek tou pneumatos pneuma estin

7. μὴ θαυμάσῃς ὅτι εἶπόν σοι, Δεῖ ὑμᾶς γεννηθῆναι ἄνωθεν.

mē thaumasēs hoti eipon soi dei hymas gennēthēnai anōthen

8. τὸ πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ, καὶ τὴν φωνὴν αὐτοῦ ἀκούεις, ἀλλ’ οὐκ οἶδας πόθεν ἔρχεται καὶ ποῦ ὑπάγει• οὕτως ἐστὶ πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ πνεύματος.

to pneuma hopou thelei pnei kai tēn fōnēn autou akoueis all ouk oidas pothen erchetai kai pou hypagei houtōs estin pas ho gegennēmenos ek tou pneumatos

9. ἀπεκρίθη Νικόδημος καὶ εἶπεν αὐτῷ, Πῶς δύναται ταῦτα γενέσθαι;

apekrithē nikodēmos kai eipen autō pōs dynatai tauta genesthai

10. ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ διδάσκαλος τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ταῦτα οὐ γινώσκεις;

apekrithē ho iēsous kai eipen autō sy ei ho didaskalos tou israēl kai tauta ou ginōskeis

11. ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι ὅτι ὃ οἴδαμεν λαλοῦμεν, καὶ ὃ ἑωράκαμεν μαρτυροῦμεν• καὶ τὴν μαρτυρίαν ἡμῶν οὐ λαμβάνετε.

amēn amēn legō soi hoti ho oidamen laloumen kai ho heōrakamen martyroumen kai tēn martyrian hēmōn ou lambanete

12. εἰ τὰ ἐπίγεια εἶπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετε, πῶς, ἐὰν εἴπω ὑμῖν τὰ ἐπουράνια, πιστεύσετε;

ei ta epigeia eipon hymin kai ou pisteuete pōs ean eipō hymin ta epourania pisteusete

13. καὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανόν, εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὤν ἐν τῷ οὐρανῷ

kai oudeis anabebēken eis ton ouranon ei mē ho ek tou ouranou katabas ho hyios tou anthrōpou ho ōn en tō ouranō

14. καὶ καθὼς Μωσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου•

kai kathōs mōsēs hypsōsen ton ofin en tē erēmō houtōs hypsōthēnai dei ton hyion tou anthrōpou

15. ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.

hina pas ho pisteuōn eis auton mē apolētai all echē zōēn aiōnion

16. Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.

houtōs gar ēgapēsen ho theos ton kosmon hōste ton hyion autou ton monogenē edōken hina pas ho pisteuōn eis auton mē apolētai all echē zōēn aiōnion

17. οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ.

ou gar apesteilen ho theos ton hyion autou eis ton kosmon hina krinē ton kosmon all hina sōthē ho kosmos di autou

18. ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν οὐ κρίνεται• ὁ δὲ μὴ πιστεύων ἤδη κέκριται, ὅτι μὴ πεπίστευκεν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.

ho pisteuōn eis auton ou krinetai ho de mē pisteuōn ēdē kekritai hoti mē pepisteuken eis to onoma tou monogenous hyiou tou theou

19. αὕτη δέ ἐστιν ἡ κρίσις, ὅτι τὸ φῶς ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσμον, καὶ ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ φῶς• ἦν γὰρ πονηρὰ αὐτῶν τὰ ἔργα.

hautē de estin hē krisis hoti to fōs elēlythen eis ton kosmon kai ēgapēsan hoi anthrōpoi mallon to skotos ē to fōs ēn gar ponēra autōn ta erga

20. πᾶς γὰρ ὁ φαῦλα πράσσων μισεῖ τὸ φῶς, καὶ οὐκ ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς, ἵνα μὴ ἐλεγχθῇ τὰ ἔργα αὐτοῦ.

pas gar ho faula prassōn misei to fōs kai ouk erchetai pros to fōs hina mē elegchthē ta erga autou

21. ὁ δὲ ποιῶν τὴν ἀλήθειαν ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς, ἵνα φανερωθῇ αὐτοῦ τὰ ἔργα, ὅτι ἐν Θεῷ ἐστιν εἰργασμένα.

ho de poiōn tēn alētheian erchetai pros to fōs hina fanerōthē autou ta erga hoti en theō estin eirgasmena

22. Μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὴν Ἰουδαίαν γῆν• καὶ ἐκεῖ διέτριβε μετ’ αὐτῶν καὶ ἐβάπτιζεν.

meta tauta ēlthen ho iēsous kai hoi mathētai autou eis tēn ioudaian gēn kai ekei dietriben met autōn kai ebaptizen

23. ἦν δὲ καὶ Ἰωάννης βαπτίζων ἐν Αἰνὼν ἐγγὺς τοῦ Σαλείμ, ὅτι ὕδατα πολλὰ ἦν ἐκεῖ• καὶ παρεγίνοντο καὶ ἐβαπτίζοντο.

ēn de kai iōannēs baptizōn en ainōn engys tou saleim hoti hydata polla ēn ekei kai pareginonto kai ebaptizonto

24. οὔπω γὰρ ἦν βεβλημένος εἰς τὴν φυλακὴν ὁ Ἰωάννης.

oupō gar ēn beblēmenos eis tēn fylakēn ho iōannēs

25. ἐγένετο οὖν ζήτησις ἐκ τῶν μαθητῶν Ἰωάννου μετὰ Ἰουδαίων περὶ καθαρισμοῦ.

egeneto oun zētēsis ek tōn mathētōn iōannou meta ioudaiōn peri katharismou

26. καὶ ἦλθον πρὸς τὸν Ἰωάννην καὶ εἶπον αὐτῷ, Ῥαββί, ὃς ἦν μετὰ σοῦ πέραν τοῦ Ἰορδάνου, ᾧ σὺ μεμαρτύρηκας, ἴδε οὗτος βαπτίζει, καὶ πάντες ἔρχονται πρὸς αὐτόν.

kai ēlthon pros ton iōannēn kai eipon autō rabbi hos ēn meta sou peran tou iordanou hō sy memartyrēkas ide houtos baptizei kai pantes erchontai pros auton

27. ἀπεκρίθη Ἰωάννης καὶ εἶπεν, Οὐ δύναται ἄνθρωπος λαμβάνειν οὐδέν, ἐὰν μὴ ᾖ δεδομένον αὐτῷ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ.

apekrithē iōannēs kai eipen ou dynatai anthrōpos lambanein ouden ean mē ē dedomenon autō ek tou ouranou

28. αὐτοὶ ὑμεῖς μοι μαρτυρεῖτε ὅτι εἶπον, Οὐκ εἰμὶ ἐγὼ ὁ Χριστός, ἀλλ’ ὅτι ἀπεσταλμένος εἰμὶ ἔμπροσθεν ἐκείνου.

autoi hymeis moi martyreite hoti eipon ouk eimi egō ho christos all hoti apestalmenos eimi emprosthen ekeinou

29. ὁ ἔχων τὴν νύμφην, νυμφίος ἐστίν• ὁ δὲ φίλος τοῦ νυμφίου, ὁ ἑστηκὼς καὶ ἀκούων αὐτοῦ, χαρᾷ χαίρει διὰ τὴν φωνὴν τοῦ νυμφίου• αὕτη οὖν ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ πεπλήρωται.

ho echōn tēn nymfēn nymfios estin ho de filos tou nymfiou ho hestēkōs kai akouōn autou chara chairei dia tēn fōnēn tou nymfiou hautē oun hē chara hē emē peplērōtai

30. ἐκεῖνον δεῖ αὐξάνειν, ἐμὲ δὲ ἐλαττοῦσθαι.

ekeinon dei auksanein eme de elattousthai

31. Ὁ ἄνωθεν ἐρχόμενος ἐπάνω πάντων ἐστίν. ὁ ὢν ἐκ τῆς γῆς, ἐκ τῆς γῆς ἐστι, καὶ ἐκ τῆς γῆς λαλεῖ• ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐρχόμενος ἐπάνω πάντων ἐστί.

ho anōthen erchomenos epanō pantōn estin ho ōn ek tēs gēs ek tēs gēs estin kai ek tēs gēs lalei ho ek tou ouranou erchomenos epanō pantōn estin

32. καὶ ὃ ἑώρακε καὶ ἤκουσε, τοῦτο μαρτυρεῖ• καὶ τὴν μαρτυρίαν αὐτοῦ οὐδεὶς λαμβάνει.

kai ho heōraken kai ēkousen touto martyrei kai tēn martyrian autou oudeis lambanei

33. ὁ λαβὼν αὐτοῦ τὴν μαρτυρίαν ἐσφράγισεν ὅτι ὁ Θεὸς ἀληθής ἐστιν.

ho labōn autou tēn martyrian esfragisen hoti ho theos alēthēs estin

34. ὃν γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεός, τὰ ῥήματα τοῦ Θεοῦ λαλεῖ• οὐ γὰρ ἐκ μέτρου δίδωσιν ὁ Θεὸς τὸ Πνεῦμα.

hon gar apesteilen ho theos ta rēmata tou theou lalei ou gar ek metrou didōsin ho theos to pneuma

35. ὁ πατὴρ ἀγαπᾷ τὸν υἱόν, καὶ πάντα δέδωκεν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ.

ho patēr agapa ton hyion kai panta dedōken en tē cheiri autou

36. ὁ πιστεύων εἰς τὸν υἱὸν ἔχει ζωὴν αἰώνιον• ὁ δὲ ἀπειθῶν τῷ υἱῷ, οὐκ ὄψεται ζωήν, ἀλλ’ ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ μένει ἐπ’ αὐτόν.

ho pisteuōn eis ton hyion echei zōēn aiōnion ho de apeithōn tō hyiō ouk opsetai zōēn all hē orgē tou theou menei ep auton

Κεφαλαιο 4

1. Ὡς οὖν ἔγνω ὁ Κύριος ὅτι ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι ὅτι Ἰησοῦς πλείονας μαθητὰς ποιεῖ καὶ βαπτίζει ἢ Ἰωάννης

hōs oun egnō ho kyrios hoti ēkousan hoi farisaioi hoti iēsous pleionas mathētas poiei kai baptizei ē iōannēs

2. καίτοιγε Ἰησοῦς αὐτὸς οὐκ ἐβάπτιζεν, ἀλλ’ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ,

kaitoige iēsous autos ouk ebaptizen all hoi mathētai autou

3. ἀφῆκε τὴν Ἰουδαίαν, καὶ ἀπῆλθε πάλιν εἰς τὴν Γαλιλαίαν.

afēken tēn ioudaian kai apēlthen palin eis tēn galilaian

4. ἔδει δὲ αὐτὸν διέρχεσθαι διὰ τῆς Σαμαρείας.

edei de auton dierchesthai dia tēs samareias

5. ἔρχεται οὖν εἰς πόλιν τῆς Σαμαρείας λεγομένην Συχάρ, πλησίον τοῦ χωρίου ὃ ἔδωκεν Ἰακὼβ Ἰωσὴφ τῷ υἱῷ αὐτοῦ•

erchetai oun eis polin tēs samareias legomenēn sychar plēsion tou chōriou ho edōken iakōb iōsēf tō hyiō autou

6. ἦν δὲ ἐκεῖ πηγὴ τοῦ Ἰακώβ. ὁ οὖν Ἰησοῦς κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας ἐκαθέζετο οὕτως ἐπὶ τῇ πηγῇ ὥρα ἦν ὡσεὶ ἕκτη.

ēn de ekei pēgē tou iakōb ho oun iēsous kekopiakōs ek tēs hodoiporias ekathezeto houtōs epi tē pēgē hōra ēn hōsei hektē

7. ἔρχεται γυνὴ ἐκ τῆς Σαμαρείας ἀντλῆσαι ὕδωρ• λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Δός μοι πιεῖν

erchetai gynē ek tēs samareias antlēsai hydōr legei autē ho iēsous dos moi piein

8. οἱ γὰρ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπεληλύθεισαν εἰς τὴν πόλιν, ἵνα τροφὰς ἀγοράσωσι.

hoi gar mathētai autou apelēlytheisan eis tēn polin hina trofas agorasōsin

9. λέγει οὖν αὐτῷ ἡ γυνὴ ἡ Σαμαρεῖτις, Πῶς σὺ Ἰουδαῖος ὢν παρ’ ἐμοῦ πιεῖν αἰτεῖς, οὔσης γυναικὸς Σαμαρείτιδος; οὐ γὰρ συγχρῶνται Ἰουδαῖοι Σαμαρείταις.

legei oun autō hē gynē hē samareitis pōs sy ioudaios ōn par emou piein aiteis ousēs gynaikos samareitidos ou gar sygchrōntai ioudaioi samareitais

10. ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ, Εἰ ᾔδεις τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ, καὶ τίς ἐστιν ὁ λέγων σοι, Δός μοι πιεῖν, σὺ ἂν ᾔτησας αὐτόν, καὶ ἔδωκεν ἄν σοι ὕδωρ ζῶν.

apekrithē iēsous kai eipen autē ei ēdeis tēn dōrean tou theou kai tis estin ho legōn soi dos moi piein sy an ētēsas auton kai edōken an soi hydōr zōn

11. λέγει αὐτῷ ἡ γυνή, Κύριε, οὔτε ἄντλημα ἔχεις, καὶ τὸ φρέαρ ἐστὶ βαθύ• πόθεν οὖν ἔχεις τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν;

legei autō hē gynē kyrie oute antlēma echeis kai to frear estin bathy pothen oun echeis to hydōr to zōn

12. μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἰακώβ, ὃς ἔδωκεν ἡμῖν τὸ φρέαρ, καὶ αὐτὸς ἐξ αὐτοῦ ἔπιε, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ τὰ θρέμματα αὐτοῦ;

mē sy meizōn ei tou patros hēmōn iakōb hos edōken hēmin to frear kai autos eks autou epien kai hoi hyioi autou kai ta thremmata autou

13. ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ, Πᾶς ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου, διψήσει πάλιν•

apekrithē ho iēsous kai eipen autē pas ho pinōn ek tou hydatos toutou dipsēsei palin

14. ὃς δ’ ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, οὐ μὴ διψήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα• ἀλλὰ τὸ ὕδωρ ὃ δώσω αὐτῷ γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον.

hos d an piē ek tou hydatos hou egō dōsō autō ou mē dipsēsē eis ton aiōna alla to hydōr ho dōsō autō genēsetai en autō pēgē hydatos hallomenou eiszōēn aiōnion

15. λέγει πρὸς αὐτὸν ἡ γυνή, Κύριε, δός μοι τοῦτο τὸ ὕδωρ, ἵνα μὴ διψῶ, μηδὲ ἔρχωμαι ἐνθάδε ἀντλεῖν.

legei pros auton hē gynē kyrie dos moi touto to hydōr hina mē dipsō mēde erchōmai enthade antlein

16. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Ὕπαγε, φώνησον τὸν ἄνδρα σου, καὶ ἐλθὲ ἐνθάδε.

legei autē ho iēsous hypage fōnēson ton andra sou kai elthe enthade

17. ἀπεκρίθη ἡ γυνὴ καὶ εἶπεν, Οὐκ ἔχω ἄνδρα. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Καλῶς εἶπας ὅτι Ἄνδρα οὐκ ἔχω•

apekrithē hē gynē kai eipen ouk echō andra legei autē ho iēsous kalōs eipas hoti andra ouk echō

18. πέντε γὰρ ἄνδρας ἔσχες, καὶ νῦν ὃν ἔχεις οὐκ ἔστι σου ἀνήρ• τοῦτο ἀληθὲς εἴρηκας.

pente gar andras esches kai nyn hon echeis ouk estin sou anēr touto alēthes eirēkas

19. λέγει αὐτῷ ἡ γυνή, Κύριε, θεωρῶ ὅτι προφήτης εἶ σύ.

legei autō hē gynē kyrie theōrō hoti profētēs ei sy

20. οἱ πατέρες ἡμῶν ἐν τούτῳ τῷ ὄρει προσεκύνησαν• καὶ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐν Ἱεροσολύμοις ἐστὶν ὁ τόπος ὅπου δεὶ προσκυνεῖν.

hoi pateres hēmōn en toutō tō orei prosekynēsan kai hymeis legete hoti en ierosolymois estin ho topos hopou dei proskynein

21. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Γύναι, πίστευσόν μοι, ὅτι ἔρχεται ὥρα, ὅτε οὔτε ἐν τῷ ὄρει τούτῳ, οὔτε ἐν Ἱεροσολύμοις προσκυνήσετε τῷ πατρί.

legei autē ho iēsous gynai pisteuson moi hoti erchetai hōra hote oute en tō orei toutō oute en ierosolymois proskynēsete tō patri

22. ὑμεῖς προσκυνεῖτε ὃ οὐκ οἴδατε• ἡμεῖς προσκυνοῦμεν ὃ οἴδαμεν• ὅτι ἡ σωτηρία ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἐστίν.

hymeis proskyneite ho ouk oidate hēmeis proskynoumen ho oidamen hoti hē sōtēria ek tōn ioudaiōn estin

23. ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ ἀληθινοὶ προσκυνηταὶ προσκυνήσουσι τῷ πατρὶ ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ• καὶ γὰρ ὁ πατὴρ τοιούτους ζητεῖ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτόν.

all erchetai hōra kai nyn estin hote hoi alēthinoi proskynētai proskynēsousin tō patri en pneumati kai alētheia kai gar ho patēr toioutous zētei tous proskynountas auton

24. Πνεῦμα ὁ Θεός• καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτόν, ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν.

pneuma ho theos kai tous proskynountas auton en pneumati kai alētheia dei proskynein

25. λέγει αὐτῷ ἡ γυνή, Οἶδα ὅτι Μεσσίας ἔρχεται ὁ λεγόμενος Χριστός• ὅταν ἔλθῃ ἐκεῖνος, ἀναγγελεῖ ἡμῖν πάντα.

legei autō hē gynē oida hoti messias erchetai ho legomenos christos hotan elthē ekeinos anangelei hēmin panta

26. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Ἐγώ εἰμι, ὁ λαλῶν σοι.

legei autē ho iēsous egō eimi ho lalōn soi

27. Καὶ ἐπὶ τούτῳ ἦλθον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ἐθαύμασαν ὅτι μετὰ γυναικὸς ἐλάλει• οὐδεὶς μέντοι εἶπε, Τί ζητεῖς; ἤ, Τί λαλεῖς μετ’ αὐτῆς;

kai epi toutō ēlthon hoi mathētai autou kai ethaumasan hoti meta gynaikos elalei oudeis mentoi eipen ti zēteis ē ti laleis met autēs

28. ἀφῆκεν οὖν τὴν ὑδρίαν αὐτῆς ἡ γυνή, καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν πόλιν, καὶ λέγει τοῖς ἀνθρώποις,

afēken oun tēn hydrian autēs hē gynē kai apēlthen eis tēn polin kai legei tois anthrōpois

29. Δεῦτε, ἴδετε ἄνθρωπον, ὃς εἶπέ μοι πάντα ὅσα ἐποίησα• μήτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός;

deute idete anthrōpon hos eipen moi panta hosa epoiēsa mēti houtos estin ho christos

30. ἐξῆλθον οὖν ἐκ τῆς πόλεως, καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτόν.

eksēlthon oun ek tēs poleōs kai ērchonto pros auton

31. ἐν δὲ τῷ μεταξὺ ἠρώτων αὐτὸν οἱ μαθηταὶ λέγοντες, Ῥαββί, φάγε.

en de tō metaksy ērōtōn auton hoi mathētai legontes rabbi fage

32. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ἐγὼ βρῶσιν ἔχω φαγεῖν ἣν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε.

ho de eipen autois egō brōsin echō fagein hēn hymeis ouk oidate

33. ἔλεγον οὖν οἱ μαθηταὶ πρὸς ἀλλήλους, Μήτις ἤνεγκεν αὐτῷ φαγεῖν;

elegon oun hoi mathētai pros allēlous mē tis ēnegken autō fagein

34. λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἐμὸν βρῶμά ἐστιν, ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με, καὶ τελειώσω αὐτοῦ τὸ ἔργον.

legei autois ho iēsous emon brōma estin hina poiō to thelēma tou pempsantos me kai teleiōsō autou to ergon

35. οὐχ ὑμεῖς λέγετε ὅτι Ἔτι τετράμηνόν ἐστι, καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται; ἰδού, λέγω ὑμῖν, Ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν, καὶ θεάσασθε τὰς χώρας, ὅτι λευκαί εἰσι πρὸς θερισμόν ἤδη.

ouch hymeis legete hoti eti tetramēnon estin kai ho therismos erchetai idou legō hymin eparate tous ofthalmous hymōn kai theasasthe tas chōras hoti leukai eisin pros therismon ēdē

36. καὶ ὁ θερίζων μισθὸν λαμβάνει, καὶ συνάγει καρπὸν εἰς ζωὴν αἰώνιον• ἵνα καὶ ὁ σπείρων ὁμοῦ χαίρῃ καὶ ὁ θερίζων.

kai ho therizōn misthon lambanei kai synagei karpon eis zōēn aiōnion hina kai ho speirōn homou chairē kai ho therizōn

37. ἐν γὰρ τούτῳ ὁ λόγος ἐστὶν ἀληθινός, ὅτι ἄλλος ἐστὶν ὁ σπείρων, καὶ ἄλλος ὁ θερίζων.

en gar toutō ho logos estin alēthinos hoti allos estin ho speirōn kai allos ho therizōn

38. ἐγὼ ἀπέστειλα ὑμᾶς θερίζειν ὃ οὐχ ὑμεῖς κεκοπιάκατε• ἄλλοι κεκοπιάκασι, καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν κόπον αὐτῶν εἰσεληλύθατε.

egō apesteila hymas therizein ho ouch hymeis kekopiakate alloi kekopiakasin kai hymeis eis ton kopon autōn eiselēlythate

39. Ἐκ δὲ τῆς πόλεως ἐκείνης πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν τῶν Σαμαρειτῶν διὰ τὸν λόγον τῆς γυναικὸς, μαρτυρούσης ὅτι Εἶπέ μοι πάντα ὅσα ἐποίησα.

ek de tēs poleōs ekeinēs polloi episteusan eis auton tōn samareitōn dia ton logon tēs gynaikos martyrousēs hoti eipen moi panta hosa epoiēsa

40. ὡς οὖν ἦλθον πρὸς αὐτὸν οἱ Σαμαρεῖται, ἠρώτων αὐτὸν μεῖναι παρ’ αὐτοῖς• καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ δύο ἡμέρας.

hōs oun ēlthon pros auton hoi samareitai ērōtōn auton meinai par autois kai emeinen ekei dyo hēmeras

41. καὶ πολλῷ πλείους ἐπίστευσαν διὰ τὸν λόγον αὐτοῦ,

kai pollō pleious episteusan dia ton logon autou

42. τῇ τε γυναικὶ ἔλεγον ὅτι Οὐκέτι διὰ τὴν σὴν λαλιὰν πιστεύομεν• αὐτοὶ γὰρ ἀκηκόαμεν, καὶ οἴδαμεν ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ Σωτὴρ τοῦ κόσμου, ὁ Χριστός.

tē te gynaiki elegon hoti ouketi dia tēn sēn lalian pisteuomen autoi gar akēkoamen kai oidamen hoti houtos estin alēthōs ho sōtēr tou kosmou ho christos

43. Μετὰ δὲ τὰς δύο ἡμέρας ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν, καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν

meta de tas dyo hēmeras eksēlthen ekeithen kai apēlthen eis tēn galilaian

44. αὐτὸς γὰρ ὁ Ἰησοῦς ἐμαρτύρησεν ὅτι προφήτης ἐν τῇ ἰδίᾳ πατρίδι τιμὴν οὐκ ἔχει.

autos gar ho iēsous emartyrēsen hoti profētēs en tē idia patridi timēn ouk echei

45. ὅτε οὖν ἦλθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, ἐδέξαντο αὐτὸν οἱ Γαλιλαῖοι, πάντα ἑωρακότες ἃ ἐποίησεν ἐν Ἱεροσολύμοις ἐν τῇ ἑορτῇ• καὶ αὐτοὶ γὰρ ἦλθον εἰς τὴν ἑορτήν.

hote oun ēlthen eis tēn galilaian edeksanto auton hoi galilaioi panta heōrakotes ha epoiēsen en ierosolymois en tē heortē kai autoi gar ēlthon eis tēn heortēn

46. Ἦλθεν οὖν ὁ Ἰησοῦς πάλιν εἰς τὴν Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας, ὅπου ἐποίησε τὸ ὕδωρ οἶνον. καὶ ἦν τις βασιλικός, οὗ ὁ υἱὸς ἠσθένει ἐν Καπερναούμ

ēlthen oun ho iēsous palin eis tēn kana tēs galilaias hopou epoiēsen to hydōr oinon kai ēn tis basilikos hou ho hyios ēsthenei en kapernaoum

47. οὗτος ἀκούσας ὅτι Ἰησοῦς ἥκει ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν Γαλιλαίαν, ἀπῆλθε πρὸς αὐτόν, καὶ ἠρώτα αὐτὸν ἵνα καταβῇ καὶ ἰάσηται αὐτοῦ τὸν υἱόν• ἤμελλε γὰρ ἀποθνήσκειν.

houtos akousas hoti iēsous hēkei ek tēs ioudaias eis tēn galilaian apēlthen pros auton kai ērōta auton hina katabē kai iasētai autou ton hyion ēmellen gar apothnēskein

48. εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς πρὸς αὐτόν, Ἐὰν μὴ σημεῖα καὶ τέρατα ἴδητε, οὐ μὴ πιστεύσητε.

eipen oun ho iēsous pros auton ean mē sēmeia kai terata idēte ou mē pisteusēte

49. λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλικός, Κύριε, κατάβηθι πρὶν ἀποθανεῖν τὸ παιδίον μου.

legei pros auton ho basilikos kyrie katabēthi prin apothanein to paidion mou

50. λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Πορεύου• ὁ υἱός σου ζῇ. καὶ ἐπίστευσεν ὁ ἄνθρωπος τῷ λόγῳ ᾦ εἶπεν αὐτῷ Ἰησοῦς, καὶ ἐπορεύετο.

legei autō ho iēsous poreuou ho hyios sou zē kai episteusen ho anthrōpos tō logō hō eipen autō iēsous kai eporeueto

51. ἤδη δὲ αὐτοῦ καταβαίνοντος, οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ἀπήντησαν αὐτῷ, καὶ ἀπήγγειλαν λέγοντες ὅτι Ὁ παῖς σου ζῇ.

ēdē de autou katabainontos hoi douloi autou apēntēsan autō kai apēngeilan legontes hoti ho pais sou zē

52. ἐπύθετο οὖν παρ’ αὐτῶν τὴν ὥραν ἐν ᾗ κομψότερον ἔσχε. καὶ εἶπον αὐτῷ ὅτι Χθὲς ὥραν ἑβδόμην ἀφῆκεν αὐτὸν ὁ πυρετός.

epytheto oun par autōn tēn hōran en hē kompsoteron eschen kai eipon autō hoti chthes hōran hebdomēn afēken auton ho pyretos

53. ἔγνω οὖν ὁ πατὴρ ὅτι ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ, ἐν ᾗ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, ὅτι Ὁ υἱός σου ζῇ• καὶ ἐπίστευσεν αὐτὸς καὶ ἡ οἰκία αὐτοῦ ὅλη.

egnō oun ho patēr hoti en ekeinē tē hōra en hē eipen autō ho iēsous hoti ho hyios sou zē kai episteusen autos kai hē oikia autou holē

54. τοῦτο πάλιν δεύτερον σημεῖον ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἐλθὼν ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν Γαλιλαίαν.

touto palin deuteron sēmeion epoiēsen ho iēsous elthōn ek tēs ioudaias eis tēn galilaian

Κεφαλαιο 5

1. Μετὰ ταῦτα ἦν ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα.

meta tauta ēn heortē tōn ioudaiōn kai anebē ho iēsous eis ierosolyma

2. Ἔστι δὲ ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπὶ τῇ προβατικῇ κολυμβήθρα, ἡ ἐπιλεγομένη Ἑβραϊστὶ Βηθεσδά, πέντε στοὰς ἔχουσα.

estin de en tois ierosolymois epi tē probatikē kolymbēthra hē epilegomenē hebraisti bēthesda pente stoas echousa

3. ἐν ταύταις κατέκειτο πλῆθος πολὺ τῶν ἀσθενούντων, τυφλῶν, χωλῶν, ξηρῶν, ἐκδεχομένων τὴν τοῦ ὕδατος κίνησιν

en tautais katekeito plēthos poly tōn asthenountōn tyflōn chōlōn ksērōn ekdechomenōn tēn tou hydatos kinēsin

4. ἄγγελος γὰρ κατὰ καιρὸν κατέβαινεν ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ, καὶ ἐτάρασσε τὸ ὕδωρ• ὁ οὖν πρῶτος ἐμβὰς μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος, ὑγιὴς ἐγίνετο, ᾧ δήποτε κατειχετο νοσήματι.

angelos gar kata kairon katebainen en tē kolymbēthra kai etarassen to hydōr ho oun prōtos embas meta tēn tarachēn tou hydatos hygiēs egineto hō dēpote kateicheto nosēmati

5. ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ.

ēn de tis anthrōpos ekei triakonta kai oktō etē echōn en tē astheneia

6. τοῦτον ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς κατακείμενον, καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ, Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;

touton idōn ho iēsous katakeimenon kai gnous hoti polyn ēdē chronon echei legei autō theleis hygiēs genesthai

7. ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν, Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω ἵνα, ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν• ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγώ, ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει.

apekrithē autō ho asthenōn kyrie anthrōpon ouk echō hina hotan tarachthē to hydōr ballē me eis tēn kolymbēthran en hō de erchomai egō allos pro emou katabainei

8. λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἔγεῖραι, ἆρον τὸν κράββατόν σου, καὶ περιπάτει.

legei autō ho iēsous egeirai aron ton krabbaton sou kai peripatei

9. καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἦρε τὸν κράββατον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει. Ἦν δὲ σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ.

kai eutheōs egeneto hygiēs ho anthrōpos kai ēren ton krabbaton autou kai periepatei ēn de sabbaton en ekeinē tē hēmera

10. ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ, Σάββατόν ἐστιν• οὐκ ἔξεστί σοι ἆραι τὸν κράββατον

elegon oun hoi ioudaioi tō tetherapeumenō sabbaton estin ouk eksestin soi arai ton krabbaton

11. ἀπεκρίθη αὐτοῖς, Ὁ ποιήσας με ὑγιῆ, ἐκεῖνός μοι εἶπεν, Ἆρον τὸν κράββατόν σου καὶ περιπάτει.

apekrithē autois ho poiēsas me hygiē ekeinos moi eipen aron ton krabbaton sou kai peripatei

12. ἠρώτησαν οὖν αὐτόν, Τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι, Ἆρον τὸν κράββατόν σου καὶ περιπάτει;

ērōtēsan oun auton tis estin ho anthrōpos ho eipōn soi aron ton krabbaton sou kai peripatei

13. ὁ δὲ ἰαθεὶς οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν• ὁ γὰρ Ἰησοῦς ἐξένευσεν, ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ.

ho de iatheis ouk ēdei tis estin ho gar iēsous ekseneusen ochlou ontos en tō topō

14. μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ἴδε ὑγιὴς γέγονας• μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν τί σοι γένηται.

meta tauta heuriskei auton ho iēsous en tō hierō kai eipen autō ide hygiēs gegonas mēketi hamartane hina mē cheiron ti soi genētai

15. ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἀνήγγειλε τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ.

apēlthen ho anthrōpos kai anēngeilen tois ioudaiois hoti iēsous estin ho poiēsas auton hygiē

16. καὶ διὰ τοῦτο ἐδίωκον τὸν Ἰησοῦν οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ ἐζήτουν αὐτὸν ἀποκτεῖναι, ὅτι ταῦτα ἐποίει ἐν σαββάτῳ.

kai dia touto ediōkon ton iēsoun hoi ioudaioi kai ezētoun auton apokteinai hoti tauta epoiei en sabbatō

17. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίνατο αὐτοῖς, Ὁ πατήρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται, κἀγὼ ἐργάζομαι.

ho de iēsous apekrinato autois ho patēr mou heōs arti ergazetai kagō ergazomai

18. διὰ τοῦτο οὖν μᾶλλον ἐζήτουν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι ἀποκτεῖναι, ὅτι οὐ μόνον ἔλυε τὸ σάββατον, ἀλλὰ καὶ πατέρα ἴδιον ἔλεγε τὸν Θεόν, ἴσον ἑαυτὸν ποιῶν τῷ Θεῷ.

dia touto oun mallon ezētoun auton hoi ioudaioi apokteinai hoti ou monon elyen to sabbaton alla kai patera idion elegen ton theon ison heauton poiōn tō theō

19. Ἀπεκρίνατο οὖν ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ δύναται ὁ υἱὸς ποιεῖν ἀφ’ ἑαυτοῦ οὐδέν, ἐὰν μή τι βλέπῃ τὸν πατέρα ποιοῦντα• ἃ γὰρ ἂν ἐκεῖνος ποιῇ, ταῦτα καὶ ὁ υἱὸς ὁμοίως ποιεῖ

apekrinato oun ho iēsous kai eipen autois amēn amēn legō hymin ou dynatai ho hyios poiein af heautou ouden ean mē ti blepē ton patera poiounta ha gar an ekeinospoiē tauta kai ho hyios homoiōs poiei

20. ὁ γὰρ πατὴρ φιλεῖ τὸν υἱόν, καὶ πάντα δείκνυσιν αὐτῷ ἃ αὐτὸς ποιεῖ• καὶ μείζονα τούτων δείξει αὐτῷ ἔργα, ἵνα ὑμεῖς θαυμάζητε.

ho gar patēr filei ton hyion kai panta deiknysin autō ha autos poiei kai meizona toutōn deiksei autō erga hina hymeis thaumazēte

21. ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἐγείρει τοὺς νεκροὺς καὶ ζωοποιεῖ, οὕτω καὶ ὁ υἱὸς οὓς θέλει ζωοποιεῖ.

hōsper gar ho patēr egeirei tous nekrous kai zōopoiei houtōs kai ho hyios hous thelei zōopoiei

22. οὐδὲ γὰρ ὁ πατὴρ κρίνει οὐδένα, ἀλλὰ τὴν κρίσιν πᾶσαν δέδωκε τῷ υἱῷ•

oude gar ho patēr krinei oudena alla tēn krisin pasan dedōken tō hyiō

23. ἵνα πάντες τιμῶσι τὸν υἱόν, καθὼς, τιμῶσι τὸν πατέρα. ὁ μὴ τιμῶν τὸν υἱόν, οὐ τιμᾷ τὸν πατέρα τὸν πέμψαντα αὐτόν.

hina pantes timōsin ton hyion kathōs timōsin ton patera ho mē timōn ton hyion ou tima ton patera ton pempsanta auton

24. ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων, καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με, ἔχει ζωὴν αἰώνιον• καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν.

amēn amēn legō hymin hoti ho ton logon mou akouōn kai pisteuōn tō pempsanti me echei zōēn aiōnion kai eis krisin ouk erchetai alla metabebēken ek tou thanatou eis tēnzōēn

25. ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἔρχεται ὥρα καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ νεκροὶ ἀκούσονται τῆς φωνῆς τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ οἱ ἀκούσαντες ζήσονται.

amēn amēn legō hymin hoti erchetai hōra kai nyn estin hote hoi nekroi akousontai tēs fōnēs tou hyiou tou theou kai hoi akousantes zēsontai

26. ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτῷ, οὕτως ἔδωκε καὶ τῷ υἱῷ ζωὴν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ•

hōsper gar ho patēr echei zōēn en heautō houtōs edōken kai tō hyiō zōēn echein en heautō

27. καὶ ἐξουσίαν ἔδωκεν αὐτῷ καὶ κρίσιν ποιεῖν, ὅτι υἱὸς ἀνθρώπου ἐστί.

kai eksousian edōken autō kai krisin poiein hoti hyios anthrōpou estin

28. μὴ θαυμάζετε τοῦτο• ὅτι ἔρχεται ὥρα, ἐν ᾗ πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις ἀκούσονται τῆς φωνῆς αὐτοῦ,

mē thaumazete touto hoti erchetai hōra en hē pantes hoi en tois mnēmeiois akousontai tēs fōnēs autou

29. καὶ ἐκπορεύσονται, οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες, εἰς ἀνάστασιν ζωῆς• οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες, εἰς ἀνάστασιν κρίσεως.

kai ekporeusontai hoi ta agatha poiēsantes eis anastasin zōēs hoi de ta faula praksantes eis anastasin kriseōs

30. Οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐδέν• καθὼς ἀκούω, κρίνω• καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστίν• ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με πατρός.

ou dynamai egō poiein ap emautou ouden kathōs akouō krinō kai hē krisis hē emē dikaia estin hoti ou zētō to thelēma to emon alla to thelēma tou pempsantos mepatros

31. ἐὰν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ, ἡ μαρτυρία μου οὐκ ἔστιν ἀληθής.

ean egō martyrō peri emautou hē martyria mou ouk estin alēthēs

32. ἄλλος ἐστὶν ὁ μαρτυρῶν περὶ ἐμοῦ, καὶ οἶδα ὅτι ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία ἣν μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ.

allos estin ho martyrōn peri emou kai oida hoti alēthēs estin hē martyria hēn martyrei peri emou

33. ὑμεῖς ἀπεστάλκατε πρὸς Ἰωάννην, καὶ μεμαρτύρηκε τῇ ἀληθείᾳ.

hymeis apestalkate pros iōannēn kai memartyrēken tē alētheia

34. ἐγὼ δὲ οὐ παρὰ ἀνθρώπου τὴν μαρτυρίαν λαμβάνω, ἀλλὰ ταῦτα λέγω ἵνα ὑμεῖς σωθῆτε.

egō de ou para anthrōpou tēn martyrian lambanō alla tauta legō hina hymeis sōthēte

35. ἐκεῖνος ἦν ὁ λύχνος ὁ καιόμενος καὶ φαίνων, ὑμεῖς δὲ ἠθελήσατε αγαλλιασθῆναι πρὸς ὥραν ἐν τῷ φωτὶ αὐτοῦ.

ekeinos ēn ho lychnos ho kaiomenos kai fainōn hymeis de ēthelēsate agalliasthēnai pros hōran en tō fōti autou

36. ἐγὼ δὲ ἔχω τὴν μαρτυρίαν μείζω τοῦ Ἰωάννου• τὰ γὰρ ἔργα ἃ ἔδωκέ μοι ὁ πατὴρ ἵνα τελειώσω αὐτά, αὐτὰ τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ, μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ ὅτι ὁ πατήρ με ἀπέσταλκε.

egō de echō tēn martyrian meizō tou iōannou ta gar erga ha edōken moi ho patēr hina teleiōsō auta auta ta erga ha egō poiō martyrei peri emou hoti hopatēr me apestalken

37. καὶ ὁ πέμψας με πατήρ, αὐτὸς μεμαρτύρηκε περὶ ἐμοῦ. οὔτε φωνὴν αὐτοῦ ἀκηκόατε πώποτε, οὔτε εἶδος αὐτοῦ ἑωράκατε

kai ho pempsas me patēr autos memartyrēken peri emou oute fōnēn autou akēkoate pōpote oute eidos autou heōrakate

38. καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ οὐκ ἔχετε μένοντα ἐν ὑμῖν, ὅτι ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος, τούτῳ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε.

kai ton logon autou ouk echete menonta en hymin hoti hon apesteilen ekeinos toutō hymeis ou pisteuete

39. ἐρευνᾶτε τὰς γραφάς, ὅτι ὑμεῖς δοκεῖτε ἐν αὐταῖς ζωὴν αἰώνιον ἔχειν, καὶ ἐκεῖναί εἰσιν αἱ μαρτυροῦσαι περὶ ἐμοῦ•

ereunate tas grafas hoti hymeis dokeite en autais zōēn aiōnion echein kai ekeinai eisin hai martyrousai peri emou

40. καὶ οὐ θέλετε ἐλθεῖν πρός με, ἵνα ζωὴν ἔχητε.

kai ou thelete elthein pros me hina zōēn echēte

41. δόξαν παρὰ ἀνθρώπων οὐ λαμβάνω•

doksan para anthrōpōn ou lambanō

42. ἀλλ’ ἔγνωκα ὑμᾶς, ὅτι τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς.

all egnōka hymas hoti tēn agapēn tou theou ouk echete en heautois

43. ἐγὼ ἐλήλυθα ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, καὶ οὐ λαμβάνετέ με• ἐὰν ἄλλος ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ, ἐκεῖνον λήψεσθε.

egō elēlytha en tō onomati tou patros mou kai ou lambanete me ean allos elthē en tō onomati tō idiō ekeinon lēpsesthe

44. πῶς δύνασθε ὑμεῖς πιστεῦσαι, δόξαν παρὰ ἀλλήλων λαμβάνοντες, καὶ τὴν δόξαν τὴν παρὰ τοῦ μόνου Θεοῦ οὐ ζητεῖτε;

pōs dynasthe hymeis pisteusai doksan para allēlōn lambanontes kai tēn doksan tēn para tou monou theou ou zēteite

45. μὴ δοκεῖτε ὅτι ἐγὼ κατηγορήσω ὑμῶν πρὸς τὸν πατέρα• ἔστιν ὁ κατηγορῶν ὑμῶν, Μωσῆς, εἰς ὃν ὑμεῖς ἠλπίκατε.

mē dokeite hoti egō katēgorēsō hymōn pros ton patera estin ho katēgorōn hymōn mōsēs eis hon hymeis ēlpikate

46. εἰ γὰρ ἐπιστεύετε Μωσῇ, ἐπιστεύετε ἂν ἐμοί• περὶ γὰρ ἐμοῦ ἐκεῖνος ἔγραψεν.

ei gar episteuete mōsē episteuete an emoi peri gar emou ekeinos egrapsen

47. εἰ δὲ τοῖς ἐκείνου γράμμασιν οὐ πιστεύετε, πῶς τοῖς ἐμοῖς ῥήμασι πιστεύσετε;

ei de tois ekeinou grammasin ou pisteuete pōs tois emois rēmasin pisteusete

Κεφαλαιο 6

1. Μετὰ ταῦτα ἀπῆλθεν ὁ Ἰησοῦς πέραν τῆς θαλάσσης τῆς Γαλιλαίας, τῆς Τιβεριάδος.

meta tauta apēlthen ho iēsous peran tēs thalassēs tēs galilaias tēs tiberiados

2. καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ὄχλος πολύς, ὅτι ἑώρων αὐτοῦ τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει ἐπὶ τῶν ἀσθενούντων.

kai ēkolouthei autō ochlos polys hoti eōrōn autou ta sēmeia ha epoiei epi tōn asthenountōn

3. ἀνῆλθε δὲ εἰς τὸ ὄρος ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐκεῖ ἐκάθητο μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ.

anēlthen de eis to oros ho iēsous kai ekei ekathēto meta tōn mathētōn autou

4. ἦν δὲ ἐγγὺς τὸ πάσχα, ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων.

ēn de engys to pascha hē heortē tōn ioudaiōn

5. ἐπάρας οὖν ὁ Ἰησοῦς τοὺς ὀφθαλμούς, καὶ θεασάμενος ὅτι πολὺς ὄχλος ἔρχεται πρὸς αὐτόν, λέγει πρὸς τὸν Φίλιππον, Πόθεν ἀγοράσομεν ἄρτους, ἵνα φάγωσιν οὗτοι;

eparas oun ho iēsous tous ofthalmous kai theasamenos hoti polys ochlos erchetai pros auton legei pros ton filippon pothen agorasomen artous hina fagōsin houtoi

6. τοῦτο δὲ ἔλεγε πειράζων αὐτόν• αὐτὸς γὰρ ᾔδει τί ἔμελλε ποιεῖν.

touto de elegen peirazōn auton autos gar ēdei ti emellen poiein

7. ἀπεκρίθη αὐτῷ Φίλιππος, Διακοσίων δηναρίων ἄρτοι οὐκ ἀρκοῦσιν αὐτοῖς, ἵνα ἕκαστος αὐτῶν βραχύ τι λάβῃ.

apekrithē autō filippos diakosiōn dēnariōn artoi ouk arkousin autois hina hekastos autōn brachy ti labē

8. λέγει αὐτῷ εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου,

legei autō heis ek tōn mathētōn autou andreas ho adelfos simōnos petrou

9. Ἔστι παιδάριον ἓν ὧδε, ὃ ἔχει πέντε ἄρτους κριθίνους καὶ δύο ὀψάρια• ἀλλὰ ταῦτα τί ἐστιν εἰς τοσούτους;

estin paidarion en hōde ho echei pente artous krithinous kai dyo opsaria alla tauta ti estin eis tosoutous

10. εἶπε δὲ ὁ Ἰησοῦς, Ποιήσατε τοὺς ἀνθρώπους ἀναπεσεῖν. ἦν δὲ χόρτος πολὺς ἐν τῷ τόπῳ. ἀνέπεσον οὖν οἱ ἄνδρες τὸν ἀριθμὸν ὡσεὶ πεντακισχίλιοι.

eipen de ho iēsous poiēsate tous anthrōpous anapesein ēn de chortos polys en tō topō anepeson oun hoi andres ton arithmon hōsei pentakischilioi

11. ἔλαβε δὲ τοὺς ἄρτους ὁ Ἰησοῦς, καὶ εὐχαριστήσας διέδωκε τοῖς μαθηταῖς, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ἀνακειμένοις• ὁμοίως καὶ ἐκ τῶν ὀψαρίων ὅσον ἤθελον.

elaben de tous artous ho iēsous kai eucharistēsas diedōken tois mathētais hoi de mathētai tois anakeimenois homoiōs kai ek tōn opsariōn hoson ēthelon

12. ὡς δὲ ἐνεπλήσθησαν, λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Συναγάγετε τὰ περισσεύσαντα κλάσματα, ἵνα μή τι ἀπόληται.

hōs de eneplēsthēsan legei tois mathētais autou synagagete ta perisseusanta klasmata hina mē ti apolētai

13. συνήγαγον οὖν, καὶ ἐγέμισαν δώδεκα κοφίνους κλασμάτων ἐκ τῶν πέντε ἄρτων τῶν κριθίνων, ἃ ἐπερίσσευσε τοῖς βεβρωκόσιν.

synēgagon oun kai egemisan dōdeka kofinous klasmatōn ek tōn pente artōn tōn krithinōn ha eperisseusen tois bebrōkosin

14. οἱ οὖν ἄνθρωποι ἰδόντες ὃ ἐποίησε σημεῖον ὁ Ἰησοῦς, ἔλεγον ὅτι Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης ὁ ἐρχόμενος εἰς τὸν κόσμον.

hoi oun anthrōpoi idontes ho epoiēsen sēmeion ho iēsous elegon hoti houtos estin alēthōs ho profētēs ho erchomenos eis ton kosmon

15. Ἰησοῦς οὖν γνοὺς ὅτι μέλλουσιν ἔρχεσθαι καὶ ἁρπάζειν αὐτόν, ἵνα ποιήσωσιν αὐτὸν βασιλέα, ἀνεχώρησε πάλιν εἰς τὸ ὄρος αὐτὸς μόνος.

iēsous oun gnous hoti mellousin erchesthai kai harpazein auton hina poiēsōsin auton basilea anechōrēsen palin eis to oros autos monos

16. Ὡς δὲ ὀψία ἐγένετο, κατέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν θάλασσαν,

hōs de opsia egeneto katebēsan hoi mathētai autou epi tēn thalassan

17. καὶ ἐμβάντες εἰς τὸ πλοῖον, ἤρχοντο πέραν τῆς θαλάσσης εἰς Καπερναούμ. καὶ σκοτία ἤδη ἐγεγόνει, καὶ οὐκ ἐληλύθει πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς

kai embantes eis to ploion ērchonto peran tēs thalassēs eis kapernaoum kai skotia ēdē egegonei kai ouk elēlythei pros autous ho iēsous

18. ἥ τε θάλασσα ἀνέμου μεγάλου πνέοντος διηγείρετο.

hē te thalassa anemou megalou pneontos diēgeireto

19. ἐληλακότες οὖν ὡς σταδίους εἰκοσιπέντε ἢ τριάκοντα, θεωροῦσι τὸν Ἰησοῦν περιπατοῦντα ἐπὶ τῆς θαλάσσης, καὶ ἐγγὺς τοῦ πλοίου γινόμενον• καὶ ἐφοβήθησαν.

elēlakotes oun hōs stadious eikosipente ē triakonta theōrousin ton iēsoun peripatounta epi tēs thalassēs kai engys tou ploiou ginomenon kai efobēthēsan

20. ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς, Ἐγώ εἰμι, μὴ φοβεῖσθε.

ho de legei autois egō eimi mē fobeisthe

21. ἤθελον οὖν λαβεῖν αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον• καὶ εὐθέως τὸ πλοῖον ἐγένετο ἐπὶ τῆς γῆς εἰς ἣν ὑπῆγον.

ēthelon oun labein auton eis to ploion kai eutheōs to ploion egeneto epi tēs gēs eis hēn hypēgon

22. Τῇ ἐπαύριον ὁ ὄχλος ὁ ἑστηκὼς πέραν τῆς θαλάσσης, ἰδὼν ὅτι πλοιάριον ἄλλο οὐκ ἦν ἐκεῖ εἰ μὴ ἕν ἐκεῖνο εἰς ὃ ἐνέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ὅτι οὐ συνεισῆλθε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ πλοιάριον, ἀλλὰ μόνοι οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπῆλθον,

tē epaurion ho ochlos ho hestēkōs peran tēs thalassēs idōn hoti ploiarion allo ouk ēn ekei ei mē hen ekeino eis ho enebēsan hoi mathētai autou kai hoti ou syneisēlthentois mathētais autou ho iēsous eis to ploiarionαλλαalla monoi hoi mathētai autou apēlthon

23. ἄλλα δὲ ἦλθε πλοιάρια ἐκ Τιβεριάδος ἐγγὺς τοῦ τόπου ὅπου ἔφαγον τὸν ἄρτον, εὐχαριστήσαντος τοῦ Κυρίου•

alla de ēlthen ploiaria ek tiberiados engys tou topou hopou efagon ton arton eucharistēsantos tou kyriou

24. ὅτε οὖν εἶδεν ὁ ὄχλος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ἐκεῖ οὐδὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, ἐνέβησαν καὶ αὐτοὶ εἰς τὰ πλοῖα, καὶ ἦλθον εἰς Καπερναούμ, ζητοῦντες τὸν Ἰησοῦν.

hote oun eiden ho ochlos hoti iēsous ouk estin ekei oude hoi mathētai autou enebēsan kai autoi eis ta ploia kai ēlthon eis kapernaoum zētountes ton iēsoun

25. καὶ εὑρόντες αὐτὸν πέραν τῆς θαλάσσης, εἶπον αὐτῷ, Ῥαββί, πότε ὧδε γέγονας;

kai heurontes auton peran tēs thalassēs eipon autō rabbi pote hōde gegonas

26. ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ζητεῖτέ με, οὐχ ὅτι εἴδετε σημεῖα, ἀλλ’ ὅτι ἐφάγετε ἐκ τῶν ἄρτων καὶ ἐχορτάσθητε.

apekrithē autois ho iēsous kai eipen amēn amēn legō hymin zēteite me ouch hoti eidete sēmeia all hoti efagete ek tōn artōn kai echortasthēte

27. ἐργάζεσθε μὴ τὴν βρῶσιν τὴν ἀπολλυμένην, ἀλλὰ τὴν βρῶσιν τὴν μένουσαν εἰς ζωὴν αἰώνιον, ἣν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὑμῖν δώσει• τοῦτον γὰρ ὁ πατὴρ ἐσφράγισεν, ὁ Θεός.

ergazesthe mē tēn brōsin tēn apollymenēn alla tēn brōsin tēn menousan eis zōēn aiōnion hēn ho hyios tou anthrōpou hymin dōsei touton gar ho patēr esfragisen ho theos

28. εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν, Τί ποιῶμεν, ἵνα ἐργαζώμεθα τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ;

eipon oun pros auton ti poiōmen hina ergazōmetha ta erga tou theou

29. ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τοῦτό ἐστι τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ, ἵνα πιστεύσητε εἰς ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος.

apekrithē ho iēsous kai eipen autois touto estin to ergon tou theou hina pisteusēte eis hon apesteilen ekeinos

30. εἶπον οὖν αὐτῷ, Τί οὖν ποιεῖς σὺ σημεῖον, ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμέν σοι; τί ἐργάζῃ;

eipon oun autō ti oun poieis sy sēmeion hina idōmen kai pisteusōmen soi ti ergazē

31. οἱ πατέρες ἡμῶν τὸ μάννα ἔφαγον ἐν τῇ ἐρήμῳ, καθώς ἐστι γεγραμμένον, Ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς φαγεῖν.

hoi pateres hēmōn to manna efagon en tē erēmō kathōs estin gegrammenon arton ek tou ouranou edōken autois fagein

32. εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, Οὐ Μωσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ• ἀλλ’ ὁ πατήρ μου δίδωσιν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τὸν ἀληθινόν.

eipen oun autois ho iēsous amēn amēn legō hymin ou mōsēs dedōken hymin ton arton ek tou ouranou all ho patēr mou didōsin hymin ton arton ek tou ouranou tonalēthinon

33. ὁ γὰρ ἄρτος τοῦ Θεοῦ ἐστιν ὁ καταβαίνων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ.

ho gar artos tou theou estin ho katabainōn ek tou ouranou kai zōēn didous tō kosmō

34. εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν, Κύριε, πάντοτε δὸς ἡμῖν τὸν ἄρτον τοῦτον.

eipon oun pros auton kyrie pantote dos hēmin ton arton touton

35. εἶπε δὲ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς• ὁ ἐρχόμενος πρός με, οὐ μὴ πεινάσῃ• καὶ ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ διψήσῃ πώποτε.

eipen de autois ho iēsous egō eimi ho artos tēs zōēs ho erchomenos pros me ou mē peinasē kai ho pisteuōn eis eme ou mē dipsēsē pōpote

36. ἀλλ’ εἶπον ὑμῖν ὅτι καὶ ἑωράκατέ με, καὶ οὐ πιστεύετε.

all eipon hymin hoti kai heōrakate me kai ou pisteuete

37. πᾶν ὃ δίδωσί μοι ὁ πατὴρ πρὸς ἐμὲ ἥξει• καὶ τὸν ἐρχόμενον πρός με οὐ μὴ ἐκβάλω ἔξω.

pan ho didōsin moi ho patēr pros eme hēksei kai ton erchomenon pros me ou mē ekbalō eksō

38. ὅτι καταβέβηκα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με.

hoti katabebēka ek tou ouranou ouch hina poiō to thelēma to emon alla to thelēma tou pempsantos me

39. τοῦτο δέ ἐστι τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με πατρός, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκέ μοι, μὴ ἀπολέσω ἐξ αὐτοῦ, ἀλλὰ ἀναστήσω αὐτὸ ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.

touto de estin to thelēma tou pempsantos me patros hina pan ho dedōken moi mē apolesō eks autou alla anastēsō auto en tē eschatē hēmera

40. τοῦτο δὲ ἐστι τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με, ἵνα πᾶς ὁ θεωρῶν τὸν υἱὸν καὶ πιστεύων εἰς αὐτόν, ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἀναστήσω αὐτὸν ἐγὼ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.

touto de estin to thelēma tou pempsantos me hina pas ho theōrōn ton hyion kai pisteuōn eis auton echē zōēn aiōnion kai anastēsō auton egō tē eschatē hēmera

41. Ἐγόγγυζον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι περὶ αὐτοῦ, ὅτι εἶπεν, Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ καταβὰς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ.

egongyzon oun hoi ioudaioi peri autou hoti eipen egō eimi ho artos ho katabas ek tou ouranou

42. καὶ ἔλεγον, Οὐχ οὗτός ἐστιν Ἰησοῦς ὁ υἱὸς Ἰωσήφ, οὗ ἡμεῖς οἴδαμεν τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα; πῶς οὖν λέγει οὖτος ὅτι Ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβέβηκα;

kai elegon ouch houtos estin iēsous ho hyios iōsēf hou hēmeis oidamen ton patera kai tēn mētera pōs oun legei houtos hoti ek tou ouranou katabebēka

43. ἀπεκρίθη οὖν ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Μὴ γογγύζετε μετ’ ἀλλήλων.

apekrithē oun ho iēsous kai eipen autois mē gongyzete met allēlōn

44. οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός με, ἐὰν μὴ ὁ πατὴρ ὁ πέμψας με ἑλκύσῃ αὐτόν, καὶ ἐγὼ ἀναστήσω αὐτὸν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.

oudeis dynatai elthein pros me ean mē ho patēr ho pempsas me helkysē auton kai egō anastēsō auton tē eschatē hēmera

45. ἔστι γεγραμμένον ἐν τοῖς προφήταις, Καὶ ἔσονται πάντες διδακτοὶ τοῦ Θεοῦ. πᾶς οὖν ὁ ἀκούσας παρὰ τοῦ πατρὸς καὶ μαθών, ἔρχεται πρός με.

estin gegrammenon en tois profētais kai esontai pantes didaktoi tou theou pas oun ho akousas para tou patros kai mathōn erchetai pros me

46. οὐχ ὅτι τὸν πατέρα τις ἑώρακέν, εἰ μὴ ὁ ὢν παρὰ τοῦ Θεοῦ, οὗτος ἑώρακε τὸν πατέρα.

ouch hoti ton patera tis heōraken ei mē ho ōn para tou theou houtos heōraken ton patera

47. ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ, ἔχει ζωὴν αἰώνιον.

amēn amēn legō hymin ho pisteuōn eis eme echei zōēn aiōnion

48. ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς.

egō eimi ho artos tēs zōēs

49. οἱ πατέρες ὑμῶν ἔφαγον τὸ μάννα ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ ἀπέθανον

hoi pateres hymōn efagon to manna en tē erēmō kai apethanon

50. οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβαίνων, ἵνα τις ἐξ αὐτοῦ φάγῃ καὶ μὴ ἀποθάνῃ.

houtos estin ho artos ho ek tou ouranou katabainōn hina tis eks autou fagē kai mē apothanē

51. ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζῶν, ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς• ἐάν τις φάγῃ ἐκ τούτου τοῦ ἄρτου, ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα. καὶ ὁ ἄρτος δὲ ὃν ἐγὼ δώσω, ἡ σάρξ μου ἐστίν, ἣν ἐγὼ δώσω ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς.

egō eimi ho artos ho zōn ho ek tou ouranou katabas ean tis fagē ek toutou tou artou zēsetai eis ton aiōna kai ho artos de hon egō dōsō hēsarks mou estin ēn egō dōsō hyper tēsτουtou kosmou zōēs

52. Ἐμάχοντο οὖν πρὸς ἀλλήλους οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες, Πῶς δύναται οὗτος ἡμῖν δοῦναι τὴν σάρκα φαγεῖν;

emachonto oun pros allēlous hoi ioudaioi legontes pōs dynatai houtos hēmin dounai tēn sarka fagein

53. εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς.

eipen oun autois ho iēsous amēn amēn legō hymin ean mē fagēte tēn sarka tou hyiou tou anthrōpou kai piēte autou to haima ouk echete zōēn en heautois

54. ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα, ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἐγὼ ἀναστήσω αὐτὸν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.

ho trōgōn mou tēn sarka kai pinōn mou to haima echei zōēn aiōnion kai egō anastēsō auton tē eschatē hēmera

55. ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθῶς ἐστι βρῶσις, καὶ τὸ αἷμά μου ἀληθῶς ἐστι πόσις.

hē gar sarks mou alēthōs estin brōsis kai to haima mou alēthōs estin posis

56. ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα, ἐν ἐμοὶ μένει, κἀγὼ ἐν αὐτῷ.

ho trōgōn mou tēn sarka kai pinōn mou to haima en emoi menei kagō en autō

57. καθὼς ἀπέστειλέ με ὁ ζῶν πατήρ, κἀγὼ ζῶ διὰ τὸν πατέρα• καὶ ὁ τρώγων με, κἀκεῖνος ζήσεται δι’ ἐμέ.

kathōs apesteilen me ho zōn patēr kagō zō dia ton patera kai ho trōgōn me kakeinos zēsetai di eme

58. οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς• οὐ καθὼς ἔφαγον οἱ πατέρες ὑμῶν τὸ μάννα, καὶ ἀπέθανον• ὁ τρώγων τοῦτον τὸν ἄρτον, ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα.

houtos estin ho artos ho ek tou ouranou katabas ou kathōs efagon hoi pateres hymōn to manna kai apethanon ho trōgōn touton ton arton zēsetai eis ton aiōna

59. ταῦτα εἶπεν ἐν συναγωγῇ διδάσκων ἐν Καπερναούμ.

tauta eipen en synagōgē didaskōn en kapernaoum

60. Πολλοὶ οὖν ἀκούσαντες ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶπον, Σκληρός ἐστιν οὗτος ὁ λόγος• τίς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν;

polloi oun akousantes ek tōn mathētōn autou eipon sklēros estin houtos ho logos tis dynatai autou akouein

61. εἰδὼς δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐν ἑαυτῷ ὅτι γογγύζουσι περὶ τούτου οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, εἶπεν αὐτοῖς, Τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει;

eidōs de ho iēsous en heautō hoti gongyzousin peri toutou hoi mathētai autou eipen autois touto hymas skandalizei

62. ἐὰν οὖν θεωρῆτε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀναβαίνοντα ὅπου ἦν τὸ πρότερον

ean oun theōrēte ton hyion tou anthrōpou anabainonta hopou ēn to proteron

63. τὸ πνεῦμά ἐστι τὸ ζωοποιοῦν, ἡ σὰρξ οὐκ ὠφελεῖ οὐδέν• τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λαλῶ ὑμῖν, πνεῦμά ἐστι καὶ ζωή ἐστιν.

to pneuma estin to zōopoioun hē sarks ouk ōfelei ouden ta rēmata ha egō lalō hymin pneuma estin kai zōē estin

64. ἀλλ’ εἰσὶν ἐξ ὑμῶν τινες οἳ οὐ πιστεύουσιν. ᾔδει γὰρ ἐξ ἀρχῆς ὁ Ἰησοῦς, τίνες εἰσὶν οἱ μὴ πιστεύοντες, καὶ τίς ἐστιν ὁ παραδώσων αὐτόν.

all eisin eks hymōn tines hoi ou pisteuousin ēdei gar eks archēs ho iēsous tines eisin hoi mē pisteuontes kai tis estin ho paradōsōn auton

65. καὶ ἔλεγε, Διὰ τοῦτο εἴρηκα ὑμῖν, ὅτι οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός με, ἐὰν μὴ ᾖ δεδομένον αὐτῷ ἐκ τοῦ πατρός μου.

kai elegen dia touto eirēka hymin hoti oudeis dynatai elthein pros me ean mē ē dedomenon autō ek tou patros mou

66. Ἐκ τούτου πολλοὶ ἀπῆλθον τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ οὐκέτι μετ’ αὐτοῦ περιεπάτουν.

ek toutou polloi apēlthon tōn mathētōn autou eis ta opisō kai ouketi met autou periepatoun

67. εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς τοῖς δώδεκα, Μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε ὑπάγειν;

eipen oun ho iēsous tois dōdeka mē kai hymeis thelete hypagein

68. ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ Σίμων Πέτρος, Κύριε, πρὸς τίνα ἀπελευσόμεθα; ῥήματα ζωῆς αἰωνίου ἔχεις

apekrithē oun autō simōn petros kyrie pros tina apeleusometha rēmata zōēs aiōniou echeis

69. καὶ ἡμεῖς πεπιστεύκαμεν καὶ ἐγνώκαμεν ὅτι σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος.

kai hēmeis pepisteukamen kai egnōkamen hoti sy ei ho christos ho hyios tou theou tou zōntos

70. ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Οὐκ ἐγὼ ὑμᾶς τοὺς δώδεκα ἐξελεξάμην, καὶ ἐξ ὑμῶν εἷς διάβολός ἐστιν;

apekrithē autois ho iēsous ouk egō hymas tous dōdeka ekseleksamēn kai eks hymōn heis diabolos estin

71. ἔλεγε δὲ τὸν Ἰούδαν Σίμωνος Ἰσκαριώτην• οὗτος γὰρ ἤμελλεν αὐτὸν παραδιδόναι, εἷς ὢν ἐκ τῶν δώδεκα.

elegen de ton ioudan simōnos iskariōtēn houtos gar ēmellen auton paradidonai heis ōn ek tōn dōdeka

Κεφαλαιο 7

1. Καὶ περιεπάτει ὁ Ἰησοῦς μετὰ ταῦτα ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ• οὐ γὰρ ἤθελεν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ περιπατεῖν, ὅτι ἐζήτουν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι ἀποκτεῖναι.

kai periepatei ho iēsous meta tauta en tē galilaia ou gar ēthelen en tē ioudaia peripatein hoti ezētoun auton hoi ioudaioi apokteinai

2. ἦν δὲ ἐγγὺς ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων ἡ σκηνοπηγία.

ēn de engys hē heortē tōn ioudaiōn hē skēnopēgia

3. εἶπον οὖν πρὸς αὐτὸν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, Μετάβηθι ἐντεῦθεν, καὶ ὕπαγε εἰς τὴν Ἰουδαίαν, ἵνα καὶ οἱ μαθηταί σου θεωρήσωσι τὰ ἔργα σου ἃ ποιεῖς

eipon oun pros auton hoi adelfoi autou metabēthi enteuthen kai hypage eis tēn ioudaian hina kai hoi mathētai sou theōrēsōsin ta erga sou ha poieis

4. οὐδεὶς γὰρ ἐν κρυπτῷ τι ποιεῖ, καὶ ζητεῖ αὐτὸς ἐν παρρησίᾳ εἶναι. εἰ ταῦτα ποιεῖς, φανέρωσον σεαυτὸν τῷ κόσμῳ.

oudeis gar en kryptō ti poiei kai zētei autos en parrēsia einai ei tauta poieis fanerōson seauton tō kosmō

5. οὐδὲ γὰρ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἐπίστευον εἰς αὐτόν.

oude gar hoi adelfoi autou episteuon eis auton

6. λέγει οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ὁ καιρὸς ὁ ἐμὸς οὔπω πάρεστιν, ὁ δὲ καιρὸς ὁ ὑμέτερος πάντοτέ ἐστιν ἕτοιμος.

legei oun autois ho iēsous ho kairos ho emos oupō parestin ho de kairos ho hymeteros pantote estin hetoimos

7. οὐ δύναται ὁ κόσμος μισεῖν ὑμᾶς• ἐμὲ δὲ μισεῖ, ὅτι ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ αὐτοῦ, ὅτι τὰ ἔργα αὐτοῦ πονηρά ἐστιν.

ou dynatai ho kosmos misein hymas eme de misei hoti egō martyrō peri autou hoti ta erga autou ponēra estin

8. ὑμεῖς ἀνάβητε εἰς τὴν ἑορτὴν ταύτην• ἐγὼ οὔπω ἀναβαίνω εἰς τὴν ἑορτὴν ταύτην, ὅτι ὁ καιρὸς ὁ ἐμὸς οὔπω πεπλήρωται.

hymeis anabēte eis tēn heortēn tautēn egō oupō anabainō eis tēn heortēn tautēn hoti ho kairos ho emos oupō peplērōtai

9. ταῦτα δὲ εἰπὼν αὐτοῖς, ἔμεινεν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ.

tauta de eipōn autois emeinen en tē galilaia

10. Ὡς δὲ ἀνέβησαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, τότε καὶ αὐτὸς ἀνέβη εἰς τὴν ἑορτήν, οὐ φανερῶς, ἀλλ’ ὡς ἐν κρυπτῷ.

hōs de anebēsan hoi adelfoi autou tote kai autos anebē eis tēn heortēn ou fanerōs all hōs en kryptō

11. οἱ οὖν Ἰουδαῖοι ἐζήτουν αὐτὸν ἐν τῇ ἑορτῇ, καὶ ἔλεγον, Ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος;

hoi oun ioudaioi ezētoun auton en tē heortē kai elegon pou estin ekeinos

12. καὶ γογγυσμὸς πολὺς περὶ αὐτοῦ ἦν ἐν τοῖς ὄχλοις• οἱ μὲν ἔλεγον ὅτι Ἀγαθός ἐστιν• ἄλλοι δὲ ἔλεγον, Οὔ, ἀλλὰ πλανᾷ τὸν ὄχλον.

kai gongysmos polys peri autou ēn en tois ochlois hoi men elegon hoti agathos estin alloi de elegon ou alla plana ton ochlon

13. οὐδεὶς μέντοι παρρησίᾳ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων.

oudeis mentoi parrēsia elalei peri autou dia ton fobon tōn ioudaiōn

14. Ἤδη δὲ τῆς ἑορτῆς μεσούσης, ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερόν, καὶ ἐδίδασκε.

ēdē de tēs heortēs mesousēs anebē ho iēsous eis to hieron kai edidasken

15. καὶ ἐθαύμαζον οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες, Πῶς οὗτος γράμματα οἶδε, μὴ μεμαθηκώς;

kai ethaumazon hoi ioudaioi legontes pōs houtos grammata oiden mē memathēkōs

16. ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν, Ἡ ἐμὴ διδαχὴ οὐκ ἔστιν ἐμή, ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με.

apekrithē autois ho iēsous kai eipen hē emē didachē ouk estin emē alla tou pempsantos me

17. ἐάν τις θέλῃ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιεῖν, γνώσεται περὶ τῆς διδαχῆς, πότερον ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν, ἢ ἐγὼ ἀπ’ ἐμαυτοῦ λαλῶ.

ean tis thelē to thelēma autou poiein gnōsetai peri tēs didachēs poteron ek tou theou estin ē egō ap emautou lalō

18. ὁ ἀφ’ ἑαυτοῦ λαλῶν, τὴν δόξαν τὴν ἰδίαν ζητεῖ• ὁ δὲ ζητῶν τὴν δόξαν τοῦ πέμψαντος αὐτόν, οὗτος ἀληθής ἐστι, καὶ ἀδικία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν.

ho af heautou lalōn tēn doksan tēn idian zētei ho de zētōn tēn doksan tou pempsantos auton houtos alēthēs estin kai adikia en autō ouk estin

19. οὐ Μωσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὸν νόμον, καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ποιεῖ τὸν νόμον; τί με ζητεῖτε ἀποκτεῖναι;

ou mōsēs dedōken hymin ton nomon kai oudeis eks hymōn poiei ton nomon ti me zēteite apokteinai

20. ἀπεκρίθη ὁ ὄχλος καὶ εἶπε, Δαιμόνιον ἔχεις• τίς σε ζητεῖ ἀποκτεῖναι;

apekrithē ho ochlos kai eipen daimonion echeis tis se zētei apokteinai

21. ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ἓν ἔργον ἐποίησα, καὶ πάντες θαυμάζετε.

apekrithē ho iēsous kai eipen autois hen ergon epoiēsa kai pantes thaumazete

22. διὰ τοῦτο Μωσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὴν περιτομήν οὐχ ὅτι ἐκ τοῦ Μωσέως ἐστίν, ἀλλ’ ἐκ τῶν πατέρων• καὶ ἐν σαββάτῳ περιτέμνετε ἄνθρωπον.

dia touto mōsēs dedōken hymin tēn peritomēn ouch hoti ek tou mōseōs estin all ek tōn paterōn kai en sabbatō peritemnete anthrōpon

23. εἰ περιτομὴν λαμβάνει ἄνθρωπος ἐν σαββάτῳ, ἵνα μὴ λυθῇ ὁ νόμος Μωσέως, ἐμοὶ χολᾶτε ὅτι ὅλον ἄνθρωπον ὑγιῆ ἐποίησα ἐν σαββάτῳ;

ei peritomēn lambanei anthrōpos en sabbatō hina mē lythē ho nomos mōseōs emoi cholate hoti holon anthrōpon hygiē epoiēsa en sabbatō

24. μὴ κρίνετε κατ’ ὄψιν, ἀλλὰ τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνατε.

mē krinete kat opsin alla tēn dikaian krisin krinate

25. Ἔλεγον οὖν τινες ἐκ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν, Οὐχ οὗτός ἐστιν ὃν ζητοῦσιν ἀποκτεῖναι;

elegon oun tines ek tōn ierosolymitōn ouch houtos estin hon zētousin apokteinai

26. καὶ ἴδε παρρησίᾳ λαλεῖ, καὶ οὐδὲν αὐτῷ λέγουσι μήποτε ἀληθῶς ἔγνωσαν οἱ ἄρχοντες ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ Χριστός;

kai ide parrēsia lalei kai ouden autō legousin mēpote alēthōs egnōsan hoi archontes hoti houtos estin alēthōs ho christos

27. ἀλλὰ τοῦτον οἴδαμεν πόθεν ἐστίν• ὁ δὲ Χριστὸς ὅταν ἔρχηται, οὐδεὶς γινώσκει πόθεν ἐστίν.

alla touton oidamen pothen estin ho de christos hotan erchētai oudeis ginōskei pothen estin

28. ἔκραξεν οὖν ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων ὁ Ἰησοῦς καὶ λέγων, Κἀμὲ οἴδατε, καὶ οἴδατε πόθεν εἰμί• καὶ ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλήλυθα, ἀλλ’ ἔστιν ἀληθινὸς ὁ πέμψας με, ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε

ekraksen oun en tō hierō didaskōn ho iēsous kai legōn kame oidate kai oidate pothen eimi kai ap emautou ouk elēlytha all estin alēthinos ho pempsas me hon hymeis oukoidate

29. ἐγὼ δὲ οἶδα αὐτόν, ὅτι παρ’ αὐτοῦ εἰμι, κἀκεῖνός με ἀπέστειλεν.

egō de oida auton hoti par autou eimi kakeinos me apesteilen

30. ἐζήτουν οὖν αὐτὸν πιάσαι καὶ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ’ αὐτὸν τὴν χεῖρα, ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ.

ezētoun oun auton piasai kai oudeis epebalen ep auton tēn cheira hoti oupō elēlythei hē hōra autou

31. πολλοὶ δὲ ἐκ τοῦ ὄχλου ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν, καὶ ἔλεγον ὅτι Ὁ Χριστὸς ὅταν ἔλθῃ, μήτι πλείονα σημεῖα τούτων ποιήσει ὧν οὗτος ἐποίησεν;

polloi de ek tou ochlou episteusan eis auton kai elegon hoti ho christos hotan elthē mēti pleiona sēmeia toutōn poiēsei hōn houtos epoiēsen

32. ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι τοῦ ὄχλου γογγύζοντος περὶ αὐτοῦ ταῦτα• καὶ ἀπέστειλαν οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ὑπηρέτας ἵνα πιάσωσιν αὐτόν.

ēkousan hoi farisaioi tou ochlou gongyzontos peri autou tauta kai apesteilan hoi farisaioi kai hoi archiereis hypēretas hina piasōsin auton

33. εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἔτι μικρὸν χρόνον μεθ’ ὑμῶν εἰμι, καὶ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με.

eipen oun autois ho iēsous eti mikron chronon meth hymōn eimi kai hypagō pros ton pempsanta me

34. ζητήσετέ με, καὶ οὐχ εὑρήσετε• καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγώ, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν.

zētēsete me kai ouch heurēsete kai hopou eimi egō hymeis ou dynasthe elthein

35. εἶπον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς ἑαυτούς, Ποῦ οὗτος μέλλει πορεύεσθαι ὅτι ἡμεῖς οὐχ εὑρήσομεν αὐτόν; μὴ εἰς τὴν διασπορὰν τῶν Ἑλλήνων μέλλει πορεύεσθαι, καὶ διδάσκειν τοὺς Ἕλληνας;

eipon oun hoi ioudaioi pros heautous pou houtos mellei poreuesthai hoti hēmeis ouch heurēsomen auton mē eis tēn diasporan tōn hellēnōn mellei poreuesthai kai didaskein tous hellēnas

36. τίς ἐστιν οὗτος ὁ λόγος ὃν εἶπε, Ζητήσετέ με, καὶ οὐχ εὑρήσετέ• καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγὼ, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν;

tis estin houtos ho logos hon eipen zētēsete me kai ouch heurēsete kai hopou eimi egō hymeis ou dynasthe elthein

37. Ἐν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξε, λέγων, Ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω.

en de tē eschatē hēmera tē megalē tēs heortēs heistēkei ho iēsous kai ekraksen legōn ean tis dipsa erchesthō pros me kai pinetō

38. ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος.

ho pisteuōn eis eme kathōs eipen hē grafē potamoi ek tēs koilias autou reusousin hydatos zōntos

39. Τοῦτο δὲ εἶπε περὶ τοῦ Πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτόν• οὔπω γὰρ ἦν Πνεῦμα Ἅγιον, ὅτι ὁ Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη.

touto de eipen peri tou pneumatos hou emellon lambanein hoi pisteuontes eis auton oupō gar ēn pneuma hagion hoti ho iēsous oudepō edoksasthē

40. πολλοὶ οὖν ἐκ τοῦ ὄχλου ἀκούσαντες τὸν λόγον ἔλεγον, Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης.

polloi oun ek tou ochlou akousantes ton logon elegon houtos estin alēthōs ho profētēs

41. ἄλλοι ἔλεγον, Οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός ἄλλοι δὲ ἔλεγον, Μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται;

alloi elegon houtos estin ho christos alloi de elegon mē gar ek tēs galilaias ho christos erchetai

42. οὐχὶ ἡ γραφὴ εἶπεν ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαβίδ, καὶ ἀπὸ Βηθλεέμ, τῆς κώμης ὅπου ἦν Δαβίδ, ὁ Χριστὸς ἔρχεται;

ouchi hē grafē eipen hoti ek tou spermatos david kai apo bēthleem tēs kōmēs hopou ēn david ho christos erchetai

43. Σχίσμα οὖν ἐν τῷ ὄχλῳ ἐγένετο δι’ αὐτόν.

schisma oun en tō ochlō egeneto di auton

44. τινὲς δὲ ἤθελον ἐξ αὐτῶν πιάσαι αὐτόν, ἀλλ’ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας.

tines de ēthelon eks autōn piasai auton all oudeis epebalen ep auton tas cheiras

45. Ἦλθον οὖν οἱ ὑπηρέται πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ Φαρισαίους• καὶ εἶπον αὐτοῖς ἐκεῖνοι, Διατί οὐκ ἠγάγετε αὐτόν;

ēlthon oun hoi hypēretai pros tous archiereis kai farisaious kai eipon autois ekeinoi dia ti ouk ēgagete auton

46. ἀπεκρίθησαν οἱ ὑπηρέται, Οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος

apekrithēsan hoi hypēretai oudepote houtōs elalēsen anthrōpos hōs houtos ho anthrōpos

47. ἀπεκρίθησαν οὖν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι, Μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησθε;

apekrithēsan oun autois hoi farisaioi mē kai hymeis peplanēsthe

48. μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτόν, ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων;

mē tis ek tōn archontōn episteusen eis auton ē ek tōn farisaiōn

49. ἀλλ’ ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπικατάρατοι εἰσι.

all ho ochlos houtos ho mē ginōskōn ton nomon epikataratoi eisin

50. λέγει Νικόδημος πρὸς αὐτούς ὁ ἐλθὼν νυκτὸς πρὸς αὐτόν, εἷς ὢν ἐξ αὐτῶν,

legei nikodēmos pros autous ho elthōn nyktos pros auton heis ōn eks autōn

51. Μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν μὴ ἀκούσῃ παρ’ αὐτοῦ πρότερον καὶ γνῷ τί ποιεῖ;

mē ho nomos hēmōn krinei ton anthrōpon ean mē akousē par autou proteron kai gnō ti poiei

52. ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ, Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῆς Γαλιλαίας εἶ; ἐρεύνησον καὶ ἴδε ὅτι προφήτης ἐκ τῆς Γαλιλαίας οὐκ ἐγήγερται.

apekrithēsan kai eipon autō mē kai sy ek tēs galilaias ei ereunēson kai ide hoti profētēs ek tēs galilaias ouk egēgertai

53. Καὶ ἐπορεύθη ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ•

kai eporeuthē hekastos eis ton oikon autou

Κεφαλαιο 8

1. Ἰησοῦς δὲ ἐπορεύθη εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν.

iēsous de eporeuthē eis to oros tōn elaiōn

2. ὄρθρου δὲ πάλιν παρεγένετο εἰς τὸ ἱερόν, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἤρχετο πρὸς αὐτόν• καὶ καθίσας ἐδίδασκεν αὐτούς.

orthrou de palin paregeneto eis to hieron kai pas ho laos ērcheto pros auton kai kathisas edidasken autous

3. ἄγουσι δὲ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι πρὸς αὐτὸν γυναῖκα ἐν μοιχείᾳ κατειλημμένην, καὶ στήσαντες αὐτὴν ἐν μέσῳ,

agousin de hoi grammateis kai hoi farisaioi pros auton gynaika en moicheia kateilēmmenēn kai stēsantes autēn en mesō

4. λέγουσιν αὐτῷ, Διδάσκαλε, αὕτη ἡ γυνὴ κατειλήφθη ἐπαυτοφώρῳ μοιχευομένη

legousin autō didaskale hautē hē gynē kateilēfthē epautofōrō moicheuomenē

5. ἐν δὲ τῷ νόμῳ Μωσῆς ἡμῖν ἐνετείλατο τὰς τοιαύτας λιθοβολεῖσθαι• σὺ οὖν τί λέγεις;

en de tō nomō mōsēs hēmin eneteilato tas toiautas lithoboleisthai sy oun ti legeis

6. τοῦτο δὲ ἔλεγον πειράζοντες αὐτόν, ἵνα ἔχωσι κατηγορεῖν αὐτοῦ. ὁ δὲ Ἰησοῦς κάτω κύψας, τῷ δακτύλῳ ἔγραφεν εἰς τὴν γῆν, μὴ προσποιούμενος.

touto de elegon peirazontes auton hina echōsin katēgorein autou ho de iēsous katō kypsas tō daktylō egrafen eis tēn gēn mē prospoioumenos

7. ὡς δὲ ἐπέμενον ἐρωτῶντες αὐτόν, ἀνακύψας εἶπε πρὸς αὐτούς, Ὁ ἀναμάρτητος ὑμῶν, πρῶτος τὸν λίθον ἐπ’ αὐτῇ βαλέτω.

hōs de epemenon erōtōntes auton anakypsas eipen pros autous ho anamartētos hymōn prōtos ton lithon ep autē baletō

8. καὶ πάλιν κάτω κύψας ἔγραφεν εἰς τὴν γῆν.

kai palin katō kypsas egrafen eis tēn gēn

9. οἱ δέ, ἀκούσαντες, καὶ ὑπὸ τῆς συνειδήσεως ἐλεγχόμενοι, ἐξήρχοντο εἷς καθ’ εἷς ἀρξάμενοι ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων ἕως τῶν ἐσχάτων• καὶ κατελείφθη μόνος ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἡ γυνὴ ἐν μέσῳ ἑστῶσα.

hoi de akousantes kai hypo tēs syneidēseōs elegchomenoi eksērchonto heis kath heis arksamenoi apo tōn presbyterōn heōs tōn eschatōn kai kateleifthē monos ho iēsous kai hē gynē en mesō estōsa

10. ἀνακύψας δὲ ὁ Ἰησοῦς, καὶ μηδένα θεασάμενος πλὴν τὴς γυναικός, εἶπεν αὐτῇ, Ἡ γυνή, ποῦ εἰσιν ἐκεῖνοι οἱ κατήγοροί σου; οὐδείς σε κατέκρινεν;

anakypsas de ho iēsous kai mēdena theasamenos plēn tēs gynaikos eipen autē hē gynē pou eisin ekeinoi hoi katēgoroi sou oudeis se katekrinen

11. ἡ δὲ εἶπεν, Οὐδείς, Κύριε. εἶπε δὲ αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Οὐδὲ ἐγώ σε κατακρίνω• πορεύου καὶ μηκέτι ἁμάρτανε.

hē de eipen oudeis kyrie eipen de autē ho iēsous oude egō se katakrinō poreuou kai mēketi hamartane

12. Πάλιν οὖν ὁ Ἰησοῦς αὐτοῖς ἐλάλησε λέγων, Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου• ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ, οὐ μὴ περιπατήσει ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ’ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς.

palin oun ho iēsous autois elalēsen legōn egō eimi to fōs tou kosmou ho akolouthōn emoi ou mē peripatēsei en tē skotia all eksei to fōs tēs zōēs

13. εἶπον οὖν αὐτῷ οἱ Φαρισαῖοι, Σὺ περὶ σεαυτοῦ μαρτυρεῖς• ἡ μαρτυρία σου οὐκ ἔστιν ἀληθής.

eipon oun autō hoi farisaioi sy peri seautou martyreis hē martyria sou ouk estin alēthēs

14. ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Κἂν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ, ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία μου• ὅτι οἶδα πόθεν ἦλθον, καὶ ποῦ ὑπάγω• ὑμεῖς δὲ οὐκ οἴδατε πόθεν ἔρχομαι, καὶ ποῦ ὑπάγω.

apekrithē iēsous kai eipen autois kan egō martyrō peri emautou alēthēs estin hē martyria mou hoti oida pothen ēlthon kai pou hypagō hymeis de ouk oidate pothen erchomai kai pouhypagō

15. ὑμεῖς κατὰ τὴν σάρκα κρίνετε• ἐγὼ οὐ κρίνω οὐδένα.

hymeis kata tēn sarka krinete egō ou krinō oudena

16. καὶ ἐὰν κρίνω δὲ ἐγώ, ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ ἀληθής ἐστιν• ὅτι μόνος οὐκ εἰμί, ἀλλ’ ἐγὼ καὶ ὁ πέμψας με πατήρ.

kai ean krinō de egō hē krisis hē emē alēthēs estin hoti monos ouk eimi all egō kai ho pempsas me patēr

17. καὶ ἐν τῷ νόμῳ δὲ τῷ ὑμετέρῳ γέγραπται ὅτι δύο ἀνθρώπων ἡ μαρτυρία ἀληθής ἐστιν.

kai en tō nomō de tō hymeterō gegraptai hoti dyo anthrōpōn hē martyria alēthēs estin

18. ἐγώ εἰμι ὁ μαρτυρῶν περὶ ἐμαυτοῦ, καὶ μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ ὁ πέμψας με πατήρ.

egō eimi ho martyrōn peri emautou kai martyrei peri emou ho pempsas me patēr

19. ἔλεγον οὖν αὐτῷ, Ποῦ ἐστιν ὁ πατήρ σου; ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς, Οὔτε ἐμὲ οἴδατε, οὔτε τὸν πατέρα μου• εἰ ἐμὲ ᾔδειτε, καὶ τὸν πατέρα μου ᾔδειτε ἂν.

elegon oun autō pou estin ho patēr sou apekrithē ho iēsous oute eme oidate oute ton patera mou ei eme ēdeite kai ton patera mou ēdeite an

20. ταῦτα τὰ ῥήματα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ γαζοφυλακίῳ, διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ• καὶ οὐδεὶς ἐπίασεν αὐτόν, ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ.

tauta ta rēmata elalēsen ho iēsous en tō gazofylakiō didaskōn en tō hierō kai oudeis epiasen auton hoti oupō elēlythei hē hōra autou

21. Εἶπεν οὖν πάλιν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἐγὼ ὑπάγω, καὶ ζητήσετέ με, καὶ ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ ὑμῶν ἀποθανεῖσθε• ὅπου ἐγὼ ὑπάγω, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν.

eipen oun palin autois ho iēsous egō hypagō kai zētēsete me kai en tē hamartia hymōn apothaneisthe hopou egō hypagō hymeis ou dynasthe elthein

22. ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι, Μήτι ἀποκτενεῖ ἑαυτόν, ὅτι λέγει, Ὅπου ἐγὼ ὑπάγω, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν;

elegon oun hoi ioudaioi mēti apoktenei heauton hoti legei hopou egō hypagō hymeis ou dynasthe elthein

23. καὶ εἴπεν αὐτοῖς, Ὑμεῖς ἐκ τῶν κάτω ἐστέ, ἐγὼ ἐκ τῶν ἄνω εἰμί• ὑμεῖς ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἐστέ, ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου.

kai eipen autois hymeis ek tōn katō este egō ek tōn anō eimi hymeis ek tou kosmou toutou este egō ouk eimi ek tou kosmou toutou

24. εἶπον οὖν ὑμῖν ὅτι ἀποθανεῖσθε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν• ἐὰν γὰρ μὴ πιστεύσητε ὅτι ἐγώ εἰμι, ἀποθανεῖσθε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν.

eipon oun hymin hoti apothaneisthe en tais hamartiais hymōn ean gar mē pisteusēte hoti egō eimi apothaneisthe en tais hamartiais hymōn

25. ἔλεγον οὖν αὐτῷ, Σὺ τίς εἶ; καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Τὴν ἀρχὴν ὅ τι καὶ λαλῶ ὑμῖν.

elegon oun autō sy tis ei kai eipen autois ho iēsous tēn archēn ho ti kai lalō hymin

26. πολλὰ ἔχω περὶ ὑμῶν λαλεῖν καὶ κρίνειν• ἀλλ’ ὁ πέμψας με ἀληθής ἐστι, κἀγὼ ἃ ἤκουσα παρ’ αὐτοῦ ταῦτα λέγω εἰς τὸν κόσμον.

polla echō peri hymōn lalein kai krinein all ho pempsas me alēthēs estin kagō ha ēkousa par autou tauta legō eis ton kosmon

27. οὐκ ἔγνωσαν ὅτι τὸν πατέρα αὐτοῖς ἔλεγεν.

ouk egnōsan hoti ton patera autois elegen

28. εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ὅταν ὑψώσητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, τότε γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι, καὶ ἀπ’ ἐμαυτοῦ ποιῶ οὐδέν, ἀλλὰ καθὼς ἐδίδαξέ με ὁ πατήρ μου, ταῦτα λαλῶ•

eipen oun autois ho iēsous hotan hypsōsēte ton hyion tou anthrōpou tote gnōsesthe hoti egō eimi kai ap emautou poiō ouden alla kathōs edidaksen me ho patēr mou tauta lalō

29. καὶ ὁ πέμψας με μετ’ ἐμοῦ ἐστιν• οὐκ ἀφῆκέ με μόνον ὁ πατὴρ, ὅτι ἐγὼ τὰ ἀρεστὰ αὐτῷ ποιῶ πάντοτε.

kai ho pempsas me met emou estin ouk afēken me monon ho patēr hoti egō ta aresta autō poiō pantote

30. ταῦτα αὐτοῦ λαλοῦντος πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν.

tauta autou lalountos polloi episteusan eis auton

31. Ἔλεγεν οὖν ὁ Ἰησοῦς πρὸς τοὺς πεπιστευκότας αὐτῷ Ἰουδαίους, Ἐὰν ὑμεῖς μείνητε ἐν τῷ λόγῳ τῷ ἐμῷ, ἀληθῶς μαθηταί μου ἐστέ•

elegen oun ho iēsous pros tous pepisteukotas autō ioudaious ean hymeis meinēte en tō logō tō emō alēthōs mathētai mou este

32. καὶ γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς.

kai gnōsesthe tēn alētheian kai hē alētheia eleutherōsei hymas

33. ἀπεκρίθησαν αὐτῷ, Σπέρμα Ἀβραάμ ἐσμεν, καὶ οὐδενὶ δεδουλεύκαμεν πώποτε• πῶς σὺ λέγεις ὅτι Ἐλεύθεροι γενήσεσθε;

apekrithēsan autō sperma abraam esmen kai oudeni dedouleukamen pōpote pōs sy legeis hoti eleutheroi genēsesthe

34. ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι πᾶς ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν δοῦλός ἐστι τῆς ἁμαρτίας.

apekrithē autois ho iēsous amēn amēn legō hymin hoti pas ho poiōn tēn hamartian doulos estin tēs hamartias

35. ὁ δὲ δοῦλος οὐ μένει ἐν τῇ οἰκίᾳ εἰς τὸν αἰῶνα• ὁ υἱὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα.

ho de doulos ou menei en tē oikia eis ton aiōna ho hyios menei eis ton aiōna

36. ἐὰν οὖν ὁ υἱὸς ὑμᾶς ἐλευθερώσῃ, ὄντως ἐλεύθεροι ἔσεσθε.

ean oun ho hyios hymas eleutherōsē ontōs eleutheroi esesthe

37. οἶδα ὅτι σπέρμα Ἀβραάμ ἐστε• ἀλλὰ ζητεῖτέ με ἀποκτεῖναι, ὅτι ὁ λόγος ὁ ἐμὸς οὐ χωρεῖ ἐν ὑμῖν.

oida hoti sperma abraam este alla zēteite me apokteinai hoti ho logos ho emos ou chōrei en hymin

38. ἐγὼ ὃ ἑώρακα παρὰ τῷ πατρί μου, λαλῶ• καὶ ὑμεῖς οὖν ὃ ἑωράκατε παρὰ τῷ πατρὶ ὑμῶν, ποιεῖτε.

egō ho heōraka para tō patri mou lalō kai hymeis oun ho heōrakate para tō patri hymōn poieite

39. ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ, Ὁ πατὴρ ἡμῶν Ἀβραάμ ἐστι. λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Εἰ τέκνα τοῦ Ἀβραὰμ ἦτε, τὰ ἔργα τοῦ Ἀβραὰμ ἐποιεῖτε ἄν.

apekrithēsan kai eipon autō ho patēr hēmōn abraam estin legei autois ho iēsous ei tekna tou abraam ēte ta erga tou abraam epoieite an

40. νῦν δὲ ζητεῖτέ με ἀποκτεῖναι, ἄνθρωπον ὃς τὴν ἀλήθειαν ὑμῖν λελάληκα, ἣν ἤκουσα παρὰ τοῦ Θεοῦ• τοῦτο Ἀβραὰμ οὐκ ἐποίησεν.

nyn de zēteite me apokteinai anthrōpon hos tēn alētheian hymin lelalēka hēn ēkousa para tou theou touto abraam ouk epoiēsen

41. ὑμεῖς ποιεῖτε τὰ ἔργα τοῦ πατρὸς ὑμῶν. εἶπον οὖν αὐτῷ, Ἡμεῖς ἐκ πορνείας οὐ γεγεννήμεθα• ἕνα πατέρα ἔχομεν, τὸν Θεόν.

hymeis poieite ta erga tou patros hymōn eipon oun autō hēmeis ek porneias ou gegennēmetha hena patera echomen ton theon

42. εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Εἰ ὁ Θεὸς πατὴρ ὑμῶν ἦν, ἠγαπᾶτε ἂν ἐμέ• ἐγὼ γὰρ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθον καὶ ἥκω• οὐδὲ γὰρ ἀπ’ ἐμαυτοῦ ἐλήλυθα, ἀλλ’ ἐκεῖνός με ἀπέστειλε.

eipen autois ho iēsous ei ho theos patēr hymōn ēn ēgapate an eme egō gar ek tou theou eksēlthon kai hēkō oude gar ap emautou elēlytha all ekeinos me apesteilen

43. διατί τὴν λαλιὰν τὴν ἐμὴν οὐ γινώσκετε; ὅτι οὐ δύνασθε ἀκούειν τὸν λόγον τὸν ἐμόν.

dia ti tēn lalian tēn emēn ou ginōskete hoti ou dynasthe akouein ton logon ton emon

44. ὑμεῖς ἐκ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστέ, καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν θέλετε ποιεῖν. ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ’ ἀρχῆς, καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἔστηκεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ. ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος, ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ• ὅτι ψεύστης ἐστὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ.

hymeis ek patros tou diabolou este kai tas epithymias tou patros hymōn thelete poiein ekeinos anthrōpoktonos ēn ap archēs kai en tē alētheia ouch hestēken hoti ouk estin alētheia enautō hotan lalē to pseudos ek tōn idiōnλαλειlalei hoti pseustēs estin kai ho patēr autou

45. ἐγὼ δὲ ὅτι τὴν ἀλήθειαν λέγω, οὐ πιστεύετέ μοι.

egō de hoti tēn alētheian legō ou pisteuete moi

46. τίς ἐξ ὑμῶν ἐλέγχει με περὶ ἁμαρτίας; εἰ δὲ ἀλήθειαν λέγω, διατί ὑμεῖς οὐ πιστεύετέ μοι;

tis eks hymōn elegchei me peri hamartias ei de alētheian legō dia ti hymeis ou pisteuete moi

47. ὁ ὢν ἐκ τοῦ Θεοῦ τὰ ῥήματα τοῦ Θεοῦ ἀκούει• διὰ τοῦτο ὑμεῖς οὐκ ἀκούετε, ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἐστέ.

ho ōn ek tou theou ta rēmata tou theou akouei dia touto hymeis ouk akouete hoti ek tou theou ouk este

48. ἀπεκρίθησαν οὖν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ εἶπον αὐτῷ, Οὐ καλῶς λέγομεν ἡμεῖς ὅτι Σαμαρείτης εἶ σύ, καὶ δαιμόνιον ἔχεις;

apekrithēsan oun hoi ioudaioi kai eipon autō ou kalōs legomen hēmeis hoti samareitēs ei sy kai daimonion echeis

49. ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Ἐγὼ δαιμόνιον οὐκ ἔχω, ἀλλὰ τιμῶ τὸν πατέρα μου, καὶ ὑμεῖς ἀτιμάζετέ με

apekrithē iēsous egō daimonion ouk echō alla timō ton patera mou kai hymeis atimazete me

50. ἐγὼ δὲ οὐ ζητῶ τὴν δόξαν μου• ἔστιν ὁ ζητῶν καὶ κρίνων.

egō de ou zētō tēn doksan mou estin ho zētōn kai krinōn

51. ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐάν τις τὸν λόγον τὸν ἐμὸν τηρήσῃ, θάνατον οὐ μὴ θεωρήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα.

amēn amēn legō hymin ean tis ton logon ton emon tērēsē thanaton ou mē theōrēsē eis ton aiōna

52. εἶπον οὖν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι, Νῦν ἐγνώκαμεν ὅτι δαιμόνιον ἔχεις Ἀβραὰμ ἀπέθανε καὶ οἱ προφῆται, καὶ σὺ λέγεις, Ἐάν τις τὸν λόγον μου τηρήσῃ, οὐ μὴ γεύσεται θανάτου εἰς τὸν αἰῶνα.

eipon oun autō hoi ioudaioi nyn egnōkamen hoti daimonion echeis abraam apethanen kai hoi profētai kai sy legeis ean tis ton logon mou tērēsē ou mē geusetai thanatou eis tonaiōna

53. μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἀβραάμ, ὅστις ἀπέθανε; καὶ οἱ προφῆται ἀπέθανον• τίνα σεαυτὸν σὺ ποιεῖς;

mē sy meizōn ei tou patros hēmōn abraam hostis apethanen kai hoi profētai apethanon tina seauton sy poieis

54. ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Ἐὰν ἐγὼ δοξάζω ἐμαυτόν, ἡ δόξα μου οὐδέν ἐστιν• ἔστιν ὁ πατήρ μου ὁ δοξάζων με, ὃν ὑμεῖς λέγετε ὅτι Θεὸς ὑμῶν ἐστι,

apekrithē iēsous ean egō doksazō emauton hē doksa mou ouden estin estin ho patēr mou ho doksazōn me hon hymeis legete hoti theos hymōn estin

55. καὶ οὐκ ἐγνώκατε αὐτόν• ἐγὼ δὲ οἶδα αὐτόν, καὶ ἐὰν εἴπω ὅτι οὐκ οἶδα αὐτόν, ἔσομαι ὅμοιος ὑμῶν, ψεύστης• ἀλλ’ οἶδα αὐτόν, καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ τηρῶ.

kai ouk egnōkate auton egō de oida auton kai ean eipō hoti ouk oida auton esomai homoios hymōn pseustēs all oida auton kai ton logon autou tērō

56. Ἀβραὰμ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἠγαλλιάσατο ἵνα ἴδῃ τὴν ἡμέραν τὴν ἐμήν, καὶ εἶδε καὶ ἐχάρη.

abraam ho patēr hymōn ēgalliasato hina idē tēn hēmeran tēn emēn kai eiden kai echarē

57. εἶπον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς αὐτόν, Πεντήκοντα ἔτη οὔπω ἔχεις, καὶ Ἀβραὰμ ἑώρακας;

eipon oun hoi ioudaioi pros auton pentēkonta etē oupō echeis kai abraam heōrakas

58. εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, πρὶν Ἀβραὰμ γενέσθαι, ἐγώ εἰμι.

eipen autois ho iēsous amēn amēn legō hymin prin abraam genesthai egō eimi

59. ἦραν οὖν λίθους ἵνα βάλωσιν ἐπ’ αὐτόν• Ἰησοῦς δὲ ἐκρύβη, καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ, διελθὼν διὰ μέσου αὐτῶν• καὶ παρῆγεν οὕτως.

ēran oun lithous hina balōsin ep auton iēsous de ekrybē kai eksēlthen ek tou hierou dielthōn dia mesou autōn kai parēgen houtōs

Κεφαλαιο 9

1. Καὶ παράγων εἶδεν ἄνθρωπον τυφλὸν ἐκ γενετῆς.

kai paragōn eiden anthrōpon tyflon ek genetēs

2. καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες, Ῥαββί, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ;

kai ērōtēsan auton hoi mathētai autou legontes rabbi tis hēmarten houtos ē hoi goneis autou hina tyflos gennēthē

3. ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς, Οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ• ἀλλ’ ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ.

apekrithē ho iēsous oute houtos hēmarten oute hoi goneis autou all hina fanerōthē ta erga tou theou en autō

4. ἐμὲ δεῖ ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τοῦ πέμψαντός με ἕως ἡμέρα ἐστίν• ἔρχεται νύξ, ὅτε οὐδεὶς δύναται ἐργάζεσθαι.

eme dei ergazesthai ta erga tou pempsantos me heōs hēmera estin erchetai nyks hote oudeis dynatai ergazesthai

5. ὅταν ἐν τῷ κόσμῳ ὦ, φῶς εἰμι τοῦ κόσμου.

hotan en tō kosmō ō fōs eimi tou kosmou

6. ταῦτα εἰπών, ἔπτυσε χαμαί, καὶ ἐποίησε πηλὸν ἐκ τοῦ πτύσματος, καὶ ἐπέχρισε τὸν πηλὸν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ,

tauta eipōn eptysen chamai kai epoiēsen pēlon ek tou ptysmatos kai epechrisen ton pēlon epi tous ofthalmous tou tyflou

7. καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ὕπαγε νίψαι εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ ὃ ἑρμηνεύεται, ἀπεσταλμένος. ἀπῆλθεν οὖν καὶ ἐνίψατο, καὶ ἦλθε βλέπων.

kai eipen autō hypage nipsai eis tēn kolymbēthran tou silōam ho hermēneuetai apestalmenos apēlthen oun kai enipsato kai ēlthen blepōn

8. οἱ οὖν γείτονες καὶ οἱ θεωροῦντες αὐτὸν τὸ πρότερον ὅτι τυφλὸς ἦν, ἔλεγον, Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ καθήμενος καὶ προσαιτῶν;

hoi oun geitones kai hoi theōrountes auton to proteron hoti tyflos ēn elegon ouch houtos estin ho kathēmenos kai prosaitōn

9. ἄλλοι ἔλεγον ὅτι Οὗτός ἐστιν• ἄλλοι δὲ ὅτι Ὅμοιος αὐτῷ ἐστιν. ἐκεῖνος ἔλεγεν ὅτι Ἐγώ εἰμι.

alloi elegon hoti houtos estin alloi de hoti homoios autō estin ekeinos elegen hoti egō eimi

10. ἔλεγον οὖν αὐτῷ, Πῶς ἀνεῴχθησάν σου οἱ ὀφθαλμοί;

elegon oun autō pōs aneōchthēsan sou hoi ofthalmoi

11. ἀπεκρίθη ἐκεῖνος καὶ εἶπεν, Ἄνθρωπος λεγόμενος Ἰησοῦς πηλὸν ἐποίησε, καὶ ἐπέχρισέ μου τοὺς ὀφθαλμούς, καὶ εἶπέ μοι, Ὕπαγε εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ, καὶ νίψαι. ἀπελθὼν δὲ καὶ νιψάμενος, ἀνέβλεψα.

apekrithē ekeinos kai eipen anthrōpos legomenos iēsous pēlon epoiēsen kai epechrisen mou tous ofthalmous kai eipen moi hypage eis tēn kolymbēthran tou silōam kai nipsai apelthōn de kai nipsamenos aneblepsa

12. εἶπον οὖν αὐτῷ, Ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος; λέγει, Οὐκ οἶδα.

eipon oun autō pou estin ekeinos legei ouk oida

13. Ἄγουσιν αὐτὸν πρὸς τοὺς Φαρισαίους, τόν ποτε τυφλόν.

agousin auton pros tous farisaious ton pote tyflon

14. ἦν δὲ σάββατον ὅτε τὸν πηλὸν ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἀνέῳξεν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμούς.

ēn de sabbaton hote ton pēlon epoiēsen ho iēsous kai aneōksen autou tous ofthalmous

15. πάλιν οὖν ἠρώτων αὐτὸν καὶ οἱ Φαρισαῖοι, πῶς ἀνέβλεψεν. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Πηλὸν ἐπέθηκέν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμούς μου, καὶ ἐνιψάμην, καὶ βλέπω.

palin oun ērōtōn auton kai hoi farisaioi pōs aneblepsen ho de eipen autois pēlon epethēken epi tous ofthalmous mou kai enipsamēn kai blepō

16. ἔλεγον οὖν ἐκ τῶν Φαρισαίων τινές, Οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἔστι παρὰ τοῦ Θεοῦ, ὅτι τὸ σάββατον οὐ τηρεῖ. ἄλλοι ἔλεγον, Πῶς δύναται ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς τοιαῦτα σημεῖα ποιεῖν; καὶ σχίσμα ἦν ἐν αὐτοῖς.

elegon oun ek tōn farisaiōn tines houtos ho anthrōpos ouk estin para tou theou hoti to sabbaton ou tērei alloi elegon pōs dynatai anthrōpos hamartōlos toiauta sēmeia poiein kai schismaēn en autois

17. λέγουσι τῷ τυφλῷ πάλιν, Σὺ τί λέγεις περὶ αὐτοῦ, ὅτι ἠνοιξέ σου τοὺς ὀφθαλμούς; ὁ δὲ εἶπεν ὅτι Προφήτης ἐστίν.

legousin tō tyflō palin sy ti legeis peri autou hoti ēnoiksen sou tous ofthalmous ho de eipen hoti profētēs estin

18. οὐκ ἐπίστευσαν οὖν οἱ Ἰουδαῖοι περὶ αὐτοῦ, ὅτι τυφλὸς ἦν καὶ ἀνέβλεψεν, ἕως ὅτου ἐφώνησαν τοὺς γονεῖς αὐτοῦ τοῦ ἀναβλέψαντος,

ouk episteusan oun hoi ioudaioi peri autou hoti tyflos ēn kai aneblepsen heōs hotou efōnēsan tous goneis autou tou anablepsantos

19. καὶ ἠρώτησαν αὐτοὺς λέγοντες, Οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς ὑμῶν, ὃν ὑμεῖς λέγετε ὅτι τυφλὸς ἐγεννήθη; πῶς οὖν ἄρτι βλέπει;

kai ērōtēsan autous legontes houtos estin ho hyios hymōn hon hymeis legete hoti tyflos egennēthē pōs oun arti blepei

20. ἀπεκρίθησαν αὐτοῖς οἱ γονεῖς αὐτοῦ καὶ εἶπον, Οἴδαμεν ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς ἡμῶν, καὶ ὅτι τυφλὸς ἐγεννήθη•

apekrithēsan autois hoi goneis autou kai eipon oidamen hoti houtos estin ho hyios hēmōn kai hoti tyflos egennēthē

21. πῶς δὲ νῦν βλέπει, οὐκ οἴδαμεν• ἢ τίς ἤνοιξεν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμούς, ἡμεῖς οὐκ οἴδαμεν• αὐτὸς ἡλικίαν ἔχει• αὐτὸν ἐρωτήσατε, αὐτὸς περὶ αὐτοῦ λαλήσει.

pōs de nyn blepei ouk oidamen ē tis ēnoiksen autou tous ofthalmous hēmeis ouk oidamen autos hēlikian echei auton erōtēsate autos peri autou lalēsei

22. ταῦτα εἶπον οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ὅτι ἐφοβοῦντο τοὺς Ἰουδαίους• ἤδη γὰρ συνετέθειντο οἱ Ἰουδαῖοι, ἵνα ἐάν τις αὐτὸν ὁμολογήσῃ Χριστόν, ἀποσυνάγωγος γένηται.

tauta eipon hoi goneis autou hoti efobounto tous ioudaious ēdē gar synetetheinto hoi ioudaioi hina ean tis auton homologēsē christon aposynagōgos genētai

23. διὰ τοῦτο οἱ γονεῖς αὐτοῦ εἶπον ὅτι Ἡλικίαν ἔχει, αὐτὸν ἐρωτήσατε

dia touto hoi goneis autou eipon hoti hēlikian echei auton erōtēsate

24. ἐφώνησαν οὖν ἐκ δευτέρου τὸν ἄνθρωπον ὃς ἦν τυφλός, καὶ εἶπον αὐτῷ, Δὸς δόξαν τῷ θεῷ• ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἁμαρτωλός ἐστιν.

efōnēsan oun ek deuterou ton anthrōpon hos ēn tyflos kai eipon autō dos doksan tō theō hēmeis oidamen hoti ho anthrōpos houtos hamartōlos estin

25. ἀπεκρίθη οὖν ἐκεῖνος καὶ εἶπεν, Εἰ ἁμαρτωλός ἐστιν, οὐκ οἶδα• ἓν οἶδα, ὅτι τυφλὸς ὢν, ἄρτι βλέπω.

apekrithē oun ekeinos kai eipen ei hamartōlos estin ouk oida hen oida hoti tyflos ōn arti blepō

26. εἶπον δὲ αὐτῷ πάλιν, Τί ἐποίησέ σοι; πῶς ἤνοιξέ σου τοὺς ὀφθαλμούς;

eipon de autō palin ti epoiēsen soi pōs ēnoiksen sou tous ofthalmous

27. ἀπεκρίθη αὐτοῖς, Εἶπον ὑμῖν ἤδη, καὶ οὐκ ἠκούσατε, τί πάλιν θέλετε ἀκούειν; μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε αὐτοῦ μαθηταὶ γενέσθαι;

apekrithē autois eipon hymin ēdē kai ouk ēkousate ti palin thelete akouein mē kai hymeis thelete autou mathētai genesthai

28. ἐλοιδόρησαν οὖν αὐτόν, καὶ εἶπον, Σὺ εἶ μαθητὴς ἐκείνου• ἡμεῖς δὲ τοῦ Μωσέως ἐσμὲν μαθηταί.

eloidorēsan oun auton kai eipon sy ei mathētēs ekeinou hēmeis de tou mōseōs esmen mathētai

29. ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι Μωσῇ λελάληκεν ὁ Θεός• τοῦτον δὲ οὐκ οἴδαμεν πόθεν ἐστίν.

hēmeis oidamen hoti mōsē lelalēken ho theos touton de ouk oidamen pothen estin

30. ἀπεκρίθη ὁ ἄνθρωπος καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ἐν γὰρ τούτῳ θαυμαστόν ἐστιν, ὅτι ὑμεῖς οὐκ οἴδατε πόθεν ἐστί, καὶ ἀνέῳξέ μου τοὺς ὀφθαλμούς.

apekrithē ho anthrōpos kai eipen autois en gar toutō thaumaston estin hoti hymeis ouk oidate pothen estin kai aneōksen mou tous ofthalmous

31. οἴδαμεν δὲ ὅτι ἁμαρτωλῶν ὁ Θεὸς οὐκ ἀκούει• ἀλλ’ ἐάν τις θεοσεβὴς ᾖ, καὶ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιῇ, τούτου ἀκούει.

oidamen de hoti hamartōlōn ho theos ouk akouei all ean tis theosebēs ē kai to thelēma autou poiē toutou akouei

32. ἐκ τοῦ αἰῶνος οὐκ ἠκούσθη ὅτι ἤνοιξέ τις ὀφθαλμοὺς τυφλοῦ γεγεννημένου.

ek tou aiōnos ouk ēkousthē hoti ēnoiksen tis ofthalmous tyflou gegennēmenou

33. εἰ μὴ ἦν οὗτος παρὰ Θεοῦ, οὐκ ἠδύνατο ποιεῖν οὐδέν.

ei mē ēn houtos para theou ouk ēdynato poiein ouden

34. ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ, Ἐν ἁμαρτίαις σὺ ἐγεννήθης ὅλος, καὶ σὺ διδάσκεις ἡμᾶς; καὶ ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω.

apekrithēsan kai eipon autō en hamartiais sy egennēthēs holos kai sy didaskeis hēmas kai eksebalon auton eksō

35. Ἤκουσεν ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω• καὶ εὑρὼν αὐτόν, εἶπεν, αὐτῷ Σὺ πιστεύεις εἰς τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ;

ēkousen ho iēsous hoti eksebalon auton eksō kai heurōn auton eipen autō sy pisteueis eis ton hyion tou theou

36. ἀπεκρίθη ἐκεῖνος καὶ εἶπε, Τίς ἐστι, Κύριε, ἵνα πιστεύσω εἰς αὐτόν;

apekrithē ekeinos kai eipen tis estin kyrie hina pisteusō eis auton

37. εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Καὶ ἑώρακας αὐτόν, καὶ ὁ λαλῶν μετὰ σοῦ ἐκεῖνός ἐστιν.

eipen de autō ho iēsous kai heōrakas auton kai ho lalōn meta sou ekeinos estin

38. ὁ δὲ ἔφη, Πιστεύω, Κύριε• καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ.

ho de efē pisteuō kyrie kai prosekynēsen autō

39. καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς, Εἰς κρίμα ἐγὼ εἰς τὸν κόσμον τοῦτον ἦλθον, ἵνα οἱ μὴ βλέποντες βλέπωσι, καὶ οἱ βλέποντες τυφλοὶ γένωνται.

kai eipen ho iēsous eis krima egō eis ton kosmon touton ēlthon hina hoi mē blepontes blepōsin kai hoi blepontes tyfloi genōntai

40. καὶ ἤκουσαν ἐκ τῶν Φαρισαίων ταῦτα οἱ ὄντες μετ’ αὐτοῦ, καὶ εἶπον αὐτῷ, Μὴ καὶ ἡμεῖς τυφλοί ἐσμεν;

kai ēkousan ek tōn farisaiōn tauta hoi ontes met autou kai eipon autō mē kai hēmeis tyfloi esmen

41. εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Εἰ τυφλοὶ ἦτε, οὐκ ἂν εἴχετε ἁμαρτίαν• νῦν δὲ λέγετε ὅτι Βλέπομεν• ἡ οὖν ἁμαρτία ὑμῶν μένει.

eipen autois ho iēsous ei tyfloi ēte ouk an eichete hamartian nyn de legete hoti blepomen hē oun hamartia hymōn menei

Κεφαλαιο 10

1. Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ μὴ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας εἰς τὴν αὐλὴν τῶν προβάτων, ἀλλὰ ἀναβαίνων ἀλλαχόθεν, ἐκεῖνος κλέπτης ἐστὶ καὶ λῃστής

amēn amēn legō hymin ho mē eiserchomenos dia tēs thyras eis tēn aulēn tōn probatōn alla anabainōn allachothen ekeinos kleptēs estin kai lēstēs

2. ὁ δὲ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας ποιμήν ἐστι τῶν προβάτων.

ho de eiserchomenos dia tēs thyras poimēn estin tōn probatōn

3. τούτῳ ὁ θυρωρὸς ἀνοίγει, καὶ τὰ πρόβατα τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούει, καὶ τὰ ἴδια πρόβατα καλεῖ κατ’ ὄνομα, καὶ ἐξάγει αὐτά.

toutō ho thyrōros anoigei kai ta probata tēs fōnēs autou akouei kai ta idia probata kalei kat onoma kai eksagei auta

4. καὶ ὅταν τὰ ἴδια πρόβατα ἐκβάλῃ, ἔμπροσθεν αὐτῶν πορεύεται• καὶ τὰ πρόβατα αὐτῷ ἀκολουθεῖ, ὅτι οἴδασι τὴν φωνὴν αὐτοῦ.

kai hotan ta idia probata ekbalē emprosthen autōn poreuetai kai ta probata autō akolouthei hoti oidasin tēn fōnēn autou

5. ἀλλοτρίῳ δὲ οὐ μὴ ἀκολουθήσωσιν, ἀλλὰ φεύξονται ἀπ’ αὐτοῦ• ὅτι οὐκ οἴδασι τῶν ἀλλοτρίων τὴν φωνήν.

allotriō de ou mē akolouthēsōsin alla feuksontai ap autou hoti ouk oidasin tōn allotriōn tēn fōnēn

6. ταύτην τὴν παροιμίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς• ἐκεῖνοι δὲ οὐκ ἔγνωσαν τίνα ἦν ἃ ἐλάλει αὐτοῖς.

tautēn tēn paroimian eipen autois ho iēsous ekeinoi de ouk egnōsan tina ēn ha elalei autois

7. Εἶπεν οὖν πάλιν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι Ἐγώ εἰμι ἡ θύρα τῶν προβάτων.

eipen oun palin autois ho iēsous amēn amēn legō hymin hoti egō eimi hē thyra tōn probatōn

8. πάντες ὅσοι πρὸ ἐμοῦ ἦλθον κλέπται εἰσὶ καὶ λῃσταί• ἀλλ’ οὐκ ἤκουσαν αὐτῶν τὰ πρόβατα.

pantes hosoi pro emou ēlthon kleptai eisin kai lēstai all ouk ēkousan autōn ta probata

9. ἐγώ εἰμι ἡ θύρα• δι’ ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ, σωθήσεται, καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται, καὶ νομὴν εὑρήσει.

egō eimi hē thyra di emou ean tis eiselthē sōthēsetai kai eiseleusetai kai ekseleusetai kai nomēn heurēsei

10. ὁ κλέπτης οὐκ ἔρχεται εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ καὶ θύσῃ καὶ ἀπολέσῃ• ἐγὼ ἦλθον ἵνα ζωὴν ἔχωσι, καὶ περισσὸν ἔχωσιν.

ho kleptēs ouk erchetai ei mē hina klepsē kai thysē kai apolesē egō ēlthon hina zōēn echōsin kai perisson echōsin

11. ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός• ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων.

egō eimi ho poimēn ho kalos ho poimēn ho kalos tēn psychēn autou tithēsin hyper tōn probatōn

12. ὁ μισθωτὸς δέ, καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ εἰσὶ τὰ πρόβατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον, καὶ ἀφίησι τὰ πρόβατα, καὶ φεύγει• καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτά, καὶ σκορπίζει τὰ πρόβατα.

ho misthōtos de kai ouk ōn poimēn hou ouk eisin ta probata idia theōrei ton lykon erchomenon kai afiēsin ta probata kai feugei kai ho lykos harpazei auta kai skorpizeita probata

13. ὁ δὲ μισθωτὸς φεύγει, ὅτι μισθωτός ἐστι, καὶ οὐ μέλει αὐτῷ περὶ τῶν προβάτων.

ho de misthōtos feugei hoti misthōtos estin kai ou melei autō peri tōn probatōn

14. ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός, καὶ γινώσκω τὰ ἐμά, καὶ γινώσκομαι ὑπὸ τῶν ἐμῶν.

egō eimi ho poimēn ho kalos kai ginōskō ta ema kai ginōskomai hypo tōn emōn

15. καθὼς γινώσκει με ὁ πατήρ, κἀγὼ γινώσκω τὸν πατέρα• καὶ τὴν ψυχήν μου τίθημι ὑπὲρ τῶν προβάτων.

kathōs ginōskei me ho patēr kagō ginōskō ton patera kai tēn psychēn mou tithēmi hyper tōn probatōn

16. καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω, ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης• κἀκεῖνά με δεῖ ἀγαγεῖν, καὶ τῆς φωνῆς μου ἀκούσουσι• καὶ γενήσεται μία ποίμνη, εἷς ποιμήν.

kai alla probata echō ha ouk estin ek tēs aulēs tautēs kakeina me dei agagein kai tēs fōnēs mou akousousin kai genēsetai mia poimnē heis poimēn

17. διὰ τοῦτο ὁ πατήρ με ἀγαπᾷ, ὅτι ἐγὼ τίθημι τὴν ψυχήν μου, ἵνα πάλιν λάβω αὐτήν.

dia touto ho patēr me agapa hoti egō tithēmi tēn psychēn mou hina palin labō autēn

18. οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ’ ἐμοῦ, ἀλλ’ ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ’ ἐμαυτοῦ. ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι αὐτήν, καὶ ἐξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν. ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔλαβον παρὰ τοῦ πατρός μου.

oudeis airei autēn ap emou all egō tithēmi autēn ap emautou eksousian echō theinai autēn kai eksousian echō palin labein autēn tautēn tēn entolēn elabon para tou patros mou

19. Σχίσμα οὖν πάλιν ἐγένετο ἐν τοῖς Ἰουδαίοις διὰ τοὺς λόγους τούτους

schisma oun palin egeneto en tois ioudaiois dia tous logous toutous

20. ἔλεγον δὲ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, Δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται• τί αὐτοῦ ἀκούετε;

elegon de polloi eks autōn daimonion echei kai mainetai ti autou akouete

21. ἄλλοι ἔλεγον, Ταῦτα τὰ ῥήματα οὐκ ἔστι δαιμονιζομένου• μὴ δαιμόνιον δύναται τυφλῶν ὀφθαλμοὺς ἀνοίγειν;

alloi elegon tauta ta rēmata ouk estin daimonizomenou mē daimonion dynatai tyflōn ofthalmous anoigein

22. Ἐγένετο δὲ τὰ ἐγκαίνια ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις, καὶ χειμὼν ἦν•

egeneto de ta egkainia en tois ierosolymois kai cheimōn ēn

23. καὶ περιεπάτει ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ ἐν τῇ στοᾷ τοῦ Σολομῶντος.

kai periepatei ho iēsous en tō hierō en tē stoa tou solomōntos

24. ἐκύκλωσαν οὖν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ ἔλεγον αὐτῷ, Ἕως πότε τὴν ψυχὴν ἡμῶν αἴρεις; εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός, εἰπὲ ἡμῖν παρρησίᾳ.

ekyklōsan oun auton hoi ioudaioi kai elegon autō heōs pote tēn psychēn hēmōn aireis ei sy ei ho christos eipe hēmin parrēsia

25. ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Εἶπον ὑμῖν, καὶ οὐ πιστεύετε• τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, ταῦτα μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ•

apekrithē autois ho iēsous eipon hymin kai ou pisteuete ta erga ha egō poiō en tō onomati tou patros mou tauta martyrei peri emou

26. ἀλλ’ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε• οὐ γάρ ἐστε ἐκ τῶν προβάτων τῶν ἐμῶν, καθὼς εἶπον ὑμῖν.

all hymeis ou pisteuete hou gar este ek tōn probatōn tōn emōn kathōs eipon hymin

27. τὰ πρόβατα τὰ ἐμὰ τῆς φωνῆς μου ἀκούει, κἀγὼ γινώσκω αὐτά, καὶ ἀκολουθοῦσί μοι•

ta probata ta ema tēs fōnēs mou akouei kagō ginōskō auta kai akolouthousin moi

28. κἀγὼ ζωὴν αἰώνιον δίδωμι αὐτοῖς• καὶ οὐ μὴ ἀπόλωνται εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ οὐχ ἁρπάσει τις αὐτὰ ἐκ τῆς χειρός μου.

kagō zōēn aiōnion didōmi autois kai ou mē apolōntai eis ton aiōna kai ouch harpasei tis auta ek tēs cheiros mou

29. ὁ πατήρ μου ὃς δέδωκέ μοι, μεῖζών πάντων ἐστί• καὶ οὐδεὶς δύναται ἁρπάζειν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ πατρός μου.

ho patēr mou hos dedōken moi meizōn pantōn estin kai oudeis dynatai harpazein ek tēs cheiros tou patros mou

30. ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν.

egō kai ho patēr hen esmen

31. ἐβάστασαν οὖν πάλιν λίθους οἱ Ἰουδαῖοι ἵνα λιθάσωσιν αὐτόν.

ebastasan oun palin lithous hoi ioudaioi hina lithasōsin auton

32. ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Πολλὰ καλὰ ἔργα ἔδειξα ὑμῖν ἐκ τοῦ πατρός μου• διὰ ποῖον αὐτῶν ἔργον λιθάζετέ με;

apekrithē autois ho iēsous polla kala erga edeiksa hymin ek tou patros mou dia poion autōn ergon lithazete me

33. ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες, Περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθάζομέν σε, ἀλλὰ περὶ βλασφημίας, καὶ ὅτι σὺ ἄνθρωπος ὢν ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν.

apekrithēsan autō hoi ioudaioi legontes peri kalou ergou ou lithazomen se alla peri blasfēmias kai hoti sy anthrōpos ōn poieis seauton theon

34. ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Οὐκ ἔστι γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ ὑμῶν, Ἐγὼ εἶπα, θεοί ἐστε;

apekrithē autois ho iēsous ouk estin gegrammenon en tō nomō hymōn egō eipa theoi este

35. εἰ ἐκείνους εἶπε θεούς, πρὸς οὓς ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐγένετο καὶ οὐ δύναται λυθῆναι ἡ γραφή,

ei ekeinous eipen theous pros hous ho logos tou theou egeneto kai ou dynatai lythēnai hē grafē

36. ὃν ὁ πατὴρ ἡγίασε καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον, ὑμεῖς λέγετε ὅτι Βλασφημεῖς, ὅτι εἶπον, Υἱὸς τοῦ Θεοῦ εἰμι;

hon ho patēr hēgiasen kai apesteilen eis ton kosmon hymeis legete hoti blasfēmeis hoti eipon hyios tou theou eimi

37. εἰ οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ πατρός μου, μὴ πιστεύετέ μοι•

ei ou poiō ta erga tou patros mou mē pisteuete moi

38. εἰ δὲ ποιῶ, κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε, τοῖς ἔργοις πιστεύσατε• ἵνα γνῶτε καὶ πιστεύσητε ὅτι ἐν ἐμοὶ ὁ πατήρ, κἀγὼ ἐν αὐτῷ.

ei de poiō kan emoi mē pisteuēte tois ergois pisteusate hina gnōte kai pisteusēte hoti en emoi ho patēr kagō en autō

39. ἐζήτουν οὖν πάλιν αὐτὸν πιάσαι• καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν.

ezētoun oun palin auton piasai kai eksēlthen ek tēs cheiros autōn

40. Καὶ ἀπῆλθε πάλιν πέραν τοῦ Ἰορδάνου εἰς τὸν τόπον ὅπου ἦν Ἰωάννης τὸ πρῶτον βαπτίζων• καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ.

kai apēlthen palin peran tou iordanou eis ton topon hopou ēn iōannēs to prōton baptizōn kai emeinen ekei

41. καὶ πολλοὶ ἦλθον πρὸς αὐτόν, καὶ ἔλεγον ὅτι Ἰωάννης μὲν σημεῖον ἐποίησεν οὐδέν• πάντα δὲ ὅσα εἶπεν Ἰωάννης περὶ τούτου, ἀληθῆ ἦν.

kai polloi ēlthon pros auton kai elegon hoti iōannēs men sēmeion epoiēsen ouden panta de hosa eipen iōannēs peri toutou alēthē ēn

42. καὶ ἐπίστευσαν πολλοὶ ἐκεῖ εἰς αὐτόν.

kai episteusan polloi ekei eis auton

Κεφαλαιο 11

1. Ἦν δέ τις ἀσθενῶν Λάζαρος ἀπὸ Βηθανίας, ἐκ τῆς κώμης Μαρίας καὶ Μάρθας τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς.

ēn de tis asthenōn lazaros apo bēthanias ek tēs kōmēs marias kai marthas tēs adelfēs autēs

2. ἦν δὲ Μαρία ἡ ἀλείψασα τὸν Κύριον μύρῳ, καὶ ἐκμάξασα τοὺς πόδας αὐτοῦ ταῖς θριξὶν αὐτῆς, ἧς ὁ ἀδελφὸς Λάζαρος ἠσθένει.

ēn de maria hē aleipsasa ton kyrion myrō kai ekmaksasa tous podas autou tais thriksin autēs hēs ho adelfos lazaros ēsthenei

3. ἀπέστειλαν οὖν αἱ ἀδελφαὶ πρὸς αὐτὸν λέγουσαι, Κύριε, ἴδε ὃν φιλεῖς ἀσθενεῖ.

apesteilan oun hai adelfai pros auton legousai kyrie ide hon fileis asthenei

4. ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, Αὕτη ἡ ἀσθένεια οὐκ ἔστι πρὸς θάνατον, ἀλλ’ ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ δι’ αὐτῆς.

akousas de ho iēsous eipen hautē hē astheneia ouk estin pros thanaton all hyper tēs doksēs tou theou hina doksasthē ho hyios tou theou di autēs

5. ἠγάπα δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν Μάρθαν καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς καὶ τὸν Λάζαρον

ēgapa de ho iēsous tēn marthan kai tēn adelfēn autēs kai ton lazaron

6. ὡς οὖν ἤκουσεν ὅτι ἀσθενεῖ, τότε μὲν ἔμεινεν ἐν ᾧ ἦν τόπῳ δύο ἡμέρας

hōs oun ēkousen hoti asthenei tote men emeinen en hō ēn topō dyo hēmeras

7. ἔπειτα μετὰ τοῦτο λέγει τοῖς μαθηταῖς, Ἄγωμεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν πάλιν.

epeita meta touto legei tois mathētais agōmen eis tēn ioudaian palin

8. λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταί, Ῥαββί, νῦν ἐζήτουν σε λιθάσαι οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ πάλιν ὑπάγεις ἐκεῖ;

legousin autō hoi mathētai rabbi nyn ezētoun se lithasai hoi ioudaioi kai palin hypageis ekei

9. ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς, Οὐχὶ δώδεκα εἰσιν ὧραι τῆς ἡμέρας; ἐάν τις περιπατῇ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, οὐ προσκόπτει, ὅτι τὸ φῶς τοῦ κόσμου τούτου βλέπει.

apekrithē ho iēsous ouchi dōdeka eisin hōrai tēs hēmeras ean tis peripatē en tē hēmera ou proskoptei hoti to fōs tou kosmou toutou blepei

10. ἐὰν δέ τις περιπατῇ ἐν τῇ νυκτί, προσκόπτει, ὅτι τὸ φῶς οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ.

ean de tis peripatē en tē nykti proskoptei hoti to fōs ouk estin en autō

11. ταῦτα εἶπε, καὶ μετὰ τοῦτο λέγει αὐτοῖς, Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν κεκοίμηται• ἀλλὰ πορεύομαι ἵνα ἐξυπνίσω αὐτόν.

tauta eipen kai meta touto legei autois lazaros ho filos hēmōn kekoimētai alla poreuomai hina eksypnisō auton

12. εἶπον οὖν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Κύριε, εἰ κεκοίμηται, σωθήσεται.

eipon oun hoi mathētai autou kyrie ei kekoimētai sōthēsetai

13. εἰρήκει δὲ ὁ Ἰησοῦς περὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ• ἐκεῖνοι δὲ ἔδοξαν ὅτι περὶ τῆς κοιμήσεως τοῦ ὕπνου λέγει.

eirēkei de ho iēsous peri tou thanatou autou ekeinoi de edoksan hoti peri tēs koimēseōs tou hypnou legei

14. τότε οὖν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς παρρησίᾳ, Λάζαρος ἀπέθανε.

tote oun eipen autois ho iēsous parrēsia lazaros apethanen

15. καὶ χαίρω δι’ ὑμᾶς, ἵνα πιστεύσητε, ὅτι οὐκ ἤμην ἐκεῖ• ἀλλ’ ἄγωμεν πρὸς αὐτόν.

kai chairō di hymas hina pisteusēte hoti ouk ēmēn ekei all agōmen pros auton

16. εἶπεν οὖν Θωμᾶς, ὁ λεγόμενος Δίδυμος, τοῖς συμμαθηταῖς, Ἄγωμεν καὶ ἡμεῖς, ἵνα ἀποθάνωμεν μετ’ αὐτοῦ.

eipen oun thōmas ho legomenos didymos tois symmathētais agōmen kai hēmeis hina apothanōmen met autou

17. Ἐλθὼν οὖν ὁ Ἰησοῦς εὗρεν αὐτὸν τέσσαρας ἡμέρας ἤδη ἔχοντα ἐν τῷ μνημείῳ.

elthōn oun ho iēsous heuren auton tessaras hēmeras ēdē echonta en tō mnēmeiō

18. ἦν δὲ ἡ Βηθανία ἐγγὺς τῶν Ἱεροσολύμων, ὡς ἀπὸ σταδίων δεκαπέντε•

ēn de hē bēthania engys tōn ierosolymōn hōs apo stadiōn dekapente

19. καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἐληλύθεισαν πρὸς τὰς περὶ Μάρθαν καὶ Μαρίαν, ἵνα παραμυθήσωνται αὐτὰς περὶ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῶν.

kai polloi ek tōn ioudaiōn elēlytheisan pros tas peri marthan kai marian hina paramythēsōntai autas peri tou adelfou autōn

20. ἡ οὖν Μάρθα, ὡς ἤκουσεν ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἔρχεται, ὑπήντησεν αὐτῷ• Μαρία δὲ ἐν τῷ οἴκῳ ἐκαθέζετο.

hē oun martha hōs ēkousen hoti ho iēsous erchetai hypēntēsen autō maria de en tō oikō ekathezeto

21. εἶπεν οὖν ἡ Μάρθα πρὸς τὸν Ἰησοῦν, Κύριε, εἰ ἦς ὧδε, ὁ ἀδελφός μου οὐκ ἂν ἐτεθνήκει

eipen oun hē martha pros ton iēsoun kyrie ei ēs hōde ho adelfos mou ouk an etethnēkei

22. ἀλλὰ καὶ νῦν οἶδα ὅτι ὅσα ἂν αἰτήσῃ τὸν Θεόν, δώσει σοι ὁ Θεός.

alla kai nyn oida hoti hosa an aitēsē ton theon dōsei soi ho theos

23. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου.

legei autē ho iēsous anastēsetai ho adelfos sou

24. λέγει αὐτῷ Μάρθα, Οἶδα ὅτι ἀναστήσεται ἐν τῇ ἀναστάσει ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.

legei autō martha oida hoti anastēsetai en tē anastasei en tē eschatē hēmera

25. εἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή• ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται•

eipen autē ho iēsous egō eimi hē anastasis kai hē zōē ho pisteuōn eis eme kan apothanē zēsetai

26. καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμέ, οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα. πιστεύεις τοῦτο;

kai pas ho zōn kai pisteuōn eis eme ou mē apothanē eis ton aiōna pisteueis touto

27. λέγει αὐτῷ, Ναί, Κύριε• ἐγὼ πεπίστευκα, ὅτι σὺ εἶ ὁ Χριστός, ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ εἰς τὸν κόσμον ἐρχόμενος.

legei autō nai kyrie egō pepisteuka hoti sy ei ho christos ho hyios tou theou ho eis ton kosmon erchomenos

28. καὶ ταῦτά εἰποῦσα ἀπῆλθε, καὶ ἐφώνησε Μαρίαν τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς λάθρα, εἰποῦσα, Ὁ διδάσκαλος πάρεστι καὶ φωνεῖ σε.

kai tauta eipousa apēlthen kai efōnēsen marian tēn adelfēn autēs lathra eipousa ho didaskalos parestin kai fōnei se

29. ἐκείνη ὡς ἤκουσεν, ἐγείρεται ταχὺ καὶ ἔρχεται πρὸς αὐτόν.

ekeinē hōs ēkousen egeiretai tachy kai erchetai pros auton

30. οὔπω δὲ ἐληλύθει ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν κώμην, ἀλλ’ ἦν ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ὑπήντησεν αὐτῷ ἡ Μάρθα.

oupō de elēlythei ho iēsous eis tēn kōmēn all ēn en tō topō hopou hypēntēsen autō hē martha

31. οἱ οὖν Ἰουδαῖοι οἱ ὄντες μετ’ αὐτῆς ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ παραμυθούμενοι αὐτήν, ἰδόντες τὴν Μαρίαν ὅτι ταχέως ἀνέστη καὶ ἐξῆλθεν, ἠκολούθησαν αὐτῇ, λέγοντες ὅτι ὑπάγει εἰς τὸ μνημεῖον, ἵνα κλαύσῃ ἐκεῖ.

hoi oun ioudaioi hoi ontes met autēs en tē oikia kai paramythoumenoi autēn idontes tēn marian hoti tacheōs anestē kai eksēlthen ēkolouthēsan autē legontes hoti hypagei eis to mnēmeion hinaklausē ekei

32. ἡ οὖν Μαρία, ὡς ἦλθεν ὅπου ἦν ὁ Ἰησοῦς, ἰδοῦσα αὐτόν, ἔπεσεν εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ, λέγουσα αὐτῷ, Κύριε, εἰ ἦς ὧδε, οὐκ ἄν ἀπέθανέ μου ὁ ἀδελφός.

hē oun maria hōs ēlthen hopou ēn ho iēsous idousa auton epesen eis tous podas autou legousa autō kyrie ei ēs hōde ouk an apethanen mou ho adelfos

33. Ἰησοῦς οὖν ὡς εἶδεν αὐτὴν κλαίουσαν, καὶ τοὺς συνελθόντας αὐτῇ Ἰουδαίους κλαίοντας, ἐνεβριμήσατο τῷ πνεύματι, καὶ ἐτάραξεν ἑαυτόν,

iēsous oun hōs eiden autēn klaiousan kai tous synelthontas autē ioudaious klaiontas enebrimēsato tō pneumati kai etaraksen heauton

34. καὶ εἶπε, Ποῦ τεθείκατε αὐτόν; λέγουσιν αὐτῷ, Κύριε, ἔρχου καὶ ἴδε.

kai eipen pou tetheikate auton legousin autō kyrie erchou kai ide

35. ἐδάκρυσεν ὁ Ἰησοῦς.

edakrysen ho iēsous

36. ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι, Ἴδε πῶς ἐφίλει αὐτόν.

elegon oun hoi ioudaioi ide pōs efilei auton

37. τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν εἶπον, Οὐκ ἠδύνατο οὗτος, ὁ ἀνοίξας τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ, ποιῆσαι ἵνα καὶ οὗτος μὴ ἀποθάνῃ;

tines de eks autōn eipon ouk ēdynato houtos ho anoiksas tous ofthalmous tou tyflou poiēsai hina kai houtos mē apothanē

38. Ἰησοῦς οὖν πάλιν ἐμβριμώμενος ἐν ἑαυτῷ ἔρχεται εἰς τὸ μνημεῖον. ἦν δὲ σπήλαιον, καὶ λίθος ἐπέκειτο ἐπ’ αὐτῷ.

iēsous oun palin embrimōmenos en heautō erchetai eis to mnēmeion ēn de spēlaion kai lithos epekeito ep autō

39. λέγει ὁ Ἰησοῦς, Ἄρατε τὸν λίθον. λέγει αὐτῷ ἡ ἀδελφὴ τοῦ τεθνηκότος Μάρθα, Κύριε, ἤδη ὄζει• τεταρταῖος γάρ ἐστι.

legei ho iēsous arate ton lithon legei autō hē adelfē tou tethnēkotos martha kyrie ēdē ozei tetartaios gar estin

40. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Οὐκ εἶπόν σοι, ὅτι ἐὰν πιστεύσῃς, ὄψει τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ;

legei autē ho iēsous ouk eipon soi hoti ean pisteusēs opsei tēn doksan tou theou

41. ἦραν οὖν τὸν λίθον, οὗ ἦν ὁ τεθνηκὼς κειμένος. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἦρε τοὺς ὀφθαλμοὺς ἄνω, καὶ εἶπε, Πάτερ, εὐχαριστῶ σοι ὅτι ἤκουσάς μου.

ēran oun ton lithon hou ēn ho tethnēkōs keimenos ho de iēsous ēren tous ofthalmous anō kai eipen pater eucharistō soi hoti ēkousas mou

42. ἐγὼ δὲ ᾔδειν ὅτι πάντοτέ μου ἀκούεις• ἀλλὰ διὰ τὸν ὄχλον τὸν περιεστῶτα εἶπον, ἵνα πιστεύσωσιν ὅτι σύ με ἀπέστειλας.

egō de ēdein hoti pantote mou akoueis alla dia ton ochlon ton periestōta eipon hina pisteusōsin hoti sy me apesteilas

43. καὶ ταῦτα εἰπών, φωνῇ μεγάλῃ ἐκραύγασε, Λάζαρε, δεῦρο ἔξω.

kai tauta eipōn fōnē megalē ekraugasen lazare deuro eksō

44. καὶ ἐξῆλθεν ὁ τεθνηκώς, δεδεμένος τοὺς πόδας καὶ τὰς χεῖρας κειρίαις, καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ σουδαρίῳ περιεδέδετο. λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Λύσατε αὐτόν, καὶ ἄφετε ὑπάγειν.

kai eksēlthen ho tethnēkōs dedemenos tous podas kai tas cheiras keiriais kai hē opsis autou soudariō periededeto legei autois ho iēsous lysate auton kai afete hypagein

45. Πολλοὶ οὖν ἐκ τῶν Ἰουδαίων, οἱ ἐλθόντες πρὸς τὴν Μαρίαν καὶ θεασάμενοι ἃ ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν.

polloi oun ek tōn ioudaiōn hoi elthontes pros tēn marian kai theasamenoi ha epoiēsen ho iēsous episteusan eis auton

46. τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν ἀπῆλθον πρὸς τοὺς Φαρισαίους, καὶ εἶπον αὐτοῖς ἃ ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς.

tines de eks autōn apēlthon pros tous farisaious kai eipon autois ha epoiēsen ho iēsous

47. Συνήγαγον οὖν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι συνέδριον, καὶ ἔλεγον, Τί ποιοῦμεν; ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος πολλὰ σημεῖα ποιεῖ.

synēgagon oun hoi archiereis kai hoi farisaioi synedrion kai elegon ti poioumen hoti houtos ho anthrōpos polla sēmeia poiei

48. ἐὰν ἀφῶμεν αὐτὸν οὕτω, πάντες πιστεύσουσιν εἰς αὐτόν• καὶ ἐλεύσονται οἱ Ῥωμαῖοι καὶ ἀροῦσιν ἡμῶν καὶ τὸν τόπον καὶ τὸ ἔθνος.

ean afōmen auton houtōs pantes pisteusousin eis auton kai eleusontai hoi rōmaioi kai arousin hēmōn kai ton topon kai to ethnos

49. εἷς δέ τις ἐξ αὐτῶν Καϊάφας, ἀρχιερεὺς ὢν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου, εἶπεν αὐτοῖς, Ὑμεῖς οὐκ οἴδατε οὐδέν,

heis de tis eks autōn kaiafas archiereus ōn tou eniautou ekeinou eipen autois hymeis ouk oidate ouden

50. οὐδὲ διαλογίζεσθε ὅτι συμφέρει ἡμῖν ἵνα εἷς ἄνθρωπος ἀποθάνῃ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ, καὶ μὴ ὅλον τὸ ἔθνος ἀπόληται.

oude dialogizesthe hoti symferei hēmin hina heis anthrōpos apothanē hyper tou laou kai mē holon to ethnos apolētai

51. τοῦτο δὲ ἀφ’ ἑαυτοῦ οὐκ εἶπεν, ἀλλὰ ἀρχιερεὺς ὢν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου, προεφήτευσεν ὅτι ἔμελλεν ὁ Ἰησοῦς ἀποθνῄσκειν ὑπὲρ τοῦ ἔθνους,

touto de af heautou ouk eipen alla archiereus ōn tou eniautou ekeinou proefēteusen hoti emellen ho iēsous apothnēskein hyper tou ethnous

52. καὶ οὐχ ὑπὲρ τοῦ ἔθνους μόνον, ἀλλ’ ἵνα καὶ τὰ τέκνα τοῦ Θεοῦ τὰ διεσκορπισμένα συναγάγῃ εἰς ἕν.

kai ouch hyper tou ethnous monon all hina kai ta tekna tou theou ta dieskorpismena synagagē eis hen

53. ἀπ’ ἐκείνης οὖν τῆς ἡμέρας συνεβουλεύσαντο ἵνα ἀποκτείνωσιν αὐτόν.

ap ekeinēs oun tēs hēmeras synebouleusanto hina apokteinōsin auton

54. Ἰησοῦς οὖν οὐκέτι παρρησίᾳ περιεπάτει ἐν τοῖς Ἰουδαίοις, ἀλλὰ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν εἰς τὴν χώραν, ἐγγὺς τῆς ἐρήμου, εἰς Ἐφραῒμ λεγομένην πόλιν, κἀκεῖ διέτριβε μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ.

iēsous oun ouk eti parrēsia periepatei en tois ioudaiois alla apēlthen ekeithen eis tēn chōran engys tēs erēmou eis efraim legomenēn polin kakei dietriben meta tōn mathētōn autou

55. ἦν δὲ ἐγγὺς τὸ πάσχα τῶν Ἰουδαίων• καὶ ἀνέβησαν πολλοὶ εἰς Ἱεροσόλυμα ἐκ τῆς χώρας πρὸ τοῦ πάσχα, ἵνα ἁγνίσωσιν ἑαυτούς.

ēn de engys to pascha tōn ioudaiōn kai anebēsan polloi eis ierosolyma ek tēs chōras pro tou pascha hina hagnisōsin heautous

56. ἐζήτουν οὖν τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἔλεγον μετ’ ἀλλήλων ἐν τῷ ἱερῷ ἑστηκότες, Τί δοκεῖ ὑμῖν; ὅτι οὐ μὴ ἔλθῃ εἰς τὴν ἑορτήν;

ezētoun oun ton iēsoun kai elegon met allēlōn en tō hierō hestēkotes ti dokei hymin hoti ou mē elthē eis tēn heortēn

57. δεδώκεισαν δὲ καὶ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἐντολήν, ἵνα ἐάν τις γνῷ ποῦ ἐστι, μηνύσῃ, ὅπως πιάσωσιν αὐτόν.

dedōkeisan de kai hoi archiereis kai hoi farisaioi entolēn hina ean tis gnō pou estin mēnysē hopōs piasōsin auton

Κεφαλαιο 12

1. Ὁ οὖν Ἰησοῦς πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλθεν εἰς Βηθανίαν, ὅπου ἦν Λάζαρος ὁ τεθνηκώς, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν.

ho oun iēsous pro heks hēmerōn tou pascha ēlthen eis bēthanian hopou ēn lazaros ho tethnēkōs hon ēgeiren ek nekrōn

2. ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ, καὶ ἡ Μάρθα διηκόνει• ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν τῶν συνανακειμένων αὐτῷ.

epoiēsan oun autō deipnon ekei kai hē martha diēkonei ho de lazaros heis ēn tōn synanakeimenōn autō

3. ἡ οὖν Μαρία λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου, ἤλειψε τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἐξέμαξε ταῖς θριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ• ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου.

hē oun maria labousa litran myrou nardou pistikēs polytimou ēleipsen tous podas tou iēsou kai eksemaksen tais thriksin autēs tous podas autou hē de oikia eplērōthē ek tēs osmēs toumyrou

4. λέγει οὖν εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Ἰούδας Σίμωνος Ἰσκαριώτης, ὁ μέλλων αὐτὸν παραδιδόναι,

legei oun heis ek tōn mathētōn autou ioudas simōnos iskariōtēs ho mellōn auton paradidonai

5. Διατί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων, καὶ ἐδόθη πτωχοῖς;

dia ti touto to myron ouk eprathē triakosiōn dēnariōn kai edothē ptōchois

6. εἶπε δὲ τοῦτο, οὐχ ὅτι περὶ τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ, ἀλλὰ ὅτι κλέπτης ἦν, καὶ τὸ γλωσσόκομον εἶχε, καὶ τὰ βαλλόμενα ἐβάσταζεν.

eipen de touto ouch hoti peri tōn ptōchōn emelen autō alla hoti kleptēs ēn kai to glōssokomon eichen kai ta ballomena ebastazen

7. εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς, Ἄφες αὐτήν• εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου τετήρηκεν αὐτό.

eipen oun ho iēsous afes autēn eis tēn hēmeran tou entafiasmou mou tetērēken auto

8. τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε.

tous ptōchous gar pantote echete meth heautōn eme de ou pantote echete

9. Ἔγνω οὖν ὄχλος πολὺς ἐκ τῶν Ἰουδαίων ὅτι ἐκεῖ ἐστι• καὶ ἦλθον οὐ διὰ τὸν Ἰησοῦν μόνον, ἀλλ’ ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἴδωσιν, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν.

egnō oun ochlos polys ek tōn ioudaiōn hoti ekei estin kai ēlthon ou dia ton iēsoun monon all hina kai ton lazaron idōsin hon ēgeiren ek nekrōn

10. ἐβουλεύσαντο δὲ οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἀποκτείνωσιν•

ebouleusanto de hoi archiereis hina kai ton lazaron apokteinōsin

11. ὅτι πολλοὶ δι’ αὐτὸν ὑπῆγον τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἐπίστευον εἰς τὸν Ἰησοῦν.

hoti polloi di auton hypēgon tōn ioudaiōn kai episteuon eis ton iēsoun

12. Τῇ ἐπαύριον ὄχλος πολὺς ὁ ἐλθὼν εἰς τὴν ἑορτήν, ἀκούσαντες ὅτι ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα,

tē epaurion ochlos polys ho elthōn eis tēn heortēn akousantes hoti erchetai ho iēsous eis ierosolyma

13. ἔλαβον τὰ βαΐα τῶν φοινίκων, καὶ ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν αὐτῷ, καὶ ἔκραζον, Ὡσαννα• εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ.

elabon ta baia tōn foinikōn kai eksēlthon eis hypantēsin autō kai ekrazon hōsanna eulogēmenos ho erchomenos en onomati kyriou ho basileus tou israēl

14. ἑυρὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὀνάριον, ἐκάθισεν ἐπ’ αὐτό, καθώς ἐστι γεγραμμένον,

heurōn de ho iēsous onarion ekathisen ep auto kathōs estin gegrammenon

15. Μὴ φοβοῦ, θύγατερ Σιών• ἰδού, ὁ βασιλεύς σου ἔρχεται, καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου.

mē fobou thygater siōn idou ho basileus sou erchetai kathēmenos epi pōlon onou

16. ταῦτα δὲ οὐκ ἔγνωσαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τὸ πρῶτον• ἀλλ’ ὅτε ἐδοξάσθη ὁ Ἰησοῦς, τότε ἐμνήσθησαν ὅτι ταῦτα ἦν ἐπ’ αὐτῷ γεγραμμένα, καὶ ταῦτα ἐποίησαν αὐτῷ.

tauta de ouk egnōsan hoi mathētai autou to prōton all hote edoksasthē ho iēsous tote emnēsthēsan hoti tauta ēn ep autō gegrammena kai tauta epoiēsan autō

17. ἐμαρτύρει οὖν ὁ ὄχλος ὁ ὢν μετ’ αὐτοῦ ὅτε τὸν Λάζαρον ἐφώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου, καὶ ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν

emartyrei oun ho ochlos ho ōn met autou hote ton lazaron efōnēsen ek tou mnēmeiou kai ēgeiren auton ek nekrōn

18. διὰ τοῦτο καὶ ὑπήντησεν αὐτῷ ὁ ὄχλος, ὅτι ἤκουσε τοῦτο αὐτὸν πεποιηκέναι τὸ σημεῖον.

dia touto kai hypēntēsen autō ho ochlos hoti ēkousen touto auton pepoiēkenai to sēmeion

19. οἱ οὖν Φαρισαῖοι εἶπον πρὸς ἑαυτούς, Θεωρεῖτε ὅτι οὐκ ὠφελεῖτε οὐδέν• ἴδε ὁ κόσμος ὀπίσω αὐτοῦ ἀπῆλθεν.

hoi oun farisaioi eipon pros heautous theōreite hoti ouk ōfeleite ouden ide ho kosmos opisō autou apēlthen

20. Ἦσαν δέ τινες Ἕλληνες ἐκ τῶν ἀναβαινόντων ἵνα προσκυνήσωσιν ἐν τῇ ἑορτῇ•

ēsan de tines hellēnes ek tōn anabainontōn hina proskynēsōsin en tē heortē

21. οὗτοι οὖν προσῆλθον Φιλίππῳ τῷ ἀπὸ Βηθσαϊδὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἠρώτων αὐτὸν λέγοντες, Κύριε, θέλομεν τὸν Ἰησοῦν ἰδεῖν.

houtoi oun prosēlthon filippō tō apo bēthsaida tēs galilaias kai ērōtōn auton legontes kyrie thelomen ton iēsoun idein

22. ἔρχεται Φίλιππος καὶ λέγει τῷ Ἀνδρέᾳ• καὶ πάλιν Ἀνδρέας καὶ Φίλιππος λέγουσι τῷ Ἰησοῦ.

erchetai filippos kai legei tō andrea kai palin andreas kai filippos legousin tō iēsou

23. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίνατο αὐτοῖς λέγων, Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου.

ho de iēsous apekrinato autois legōn elēlythen hē hōra hina doksasthē ho hyios tou anthrōpou

24. ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ, αὐτὸς μόνος μένει• ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ, πολὺν καρπὸν φέρει.

amēn amēn legō hymin ean mē ho kokkos tou sitou pesōn eis tēn gēn apothanē autos monos menei ean de apothanē polyn karpon ferei

25. ὁ φιλῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀπολέσει αὐτήν• καὶ ὁ μισῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ εἰς ζωὴν αἰώνιον φυλάξει αὐτήν.

ho filōn tēn psychēn autou apolesei autēn kai ho misōn tēn psychēn autou en tō kosmō toutō eis zōēn aiōnion fylaksei autēn

26. ἐὰν ἐμοὶ διακονῇ τις, ἐμοὶ ἀκολουθείτω• καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγώ, ἐκεῖ καὶ ὁ διάκονος ὁ ἐμὸς ἔσται• καὶ ἐάν τις ἐμοὶ διακονῇ, τιμήσει αὐτὸν ὁ πατήρ.

ean emoi diakonē tis emoi akoloutheitō kai hopou eimi egō ekei kai ho diakonos ho emos estai kai ean tis emoi diakonē timēsei auton ho patēr

27. νῦν ἡ ψυχή μου τετάρακται• καὶ τί εἴπω; πάτερ, σῶσόν με ἐκ τῆς ὥρας ταύτης. ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἦλθον εἰς τὴν ὥραν ταύτην.

nyn hē psychē mou tetaraktai kai ti eipō pater sōson me ek tēs hōras tautēs alla dia touto ēlthon eis tēn hōran tautēn

28. πάτερ, δόξασόν σου τὸ ὄνομα. ἦλθεν οὖν φωνὴ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, Καὶ ἐδόξασα, καὶ πάλιν δοξάσω.

pater doksason sou to onoma ēlthen oun fōnē ek tou ouranou kai edoksasa kai palin doksasō

29. ὁ οὖν ὄχλος ὁ ἑστὼς καὶ ἀκούσας ἔλεγε βροντὴν γεγονέναι• ἄλλοι ἔλεγον, Ἄγγελος αὐτῷ λελάληκεν.

ho oun ochlos ho hestōs kai akousas elegen brontēn gegonenai alloi elegon angelos autō lelalēken

30. ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν, Οὐ δι’ ἐμὲ αὕτη ἡ φωνὴ γέγονεν, ἀλλὰ δι’ ὑμᾶς.

apekrithē ho iēsous kai eipen ou di eme autē hē fōnē gegonen alla di hymas

31. νῦν κρίσις ἐστὶ τοῦ κόσμου τούτου• νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω.

nyn krisis estin tou kosmou toutou nyn ho archōn tou kosmou toutou ekblēthēsetai eksō

32. κἀγὼ ἐὰν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς, πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν.

kagō ean hypsōthō ek tēs gēs pantas helkysō pros emauton

33. τοῦτο δὲ ἔλεγε, σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἤμελλεν ἀποθνῄσκειν.

touto de elegen sēmainōn poiō thanatō ēmellen apothnēskein

34. ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ὄχλος, Ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐκ τοῦ νόμου ὅτι ὁ Χριστὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα• καὶ πῶς σὺ λέγεις ὅτι Δεῖ ὑψωθῆναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; τίς ἐστιν οὗτος ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου;

apekrithē autō ho ochlos hēmeis ēkousamen ek tou nomou hoti ho christos menei eis ton aiōna kai pōs sy legeis hoti dei hypsōthēnai ton hyion tou anthrōpou tis estin houtosho hyios tou anthrōpou

35. εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἔτι μικρὸν χρόνον τὸ φῶς μεθ’ ὑμῶν ἐστι. περιπατεῖτε ἕως τὸ φῶς ἔχετε, ἵνα μὴ σκοτία ὑμᾶς καταλάβῃ• καὶ ὁ περιπατῶν ἐν τῇ σκοτίᾳ, οὐκ οἶδε ποῦ ὑπάγει.

eipen oun autois ho iēsous eti mikron chronon to fōs meth hymōn estin peripateite heōs to fōs echete hina mē skotia hymas katalabē kai ho peripatōn en tē skotia oukoiden pou hypagei

36. ἕως τὸ φῶς ἔχετε, πιστεύετε εἰς τὸ φῶς, ἵνα υἱοὶ φωτὸς γένησθε. Ταῦτα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἀπελθὼν ἐκρύβη ἀπ’ αὐτῶν.

heōs to fōs echete pisteuete eis to fōs hina hyioi fōtos genēsthe tauta elalēsen ho iēsous kai apelthōn ekrybē ap autōn

37. τοσαῦτα δὲ αὐτοῦ σημεῖα πεποιηκότος ἔμπροσθεν αὐτῶν, οὐκ ἐπίστευον εἰς αὐτόν•

tosauta de autou sēmeia pepoiēkotos emprosthen autōn ouk episteuon eis auton

38. ἵνα ὁ λόγος Ἠσαΐου τοῦ προφήτου πληρωθῇ, ὃν εἶπε, Κύριε, τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν; καὶ ὁ βραχίων Κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη;

hina ho logos ēsaiou tou profētou plērōthē hon eipen kyrie tis episteusen tē akoē hēmōn kai ho brachiōn kyriou tini apekalyfthē

39. διὰ τοῦτο οὐκ ἠδύναντο πιστεύειν, ὅτι πάλιν εἶπεν Ἠσαΐας,

dia touto ouk ēdynanto pisteuein hoti palin eipen ēsaias

40. Τετύφλωκεν αὐτῶν τοὺς ὀφθαλμούς, καὶ πεπώρωκεν αὐτῶν τὴν καρδίαν• ἵνα μὴ ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς, καὶ νοήσωσι τῇ καρδίᾳ, καὶ ἐπιστραφῶσι, καὶ ἰάσωμαι αὐτούς.

tetyflōken autōn tous ofthalmous kai pepōrōken autōn tēn kardian hina mē idōsin tois ofthalmois kai noēsōsin tē kardia kai epistrafōsin kai iasōmai autous

41. ταῦτα εἶπεν Ἠσαΐας, ὅτε εἶδε τὴν δόξαν αὐτοῦ, καὶ ἐλάλησε περὶ αὐτοῦ.

tauta eipen ēsaias hote eiden tēn doksan autou kai elalēsen peri autou

42. ὅμως μέντοι καὶ ἐκ τῶν ἀρχόντων πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν• ἀλλὰ διὰ τοὺς Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν, ἵνα μὴ ἀποσυνάγωγοι γένωνται.

homōs mentoi kai ek tōn archontōn polloi episteusan eis auton alla dia tous farisaious ouch hōmologoun hina mē aposynagōgoi genōntai

43. ἠγάπησαν γὰρ τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων μᾶλλον ἤπερ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ.

ēgapēsan gar tēn doksan tōn anthrōpōn mallon ēper tēn doksan tou theou

44. Ἰησοῦς δὲ ἔκραξε καὶ εἶπεν, Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, οὐ πιστεύει εἰς ἐμέ, ἀλλ’ εἰς τὸν πέμψαντά με•

iēsous de ekraksen kai eipen ho pisteuōn eis eme ou pisteuei eis eme all eis ton pempsanta me

45. καὶ ὁ θεωρῶν ἐμέ, θεωρεῖ τὸν πέμψαντά με.

kai ho theōrōn eme theōrei ton pempsanta me

46. ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, ἐν τῇ σκοτίᾳ μὴ μείνῃ.

egō fōs eis ton kosmon elēlytha hina pas ho pisteuōn eis eme en tē skotia mē meinē

47. καὶ ἐάν τις μου ἀκούσῃ τῶν ῥημάτων καὶ μὴ πιστεύσῃ, ἐγὼ οὐ κρίνω αὐτόν• οὐ γὰρ ἦλθον ἵνα κρίνω τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἵνα σώσω τὸν κόσμον.

kai ean tis mou akousē tōn rēmatōn kai mē pisteusē egō ou krinō auton ou gar ēlthon hina krinō ton kosmon all hina sōsō ton kosmon

48. ὁ ἀθετῶν ἐμὲ καὶ μὴ λαμβάνων τὰ ῥήματά μου, ἔχει τὸν κρίνοντα αὐτόν• ὁ λόγος ὃν ἐλάλησα, ἐκεῖνος κρινεῖ αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.

ho athetōn eme kai mē lambanōn ta rēmata mou echei ton krinonta auton ho logos hon elalēsa ekeinos krinei auton en tē eschatē hēmera

49. ὅτι ἐγὼ ἐξ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλάλησα• ἀλλ’ ὁ πέμψας με πατήρ, αὐτός μοι ἐντολὴν ἔδωκε, τί εἴπω καὶ τί λαλήσω.

hoti egō eks emautou ouk elalēsa all ho pempsas me patēr autos moi entolēn edōken ti eipō kai ti lalēsō

50. καὶ οἶδα ὅτι ἡ ἐντολὴ αὐτοῦ ζωὴ αἰώνιός ἐστιν• ἃ οὖν λαλῶ ἐγώ, καθὼς εἴρηκέ μοι ὁ πατήρ, οὕτω λαλῶ.

kai oida hoti hē entolē autou zōē aiōnios estin ha oun lalō egō kathōs eirēken moi ho patēr houtōs lalō

Κεφαλαιο 13

1. Πρὸ δὲ τῆς ἑορτῆς τοῦ πάσχα, εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐλήλυθεν αὐτοῦ ἡ ὥρα ἵνα μεταβῇ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου πρὸς τὸν πατέρα, ἀγαπήσας τοὺς ἰδίους τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ, εἰς τέλος ἠγάπησεν αὐτούς.

pro de tēs heortēs tou pascha eidōs ho iēsous hoti elēlythen autou hē hōra hina metabē ek tou kosmou toutou pros ton patera agapēsas tous idious tous en tō kosmōeis telos ēgapēsen autous

2. καὶ δείπνου γενομένου, τοῦ διαβόλου ἤδη βεβληκότος εἰς τὴν καρδίαν Ἰούδα Σίμωνος Ἰσκαριώτου ἵνα αὐτὸν παραδῷ,

kai deipnou genomenou tou diabolou ēdē beblēkotos eis tēn kardian iouda simōnos iskariōtou hina auton paradō

3. εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς ὅτι πάντα δέδωκεν αὐτῷ ὁ πατὴρ εἰς τὰς χεῖρας, καὶ ὅτι ἀπὸ Θεοῦ ἐξῆλθε καὶ πρὸς τὸν Θεὸν ὑπάγει,

eidōs ho iēsous hoti panta dedōken autō ho patēr eis tas cheiras kai hoti apo theou eksēlthen kai pros ton theon hypagei

4. ἐγείρεται ἐκ τοῦ δείπνου, καὶ τίθησι τὰ ἱμάτια, καὶ λαβὼν λέντιον διέζωσεν ἑαυτόν.

egeiretai ek tou deipnou kai tithēsin ta himatia kai labōn lention diezōsen heauton

5. εἶτα βάλλει ὕδωρ εἰς τὸν νιπτῆρα, καὶ ἤρξατο νίπτειν τοὺς πόδας τῶν μαθητῶν, καὶ ἐκμάσσειν τῷ λεντίῳ ᾧ ἦν διεζωσμένος.

eita ballei hydōr eis ton niptēra kai ērksato niptein tous podas tōn mathētōn kai ekmassein tō lentiō hō ēn diezōsmenos

6. ἔρχεται οὖν πρὸς Σίμωνα Πέτρον• καὶ λέγει αὐτῷ ἐκεῖνος, Κύριε, σύ μου νίπτεις τοὺς πόδας;

erchetai oun pros simōna petron kai legei autō ekeinos kyrie sy mou nipteis tous podas

7. ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ὃ ἐγὼ ποιῶ, σὺ οὐκ οἶδας ἄρτι, γνώσῃ δὲ μετὰ ταῦτα.

apekrithē iēsous kai eipen autō ho egō poiō sy ouk oidas arti gnōsē de meta tauta

8. λέγει αὐτῷ Πέτρος, Οὐ μὴ νίψῃς τοὺς πόδας μου εἰς τὸν αἰῶνα. ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἐὰν μὴ νίψω σε, οὐκ ἔχεις μέρος μετ’ ἐμοῦ.

legei autō petros ou mē nipsēs tous podas mou eis ton aiōna apekrithē autō ho iēsous ean mē nipsō se ouk echeis meros met emou

9. λέγει αὐτῷ Σίμων Πέτρος, Κύριε, μὴ τοὺς πόδας μου μόνον, ἀλλὰ καὶ τὰς χεῖρας καὶ τὴν κεφαλήν.

legei autō simōn petros kyrie mē tous podas mou monon alla kai tas cheiras kai tēn kefalēn

10. λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ὁ λελουμένος οὐ χρείαν ἔχει ἢ τοὺς πόδας νίψασθαι, ἀλλ’ ἔστι καθαρὸς ὅλος• καὶ ὑμεῖς καθαροί ἐστε, ἀλλ’ οὐχὶ πάντες.

legei autō ho iēsous ho leloumenos hou chreian echei hē tous podas nipsasthai all estin katharos holos kai hymeis katharoi este all ouchi pantes

11. ᾔδει γὰρ τὸν παραδιδόντα αὐτόν• διὰ τοῦτο εἶπεν, Οὐχὶ πάντες καθαροί ἐστε.

ēdei gar ton paradidonta auton dia touto eipen ouchi pantes katharoi este

12. Ὅτε οὖν ἔνιψε τοὺς πόδας αὐτῶν, καὶ ἔλαβε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, ἀναπεσὼν πάλιν, εἶπεν αὐτοῖς, Γινώσκετε τί πεποίηκα ὑμῖν;

hote oun enipsen tous podas autōn kai elaben ta himatia autou anapesōn palin eipen autois ginōskete ti pepoiēka hymin

13. ὑμεῖς φωνεῖτέ με, Ὁ διδάσκαλος, καὶ Ὁ κύριος• καὶ καλῶς λέγετε, εἰμὶ γάρ.

hymeis fōneite me ho didaskalos kai ho kyrios kai kalōs legete eimi gar

14. εἰ οὖν ἐγὼ ἔνιψα ὑμῶν τοὺς πόδας, ὁ κύριος καὶ ὁ διδάσκαλος, καὶ ὑμεῖς ὀφείλετε ἀλλήλων νίπτειν τοὺς πόδας.

ei oun egō enipsa hymōn tous podas ho kyrios kai ho didaskalos kai hymeis ofeilete allēlōn niptein tous podas

15. ὑπόδειγμα γὰρ ἔδωκα ὑμῖν, ἵνα καθὼς ἐγὼ ἐποίησα ὑμῖν καὶ ὑμεῖς ποιῆτε.

hypodeigma gar edōka hymin hina kathōs egō epoiēsa hymin kai hymeis poiēte

16. ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, Οὐκ ἔστι δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ, οὐδὲ ἀπόστολος μείζων τοῦ πέμψαντος αὐτόν.

amēn amēn legō hymin ouk estin doulos meizōn tou kyriou autou oude apostolos meizōn tou pempsantos auton

17. εἰ ταῦτα οἴδατε, μακάριοί ἐστε ἐὰν ποιῆτε αὐτά.

ei tauta oidate makarioi este ean poiēte auta

18. οὐ περὶ πάντων ὑμῶν λέγω• ἐγὼ οἶδα οὕς ἐξελεξάμην• ἀλλ’ ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ, Ὁ τρώγων μετ’ ἐμοῦ τὸν ἄρτον ἐπῆρεν ἐπ’ ἐμὲ τὴν πτέρναν αὐτοῦ.

ou peri pantōn hymōn legō egō oida ous ekseleksamēn all hina hē grafē plērōthē ho trōgōn met emou ton arton epēren ep eme tēn pternan autou

19. ἀπ’ ἄρτι λέγω ὑμῖν πρὸ τοῦ γενέσθαι, ἵνα, ὅταν γένηται, πιστεύσητε ὅτι ἐγώ εἰμι.

ap arti legō hymin pro tou genesthai hina hotan genētai pisteusēte hoti egō eimi

20. ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, Ὁ λαμβάνων ἐάν τινα πέμψω, ἐμὲ λαμβάνει• ὁ δὲ ἐμὲ λαμβάνων, λαμβάνει τὸν πέμψαντά με.

amēn amēn legō hymin ho lambanōn ean tina pempsō eme lambanei ho de eme lambanōn lambanei ton pempsanta me

21. Ταῦτα εἰπὼν ὁ Ἰησοῦς ἐταράχθη τῷ πνεύματι, καὶ ἐμαρτύρησε καὶ εἶπεν, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με.

tauta eipōn ho iēsous etarachthē tō pneumati kai emartyrēsen kai eipen amēn amēn legō hymin hoti heis eks hymōn paradōsei me

22. ἔβλεπον οὖν εἰς ἀλλήλους οἱ μαθηταί, ἀπορούμενοι περὶ τίνος λέγει.

eblepon oun eis allēlous hoi mathētai aporoumenoi peri tinos legei

23. ἦν δέ ἀνακείμενος εἷς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἐν τῷ κόλπῳ τοῦ Ἰησοῦ, ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς•

ēn de anakeimenos heis tōn mathētōn autou en tō kolpō tou iēsou hon ēgapa ho iēsous

24. νεύει οὖν τούτῳ Σίμων Πέτρος πυθέσθαι τίς ἂν εἴη περὶ οὗ λέγει.

neuei oun toutō simōn petros pythesthai tis an eiē peri hou legei

25. ἐπιπεσὼν δὲ ἐκεῖνος ἐπὶ τὸ στῆθος τοῦ Ἰησοῦ, λέγει αὐτῷ, Κύριε, τίς ἐστιν;

epipesōn de ekeinos epi to stēthos tou iēsou legei autō kyrie tis estin

26. ἀποκρίνεται ὁ Ἰησοῦς, Ἐκεῖνός ἐστιν ᾧ ἐγὼ βάψας τὸ ψωμίον ἐπιδώσω. καὶ ἐμβάψας τὸ ψωμίον, δίδωσιν Ἰούδα Σίμωνος Ἰσκαριώτη.

apokrinetai ho iēsous ekeinos estin hō egō bapsas to psōmion epidōsō kai embapsas to psōmion didōsin iouda simōnos iskariōtē

27. καὶ μετὰ τὸ ψωμίον, τότε εἰσῆλθεν εἰς ἐκεῖνον ὁ Σατανᾶς. λέγει οὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ὃ ποιεῖς, ποίησον τάχιον.

kai meta to psōmion tote eisēlthen eis ekeinon ho satanas legei oun autō ho iēsous ho poieis poiēson tachion

28. τοῦτο δὲ οὐδεὶς ἔγνω τῶν ἀνακειμένων πρὸς τί εἶπεν αὐτῷ.

touto de oudeis egnō tōn anakeimenōn pros ti eipen autō

29. τινὲς γὰρ ἐδόκουν, ἐπεὶ τὸ γλωσσόκομον εἶχεν ὁ Ἰούδας, ὅτι λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἀγόρασον ὧν χρείαν ἔχομεν εἰς τὴν ἑορτήν• ἢ τοῖς πτωχοῖς ἵνα τι δῷ.

tines gar edokoun epei to glōssokomon eichen ho ioudas hoti legei autō ho iēsous agorason hōn chreian echomen eis tēn heortēn ē tois ptōchois hina ti dō

30. λαβὼν οὖν τὸ ψωμίον ἐκεῖνος, εὐθέως ἐξῆλθεν• ἦν δὲ νύξ

labōn oun to psōmion ekeinos eutheōs eksēlthen ēn de nyks

31. Ὅτε οὖν ἐξῆλθε. λέγει ὁ Ἰησοῦς, Νῦν ἐδοξάσθη ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ὁ Θεὸς ἐδοξάσθη ἐν αὐτῷ.

hote oun eksēlthen legei ho iēsous nyn edoksasthē ho hyios tou anthrōpou kai ho theos edoksasthē en autō

32. εἰ ὁ Θεὸς ἐδοξάσθη ἐν αὐτῷ, καὶ ὁ Θεὸς δοξάσει αὐτὸν ἐν ἑαυτῷ, καὶ εὐθὺς δοξάσει αὐτόν.

ei ho theos edoksasthē en autō kai ho theos doksasei auton en heautō kai euthys doksasei auton

33. τεκνία, ἔτι μικρὸν μεθ’ ὑμῶν εἰμι. ζητήσετέ με, καὶ καθὼς εἶπον τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι Ὅπου ὑπάγω ἐγώ, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν, καὶ ὑμῖν λέγω ἄρτι.

teknia eti mikron meth hymōn eimi zētēsete me kai kathōs eipon tois ioudaiois hoti hopou hypagō egō hymeis ou dynasthe elthein kai hymin legō arti

34. ἐντολὴν καινὴν δίδωμι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους• καθὼς ἠγάπησα ὑμᾶς, ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀγαπᾶτε ἀλλήλους.

entolēn kainēn didōmi hymin hina agapate allēlous kathōs ēgapēsa hymas hina kai hymeis agapate allēlous

35. ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις.

en toutō gnōsontai pantes hoti emoi mathētai este ean agapēn echēte en allēlois

36. Λέγει αὐτῷ Σίμων Πέτρος, Κύριε, ποῦ ὑπάγεις; ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ὅπου ὑπάγω, οὐ δύνασαί μοι νῦν ἀκολουθῆσαι, ὕστερον δὲ ἀκολουθήσεις μοι.

legei autō simōn petros kyrie pou hypageis apekrithē autō ho iēsous hopou hypagō ou dynasai moi nyn akolouthēsai hysteron de akolouthēseis moi

37. λέγει αὐτῷ ὁ Πέτρος, Κύριε, διατί οὐ δύναμαί σοι ἀκολουθῆσαι ἄρτι; τὴν ψυχήν μου ὑπὲρ σοῦ θήσω.

legei autō ho petros kyrie dia ti ou dynamai soi akolouthēsai arti tēn psychēn mou hyper sou thēsō

38. ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Τὴν ψυχήν σου ὑπὲρ ἐμοῦ θήσεις; ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, οὐ μὴ ἀλέκτωρ φωνήσει ἕως οὗ ἀπαρνήσῃ με τρίς.

apekrithē autō ho iēsous tēn psychēn sou hyper emou thēseis amēn amēn legō soi ou mē alektōr fōnēsei heōs hou aparnēsē me tris

Κεφαλαιο 14

1. Μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία• πιστεύετε εἰς τὸν Θεόν, καὶ εἰς ἐμὲ πιστεύετε.

mē tarassesthō hymōn hē kardia pisteuete eis ton theon kai eis eme pisteuete

2. ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ πατρός μου μοναὶ πολλαί εἰσιν• εἰ δὲ μή, εἶπον ἂν ὑμῖν; πορεύομαι ἑτοιμάσαι τόπον ὑμῖν.

en tē oikia tou patros mou monai pollai eisin ei de mē eipon an hymin poreuomai hetoimasai topon hymin

3. καὶ ἐὰν πορευθῶ καὶ ἑτοιμάσω ὑμῖν τόπον, πάλιν ἔρχομαι καὶ παραλήψομαι ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτόν• ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγώ, καὶ ὑμεῖς ἦτε.

kai ean poreuthō kai hetoimasō hymin topon palin erchomai kai paralēpsomai hymas pros emauton hina hopou eimi egō kai hymeis ēte

4. καὶ ὅπου ἐγὼ ὑπάγω οἴδατε, καὶ τὴν ὁδὸν οἴδατε.

kai hopou egō hypagō oidate kai tēn hodon oidate

5. λέγει αὐτῷ Θωμᾶς, Κύριε, οὐκ οἴδαμεν ποῦ ὑπάγεις• καὶ πῶς δυνάμεθα τὴν ὁδὸν εἰδέναι;

legei autō thōmas kyrie ouk oidamen pou hypageis kai pōs dynametha tēn hodon eidenai

6. λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή• οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα, εἰ μὴ δι’ ἐμοῦ.

legei autō ho iēsous egō eimi hē hodos kai hē alētheia kai hē zōē oudeis erchetai pros ton patera ei mē di emou

7. εἰ ἐγνώκειτέ με; καὶ τὸν πατέρα μου ἐγνώκειτε ἂν• καὶ ἀπ’ ἄρτι γινώσκετε αὐτόν, καὶ ἑωράκατε αὐτόν.

ei egnōkeite me kai ton patera mou egnōkeite an kai ap arti ginōskete auton kai heōrakate auton

8. λέγει αὐτῷ Φίλιππος, Κύριε, δεῖξον ἡμῖν τὸν πατέρα, καὶ ἀρκεῖ ἡμῖν.

legei autō filippos kyrie deikson hēmin ton patera kai arkei hēmin

9. λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Τοσοῦτον χρόνον μεθ’ ὑμῶν εἰμι, καὶ οὐκ ἔγνωκάς με, Φίλιππε; ὁ ἑωρακὼς ἐμέ, ἑώρακε τὸν πατέρα• καὶ πῶς σὺ λέγεις, Δεῖξον ἡμῖν τὸν πατέρα;

legei autō ho iēsous tosouton chronon meth hymōn eimi kai ouk egnōkas me filippe ho heōrakōs eme heōraken ton patera kai pōs sy legeis deikson hēmin ton patera

10. οὐ πιστεύεις ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρί, καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοί ἐστι; τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λαλῶ ὑμῖν, ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐ λαλῶ• ὁ δὲ πατὴρ ὁ ἐν ἐμοὶ μένων, αὐτὸς ποιεῖ τὰ ἔργα.

ou pisteueis hoti egō en tō patri kai ho patēr en emoi estin ta rēmata ha egō lalō hymin ap emautou ou lalō ho de patēr ho en emoi menōnautos poiei ta erga

11. πιστεύετέ μοι ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρί, καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοί• εἰ δὲ μή, διὰ τὰ ἔργα αὐτὰ πιστεύετέ μοι.

pisteuete moi hoti egō en tō patri kai ho patēr en emoi ei de mē dia ta erga auta pisteuete moi

12. ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ κἀκεῖνος ποιήσει, καὶ μείζονα τούτων ποιήσει• ὅτι ἐγὼ πρὸς τὸν πατέρα μου πορεύομαι.

amēn amēn legō hymin ho pisteuōn eis eme ta erga ha egō poiō kakeinos poiēsei kai meizona toutōn poiēsei hoti egō pros ton patera mou poreuomai

13. καὶ ὅ τι ἂν αἰτήσητε ἐν τῷ ὀνόματί μου, τοῦτο ποιήσω, ἵνα δοξασθῇ ὁ πατὴρ ἐν τῷ υἱῷ.

kai ho ti an aitēsēte en tō onomati mou touto poiēsō hina doksasthē ho patēr en tō hyiō

14. ἐάν τι αἰτήσητε ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐγὼ ποιήσω.

ean ti aitēsēte en tō onomati mou egō poiēsō

15. ἐὰν ἀγαπᾶτέ με, τὰς ἐντολὰς τὰς ἐμὰς τηρήσατε.

ean agapate me tas entolas tas emas tērēsate

16. καὶ ἐγὼ ἐρωτήσω τὸν πατέρα, καὶ ἄλλον παράκλητον δώσει ὑμῖν, ἵνα μένῃ μεθ’ ὑμῶν εἰς τὸν αἰῶνα,

kai egō erōtēsō ton patera kai allon paraklēton dōsei hymin hina menē meth hymōn eis ton aiōna

17. τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὃ ὁ κόσμος οὐ δύναται λαβεῖν, ὅτι οὐ θεωρεῖ αὐτό, οὐδὲ γινώσκει αὐτό. ὑμεῖς δὲ γινώσκετε αὐτό, ὅτι παρ’ ὑμῖν μένει, καὶ ἐν ὑμῖν ἔσται.

to pneuma tēs alētheias ho ho kosmos ou dynatai labein hoti ou theōrei auto oude ginōskei auto hymeis de ginōskete auto hoti par hymin menei kai en hymin estai

18. οὐκ ἀφήσω ὑμᾶς ὀρφανούς• ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς.

ouk afēsō hymas orfanous erchomai pros hymas

19. ἔτι μικρὸν καὶ ὁ κόσμος με οὐκέτι θεωρεῖ, ὑμεῖς δὲ θεωρεῖτέ με• ὅτι ἐγὼ ζῶ, καὶ ὑμεῖς ζήσεσθε

eti mikron kai ho kosmos me ouk eti theōrei hymeis de theōreite me hoti egō zō kai hymeis zēsesthe

20. ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ γνώσεσθε ὑμεῖς ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρί μου, καὶ ὑμεῖς ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν ὑμῖν.

en ekeinē tē hēmera gnōsesthe hymeis hoti egō en tō patri mou kai hymeis en emoi kagō en hymin

21. ὁ ἔχων τὰς ἐντολάς μου καὶ τηρῶν αὐτάς, ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀγαπῶν με• ὁ δὲ ἀγαπῶν με, ἀγαπηθήσεται ὑπὸ τοῦ πατρός μου• καὶ ἐγὼ ἀγαπήσω αὐτόν, καὶ ἐμφανίσω αὐτῷ ἐμαυτόν.

ho echōn tas entolas mou kai tērōn autas ekeinos estin ho agapōn me ho de agapōn me agapēthēsetai hypo tou patros mou kai egō agapēsō auton kai emfanisō autō emauton

22. λέγει αὐτῷ Ἰούδας, οὐχ ὁ Ἰσκαριώτης, Κύριε, τί γέγονεν ὅτι ἡμῖν μέλλεις ἐμφανίζειν σεαυτόν, καὶ οὐχὶ τῷ κόσμῳ;

legei autō ioudas ouch ho iskariōtēs kyrie ti gegonen hoti hēmin melleis emfanizein seauton kai ouchi tō kosmō

23. ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ἐάν τις ἀγαπᾷ με, τὸν λόγον μου τηρήσει, καὶ ὁ πατήρ μου ἀγαπήσει αὐτόν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλευσόμεθα, καὶ μονὴν παρ’ αὐτῷ ποιήσομεν.

apekrithē ho iēsous kai eipen autō ean tis agapa me ton logon mou tērēsei kai ho patēr mou agapēsei auton kai pros auton eleusometha kai monēn par autō poiēsomen

24. ὁ μὴ ἀγαπῶν με, τοὺς λόγους μου οὐ τηρεῖ• καὶ ὁ λόγος ὃν ἀκούετε οὐκ ἔστιν ἐμός, ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με πατρός.

ho mē agapōn me tous logous mou ou tērei kai ho logos hon akouete ouk estin emos alla tou pempsantos me patros

25. Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν παρ’ ὑμῖν μένων.

tauta lelalēka hymin par hymin menōn

26. ὁ δὲ παράκλητος, τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, ὃ πέμψει ὁ πατὴρ ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει πάντα, καὶ ὑπομνήσει ὑμᾶς πάντα ἃ εἶπον ὑμῖν.

ho de paraklētos to pneuma to hagion ho pempsei ho patēr en tō onomati mou ekeinos hymas didaksei panta kai hypomnēsei hymas panta ha eipon hymin

27. εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν, εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν• οὐ καθὼς ὁ κόσμος δίδωσιν, ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν. μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία, μηδὲ δειλιάτω.

eirēnēn afiēmi hymin eirēnēn tēn emēn didōmi hymin ou kathōs ho kosmos didōsin egō didōmi hymin mē tarassesthō hymōn hē kardia mēde deiliatō

28. ἠκούσατε ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν, Ὑπάγω καὶ ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς. εἰ ἠγαπᾶτέ με, ἐχάρητε ἄν ὅτι εἶπον, Πορεύομαι πρὸς τὸν πατέρα• ὅτι ὁ πατήρ μου μείζων μού ἐστι.

ēkousate hoti egō eipon hymin hypagō kai erchomai pros hymas ei ēgapate me echarēte an hoti eipon poreuomai pros ton patera hoti ho patēr mou meizōn mou estin

29. καὶ νῦν εἴρηκα ὑμῖν πρὶν γενέσθαι• ἵνα, ὅταν γένηται, πιστεύσητε.

kai nyn eirēka hymin prin genesthai hina hotan genētai pisteusēte

30. οὐκέτι πολλὰ λαλήσω μεθ’ ὑμῶν• ἔρχεται γὰρ ὁ τοῦ κόσμου τούτου ἄρχων, καὶ ἐν ἐμοὶ οὐκ ἔχει οὐδέν•

ouk eti polla lalēsō meth hymōn erchetai gar ho tou kosmou toutou archōn kai en emoi ouk echei ouden

31. ἀλλ’ ἵνα γνῷ ὁ κόσμος ὅτι ἀγαπῶ τὸν πατέρα, καὶ καθὼς ἐνετείλατο μοι ὁ πατήρ, οὕτω ποιῶ. ἐγείρεσθε, ἄγωμεν ἐντεῦθεν.

all hina gnō ho kosmos hoti agapō ton patera kai kathōs eneteilato moi ho patēr houtōs poiō egeiresthe agōmen enteuthen

Κεφαλαιο 15

1. Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή, καὶ ὁ πατήρ μου ὁ γεωργός ἐστι.

egō eimi hē ampelos hē alēthinē kai ho patēr mou ho geōrgos estin

2. πᾶν κλῆμα ἐν ἐμοὶ μὴ φέρον καρπόν, αἴρει αὐτό• καὶ πᾶν τὸ καρπὸν φέρον, καθαίρει αὐτό, ἵνα πλείονα καρπὸν φέρῃ.

pan klēma en emoi mē feron karpon airei auto kai pan to karpon feron kathairei auto hina pleiona karpon ferē

3. ἤδη ὑμεῖς καθαροί ἐστε διὰ τὸν λόγον ὃν λελάληκα ὑμῖν.

ēdē hymeis katharoi este dia ton logon hon lelalēka hymin

4. μείνατε ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν ὑμῖν. καθὼς τὸ κλῆμα οὐ δύναται καρπὸν φέρειν ἀφ’ ἑαυτοῦ, ἐὰν μὴ μείνῃ ἐν τῇ ἀμπέλῳ, οὕτως οὐδὲ ὑμεῖς, ἐὰν μὴ ἐν ἐμοὶ μείνητε

meinate en emoi kagō en hymin kathōs to klēma ou dynatai karpon ferein af heautou ean mē meinē en tē ampelō houtōs oude hymeis ean mē en emoi meinēte

5. ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος, ὑμεῖς τὰ κλήματα. ὁ μένων ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν αὐτῷ, οὗτος φέρει καρπὸν πολύν• ὅτι χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν

egō eimi hē ampelos hymeis ta klēmata ho menōn en emoi kagō en autō houtos ferei karpon polyn hoti chōris emou ou dynasthe poiein ouden

6. ἐὰν μή τις μείνῃ ἐν ἐμοί, ἐβλήθη ἔξω ὡς τὸ κλῆμα, καὶ ἐξηράνθη, καὶ συνάγουσιν αὐτὰ καὶ εἰς πῦρ βάλλουσι, καὶ καίεται.

ean mē tis meinē en emoi eblēthē eksō hōs to klēma kai eksēranthē kai synagousin auta kai eis pyr ballousin kai kaietai

7. ἐὰν μείνητε ἐν ἐμοί, καὶ τὰ ῥήματά μου ἐν ὑμῖν μείνῃ, ὃ ἐὰν θέλητε αἰτήσεσθε, καὶ γενήσεται ὑμῖν.

ean meinēte en emoi kai ta rēmata mou en hymin meinē ho ean thelēte aitēsesthe kai genēsetai hymin

8. ἐν τούτῳ ἐδοξάσθη ὁ πατήρ μου, ἵνα καρπὸν πολὺν φέρητε• καὶ γενήσεσθε ἐμοὶ μαθηταί.

en toutō edoksasthē ho patēr mou hina karpon polyn ferēte kai genēsesthe emoi mathētai

9. καθὼς ἠγάπησέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ ἠγάπησα ὑμᾶς• μείνατε ἐν τῇ ἀγάπῃ τῇ ἐμῇ.

kathōs ēgapēsen me ho patēr kagō ēgapēsa hymas meinate en tē agapē tē emē

10. ἐὰν τὰς ἐντολάς μου τηρήσητε, μενεῖτε ἐν τῇ ἀγάπῃ μου• καθὼς ἐγὼ τὰς ἐντολὰς τοῦ πατρός μου τετήρηκα, καὶ μένω αὐτοῦ ἐν τῇ ἀγάπῃ.

ean tas entolas mou tērēsēte meneite en tē agapē mou kathōs egō tas entolas tou patros mou tetērēka kai menō autou en tē agapē

11. ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἵνα ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ ἐν ὑμῖν μείνῃ, καὶ ἡ χαρὰ ὑμῶν πληρωθῇ.

tauta lelalēka hymin hina hē chara hē emē en hymin meinē kai hē chara hymōn plērōthē

12. αὕτη ἐστὶν ἡ ἐντολὴ ἡ ἐμή, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους, καθὼς ἠγάπησα ὑμᾶς.

hautē estin hē entolē hē emē hina agapate allēlous kathōs ēgapēsa hymas

13. μείζονα ταύτης ἀγάπην οὐδεὶς ἔχει, ἵνα τις τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θῇ ὑπὲρ τῶν φίλων αὐτοῦ.

meizona tautēs agapēn oudeis echei hina tis tēn psychēn autou thē hyper tōn filōn autou

14. ὑμεῖς φίλοι μου ἐστέ, ἐὰν ποιῆτε ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν.

hymeis filoi mou este ean poiēte hosa egō entellomai hymin

15. οὐκέτι ὑμᾶς λέγω δούλους, ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδε τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ κύριος• ὑμᾶς δὲ εἴρηκα φίλους, ὅτι πάντα ἃ ἤκουσα παρὰ τοῦ πατρός μου ἐγνώρισα ὑμῖν.

ouketi hymas legō doulous hoti ho doulos ouk oiden ti poiei autou ho kyrios hymas de eirēka filous hoti panta ha ēkousa para tou patros mou egnōrisa hymin

16. οὐχ ὑμεῖς με ἐξελέξασθε, ἀλλ’ ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς, καὶ ἔθηκα ὑμᾶς, ἵνα ὑμεῖς ὑπάγητε καὶ καρπὸν φέρητε, καὶ ὁ καρπὸς ὑμῶν μένῃ• ἵνα ὅ τι ἂν αἰτήσητε τὸν πατέρα ἐν τῷ ὀνόματί μου, δῷ ὑμῖν.

ouch hymeis me ekseleksasthe all egō ekseleksamēn hymas kai ethēka hymas hina hymeis hypagēte kai karpon ferēte kai ho karpos hymōn menē hina ho ti an aitēsēte ton patera entō onomati mou dō hymin

17. ταῦτα ἐντέλλομαι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους.

tauta entellomai hymin hina agapate allēlous

18. εἰ ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ, γινώσκετε ὅτι ἐμὲ πρῶτον ὑμῶν μεμίσηκεν.

ei ho kosmos hymas misei ginōskete hoti eme prōton hymōn memisēken

19. εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε, ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐφίλει• ὅτι δὲ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ ἐστέ, ἀλλ’ ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς ἐκ τοῦ κόσμου, διὰ τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος.

ei ek tou kosmou ēte ho kosmos an to idion efilei hoti de ek tou kosmou ouk este all egō ekseleksamēn hymas ek tou kosmou dia touto misei hymas hokosmos

20. μνημονεύετε τοῦ λόγου οὗ ἐγὼ εἶπον ὑμῖν, Οὐκ ἔστι δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ. εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν, καὶ ὑμᾶς διώξουσιν• εἰ τὸν λόγον μου ἐτήρησαν, καὶ τὸν ὑμέτερον τηρήσουσιν.

mnēmoneuete tou logou hou egō eipon hymin ouk estin doulos meizōn tou kyriou autou ei eme ediōksan kai hymas diōksousin ei ton logon mou etērēsan kai ton hymeteron tērēsousin

21. ἀλλὰ ταῦτα πάντα ποιήσουσιν ὑμῖν διὰ τὸ ὄνομά μου, ὅτι οὐκ οἴδασι τὸν πέμψαντά με.

alla tauta panta poiēsousin hymin dia to onoma mou hoti ouk oidasin ton pempsanta me

22. εἰ μὴ ἦλθον καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς, ἁμαρτίαν οὐκ εἴχον• νῦν δὲ πρόφασιν οὐκ ἔχουσι περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν.

ei mē ēlthon kai elalēsa autois hamartian ouk eichon nyn de profasin ouk echousin peri tēs hamartias autōn

23. ὁ ἐμὲ μισῶν, καὶ τὸν πατέρα μου μισεῖ.

ho eme misōn kai ton patera mou misei

24. εἰ τὰ ἔργα μὴ ἐποίησα ἐν αὐτοῖς ἃ οὐδεὶς ἄλλος πεποίηκεν, ἁμαρτίαν οὐκ εἴχον• νῦν δὲ καὶ ἑωράκασι καὶ μεμισήκασι καὶ ἐμὲ καὶ τὸν πατέρα μου.

ei ta erga mē epoiēsa en autois ha oudeis allos pepoiēken hamartian ouk eichon nyn de kai heōrakasin kai memisēkasin kai eme kai ton patera mou

25. ἀλλ’ ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος ἐν τῷ νόμῳ αὐτῶν ὅτι Ἐμίσησάν με δωρεάν.

all hina plērōthē ho logos ho gegrammenos en tō nomō autōn hoti emisēsan me dōrean

26. Ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ παράκλητος, ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ πατρός, τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὃ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται, ἐκεῖνος μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ•

hotan de elthē ho paraklētos hon egō pempsō hymin para tou patros to pneuma tēs alētheias ho para tou patros ekporeuetai ekeinos martyrēsei peri emou

27. καὶ ὑμεῖς δὲ μαρτυρεῖτε, ὅτι ἀπ’ ἀρχῆς μετ’ ἐμοῦ ἐστε.

kai hymeis de martyreite hoti ap archēs met emou este

Κεφαλαιο 16

1. Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἵνα μὴ σκανδαλισθῆτε

tauta lelalēka hymin hina mē skandalisthēte

2. ἀποσυναγώγους ποιήσουσιν ὑμᾶς• ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα, ἵνα πᾶς ὁ ἀποκτείνας ὑμᾶς δόξῃ λατρείαν προσφέρειν τῷ Θεῷ.

aposynagōgous poiēsousin hymas all erchetai hōra hina pas ho apokteinas hymas doksē latreian prosferein tō theō

3. καὶ ταῦτα ποιήσουσιν ὑμῖν, ὅτι οὐκ ἔγνωσαν τὸν πατέρα οὐδὲ ἐμέ.

kai tauta poiēsousin hymin hoti ouk egnōsan ton patera oude eme

4. ἀλλὰ ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἵνα ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα, μνημονεύητε αὐτῶν, ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν. ταῦτα δὲ ὑμῖν ἐξ ἀρχῆς οὐκ εἶπον, ὅτι μεθ’ ὑμῶν ἤμην.

alla tauta lelalēka hymin hina hotan elthē hē hōra mnēmoneuēte autōn hoti egō eipon hymin tauta de hymin eks archēs ouk eipon hoti meth hymōn ēmēn

5. νῦν δὲ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με, καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐρωτᾷ με, Ποῦ ὑπάγεις;

nyn de hypagō pros ton pempsanta me kai oudeis eks hymōn erōta me pou hypageis

6. ἀλλ’ ὅτι ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἡ λύπη πεπλήρωκεν ὑμῶν τὴν καρδίαν.

all hoti tauta lelalēka hymin hē lypē peplērōken hymōn tēn kardian

7. ἀλλ’ ἐγὼ τὴν ἀλήθειαν λέγω ὑμῖν• συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω• ἐὰν γὰρ μὴ ἀπέλθω, ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς• ἐὰν δὲ πορευθῶ, πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς.

all egō tēn alētheian legō hymin symferei hymin hina egō apelthō ean gar mē apelthō ho paraklētos ouk eleusetai pros hymas ean de poreuthō pempsō auton pros hymas

8. καὶ ἐλθὼν ἐκεῖνος ἐλέγξει τὸν κόσμον περὶ ἁμαρτίας καὶ περὶ δικαιοσύνης καὶ περὶ κρίσεως•

kai elthōn ekeinos elegksei ton kosmon peri hamartias kai peri dikaiosynēs kai peri kriseōs

9. περὶ ἁμαρτίας μέν, ὅτι οὐ πιστεύουσιν εἰς ἐμέ•

peri hamartias men hoti ou pisteuousin eis eme

10. περὶ δικαιοσύνης δέ, ὅτι πρὸς τὸν πατέρα μου ὑπάγω, καὶ οὐκέτι θεωρεῖτέ με•

peri dikaiosynēs de hoti pros ton patera mou hypagō kai ouk eti theōreite me

11. περὶ δὲ κρίσεως, ὅτι ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου κέκριται.

peri de kriseōs hoti ho archōn tou kosmou toutou kekritai

12. ἔτι πολλὰ ἔχω λέγειν ὑμῖν, ἀλλ’ οὐ δύνασθε βαστάζειν ἄρτι

eti polla echō legein hymin all ou dynasthe bastazein arti

13. ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πάσαν τὴν ἀλήθειαν• οὐ γὰρ λαλήσει ἀφ’ ἑαυτοῦ, ἀλλ’ ὅσα ἂν ἀκούσῃ λαλήσει, καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν.

hotan de elthē ekeinos to pneuma tēs alētheias hodēgēsei hymas eis pasan tēn alētheian ou gar lalēsei af heautou all hosa an akousē lalēsei kai ta erchomena anangelei hymin

14. ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει, ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται, καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν.

ekeinos eme doksasei hoti ek tou emou lēpsetai kai anangelei hymin

15. πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ, ἐμά ἐστι• διὰ τοῦτο εἶπον, ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται, καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν.

panta hosa echei ho patēr ema estin dia touto eipon hoti ek tou emou lēpsetai kai anangelei hymin

16. μικρὸν καὶ οὐ θεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσθέ με, ὅτι ἐγὼ ὑπάγω πρὸς τὸν πατέρα

mikron kai hou theōreite me kai palin mikron kai opsesthe me hoti egō hypagō pros ton patera

17. εἶπον οὖν ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς ἀλλήλους, Τί ἐστι τοῦτο ὃ λέγει ἡμῖν, Μικρὸν καὶ οὐ θεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσθέ με; καὶ ὅτι Ἐγὼ ὑπάγω πρὸς τὸν πατέρα;

eipon oun ek tōn mathētōn autou pros allēlous ti estin touto ho legei hēmin mikron kai ou theōreite me kai palin mikron kai opsesthe me kai hoti egō hypagō proston patera

18. ἔλεγον οὖν, Τοῦτο τί ἐστιν ὃ λέγει, τὸ μικρόν; οὐκ οἴδαμεν τί λαλεῖ.

elegon oun touto ti estin ho legei to mikron ouk oidamen ti lalei

19. ἔγνω οὖν ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἤθελον αὐτὸν ἐρωτᾷν, καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Περὶ τούτου ζητεῖτε μετ’ ἀλλήλων, ὅτι εἶπον, Μικρὸν καὶ οὐ θεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσθέ με;

egnō oun ho iēsous hoti ēthelon auton erōtan kai eipen autois peri toutou zēteite met allēlōn hoti eipon mikron kai ou theōreite me kai palin mikron kai opsesthe me

20. ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι κλαύσετε καὶ θρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται• ὑμεῖς δὲ λυπηθήσεσθε, ἀλλ’ ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται.

amēn amēn legō hymin hoti klausete kai thrēnēsete hymeis ho de kosmos charēsetai hymeis de lypēthēsesthe all hē lypē hymōn eis charan genēsetai

21. ἡ γυνὴ ὅταν τίκτῃ λύπην ἔχει, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα αὐτῆς• ὅταν δὲ γεννήσῃ τὸ παιδίον, οὐκέτι μνημονεύει τῆς θλίψεως, διὰ τὴν χαρὰν ὅτι ἐγεννήθη ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον.

hē gynē hotan tiktē lypēn echei hoti ēlthen hē hōra autēs hotan de gennēsē to paidion ouk eti mnēmoneuei tēs thlipseōs dia tēn charan hoti egennēthē anthrōpos eis ton kosmon

22. καὶ ὑμεῖς οὖν λύπην μὲν νῦν ἔχετε• πάλιν δὲ ὄψομαι ὑμᾶς, καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία, καὶ τὴν χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς αἴρει ἀφ’ ὑμῶν

kai hymeis oun lypēn men nyn echete palin de opsomai hymas kai charēsetai hymōn hē kardia kai tēn charan hymōn oudeis airei af hymōn

23. καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐμὲ οὐκ ἐρωτήσετε οὐδέν. ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὅσα ἄν αἰτήσητε τὸν πατέρα ἐν τῷ ὀνόματί μου, δώσει ὑμῖν.

kai en ekeinē tē hēmera eme ouk erōtēsete ouden amēn amēn legō hymin hoti hosa an aitēsēte ton patera en tō onomati mou dōsei hymin

24. ἕως ἄρτι οὐκ ᾐτήσατε οὐδὲν ἐν τῷ ὀνόματί μου• αἰτεῖτε, καὶ λήψεσθε, ἵνα ἡ χαρὰ ὑμῶν ᾖ πεπληρωμένη.

heōs arti ouk ētēsate ouden en tō onomati mou aiteite kai lēpsesthe hina hē chara hymōn ē peplērōmenē

25. Ταῦτα ἐν παροιμίαις λελάληκα ὑμῖν• ἔρχεται ὥρα ὅτε οὐκέτι ἐν παροιμίαις λαλήσω ὑμῖν, ἀλλὰ παρρησίᾳ περὶ τοῦ πατρὸς ἀναγγελῶ ὑμῖν.

tauta en paroimiais lelalēka hymin erchetai hōra hote ouk eti en paroimiais lalēsō hymin alla parrēsia peri tou patros anangelō hymin

26. ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐν τῷ ὀνόματί μου αἰτήσεσθε• καὶ οὐ λέγω ὑμῖν ὅτι ἐγὼ ἐρωτήσω τὸν πατέρα περὶ ὑμῶν•

en ekeinē tē hēmera en tō onomati mou aitēsesthe kai ou legō hymin hoti egō erōtēsō ton patera peri hymōn

27. αὐτὸς γὰρ ὁ πατὴρ φιλεῖ ὑμᾶς, ὅτι ὑμεῖς ἐμὲ πεφιλήκατε, καὶ πεπιστεύκατε ὅτι ἐγὼ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθον.

autos gar ho patēr filei hymas hoti hymeis eme pefilēkate kai pepisteukate hoti egō para tou theou eksēlthon

28. ἐξῆλθον παρὰ τοῦ πατρός, καὶ ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον• πάλιν ἀφίημι τὸν κόσμον, καὶ πορεύομαι πρὸς τὸν πατέρα.

eksēlthon para tou patros kai elēlytha eis ton kosmon palin afiēmi ton kosmon kai poreuomai pros ton patera

29. λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Ἴδε νῦν παρρησίᾳ λαλεῖς, καὶ παροιμίαν οὐδεμίαν λέγεις.

legousin autō hoi mathētai autou ide nyn parrēsia laleis kai paroimian oudemian legeis

30. νῦν οἴδαμεν ὅτι οἶδας πάντα, καὶ οὐ χρείαν ἔχεις ἵνα τίς σε ἐρωτᾷ• ἐν τούτῳ πιστεύομεν ὅτι ἀπὸ Θεοῦ ἐξῆλθες.

nyn oidamen hoti oidas panta kai ou chreian echeis hina tis se erōta en toutō pisteuomen hoti apo theou eksēlthes

31. ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἄρτι πιστεύετε;

apekrithē autois ho iēsous arti pisteuete

32. ἰδού, ἔρχεται ὥρα καὶ νῦν ἐλήλυθεν, ἵνα σκορπισθῆτε ἕκαστος εἰς τὰ ἴδια, καὶ ἐμὲ μόνον ἀφῆτε• καὶ οὐκ εἰμὶ μόνος, ὅτι ὁ πατὴρ μετ’ ἐμοῦ ἐστι.

idou erchetai hōra kai nyn elēlythen hina skorpisthēte hekastos eis ta idia kai eme monon afēte kai ouk eimi monos hoti ho patēr met emou estin

33. ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἵνα ἐν ἐμοὶ εἰρήνην ἔχητε. ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε• ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον.

tauta lelalēka hymin hina en emoi eirēnēn echēte en tō kosmō thlipsin eksete alla tharseite egō nenikēka ton kosmon

Κεφαλαιο 17

1. Ταῦτα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐπῆρε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ εἶπε, Πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα• δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα καὶ ὁ υἱός σου δοξάσῃ σε•

tauta elalēsen ho iēsous kai epēren tous ofthalmous autou eis ton ouranon kai eipen pater elēlythen hē hōra doksason sou ton hyion hina kai ho hyios sou doksasē se

2. καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ, δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον

kathōs edōkas autō eksousian pasēs sarkos hina pan ho dedōkas autō dōsē autois zōēn aiōnion

3. αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν, καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν.

hautē de estin hē aiōnios zōē hina ginōskōsin se ton monon alēthinon theon kai hon apesteilas iēsoun christon

4. ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς• τὸ ἔργον ετελείωσα ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω

egō se edoksasa epi tēs gēs to ergon eteleiōsa ho dedōkas moi hina poiēsō

5. καὶ νῦν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί.

kai nyn doksason me sy pater para seautō tē doksē hē eichon pro tou ton kosmon einai para soi

6. ἐφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου• σοὶ ἦσαν, καὶ ἐμοὶ αὐτοὺς δέδωκας• καὶ τὸν λόγον σου τετήρηκασι.

efanerōsa sou to onoma tois anthrōpois hous dedōkas moi ek tou kosmou soi ēsan kai emoi autous dedōkas kai ton logon sou tetērēkasin

7. νῦν ἔγνωκαν ὅτι πάντα ὅσα δέδωκάς μοι, παρὰ σοῦ ἐστίν•

nyn egnōkan hoti panta hosa dedōkas moi para sou estin

8. ὅτι τὰ ῥήματα ἃ δέδωκάς μοι, δέδωκα αὐτοῖς• καὶ αὐτοὶ ἔλαβον, καὶ ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρὰ σοῦ ἐξῆλθον, καὶ ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας.

hoti ta rēmata ha dedōkas moi dedōka autois kai autoi elabon kai egnōsan alēthōs hoti para sou eksēlthon kai episteusan hoti sy me apesteilas

9. ἐγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ• οὐ περὶ τοῦ κόσμου ἐρωτῶ, ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι, ὅτι σοί εἰσι•

egō peri autōn erōtō ou peri tou kosmou erōtō alla peri hōn dedōkas moi hoti soi eisin

10. καὶ τὰ ἐμὰ πάντα σά ἐστι, καὶ τὰ σὰ ἐμά• καὶ δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς.

kai ta ema panta sa estin kai ta sa ema kai dedoksasmai en autois

11. καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ οὗτοι ἐν τῷ κόσμῳ εἰσί, και ἐγὼ πρός σε ἔρχομαι. πάτερ ἅγιε, τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου, οὕς δέδωκάς μοι, ἵνα ὦσιν ἓν, καθὼς ἡμεῖς.

kai ouk eti eimi en tō kosmō kai houtoi en tō kosmō eisin kai egō pros se erchomai pater hagie tērēson autous en tō onomati sou ous dedōkas moi hinaōsin hen kathōs hēmeis

12. ὅτε ἤμην μετ’ αὐτῶν ἐν τῷ κόσμῳ, ἐγὼ ἐτήρουν αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου• οὓς δέδωκάς μοι, ἐφύλαξα, καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο, εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ.

hote ēmēn met autōn en tō kosmō egō etēroun autous en tō onomati sou ous dedōkas moi efylaksa kai oudeis eks autōn apōleto ei mē ho hyios tēs apōleias hinahē grafē plērōthē

13. νῦν δὲ πρός σε ἔρχομαι, καὶ ταῦτα λαλῶ ἐν τῷ κόσμῳ, ἵνα ἔχωσι τὴν χαρὰν τὴν ἐμὴν πεπληρωμένην ἐν αὐτοῖς.

nyn de pros se erchomai kai tauta lalō en tō kosmō hina echōsin tēn charan tēn emēn peplērōmenēn en autois

14. ἐγὼ δέδωκα αὐτοῖς τὸν λόγον σου, καὶ ὁ κόσμος ἐμίσησεν αὐτούς, ὅτι οὐκ εἰσὶν ἐκ τοῦ κόσμου, καθὼς ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ κόσμου.

egō dedōka autois ton logon sou kai ho kosmos emisēsen autous hoti ouk eisin ek tou kosmou kathōs egō ouk eimi ek tou kosmou

15. οὐκ ἐρωτῶ ἵνα ἄρῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ κόσμου, ἀλλ’ ἵνα τηρήσῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ πονηροῦ.

ouk erōtō hina arēs autous ek tou kosmou all hina tērēsēs autous ek tou ponērou

16. ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ εἰσί, καθὼς ἐγὼ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ εἰμί.

ek tou kosmou ouk eisin kathōs egō ek tou kosmou ouk eimi

17. ἁγίασον αὐτοὺς ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου• ὁ λόγος ὁ σὸς ἀλήθειά ἐστι.

hagiason autous en tē alētheia sou ho logos ho sos alētheia estin

18. καθὼς ἐμὲ ἀπέστειλας εἰς τὸν κόσμον, κἀγὼ ἀπέστειλα αὐτοὺς εἰς τὸν κόσμον.

kathōs eme apesteilas eis ton kosmon kagō apesteila autous eis ton kosmon

19. καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ἐγὼ ἁγιάζω ἐμαυτόν, ἵνα καὶ αὐτοὶ ὦσιν ἡγιασμένοι ἐν ἀληθείᾳ.

kai hyper autōn egō hagiazō emauton hina kai autoi ōsin hēgiasmenoi en alētheia

20. οὐ περὶ τούτων δὲ ἐρωτῶ μόνον, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν πιστευσόντων διὰ τοῦ λόγου αὐτῶν εἰς ἐμέ•

ou peri toutōn de erōtō monon alla kai peri tōn pisteusontōn dia tou logou autōn eis eme

21. ἵνα πάντες ἓν ὦσι• καθὼς σύ, πάτερ, ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν σοί, ἵνα καὶ αὐτοὶ ἐν ἡμῖν ἓν ὦσιν• ἵνα ὁ κόσμος πιστεύσῃ ὅτι σύ με ἀπέστειλας.

hina pantes hen ōsin kathōs sy pater en emoi kagō en soi hina kai autoi en hēmin en ōsin hina ho kosmos pisteusē hoti sy me apesteilas

22. καὶ ἐγὼ τὴν δόξαν ἣν δέδωκάς μοι, δέδωκα αὐτοῖς, ἵνα ὦσιν ἓν, καθὼς ἡμεῖς ἕν ἐσμεν.

kai egō tēn doksan hēn dedōkas moi dedōka autois hina ōsin hen kathōs hēmeis hen esmen

23. ἐγὼ ἐν αὐτοῖς, καὶ σὺ ἐν ἐμοί, ἵνα ὦσι τετελειωμένοι εἰς ἕν, καὶ ἵνα γινώσκῃ ὁ κόσμος ὅτι σύ με ἀπέστειλας, καὶ ἠγάπησας αὐτούς, καθὼς ἐμὲ ἠγάπησας.

egō en autois kai sy en emoi hina ōsin teteleiōmenoi eis hen kai hina ginōskē ho kosmos hoti sy me apesteilas kai ēgapēsas autous kathōs eme ēgapēsas

24. πάτερ, οὕς δέδωκάς μοι, θέλω ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγώ, κἀκεῖνοι ὦσι μετ’ ἐμοῦ• ἵνα θεωρῶσι τὴν δόξαν τὴν ἐμήν, ἣν ἔδωκάς μοι, ὅτι ἠγάπησάς με πρὸ καταβολῆς κόσμου.

pater ous dedōkas moi thelō hina hopou eimi egō kakeinoi ōsin met emou hina theōrōsin tēn doksan tēn emēn hēn edōkas moi hoti ēgapēsas me pro katabolēs kosmou

25. πάτερ δίκαιε, καὶ ὁ κόσμος σε οὐκ ἔγνω, ἐγὼ δέ σε ἔγνων, καὶ οὗτοι ἔγνωσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας•

pater dikaie kai ho kosmos se ouk egnō egō de se egnōn kai houtoi egnōsan hoti sy me apesteilas

26. καὶ ἐγνώρισα αὐτοῖς τὸ ὄνομά σου, καὶ γνωρίσω• ἵνα ἡ ἀγάπη, ἣν ἠγάπησάς με, ἐν αὐτοῖς ᾖ, κἀγὼ ἐν αὐτοῖς.

kai egnōrisa autois to onoma sou kai gnōrisō hina hē agapē hēn ēgapēsas me en autois ē kagō en autois

Κεφαλαιο 18

1. Ταῦτα εἰπὼν ὁ Ἰησοῦς ἐξῆλθε σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ πέραν τοῦ χειμάρρου τῶν Κέδρων, ὅπου ἦν κῆπος, εἰς ὃν εἰσῆλθεν αὐτὸς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.

tauta eipōn ho iēsous eksēlthen syn tois mathētais autou peran tou cheimarrou tōn kedrōn hopou ēn kēpos eis hon eisēlthen autos kai hoi mathētai autou

2. ᾔδει δὲ καὶ Ἰούδας, ὁ παραδιδοὺς αὐτόν, τὸν τόπον• ὅτι πολλάκις συνήχθη ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖ μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ.

ēdei de kai ioudas ho paradidous auton ton topon hoti pollakis synēchthē ho iēsous ekei meta tōn mathētōn autou

3. ὁ οὖν Ἰούδας, λαβὼν τὴν σπεῖραν, καὶ ἐκ τῶν ἀρχιερέων καὶ Φαρισαίων ὑπηρέτας, ἔρχεται ἐκεῖ μετὰ φανῶν καὶ λαμπάδων καὶ ὅπλων.

ho oun ioudas labōn tēn speiran kai ek tōn archiereōn kai farisaiōn hypēretas erchetai ekei meta fanōn kai lampadōn kai hoplōn

4. Ἰησοῦς οὖν, εἰδὼς πάντα τὰ ἐρχόμενα ἐπ’ αὐτόν, ἐξελθὼν εἶπεν αὐτοῖς, Τίνα ζητεῖτε;

iēsous oun eidōs panta ta erchomena ep auton ekselthōn eipen autois tina zēteite

5. ἀπεκρίθησαν αὐτῷ, Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον. λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἐγώ εἰμι. εἱστήκει δὲ καὶ Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν μετ’ αὐτῶν.

apekrithēsan autō iēsoun ton nazōraion legei autois ho iēsous egō eimi heistēkei de kai ioudas ho paradidous auton met autōn

6. ὡς οὖν εἶπεν αὐτοῖς ὅτι Ἐγώ εἰμι, ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ ἔπεσον χαμαί.

hōs oun eipen autois hoti egō eimi apēlthon eis ta opisō kai epeson chamai

7. πάλιν οὖν αὐτοὺς ἐπηρώτησε, Τίνα ζητεῖτε; οἱ δὲ εἶπον, Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον.

palin oun autous epērōtēsen tina zēteite hoi de eipon iēsoun ton nazōraion

8. ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς, Εἶπον ὑμῖν ὅτι ἐγώ εἰμι• εἰ οὖν ἐμὲ ζητεῖτε, ἄφετε τούτους ὑπάγειν•

apekrithē ho iēsous eipon hymin hoti egō eimi ei oun eme zēteite afete toutous hypagein

9. ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὃν εἶπεν ὅτι Οὓς δέδωκάς μοι, οὐκ ἀπώλεσα ἐξ αὐτῶν οὐδένα.

hina plērōthē ho logos hon eipen hoti hous dedōkas moi ouk apōlesa eks autōn oudena

10. Σίμων οὖν Πέτρος ἔχων μάχαιραν εἵλκυσεν αὐτήν, καὶ ἔπαισε τὸν τοῦ ἀρχιερέως δοῦλον, καὶ ἀπέκοψεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον τὸ δεξιόν ἦν δὲ ὄνομα τῷ δούλῳ Μάλχος.

simōn oun petros echōn machairan heilkysen autēn kai epaisen ton tou archiereōs doulon kai apekopsen autou to ōtion to deksion ēn de onoma tō doulō malchos

11. εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς τῷ Πέτρῳ, Βάλε τὴν μάχαιράν σου εἰς τὴν θήκην• τὸ ποτήριον ὃ δέδωκέ μοι ὁ πατήρ, οὐ μὴ πίω αὐτό;

eipen oun ho iēsous tō petrō bale tēn machairan sou eis tēn thēkēn to potērion ho dedōken moi ho patēr ou mē piō auto

12. Ἡ οὖν σπεῖρα καὶ ὁ χιλίαρχος καὶ οἱ ὑπηρέται τῶν Ἰουδαίων συνέλαβον τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἔδησαν αὐτόν,

hē oun speira kai ho chiliarchos kai hoi hypēretai tōn ioudaiōn synelabon ton iēsoun kai edēsan auton

13. καὶ ἀπήγαγον αὐτὸν πρὸς Ἅνναν πρῶτον• ἦν γὰρ πενθερὸς τοῦ Καϊάφα, ὃς ἦν ἀρχιερεὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου.

kai apēgagon auton pros hannan prōton ēn gar pentheros tou kaiafa hos ēn archiereus tou eniautou ekeinou

14. ἦν δὲ Καϊάφας ὁ συμβουλεύσας τοῖς Ἰουδαίοις, ὅτι συμφέρει ἕνα ἄνθρωπον ἀπολέσθαι ὑπὲρ τοῦ λαοῦ.

ēn de kaiafas ho symbouleusas tois ioudaiois hoti symferei hena anthrōpon apolesthai hyper tou laou

15. Ἠκολούθει δὲ τῷ Ἰησοῦ Σίμων Πέτρος, καὶ ἄλλος μαθητής. ὁ δὲ μαθητὴς ἐκεῖνος ἦν γνωστὸς τῷ ἀρχιερεῖ, καὶ συνεισῆλθε τῷ Ἰησοῦ εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως•

ēkolouthei de tō iēsou simōn petros kai allos mathētēs ho de mathētēs ekeinos ēn gnōstos tō archierei kai syneisēlthen tō iēsou eis tēn aulēn tou archiereōs

16. ὁ δὲ Πέτρος εἱστήκει πρὸς τῇ θύρᾳ ἔξω. ἐξῆλθεν οὖν ὁ μαθητὴς ὁ ἄλλος ὅς ἦν γνωστὸς τῷ ἀρχιερεῖ, καὶ εἶπε τῇ θυρωρῷ, καὶ εἰσήγαγε τὸν Πέτρον.

ho de petros heistēkei pros tē thyra eksō eksēlthen oun ho mathētēs ho allos hos ēn gnōstos tō archierei kai eipen tē thyrōrō kai eisēgagen ton petron

17. λέγει οὖν ἡ παιδίσκη ἡ θυρωρὸς τῷ Πέτρῳ, Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῶν μαθητῶν εἶ τοῦ ἀνθρώπου τούτου; λέγει ἐκεῖνος, Οὐκ εἰμί.

legei oun hē paidiskē hē thyrōros tō petrō mē kai sy ek tōn mathētōn ei tou anthrōpou toutou legei ekeinos ouk eimi

18. εἱστήκεισαν δὲ οἱ δοῦλοι καὶ οἱ ὑπηρέται ἀνθρακιὰν πεποιηκότες, ὅτι ψύχος ἦν, καὶ ἐθερμαίνοντο• ἦν δὲ μετ’ αὐτῶν ὁ Πέτρος ἑστὼς καὶ θερμαινόμενος.

heistēkeisan de hoi douloi kai hoi hypēretai anthrakian pepoiēkotes hoti psychos ēn kai ethermainonto ēn de met autōn ho petros hestōs kai thermainomenos

19. Ὁ οὖν ἀρχιερεὺς ἠρώτησε τὸν Ἰησοῦν περὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ περὶ τῆς διδαχῆς αὐτοῦ.

ho oun archiereus ērōtēsen ton iēsoun peri tōn mathētōn autou kai peri tēs didachēs autou

20. ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἐγὼ παρρησίᾳ ἐλάλησα τῷ κόσμῳ• ἐγὼ πάντοτε ἐδίδαξα ἐν τῇ συναγωγῇ καὶ ἐν τῷ ἱερῷ, ὅπου πάντοτε οἱ Ἰουδαῖοι συνέρχονται, καὶ ἐν κρυπτῷ ἐλάλησα οὐδέν.

apekrithē autō ho iēsous egō parrēsia elalēsa tō kosmō egō pantote edidaksa en tē synagōgē kai en tō hierō hopou pantote hoi ioudaioi synerchontai kai en kryptō elalēsa ouden

21. τί με ἐπερωτᾷς; ἐπερώτησον τοὺς ἀκηκοότας, τί ἐλάλησα αὐτοῖς• ἴδε, οὗτοι οἴδασιν ἃ εἶπον ἐγώ.

ti me eperōtas eperōtēson tous akēkootas ti elalēsa autois ide houtoi oidasin ha eipon egō

22. ταῦτα δὲ αὐτοῦ εἰπόντος, εἷς τῶν ὑπηρετῶν παρεστηκὼς ἔδωκε ῥάπισμα τῷ Ἰησοῦ, εἰπών, Οὕτως ἀποκρίνῃ τῷ ἀρχιερεῖ;

tauta de autou eipontos heis tōn hypēretōn parestēkōs edōken rapisma tō iēsou eipōn houtōs apokrinē tō archierei

23. ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Εἰ κακῶς ἐλάλησα, μαρτύρησον περὶ τοῦ κακοῦ• εἰ δὲ καλῶς, τί με δέρεις;

apekrithē autō ho iēsous ei kakōs elalēsa martyrēson peri tou kakou ei de kalōs ti me dereis

24. ἀπέστειλεν οὖν αὐτὸν ὁ Ἄννας δεδεμένον πρὸς Καϊάφαν τὸν ἀρχιερέα.

apesteilen oun auton ho hannas dedemenon pros kaiafan ton archierea

25. Ἦν δὲ Σίμων Πέτρος ἑστὼς καὶ θερμαινόμενος• εἶπον οὖν αὐτῷ, Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶ; ἠρνήσατο ἐκεῖνος, καὶ εἶπεν, Οὐκ εἰμί.

ēn de simōn petros hestōs kai thermainomenos eipon oun autō mē kai sy ek tōn mathētōn autou ei ērnēsato ekeinos kai eipen ouk eimi

26. λέγει εἷς ἐκ τῶν δούλων τοῦ ἀρχιερέως, συγγενὴς ὢν οὗ ἀπέκοψε Πέτρος τὸ ὠτίον, Οὐκ ἐγώ σε εἶδον ἐν τῷ κήπῳ μετ’ αὐτοῦ;

legei heis ek tōn doulōn tou archiereōs syngenēs ōn hou apekopsen petros to ōtion ouk egō se eidon en tō kēpō met autou

27. πάλιν οὖν ἠρνήσατο ὁ Πέτρος, καὶ εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησεν.

palin oun ērnēsato ho petros kai eutheōs alektōr efōnēsen

28. Ἄγουσιν οὖν τὸν Ἰησοῦν ἀπὸ τοῦ Καϊάφα εἰς τὸ πραιτώριον• ἦν δὲ πρωΐᾳ, καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσῆλθον εἰς τὸ πραιτώριον, ἵνα μὴ μιανθῶσιν, ἀλλ’ ἵνα φάγωσι τὸ πάσχα.

agousin oun ton iēsoun apo tou kaiafa eis to praitōrion ēn de prōia kai autoi ouk eisēlthon eis to praitōrion hina mē mianthōsin all hina fagōsin to pascha

29. ἐξῆλθεν οὖν ὁ Πιλάτος πρὸς αὐτούς, καὶ εἶπε, Τίνα κατηγορίαν φέρετε κατὰ τοῦ ἀνθρώπου τούτου;

eksēlthen oun ho pilatos pros autous kai eipen tina katēgorian ferete kata tou anthrōpou toutou

30. ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ, Εἰ μὴ ἦν οὗτος κακοποιός, οὐκ ἄν σοι παρεδώκαμεν αὐτόν.

apekrithēsan kai eipon autō ei mē ēn houtos kakopoios ouk an soi paredōkamen auton

31. εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Πιλάτος, Λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς, καὶ κατὰ τὸν νόμον ὑμῶν κρίνατε αὐτόν. εἶπον οὖν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι, Ἡμῖν οὐκ ἔξεστιν ἀποκτεῖναι οὐδένα•

eipen oun autois ho pilatos labete auton hymeis kai kata ton nomon hymōn krinate auton eipon oun autō hoi ioudaioi hēmin ouk eksestin apokteinai oudena

32. ἵνα ὁ λόγος τοῦ Ἰησοῦ πληρωθῇ, ὃν εἶπε, σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἤμελλεν ἀποθνήσκειν.

hina ho logos tou iēsou plērōthē hon eipen sēmainōn poiō thanatō ēmellen apothnēskein

33. Εἰσῆλθεν οὖν εἰς τὸ πραιτώριον πάλιν ὁ Πιλάτος, καὶ ἐφώνησε τὸν Ἰησοῦν, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων;

eisēlthen oun eis to praitōrion palin ho pilatos kai efōnēsen ton iēsoun kai eipen autō sy ei ho basileus tōn ioudaiōn

34. ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἀφ’ ἑαυτοῦ σὺ τοῦτο λέγεις, ἢ ἄλλοι σοι εἶπον περὶ ἐμοῦ;

apekrithē autō ho iēsous af heautou sy touto legeis ē alloi soi eipon peri emou

35. ἀπεκρίθη ὁ Πιλάτος, Μήτι ἐγὼ Ἰουδαῖός εἰμι; τὸ ἔθνος τὸ σὸν καὶ οἱ ἀρχιερεῖς παρέδωκάν σε ἐμοί• τί ἐποίησας;

apekrithē ho pilatos mēti egō ioudaios eimi to ethnos to son kai hoi archiereis paredōkan se emoi ti epoiēsas

36. ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς, Ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου• εἰ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἦν ἡ βασιλεία ἡ ἐμή, οἱ ὑπηρέται ἄν οἱ ἐμοὶ ἠγωνίζοντο, ἵνα μὴ παραδοθῶ τοῖς Ἰουδαίοις• νῦν δὲ ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐντεῦθεν.

apekrithē ho iēsous hē basileia hē emē ouk estin ek tou kosmou toutou ei ek tou kosmou toutou ēn hē basileia hē emē hoi hypēretai an hoi emoi ēgōnizonto hinamē paradothō tois ioudaiois nyn de hē basileiaηhē emē ouk estin enteuthen

37. εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ Πιλάτος, Οὐκοῦν βασιλεὺς εἶ σύ; ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς, Σὺ λέγεις, ὅτι βασιλεύς εἰμι ἐγώ. ἐγὼ εἰς τοῦτο γεγέννημαι, καὶ εἰς τοῦτο ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον, ἵνα μαρτυρήσω τῇ ἀληθείᾳ. πᾶς ὁ ὢν ἐκ τῆς ἀληθείας ἀκούει μου τῆς φωνῆς.

eipen oun autō ho pilatos oukoun basileus ei sy apekrithē ho iēsous sy legeis hoti basileus eimi egō egō eis touto gegennēmai kai eis touto elēlytha eis ton kosmon hinamartyrēsō tē alētheia pas ho ōn ek tēsαληθειαςalētheias akouei mou tēs fōnēs

38. λέγει αὐτῷ ὁ Πιλάτος, Τί ἐστιν ἀλήθεια; Καὶ τοῦτο εἰπών, πάλιν ἐξῆλθε πρὸς τοὺς Ἰουδαίους, καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἐγὼ οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω ἐν αὐτῷ.

legei autō ho pilatos ti estin alētheia kai touto eipōn palin eksēlthen pros tous ioudaious kai legei autois egō oudemian aitian heuriskō en autō

39. ἔστι δὲ συνήθεια ὑμῖν, ἵνα ἕνα ὑμῖν ἀπολύσω ἐν τῷ πάσχα• βούλεσθε οὖν ὑμῖν ἀπολύσω τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων;

estin de synētheia hymin hina hena hymin apolysō en tō pascha boulesthe oun hymin apolysō ton basilea tōn ioudaiōn

40. ἐκραύγασαν οὖν πάλιν πάντες, λέγοντες, Μὴ τοῦτον, ἀλλὰ τὸν Βαραββᾶν• ἦν δὲ ὁ Βαραββᾶς λῃστής.

ekraugasan oun palin pantes legontes mē touton alla ton barabban ēn de ho barabbas lēstēs

Κεφαλαιο 19

1. Τότε οὖν ἔλαβεν ὁ Πιλάτος τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἐμαστίγωσε.

tote oun elaben ho pilatos ton iēsoun kai emastigōsen

2. καὶ οἱ στρατιῶται πλέξαντες στέφανον ἐξ ἀκανθῶν ἐπέθηκαν αὐτοῦ τῇ κεφαλῇ, καὶ ἱμάτιον πορφυροῦν περιέβαλον αὐτόν,

kai hoi stratiōtai pleksantes stefanon eks akanthōn epethēkan autou tē kefalē kai himation porfyroun periebalon auton

3. καὶ ἔλεγον, Χαῖρε, ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων• καὶ ἐδίδουν αὐτῷ ῥαπίσματα.

kai elegon chaire ho basileus tōn ioudaiōn kai edidoun autō rapismata

4. ἐξῆλθεν οὖν πάλιν ἔξω ὁ Πιλάτος, καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἴδε, ἄγω ὑμῖν αὐτὸν ἔξω, ἵνα γνῶτε ὅτι ἐν αὐτῷ οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω.

eksēlthen oun palin eksō ho pilatos kai legei autois ide agō hymin auton eksō hina gnōte hoti en autō oudemian aitian heuriskō

5. ἐξῆλθεν οὖν ὁ Ἰησοῦς ἔξω, φορῶν τὸν ἀκάνθινον στέφανον καὶ τὸ πορφυροῦν ἱμάτιον. καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἴδε, ὁ ἄνθρωπος.

eksēlthen oun ho iēsous eksō forōn ton akanthinon stefanon kai to porfyroun himation kai legei autois ide ho anthrōpos

6. ὅτε οὖν εἶδον αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ὑπηρέται, ἐκραύγασαν λέγοντες, Σταύρωσον, σταύρωσον. λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλάτος, Λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς καὶ σταυρώσατε• ἐγὼ γὰρ οὐχ εὑρίσκω ἐν αὐτῷ αἰτίαν.

hote oun eidon auton hoi archiereis kai hoi hypēretai ekraugasan legontes staurōson staurōson legei autois ho pilatos labete auton hymeis kai staurōsate egō gar ouch heuriskō en autō aitian

7. ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι, Ἡμεῖς νόμον ἔχομεν, καὶ κατὰ τὸν νόμον ἡμῶν ὀφείλει ἀποθανεῖν, ὅτι ἑαυτὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ ἐποίησεν.

apekrithēsan autō hoi ioudaioi hēmeis nomon echomen kai kata ton nomon hēmōn ofeilei apothanein hoti heauton hyion tou theou epoiēsen

8. ὅτε οὖν ἤκουσεν ὁ Πιλᾶτος τοῦτον τὸν λόγον, μᾶλλον ἐφοβήθη,

hote oun ēkousen ho pilatos touton ton logon mallon efobēthē

9. καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ πραιτώριον πάλιν, καὶ λέγει τῷ Ἰησοῦ, Πόθεν εἶ σύ; ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπόκρισιν οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ.

kai eisēlthen eis to praitōrion palin kai legei tō iēsou pothen ei sy ho de iēsous apokrisin ouk edōken autō

10. λέγει οὖν αὐτῷ ὁ Πιλάτος, Ἐμοὶ οὐ λαλεῖς; οὐκ οἶδας ὅτι ἐξουσίαν ἔχω σταυρῶσαί σε, καὶ ἐξουσίαν ἔχω ἀπολῦσαι σε;

legei oun autō ho pilatos emoi ou laleis ouk oidas hoti eksousian echō staurōsai se kai eksousian echō apolysai se

11. ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς, Οὐκ εἶχες ἐξουσίαν οὐδεμίαν κατ’ ἐμοῦ, εἰ μὴ ἦν σοι δεδομένον ἄνωθεν• διὰ τοῦτο ὁ παραδιδούς μέ σοι μείζονα ἁμαρτίαν ἔχει.

apekrithē ho iēsous ouk eiches eksousian oudemian kat emou ei mē ēn soi dedomenon anōthen dia touto ho paradidous me soi meizona hamartian echei

12. ἐκ τούτου ἐζήτει ὁ Πιλάτος ἀπολῦσαι αὐτόν. οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἔκραζον λέγοντες, Ἐὰν τοῦτον ἀπολύσῃς, οὐκ εἶ φίλος τοῦ Καίσαρος• πᾶς ὁ βασιλέα αὑτὸν ποιῶν, ἀντιλέγει τῷ Καίσαρι.

ek toutou ezētei ho pilatos apolysai auton hoi de ioudaioi ekrazon legontes ean touton apolysēs ouk ei filos tou kaisaros pas ho basilea auton poiōn antilegei tō kaisari

13. ὁ οὖν Πιλάτος ἀκούσας τοῦτον τὸν λόγον ἤγαγεν ἔξω τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ τοῦ βήματος, εἰς τόπον λεγόμενον Λιθόστρωτον, Ἑβραϊστὶ δὲ Γαββαθα•

ho oun pilatos akousas touton ton logon ēgagen eksō ton iēsoun kai ekathisen epi tou bēmatos eis topon legomenon lithostrōton hebraisti de gabbatha

14. ἦν δὲ Παρασκευὴ τοῦ πάσχα, ὥρα δὲ ὡσεὶ ἕκτη• καὶ λέγει τοῖς Ἰουδαίοις, Ἴδε, ὁ βασιλεὺς ὑμῶν.

ēn de paraskeuē tou pascha hōra de hōsei hektē kai legei tois ioudaiois ide ho basileus hymōn

15. οἱ δὲ ἐκραύγασαν, Ἆρον, ἆρον, σταύρωσον αὐτόν. λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλάτος, Τὸν βασιλέα ὑμῶν σταυρώσω; ἀπεκρίθησαν οἱ ἀρχιερεῖς, Οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα.

hoi de ekraugasan aron aron staurōson auton legei autois ho pilatos ton basilea hymōn staurōsō apekrithēsan hoi archiereis ouk echomen basilea ei mē kaisara

16. τότε οὖν παρέδωκεν αὐτὸν αὐτοῖς, ἵνα σταυρωθῇ. Παρέλαβον δὲ τὸν Ἰησοῦν καὶ ἀπήγαγον•

tote oun paredōken auton autois hina staurōthē parelabon de ton iēsoun kai apēgagon

17. καὶ βαστάζων τὸν σταυρὸν αὐτοῦ ἐξῆλθεν εἰς τὸν λεγόμενον Κρανίου τόπον, ὃς λέγεται Ἑβραϊστὶ Γολγοθα•

kai bastazōn ton stauron autou eksēlthen eis ton legomenon kraniou topon hos legetai hebraisti golgotha

18. ὅπου αὐτὸν ἐσταύρωσαν, καὶ μετ’ αὐτοῦ ἄλλους δύο, ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν, μέσον δὲ τὸν Ἰησοῦν.

hopou auton estaurōsan kai met autou allous dyo enteuthen kai enteuthen meson de ton iēsoun

19. ἔγραψε δὲ καὶ τίτλον ὁ Πιλάτος, καὶ ἔθηκεν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ• ἦν δὲ γεγραμμένον, Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων.

egrapsen de kai titlon ho pilatos kai ethēken epi tou staurou ēn de gegrammenon iēsous ho nazōraios ho basileus tōn ioudaiōn

20. τοῦτον οὖν τὸν τίτλον πολλοὶ ἀνέγνωσαν τῶν Ἰουδαίων, ὅτι ἐγγὺς ἦν τῆς πόλεως ὁ τόπος ὅπου ἐσταυρώθη ὁ Ἰησοῦς• καὶ ἦν γεγραμμένον Ἑβραϊστί, Ἑλληνιστί, Ῥωμαϊστί.

touton oun ton titlon polloi anegnōsan tōn ioudaiōn hoti engys ēn tēs poleōs ho topos hopou estaurōthē ho iēsous kai ēn gegrammenon hebraisti hellēnisti rōmaisti

21. ἔλεγον οὖν τῷ Πιλάτῳ οἱ ἀρχιερεῖς τῶν Ἰουδαίων, Μὴ γράφε, Ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων• ἀλλ’ ὅτι ἐκεῖνος εἶπε, Βασιλεύς εἰμι τῶν Ἰουδαίων.

elegon oun tō pilatō hoi archiereis tōn ioudaiōn mē grafe ho basileus tōn ioudaiōn all hoti ekeinos eipen basileus eimi tōn ioudaiōn

22. ἀπεκρίθη ὁ Πιλάτος, Ὃ γέγραφα, γέγραφα.

apekrithē ho pilatos ho gegrafa gegrafa

23. Οἱ οὖν στρατιῶται, ὅτε ἐσταύρωσαν τὸν Ἰησοῦν, ἔλαβον τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἐποίησαν τέσσαρα μέρη, ἑκάστῳ στρατιώτῃ μέρος, καὶ τὸν χιτῶνα• ἦν δὲ ὁ χιτὼν ἄρραφος, ἐκ τῶν ἄνωθεν ὑφαντὸς δι’ ὅλου.

hoi oun stratiōtai hote estaurōsan ton iēsoun elabon ta himatia autou kai epoiēsan tessara merē hekastō stratiōtē meros kai ton chitōna ēn de ho chitōn arrafos ek tōn anōthen hyfantosdi holou

24. εἶπον οὖν πρὸς ἀλλήλους, Μὴ σχίσωμεν αὐτόν, ἀλλὰ λάχωμεν περὶ αὐτοῦ, τίνος ἔσται• ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ ἡ λέγουσα, Διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς, καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον. οἱ μὲν οὖν στρατιῶται ταῦτα ἐποίησαν.

eipon oun pros allēlous mē schisōmen auton alla lachōmen peri autou tinos estai hina hē grafē plērōthē hē legousa diemerisanto ta himatia mou heautois kai epi ton himatismon mou ebalonklēron hoi men oun stratiōtai tauta epoiēsan

25. εἱστήκεισαν δὲ παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ Ἰησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ, καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή.

heistēkeisan de para tō staurō tou iēsou hē mētēr autou kai hē adelfē tēs mētros autou maria hē tou klōpa kai maria hē magdalēnē

26. Ἰησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα, καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα, λέγει τῇ μητρί αὐτοῦ, Γύναι, ἰδοὺ ὁ υἱός σου.

iēsous oun idōn tēn mētera kai ton mathētēn parestōta hon ēgapa legei tē mētri autou gynai idou ho hyios sou

27. εἶτα λέγει τῷ μαθητῇ, Ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου. καὶ ἀπ’ ἐκείνης τῆς ὥρας ἔλαβεν αὐτὴν ὁ μαθητὴς εἰς τὰ ἴδια.

eita legei tō mathētē idou hē mētēr sou kai ap ekeinēs tēs hōras elaben autēn ho mathētēs eis ta idia

28. Μετὰ τοῦτο εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς ὅτι πάντα ἤδη τετέλεσται, ἵνα τελειωθῇ ἡ γραφή, λέγει, Διψῶ.

meta touto eidōs ho iēsous hoti panta ēdē tetelestai hina teleiōthē hē grafē legei dipsō

29. σκεῦος οὖν ἔκειτο ὄξους μεστόν• οἱ δέ, πλήσαντες σπόγγον ὄξους, καὶ ὑσσώπῳ περιθέντες, προσήνεγκαν αὐτοῦ τῷ στόματι.

skeuos oun ekeito oksous meston hoi de plēsantes spongon oksous kai hyssōpō perithentes prosēnegkan autou tō stomati

30. ὅτε οὖν ἔλαβε τὸ ὄξος ὁ Ἰησοῦς, εἶπε, Τετέλεσται• καὶ κλίνας τὴν κεφαλήν, παρέδωκε τὸ πνεῦμα.

hote oun elaben to oksos ho iēsous eipen tetelestai kai klinas tēn kefalēn paredōken to pneuma

31. Οἱ οὖν Ἰουδαῖοι, ἐπεὶ Παρασκευὴ ἦν, ἵνα μὴ μείνῃ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ τὰ σώματα ἐν τῷ σαββάτῳ ἦν γὰρ μεγάλη ἡ ἡμέρα ἐκείνου τοῦ σαββάτου ἠρώτησαν τὸν Πιλάτον ἵνα κατεαγῶσιν αὐτῶν τὰ σκέλη, καὶ ἀρθῶσιν.

hoi oun ioudaioi epei paraskeuē ēn hina mē meinē epi tou staurou ta sōmata en tō sabbatō ēn gar megalē hē hēmera ekeinou tou sabbatou ērōtēsan ton pilaton hina kateagōsinautōn ta skelē kai arthōsin

32. ἦλθον οὖν οἱ στρατιῶται, καὶ τοῦ μὲν πρώτου κατέαξαν τὰ σκέλη καὶ τοῦ ἄλλου τοῦ συσταυρωθέντος αὐτῷ•

ēlthon oun hoi stratiōtai kai tou men prōtou kateaksan ta skelē kai tou allou tou systaurōthentos autō

33. ἐπὶ δὲ τὸν Ἰησοῦν ἐλθόντες, ὡς εἶδον αὐτὸν ἤδη τεθνηκότα, οὐ κατέαξαν αὐτοῦ τὰ σκέλη•

epi de ton iēsoun elthontes hōs eidon auton ēdē tethnēkota ou kateaksan autou ta skelē

34. ἀλλ’ εἷς τῶν στρατιωτῶν λόγχῃ αὐτοῦ τὴν πλευρὰν ἔνυξε, καὶ εὐθὺς ἐξῆλθεν αἷμα καὶ ὕδωρ.

all heis tōn stratiōtōn logchē autou tēn pleuran enyksen kai euthys eksēlthen haima kai hydōr

35. καὶ ὁ ἑωρακὼς μεμαρτύρηκε, καὶ ἀληθινὴ αὐτοῦ ἐστιν ἡ μαρτυρία, κἀκεῖνος οἶδεν ὅτι ἀληθῆ λέγει, ἵνα ὑμεῖς πιστεύσητε.

kai ho heōrakōs memartyrēken kai alēthinē autou estin hē martyria kakeinos oiden hoti alēthē legei hina hymeis pisteusēte

36. ἐγένετο γὰρ ταῦτα ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ, Ὀστοῦν οὐ συντριβήσεται αὐτοῦ.

egeneto gar tauta hina hē grafē plērōthē ostoun ou syntribēsetai autou

37. καὶ πάλιν ἑτέρα γραφὴ λέγει, Ὄψονται εἰς ὃν ἐξεκέντησαν.

kai palin hetera grafē legei opsontai eis hon eksekentēsan

38. Μετὰ δὲ ταῦτα ἠρώτησε τὸν Πιλάτον ὁ Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἁριμαθαίας, ὢν μαθητὴς τοῦ Ἰησοῦ, κεκρυμμένος δὲ διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων, ἵνα ἄρῃ τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ• καὶ ἐπέτρεψεν ὁ Πιλάτος. ἦλθεν οὖν καὶ ἦρε τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ.

meta de tauta ērōtēsen ton pilaton ho iōsēf ho apo arimathaias ōn mathētēs tou iēsou kekrymmenos de dia ton fobon tōn ioudaiōn hina arē to sōma tou iēsou kai epetrepsenho pilatos ēlthen oun kai ēren to sōmaτουtou iēsou

39. ἦλθε δὲ καὶ Νικόδημος, ὁ ἐλθὼν πρὸς τὸν Ἰησοῦν νυκτὸς τὸ πρῶτον, φέρων μίγμα σμύρνης καὶ ἀλόης ὡσεὶ λίτρας ἑκατόν.

ēlthen de kai nikodēmos ho elthōn pros ton iēsoun nyktos to prōton ferōn migma smyrnēs kai aloēs hōsei litras hekaton

40. ἔλαβον οὖν τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἔδησαν αὐτὸ ὀθονίοις μετὰ τῶν ἀρωμάτων, καθὼς ἔθος ἐστὶ τοῖς Ἰουδαίοις ἐνταφιάζειν.

elabon oun to sōma tou iēsou kai edēsan auto othoniois meta tōn arōmatōn kathōs ethos estin tois ioudaiois entafiazein

41. ἦν δὲ ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ἐσταυρώθη κῆπος, καὶ ἐν τῷ κήπῳ μνημεῖον καινόν, ἐν ᾧ οὐδέπω οὐδεὶς ἐτέθη.

ēn de en tō topō hopou estaurōthē kēpos kai en tō kēpō mnēmeion kainon en hō oudepō oudeis etethē

42. ἐκεῖ οὖν διὰ τὴν παρασκευὴν τῶν Ἰουδαίων, ὅτι ἐγγὺς ἦν τὸ μνημεῖον, ἔθηκαν τὸν Ἰησοῦν.

ekei oun dia tēn paraskeuēn tōn ioudaiōn hoti engys ēn to mnēmeion ethēkan ton iēsoun

Κεφαλαιο 20

1. Τῇ δὲ μιᾷ τῶν σαββάτων Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἔρχεται πρωῒ, σκοτίας ἔτι οὔσης, εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ βλέπει τὸν λίθον ἠρμένον ἐκ τοῦ μνημείου.

tē de mia tōn sabbatōn maria hē magdalēnē erchetai prōi skotias eti ousēs eis to mnēmeion kai blepei ton lithon ērmenon ek tou mnēmeiou

2. τρέχει οὖν καὶ ἔρχεται πρὸς Σίμωνα Πέτρον καὶ πρὸς τὸν ἄλλον μαθητὴν ὃν ἐφίλει ὁ Ἰησοῦς, καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἦραν τὸν Κύριον ἐκ τοῦ μνημείου, καὶ οὐκ οἴδαμεν ποῦ ἔθηκαν αὐτόν.

trechei oun kai erchetai pros simōna petron kai pros ton allon mathētēn hon efilei ho iēsous kai legei autois ēran ton kyrion ek tou mnēmeiou kai ouk oidamen pou ethēkanauton

3. ἐξῆλθεν οὖν ὁ Πέτρος καὶ ὁ ἄλλος μαθητής, καὶ ἤρχοντο εἰς τὸ μνημεῖον.

eksēlthen oun ho petros kai ho allos mathētēs kai ērchonto eis to mnēmeion

4. ἔτρεχον δὲ οἱ δύο ὁμοῦ• καὶ ὁ ἄλλος μαθητὴς προέδραμε τάχιον τοῦ Πέτρου, καὶ ἦλθε πρῶτος εἰς τὸ μνημεῖον,

etrechon de hoi dyo homou kai ho allos mathētēs proedramen tachion tou petrou kai ēlthen prōtos eis to mnēmeion

5. καὶ παρακύψας βλέπει κείμενα τὰ ὀθόνια, οὐ μέντοι εἰσῆλθεν.

kai parakypsas blepei keimena ta othonia ou mentoi eisēlthen

6. ἔρχεται οὖν Σίμων Πέτρος ἀκολουθῶν αὐτῷ, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ θεωρεῖ τὰ ὀθόνια κείμενα,

erchetai oun simōn petros akolouthōn autō kai eisēlthen eis to mnēmeion kai theōrei ta othonia keimena

7. καὶ τὸ σουδάριον ὃ ἦν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, οὐ μετὰ τῶν ὀθονίων κείμενον, ἀλλὰ χωρὶς ἐντετυλιγμένον εἰς ἕνα τόπον.

kai to soudarion ho ēn epi tēs kefalēs autou ou meta tōn othoniōn keimenon alla chōris entetyligmenon eis hena topon

8. τότε οὖν εἰσῆλθε καὶ ὁ ἄλλος μαθητὴς ὁ ἐλθὼν πρῶτος εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ εἶδε, καὶ ἐπίστευσεν•

tote oun eisēlthen kai ho allos mathētēs ho elthōn prōtos eis to mnēmeion kai eiden kai episteusen

9. οὐδέπω γὰρ ᾔδεισαν τὴν γραφήν, ὅτι δεῖ αὐτὸν ἐκ νεκρῶν ἀναστῆναι.

oudepō gar ēdeisan tēn grafēn hoti dei auton ek nekrōn anastēnai

10. ἀπῆλθον οὖν πάλιν πρὸς ἑαυτοὺς οἱ μαθηταί.

apēlthon oun palin pros heautous hoi mathētai

11. Μαρία δὲ εἱστήκει πρὸς τὸ μνημεῖον κλαίουσα ἔξω• ὡς οὖν ἔκλαιε, παρέκυψεν εἰς τὸ μνημεῖον,

maria de heistēkei pros to mnēmeion klaiousa eksō hōs oun eklaien parekypsen eis to mnēmeion

12. καὶ θεωρεῖ δύο ἀγγέλους ἐν λευκοῖς καθεζομένους, ἕνα πρὸς τῇ κεφαλῇ, καὶ ἕνα πρὸς τοῖς ποσίν, ὅπου ἔκειτο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ.

kai theōrei dyo angelous en leukois kathezomenous hena pros tē kefalē kai hena pros tois posin hopou ekeito to sōma tou iēsou

13. καὶ λέγουσιν αὐτῇ ἐκεῖνοι, Γύναι, τί κλαίεις; λέγει αὐτοῖς, Ὅτι ἦραν τὸν Κύριόν μου, καὶ οὐκ οἶδα ποῦ ἔθηκαν αὐτόν.

kai legousin autē ekeinoi gynai ti klaieis legei autois hoti ēran ton kyrion mou kai ouk oida pou ethēkan auton

14. καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ θεωρεῖ τὸν Ἰησοῦν ἑστῶτα, καὶ οὐκ ᾔδει ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἐστι.

kai tauta eipousa estrafē eis ta opisō kai theōrei ton iēsoun hestōta kai ouk ēdei hoti ho iēsous estin

15. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Γύναι, τί κλαίεις; τίνα ζητεῖς; ἐκείνη δοκοῦσα ὅτι ὁ κηπουρός ἐστι, λέγει αὐτῷ, Κύριε, εἰ σὺ ἐβάστασας αὐτόν, εἰπέ μοι ποῦ αὐτὸν ἔθηκας, κἀγὼ αὐτὸν ἀρῶ.

legei autē ho iēsous gynai ti klaieis tina zēteis ekeinē dokousa hoti ho kēpouros estin legei autō kyrie ei sy ebastasas auton eipe moi pou auton ethēkas kagō auton arō

16. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Μαρία. στραφεῖσα ἐκείνη λέγει αὐτῷ, Ραββουνί• ὃ λέγεται, Διδάσκαλε.

legei autē ho iēsous maria strafeisa ekeinē legei autō rabbouni ho legetai didaskale

17. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Μή μου ἅπτου, οὔπω γὰρ ἀναβέβηκα πρὸς τὸν πατέρα μου• πορεύου δὲ πρὸς τοὺς ἀδελφούς μου, καὶ εἰπὲ αὐτοῖς, Ἀναβαίνω πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ πατέρα ὑμῶν, καὶ Θεόν μου καὶ Θεὸν ὑμῶν.

legei autē ho iēsous mē mou haptou oupō gar anabebēka pros ton patera mou poreuou de pros tous adelfous mou kai eipe autois anabainō pros ton patera mou kai paterahymōn kai theon mou kai theon hymōn

18. ἔρχεται Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἀπαγγέλλουσα τοῖς μαθηταῖς ὅτι ἑώρακε τὸν Κύριον, καὶ ταῦτα εἶπεν αὐτῇ.

erchetai maria hē magdalēnē apangellousa tois mathētais hoti heōraken ton kyrion kai tauta eipen autē

19. Οὔσης οὖν ὀψίας, τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταὶ συνηγμένοι, διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον, καὶ λέγει αὐτοῖς, Εἰρήνη ὑμῖν.

ousēs oun opsias tē hēmera ekeinē tē mia tōn sabbatōn kai tōn thyrōn kekleismenōn hopou ēsan hoi mathētai synēgmenoi dia ton fobon tōn ioudaiōn ēlthen ho iēsous kai hestē eisto meson kai legei autois eirēnē hymin

20. καὶ τοῦτο εἰπὼν ἔδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ. ἐχάρησαν οὖν οἱ μαθηταὶ ἰδόντες τὸν Κύριον.

kai touto eipōn edeiksen autois tas cheiras kai tēn pleuran autou echarēsan oun hoi mathētai idontes ton kyrion

21. εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς πάλιν, Εἰρήνη ὑμῖν• καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς.

eipen oun autois ho iēsous palin eirēnē hymin kathōs apestalken me ho patēr kagō pempō hymas

22. καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεφύσησε καὶ λέγει αὐτοῖς, Λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον.

kai touto eipōn enefysēsen kai legei autois labete pneuma hagion

23. ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφιένται αὐτοῖς• ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται.

an tinōn afēte tas hamartias afientai autois an tinōn kratēte kekratēntai

24. Θωμᾶς δέ, εἷς ἐκ τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Δίδυμος, οὐκ ἦν μετ’ αὐτῶν ὅτε ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς

thōmas de heis ek tōn dōdeka ho legomenos didymos ouk ēn met autōn hote ēlthen ho iēsous

25. ἔλεγον οὖν αὐτῷ οἱ ἄλλοι μαθηταί, Ἑωράκαμεν τὸν Κύριον. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω.

elegon oun autō hoi alloi mathētai heōrakamen ton kyrion ho de eipen autois ean mē idō en tais chersin autou ton typon tōn hēlōn kai balō ton daktylon mou eiston typon tōn hēlōn kai balō tēn cheiraμουmou eis tēn pleuran autou ou mē pisteusō

26. Καὶ μεθ’ ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ Θωμᾶς μετ’ αὐτῶν. ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς, τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ εἶπεν, Εἰρήνη ὑμῖν.

kai meth hēmeras oktō palin ēsan esō hoi mathētai autou kai thōmas met autōn erchetai ho iēsous tōn thyrōn kekleismenōn kai hestē eis to meson kai eipen eirēnē hymin

27. εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ, Φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε, καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου• καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου, καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου• καὶ μὴ γίνου ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός.

eita legei tō thōma fere ton daktylon sou hōde kai ide tas cheiras mou kai fere tēn cheira sou kai bale eis tēn pleuran mou kai mē ginou apistos allapistos

28. καὶ ἀπεκρίθη ὁ Θωμᾶς, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου.

kai apekrithē ho thōmas kai eipen autō ho kyrios mou kai ho theos mou

29. λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ὅτι ἑώρακάς με, Θωμᾶ, πεπίστευκας• μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες, καὶ πιστεύσαντες.

legei autō ho iēsous hoti heōrakas me thōma pepisteukas makarioi hoi mē idontes kai pisteusantes

30. Πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα σημεῖα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς ἐνώπιον τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ἃ οὐκ ἔστι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ.

polla men oun kai alla sēmeia epoiēsen ho iēsous enōpion tōn mathētōn autou ha ouk estin gegrammena en tō bibliō toutō

31. ταῦτα δὲ γέγραπται, ἵνα πιστεύσητε ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἵνα πιστεύοντες ζωὴν ἔχητε ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ.

tauta de gegraptai hina pisteusēte hoti ho iēsous estin ho christos ho hyios tou theou kai hina pisteuontes zōēn echēte en tō onomati autou

Κεφαλαιο 21

1. Μετὰ ταῦτα ἐφανέρωσεν ἑαυτὸν πάλιν ὁ Ἰησοῦς τοῖς μαθηταῖς ἐπὶ τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάδος• ἐφανέρωσε δὲ οὕτως.

meta tauta efanerōsen heauton palin ho iēsous tois mathētais epi tēs thalassēs tēs tiberiados efanerōsen de houtōs

2. ἦσαν ὁμοῦ Σίμων Πέτρος, καὶ Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος, καὶ Ναθαναὴλ ὁ ἀπὸ Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οἱ τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ ἄλλοι ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο.

ēsan homou simōn petros kai thōmas ho legomenos didymos kai nathanaēl ho apo kana tēs galilaias kai hoi tou zebedaiou kai alloi ek tōn mathētōn autou dyo

3. λέγει αὐτοῖς Σίμων Πέτρος, Ὑπάγω ἁλιεύειν. λέγουσιν αὐτῷ, Ἐρχόμεθα καὶ ἡμεῖς σὺν σοί. ἐξῆλθον καὶ ἀνέβησαν εἰς τὸ πλοῖον εὐθύς, καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ νυκτὶ ἐπίασαν οὐδέν.

legei autois simōn petros hypagō halieuein legousin autō erchometha kai hēmeis syn soi eksēlthon kai anebēsan eis to ploion euthys kai en ekeinē tē nykti epiasan ouden

4. πρωΐας δὲ ἤδη γενομένης ἔστη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸν αἰγιαλόν• οὐ μέντοι ᾔδεισαν οἱ μαθηταὶ ὅτι Ἰησοῦς ἐστι.

prōias de ēdē genomenēs hestē ho iēsous eis ton aigialon ou mentoi ēdeisan hoi mathētai hoti iēsous estin

5. λέγει οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Παιδία, μή τι προσφάγιον ἔχετε; ἀπεκρίθησαν αὐτῷ, Οὔ.

legei oun autois ho iēsous paidia mē ti prosfagion echete apekrithēsan autō ou

6. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Βάλετε εἰς τὰ δεξιὰ μέρη τοῦ πλοίου τὸ δίκτυον, καὶ εὑρήσετε. ἔβαλον οὖν, καὶ οὐκέτι αὐτὸ ἑλκύσαι ἴσχυσαν ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἰχθύων.

ho de eipen autois balete eis ta deksia merē tou ploiou to diktyon kai heurēsete ebalon oun kai ouk eti auto helkysai ischysan apo tou plēthous tōn ichthyōn

7. λέγει οὖν ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς τῷ Πέτρῳ, Ὁ Κύριός ἐστι. Σίμων οὖν Πέτρος, ἀκούσας ὅτι ὁ Κύριός ἐστι, τὸν ἐπενδύτην διεζώσατο ἦν γὰρ γυμνός, καὶ ἔβαλεν ἑαυτὸν εἰς τὴν θάλασσαν.

legei oun ho mathētēs ekeinos hon ēgapa ho iēsous tō petrō ho kyrios estin simōn oun petros akousas hoti ho kyrios estin ton ependytēn diezōsato ēn gar gymnos kai ebalenheauton eis tēn thalassan

8. οἱ δὲ ἄλλοι μαθηταὶ τῷ πλοιαρίῳ ἦλθον οὐ γὰρ ἦσαν μακρὰν ἀπὸ τῆς γῆς, ἀλλ’ ὡς ἀπὸ πηχῶν διακοσίων, σύροντες τὸ δίκτυον τῶν ἰχθύων.

hoi de alloi mathētai tō ploiariō ēlthon ou gar ēsan makran apo tēs gēs all hōs apo pēchōn diakosiōn syrontes to diktyon tōn ichthyōn

9. ὡς οὖν ἀπέβησαν εἰς τὴν γῆν, βλέπουσιν ἀνθρακιὰν κειμένην καὶ ὀψάριον ἐπικείμενον, καὶ ἄρτον.

hōs oun apebēsan eis tēn gēn blepousin anthrakian keimenēn kai opsarion epikeimenon kai arton

10. λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἐνέγκατε ἀπὸ τῶν ὀψαρίων ὧν ἐπιάσατε νῦν.

legei autois ho iēsous enegkate apo tōn opsariōn hōn epiasate nyn

11. ἀνέβη Σίμων Πέτρος, καὶ εἵλκυσε τὸ δίκτυον ἐπὶ τῆς γῆς, μεστὸν ἰχθύων μεγάλων ἑκατὸν πεντηκοντατριῶν• καὶ τοσούτων ὄντων, οὐκ ἐσχίσθη τὸ δίκτυον.

anebē simōn petros kai heilkysen to diktyon epi tēs gēs meston ichthyōn megalōn hekaton pentēkontatriōn kai tosoutōn ontōn ouk eschisthē to diktyon

12. λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Δεῦτε ἀριστήσατε. οὐδεὶς δὲ ἐτόλμα τῶν μαθητῶν ἐξετάσαι αὐτόν, Σὺ τίς εἶ; εἰδότες ὅτι ὁ Κύριός ἐστιν.

legei autois ho iēsous deute aristēsate oudeis de etolma tōn mathētōn eksetasai auton sy tis ei eidotes hoti ho kyrios estin

13. ἔρχεται οὖν ὁ Ἰησοῦς, καὶ λαμβάνει τὸν ἄρτον, καὶ δίδωσιν αὐτοῖς, καὶ τὸ ὀψάριον ὁμοίως.

erchetai oun ho iēsous kai lambanei ton arton kai didōsin autois kai to opsarion homoiōs

14. τοῦτο ἤδη τρίτον ἐφανερώθη ὁ Ἰησοῦς τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν.

touto ēdē triton efanerōthē ho iēsous tois mathētais autou egertheis ek nekrōn

15. Ὅτε οὖν ἠρίστησαν, λέγει τῷ Σίμωνι Πέτρῳ ὁ Ἰησοῦς, Σίμων Ἰωνᾶ, ἀγαπᾷς με πλεῖόν τούτων; λέγει αὐτῷ, Ναὶ Κύριε• σὺ οἶδας ὅτι φιλῶ σε. λέγει αὐτῷ, Βόσκε τὰ ἀρνία μου.

hote oun ēristēsan legei tō simōni petrō ho iēsous simōn iōna agapas me pleion toutōn legei autō nai kyrie sy oidas hoti filō se legei autō boske ta arnia mou

16. λέγει αὐτῷ πάλιν δεύτερον, Σίμων Ἰωνᾶ, ἀγαπᾷς με; λέγει αὐτῷ, Ναὶ Κύριε• σὺ οἶδας ὅτι φιλῶ σε. λέγει αὐτῷ, Ποίμαινε τὰ πρόβατά μου.

legei autō palin deuteron simōn iōna agapas me legei autō nai kyrie sy oidas hoti filō se legei autō poimaine ta probata mou

17. λέγει αὐτῷ τὸ τρίτον, Σίμων Ἰωνᾶ, φιλεῖς με; ἐλυπήθη ὁ Πέτρος ὅτι εἶπεν αὐτῷ τὸ τρίτον, φιλεῖς με; καὶ εἶπεν αὐτῷ, Κύριε, σὺ πάντα οἶδας• σὺ γινώσκεις ὅτι φιλῶ σε. λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Βόσκε τὰ πρόβατά μου.

legei autō to triton simōn iōna fileis me elypēthē ho petros hoti eipen autō to triton fileis me kai eipen autō kyrie sy panta oidas sy ginōskeis hoti filō selegei autō ho iēsous boske ta probata mou

18. ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ὅτε ἦς νεώτερος, ἐζώννυες σεαυτόν, καὶ περιεπάτεις ὅπου ἤθελες• ὅταν δὲ γηράσῃς, ἐκτενεῖς τὰς χεῖράς σου, καὶ ἄλλος σε ζώσει, καὶ οἴσει ὅπου οὐ θέλεις.

amēn amēn legō soi hote ēs neōteros ezōnnyes seauton kai periepateis hopou ētheles hotan de gērasēs ekteneis tas cheiras sou kai allos se zōsei kai oisei hopou ou theleis

19. τοῦτο δὲ εἶπε, σημαίνων ποίῳ θανάτῳ δοξάσει τὸν Θεόν. καὶ τοῦτο εἰπὼν λέγει αὐτῷ, Ἀκολούθει μοι.

touto de eipen sēmainōn poiō thanatō doksasei ton theon kai touto eipōn legei autō akolouthei moi

20. ἐπιστραφεὶς δὲ ὁ Πέτρος βλέπει τὸν μαθητὴν ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς ἀκολουθοῦντα, ὃς καὶ ἀνέπεσεν ἐν τῷ δείπνῳ ἐπὶ τὸ στῆθος αὐτοῦ καὶ εἶπε, Κύριε, τίς ἐστιν ὁ παραδιδούς σε;

epistrafeis de ho petros blepei ton mathētēn hon ēgapa ho iēsous akolouthounta hos kai anepesen en tō deipnō epi to stēthos autou kai eipen kyrie tis estin ho paradidous se

21. τοῦτον ἰδὼν ὁ Πέτρος λέγει τῷ Ἰησοῦ, Κύριε, οὗτος δὲ τί;

touton idōn ho petros legei tō iēsou kyrie houtos de ti

22. λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἐὰν αὐτὸν θέλω μένειν ἕως ἔρχομαι, τί πρός σε; σὺ ἀκολούθει μοι.

legei autō ho iēsous ean auton thelō menein heōs erchomai ti pros se sy akolouthei moi

23. ἐξῆλθεν οὖν ὁ λόγος οὗτος εἰς τοὺς ἀδελφούς, ὅτι ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος οὐκ ἀποθνῄσκει• καὶ οὐκ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, ὅτι οὐκ ἀποθνήσκει• ἀλλ’, Ἐὰν αὐτὸν θέλω μένειν ἕως ἔρχομαι, τί πρός σε;

eksēlthen oun ho logos houtos eis tous adelfous hoti ho mathētēs ekeinos ouk apothnēskei kai ouk eipen autō ho iēsous hoti ouk apothnēskei all ean auton thelō menein heōs erchomaiti pros se

24. Οὗτός ἐστιν ὁ μαθητὴς ὁ μαρτυρῶν περὶ τούτων, καὶ γράψας ταῦτα• καὶ οἴδαμεν ὅτι ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία αὐτοῦ.

houtos estin ho mathētēs ho martyrōn peri toutōn kai grapsas tauta kai oidamen hoti alēthēs estin hē martyria autou

25. Ἔστι δὲ καὶ ἄλλα πολλὰ ὃσα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἅτινα ἐὰν γράφηται καθ’ ἕν, οὐδὲ αὐτὸν οἶμαι τὸν κόσμον χωρῆσαι τὰ γραφόμενα βιβλία. Ἀμήν.

estin de kai alla polla hosa epoiēsen ho iēsous hatina ean grafētai kath hen oude auton oimai ton kosmon chōrēsai ta grafomena biblia amēn

ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

Κεφαλαιο 1

1. Τὸν μὲν πρῶτον λόγον ἐποιησάμην περὶ πάντων, ὦ Θεόφιλε, ὧν ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς ποιεῖν τε καὶ διδάσκειν,

ton men prōton logon epoiēsamēn peri pantōn ō theofile hōn ērksato ho iēsous poiein te kai didaskein

2. ἄχρι ἧς ἡμέρας, ἐντειλάμενος τοῖς ἀποστόλοις διὰ Πνεύματος Ἁγιου οὓς ἐξελέξατο, ἀνελήφθη•

achri hēs hēmeras enteilamenos tois apostolois dia pneumatos hagiou hous ekseleksato anelēfthē

3. οἷς καὶ παρέστησεν ἑαυτὸν ζῶντα μετὰ τὸ παθεῖν αὐτὸν ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις, δι’ ἡμερῶν τεσσαράκοντα ὀπτανόμενος αὐτοῖς, καὶ λέγων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

hois kai parestēsen heauton zōnta meta to pathein auton en pollois tekmēriois di hēmerōn tessarakonta optanomenos autois kai legōn ta peri tēs basileias tou theou

4. καὶ συναλιζόμενος μετ’ αὐτῶν παρήγγειλεν αὐτοῖς ἀπὸ Ἱεροσολύμων μὴ χωρίζεσθαι, ἀλλὰ περιμένειν τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρός, ἣν ἠκούσατέ μου•

kai synalizomenos met autōn parēngeilen autois apo ierosolymōn mē chōrizesthai alla perimenein tēn epangelian tou patros hēn ēkousate mou

5. ὅτι Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι, ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ οὐ μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας.

hoti iōannēs men ebaptisen hydati hymeis de baptisthēsesthe en pneumati hagiō ou meta pollas tautas hēmeras

6. Οἱ μὲν οὖν συνελθόντες ἐπἠρώτων αὐτὸν λέγοντες, Κύριε, εἰ ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ ἀποκαθιστάνεις τὴν βασιλείαν τῷ Ἰσραήλ;

hoi men oun synelthontes epērōtōn auton legontes kyrie ei en tō chronō toutō apokathistaneis tēn basileian tō israēl

7. εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς, Οὐχ ὑμῶν ἐστι γνῶναι χρόνους ἢ καιροὺς οὓς ὁ πατὴρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ

eipen de pros autous ouch hymōn estin gnōnai chronous ē kairous hous ho patēr etheto en tē idia eksousia

8. ἀλλὰ λήψεσθε δύναμιν, ἐπελθόντος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφ’ ὑμᾶς• καὶ ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἔν τε Ἰερουσαλήμ, καὶ ἐν πάσῃ τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ Σαμαρείᾳ, καὶ ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς.

alla lēpsesthe dynamin epelthontos tou hagiou pneumatos ef hymas kai esesthe moi martyres en te ierousalēm kai en pasē tē ioudaia kai samareia kai heōs eschatou tēs gēs

9. καὶ ταῦτα εἰπών, βλεπόντων αὐτῶν ἐπήρθη, καὶ νεφέλη ὑπέλαβεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.

kai tauta eipōn blepontōn autōn epērthē kai nefelē hypelaben auton apo tōn ofthalmōn autōn

10. καὶ ὡς ἀτενίζοντες ἦσαν εἰς τὸν οὐρανόν, πορευομένου αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ ἄνδρες δύο παρειστήκεισαν αὐτοῖς ἐν ἐσθῆτι λευκῇ,

kai hōs atenizontes ēsan eis ton ouranon poreuomenou autou kai idou andres dyo pareistēkeisan autois en esthēti leukē

11. οἳ καὶ εἶπον, Ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε ἐμβλέποντες εἰς τὸν οὐρανόν; οὗτος ὁ Ἰησοῦς, ὁ ἀναληφθεὶς ἀφ’ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανόν, οὕτως ἐλεύσεται ὃν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτὸν πορευόμενον εἰς τὸν οὐρανόν.

hoi kai eipon andres galilaioi ti hestēkate emblepontes eis ton ouranon houtos ho iēsous ho analēftheis af hymōn eis ton ouranon houtōs eleusetai hon tropon etheasasthe auton poreuomenon eis tonouranon

12. Τοτε ὑπέστρεψαν εἰς Ἰερουσαλὴμ ἀπὸ ὄρους τοῦ καλουμένου Ἐλαιῶνος, ὅ ἐστιν ἐγγὺς Ἰερουσαλήμ, σαββάτου ἔχον ὁδόν.

tote hypestrepsan eis ierousalēm apo orous tou kaloumenou elaiōnos ho estin engys ierousalēm sabbatou echon hodon

13. καὶ ὅτε εἰσῆλθον, ἀνέβησαν εἰς τὸ ὑπερῷον οὗ ἦσαν καταμένοντες, ὅ τε Πέτρος καὶ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης καὶ Ἀνδρέας, Φίλιππος καὶ Θωμᾶς, Βαρθολομαῖος καὶ Ματθαῖος, Ἰάκωβος Ἁλφαίου καὶ Σίμων ὁ ζηλωτής, καὶ Ἰούδας Ἰακώβου.

kai hote eisēlthon anebēsan eis to hyperōon hou ēsan katamenontes ho te petros kai iakōbos kai iōannēs kai andreas filippos kai thōmas bartholomaios kai matthaios iakōbos halfaiou kai simōn hozēlōtēs kai ioudas iakōbou

14. οὗτοι πάντες ἦσαν προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει, σὺν γυναιξὶ καὶ Μαρίᾳ τῇ μητρὶ τοῦ Ἰησοῦ, καὶ σὺν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ.

houtoi pantes ēsan proskarterountes homothymadon tē proseuchē kai tē deēsei syn gynaiksin kai maria tē mētri tou iēsou kai syn tois adelfois autou

15. Καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις ἀναστὰς Πέτρος ἐν μέσῳ τῶν μαθητῶν εἶπεν ἦν τε ὄχλος ὀνομάτων ἐπὶ τὸ αὐτὸ ὡς ἑκατὸν εἴκοσιν,

kai en tais hēmerais tautais anastas petros en mesō tōn mathētōn eipen ēn te ochlos onomatōn epi to auto hōs hekaton eikosin

16. Ἄνδρες ἀδελφοί, ἔδει πληρωθῆναι τὴν γραφὴν ταύτην, ἣν προεῖπε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον διὰ στόματος Δαβὶδ περὶ Ἰούδα, τοῦ γενομένου ὁδηγοῦ τοῖς συλλαβοῦσι τὸν Ἰησοῦν

andres adelfoi edei plērōthēnai tēn grafēn tautēn hēn proeipen to pneuma to hagion dia stomatos david peri iouda tou genomenou hodēgou tois syllabousin ton iēsoun

17. ὅτι κατηριθμημένος ἦν σὺν ἡμῖν, καὶ ἔλαχε τὸν κλῆρον τῆς διακονίας ταύτης.

hoti katērithmēmenos ēn syn hēmin kai elachen ton klēron tēs diakonias tautēs

18. οὗτος μὲν οὖν ἐκτήσατο χωρίον ἐκ τοῦ μισθοῦ τῆς ἀδικίας, καὶ πρηνὴς γενόμενος ἐλάκησε μέσος, καὶ ἐξεχύθη πάντα τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ.

houtos men oun ektēsato chōrion ek tou misthou tēs adikias kai prēnēs genomenos elakēsen mesos kai eksechythē panta ta splagchna autou

19. καὶ γνωστὸν ἐγένετο πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν Ἰερουσαλήμ, ὥστε κληθῆναι τὸ χωρίον ἐκεῖνο τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ αὐτῶν Ἁκελδαμά, τοῦτ’ ἔστι Χωρίον αἵματος.

kai gnōston egeneto pasin tois katoikousin ierousalēm hōste klēthēnai to chōrion ekeino tē idia dialektō autōn akeldama tout estin chōrion haimatos

20. γέγραπται γὰρ ἐν βίβλῳ Ψαλμῶν, Γενηθήτω ἡ ἔπαυλις αὐτοῦ ἔρημος, καὶ μὴ ἔστω ὁ κατοικῶν ἐν αὐτῇ• καί, Τὴν ἐπισκοπὴν αὐτοῦ λάβοι ἕτερος.

gegraptai gar en biblō psalmōn genēthētō hē epaulis autou erēmos kai mē estō ho katoikōn en autē kai tēn episkopēn autou laboi heteros

21. δεῖ οὖν τῶν συνελθόντων ἡμῖν ἀνδρῶν ἐν παντὶ χρόνῳ ἐν ᾧ εἰσῆλθε καὶ ἐξῆλθεν ἐφ’ ἡμᾶς ὁ Κύριος Ἰησοῦς,

dei oun tōn synelthontōn hēmin andrōn en panti chronō en hō eisēlthen kai eksēlthen ef hēmas ho kyrios iēsous

22. ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος Ἰωάννου, ἕως τῆς ἡμέρας ἧς ἀνελήφθη ἀφ’ ἡμῶν, μάρτυρα τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ γενέσθαι σὺν ἡμῖν ἕνα τούτων.

arksamenos apo tou baptismatos iōannou heōs tēs hēmeras hēs anelēfthē af hēmōn martyra tēs anastaseōs autou genesthai syn hēmin hena toutōn

23. καὶ ἔστησαν δύο, Ἰωσὴφ τὸν καλούμενον Βαρσαβᾶν, ὃς ἐπεκλήθη Ἰοῦστος, καὶ Ματθίαν.

kai hestēsan dyo iōsēf ton kaloumenon barsaban hos epeklēthē ioustos kai matthian

24. καὶ προσευξάμενοι εἶπον, Σὺ Κύριε, καρδιογνῶστα πάντων, ἀνάδειξον ἐκ τούτων τῶν δύο ὃν ἕνα, ἐξελέξω,

kai proseuksamenoi eipon sy kyrie kardiognōsta pantōn anadeikson ek toutōn tōn dyo hon hena ekseleksō

25. λαβεῖν τὸν κλῆρον τῆς διακονίας ταύτης καὶ ἀποστολῆς, ἐξ ἧς παρέβη Ἰούδας, πορευθῆναι εἰς τὸν τόπον τὸν ἴδιον.

labein ton klēron tēs diakonias tautēs kai apostolēs eks hēs parebē ioudas poreuthēnai eis ton topon ton idion

26. καὶ ἔδωκαν κλήρους αὐτῶν, καὶ ἔπεσεν ὁ κλῆρος ἐπὶ Ματθίαν, καὶ συγκατεψηφίσθη μετὰ τῶν ἕνδεκα ἀποστόλων.

kai edōkan klērous autōn kai epesen ho klēros epi matthian kai sygkatepsēfisthē meta tōn hendeka apostolōn

Κεφαλαιο 2

1. Καὶ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς, ἦσαν ἅπαντες ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό.

kai en tō symplērousthai tēn hēmeran tēs pentēkostēs ēsan hapantes homothymadon epi to auto

2. καὶ ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας, καὶ ἐπλήρωσεν ὅλον τὸν οἶκον οὗ ἦσαν καθήμενοι

kai egeneto afnō ek tou ouranou ēchos hōsper feromenēs pnoēs biaias kai eplērōsen holon ton oikon hou ēsan kathēmenoi

3. καὶ ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός, ἐκάθισέ τε ἐφ’ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν.

kai ōfthēsan autois diamerizomenai glōssai hōsei pyros ekathisen te ef hena hekaston autōn

4. καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου, καὶ ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις, καθὼς τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς ἀποφθέγγεσθαι.

kai eplēsthēsan hapantes pneumatos hagiou kai ērksanto lalein heterais glōssais kathōs to pneuma edidou autois apofthengesthai

5. Ἦσαν δὲ ἐν Ἰερουσαλὴμ κατοικοῦντες Ἰουδαῖοι, ἄνδρες εὐλαβεῖς, ἀπὸ παντὸς ἔθνους τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανόν

ēsan de en ierousalēm katoikountes ioudaioi andres eulabeis apo pantos ethnous tōn hypo ton ouranon

6. γενομένης δὲ τῆς φωνῆς ταύτης, συνῆλθε τὸ πλῆθος καὶ συνεχύθη, ὅτι ἤκουον εἷς ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ λαλούντων αὐτῶν.

genomenēs de tēs fōnēs tautēs synēlthen to plēthos kai synechythē hoti ēkouon heis hekastos tē idia dialektō lalountōn autōn

7. ἐξίσταντο δὲ πάντες καὶ ἐθαύμαζον, λέγοντες πρὸς ἀλλήλους, Οὐκ ἰδοὺ πάντες οὗτοί εἰσιν οἱ λαλοῦντες Γαλιλαῖοι;

eksistanto de pantes kai ethaumazon legontes pros allēlous ouk idou pantes houtoi eisin hoi lalountes galilaioi

8. καὶ πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ ἡμῶν ἐν ᾗ ἐγεννήθημεν;

kai pōs hēmeis akouomen hekastos tē idia dialektō hēmōn en hē egennēthēmen

9. Πάρθοι καὶ Μῆδοι καὶ Ἐλαμῖται, καὶ οἱ κατοικοῦντες τὴν Μεσοποταμίαν, Ἰουδαίαν τε καὶ Καππαδοκίαν, Πόντον καὶ τὴν Ἀσίαν,

parthoi kai mēdoi kai elamitai kai hoi katoikountes tēn mesopotamian ioudaian te kai kappadokian ponton kai tēn asian

10. Φρυγίαν τε καὶ Παμφυλίαν, Αἴγυπτον καὶ τὰ μέρη τῆς Λιβύης τῆς κατὰ Κυρήνην, καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες Ῥωμαῖοι, Ἰουδαῖοί τε καὶ προσήλυτοι,

frygian te kai pamfylian aigypton kai ta merē tēs libyēs tēs kata kyrēnēn kai hoi epidēmountes rōmaioi ioudaioi te kai prosēlytoi

11. Κρῆτες καὶ Ἄραβες ἀκούομεν λαλούντων αὐτῶν ταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τὰ μεγαλεῖα τοῦ θεοῦ

krētes kai arabes akouomen lalountōn autōn tais hēmeterais glōssais ta megaleia tou theou

12. ἐξίσταντο δὲ πάντες καὶ διηπόρουν, ἄλλος πρὸς ἄλλον λέγοντες, Τί ἄν θέλοι τοῦτο εἶναι;

eksistanto de pantes kai diēporoun allos pros allon legontes ti an theloi touto einai

13. ἕτεροι δὲ χλευάζοντες ἔλεγον ὅτι Γλεύκους μεμεστωμένοι εἰσί.

heteroi de chleuazontes elegon hoti gleukous memestōmenoi eisin

14. Σταθεὶς δὲ Πέτρος σὺν τοῖς ἕνδεκα, ἐπῆρε τὴν φωνὴν αὐτοῦ, καὶ ἀπεφθέγξατο αὐτοῖς, Ἄνδρες Ἰουδαῖοι, καὶ οἱ κατοικοῦντες Ἰερουσαλὴμ ἅπαντες, τοῦτο ὑμῖν γνωστὸν ἔστω, καὶ ἐνωτίσασθε τὰ ῥήματά μου

statheis de petros syn tois hendeka epēren tēn fōnēn autou kai apefthegksato autois andres ioudaioi kai hoi katoikountes ierousalēm hapantes touto hymin gnōston estō kai enōtisasthe ta rēmata mou

15. οὐ γάρ, ὡς ὑμεῖς ὑπολαμβάνετε, οὗτοι μεθύουσιν• ἔστι γὰρ ὥρα τρίτη τῆς ἡμέρας•

ou gar hōs hymeis hypolambanete houtoi methyousin estin gar hōra tritē tēs hēmeras

16. ἀλλὰ τοῦτό ἐστι τὸ εἰρημένον διὰ τοῦ προφήτου Ἰωήλ,

alla touto estin to eirēmenon dia tou profētou iōēl

17. Καὶ ἔσται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις, λέγει ὁ Θεός, ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα• καὶ προφητεύσουσιν οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμῶν, καὶ οἱ νεανίσκοι ὑμῶν ὁράσεις ὄψονται, καὶ οἱ πρεσβύτεροι ὑμῶν ἐνύπνια ἐνυπνιασθήσονται•

kai estai en tais eschatais hēmerais legei ho theos ekcheō apo tou pneumatos mou epi pasan sarka kai profēteusousin hoi hyioi hymōn kai hai thygateres hymōn kai hoi neaniskoi hymōnhoraseis opsontai kai hoi presbyteroi hymōn enypnia enypniasthēsontai

18. καί γε ἐπὶ τοὺς δούλους μου καὶ ἐπὶ τὰς δούλας μου ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου, καὶ προφητεύσουσι.

kai ge epi tous doulous mou kai epi tas doulas mou en tais hēmerais ekeinais ekcheō apo tou pneumatos mou kai profēteusousin

19. καὶ δώσω τέρατα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω, καὶ σημεῖα ἐπὶ τῆς γῆς κάτω, αἷμα καὶ πῦρ καὶ ἀτμίδα καπνοῦ•

kai dōsō terata en tō ouranō anō kai sēmeia epi tēs gēs katō haima kai pyr kai atmida kapnou

20. ὁ ἥλιος μεταστραφήσεται εἰς σκότος, καὶ ἡ σελήνη εἰς αἷμα, πρὶν ἡ ἐλθεῖν τὴν ἡμέραν Κυρίου τὴν μεγάλην καὶ ἐπιφανῆ•

ho hēlios metastrafēsetai eis skotos kai hē selēnē eis haima prin hē elthein tēn hēmeran kyriou tēn megalēn kai epifanē

21. καὶ ἔσται, πᾶς ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσεται.

kai estai pas hos an epikalesētai to onoma kyriou sōthēsetai

22. ἄνδρες Ἰσραηλῖται, ἀκούσατε τοὺς λόγους τούτους• Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον, ἄνδρα ἀπὸ τοῦ Θεοῦ ἀποδεδειγμένον εἰς ὑμᾶς δυνάμεσι καὶ τέρασι καὶ σημείοις, οἷς ἐποίησε δι’ αὐτοῦ ὁ Θεὸς ἐν μέσῳ ὑμῶν, καθὼς καὶ αὐτοὶ οἴδατε,

andres israēlitai akousate tous logous toutous iēsoun ton nazōraion andra apo tou theou apodedeigmenon eis hymas dynamesin kai terasin kai sēmeiois hois epoiēsen di autou ho theos en mesō hymōnkathōs kai autoi oidate

23. τοῦτον τῇ ὡρισμένῃ βουλῇ καὶ προγνώσει τοῦ Θεοῦ ἔκδοτον λαβόντες, διὰ χειρῶν ἀνόμων προσπήξαντες ἀνείλετε•

touton tē hōrismenē boulē kai prognōsei tou theou ekdoton labontes dia cheirōn anomōn prospēksantes aneilete

24. ὃν ὁ Θεὸς ἀνέστησε, λύσας τὰς ὠδῖνας τοῦ θανάτου, καθότι οὐκ ἦν δυνατὸν κρατεῖσθαι αὐτὸν ὑπ’ αὐτοῦ

hon ho theos anestēsen lysas tas ōdinas tou thanatou kathoti ouk ēn dynaton krateisthai auton hyp autou

25. Δαβὶδ γὰρ λέγει εἰς αὐτόν, Προωρώμην τὸν Κύριον ἐνώπιόν μου διὰ παντός• ὅτι ἐκ δεξιῶν μού ἐστίν, ἵνα μὴ σαλευθῶ•

david gar legei eis auton proōrōmēn ton kyrion enōpion mou dia pantos hoti ek deksiōn mou estin hina mē saleuthō

26. διὰ τοῦτο εὐφράνθη ἡ καρδία μου, καὶ ἠγαλλιάσατο ἡ γλῶσσά μου• ἔτι δὲ καὶ ἡ σάρξ μου κατασκηνώσει ἐπ’ ἐλπίδι•

dia touto eufranthē hē kardia mou kai ēgalliasato hē glōssa mou eti de kai hē sarks mou kataskēnōsei ep elpidi

27. ὅτι οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς ᾅδου, οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν.

hoti ouk egkataleipseis tēn psychēn mou eis hadou oude dōseis ton hosion sou idein diafthoran

28. ἐγνώρισάς μοι ὁδοὺς ζωῆς• πληρώσεις με εὐφροσύνης μετὰ τοῦ προσώπου σου.

egnōrisas moi hodous zōēs plērōseis me eufrosynēs meta tou prosōpou sou

29. ἄνδρες ἀδελφοί, ἐξὸν εἰπεῖν μετὰ παρρησίας πρὸς ὑμᾶς περὶ τοῦ πατριάρχου Δαβίδ, ὅτι καὶ ἐτελεύτησε καὶ ἐτάφη, καὶ τὸ μνῆμα αὐτοῦ ἔστιν ἐν ἡμῖν ἄχρι τῆς ἡμέρας ταύτης.

andres adelfoi ekson eipein meta parrēsias pros hymas peri tou patriarchou david hoti kai eteleutēsen kai etafē kai to mnēma autou estin en hēmin achri tēs hēmeras tautēs

30. προφήτης οὖν ὑπάρχων, καὶ εἰδὼς ὅτι ὅρκῳ ὤμοσεν αὐτῷ ὁ Θεός, ἐκ καρποῦ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ τὸ κατὰ σάρκα ἀναστήσειν τὸν Χριστόν, καθίσαι ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ,

profētēs oun hyparchōn kai eidōs hoti horkō ōmosen autō ho theos ek karpou tēs osfyos autou to kata sarka anastēsein ton christon kathisai epi tou thronou autou

31. προϊδὼν ἐλάλησε περὶ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, ὅτι οὐ κατελείφθη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ εἰς ᾅδου, οὐδὲ ἡ σὰρξ αὐτοῦ εἶδε διαφθοράν.

proidōn elalēsen peri tēs anastaseōs tou christou hoti hou kateleifthē hē psychē autou eis hadou oude hē sarks autou eiden diafthoran

32. τοῦτον τὸν Ἰησοῦν ἀνέστησεν ὁ Θεός, οὗ πάντες ἡμεῖς ἐσμεν μάρτυρες.

touton ton iēsoun anestēsen ho theos hou pantes hēmeis esmen martyres

33. τῇ δεξιᾷ οὖν τοῦ Θεοῦ ὑψωθείς, τήν τε ἐπαγγελίαν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος λαβὼν παρὰ τοῦ πατρός, ἐξέχεε τοῦτο ὃ νῦν ὑμεῖς βλέπετε καὶ ἀκούετε.

tē deksia oun tou theou hypsōtheis tēn te epangelian tou hagiou pneumatos labōn para tou patros eksecheen touto ho nyn hymeis blepete kai akouete

34. οὐ γὰρ Δαβὶδ ἀνέβη εἰς τοὺς οὐρανούς, λέγει δὲ αὐτός, Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου, Κάθου ἐκ δεξιῶν μου,

ou gar david anebē eis tous ouranous legei de autos eipen ho kyrios tō kyriō mou kathou ek deksiōn mou

35. ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου.

heōs an thō tous echthrous sou hypopodion tōn podōn sou

36. ἀσφαλῶς οὖν γινωσκέτω πᾶς οἶκος Ἰσραήλ, ὅτι καὶ Κύριον καὶ Χριστὸν αὐτὸν ὁ Θεὸς ἐποίησε, τοῦτον τὸν Ἰησοῦν ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε.

asfalōs oun ginōsketō pas oikos israēl hoti kai kyrion kai christon auton ho theos epoiēsen touton ton iēsoun hon hymeis estaurōsate

37. Ἀκούσαντες δὲ κατενύγησαν τῇ καρδίᾳ, εἶπόν τε πρὸς τὸν Πέτρον καὶ τοὺς λοιποὺς ἀποστόλους, Τί ποιήσομεν, ἄνδρες ἀδελφοί;

akousantes de katenygēsan tē kardia eipon te pros ton petron kai tous loipous apostolous ti poiēsomen andres adelfoi

38. Πέτρος δὲ ἔφη πρὸς αὐτούς, Μετανοήσατε, καὶ βαπτισθήτω ἕκαστος ὑμῶν ἐπὶ τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, καὶ λήψεσθε τὴν δωρεὰν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

petros de efē pros autous metanoēsate kai baptisthētō hekastos hymōn epi tō onomati iēsou christou eis afesin hamartiōn kai lēpsesthe tēn dōrean tou hagiou pneumatos

39. ὑμῖν γάρ ἐστιν ἡ ἐπαγγελία, καὶ τοῖς τέκνοις ὑμῶν, καὶ πᾶσι τοῖς εἰς μακράν, ὅσους ἂν προσκαλέσηται Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν.

hymin gar estin hē epangelia kai tois teknois hymōn kai pasin tois eis makran hosous an proskalesētai kyrios ho theos hēmōn

40. ἑτέροις τε λόγοις πλείοσι διεμαρτύρετο καὶ παρεκάλει λέγων, Σώθητε ἀπὸ τῆς γενεᾶς τῆς σκολιᾶς ταύτης.

heterois te logois pleiosin diemartyreto kai parekalei legōn sōthēte apo tēs geneas tēs skolias tautēs

41. οἱ μὲν οὖν ἀσμένως ἀποδεξάμενοι τὸν λόγον αὐτοῦ ἐβαπτίσθησαν• καὶ προσετέθησαν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ψυχαὶ ὡσεὶ τρισχίλιαι.

hoi men oun asmenōs apodeksamenoi ton logon autou ebaptisthēsan kai prosetethēsan tē hēmera ekeinē psychai hōsei trischiliai

42. ἦσαν δὲ προσκαρτεροῦντες τῇ διδαχῇ τῶν ἀποστόλων καὶ τῇ κοινωνίᾳ, καὶ τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου καὶ ταῖς προσευχαῖς.

ēsan de proskarterountes tē didachē tōn apostolōn kai tē koinōnia kai tē klasei tou artou kai tais proseuchais

43. Ἐγένετο δὲ πάσῃ ψυχῇ φόβος, πολλά τε τέρατα καὶ σημεῖα διὰ τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο.

egeneto de pasē psychē fobos polla te terata kai sēmeia dia tōn apostolōn egineto

44. πάντες δὲ οἱ πιστεύοντες ἦσαν ἐπὶ τὸ αὐτό, καὶ εἶχον ἅπαντα κοινά,

pantes de hoi pisteuontes ēsan epi to auto kai eichon hapanta koina

45. καὶ τὰ κτήματα καὶ τὰς ὑπάρξεις ἐπίπρασκον, καὶ διεμέριζον αὐτὰ πᾶσι, καθότι ἄν τις χρείαν εἶχε.

kai ta ktēmata kai tas hyparkseis epipraskon kai diemerizon auta pasin kathoti an tis chreian eichen

46. καθ’ ἡμέραν τε προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν ἐν τῷ ἱερῷ, κλῶντές τε κατ’ οἶκον ἄρτον, μετελάμβανον τροφῆς ἐν ἀγαλλιάσει καὶ ἀφελότητι καρδίας,

kath hēmeran te proskarterountes homothymadon en tō hierō klōntes te kat oikon arton metelambanon trofēs en agalliasei kai afelotēti kardias

47. αἰνοῦντες τὸν Θεόν, καὶ ἔχοντες χάριν πρὸς ὅλον τὸν λαόν. ὁ δὲ Κύριος προσετίθει τοὺς σωζομένους καθ’ ἡμέραν τῇ ἐκκλησίᾳ.

ainountes ton theon kai echontes charin pros holon ton laon ho de kyrios prosetithei tous sōzomenous kath hēmeran tē ekklēsia epi to auto

Κεφαλαιο 3

1. Ἐπὶ τὸ αὐτὸ δὲ Πέτρος καὶ Ἰωάννης ἀνέβαινον εἰς τὸ ἱερὸν ἐπὶ τὴν ὥραν τῆς προσευχῆς τὴν ἐννάτην

de petros kai iōannēs anebainon eis to hieron epi tēn hōran tēs proseuchēs tēn ennatēn

2. καί τις ἀνὴρ χωλὸς ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ ὑπάρχων ἐβαστάζετο• ὃν ἐτίθουν καθ’ ἡμέραν πρὸς τὴν θύραν τοῦ ἱεροῦ τὴν λεγομένην Ὡραίαν, τοῦ αἰτεῖν ἐλεημοσύνην παρὰ τῶν εἰσπορευομένων εἰς τὸ ἱερόν.

kai tis anēr chōlos ek koilias mētros autou hyparchōn ebastazeto hon etithoun kath hēmeran pros tēn thyran tou hierou tēn legomenēn hōraian tou aitein eleēmosynēn para tōn eisporeuomenōn eis tohieron

3. ὃς ἰδὼν Πέτρον καὶ Ἰωάννην μέλλοντας εἰσιέναι εἰς τὸ ἱερόν, ἠρώτα ἐλεημοσύνην

hos idōn petron kai iōannēn mellontas eisienai eis to hieron ērōta eleēmosynēn

4. ἀτενίσας δὲ Πέτρος εἰς αὐτὸν σὺν τῷ Ἰωάννῃ, εἶπε, Βλέψον εἰς ἡμᾶς.

atenisas de petros eis auton syn tō iōannē eipen blepson eis hēmas

5. ὁ δὲ ἐπεῖχεν αὐτοῖς, προσδοκῶν τι παρ’ αὐτῶν λαβεῖν.

ho de epeichen autois prosdokōn ti par autōn labein

6. εἶπε δὲ Πέτρος, Ἀργύριον καὶ χρυσίον οὐχ ὑπάρχει μοι• ὃ δὲ ἔχω, τοῦτό σοι δίδωμι. ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Ναζωραίου, ἔγειραι καὶ περιπάτει.

eipen de petros argyrion kai chrysion ouch hyparchei moi ho de echō touto soi didōmi en tō onomati iēsou christou tou nazōraiou egeirai kai peripatei

7. καὶ πιάσας αὐτὸν τῆς δεξιᾶς χειρὸς ἤγειρε• παραχρῆμα δὲ ἐστερεώθησαν αὐτοῦ αἱ βάσεις καὶ τὰ σφυρά

kai piasas auton tēs deksias cheiros ēgeiren parachrēma de estereōthēsan autou hai baseis kai ta sfyra

8. καὶ ἐξαλλόμενος ἔστη καὶ περιεπάτει, καὶ εἰσῆλθε σὺν αὐτοῖς εἰς τὸ ἱερόν, περιπατῶν καὶ ἁλλόμενος καὶ αἰνῶν τὸν Θεόν.

kai eksallomenos hestē kai periepatei kai eisēlthen syn autois eis to hieron peripatōn kai hallomenos kai ainōn ton theon

9. καὶ εἶδεν αὐτὸν πᾶς ὁ λαὸς περιπατοῦντα καὶ αἰνοῦντα τὸν Θεόν•

kai eiden auton pas ho laos peripatounta kai ainounta ton theon

10. ἐπεγίνωσκόν τε αὐτὸν ὅτι οὗτος ἦν ὁ πρὸς τὴν ἐλεημοσύνην καθήμενος ἐπὶ τῇ Ὡραίᾳ πύλῃ τοῦ ἱεροῦ• καὶ ἐπλήσθησαν θάμβους καὶ ἐκστάσεως ἐπὶ τῷ συμβεβηκότι αὐτῷ.

epeginōskon te auton hoti houtos ēn ho pros tēn eleēmosynēn kathēmenos epi tē hōraia pylē tou hierou kai eplēsthēsan thambous kai ekstaseōs epi tō symbebēkoti autō

11. Κρατοῦντος δὲ τοῦ ἰαθἐντος χωλοῦ τὸν Πέτρον καὶ Ἰωάννην, συνέδραμε πρὸς αὐτοὺς πᾶς ὁ λαὸς ἐπὶ τῇ στοᾷ τῇ καλουμένῃ Σολομῶντος, ἔκθαμβοι.

kratountos de tou iathentos chōlou ton petron kai iōannēn synedramen pros autous pas ho laos epi tē stoa tē kaloumenē solomōntos ekthamboi

12. ἰδὼν δὲ Πέτρος ἀπεκρίνατο πρὸς τὸν λαόν, Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, τί θαυμάζετε ἐπὶ τούτῳ, ἢ ἡμῖν τί ἀτενίζετε, ὡς ἰδίᾳ δυνάμει ἢ εὐσεβείᾳ πεποιηκόσι τοῦ περιπατεῖν αὐτόν;

idōn de petros apekrinato pros ton laon andres israēlitai ti thaumazete epi toutō ē hēmin ti atenizete hōs idia dynamei ē eusebeia pepoiēkosin tou peripatein auton

13. ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, ἐδόξασε τὸν παῖδα αὐτοῦ Ἰησοῦν• ὃν ὑμεῖς παρεδώκατε, καὶ ἠρνήσασθε αὐτὸν κατὰ πρόσωπον Πιλάτου, κρίναντος ἐκείνου ἀπολύειν.

ho theos abraam kai isaak kai iakōb ho theos tōn paterōn hēmōn edoksasen ton paida autou iēsoun hon hymeis paredōkate kai ērnēsasthe auton kata prosōpon pilatou krinantos ekeinou apolyein

14. ὑμεῖς δὲ τὸν ἅγιον καὶ δίκαιον ἠρνήσασθε, καὶ ᾐτήσασθε ἄνδρα φονέα χαρισθῆναι ὑμῖν,

hymeis de ton hagion kai dikaion ērnēsasthe kai ētēsasthe andra fonea charisthēnai hymin

15. τὸν δὲ ἀρχηγὸν τῆς ζωῆς ἀπεκτείνατε• ὃν ὁ Θεὸς ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν, οὗ ἡμεῖς μάρτυρές ἐσμεν.

ton de archēgon tēs zōēs apekteinate hon ho theos ēgeiren ek nekrōn hou hēmeis martyres esmen

16. καὶ ἐπὶ τῇ πίστει τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, τοῦτον ὃν θεωρεῖτε καὶ οἴδατε ἐστερέωσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ• καὶ ἡ πίστις ἡ δι’ αὐτοῦ ἔδωκεν αὐτῷ τὴν ὁλοκληρίαν ταύτην ἀπέναντι πάντων ὑμῶν.

kai epi tē pistei tou onomatos autou touton hon theōreite kai oidate estereōsen to onoma autou kai hē pistis hē di autou edōken autō tēn holoklērian tautēn apenanti pantōn hymōn

17. καὶ νῦν, ἀδελφοί, οἶδα ὅτι κατὰ ἄγνοιαν ἐπράξατε, ὥσπερ καὶ οἱ ἄρχοντες ὑμῶν.

kai nyn adelfoi oida hoti kata agnoian epraksate hōsper kai hoi archontes hymōn

18. ὁ δὲ Θεὸς ἃ προκατήγγειλε διὰ στόματος πάντων τῶν προφητῶν αὐτοῦ, παθεῖν τὸν Χριστόν, ἐπλήρωσεν οὕτω.

ho de theos ha prokatēngeilen dia stomatos pantōn tōn profētōn autou pathein ton christon eplērōsen houtōs

19. μετανοήσατε οὖν καὶ ἐπιστρέψατε, εἰς τὸ ἐξαλειφθῆναι ὑμῶν τὰς ἁμαρτίας, ὅπως ἄν ἔλθωσι καιροὶ ἀναψύξεως ἀπὸ προσώπου τοῦ Κυρίου,

metanoēsate oun kai epistrepsate eis to eksaleifthēnai hymōn tas hamartias hopōs an elthōsin kairoi anapsykseōs apo prosōpou tou kyriou

20. καὶ ἀποστείλῃ τὸν προκεκηρυγμένον ὑμῖν Ἰησοῦν Χριστόν•

kai aposteilē ton prokekērygmenon hymin iēsoun christon

21. ὃν δεῖ οὐρανὸν μὲν δέξασθαι ἄχρι χρόνων ἀποκαταστάσεως πάντων, ὧν ἐλάλησεν ὁ Θεὸς διὰ στόματος πάντων ἁγίων αὐτοῦ προφητῶν ἀπ’ αἰῶνος.

hon dei ouranon men deksasthai achri chronōn apokatastaseōs pantōn hōn elalēsen ho theos dia stomatos pantōn hagiōn autou profētōn ap aiōnos

22. Μωσῆς μὲν γὰρ πρὸς τούς πατέρας εἶπεν ὅτι Προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν ὡς ἐμέ• αὐτοῦ ἀκούσεσθε κατὰ πάντα ὅσα ἂν λαλήσῃ πρὸς ὑμᾶς.

mōsēs men gar pros tous pateras eipen hoti profētēn hymin anastēsei kyrios ho theos hymōn ek tōn adelfōn hymōn hōs eme autou akousesthe kata panta hosa an lalēsē pros hymas

23. ἔσται δέ, πᾶσα ψυχή, ἥτις ἂν μὴ ἀκούσῃ τοῦ προφήτου ἐκείνου, ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ.

estai de pasa psychē hētis an mē akousē tou profētou ekeinou eksolothreuthēsetai ek tou laou

24. καὶ πάντες δὲ οἱ προφῆται ἀπὸ Σαμουὴλ καὶ τῶν καθεξῆς, ὅσοι ἐλάλησαν, καὶ προκατήγγειλαν τὰς ἡμέρας ταύτας.

kai pantes de hoi profētai apo samouēl kai tōn katheksēs hosoi elalēsan kai prokatēngeilan tas hēmeras tautas

25. ὑμεῖς ἐστε υἱοὶ τῶν προφητῶν, καὶ τῆς διαθήκης ἧς διέθετο ὁ Θεὸς πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν, λέγων πρὸς Ἀβραάμ, Καὶ τῷ σπέρματί σου ἐνευλογηθήσονται πᾶσαι αἱ πατριαὶ τῆς γῆς.

hymeis este hyioi tōn profētōn kai tēs diathēkēs hēs dietheto ho theos pros tous pateras hēmōn legōn pros abraam kai tō spermati sou eneulogēthēsontai pasai hai patriai tēs gēs

26. ὑμῖν πρῶτον ὁ Θεός, ἀναστήσας τὸν παῖδα αὐτοῦ Ἰησοῦν, ἀπέστειλεν αὐτὸν εὐλογοῦντα ὑμᾶς, ἐν τῷ ἀποστρέφειν ἕκαστον ἀπὸ τῶν πονηριῶν ὑμῶν.

hymin prōton ho theos anastēsas ton paida autou iēsoun apesteilen auton eulogounta hymas en tō apostrefein hekaston apo tōn ponēriōn hymōn

Κεφαλαιο 4

1. Λαλούντων δὲ αὐτῶν πρὸς τὸν λαόν, ἐπέστησαν αὐτοῖς οἱ ἱερεῖς καὶ ὁ στρατηγὸς τοῦ ἱεροῦ καὶ οἱ Σαδδουκαῖοι,

lalountōn de autōn pros ton laon epestēsan autois hoi hiereis kai ho stratēgos tou hierou kai hoi saddoukaioi

2. διαπονούμενοι διὰ τὸ διδάσκειν αὐτοὺς τὸν λαόν, καὶ καταγγέλλειν ἐν τῷ Ἰησοῦ τὴν ἀνάστασιν τὴν ἐκ νεκρῶν

diaponoumenoi dia to didaskein autous ton laon kai katangellein en tō iēsou tēn anastasin tēn ek nekrōn

3. καὶ ἐπέβαλον αὐτοῖς τὰς χεῖρας, καὶ ἔθεντο εἰς τήρησιν εἰς τὴν αὔριον• ἦν γὰρ ἑσπέρα ἤδη.

kai epebalon autois tas cheiras kai ethento eis tērēsin eis tēn aurion ēn gar hespera ēdē

4. πολλοὶ δὲ τῶν ἀκουσάντων τὸν λόγον ἐπίστευσαν• καὶ ἐγενήθη ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνδρῶν ὡσεὶ χιλιάδες πέντε.

polloi de tōn akousantōn ton logon episteusan kai egenēthē ho arithmos tōn andrōn hōsei chiliades pente

5. Ἐγένετο δὲ ἐπὶ τὴν αὔριον συναχθῆναι αὐτῶν τοὺς ἄρχοντας καὶ πρεσβυτέρους καὶ γραμματεῖς

egeneto de epi tēn aurion synachthēnai autōn tous archontas kai presbyterous kai grammateis eis ierousalēm

6. εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ Ἄνναν τὸν ἀρχιερέα, καὶ Καϊάφαν, καὶ Ἰωάννην, καὶ Ἀλέξανδρον, καὶ ὅσοι ἦσαν ἐκ γένους ἀρχιερατικοῦ

kai hannan ton archierea kai kaiafan kai iōannēn kai aleksandron kai hosoi ēsan ek genous archieratikou

7. καὶ στήσαντες αὐτοὺς ἐν τῷ μέσῳ, ἐπυνθάνοντο, Ἐν ποίᾳ δυνάμει ἢ ἐν ποίῳ ὀνόματι ἐποιήσατε τοῦτο ὑμεῖς;

kai stēsantes autous en tō mesō epynthanonto en poia dynamei ē en poiō onomati epoiēsate touto hymeis

8. τότε Πέτρος πλησθεὶς Πνεύματος Ἁγίου εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἄρχοντες τοῦ λαοῦ καὶ πρεσβύτεροι τοῦ Ἰσραήλ,

tote petros plēstheis pneumatos hagiou eipen pros autous archontes tou laou kai presbyteroi tou israēl

9. εἰ ἡμεῖς σήμερον ἀνακρινόμεθα ἐπὶ εὐεργεσίᾳ ἀνθρώπου ἀσθενοῦς, ἐν τίνι οὗτος σέσωσται•

ei hēmeis sēmeron anakrinometha epi euergesia anthrōpou asthenous en tini houtos sesōstai

10. γνωστὸν ἔστω πᾶσιν ὑμῖν καὶ παντὶ τῷ λαῷ Ἰσραήλ, ὅτι ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Ναζωραίου, ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε, ὃν ὁ Θεὸς ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν, ἐν τούτῳ οὗτος παρέστηκεν ἐνώπιον ὑμῶν ὑγιής.

gnōston estō pasin hymin kai panti tō laō israēl hoti en tō onomati iēsou christou tou nazōraiou hon hymeis estaurōsate hon ho theos ēgeiren ek nekrōn en toutō houtos parestēkenenōpion hymōn hygiēs

11. οὗτός ἐστιν ὁ λίθος ὁ ἐξουθενηθεὶς ὑφ’ ὑμῶν τῶν οἰκοδομούντων, ὁ γενόμενος εἰς κεφαλὴν γωνίας.

houtos estin ho lithos ho eksouthenētheis hyf hymōn tōn oikodomountōn ho genomenos eis kefalēn gōnias

12. καὶ οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ σωτηρία• οὔτε γὰρ ὄνομά ἐστιν ἕτερον ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τὸ δεδομένον ἐν ἀνθρώποις, ἐν ᾧ δεῖ σωθῆναι ἡμᾶς.

kai ouk estin en allō oudeni hē sōtēria oute gar onoma estin heteron hypo ton ouranon to dedomenon en anthrōpois en hō dei sōthēnai hēmas

13. Θεωροῦντες δὲ τὴν τοῦ Πέτρου παρρησίαν καὶ Ἰωάννου, καὶ καταλαβόμενοι ὅτι ἄνθρωποι ἀγράμματοί εἰσι καὶ ἰδιῶται, ἐθαύμαζον, ἐπεγίνωσκόν τε αὐτοὺς ὅτι σὺν τῷ Ἰησοῦ ἦσαν

theōrountes de tēn tou petrou parrēsian kai iōannou kai katalabomenoi hoti anthrōpoi agrammatoi eisin kai idiōtai ethaumazon epeginōskon te autous hoti syn tō iēsou ēsan

14. τὸν δὲ ἄνθρωπον βλέποντες σὺν αὐτοῖς ἑστῶτα τὸν τεθεραπευμένον, οὐδὲν εἶχον ἀντειπεῖν.

ton de anthrōpon blepontes syn autois hestōta ton tetherapeumenon ouden eichon anteipein

15. κελεύσαντες δὲ αὐτοὺς ἔξω τοῦ συνεδρίου ἀπελθεῖν, συνέβαλον πρὸς ἀλλήλους,

keleusantes de autous eksō tou synedriou apelthein synebalon pros allēlous

16. λέγοντες, Τί ποιήσομεν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις; ὅτι μὲν γὰρ γνωστὸν σημεῖον γέγονε δι’ αὐτῶν, πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν Ἰερουσαλὴμ φανερόν, καὶ οὐ δυνάμεθα ἀρνήσασθαι

legontes ti poiēsomen tois anthrōpois toutois hoti men gar gnōston sēmeion gegonen di autōn pasin tois katoikousin ierousalēm faneron kai ou dynametha arnēsasthai

17. ἀλλ’ ἵνα μὴ ἐπὶ πλεῖον διανεμηθῇ εἰς τὸν λαόν, ἀπειλῇ ἀπειλησώμεθα αὐτοῖς μηκέτι λαλεῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τούτῳ μηδενὶ ἀνθρώπων.

all hina mē epi pleion dianemēthē eis ton laon apeilē apeilēsōmetha autois mēketi lalein epi tō onomati toutō mēdeni anthrōpōn

18. καὶ καλέσαντες αὐτούς, παρήγγειλαν αὐτοῖς τὸ καθόλου μὴ φθέγγεσθαι μηδὲ διδάσκειν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ.

kai kalesantes autous parēngeilan autois to katholou mē fthengesthai mēde didaskein epi tō onomati tou iēsou

19. ὁ δὲ Πέτρος καὶ Ἰωάννης ἀποκριθέντες πρὸς αὐτοὺς εἶπον, Εἰ δίκαιόν ἐστιν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὑμῶν ἀκούειν μᾶλλον ἢ τοῦ Θεοῦ, κρίνατε.

ho de petros kai iōannēs apokrithentes pros autous eipon ei dikaion estin enōpion tou theou hymōn akouein mallon ē tou theou krinate

20. οὐ δυνάμεθα γὰρ ἡμεῖς, ἃ εἴδομεν καὶ ἠκούσαμεν, μὴ λαλεῖν.

ou dynametha gar hēmeis ha eidomen kai ēkousamen mē lalein

21. οἱ δὲ προσαπειλησάμενοι ἀπέλυσαν αὐτούς, μηδὲν εὑρίσκοντες τὸ πῶς κολάσωνται αὐτούς, διὰ τὸν λαόν, ὅτι πάντες ἐδόξαζον τὸν Θεὸν ἐπὶ τῷ γεγονότι.

hoi de prosapeilēsamenoi apelysan autous mēden heuriskontes to pōs kolasōntai autous dia ton laon hoti pantes edoksazon ton theon epi tō gegonoti

22. ἐτῶν γὰρ ἦν πλειόνων τεσσαράκοντα ὁ ἄνθρωπος ἐφ’ ὃν ἐγεγόνει τὸ σημεῖον τοῦτο τῆς ἰάσεως.

etōn gar ēn pleionōn tessarakonta ho anthrōpos ef hon egegonei to sēmeion touto tēs iaseōs

23. Ἀπολυθέντες δὲ ἦλθον πρὸς τοὺς ἰδίους, καὶ ἀπήγγειλαν ὅσα πρὸς αὐτοὺς οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι εἶπον.

apolythentes de ēlthon pros tous idious kai apēngeilan hosa pros autous hoi archiereis kai hoi presbyteroi eipon

24. οἱ δὲ ἀκούσαντες ὁμοθυμαδὸν ἦραν φωνὴν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ εἶπον, Δέσποτα, σὺ ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς•

hoi de akousantes homothymadon ēran fōnēn pros ton theon kai eipon despota sy ho theos ho poiēsas ton ouranon kai tēn gēn kai tēn thalassan kai panta ta en autois

25. ὁ διὰ στόματος Δαβὶδ τοῦ παιδός σου εἰπών, Ἱνατί ἐφρύαξαν ἔθνη, καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν κενά

ho dia stomatos david tou paidos sou eipōn hina ti efryaksan ethnē kai laoi emeletēsan kena

26. παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τοῦ Κυρίου, καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ•

parestēsan hoi basileis tēs gēs kai hoi archontes synēchthēsan epi to auto kata tou kyriou kai kata tou christou autou

27. συνήχθησαν γὰρ ἐπ’ ἀληθείας ἐπὶ τὸν ἅγιον παῖδά σου Ἰησοῦν, ὃν ἔχρισας, Ἡρῴδης τε καὶ Πόντιος Πιλάτος, σὺν ἔθνεσι καὶ λαοῖς Ἰσραήλ,

synēchthēsan gar ep alētheias epi ton hagion paida sou iēsoun hon echrisas hērōdēs te kai pontios pilatos syn ethnesin kai laois israēl

28. ποιῆσαι ὅσα ἡ χείρ σου καὶ ἡ βουλή σου προώρισε γενέσθαι.

poiēsai hosa hē cheir sou kai hē boulē sou proōrisen genesthai

29. καὶ τὰ νῦν, Κύριε, ἔπιδε ἐπὶ τὰς ἀπειλὰς αὐτῶν, καὶ δὸς τοῖς δούλοις σου μετὰ παρρησίας πάσης λαλεῖν τὸν λόγον σου,

kai ta nyn kyrie epide epi tas apeilas autōn kai dos tois doulois sou meta parrēsias pasēs lalein ton logon sou

30. ἐν τῷ τὴν χεῖρά σου ἐκτείνειν σε εἰς ἴασιν, καὶ σημεῖα καὶ τέρατα γίνεσθαι διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ ἁγίου παιδός σου Ἰησοῦ.

en tō tēn cheira sou ekteinein se eis iasin kai sēmeia kai terata ginesthai dia tou onomatos tou hagiou paidos sou iēsou

31. καὶ δεηθέντων αὐτῶν ἐσαλεύθη ὁ τόπος ἐν ᾧ ἦσαν συνηγμένοι, καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου, καὶ ἐλάλουν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ μετὰ παρρησίας.

kai deēthentōn autōn esaleuthē ho topos en hō ēsan synēgmenoi kai eplēsthēsan hapantes pneumatos hagiou kai elaloun ton logon tou theou meta parrēsias

32. Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία• καὶ οὐδ’ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ’ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά.

tou de plēthous tōn pisteusantōn ēn hē kardia kai hē psychē mia kai oud heis ti tōn hyparchontōn autō elegen idion einai all ēn autois hapanta koina

33. καὶ μεγάλῃ δυνάμει ἀπεδίδουν τὸ μαρτύριον οἱ ἀπόστολοι τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, χάρις τε μεγάλη ἦν ἐπὶ πάντας αὐτούς.

kai megalē dynamei apedidoun to martyrion hoi apostoloi tēs anastaseōs tou kyriou iēsou charis te megalē ēn epi pantas autous

34. οὐδὲ γὰρ ἐνδεής τις ὑπῆρχεν ἐν αὐτοῖς• ὅσοι γὰρ κτήτορες χωρίων ἢ οἰκιῶν ὑπῆρχον, πωλοῦντες ἔφερον τὰς τιμὰς τῶν πιπρασκομένων,

oude gar endeēs tis hypērchen en autois hosoi gar ktētores chōriōn ē oikiōn hypērchon pōlountes eferon tas timas tōn pipraskomenōn

35. καὶ ἐτίθουν παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων• διεδίδοτο δὲ ἑκάστῳ καθότι ἄν τις χρείαν εἶχεν.

kai etithoun para tous podas tōn apostolōn diedidoto de hekastō kathoti an tis chreian eichen

36. Ἰωσῆς δέ, ὁ ἐπικληθεὶς Βαρνάβᾶς ὑπὸ τῶν ἀποστόλων ὅ ἐστι, μεθερμηνευόμενον, υἱὸς παρακλήσεως, Λευΐτης, Κύπριος τῷ γένει,

iōsēs de ho epiklētheis barnabas hypo tōn apostolōn ho estin methermēneuomenon hyios paraklēseōs leuitēs kyprios tō genei

37. ὑπάρχοντος αὐτῷ ἀγροῦ, πωλήσας ἤνεγκε τὸ χρῆμα, καὶ ἔθηκε παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων.

hyparchontos autō agrou pōlēsas ēnegken to chrēma kai ethēken para tous podas tōn apostolōn

Κεφαλαιο 5

1. Ἀνὴρ δέ τις Ἁνανίας ὀνόματι, σὺν Σαπφείρῃ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ, ἐπώλησε κτῆμα,

anēr de tis hananias onomati syn sapfeirē tē gynaiki autou epōlēsen ktēma

2. καὶ ἐνοσφίσατο ἀπὸ τῆς τιμῆς, συνειδυίας καὶ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, καὶ ἐνέγκας μέρος τι παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων ἔθηκεν.

kai enosfisato apo tēs timēs syneidyias kai tēs gynaikos autou kai enegkas meros ti para tous podas tōn apostolōn ethēken

3. εἶπε δὲ Πέτρος, Ἁνανία, διατί ἐπλήρωσεν ὁ Σατανᾶς τὴν καρδίαν σου, ψεύσασθαί σε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, καὶ νοσφίσασθαι ἀπὸ τῆς τιμῆς τοῦ χωρίου;

eipen de petros hanania dia ti eplērōsen ho satanas tēn kardian sou pseusasthai se to pneuma to hagion kai nosfisasthai apo tēs timēs tou chōriou

4. οὐχὶ μένον σοὶ ἔμενε, καὶ πραθὲν ἐν τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ὑπῆρχε; τί ὅτι ἔθου ἐν τῇ καρδίᾳ σου τὸ πρᾶγμα τοῦτο; οὐκ ἐψεύσω ἀνθρώποις ἀλλὰ τῷ Θεῷ.

ouchi menon soi emenen kai prathen en tē sē eksousia hypērchen ti hoti ethou en tē kardia sou to pragma touto ouk epseusō anthrōpois alla tō theō

5. ἀκούων δὲ Ἁνανίας τοὺς λόγους τούτους, πεσὼν ἐξέψυξε• καὶ ἐγένετο φόβος μέγας ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας ταῦτα.

akouōn de hananias tous logous toutous pesōn eksepsyksen kai egeneto fobos megas epi pantas tous akouontas tauta

6. ἀναστάντες δὲ οἱ νεώτεροι συνέστειλαν αὐτόν καὶ ἐξενέγκαντες ἔθαψαν.

anastantes de hoi neōteroi synesteilan auton kai eksenegkantes ethapsan

7. Ἐγένετο δὲ ὡς ὡρῶν τριῶν διάστημα, καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ μὴ εἰδυῖα τὸ γεγονὸς εἰσῆλθεν.

egeneto de hōs hōrōn triōn diastēma kai hē gynē autou mē eidyia to gegonos eisēlthen

8. ἀπεκρίθη δὲ αὐτῇ ὁ Πέτρος, Εἰπέ μοι, εἰ τοσούτου τὸ χωρίον ἀπέδοσθε. ἡ δὲ εἶπε, Ναί, τοσούτου.

apekrithē de autē ho petros eipe moi ei tosoutou to chōrion apedosthe hē de eipen nai tosoutou

9. ὁ δὲ Πέτρος εἰπε πρὸς αὐτήν, Τί ὅτι συνεφωνήθη ὑμῖν πειράσαι τὸ Πνεῦμα Κυρίου; ἰδού, οἱ πόδες τῶν θαψάντων τὸν ἄνδρα σου ἐπὶ τῇ θύρᾳ, καὶ ἐξοίσουσί σε.

ho de petros eipen pros autēn ti hoti synefōnēthē hymin peirasai to pneuma kyriou idou hoi podes tōn thapsantōn ton andra sou epi tē thyra kai eksoisousin se

10. ἔπεσε δὲ παραχρῆμα παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ, καὶ ἐξέψυξεν• εἰσελθόντες δὲ οἱ νεανίσκοι εὗρον αὐτὴν νεκράν, καὶ ἐξενέγκαντες ἔθαψαν πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτῆς.

epesen de parachrēma para tous podas autou kai eksepsyksen eiselthontes de hoi neaniskoi heuron autēn nekran kai eksenegkantes ethapsan pros ton andra autēs

11. καὶ ἐγένετο φόβος μέγας ἐφ’ ὅλην τὴν ἐκκλησίαν, καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας ταῦτα.

kai egeneto fobos megas ef holēn tēn ekklēsian kai epi pantas tous akouontas tauta

12. Διὰ δὲ τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῷ λαῷ πολλά• καὶ ἦσαν ὁμοθυμαδὸν ἅπαντες ἐν τῇ στοᾷ Σολομῶντος.

dia de tōn cheirōn tōn apostolōn egineto sēmeia kai terata en tō laō polla kai ēsan homothymadon hapantes en tē stoa solomōntos

13. τῶν δὲ λοιπῶν οὐδεὶς ἐτόλμα κολλᾶσθαι αὐτοῖς, ἀλλ’ ἐμεγάλυνεν αὐτοὺς ὁ λαός•

tōn de loipōn oudeis etolma kollasthai autois all emegalynen autous ho laos

14. μᾶλλον δὲ προσετίθεντο πιστεύοντες τῷ Κυρίῳ, πλήθη ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν•

mallon de prosetithento pisteuontes tō kyriō plēthē andrōn te kai gynaikōn

15. ὥστε κατὰ τὰς πλατείας ἐκφέρειν τοὺς ἀσθενεῖς, καὶ τιθέναι ἐπὶ κλινῶν καὶ κραββάτων, ἵνα ἐρχομένου Πέτρου κἂν ἡ σκιὰ ἐπισκιάσῃ τινὶ αὐτῶν.

hōste kata tas plateias ekferein tous astheneis kai tithenai epi klinōn kai krabbatōn hina erchomenou petrou kan hē skia episkiasē tini autōn

16. συνήρχετο δὲ καὶ τὸ πλῆθος τῶν πέριξ πόλεων εἴς Ἰερουσαλήμ, φέροντες ἀσθενεῖς καὶ ὀχλουμένους ὑπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων, οἵτινες ἐθεραπεύοντο ἅπαντες.

synērcheto de kai to plēthos tōn periks poleōn eis ierousalēm ferontes astheneis kai ochloumenous hypo pneumatōn akathartōn hoitines etherapeuonto hapantes

17. Ἀναστὰς δὲ ὁ ἀρχιερεὺς καὶ πάντες οἱ σὺν αὐτῷ ἡ οὖσα αἵρεσις τῶν Σαδδουκαίων, ἐπλήσθησαν ζήλου,

anastas de ho archiereus kai pantes hoi syn autō hē ousa hairesis tōn saddoukaiōn eplēsthēsan zēlou

18. καὶ ἐπέβαλον τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τοὺς ἀποστόλους, καὶ ἔθεντο αὐτοὺς ἐν τηρήσει δημοσίᾳ.

kai epebalon tas cheiras autōn epi tous apostolous kai ethento autous en tērēsei dēmosia

19. ἄγγελος δὲ Κυρίου διὰ τῆς νυκτὸς ἤνοιξε τὰς θύρας τῆς φυλακῆς, ἐξαγαγών τε αὐτοὺς εἶπε,

angelos de kyriou dia tēs nyktos ēnoiksen tas thyras tēs fylakēs eksagagōn te autous eipen

20. Πορεύεσθε, καὶ σταθέντες λαλεῖτε ἐν τῷ ἱερῷ τῷ λαῷ πάντα τὰ ῥήματα τῆς ζωῆς ταύτης.

poreuesthe kai stathentes laleite en tō hierō tō laō panta ta rēmata tēs zōēs tautēs

21. ἀκούσαντες δὲ εἰσῆλθον ὑπὸ τὸν ὄρθρον εἰς τὸ ἱερόν, καὶ ἐδίδασκον. παραγενόμενος δὲ ὁ ἀρχιερεὺς καὶ οἱ σὺν αὐτῷ, συνεκάλεσαν τὸ συνέδριον καὶ πᾶσαν τὴν γερουσίαν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ ἀπέστειλαν εἰς τὸ δεσμωτήριον, ἀχθῆναι αὐτούς.

akousantes de eisēlthon hypo ton orthron eis to hieron kai edidaskon paragenomenos de ho archiereus kai hoi syn autō synekalesan to synedrion kai pasan tēn gerousian tōn hyiōn israēl kaiapesteilan eis to desmōtērion achthēnai autous

22. οἱ δὲ ὑπηρέται παραγενόμενοι οὐχ εὗρον αὐτοὺς ἐν τῇ φυλακῇ• ἀναστρέψαντες δὲ ἀπήγγειλαν,

hoi de hypēretai paragenomenoi ouch heuron autous en tē fylakē anastrepsantes de apēngeilan

23. λέγοντες, ὅτι Τὸ μὲν δεσμωτήριον εὕρομεν κεκλεισμένον ἐν πάσῃ ἀσφαλείᾳ, καὶ τοὺς φύλακας ἔξω ἑστῶτας πρὸ τῶν θυρῶν• ἀνοίξαντες δέ, ἔσω οὐδένα εὕρομεν.

legontes hoti to men desmōtērion heuromen kekleismenon en pasē asfaleia kai tous fylakas eksō hestōtas pro tōn thyrōn anoiksantes de esō oudena heuromen

24. ὡς δὲ ἤκουσαν τοὺς λόγους τούτους ὅ τε ἱερεὺς καὶ ὁ στρατηγὸς τοῦ ἱεροῦ καὶ οἱ ἀρχιερεῖς, διηπόρουν περὶ αὐτῶν, τί ἂν γένοιτο τοῦτο.

hōs de ēkousan tous logous toutous ho te hiereus kai ho stratēgos tou hierou kai hoi archiereis diēporoun peri autōn ti an genoito touto

25. παραγενόμενος δέ τις ἀπήγγειλεν αὐτοῖς λέγων ὅτι Ἰδού, οἱ ἄνδρες οὓς ἔθεσθε ἐν τῇ φυλακῇ εἰσὶν ἐν τῷ ἱερῷ ἑστῶτες καὶ διδάσκοντες τὸν λαόν.

paragenomenos de tis apēngeilen autois legōn hoti idou hoi andres hous ethesthe en tē fylakē eisin en tō hierō hestōtes kai didaskontes ton laon

26. τότε ἀπελθὼν ὁ στρατηγὸς σὺν τοῖς ὑπηρέταις ἦγαγεν αὐτούς, οὐ μετὰ βίας, ἐφοβοῦντο γὰρ τὸν λαόν, ἵνα μὴ λιθασθῶσιν.

tote apelthōn ho stratēgos syn tois hypēretais ēgagen autous ou meta bias efobounto gar ton laon hina mē lithasthōsin

27. ἀγαγόντες δὲ αὐτοὺς ἔστησαν ἐν τῷ συνεδρίῳ. καὶ ἐπηρώτησεν αὐτοὺς ὁ ἀρχιερεύς,

agagontes de autous hestēsan en tō synedriō kai epērōtēsen autous ho archiereus

28. λέγων, Οὐ παραγγελίᾳ παρηγγείλαμεν ὑμῖν μὴ διδάσκειν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τούτῳ; καὶ ἰδοὺ πεπληρώκατε τὴν Ἰερουσαλὴμ τῆς διδαχῆς ὑμῶν, καὶ βούλεσθε ἐπαγαγεῖν ἐφ’ ἡμᾶς τὸ αἷμα τοῦ ἀνθρώπου τούτου.

legōn ou parangelia parēngeilamen hymin mē didaskein epi tō onomati toutō kai idou peplērōkate tēn ierousalēm tēs didachēs hymōn kai boulesthe epagagein ef hēmas to haima tou anthrōpou toutou

29. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος καὶ οἱ ἀπόστολοι εἶπον, Πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις.

apokritheis de ho petros kai hoi apostoloi eipon peitharchein dei theō mallon ē anthrōpois

30. ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν ἤγειρεν Ἰησοῦν, ὃν ὑμεῖς διεχειρίσασθε, κρεμάσαντες ἐπὶ ξύλου.

ho theos tōn paterōn hēmōn ēgeiren iēsoun hon hymeis diecheirisasthe kremasantes epi ksylou

31. τοῦτον ὁ Θεὸς ἀρχηγὸν καὶ σωτῆρα ὕψωσε τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ, δοῦναι μετάνοιαν τῷ Ἰσραὴλ καὶ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.

touton ho theos archēgon kai sōtēra hypsōsen tē deksia autou dounai metanoian tō israēl kai afesin hamartiōn

32. καὶ ἡμεῖς ἐσμεν αὐτοῦ μάρτυρες τῶν ῥημάτων τούτων, καὶ τὸ Πνεῦμα δὲ τὸ Ἅγιον, ὃ ἔδωκεν ὁ Θεὸς τοῖς πειθαρχοῦσιν αὐτῷ.

kai hēmeis esmen autou martyres tōn rēmatōn toutōn kai to pneuma de to hagion ho edōken ho theos tois peitharchousin autō

33. Οἱ δὲ ἀκούσαντες διεπρίοντο, καὶ ἐβουλεύοντο ἀνελεῖν αὐτούς.

hoi de akousantes dieprionto kai ebouleuonto anelein autous

34. ἀναστὰς δέ τις ἐν τῷ συνεδρίῳ Φαρισαῖος, ὀνόματι Γαμαλιήλ, νομοδιδάσκαλος, τίμιος παντὶ τῷ λαῷ, ἐκέλευσεν ἔξω βραχύ τί τοὺς ἀποστόλους ποιῆσαι.

anastas de tis en tō synedriō farisaios onomati gamaliēl nomodidaskalos timios panti tō laō ekeleusen eksō brachy ti tous apostolous poiēsai

35. εἶπέ τε πρὸς αὐτούς, Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, προσέχετε ἑαυτοῖς ἐπὶ τοῖς ἀνθρώποις τούτοις, τί μέλλετε πράσσειν.

eipen te pros autous andres israēlitai prosechete heautois epi tois anthrōpois toutois ti mellete prassein

36. πρὸ γὰρ τούτων τῶν ἡμερῶν ἀνέστη Θευδᾶς, λέγων εἶναί τινα ἑαυτόν, ᾧ προσεκολλήθη ἀριθμὸς ἀνδρῶν ὡσεὶ τετρακοσίων• ὃς ἀνῃρέθη, καὶ πάντες ὅσοι ἐπείθοντο αὐτῷ διελύθησαν καὶ ἐγένοντο εἰς οὐδέν.

pro gar toutōn tōn hēmerōn anestē theudas legōn einai tina heauton hō prosekollēthē arithmos andrōn hōsei tetrakosiōn hos anērethē kai pantes hosoi epeithonto autō dielythēsan kai egenonto eis ouden

37. μετὰ τοῦτον ἀνέστη Ἰούδας ὁ Γαλιλαῖος ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς ἀπογραφῆς, καὶ ἀπέστησε λαὸν ἱκανὸν ὀπίσω αὐτοῦ• κἀκεῖνος ἀπώλετο, καὶ πάντες ὅσοι ἐπείθοντο αὐτῷ διεσκορπίσθησαν.

meta touton anestē ioudas ho galilaios en tais hēmerais tēs apografēs kai apestēsen laon hikanon opisō autou kakeinos apōleto kai pantes hosoi epeithonto autō dieskorpisthēsan

38. καὶ τὰ νῦν λέγω ὑμῖν, ἀπόστητε ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων τούτων, καὶ ἐάσατε αὐτούς• ὅτι ἐὰν ᾖ ἐξ ἀνθρώπων ἡ βουλὴ αὕτη ἢ τὸ ἔργον τοῦτο, καταλυθήσεται•

kai ta nyn legō hymin apostēte apo tōn anthrōpōn toutōn kai easate autous hoti ean ē eks anthrōpōn hē boulē hautē ē to ergon touto katalythēsetai

39. εἰ δὲ ἐκ Θεοῦ ἐστιν, οὐ δύνασθε καταλῦσαι αὐτό, μήποτε καὶ θεομάχοι εὑρεθῆτε.

ei de ek theou estin ou dynasthe katalysai auto mēpote kai theomachoi heurethēte

40. ἐπείσθησαν δὲ αὐτῷ• καὶ προσκαλεσάμενοι τοὺς ἀποστόλους δείραντες παρήγγειλαν μὴ λαλεῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἀπέλυσαν αὐτούς

epeisthēsan de autō kai proskalesamenoi tous apostolous deirantes parēngeilan mē lalein epi tō onomati tou iēsou kai apelysan autous

41. οἱ μὲν οὖν ἐπορεύοντο χαίροντες ἀπὸ προσώπου τοῦ συνεδρίου, ὅτι ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ κατηξιώθησαν ἀτιμασθῆναι.

hoi men oun eporeuonto chairontes apo prosōpou tou synedriou hoti hyper tou onomatos autou katēksiōthēsan atimasthēnai

42. πᾶσάν τε ἡμέραν, ἐν τῷ ἱερῷ καὶ κατ’ οἶκον, οὐκ ἐπαύοντο διδάσκοντες καὶ εὐαγγελιζόμενοι Ἰησοῦν τὸν Χριστόν.

pasan te hēmeran en tō hierō kai kat oikon ouk epauonto didaskontes kai euangelizomenoi iēsoun ton christon

Κεφαλαιο 6

1. Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ταύταις, πληθυνόντων τῶν μαθητῶν, ἐγένετο γογγυσμὸς τῶν Ἑλληνιστῶν πρὸς τοὺς Ἑβραίους, ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν.

en de tais hēmerais tautais plēthynontōn tōn mathētōn egeneto gongysmos tōn hellēnistōn pros tous hebraious hoti paretheōrounto en tē diakonia tē kathēmerinē hai chērai autōn

2. προσκαλεσάμενοι δὲ οἱ δώδεκα τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν, εἶπον, Οὐκ ἀρεστόν ἐστιν ἡμᾶς, καταλείψαντας τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, διακονεῖν τραπέζαις.

proskalesamenoi de hoi dōdeka to plēthos tōn mathētōn eipon ouk areston estin hēmas kataleipsantas ton logon tou theou diakonein trapezais

3. ἐπισκέψασθε οὖν, ἀδελφοί, ἄνδρας ἐξ ὑμῶν μαρτυρουμένους ἑπτά, πλήρεις Πνεύματος Ἁγίου καὶ σοφίας, οὓς καταστήσομεν ἐπὶ τῆς χρείας ταύτης.

episkepsasthe oun adelfoi andras eks hymōn martyroumenous hepta plēreis pneumatos hagiou kai sofias hous katastēsomen epi tēs chreias tautēs

4. ἡμεῖς δὲ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν.

hēmeis de tē proseuchē kai tē diakonia tou logou proskarterēsomen

5. καὶ ἤρεσεν ὁ λόγος ἐνώπιον παντὸς τοῦ πλήθους• καὶ ἐξελέξαντο Στέφανον, ἄνδρα πλήρη πίστεως καὶ Πνεύματος Ἁγίου, καὶ Φίλιππον, καὶ Πρόχορον, καὶ Νικάνορα, καὶ Τίμωνα, καὶ Παρμενᾶν, καὶ Νικόλαον προσήλυτον Ἀντιοχέα,

kai ēresen ho logos enōpion pantos tou plēthous kai ekseleksanto stefanon andra plērē pisteōs kai pneumatos hagiou kai filippon kai prochoron kai nikanora kai timōna kai parmenan kai nikolaon prosēlytonantiochea

6. οὓς ἔστησαν ἐνώπιον τῶν ἀποστόλων• καὶ προσευξάμενοι ἐπέθηκαν αὐτοῖς τὰς χεῖρας.

hous hestēsan enōpion tōn apostolōn kai proseuksamenoi epethēkan autois tas cheiras

7. Καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ηὔξανε, καὶ ἐπληθύνετο ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν ἐν Ἰερουσαλὴμ σφόδρα, πολύς τε ὄχλος τῶν ἱερέων ὑπήκουον τῇ πίστει.

kai ho logos tou theou ēuksanen kai eplēthyneto ho arithmos tōn mathētōn en ierousalēm sfodra polys te ochlos tōn hiereōn hypēkouon tē pistei

8. Στέφανος δὲ πλήρης πίστεως καὶ δυνάμεως ἐποίει τέρατα καὶ σημεῖα μεγάλα ἐν τῷ λαῷ.

stefanos de plērēs pisteōs kai dynameōs epoiei terata kai sēmeia megala en tō laō

9. ἀνέστησαν δέ τινες τῶν ἐκ τῆς συναγωγῆς τῆς λεγομένης Λιβερτίνων, καὶ Κυρηναίων, καὶ Ἀλεξανδρέων, καὶ τῶν ἀπὸ Κιλικίας καὶ Ἀσίας, συζητοῦντες τῷ Στεφάνῳ.

anestēsan de tines tōn ek tēs synagōgēs tēs legomenēs libertinōn kai kyrēnaiōn kai aleksandreōn kai tōn apo kilikias kai asias syzētountes tō stefanō

10. καὶ οὐκ ἴσχυον ἀντιστῆναι τῇ σοφίᾳ καὶ τῷ πνεύματι ᾧ ἐλάλει.

kai ouk ischyon antistēnai tē sofia kai tō pneumati hō elalei

11. τότε ὑπέβαλον ἄνδρας λέγοντας ὅτι Ἀκηκόαμεν αὐτοῦ λαλοῦντος ῥήματα βλάσφημα εἰς Μωσῆν καὶ τὸν Θεόν

tote hypebalon andras legontas hoti akēkoamen autou lalountos rēmata blasfēma eis mōsēn kai ton theon

12. συνεκίνησάν τε τὸν λαὸν καὶ τοὺς πρεσβυτέρους καὶ τοὺς γραμματεῖς, καὶ ἐπιστάντες συνήρπασαν αὐτόν, καὶ ἤγαγον εἰς τὸ συνέδριον,

synekinēsan te ton laon kai tous presbyterous kai tous grammateis kai epistantes synērpasan auton kai ēgagon eis to synedrion

13. ἔστησάν τε μάρτυρας ψευδεῖς λέγοντας, Ὁ ἄνθρωπος οὗτος οὐ παύεται ῥήματα βλάσφημα λαλῶν κατὰ τοῦ τόπου τοῦ ἁγίου τούτου καὶ τοῦ νόμου•

hestēsan te martyras pseudeis legontas ho anthrōpos houtos ou pauetai rēmata blasfēma lalōn kata tou topou tou hagiou toutou kai tou nomou

14. ἀκηκόαμεν γὰρ αὐτοῦ λέγοντος ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος οὗτος καταλύσει τὸν τόπον τοῦτον, καὶ ἀλλάξει τὰ ἔθη ἃ παρέδωκεν ἡμῖν Μωϋσῆς.

akēkoamen gar autou legontos hoti iēsous ho nazōraios houtos katalysei ton topon touton kai allaksei ta ethē ha paredōken hēmin mōusēs

15. καὶ ἀτενίσαντες εἰς αὐτὸν ἅπαντες οἱ καθεζόμενοι ἐν τῷ συνεδρίῳ, εἶδον τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡσεὶ πρόσωπον ἀγγέλου.

kai atenisantes eis auton hapantes hoi kathezomenoi en tō synedriō eidon to prosōpon autou hōsei prosōpon angelou

Κεφαλαιο 7

1. Εἶπε δὲ ὁ ἀρχιερεύς, Εἰ ἄρα ταῦτα οὕτως ἔχει;

eipen de ho archiereus ei ara tauta houtōs echei

2. ὁ δὲ ἔφη, Ἄνδρες ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, ἀκούσατε. ὁ Θεὸς τῆς δόξης ὤφθη τῷ πατρὶ ἡμῶν Ἀβραὰμ ὄντι ἐν τῇ Μεσοποταμίᾳ, πρὶν ἢ κατοικῆσαι αὐτὸν ἐν Χαρράν,

ho de efē andres adelfoi kai pateres akousate ho theos tēs doksēs ōfthē tō patri hēmōn abraam onti en tē mesopotamia prin ē katoikēsai auton en charran

3. καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου, καὶ δεῦρο εἰς γῆν ἣν ἄν σοι δείξω.

kai eipen pros auton ekselthe ek tēs gēs sou kai ek tēs syngeneias sou kai deuro eis gēn hēn an soi deiksō

4. τότε ἐξελθὼν ἐκ γῆς Χαλδαίων κατῴκησεν ἐν Χαρράν• κἀκεῖθεν, μετὰ τὸ ἀποθανεῖν τὸν πατέρα αὐτοῦ, μετῴκισεν αὐτὸν εἰς τὴν γῆν ταύτην εἰς ἣν ὑμεῖς νῦν κατοικεῖτε•

tote ekselthōn ek gēs chaldaiōn katōkēsen en charran kakeithen meta to apothanein ton patera autou metōkisen auton eis tēn gēn tautēn eis hēn hymeis nyn katoikeite

5. καὶ οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ κληρονομίαν ἐν αὐτῇ, οὐδὲ βῆμα ποδός• καὶ ἐπηγγείλατο αὐτῷ δοῦναι εἰς κατάσχεσιν αὐτήν, καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ μετ’ αὐτόν, οὐκ ὄντος αὐτῷ τέκνου.

kai ouk edōken autō klēronomian en autē oude bēma podos kai epēngeilato autō dounai eis kataschesin autēn kai tō spermati autou met auton ouk ontos autō teknou

6. ἐλάλησε δὲ οὕτως ὁ Θεός ὅτι ἔσται τὸ σπέρμα αὐτοῦ πάροικον ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ, καὶ δουλώσουσιν αὐτὸ καὶ κακώσουσιν, ἔτη τετρακόσια

elalēsen de houtōs ho theos hoti estai to sperma autou paroikon en gē allotria kai doulōsousin auto kai kakōsousin etē tetrakosia

7. καὶ τὸ ἔθνος, ᾧ ἐὰν δουλεύσωσι, κρινῶ ἐγώ, εἶπεν ὁ Θεός• καὶ μετὰ ταῦτα ἐξελεύσονται, καὶ λατρεύσουσί μοι ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ.

kai to ethnos hō ean douleusōsin krinō egō eipen ho theos kai meta tauta ekseleusontai kai latreusousin moi en tō topō toutō

8. καὶ ἔδωκεν αὐτῷ διαθήκην περιτομῆς• καὶ οὕτως ἐγέννησε τὸν Ἰσαάκ, καὶ περιέτεμεν αὐτὸν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ• καὶ ὁ Ἰσαὰκ τὸν Ἰακώβ, καὶ ὁ Ἰακὼβ τοὺς δώδεκα πατριάρχας.

kai edōken autō diathēkēn peritomēs kai houtōs egennēsen ton isaak kai perietemen auton tē hēmera tē ogdoē kai ho isaak ton iakōb kai ho iakōb tous dōdeka patriarchas

9. καὶ οἱ πατριάρχαι ζηλώσαντες τὸν Ἰωσὴφ ἀπέδοντο εἰς Αἴγυπτον• καὶ ἦν ὁ Θεὸς μετ’ αὐτοῦ,

kai hoi patriarchai zēlōsantes ton iōsēf apedonto eis aigypton kai ēn ho theos met autou

10. καὶ ἐξείλετο αὐτὸν ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτοῦ, καὶ ἔδωκεν αὐτῷ χάριν καὶ σοφίαν ἐναντίον Φαραὼ βασιλέως Αἰγύπτου, καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἡγούμενον ἐπ’ Αἴγυπτον καὶ ὅλον τὸν οἶκον αὐτοῦ.

kai ekseileto auton ek pasōn tōn thlipseōn autou kai edōken autō charin kai sofian enantion faraō basileōs aigyptou kai katestēsen auton hēgoumenon ep aigypton kai holon ton oikon autou

11. ἦλθε δὲ λιμὸς ἐφ’ ὅλην τὴν γῆν Αἰγύπτου καὶ Χαναάν, καὶ θλίψις μεγάλη• καὶ οὐχ εὕρισκον χορτάσματα οἱ πατέρες ἡμῶν.

ēlthen de limos ef holēn tēn gēn aigyptou kai chanaan kai thlipsis megalē kai ouch heuriskon chortasmata hoi pateres hēmōn

12. ἀκούσας δὲ Ἰακὼβ ὄντα σῖτα ἕν Αἰγύπτῳ, ἐξαπέστειλε τοὺς πατέρας ἡμῶν πρῶτον.

akousas de iakōb onta sita en aigyptō eksapesteilen tous pateras hēmōn prōton

13. καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ ἀνεγνωρίσθη Ἰωσὴφ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ, καὶ φανερὸν ἐγένετο τῷ Φαραὼ τὸ γένος τοῦ Ἰωσήφ.

kai en tō deuterō anegnōristhē iōsēf tois adelfois autou kai faneron egeneto tō faraō to genos tou iōsēf

14. ἀποστείλας δὲ Ἰωσὴφ μετεκαλέσατο τὸν πατέρα αὐτοῦ Ἰακώβ, καὶ πᾶσαν τὴν συγγένειαν αὐτοῦ, ἐν ψυχαῖς ἑβδομήκοντα πέντε.

aposteilas de iōsēf metekalesato ton patera autou iakōb kai pasan tēn syngeneian autou en psychais hebdomēkonta pente

15. κατέβη δὲ Ἰακὼβ εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἐτελεύτησεν αὐτὸς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν•

katebē de iakōb eis aigypton kai eteleutēsen autos kai hoi pateres hēmōn

16. καὶ μετετέθησαν εἰς Σιχέμ, καὶ ἐτέθησαν ἐν τῷ μνήματι ὅ ὠνήσατο Ἀβραὰμ τιμῆς ἀργυρίου παρὰ τῶν υἱῶν Ἐμὸρ τοῦ Σιχέμ.

kai metetethēsan eis sichem kai etethēsan en tō mnēmati ho ōnēsato abraam timēs argyriou para tōn hyiōn emor tou sichem

17. καθὼς δὲ ἤγγιζεν ὁ χρόνος τῆς ἐπαγγελίας ἧς ὤμοσεν ὁ Θεὸς τῷ Ἀβραάμ, ηὔξησεν ὁ λαὸς καὶ ἐπληθύνθη ἐν Αἰγύπτῳ,

kathōs de ēngizen ho chronos tēs epangelias hēs ōmosen ho theos tō abraam ēuksēsen ho laos kai eplēthynthē en aigyptō

18. ἄχρις οὗ ἀνέστη βασιλεὺς ἕτερος, ὃς οὐκ ᾔδει τὸν Ἰωσήφ.

achris hou anestē basileus heteros hos ouk ēdei ton iōsēf

19. οὗτος κατασοφισάμενος τὸ γένος ἡμῶν, ἐκάκωσε τοὺς πατέρας ἡμῶν, τοῦ ποιεῖν ἔκθετα τὰ βρέφη αὐτῶν, εἰς τὸ μὴ ζωογονεῖσθαι.

houtos katasofisamenos to genos hēmōn ekakōsen tous pateras hēmōn tou poiein ektheta ta brefē autōn eis to mē zōogoneisthai

20. ἐν ᾧ καιρῷ ἐγεννήθη Μωσῆς, καὶ ἦν ἀστεῖος τῷ Θεῷ• ὃς ἀνετράφη μῆνας τρεῖς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.

en hō kairō egennēthē mōsēs kai ēn asteios tō theō hos anetrafē mēnas treis en tō oikō tou patros autou

21. ἐκτεθέντα δὲ αὐτόν, ἀνείλετο αὐτὸν ἡ θυγάτηρ Φαραώ, καὶ ἀνεθρέψατο αὐτὸν ἑαυτῇ εἰς υἱόν.

ektethenta de auton aneileto auton hē thygatēr faraō kai anethrepsato auton heautē eis hyion

22. καὶ ἐπαιδεύθη Μωσῆς πάσῃ σοφίᾳ Αἰγυπτίων• ἦν δὲ δυνατὸς ἐν λόγοις καὶ ἐν ἔργοις.

kai epaideuthē mōsēs pasē sofia aigyptiōn ēn de dynatos en logois kai en ergois

23. ὡς δὲ ἐπληροῦτο αὐτῷ τεσσαρακονταετὴς χρόνος, ἀνέβη ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἐπισκέψασθαι τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.

hōs de eplērouto autō tessarakontaetēs chronos anebē epi tēn kardian autou episkepsasthai tous adelfous autou tous hyious israēl

24. καὶ ἰδών τινα ἀδικούμενον, ἠμύνατο καὶ ἐποίησεν ἐκδίκησιν τῷ καταπονουμένῳ, πατάξας τὸν Αἰγύπτιον•

kai idōn tina adikoumenon ēmynato kai epoiēsen ekdikēsin tō kataponoumenō pataksas ton aigyption

25. ἐνόμιζε δὲ συνιέναι τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ὅτι ὁ Θεὸς διὰ χειρὸς αὐτοῦ δίδωσιν αὐτοῖς σωτηρίαν• οἱ δὲ οὐ συνῆκαν.

enomizen de synienai tous adelfous autou hoti ho theos dia cheiros autou didōsin autois sōtērian hoi de ou synēkan

26. τῇ δὲ ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ ὤφθη αὐτοῖς μαχομένοις, καὶ συνήλασεν αὐτοὺς εἰς εἰρήνην, εἰπών, Ἄνδρες, ἀδελφοί ἐστε ὑμεῖς• ἱνατί ἀδικεῖτε ἀλλήλους;

tē de epiousē hēmera ōfthē autois machomenois kai synēlasen autous eis eirēnēn eipōn andres adelfoi este hymeis hina ti adikeite allēlous

27. ὁ δὲ ἀδικῶν τὸν πλησίον ἀπώσατο αὐτόν, εἰπών, Τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ δικαστὴν ἐφ’ ἡμᾶς;

ho de adikōn ton plēsion apōsato auton eipōn tis se katestēsen archonta kai dikastēn ef hēmas

28. μὴ ἀνελεῖν με σὺ θέλεις, ὃν τρόπον ἀνεῖλες χθὲς τὸν Αἰγύπτιον;

mē anelein me sy theleis hon tropon aneiles chthes ton aigyption

29. ἔφυγε δὲ Μωσῆς ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ, καὶ ἐγένετο πάροικος ἐν γῇ Μαδιάμ, οὗ ἐγέννησεν υἱοὺς δύο.

efygen de mōsēs en tō logō toutō kai egeneto paroikos en gē madiam hou egennēsen hyious dyo

30. καὶ πληρωθέντων ἐτῶν τεσσαράκοντα, ὤφθη αὐτῷ ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ ὄρους Σινᾶ ἄγγελος Κυρίου ἐν φλογὶ πυρὸς βάτου.

kai plērōthentōn etōn tessarakonta ōfthē autō en tē erēmō tou orous sina angelos kyriou en flogi pyros batou

31. ὁ δὲ Μωσῆς ἰδὼν ἐθαύμασε τὸ ὅραμα• προσερχομένου δὲ αὐτοῦ κατανοῆσαι, ἐγένετο φωνὴ Κυρίου πρὸς αὐτόν,

ho de mōsēs idōn ethaumasen to horama proserchomenou de autou katanoēsai egeneto fōnē kyriou pros auton

32. Ἐγὼ ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σου, ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαὰκ καὶ ὁ Θεὸς Ἰακώβ. ἔντρομος δὲ γενόμενος Μωσῆς οὐκ ἐτόλμα κατανοῆσαι.

egō ho theos tōn paterōn sou ho theos abraam kai ho theos isaak kai ho theos iakōb entromos de genomenos mōsēs ouk etolma katanoēsai

33. εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Κύριος, Λῦσον τὸ ὑπόδημα τῶν ποδῶν σου• ὁ γὰρ τόπος ἐν ᾧ ἕστηκας γῆ ἁγία ἐστίν.

eipen de autō ho kyrios lyson to hypodēma tōn podōn sou ho gar topos en hō hestēkas gē hagia estin

34. ἰδὼν εἶδον τὴν κάκωσιν τοῦ λαοῦ μου τοῦ ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ τοῦ στεναγμοῦ αὐτῶν ἤκουσα• καὶ κατέβην ἐξελέσθαι αὐτούς• καὶ νῦν δεῦρο, ἀποστελῶ σε εἰς Αἴγυπτον.

idōn eidon tēn kakōsin tou laou mou tou en aigyptō kai tou stenagmou autōn ēkousa kai katebēn ekselesthai autous kai nyn deuro apostelō se eis aigypton

35. τοῦτον τὸν Μωϋσῆν ὃν ἠρνήσαντο εἰπόντες, Τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ δικαστήν; τοῦτον ὁ Θεὸς ἄρχοντα καὶ λυτρωτὴν ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ ἀγγέλου τοῦ ὀφθέντος αὐτῷ ἐν τῇ βάτῳ.

touton ton mōusēn hon ērnēsanto eipontes tis se katestēsen archonta kai dikastēn touton ho theos archonta kai lytrōtēn apesteilen en cheiri angelou tou ofthentos autō en tē batō

36. οὗτος ἐξήγαγεν αὐτούς, ποιήσας τέρατα καὶ σημεῖα ἐν γῇ Αἰγύπτου καὶ ἐν Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ, καὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἔτη τεσσαράκοντα.

houtos eksēgagen autous poiēsas terata kai sēmeia en gē aigyptou kai en erythra thalassē kai en tē erēmō etē tessarakonta

37. οὗτός ἐστιν ὁ Μωϋσῆς ὁ εἰπὼν τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ, Προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν ὡς ἐμέ• αὐτοῦ ἀκούσεσθε.

houtos estin ho mōusēs ho eipōn tois hyiois israēl profētēn hymin anastēsei kyrios ho theos hymōn ek tōn adelfōn hymōn hōs eme autou akousesthe

38. οὗτός ἐστιν ὁ γενόμενος ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἐν τῇ ἐρήμῳ, μετὰ τοῦ ἀγγέλου τοῦ λαλοῦντος αὐτῷ ἐν τῷ ὄρει Σινᾶ καὶ τῶν πατέρων ἡμῶν• ὃς ἐδέξατο λόγια ζῶντα δοῦναι ἡμῖν•

houtos estin ho genomenos en tē ekklēsia en tē erēmō meta tou angelou tou lalountos autō en tō orei sina kai tōn paterōn hēmōn hos edeksato logia zōnta dounai hēmin

39. ᾧ οὐκ ἠθέλησαν ὑπήκοοι γενέσθαι οἱ πατέρες ἡμῶν, ἀλλ’ ἀπώσαντο, καὶ ἐστράφησαν ταῖς καρδίαις αὐτῶν εἰς Αἴγυπτον,

hō ouk ēthelēsan hypēkooi genesthai hoi pateres hēmōn all apōsanto kai estrafēsan tais kardiais autōn eis aigypton

40. εἰπόντες τῷ Ἀαρών, Ποίησον ἡμῖν θεοὺς οἳ προπορεύσονται ἡμῶν• ὁ γὰρ Μωσῆς οὗτος, ὃς ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, οὐκ οἴδαμεν τί γέγονεν αὐτῷ.

eipontes tō aarōn poiēson hēmin theous hoi proporeusontai hēmōn ho gar mōsēs houtos hos eksēgagen hēmas ek gēs aigyptou ouk oidamen ti gegonen autō

41. καὶ ἐμοσχοποίησαν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, καὶ ἀνήγαγον θυσίαν τῷ εἰδώλῳ, καὶ εὐφραίνοντο ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτῶν.

kai emoschopoiēsan en tais hēmerais ekeinais kai anēgagon thysian tō eidōlō kai eufrainonto en tois ergois tōn cheirōn autōn

42. ἔστρεψε δὲ ὁ Θεός, καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς λατρεύειν τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ• καθὼς γέγραπται ἐν βίβλῳ τῶν προφητῶν, Μὴ σφάγια καὶ θυσίας προσηνέγκατέ μοι ἔτη τεσσαράκοντα ἐν τῇ ἐρήμῳ, οἶκος Ἰσραήλ;

estrepsen de ho theos kai paredōken autous latreuein tē stratia tou ouranou kathōs gegraptai en biblō tōn profētōn mē sfagia kai thysias prosēnegkate moi etē tessarakonta en tē erēmō oikosisraēl

43. καὶ ἀνελάβετε τὴν σκηνὴν τοῦ Μολόχ καὶ τὸ ἄστρον τοῦ θεοῦ ὑμῶν Ῥεμφάν, τοὺς τύπους οὓς ἐποιήσατε προσκυνεῖν αὐτοῖς• καὶ μετοικιῶ ὑμᾶς ἐπέκεινα Βαβυλῶνος.

kai anelabete tēn skēnēn tou moloch kai to astron tou theou hymōn remfan tous typous hous epoiēsate proskynein autois kai metoikiō hymas epekeina babylōnos

44. ἡ σκηνὴ τοῦ μαρτυρίου ἦν τοῖς πατράσιν ἡμῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, καθὼς διετάξατο ὁ λαλῶν τῷ Μωσῇ, ποιῆσαι αὐτὴν κατὰ τὸν τύπον ὃν ἑωράκει

hē skēnē tou martyriou ēn tois patrasin hēmōn en tē erēmō kathōs dietaksato ho lalōn tō mōsē poiēsai autēn kata ton typon hon heōrakei

45. ἣν καὶ εἰσήγαγον διαδεξάμενοι οἱ πατέρες ἡμῶν μετὰ Ἰησοῦ ἐν τῇ κατασχέσει τῶν ἐθνῶν, ὧν ἐξῶσεν ὁ Θεὸς ἀπὸ προσώπου τῶν πατέρων ἡμῶν, ἕως τῶν ἡμερῶν Δαβίδ•

hēn kai eisēgagon diadeksamenoi hoi pateres hēmōn meta iēsou en tē kataschesei tōn ethnōn hōn eksōsen ho theos apo prosōpou tōn paterōn hēmōn heōs tōn hēmerōn david

46. ὃς εὗρε χάριν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ ᾐτήσατο εὑρεῖν σκήνωμα τῷ Θεῷ Ἰακώβ.

hos heuren charin enōpion tou theou kai ētēsato heurein skēnōma tō theō iakōb

47. Σολομῶν δὲ ὠκοδόμησεν αὐτῷ οἶκον.

solomōn de ōkodomēsen autō oikon

48. ἀλλ’ οὐχ ὁ ὕψιστος ἐν χειροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ, καθὼς ὁ προφήτης λέγει,

all ouch ho hypsistos en cheiropoiētois naois katoikei kathōs ho profētēs legei

49. Ὁ οὐρανός μοι θρόνος, ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου• ποῖον οἶκον οἰκοδομήσετέ μοι λέγει Κύριος• ἢ τίς τόπος τῆς καταπαύσεώς μου;

ho ouranos moi thronos hē de gē hypopodion tōn podōn mou poion oikon oikodomēsete moi legei kyrios ē tis topos tēs katapauseōs mou

50. οὐχὶ ἡ χείρ μου ἐποίησε ταῦτα πάντα;

ouchi hē cheir mou epoiēsen tauta panta

51. Σκληροτράχηλοι καὶ ἀπερίτμητοι τῇ καρδίᾳ καὶ τοῖς ὠσίν, ὑμεῖς ἀεὶ τῷ Πνεύματι τῷ Ἁγίῳ ἀντιπίπτετε• ὡς οἱ πατέρες ὑμῶν, καὶ ὑμεῖς.

sklērotrachēloi kai aperitmētoi tē kardia kai tois ōsin hymeis aei tō pneumati tō hagiō antipiptete hōs hoi pateres hymōn kai hymeis

52. τίνα τῶν προφητῶν οὐκ ἐδίωξαν οἱ πατέρες ὑμῶν; καὶ ἀπέκτειναν τοὺς προκαταγγείλαντας περὶ τῆς ἐλεύσεως τοῦ δικαίου, οὗ νῦν ὑμεῖς προδόται καὶ φονεῖς γεγένησθε•

tina tōn profētōn ouk ediōksan hoi pateres hymōn kai apekteinan tous prokatangeilantas peri tēs eleuseōs tou dikaiou hou nyn hymeis prodotai kai foneis gegenēsthe

53. οἵτινες ἐλάβετε τὸν νόμον εἰς διαταγὰς ἀγγέλων, καὶ οὐκ ἐφυλάξατε.

hoitines elabete ton nomon eis diatagas angelōn kai ouk efylaksate

54. Ἀκούοντες δὲ ταῦτα, διεπρίοντο ταῖς καρδίαις αὐτῶν, καὶ ἔβρυχον τοὺς ὀδόντας ἐπ’ αὐτόν.

akouontes de tauta dieprionto tais kardiais autōn kai ebrychon tous odontas ep auton

55. ὑπάρχων δὲ πλήρης Πνεύματος Ἁγίου, ἀτενίσας εἰς τὸν οὐρανόν, εἶδε δόξαν Θεοῦ, καὶ Ἰησοῦν ἑστῶτα ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ,

hyparchōn de plērēs pneumatos hagiou atenisas eis ton ouranon eiden doksan theou kai iēsoun hestōta ek deksiōn tou theou

56. καὶ εἶπεν, Ἰδού, θεωρῶ τοὺς οὐρανοὺς ἀνεῳγμένους, καὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐκ δεξιῶν ἑστῶτα τοῦ Θεοῦ.

kai eipen idou theōrō tous ouranous aneōgmenous kai ton hyion tou anthrōpou ek deksiōn hestōta tou theou

57. κράξαντες δὲ φωνῇ μεγάλῃ, συνέσχον τὰ ὦτα αὐτῶν, καὶ ὥρμησαν ὁμοθυμαδὸν ἐπ’ αὐτόν•

kraksantes de fōnē megalē syneschon ta ōta autōn kai hōrmēsan homothymadon ep auton

58. καὶ ἐκβαλόντες ἔξω τῆς πόλεως, ἐλιθοβόλουν• καὶ οἱ μάρτυρες ἀπέθεντο τὰ ἱμάτια αὐτῶν παρὰ τοὺς πόδας νεανίου καλουμένου Σαύλου.

kai ekbalontes eksō tēs poleōs elithoboloun kai hoi martyres apethento ta himatia autōn para tous podas neaniou kaloumenou saulou

59. καὶ ἐλιθοβόλουν τὸν Στέφανον, ἐπικαλούμενον καὶ λέγοντα, Κύριε Ἰησοῦ, δέξαι τὸ πνεῦμά μου.

kai elithoboloun ton stefanon epikaloumenon kai legonta kyrie iēsou deksai to pneuma mou

60. θεὶς δὲ τὰ γόνατα, ἔκραξε φωνῇ μεγάλῃ, Κύριε, μὴ στήσῃς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην. καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐκοιμήθη.

theis de ta gonata ekraksen fōnē megalē kyrie mē stēsēs autois tēn hamartian tautēn kai touto eipōn ekoimēthē

Κεφαλαιο 8

1. Σαῦλος δὲ ἦν συνευδοκῶν τῇ ἀναιρέσει αὐτοῦ. Ἐγένετο δὲ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ διωγμὸς μέγας ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν τὴν ἐν Ἱεροσολύμοις• πάντες τε διεσπάρησαν κατὰ τὰς χώρας τῆς Ἰουδαίας καὶ Σαμαρείας, πλὴν τῶν ἀποστόλων.

saulos de ēn syneudokōn tē anairesei autou egeneto de en ekeinē tē hēmera diōgmos megas epi tēn ekklēsian tēn en ierosolymois pantes te diesparēsan kata tas chōras tēs ioudaias kaisamareias plēn tōn apostolōn

2. συνεκόμισαν δὲ τὸν Στέφανον ἄνδρες εὐλαβεῖς, καὶ ἐποιήσαντο κοπετὸν μέγαν ἐπ’ αὐτῷ.

synekomisan de ton stefanon andres eulabeis kai epoiēsanto kopeton megan ep autō

3. Σαῦλος δὲ ἐλυμαίνετο τὴν ἐκκλησίαν, κατὰ τοὺς οἴκους εἰσπορευόμενος, σύρων τε ἄνδρας καὶ γυναῖκας παρεδίδου εἰς φυλακήν.

saulos de elymaineto tēn ekklēsian kata tous oikous eisporeuomenos syrōn te andras kai gynaikas paredidou eis fylakēn

4. Οἱ μὲν οὖν διασπαρέντες διῆλθον, εὐαγγελιζόμενοι τὸν λόγον.

hoi men oun diasparentes diēlthon euangelizomenoi ton logon

5. Φίλιππος δὲ κατελθὼν εἰς πόλιν τῆς Σαμαρείας, ἐκήρυσσεν αὐτοῖς τὸν Χριστόν.

filippos de katelthōn eis polin tēs samareias ekēryssen autois ton christon

6. προσεῖχον τε οἱ ὄχλοι τοῖς λεγομένοις ὑπὸ τοῦ Φιλίππου ὁμοθυμαδόν, ἐν τῷ ἀκούειν αὐτοὺς καὶ βλέπειν τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει.

proseichon te hoi ochloi tois legomenois hypo tou filippou homothymadon en tō akouein autous kai blepein ta sēmeia ha epoiei

7. πολλῶν γὰρ τῶν ἐχόντων πνεύματα ἀκάθαρτα, βοῶντα μεγάλῃ φωνῇ ἐξήρχετο• πολλοὶ δὲ παραλελυμένοι καὶ χωλοὶ ἐθεραπεύθησαν.

pollōn gar tōn echontōn pneumata akatharta boōnta megalē fōnē eksērcheto polloi de paralelymenoi kai chōloi etherapeuthēsan

8. καὶ ἐγένετο χαρὰ μεγάλη ἐν τῇ πόλει ἐκείνῃ.

kai egeneto chara megalē en tē polei ekeinē

9. Ἀνὴρ δέ τις ὀνόματι Σίμων προϋπῆρχεν ἐν τῇ πόλει μαγεύων καὶ ἐξιστῶν τὸ ἔθνος τῆς Σαμαρείας, λέγων εἶναί τινα ἑαυτὸν μέγαν•

anēr de tis onomati simōn proupērchen en tē polei mageuōn kai eksistōn to ethnos tēs samareias legōn einai tina heauton megan

10. ᾧ προσεῖχον πάντες ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου, λέγοντες, Οὗτός ἐστιν ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ ἡ μεγάλη.

hō proseichon pantes apo mikrou heōs megalou legontes houtos estin hē dynamis tou theou hē megalē

11. προσεῖχον δὲ αὐτῷ, διὰ τὸ ἱκανῷ χρόνῳ ταῖς μαγείαις ἐξεστακέναι αὐτούς.

proseichon de autō dia to hikanō chronō tais mageiais eksestakenai autous

12. ὅτε δὲ ἐπίστευσαν τῷ Φιλίππῳ εὐαγγελιζομένῳ τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐβαπτίζοντο ἄνδρες τε καὶ γυναῖκες.

hote de episteusan tō filippō euangelizomenō ta peri tēs basileias tou theou kai tou onomatos tou iēsou christou ebaptizonto andres te kai gynaikes

13. ὁ δὲ Σίμων καὶ αὐτὸς ἐπίστευσε, καὶ βαπτισθεὶς ἦν προσκαρτερῶν τῷ Φιλίππῳ• θεωρῶν τε δυνάμεις καὶ σημεῖα γινόμενα, ἐξίστατο.

ho de simōn kai autos episteusen kai baptistheis ēn proskarterōn tō filippō theōrōn te dynameis kai sēmeia ginomena eksistato

14. Ἀκούσαντες δὲ οἱ ἐν Ἱεροσολύμοις ἀπόστολοι ὅτι δέδεκται ἡ Σαμάρεια τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ἀπέστειλαν πρὸς αὐτοὺς τὸν Πέτρον καὶ Ἰωάννην•

akousantes de hoi en ierosolymois apostoloi hoti dedektai hē samareia ton logon tou theou apesteilan pros autous ton petron kai iōannēn

15. οἵτινες καταβάντες προσηύξαντο περὶ αὐτῶν, ὅπως λάβωσι Πνεῦμα Ἅγιον•

hoitines katabantes prosēuksanto peri autōn hopōs labōsin pneuma hagion

16. οὔπω γὰρ ἦν ἐπ’ οὐδενὶ αὐτῶν ἐπιπεπτωκός, μόνον δὲ βεβαπτισμένοι ὑπῆρχον εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.

oupō gar ēn ep oudeni autōn epipeptōkos monon de bebaptismenoi hypērchon eis to onoma tou kyriou iēsou

17. τότε ἐπετίθουν τὰς χεῖρας ἐπ’ αὐτούς, καὶ ἐλάμβανον Πνεῦμα Ἅγιον.

tote epetithoun tas cheiras ep autous kai elambanon pneuma hagion

18. θεασάμενος δὲ ὁ Σίμων ὅτι διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων δίδοται τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, προσήνεγκεν αὐτοῖς χρήματα,

theasamenos de ho simōn hoti dia tēs epitheseōs tōn cheirōn tōn apostolōn didotai to pneuma to hagion prosēnegken autois chrēmata

19. λέγων, Δότε κἀμοὶ τὴν ἐξουσίαν ταύτην, ἵνα ᾧ ἐὰν ἐπιθῶ τὰς χεῖρας, λαμβάνῃ Πνεῦμα Ἅγιον.

legōn dote kamoi tēn eksousian tautēn hina hō ean epithō tas cheiras lambanē pneuma hagion

20. Πέτρος δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Τὸ ἀργύριόν σου σὺν σοὶ εἴη εἰς ἀπώλειαν, ὅτι τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ ἐνόμισας διὰ χρημάτων κτᾶσθαι.

petros de eipen pros auton to argyrion sou syn soi eiē eis apōleian hoti tēn dōrean tou theou enomisas dia chrēmatōn ktasthai

21. οὐκ ἔστι σοι μερὶς οὐδὲ κλῆρος ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ. ἡ γὰρ καρδία σου οὐκ ἔστιν εὐθεῖα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

ouk estin soi meris oude klēros en tō logō toutō hē gar kardia sou ouk estin eutheia enōpion tou theou

22. μετανόησον οὖν ἀπὸ τῆς κακίας σου ταύτης, καὶ δεήθητι τοῦ Θεοῦ, εἰ ἄρα ἀφεθήσεταί σοι ἡ ἐπίνοια τῆς καρδίας σου.

metanoēson oun apo tēs kakias sou tautēs kai deēthēti tou theou ei ara afethēsetai soi hē epinoia tēs kardias sou

23. εἰς γὰρ χολὴν πικρίας καὶ σύνδεσμον ἀδικίας ὁρῶ σε ὄντα.

eis gar cholēn pikrias kai syndesmon adikias horō se onta

24. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Σίμων εἶπε, Δεήθητε ὑμεῖς ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν Κύριον, ὅπως μηδὲν ἐπέλθῃ ἐπ’ ἐμὲ ὧν εἰρήκατε.

apokritheis de ho simōn eipen deēthēte hymeis hyper emou pros ton kyrion hopōs mēden epelthē ep eme hōn eirēkate

25. Οἱ μὲν οὖν διαμαρτυράμενοι καὶ λαλήσαντες τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλήμ, πολλάς τε κώμας τῶν Σαμαρειτῶν εὐηγγελίσαντο.

hoi men oun diamartyramenoi kai lalēsantes ton logon tou kyriou hypestrepsan eis ierousalēm pollas te kōmas tōn samareitōn euēngelisanto

26. Ἄγγελος δὲ Κυρίου ἐλάλησε πρὸς Φίλιππον, λέγων, Ἀνάστηθι καὶ πορεύου κατὰ μεσημβρίαν ἐπὶ τὴν ὁδὸν τὴν καταβαίνουσαν ἀπὸ Ἰερουσαλὴμ εἰς Γάζαν• αὕτη ἐστὶν ἔρημος.

angelos de kyriou elalēsen pros filippon legōn anastēthi kai poreuou kata mesēmbrian epi tēn hodon tēn katabainousan apo ierousalēm eis gazan hautē estin erēmos

27. καὶ ἀναστὰς ἐπορεύθη• καὶ ἰδού ἀνὴρ Αἰθίοψ εὐνοῦχος δυνάστης Κανδάκης τῆς βασιλίσσης Αἰθιόπων, ὃς ἦν ἐπὶ πάσης τῆς γάζης αὐτῆς, ὃς ἐληλύθει προσκυνήσων εἰς Ἰερουσαλήμ,

kai anastas eporeuthē kai idou anēr aithiops eunouchos dynastēs kandakēs tēs basilissēs aithiopōn hos ēn epi pasēs tēs gazēs autēs hos elēlythei proskynēsōn eis ierousalēm

28. ἦν τε ὑποστρέφων καὶ καθήμενος ἐπὶ τοῦ ἅρματος αὐτοῦ, ἀνεγίνωσκε τὸν προφήτην Ἠσαΐαν.

ēn te hypostrefōn kai kathēmenos epi tou harmatos autou aneginōsken ton profētēn ēsaian

29. εἶπε δὲ τὸ Πνεῦμα τῷ Φιλίππῳ, Πρόσελθε καὶ κολλήθητι τῷ ἅρματι τούτῳ.

eipen de to pneuma tō filippō proselthe kai kollēthēti tō harmati toutō

30. προσδραμὼν δὲ ὁ Φίλιππος ἤκουσεν αὐτοῦ ἀναγινώσκοντος τὸν προφήτην Ἠσαΐαν, καὶ εἶπεν, Ἆρά γε γινώσκεις ἃ ἀναγινώσκεις;

prosdramōn de ho filippos ēkousen autou anaginōskontos ton profētēn ēsaian kai eipen ara ge ginōskeis ha anaginōskeis

31. ὁ δὲ εἶπε, Πῶς γὰρ ἂν δυναίμην, ἐὰν μή τις ὁδηγήσῃ με; παρεκάλεσέ τε τὸν Φίλιππον ἀναβάντα καθίσαι σὺν αὐτῷ.

ho de eipen pōs gar an dynaimēn ean mē tis odēgēsē me parekalesen te ton filippon anabanta kathisai syn autō

32. ἡ δὲ περιοχὴ τῆς γραφῆς ἣν ἀνεγίνωσκεν ἦν αὕτη, Ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη, καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείροντος αὐτὸν ἄφωνος, οὕτως οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ.

hē de periochē tēs grafēs hēn aneginōsken ēn hautē hōs probaton epi sfagēn ēchthē kai hōs amnos enantion tou keirontos auton afōnos houtōs ouk anoigei to stoma autou

33. ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ ἡ κρίσις αὐτοῦ ἤρθη, τὴν δὲ γενεὰν αὐτοῦ τίς διηγήσεται; ὅτι αἴρεται ἀπὸ τῆς γῆς ἡ ζωὴ αὐτοῦ.

en tē tapeinōsei autou hē krisis autou ērthē tēn de genean autou tis diēgēsetai hoti airetai apo tēs gēs hē zōē autou

34. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ εὐνοῦχος τῷ Φιλίππῳ εἶπε, Δέομαί σου, περὶ τίνος ὁ προφήτης λέγει τοῦτο; περὶ ἑαυτοῦ, ἢ περὶ ἑτέρου τινός;

apokritheis de ho eunouchos tō filippō eipen deomai sou peri tinos ho profētēs legei touto peri heautou ē peri heterou tinos

35. ἀνοίξας δὲ ὁ Φίλιππος τὸ στόμα αὐτοῦ, καὶ ἀρξάμενος ἀπὸ τῆς γραφῆς ταύτης, εὐηγγελίσατο αὐτῷ τὸν Ἰησοῦν.

anoiksas de ho filippos to stoma autou kai arksamenos apo tēs grafēs tautēs euēngelisato autō ton iēsoun

36. ὡς δὲ ἐπορεύοντο κατὰ τὴν ὁδόν, ἦλθον ἐπί τι ὕδωρ• καί φησιν ὁ εὐνοῦχος, Ἰδού, ὕδωρ• τί κωλύει με βαπτισθῆναι;

hōs de eporeuonto kata tēn hodon ēlthon epi ti hydōr kai fēsin ho eunouchos idou hydōr ti kōlyei me baptisthēnai

37. εἰπε δὲ ὁ Φίλιππος, Εἰ πιστεύεις ἐξ ὅλης τὴς καρδίας, ἔξεστιν. ἀποκριθεὶς δὲ εἷπε, Πιστεύω τὸν ὑιὸν τοῦ Θεοῦ ἐιναι τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

eipen de ho filippos ei pisteueis eks holēs tēs kardias eksestin apokritheis de eipen pisteuō ton hyion tou theou einai ton iēsoun christon

38. καὶ ἐκέλευσε στῆναι τὸ ἅρμα• καὶ κατέβησαν ἀμφότεροι εἰς τὸ ὕδωρ, ὅ τε Φίλιππος καὶ ὁ εὐνοῦχος• καὶ ἐβάπτισεν αὐτόν.

kai ekeleusen stēnai to harma kai katebēsan amfoteroi eis to hydōr ho te filippos kai ho eunouchos kai ebaptisen auton

39. ὅτε δὲ ἀνέβησαν ἐκ τοῦ ὕδατος, Πνεῦμα Κυρίου ἥρπασε τὸν Φίλιππον• καὶ οὐκ εἶδεν αὐτὸν οὐκέτι ὁ εὐνοῦχος, ἐπορεύετο γὰρ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ χαίρων.

hote de anebēsan ek tou hydatos pneuma kyriou hērpasen ton filippon kai ouk eiden auton ouketi ho eunouchos eporeueto gar tēn hodon autou chairōn

40. Φίλιππος δὲ εὑρέθη εἰς Ἄζωτον• καὶ διερχόμενος εὐηγγελίζετο τὰς πόλεις πάσας, ἕως τοῦ ἐλθεῖν αὐτὸν εἰς Καισάρειαν.

filippos de heurethē eis azōton kai dierchomenos euēngelizeto tas poleis pasas heōs tou elthein auton eis kaisareian

Κεφαλαιο 9

1. Ὁ δὲ Σαῦλος, ἔτι ἐμπνέων ἀπειλῆς καὶ φόνου εἰς τοὺς μαθητὰς τοῦ Κυρίου, προσελθὼν τῷ ἀρχιερεῖ,

ho de saulos eti empneōn apeilēs kai fonou eis tous mathētas tou kyriou proselthōn tō archierei

2. ᾐτήσατο παρ’ αὐτοῦ ἐπιστολὰς εἰς Δαμασκὸν πρὸς τὰς συναγωγάς, ὅπως ἐάν τινας εὕρῃ τῆς ὁδοῦ ὄντας ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας, δεδεμένους ἀγάγῃ εἰς Ἰερουσαλήμ.

ētēsato par autou epistolas eis damaskon pros tas synagōgas hopōs ean tinas heurē tēs hodou ontas andras te kai gynaikas dedemenous agagē eis ierousalēm

3. ἐν δὲ τῷ πορεύεσθαι, ἐγένετο αὐτὸν ἐγγίζειν τῇ Δαμασκῷ• καὶ ἐξαίφνης περιήστραψεν αὐτὸν φῶς ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ•

en de tō poreuesthai egeneto auton engizein tē damaskō kai eksaifnēs periēstrapsen auton fōs apo tou ouranou

4. καὶ πεσὼν ἐπὶ τὴν γῆν, ἤκουσε φωνὴν λέγουσαν αὐτῷ, Σαούλ, Σαούλ, τί με διώκεις;

kai pesōn epi tēn gēn ēkousen fōnēn legousan autō saoul saoul ti me diōkeis

5. εἶπε δέ, Τίς εἶ, Κύριε; ὁ δὲ Κύριος εἶπεν, Ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὃν σὺ διώκεις• σκληρόν σοι πρὸς κέντρα λακτίζειν.

eipen de tis ei kyrie ho de kyrios eipen egō eimi iēsous hon sy diōkeis sklēron soi pros kentra laktizein

6. τρέμων τε καὶ θαμβῶν εἶπε, Κύριε, τί με θέλεις ποιῆσαι καὶ ὁ Κύριος πρὸς αὐτόν, Ἀνάστηθι καὶ εἴσελθε εἰς τὴν πόλιν, καὶ λαληθήσεταί σοι τί σε δεῖ ποιεῖν

tremōn te kai thambōn eipen kyrie ti me theleis poiēsai kai ho kyrios pros auton anastēthi kai eiselthe eis tēn polin kai lalēthēsetai soi ti se dei poiein

7. οἱ δὲ ἄνδρες οἱ συνοδεύοντες αὐτῷ εἱστήκεισαν ἐννεοί, ἀκούοντες μὲν τῆς φωνῆς, μηδένα δὲ θεωροῦντες.

hoi de andres hoi synodeuontes autō heistēkeisan enneoi akouontes men tēs fōnēs mēdena de theōrountes

8. ἠγέρθη δὲ ὁ Σαῦλος ἀπὸ τῆς γῆς• ἀνεῳγμένων δὲ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ, οὐδένα ἔβλεπε, χειραγωγοῦντες δὲ αὐτὸν εἰσήγαγον εἰς Δαμασκόν.

ēgerthē de ho saulos apo tēs gēs aneōgmenōn de tōn ofthalmōn autou oudena eblepen cheiragōgountes de auton eisēgagon eis damaskon

9. καὶ ἦν ἡμέρας τρεῖς μὴ βλέπων, καὶ οὐκ ἔφαγεν οὐδὲ ἔπιεν.

kai ēn hēmeras treis mē blepōn kai ouk efagen oude epien

10. Ἦν δέ τις μαθητὴς ἐν Δαμασκῷ ὀνόματι Ἁνανίας, καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος ἐν ὁράματι, Ἁνανία. ὁ δὲ εἶπεν, Ἰδοὺ ἐγώ, Κύριε.

ēn de tis mathētēs en damaskō onomati hananias kai eipen pros auton ho kyrios en horamati hanania ho de eipen idou egō kyrie

11. ὁ δὲ Κύριος πρὸς αὐτόν, Ἀναστὰς πορεύθητι ἐπὶ τὴν ῥύμην τὴν καλουμένην Εὐθεῖαν, καὶ ζήτησον ἐν οἰκίᾳ Ἰούδα Σαῦλον ὀνόματι, Ταρσέα• ἰδοὺ γὰρ προσεύχεται,

ho de kyrios pros auton anastas poreuthēti epi tēn rymēn tēn kaloumenēn eutheian kai zētēson en oikia iouda saulon onomati tarsea idou gar proseuchetai

12. καὶ εἶδεν ἐν ὁράματι ἄνδρα ὀνόματι Ἀνανίαν εἰσελθόντα καὶ ἐπιθέντα αὐτῷ χεῖρα, ὅπως ἀναβλέψῃ.

kai eiden en horamati andra onomati hananian eiselthonta kai epithenta autō cheira hopōs anablepsē

13. ἀπεκρίθη δὲ ὁ Ἀνανίας, Κύριε, ἄκήκοα ἀπὸ πολλῶν περὶ τοῦ ἀνδρὸς τούτου, ὅσα κακὰ ἐποίησε τοῖς ἁγίοις σου ἐν Ἰερουσαλήμ•

apekrithē de ho hananias kyrie akēkoa apo pollōn peri tou andros toutou hosa kaka epoiēsen tois hagiois sou en ierousalēm

14. καὶ ὧδε ἔχει ἐξουσίαν παρὰ τῶν ἀρχιερέων, δῆσαι πάντας τοὺς ἐπικαλουμένους τὸ ὄνομά σου.

kai hōde echei eksousian para tōn archiereōn dēsai pantas tous epikaloumenous to onoma sou

15. εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος, Πορεύου, ὅτι σκεῦος ἐκλογῆς μοι ἐστίν οὗτος, τοῦ βαστάσαι τὸ ὄνομά μου ἐνώπιον ἐθνῶν καὶ βασιλέων, υἱῶν τε Ἰσραήλ•

eipen de pros auton ho kyrios poreuou hoti skeuos eklogēs moi estin houtos tou bastasai to onoma mou enōpion ethnōn kai basileōn hyiōn te israēl

16. ἐγὼ γὰρ ὑποδείξω αὐτῷ ὅσα δεῖ αὐτὸν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματός μου παθεῖν.

egō gar hypodeiksō autō hosa dei auton hyper tou onomatos mou pathein

17. ἀπῆλθε δὲ Ἁνανίας καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν, καὶ ἐπιθεὶς ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας εἶπε, Σαοὺλ ἀδελφέ, ὁ Κύριος ἀπέσταλκέ με, Ἰησοῦς ὁ ὀφθείς σοι ἐν τῇ ὁδῷ ᾗ ἤρχου, ὅπως ἀναβλέψῃς καὶ πλησθῇς Πνεύματος Ἁγιου.

apēlthen de hananias kai eisēlthen eis tēn oikian kai epitheis ep auton tas cheiras eipen saoul adelfe ho kyrios apestalken me iēsous ho oftheis soi en tē hodō hē ērchouhopōs anablepsēs kai plēsthēs pneumatos hagiou

18. καὶ εὐθέως ἀπέπεσον ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ ὡσεὶ λεπίδες, ἀνέβλεψέ τε παραχρῆμα, καὶ ἀναστὰς ἐβαπτίσθη,

kai eutheōs apepeson apo tōn ofthalmōn autou hōsei lepides aneblepsen te parachrēma kai anastas ebaptisthē

19. καὶ λαβὼν τροφὴν ἐνίσχυσεν. Ἐγένετο δὲ ὁ Σαῦλος μετὰ τῶν ἐν Δαμασκῷ μαθητῶν ἡμέρας τινάς.

kai labōn trofēn enischysen egeneto de ho saulos meta tōn en damaskō mathētōn hēmeras tinas

20. καὶ εὐθέως ἐν ταῖς συναγωγαῖς ἐκήρυσσε τὸν Χριστόν, ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ.

kai eutheōs en tais synagōgais ekēryssen ton christon hoti houtos estin ho hyios tou theou

21. ἐξίσταντο δὲ πάντες οἱ ἀκούοντες καὶ ἔλεγον, Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ πορθήσας ἕν Ἰερουσαλὴμ τοὺς ἐπικαλουμένους τὸ ὄνομα τοῦτο, καὶ ὧδε εἰς τοῦτο ἐληλύθει ἵνα δεδεμένους αὐτοὺς ἀγάγῃ ἐπὶ τοὺς ἀρχιερεῖς;

eksistanto de pantes hoi akouontes kai elegon ouch houtos estin ho porthēsas en ierousalēm tous epikaloumenous to onoma touto kai hōde eis touto elēlythei hina dedemenous autous agagē epi tousarchiereis

22. Σαῦλος δὲ μᾶλλον ἐνεδυναμοῦτο, καὶ συνέχυνε τοὺς Ἰουδαίους τοὺς κατοικοῦντας ἐν Δαμασκῷ, συμβιβάζων ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός.

saulos de mallon enedynamouto kai synechynen tous ioudaious tous katoikountas en damaskō symbibazōn hoti houtos estin ho christos

23. Ὡς δὲ ἐπληροῦντο ἡμέραι ἱκαναί, συνεβουλεύσαντο οἱ Ἰουδαῖοι ἀνελεῖν αὐτόν•

hōs de eplērounto hēmerai hikanai synebouleusanto hoi ioudaioi anelein auton

24. ἐγνώσθη δὲ τῷ Σαύλῳ ἡ ἐπιβουλὴ αὐτῶν. παρετήρουν τε τὰς πύλας ἡμέρας τε καὶ νυκτός, ὅπως αὐτὸν ἀνέλωσι•

egnōsthē de tō saulō hē epiboulē autōn paretēroun te tas pylas hēmeras te kai nyktos hopōs auton anelōsin

25. λαβόντες δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ νυκτός, καθῆκαν διὰ τοῦ τείχους, χαλάσαντες ἐν σπυρίδι.

labontes de auton hoi mathētai nyktos kathēkan dia tou teichous chalasantes en spyridi

26. Παραγενόμενος δὲ ὁ Σαῦλος εἰς Ἰερουσαλήμ, ἐπείρᾶτο κολλᾶσθαι τοῖς μαθηταῖς• καὶ πάντες ἐφοβοῦντο αὐτόν, μὴ πιστεύοντες ὅτι ἐστὶ μαθητής.

paragenomenos de ho saulos eis ierousalēm epeirato kollasthai tois mathētais kai pantes efobounto auton mē pisteuontes hoti estin mathētēs

27. Βαρνάβας δὲ ἐπιλαβόμενος αὐτὸν ἤγαγε πρὸς τοὺς ἀποστόλους, καὶ διηγήσατο αὐτοῖς πῶς ἐν τῇ ὁδῷ εἶδε τὸν Κύριον, καὶ ὅτι ἐλάλησεν αὐτῷ, καὶ πῶς ἐν Δαμασκῷ ἐπαρρησιάσατο ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ.

barnabas de epilabomenos auton ēgagen pros tous apostolous kai diēgēsato autois pōs en tē hodō eiden ton kyrion kai hoti elalēsen autō kai pōs en damaskō eparrēsiasato en tō onomatitou iēsou

28. καὶ ἦν μετ’ αὐτῶν εἰσπορευόμενος καὶ ἐκπορευόμενος ἐν Ἰερουσαλήμ,

kai ēn met autōn eisporeuomenos kai ekporeuomenos en ierousalēm kai parrēsiazomenos en tō onomati tou kyriou iēsou

29. καὶ παρρησιαζόμενος ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ἐλάλει τε καὶ συνεζήτει πρὸς τοὺς Ἑλληνιστάς• οἱ δὲ ἐπεχείρουν αὐτὸν ἀνελεῖν

elalei te kai synezētei pros tous hellēnistas hoi de epecheiroun auton anelein

30. ἐπιγνόντες δὲ οἱ ἀδελφοὶ κατήγαγον αὐτὸν εἰς Καισάρειαν, καὶ ἐξαπέστειλαν αὐτὸν εἰς Ταρσόν.

epignontes de hoi adelfoi katēgagon auton eis kaisareian kai eksapesteilan auton eis tarson

31. αἱ μὲν οὖν ἐκκλησίαι καθ’ ὅλης τῆς Ἰουδαίας καὶ Γαλιλαίας καὶ Σαμαρείας εἶχον εἰρήνην οἰκοδομούμεναι, καὶ πορευόμεναι τῷ φόβῳ τοῦ Κυρίου καὶ τῇ παρακλήσει τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐπληθύνοντο

hai men oun ekklēsiai kath holēs tēs ioudaias kai galilaias kai samareias eichon eirēnēn oikodomoumenai kai poreuomenai tō fobō tou kyriou kai tē paraklēsei tou hagiou pneumatos eplēthynonto

32. Ἐγένετο δὲ Πέτρον διερχόμενον διὰ πάντων κατελθεῖν καὶ πρὸς τοὺς ἁγίους τοὺς κατοικοῦντας Λύδδαν.

egeneto de petron dierchomenon dia pantōn katelthein kai pros tous hagious tous katoikountas lyddan

33. εὗρε δὲ ἐκεῖ ἄνθρωπόν τινα Αἰνέαν ὀνόματι, ἐξ ἐτῶν ὀκτὼ κατακείμενον ἐπὶ κραββάτῳ, ὃς ἦν παραλελυμένος.

heuren de ekei anthrōpon tina ainean onomati eks etōn oktō katakeimenon epi krabbatō hos ēn paralelymenos

34. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Πέτρος, Αἰνέα, ἰᾶταί σε Ἰησοῦς ὁ Χριστός• ἀνάστηθι καὶ στρῶσον σεαυτῷ. καὶ εὐθέως ἀνέστη.

kai eipen autō ho petros ainea iatai se iēsous ho christos anastēthi kai strōson seautō kai eutheōs anestē

35. καὶ εἶδον αὐτὸν πάντες οἱ κατοικοῦντες Λύδδαν καὶ τὸν Σάρωνα, οἵτινες ἐπέστρεψαν ἐπὶ τὸν Κύριον.

kai eidon auton pantes hoi katoikountes lyddan kai ton sarōna hoitines epestrepsan epi ton kyrion

36. Ἐν Ἰόππῃ δέ τις ἦν μαθήτρια ὀνόματι Ταβιθά, ἣ διερμηνευομένη λέγεται Δορκάς• αὕτη ἦν πλήρης ἀγαθῶν ἔργων καὶ ἐλεημοσυνῶν ὧν ἐποίει.

en ioppē de tis ēn mathētria onomati tabitha hē diermēneuomenē legetai dorkas autē ēn plērēs agathōn ergōn kai eleēmosynōn hōn epoiei

37. ἐγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἀσθενήσασαν αὐτὴν ἀποθανεῖν• λούσαντες δὲ αὐτὴν ἔθηκαν ἐν ὑπερῴῳ.

egeneto de en tais hēmerais ekeinais asthenēsasan autēn apothanein lousantes de autēn ethēkan en hyperōō

38. ἐγγὺς δὲ οὔσης Λύδδης τῇ Ἰόππῃ, οἱ μαθηταὶ ἀκούσαντες ὅτι Πέτρος ἐστὶν ἐν αὐτῇ, ἀπέστειλαν δύο ἄνδρας πρὸς αὐτόν, παρακαλοῦντες μὴ ὀκνήσαι διελθεῖν ἕως αὐτῶν.

engys de ousēs lyddēs tē ioppē hoi mathētai akousantes hoti petros estin en autē apesteilan dyo andras pros auton parakalountes mē oknēsai dielthein heōs autōn

39. ἀναστὰς δὲ Πέτρος συνῆλθεν αὐτοῖς• ὃν παραγενόμενον ἀνήγαγον εἰς τὸ ὑπερῷον, καὶ παρέστησαν αὐτῷ πᾶσαι αἱ χῆραι κλαίουσαι καὶ ἐπιδεικνύμεναι χιτῶνας καὶ ἱμάτια ὅσα ἐποίει μετ’ αὐτῶν οὖσα ἡ Δορκάς.

anastas de petros synēlthen autois hon paragenomenon anēgagon eis to hyperōon kai parestēsan autō pasai hai chērai klaiousai kai epideiknymenai chitōnas kai himatia hosa epoiei met autōn ousa hē dorkas

40. ἐκβαλὼν δὲ ἔξω πάντας ὁ Πέτρος θεὶς τὰ γόνατα προσηύξατο• καὶ ἐπιστρέψας πρὸς τὸ σῶμα, εἶπε, Ταβιθά, ἀνάστηθι. ἡ δὲ ἤνοιξε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς• καὶ ἰδοῦσα τὸν Πέτρον, ἀνεκάθισε.

ekbalōn de eksō pantas ho petros theis ta gonata prosēuksato kai epistrepsas pros to sōma eipen tabitha anastēthi hē de ēnoiksen tous ofthalmous autēs kai idousa ton petron anekathisen

41. δοὺς δὲ αὐτῇ χεῖρα, ἀνέστησεν αὐτήν• φωνήσας δὲ τοὺς ἁγίους καὶ τὰς χήρας, παρέστησεν αὐτὴν ζῶσαν.

dous de autē cheira anestēsen autēn fōnēsas de tous hagious kai tas chēras parestēsen autēn zōsan

42. γνωστὸν δὲ ἐγένετο καθ’ ὅλης τῆς Ἰόππης, καὶ πολλοὶ ἐπίστευσαν ἐπὶ τὸν Κύριον.

gnōston de egeneto kath holēs tēs ioppēs kai polloi episteusan epi ton kyrion

43. ἐγένετο δὲ ἡμέρας ἱκανὰς μεῖναι αὐτὸν ἐν Ἰόππῃ παρά τινι Σίμωνι βυρσεῖ.

egeneto de hēmeras hikanas meinai auton en ioppē para tini simōni byrsei

Κεφαλαιο 10

1. Ἀνὴρ δέ τις ἦν ἐν Καισαρείᾳ ὀνόματι Κορνήλιος, ἑκατοντάρχης ἐκ σπείρης τῆς καλουμένης Ἰταλικῆς,

anēr de tis ēn en kaisareia onomati kornēlios hekatontarchēs ek speirēs tēs kaloumenēs italikēs

2. εὐσεβὴς καὶ φοβούμενος τὸν Θεὸν σὺν παντὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, ποιῶν τε ἐλεημοσύνας πολλὰς τῷ λαῷ, καὶ δεόμενος τοῦ Θεοῦ διὰ παντός

eusebēs kai foboumenos ton theon syn panti tō oikō autou poiōn te eleēmosynas pollas tō laō kai deomenos tou theou diapantos

3. εἶδεν ἐν ὁράματι φανερῶς, ὡσεὶ ὥραν ἐννάτην τῆς ἡμέρας, ἄγγελον τοῦ Θεοῦ εἰσελθόντα πρὸς αὐτὸν, καὶ εἰπόντα αὐτῷ, Κορνήλιε.

eiden en horamati fanerōs hōsei hōran ennatēn tēs hēmeras angelon tou theou eiselthonta pros auton kai eiponta autō kornēlie

4. ὁ δὲ ἀτενίσας αὐτῷ καὶ ἔμφοβος γενόμενος εἶπε, Τί ἐστι, Κύριε; εἶπε δὲ αὐτῷ, Αἱ προσευχαί σου καὶ αἱ ἐλεημοσύναι σου ἀνέβησαν εἰς μνημόσυνον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

ho de atenisas autō kai emfobos genomenos eipen ti estin kyrie eipen de autō hai proseuchai sou kai hai eleēmosynai sou anebēsan eis mnēmosynon enōpion tou theou

5. καὶ νῦν πέμψον εἰς Ἰόππην ἄνδρας, καὶ μετάπεμψαι Σίμωνα ὃς ἐπικαλεῖται Πέτρος•

kai nyn pempson eis ioppēn andras kai metapempsai simōna hos epikaleitai petros

6. οὗτος ξενίζεται παρά τινι Σίμωνι βυρσεῖ, ᾧ ἐστιν οἰκία παρὰ θάλασσαν• οὗτος λαλήσει σοι τί σε δεῖ ποιεῖν.

houtos ksenizetai para tini simōni byrsei hō estin oikia para thalassan houtos lalēsei soi ti se dei poiein

7. ὡς δὲ ἀπῆλθεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν τῷ Κορνηλίῳ, φωνήσας δύο τῶν οἰκετῶν αὐτοῦ, καὶ στρατιώτην εὐσεβῆ τῶν προσκαρτερούντων αὐτῷ,

hōs de apēlthen ho angelos ho lalōn tō kornēliō fōnēsas dyo tōn oiketōn autou kai stratiōtēn eusebē tōn proskarterountōn autō

8. καὶ ἐξηγησάμενος αὐτοῖς ἅπαντα, ἀπέστειλεν αὐτοὺς εἰς τὴν Ἰόππην.

kai eksēgēsamenos autois hapanta apesteilen autous eis tēn ioppēn

9. Τῇ δὲ ἐπαύριον ὁδοιπορούντων ἐκείνων καὶ τῇ πόλει ἐγγιζόντων, ἀνέβη Πέτρος ἐπὶ τὸ δῶμα προσεύξασθαι, περὶ ὥραν ἕκτην•

tē de epaurion hodoiporountōn ekeinōn kai tē polei engizontōn anebē petros epi to dōma proseuksasthai peri hōran hektēn

10. ἐγένετο δὲ πρόσπεινος, καὶ ἤθελε γεύσασθαι• παρασκευαζόντων δὲ ἐκείνων, ἐπέπεσεν ἐπ’ αὐτὸν ἔκστασις,

egeneto de prospeinos kai ēthelen geusasthai paraskeuazontōn de ekeinōn epepesen ep auton ekstasis

11. καὶ θεωρεῖ τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγμένον, καὶ καταβαῖνον ἐπ αὐτὸν σκεῦός τι ὡς ὀθόνην μεγάλην, τέσσαρσιν ἀρχαῖς δεδεμένον, καὶ καθιέμενον ἐπὶ τῆς γῆς•

kai theōrei ton ouranon aneōgmenon kai katabainon ep auton skeuos ti hōs othonēn megalēn tessarsin archais dedemenon kai kathiemenon epi tēs gēs

12. ἐν ᾧ ὑπῆρχε πάντα τὰ τετράποδα τῆς γῆς καὶ τὰ θηρία καὶ τὰ ἑρπετὰ καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ.

en hō hypērchen panta ta tetrapoda tēs gēs kai ta thēria kai ta herpeta kai ta peteina tou ouranou

13. καὶ ἐγένετο φωνὴ πρὸς αὐτόν, Ἀναστάς, Πέτρε, θῦσον καὶ φάγε.

kai egeneto fōnē pros auton anastas petre thyson kai fage

14. ὁ δὲ Πέτρος εἶπε, Μηδαμῶς, Κύριε• ὅτι οὐδέποτε ἔφαγον πᾶν κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον.

ho de petros eipen mēdamōs kyrie hoti oudepote efagon pan koinon hē akatharton

15. καὶ φωνὴ πάλιν ἐκ δευτέρου πρὸς αὐτόν, Ἃ ὁ Θεὸς ἐκαθάρισε, σὺ μὴ κοίνου.

kai fōnē palin ek deuterou pros auton ha ho theos ekatharisen sy mē koinou

16. τοῦτο δὲ ἐγένετο ἐπὶ τρίς• καὶ πάλιν ἀνελήφθη τὸ σκεῦος εἰς τὸν οὐρανόν.

touto de egeneto epi tris kai palin anelēfthē to skeuos eis ton ouranon

17. Ὡς δὲ ἐν ἑαυτῷ διηπόρει ὁ Πέτρος τί ἂν εἴη τὸ ὅραμα ὃ εἶδε, καὶ ἰδού, οἱ ἄνδρες οἱ ἀπεσταλμένοι ἀπὸ τοῦ Κορνηλίου, διερωτήσαντες τὴν οἰκίαν Σίμωνος, ἐπέστησαν ἐπὶ τὸν πυλῶνα,

hōs de en heautō diēporei ho petros ti an eiē to horama ho eiden kai idou hoi andres hoi apestalmenoi apo tou kornēliou dierōtēsantes tēn oikian simōnos epestēsan epi tonpylōna

18. καὶ φωνήσαντες ἐπυνθάνοντο εἰ Σίμων, ὁ ἐπικαλούμενος Πέτρος, ἐνθάδε ξενίζεται.

kai fōnēsantes epynthanonto ei simōn ho epikaloumenos petros enthade ksenizetai

19. τοῦ δὲ Πέτρου ἐνθυμουμένου περὶ τοῦ ὁράματος, εἶπεν αὐτῷ τὸ Πνεῦμα, Ἰδού, ἄνδρες τρεῖς ζητοῦσί σε.

tou de petrou enthymoumenou peri tou horamatos eipen autō to pneuma idou andres treis zētousin se

20. ἀλλὰ ἀναστὰς κατάβηθι, καὶ πορεύου σὺν αὐτοῖς, μηδὲν διακρινόμενος• διότι ἐγὼ ἀπέσταλκα αὐτούς.

alla anastas katabēthi kai poreuou syn autois mēden diakrinomenos dioti egō apestalka autous

21. καταβὰς δὲ Πέτρος πρὸς τοὺς ἄνδρας τοῦς ἀπεσταλμένους ἀπὸ τοῦ Κορνηλίου πρὸς αὑτόν, εἶπεν, Ἰδού, ἐγώ εἰμι ὃν ζητεῖτε• τίς ἡ αἰτία δι’ ἣν πάρεστε;

katabas de petros pros tous andras tous apestalmenous apo tou kornēliou pros auton eipen idou egō eimi hon zēteite tis hē aitia di hēn pareste

22. οἱ δὲ εἶπον, Κορνήλιος ἑκατοντάρχης, ἀνὴρ δίκαιος καὶ φοβούμενος τὸν Θεόν, μαρτυρούμενός τε ὑπὸ ὅλου τοῦ ἔθνους τῶν Ἰουδαίων, ἐχρηματίσθη ὑπὸ ἀγγέλου ἁγίου μεταπέμψασθαί σε εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ἀκοῦσαι ῥήματα παρὰ σοῦ.

hoi de eipon kornēlios hekatontarchēs anēr dikaios kai foboumenos ton theon martyroumenos te hypo holou tou ethnous tōn ioudaiōn echrēmatisthē hypo angelou hagiou metapempsasthai se eis ton oikon autou kaiakousai rēmata para sou

23. εἰσκαλεσάμενος οὖν αὐτοὺς ἐξένισε. Τῇ δὲ ἐπαύριον ὁ Πέτρος ἐξῆλθε σὺν αὐτοῖς, καί τινες τῶν ἀδελφῶν τῶν ἀπὸ τὴς Ἰόππης συνῆλθον αὐτῷ.

eiskalesamenos oun autous eksenisen tē de epaurion ho petros eksēlthen syn autois kai tines tōn adelfōn tōn apo tēs ioppēs synēlthon autō

24. καὶ τῇ ἐπαύριον εἰσῆλθον εἰς τὴν Καισάρειαν. ὁ δὲ Κορνήλιος ἦν προσδοκῶν αὐτούς, συγκαλεσάμενος τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ καὶ τοὺς ἀναγκαίους φίλους.

kai tē epaurion eisēlthon eis tēn kaisareian ho de kornēlios ēn prosdokōn autous sygkalesamenos tous syngeneis autou kai tous anagkaious filous

25. ὡς δὲ ἐγένετο εἰσελθεῖν τὸν Πέτρον, συναντήσας αὐτῷ ὁ Κορνήλιος, πεσὼν ἐπὶ τοὺς πόδας, προσεκύνησεν.

hōs de egeneto eiselthein ton petron synantēsas autō ho kornēlios pesōn epi tous podas prosekynēsen

26. ὁ δὲ Πέτρος αὐτὸν ἤγειρε, λέγων, Ἀνάστηθι• κἀγὼ αὐτὸς ἄνθρωπός εἰμι.

ho de petros auton ēgeiren legōn anastēthi kagō autos anthrōpos eimi

27. καὶ συνομιλῶν αὐτῷ εἰσῆλθε, καὶ εὑρίσκει συνεληλυθότας πολλούς,

kai synomilōn autō eisēlthen kai heuriskei synelēlythotas pollous

28. ἔφη τε πρὸς αὐτούς, Ὑμεῖς ἐπίστασθε ὡς ἀθέμιτόν ἐστιν ἀνδρὶ Ἰουδαίῳ κολλᾶσθαι ἢ προσέρχεσθαι ἀλλοφύλῳ• καὶ ἐμοὶ ὁ Θεὸς ἔδειξε μηδένα κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον λέγειν ἄνθρωπον•

efē te pros autous hymeis epistasthe hōs athemiton estin andri ioudaiō kollasthai ē proserchesthai allofylō kai emoi ho theos edeiksen mēdena koinon ē akatharton legein anthrōpon

29. διὸ καὶ ἀναντιρρήτως ἦλθον μεταπεμφθείς. πυνθάνομαι οὖν, τίνι λόγῳ μετεπέμψασθέ με

dio kai anantirrētōs ēlthon metapemftheis pynthanomai oun tini logō metepempsasthe me

30. καὶ ὁ Κορνήλιος ἔφη, Ἀπὸ τετάρτης ἡμέρας μέχρι ταύτης τῆς ὥρας ἤμην νηστεύων, καὶ τὴν ἐννάτην ὥραν προσευχόμενος ἐν τῷ οἴκῳ μου• καὶ ἰδού, ἀνὴρ ἔστη ἐνώπιόν μου ἐν ἐσθῆτι λαμπρᾷ,

kai ho kornēlios efē apo tetartēs hēmeras mechri tautēs tēs hōras ēmēn nēsteuōn kai tēn ennatēn hōran proseuchomenos en tō oikō mou kai idou anēr hestē enōpion mou en esthētilampra

31. καὶ φησι, Κορνήλιε, εἰσηκούσθη σου ἡ προσευχή, καὶ αἱ ἐλεημοσύναι σου ἐμνήσθησαν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

kai fēsin kornēlie eisēkousthē sou hē proseuchē kai hai eleēmosynai sou emnēsthēsan enōpion tou theou

32. πέμψον οὖν εἰς Ἰόππην, καὶ μετακάλεσαι Σίμωνα ὃς ἐπικαλεῖται Πέτρος• οὗτος ξενίζεται ἐν οἰκίᾳ Σίμωνος βυρσέως παρὰ θάλασσαν• ὃς παραγενόμενος λαλήσει σοι.

pempson oun eis ioppēn kai metakalesai simōna hos epikaleitai petros houtos ksenizetai en oikia simōnos byrseōs para thalassan hos paragenomenos lalēsei soi

33. Ἐξαυτῆς οὖν ἔπεμψα πρός σε• σύ τε καλῶς ἐποίησας παραγενόμενος. νῦν οὖν πάντες ἡμεῖς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πάρεσμεν ἀκοῦσαι πάντα τὰ προστεταγμένα σοι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ

eksautēs oun epempsa pros se sy te kalōs epoiēsas paragenomenos nyn oun pantes hēmeis enōpion tou theou paresmen akousai panta ta prostetagmena soi hypo tou theou

34. ἀνοίξας δὲ Πέτρος τὸ στόμα, εἶπεν, Ἐπ’ ἀληθείας καταλαμβάνομαι ὅτι οὐκ ἔστι προσωπολήπτης ὁ Θεός•

anoiksas de petros to stoma eipen ep alētheias katalambanomai hoti ouk estin prosōpolēptēs ho theos

35. ἀλλ’ ἐν παντὶ ἔθνει ὁ φοβούμενος αὐτὸν καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην, δεκτὸς αὐτῷ ἐστι.

all en panti ethnei ho foboumenos auton kai ergazomenos dikaiosynēn dektos autō estin

36. τὸν λόγον ὃν ἀπέστειλε τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ, εὐαγγελιζόμενος εἰρήνην διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ οὗτός ἐστι πάντων Κύριος•

ton logon hon apesteilen tois hyiois israēl euangelizomenos eirēnēn dia iēsou christou houtos estin pantōn kyrios

37. ὑμεῖς οἴδατε τὸ γενόμενον ῥῆμα καθ’ ὅλης τῆς Ἰουδαίας, ἀρξάμενον ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας, μετὰ τὸ βάπτισμα ὃ ἐκήρυξεν Ἰωάννης•

hymeis oidate to genomenon rēma kath holēs tēs ioudaias arksamenon apo tēs galilaias meta to baptisma ho ekēryksen iōannēs

38. Ἰησοῦν τὸν ἀπὸ Ναζαρέθ, ὡς ἔχρισεν αὐτὸν ὁ Θεὸς Πνεύματι Ἁγίῳ καὶ δυνάμει, ὃς διῆλθεν εὐεργετῶν καὶ ἰώμενος πάντας τοὺς καταδυναστευομένους ὑπὸ τοῦ διαβόλου, ὅτι ὁ Θεὸς ἦν μετ’ αὐτοῦ.

iēsoun ton apo nazareth hōs echrisen auton ho theos pneumati hagiō kai dynamei hos diēlthen euergetōn kai iōmenos pantas tous katadynasteuomenous hypo tou diabolou hoti ho theos ēn met autou

39. καὶ ἡμεῖς ἐσμεν μάρτυρες πάντων ὧν ἐποίησεν ἔν τε τῇ χώρᾳ τῶν Ἰουδαίων καὶ ἐν Ἰερουσαλήμ• ὃν ἀνεῖλον κρεμάσαντες ἐπὶ ξύλου.

kai hēmeis esmen martyres pantōn hōn epoiēsen en te tē chōra tōn ioudaiōn kai en ierousalēm hon aneilon kremasantes epi ksylou

40. τοῦτον ὁ Θεὸς ἤγειρε τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν ἐμφανῆ γενέσθαι,

touton ho theos ēgeiren tē tritē hēmera kai edōken auton emfanē genesthai

41. οὐ παντὶ τῷ λαῷ, ἀλλὰ μάρτυσι τοῖς προκεχειροτονημένοις ὑπὸ τοῦ θεοῦ, ἡμῖν, οἵτινες συνεφάγομεν καὶ συνεπίομεν αὐτῷ μετὰ τὸ ἀναστῆναι αὐτὸν ἐκ νεκρῶν.

ou panti tō laō alla martysin tois prokecheirotonēmenois hypo tou theou hēmin hoitines synefagomen kai synepiomen autō meta to anastēnai auton ek nekrōn

42. καὶ παρήγγειλεν ἡμῖν κηρύξαι τῷ λαῷ, καὶ διαμαρτύρασθαι ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ ὡρισμένος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ κριτὴς ζώντων καὶ νεκρῶν.

kai parēngeilen hēmin kēryksai tō laō kai diamartyrasthai hoti autos estin ho hōrismenos hypo tou theou kritēs zōntōn kai nekrōn

43. τούτῳ πάντες οἱ προφῆται μαρτυροῦσιν, ἄφεσιν ἁμαρτιῶν λαβεῖν διὰ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ πάντα τὸν πιστεύοντα εἰς αὐτόν.

toutō pantes hoi profētai martyrousin afesin hamartiōn labein dia tou onomatos autou panta ton pisteuonta eis auton

44. Ἔτι λαλοῦντος τοῦ Πέτρου τὰ ῥήματα ταῦτα, ἐπέπεσε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας τὸν λόγον.

eti lalountos tou petrou ta rēmata tauta epepesen to pneuma to hagion epi pantas tous akouontas ton logon

45. καὶ ἐξέστησαν οἱ ἐκ περιτομῆς πιστοί, ὅσοι συνῆλθον τῷ Πέτρῳ, ὅτι καὶ ἐπὶ τὰ ἔθνη ἡ δωρεὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐκκέχυται

kai eksestēsan hoi ek peritomēs pistoi hosoi synēlthon tō petrō hoti kai epi ta ethnē hē dōrea tou hagiou pneumatos ekkechytai

46. ἤκουον γὰρ αὐτῶν λαλούντων γλώσσαις, καὶ μεγαλυνόντων τὸν Θεόν. τότε ἀπεκρίθη ὁ Πέτρος,

ēkouon gar autōn lalountōn glōssais kai megalynontōn ton theon tote apekrithē ho petros

47. Μήτι τὸ ὕδωρ κωλῦσαι δύναταί τις, τοῦ μὴ βαπτισθῆναι τούτους, οἵτινες τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἔλαβον καθὼς καὶ ἡμεῖς;

mēti to hydōr kōlysai dynatai tis tou mē baptisthēnai toutous hoitines to pneuma to hagion elabon kathōs kai hēmeis

48. προσέταξέ τε αὐτοὺς βαπτισθῆναι ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου. τότε ἠρώτησαν αὐτὸν ἐπιμεῖναι ἡμέρας τινάς.

prosetaksen te autous baptisthēnai en tō onomati tou kyriou tote ērōtēsan auton epimeinai hēmeras tinas

Κεφαλαιο 11

1. Ἤκουσαν δὲ οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ ἀδελφοὶ οἱ ὄντες κατὰ τὴν Ἰουδαίαν ὅτι καὶ τὰ ἔθνη ἐδέξαντο τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ.

ēkousan de hoi apostoloi kai hoi adelfoi hoi ontes kata tēn ioudaian hoti kai ta ethnē edeksanto ton logon tou theou

2. καὶ ὅτε ἀνέβη Πέτρος εἰς Ἱεροσόλυμα, διεκρίνοντο πρὸς αὐτὸν οἱ ἐκ περιτομῆς,

kai hote anebē petros eis ierosolyma diekrinonto pros auton hoi ek peritomēs

3. λέγοντες, ὅτι Πρὸς ἄνδρας ἀκροβυστίαν ἔχοντας εἰσῆλθες, καὶ συνέφαγες αὐτοῖς.

legontes hoti pros andras akrobystian echontas eisēlthes kai synefages autois

4. ἀρξάμενος δὲ ὁ Πέτρος ἐξετίθετο αὐτοῖς καθεξῆς λέγων,

arksamenos de ho petros eksetitheto autois katheksēs legōn

5. Ἐγὼ ἤμην ἐν πόλει Ἰόππῃ προσευχόμενος, καὶ εἶδον ἐν ἐκστάσει ὅραμα, καταβαῖνον σκεῦός τι, ὡς ὀθόνην μεγάλην τέσσαρσιν ἀρχαῖς καθιεμένην ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἦλθεν ἄχρις ἐμοῦ•

egō ēmēn en polei ioppē proseuchomenos kai eidon en ekstasei horama katabainon skeuos ti hōs othonēn megalēn tessarsin archais kathiemenēn ek tou ouranou kai ēlthen achris emou

6. εἰς ἣν ἀτενίσας κατενόουν, καὶ εἶδον τὰ τετράποδα τῆς γῆς καὶ τὰ θηρία καὶ τὰ ἑρπετὰ καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ.

eis hēn atenisas katenooun kai eidon ta tetrapoda tēs gēs kai ta thēria kai ta herpeta kai ta peteina tou ouranou

7. ἤκουσα δὲ φωνῆς λεγούσης μοι, Ἀναστάς, Πέτρε, θῦσον καὶ φάγε.

ēkousa de fōnēs legousēs moi anastas petre thyson kai fage

8. εἶπον δέ, Μηδαμῶς Κύριε• ὅτι πᾶν κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον οὐδέποτε εἰσῆλθεν εἰς τὸ στόμα μου.

eipon de mēdamōs kyrie hoti pan koinon ē akatharton oudepote eisēlthen eis to stoma mou

9. ἀπεκρίθη δὲ μοι φωνὴ ἐκ δευτέρου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, Ἃ ὁ Θεὸς ἐκαθάρισε, σὺ μὴ κοίνου.

apekrithē de moi fōnē ek deuterou ek tou ouranou ha ho theos ekatharisen sy mē koinou

10. τοῦτο δὲ ἐγένετο ἐπὶ τρίς, καὶ πάλιν ἀνεσπάσθη ἅπαντα εἰς τὸν οὐρανόν.

touto de egeneto epi tris kai palin anespasthē hapanta eis ton ouranon

11. καὶ ἰδού, ἐξαυτῆς τρεῖς ἄνδρες ἐπέστησαν ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἐν ᾗ ἤμην, ἀπεσταλμένοι ἀπὸ Καισαρείας πρός με.

kai idou eksautēs treis andres epestēsan epi tēn oikian en hē ēmēn apestalmenoi apo kaisareias pros me

12. εἶπε δὲ μοι τὸ Πνεῦμα συνελθεῖν αὐτοῖς, μηδὲν διακρινόμενον. ἦλθον δὲ σὺν ἐμοὶ καὶ οἱ ἓξ ἀδελφοὶ οὗτοι, καὶ εἰσήλθομεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀνδρός•

eipen de moi to pneuma synelthein autois mēden diakrinomenon ēlthon de syn emoi kai hoi heks adelfoi houtoi kai eisēlthomen eis ton oikon tou andros

13. ἀπήγγειλέ τε ἡμῖν πῶς εἶδε τὸν ἄγγελον ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ σταθέντα, καὶ εἰπόντα αὐτῷ, Ἀπόστειλον εἰς Ἰόππην ἄνδρας, καὶ μετάπεμψαι Σίμωνα, τὸν ἐπικαλούμενον Πέτρον,

apēngeilen te hēmin pōs eiden ton angelon en tō oikō autou stathenta kai eiponta autō aposteilon eis ioppēn andras kai metapempsai simōna ton epikaloumenon petron

14. ὃς λαλήσει ῥήματα πρός σε, ἐν οἷς σωθήσῃ σὺ καὶ πᾶς ὁ οἶκός σου.

hos lalēsei rēmata pros se en hois sōthēsē sy kai pas ho oikos sou

15. ἐν δὲ τῷ ἄρξασθαί με λαλεῖν, ἐπέπεσε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐπ’ αὐτούς, ὥσπερ καὶ ἐφ’ ἡμᾶς ἐν ἀρχῇ.

en de tō arksasthai me lalein epepesen to pneuma to hagion ep autous hōsper kai ef hēmas en archē

16. ἐμνήσθην δὲ τοῦ ῥήματος Κυρίου, ὡς ἔλεγεν, Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι, ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ.

emnēsthēn de tou rēmatos kyriou hōs elegen iōannēs men ebaptisen hydati hymeis de baptisthēsesthe en pneumati hagiō

17. εἰ οὖν τὴν ἴσην δωρεὰν ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ Θεὸς ὡς καὶ ἡμῖν, πιστεύσασιν ἐπὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἐγὼ δὲ τίς ἤμην δυνατὸς κωλῦσαι τὸν Θεόν;

ei oun tēn isēn dōrean edōken autois ho theos hōs kai hēmin pisteusasin epi ton kyrion iēsoun christon egō de tis ēmēn dynatos kōlysai ton theon

18. ἀκούσαντες δὲ ταῦτα ἡσύχασαν, καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεόν, λέγοντες, Ἄραγε καὶ τοῖς ἔθνεσιν ὁ Θεὸς τὴν μετάνοιαν ἔδωκεν εἰς ζωήν.

akousantes de tauta hēsychasan kai edoksazon ton theon legontes arage kai tois ethnesin ho theos tēn metanoian edōken eis zōēn

19. Οἱ μὲν οὖν διασπαρέντες ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας, μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λόγον εἰ μὴ μόνον Ἰουδαίοις.

hoi men oun diasparentes apo tēs thlipseōs tēs genomenēs epi stefanō diēlthon heōs foinikēs kai kyprou kai antiocheias mēdeni lalountes ton logon ei mē monon ioudaiois

20. ἦσαν δέ τινες ἐξ αὐτῶν ἄνδρες Κύπριοι καὶ Κυρηναῖοι, οἵτινες εἰσελθόντες εἰς Ἀντιόχειαν, ἐλάλουν πρὸς τοὺς Ἑλληνιστάς, εὐαγγελιζόμενοι τὸν Κύριον Ἰησοῦν.

ēsan de tines eks autōn andres kyprioi kai kyrēnaioi hoitines eiselthontes eis antiocheian elaloun pros tous hellēnistas euangelizomenoi ton kyrion iēsoun

21. καὶ ἦν χεὶρ Κυρίου μετ’ αὐτῶν• πολύς τε ἀριθμὸς πιστεύσας ἐπέστρεψεν ἐπὶ τὸν Κύριον.

kai ēn cheir kyriou met autōn polys te arithmos pisteusas epestrepsen epi ton kyrion

22. ἠκούσθη δὲ ὁ λόγος εἰς τὰ ὦτα τῆς ἐκκλησίας τῆς ἐν Ἱεροσολύμοις περὶ αὐτῶν• καὶ ἐξαπέστειλαν Βαρνάβαν διελθεῖν ἕως Ἀντιοχείας•

ēkousthē de ho logos eis ta ōta tēs ekklēsias tēs en ierosolymois peri autōn kai eksapesteilan barnaban dielthein heōs antiocheias

23. ὃς παραγενόμενος καὶ ἰδὼν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ ἐχάρη, καὶ παρεκάλει πάντας τῇ προθέσει τῆς καρδίας προσμένειν τῷ Κυρίῳ•

hos paragenomenos kai idōn tēn charin tou theou echarē kai parekalei pantas tē prothesei tēs kardias prosmenein tō kyriō

24. ὅτι ἦν ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ πλήρης Πνεύματος Ἁγίου καὶ πίστεως• καὶ προσετέθη ὄχλος ἱκανὸς τῷ Κυρίῳ.

hoti ēn anēr agathos kai plērēs pneumatos hagiou kai pisteōs kai prosetethē ochlos hikanos tō kyriō

25. ἐξῆλθε δὲ εἰς Ταρσὸν ὁ Βαρνάβας ἀναζητῆσαι Σαῦλον,

eksēlthen de eis tarson ho barnabas anazētēsai saulon

26. καὶ εὑρὼν αὐτὸν ἤγαγεν αὐτὸν εἰς Ἀντιόχειαν. ἐγένετο δὲ αὐτοὺς ἐνιαυτὸν ὅλον συναχθῆναι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ διδάξαι ὄχλον ἱκανόν, χρηματίσαι τε πρώτον ἐν Ἀντιοχείᾳ τοὺς μαθητὰς Χριστιανούς.

kai heurōn auton ēgagen auton eis antiocheian egeneto de autous eniauton holon synachthēnai en tē ekklēsia kai didaksai ochlon hikanon chrēmatisai te prōton en antiocheia tous mathētas christianous

27. Ἐν ταύταις δὲ ταῖς ἡμέραις κατῆλθον ἀπὸ Ἱεροσολύμων προφῆται εἰς Ἀντιόχειαν

en tautais de tais hēmerais katēlthon apo ierosolymōn profētai eis antiocheian

28. ἀναστὰς δὲ εἷς ἐξ αὐτῶν ὀνόματι Ἅγαβος, ἐσήμανε διὰ τοῦ Πνεύματος λιμὸν μέγαν μέλλειν ἔσεσθαι ἐφ’ ὅλην τὴν οἰκουμένην• ὅστις καὶ ἐγένετο ἐπὶ Κλαυδίου Καίσαρος.

anastas de heis eks autōn onomati hagabos esēmanen dia tou pneumatos limon megan mellein esesthai ef holēn tēn oikoumenēn hostis kai egeneto epi klaudiou kaisaros

29. τῶν δὲ μαθητῶν καθὼς ηὐπορεῖτό τις, ὥρισαν ἕκαστος αὐτῶν εἰς διακονίαν πέμψαι τοῖς κατοικοῦσιν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἀδελφοῖς•

tōn de mathētōn kathōs ēuporeito tis hōrisan hekastos autōn eis diakonian pempsai tois katoikousin en tē ioudaia adelfois

30. ὃ καὶ ἐποίησαν, ἀποστείλαντες πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους διὰ χειρὸς Βαρνάβα καὶ Σαύλου.

ho kai epoiēsan aposteilantes pros tous presbyterous dia cheiros barnaba kai saulou

Κεφαλαιο 12

1. Κατ’ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν ἐπέβαλεν Ἡρώδης ὁ βασιλεὺς τὰς χεῖρας κακῶσαί τινας τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας.

kat ekeinon de ton kairon epebalen hērōdēs ho basileus tas cheiras kakōsai tinas tōn apo tēs ekklēsias

2. ἀνεῖλε δὲ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν Ἰωάννου μαχαίρᾳ.

aneilen de iakōbon ton adelfon iōannou machaira

3. καὶ ἰδὼν ὅτι ἀρεστόν ἐστι τοῖς Ἰουδαίοις, προσέθετο συλλαβεῖν καὶ Πέτρον• ἦσαν δὲ ἡμέραι τῶν ἀζύμων•

kai idōn hoti areston estin tois ioudaiois prosetheto syllabein kai petron ēsan de hēmerai tōn azymōn

4. ὃν καὶ πιάσας ἔθετο εἰς φυλακήν, παραδοὺς τέσσαρσι τετραδίοις στρατιωτῶν φυλάσσειν αὐτόν, βουλόμενος μετὰ τὸ πάσχα ἀναγαγεῖν αὐτὸν τῷ λαῷ.

hon kai piasas etheto eis fylakēn paradous tessarsin tetradiois stratiōtōn fylassein auton boulomenos meta to pascha anagagein auton tō laō

5. ὁ μὲν οὖν Πέτρος ἐτηρεῖτο ἐν τῇ φυλακῇ• προσευχὴ δὲ ἦν ἐκτενὴς γινομένη ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας πρὸς τὸν Θεὸν ὑπὲρ αὐτοῦ.

ho men oun petros etēreito en tē fylakē proseuchē de ēn ektenēs ginomenē hypo tēs ekklēsias pros ton theon hyper autou

6. ὅτε δὲ ἔμελλεν αὐτὸν προάγειν ὁ Ἡρώδης, τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ ἦν ὁ Πέτρος κοιμώμενος μεταξὺ δύο στρατιωτῶν, δεδεμένος ἁλύσεσι δυσί• φύλακές τε πρὸ τῆς θύρας ἐτήρουν τὴν φυλακήν.

hote de emellen auton proagein ho hērōdēs tē nykti ekeinē ēn ho petros koimōmenos metaksy dyo stratiōtōn dedemenos halysesin dysin fylakes te pro tēs thyras etēroun tēn fylakēn

7. καὶ ἰδού, ἄγγελος Κυρίου ἐπέστη, καὶ φῶς ἔλαμψεν ἐν τῷ οἰκήματι• πατάξας δὲ τὴν πλευρὰν τοῦ Πέτρου, ἤγειρεν αὐτὸν λέγων, Ἀνάστα ἐν τάχει. καὶ ἐξέπεσον αὐτοῦ αἱ ἁλύσεις ἐκ τῶν χειρῶν.

kai idou angelos kyriou epestē kai fōs elampsen en tō oikēmati pataksas de tēn pleuran tou petrou ēgeiren auton legōn anasta en tachei kai eksepeson autou hai halyseis ek tōncheirōn

8. εἶπε τε ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτόν, Περίζῶσαι καὶ ὑπόδησαι τὰ σανδάλιά σου. ἐποίησε δὲ οὕτω. καὶ λέγει αὐτῷ, Περιβαλοῦ τὸ ἱμάτιόν σου, καὶ ἀκολούθει μοι.

eipen te ho angelos pros auton perizōsai kai hypodēsai ta sandalia sou epoiēsen de houtōs kai legei autō peribalou to himation sou kai akolouthei moi

9. καὶ ἐξελθὼν ἠκολούθει αὐτῷ• καὶ οὐκ ᾔδει ὅτι ἀληθές ἐστι τὸ γινόμενον διὰ τοῦ ἀγγέλου, ἐδόκει δὲ ὅραμα βλέπειν.

kai ekselthōn ēkolouthei autō kai ouk ēdei hoti alēthes estin to ginomenon dia tou angelou edokei de horama blepein

10. διελθόντες δὲ πρώτην φυλακὴν καὶ δευτέραν, ἦλθον ἐπὶ τὴν πύλην τὴν σιδηρᾶν, τὴν φέρουσαν εἰς τὴν πόλιν, ἥτις αὐτομάτη ἠνοίχθη αὐτοῖς• καὶ ἐξελθόντες προῆλθον ῥύμην μίαν, καὶ εὐθέως ἀπέστη ὁ ἄγγελος ἀπ’ αὐτοῦ.

dielthontes de prōtēn fylakēn kai deuteran ēlthon epi tēn pylēn tēn sidēran tēn ferousan eis tēn polin hētis automatē ēnoichthē autois kai ekselthontes proēlthon rymēn mian kai eutheōs apestē hoangelos ap autou

11. καὶ ὁ Πέτρος, γενόμενος ἐν ἑαυτῷ, εἶπε, Νῦν οἶδα ἀληθῶς ὅτι ἐξαπέστειλε Κύριος τὸν ἄγγελον αὐτοῦ, καὶ ἐξείλετό με ἐκ χειρὸς Ἡρώδου καὶ πάσης τῆς προσδοκίας τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων.

kai ho petros genomenos en heautō eipen nyn oida alēthōs hoti eksapesteilen kyrios ton angelon autou kai ekseileto me ek cheiros hērōdou kai pasēs tēs prosdokias tou laou tōn ioudaiōn

12. συνιδών τε ἦλθεν ἐπὶ τὴν οἰκίαν Μαρίας τῆς μητρὸς Ἰωάννου τοῦ ἐπικαλουμένου Μάρκου, οὗ ἦσαν ἱκανοὶ συνηθροισμένοι καὶ προσευχόμενοι.

synidōn te ēlthen epi tēn oikian marias tēs mētros iōannou tou epikaloumenou markou hou ēsan hikanoi synēthroismenoi kai proseuchomenoi

13. κρούσαντος δὲ τοῦ Πέτρου τὴν θύραν τοῦ πυλῶνος, προσῆλθε παιδίσκη ὑπακοῦσαι, ὀνόματι Ῥόδη

krousantos de tou petrou tēn thyran tou pylōnos prosēlthen paidiskē hypakousai onomati rodē

14. καὶ ἐπιγνοῦσα τὴν φωνὴν τοῦ Πέτρου, ἀπὸ τῆς χαρᾶς οὐκ ἤνοιξε τὸν πυλῶνα, εἰσδραμοῦσα δὲ ἀπήγγειλεν ἑστάναι τὸν Πέτρον πρὸ τοῦ πυλῶνος.

kai epignousa tēn fōnēn tou petrou apo tēs charas ouk ēnoiksen ton pylōna eisdramousa de apēngeilen hestanai ton petron pro tou pylōnos

15. οἱ δὲ πρὸς αὐτὴν εἶπον, Μαίνῃ. ἡ δὲ διϊσχυρίζετο οὕτως ἔχειν. οἱ δ’ ἔλεγον, Ὁ ἄγγελος αὐτοῦ ἐστιν.

hoi de pros autēn eipon mainē hē de diischyrizeto houtōs echein hoi d elegon ho angelos autou estin

16. ὁ δὲ Πέτρος ἐπέμενε κρούων• ἀνοίξαντες δὲ εἶδον αὐτόν, καὶ ἐξέστησαν.

ho de petros epemenen krouōn anoiksantes de eidon auton kai eksestēsan

17. κατασείσας δὲ αὐτοῖς τῇ χειρὶ σιγᾷν, διηγήσατο αὐτοῖς πῶς ὁ Κύριος αὐτὸν ἐξήγαγεν ἐκ τῆς φυλακῆς εἶπέ δέ, Ἀπαγγείλατε Ἰακώβῳ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς ταῦτα. καὶ ἐξελθὼν ἐπορεύθη εἰς ἕτερον τόπον.

kataseisas de autois tē cheiri sigan diēgēsato autois pōs ho kyrios auton eksēgagen ek tēs fylakēs eipen de apangeilate iakōbō kai tois adelfois tauta kai ekselthōn eporeuthē eis heteron topon

18. γενομένης δὲ ἡμέρας, ἦν τάραχος οὐκ ὀλίγος ἐν τοῖς στρατιώταις, τί ἄρα ὁ Πέτρος ἐγένετο.

genomenēs de hēmeras ēn tarachos ouk oligos en tois stratiōtais ti ara ho petros egeneto

19. Ἡρώδης δὲ ἐπιζητήσας αὐτὸν καὶ μὴ εὑρών, ἀνακρίνας τοὺς φύλακας, ἐκέλευσεν ἀπαχθῆναι. καὶ κατελθὼν ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν Καισάρειαν διέτριβεν.

hērōdēs de epizētēsas auton kai mē heurōn anakrinas tous fylakas ekeleusen apachthēnai kai katelthōn apo tēs ioudaias eis tēn kaisareian dietriben

20. Ἦν δὲ ὁ Ἡρώδης θυμομαχῶν Τυρίοις καὶ Σιδωνίοις• ὁμοθυμαδὸν δὲ παρῆσαν πρὸς αὐτόν, καὶ πείσαντες Βλάστον τὸν ἐπὶ τοῦ κοιτῶνος τοῦ βασιλέως, ᾐτοῦντο εἰρήνην, διὰ τὸ τρέφεσθαι αὐτῶν τὴν χώραν ἀπὸ τῆς βασιλικῆς.

ēn de ho hērōdēs thymomachōn tyriois kai sidōniois homothymadon de parēsan pros auton kai peisantes blaston ton epi tou koitōnos tou basileōs ētounto eirēnēn dia to trefesthai autōn tēn chōranapo tēs basilikēs

21. τακτῇ δὲ ἡμέρᾳ ὁ Ἡρώδης ἐνδυσάμενος ἐσθῆτα βασιλικήν, καὶ καθίσας ἐπὶ τοῦ βήματος, ἐδημηγόρει πρὸς αὐτούς.

taktē de hēmera ho hērōdēs endysamenos esthēta basilikēn kai kathisas epi tou bēmatos edēmēgorei pros autous

22. ὁ δὲ δῆμος ἐπεφώνει, Θεοῦ φωνὴ καὶ οὐκ ἀνθρώπου.

ho de dēmos epefōnei theou fōnē kai ouk anthrōpou

23. παραχρῆμα δὲ ἐπάταξεν αὐτὸν ἄγγελος Κυρίου, ἀνθ’ ὧν οὐκ ἔδωκε τὴν δόξαν τῷ Θεῷ• καὶ γενόμενος σκωληκόβρωτος, ἐξέψυξεν.

parachrēma de epataksen auton angelos kyriou anth hōn ouk edōken tēn doksan tō theō kai genomenos skōlēkobrōtos eksepsyksen

24. Ὁ δὲ λόγος τοῦ Θεοῦ ηὔξανε καὶ ἐπληθύνετο.

ho de logos tou theou ēuksanen kai eplēthyneto

25. Βαρνάβας δὲ καὶ Σαῦλος ὑπέστρεψαν ἐξ Ἰερουσαλήμ, πληρώσαντες τὴν διακονίαν, συμπαραλαβόντες καὶ Ἰωάννην τὸν ἐπικληθέντα Μάρκον.

barnabas de kai saulos hypestrepsan eks ierousalēm plērōsantes tēn diakonian symparalabontes kai iōannēn ton epiklēthenta markon

Κεφαλαιο 13

1. Ἦσαν δὲ τινες ἐν Ἀντιοχείᾳ κατὰ τὴν οὖσαν ἐκκλησίαν προφῆται καὶ διδάσκαλοι, ὅ τε Βαρνάβας καὶ Συμεὼν ὁ καλούμενος Νίγερ, καὶ Λούκιος ὁ Κυρηναῖος, Μαναήν τε Ἡρώδου τοῦ τετράρχου σύντροφος, καὶ Σαῦλος.

ēsan de tines en antiocheia kata tēn ousan ekklēsian profētai kai didaskaloi ho te barnabas kai symeōn ho kaloumenos niger kai loukios ho kyrēnaios manaēn te hērōdou tou tetrarchou syntrofoskai saulos

2. λειτουργούντων δὲ αὐτῶν τῷ Κυρίῳ καὶ νηστευόντων, εἶπε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, Ἀφορίσατε δή μοι τόν τε Βαρνάβαν καὶ τὸν Σαῦλον εἰς τὸ ἔργον ὃ προσκέκλημαι αὐτούς.

leitourgountōn de autōn tō kyriō kai nēsteuontōn eipen to pneuma to hagion aforisate dē moi ton te barnaban kai ton saulon eis to ergon ho proskeklēmai autous

3. τότε νηστεύσαντες καὶ προσευξάμενοι καὶ ἐπιθέντες τὰς χεῖρας αὐτοῖς, ἀπέλυσαν.

tote nēsteusantes kai proseuksamenoi kai epithentes tas cheiras autois apelysan

4. Οὗτοὶ μὲν οὖν ἐκπεμφθέντες ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου, κατῆλθον εἰς τὴν Σελεύκειαν, ἐκεῖθέν τε ἀπέπλευσαν εἰς τὴν Κύπρον

houtoi men oun ekpemfthentes hypo tou pneumatos tou hagiou katēlthon eis tēn seleukeian ekeithen te apepleusan eis tēn kypron

5. καὶ γενόμενοι ἐν Σαλαμῖνι, κατήγγελλον τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ ἐν ταῖς συναγωγαῖς τῶν Ἰουδαίων• εἶχον δὲ καὶ Ἰωάννην ὑπηρέτην.

kai genomenoi en salamini katēngellon ton logon tou theou en tais synagōgais tōn ioudaiōn eichon de kai iōannēn hypēretēn

6. διελθόντες δὲ τὴν νῆσον ἄχρι Πάφου, εὗρον τινα μάγον ψευδοπροφήτην Ἰουδαῖον, ᾧ ὄνομα Βαρϊησοῦς,

dielthontes de tēn nēson achri pafou heuron tina magon pseudoprofētēn ioudaion hō onoma bariēsous

7. ὃς ἦν σὺν τῷ ἀνθυπάτῳ Σεργίῳ Παύλῳ, ἀνδρὶ συνετῷ. οὗτος προσκαλεσάμενος Βαρνάβαν καὶ Σαῦλον ἐπεζήτησεν ἀκοῦσαι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ.

hos ēn syn tō anthypatō sergiō paulō andri synetō houtos proskalesamenos barnaban kai saulon epezētēsen akousai ton logon tou theou

8. ἀνθίστατο δὲ αὐτοῖς Ἐλύμας, ὁ μάγος οὕτω γὰρ μεθερμηνεύεται τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ζητῶν διαστρέψαι τὸν ἀνθύπατον ἀπὸ τῆς πίστεως.

anthistato de autois elymas ho magos houtōs gar methermēneuetai to onoma autou zētōn diastrepsai ton anthypaton apo tēs pisteōs

9. Σαῦλος δέ, ὁ καὶ Παῦλος, πλησθεὶς Πνεύματος Ἁγίου, καὶ ἀτενίσας εἰς αὐτὸν

saulos de ho kai paulos plēstheis pneumatos hagiou kai atenisas eis auton

10. εἶπεν, Ὦ πλήρης παντὸς δόλου καὶ πάσης ῥᾳδιουργίας, υἱὲ διαβόλου, ἐχθρὲ πάσης δικαιοσύνης, οὐ παύσῃ διαστρέφων τὰς ὁδοὺς Κυρίου τὰς εὐθείας;

eipen ō plērēs pantos dolou kai pasēs radiourgias hyie diabolou echthre pasēs dikaiosynēs ou pausē diastrefōn tas hodous kyriou tas eutheias

11. καὶ νῦν ἰδού, χεὶρ τοῦ Κυρίου ἐπὶ σέ, καὶ ἔσῃ τυφλός, μὴ βλέπων τὸν ἥλιον ἄχρι καιροῦ. παραχρῆμα δὲ ἐπέπεσεν ἐπ’ αὐτὸν ἀχλὺς καὶ σκότος, καὶ περιάγων ἐζήτει χειραγωγούς.

kai nyn idou cheir tou kyriou epi se kai esē tyflos mē blepōn ton hēlion achri kairou parachrēma de epepesen ep auton achlys kai skotos kai periagōn ezētei cheiragōgous

12. τότε ἰδὼν ὁ ἀνθύπατος τὸ γεγονὸς ἐπίστευσεν, ἐκπλησσόμενος ἐπὶ τῇ διδαχῇ τοῦ Κυρίου.

tote idōn ho anthypatos to gegonos episteusen ekplēssomenos epi tē didachē tou kyriou

13. Ἀναχθέντες δὲ ἀπὸ τῆς Πάφου οἱ περὶ τὸν Παῦλον ἦλθον εἰς Πέργην τῆς Παμφυλίας. Ἰωάννης δὲ ἀποχωρήσας ἀπ’ αὐτῶν ὑπέστρεψεν εἰς Ἱεροσόλυμα.

anachthentes de apo tēs pafou hoi peri ton paulon ēlthon eis pergēn tēs pamfylias iōannēs de apochōrēsas ap autōn hypestrepsen eis ierosolyma

14. αὐτοὶ δὲ διελθόντες ἀπὸ τῆς Πέργης, παρεγένοντο εἰς Ἀντιόχειαν τῆς Πισιδίας, καὶ εἰσελθόντες εἰς τὴν συναγωγὴν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων, ἐκάθισαν.

autoi de dielthontes apo tēs pergēs paregenonto eis antiocheian tēs pisidias kai eiselthontes eis tēn synagōgēn tē hēmera tōn sabbatōn ekathisan

15. μετὰ δὲ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν, ἀπέστειλαν οἱ ἀρχισυνάγωγοι πρὸς αὐτούς, λέγοντες, Ἄνδρες ἀδελφοί, εἴ ἐστι λόγος ἐν ὑμῖν παρακλήσεως πρὸς τὸν λαόν, λέγετε.

meta de tēn anagnōsin tou nomou kai tōn profētōn apesteilan hoi archisynagōgoi pros autous legontes andres adelfoi ei estin logos en hymin paraklēseōs pros ton laon legete

16. ἀναστὰς δὲ Παῦλος, καὶ κατασείσας τῇ χειρὶ, εἶπεν, Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, καὶ οἱ φοβούμενοι τὸν Θεόν, ἀκούσατε.

anastas de paulos kai kataseisas tē cheiri eipen andres israēlitai kai hoi foboumenoi ton theon akousate

17. ὁ Θεὸς τοῦ λαοῦ τούτου Ἰσραὴλ ἐξελέξατο τοὺς πατέρας ἡμῶν, καὶ τὸν λαὸν ὕψωσεν ἐν τῇ παροικίᾳ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, καὶ μετὰ βραχίονος ὑψηλοῦ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐξ αὐτῆς.

ho theos tou laou toutou israēl ekseleksato tous pateras hēmōn kai ton laon hypsōsen en tē paroikia en gē aigyptō kai meta brachionos hypsēlou eksēgagen autous eks autēs

18. καὶ ὡς τεσσαρακονταετῆ χρόνον ἐτροποφόρησεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ

kai hōs tessarakontaetē chronon etropoforēsen autous en tē erēmō

19. καὶ καθελὼν ἔθνη ἑπτὰ ἐν γῇ Χαναάν, κατεκληροδότησεν αὐτοίς τὴν γῆν αὐτῶν

kai kathelōn ethnē hepta en gē chanaan kateklērodotēsen autois tēn gēn autōn

20. καὶ μετὰ ταῦτα, ὡς ἔτεσι τετρακοσίοις καὶ πεντήκοντα, ἔδωκε κριτὰς ἕως Σαμουὴλ τοῦ προφήτου.

kai meta tauta hōs etesin tetrakosiois kai pentēkonta edōken kritas heōs samouēl tou profētou

21. κἀκεῖθεν ᾐτήσαντο βασιλέα, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ Θεὸς τὸν Σαοὺλ υἱὸν Κίς, ἄνδρα ἐκ φυλῆς Βενιαμίν, ἔτη τεσσαράκοντα.

kakeithen ētēsanto basilea kai edōken autois ho theos ton saoul hyion kis andra ek fylēs beniamin etē tessarakonta

22. καὶ μεταστήσας αὐτόν, ἤγειρεν αὐτοῖς τὸν Δαβὶδ εἰς βασιλέα, ᾧ καὶ εἶπε μαρτυρήσας, Εὗρον Δαβὶδ τὸν τοῦ Ἰεσσαί, ἄνδρα κατὰ τὴν καρδίαν μου, ὃς ποιήσει πάντα τὰ θελήματά μου.

kai metastēsas auton ēgeiren autois ton david eis basilea hō kai eipen martyrēsas heuron david ton tou iessai andra kata tēn kardian mou hos poiēsei panta ta thelēmata mou

23. τούτου ὁ Θεὸς ἀπὸ τοῦ σπέρματος κατ’ ἐπαγγελίαν ἤγειρε τῷ Ἰσραὴλ σωτῆρα Ἰησοῦν,

toutou ho theos apo tou spermatos kat epangelian ēgeiren tō israēl sōtēra iēsoun

24. προκηρύξαντος Ἰωάννου πρὸ προσώπου τῆς εἰσόδου αὐτοῦ βάπτισμα μετανοίας παντὶ τῷ λαῷ Ἰσραήλ.

prokēryksantos iōannou pro prosōpou tēs eisodou autou baptisma metanoias panti tō laō israēl

25. ὡς δὲ ἐπλήρου ὁ Ἰωάννης τὸν δρόμον, ἔλεγε, Τίνα με ὑπονοεῖτε εἶναι; οὐκ εἰμὶ ἐγώ. ἀλλ’ ἰδού, ἔρχεται μετ’ ἐμέ, οὗ οὐκ εἰμὶ ἄξιος τὸ ὑπόδημα τῶν ποδῶν λῦσαι.

hōs de eplērou ho iōannēs ton dromon elegen tina me hyponoeite einai ouk eimi egō all idou erchetai met eme hou ouk eimi aksios to hypodēma tōn podōn lysai

26. ἄνδρες ἀδελφοί, υἱοὶ γένους Ἀβραάμ, καὶ οἱ ἐν ὑμῖν φοβούμενοι τὸν Θεόν, ὑμῖν ὁ λόγος τῆς σωτηρίας ταύτης ἀπεστάλη.

andres adelfoi hyioi genous abraam kai hoi en hymin foboumenoi ton theon hymin ho logos tēs sōtērias tautēs apestalē

27. οἱ γὰρ κατοικοῦντες ἐν Ἰερουσαλὴμ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν, τοῦτον ἀγνοήσαντες, καὶ τὰς φωνὰς τῶν προφητῶν τὰς κατὰ πᾶν σάββατον ἀναγινωσκομένας, κρίναντες ἐπλήρωσαν.

hoi gar katoikountes en ierousalēm kai hoi archontes autōn touton agnoēsantes kai tas fōnas tōn profētōn tas kata pan sabbaton anaginōskomenas krinantes eplērōsan

28. καὶ μηδεμίαν αἰτίαν θανάτου εὑρόντες, ᾐτήσαντο Πιλάτον ἀναιρεθῆναι αὐτόν.

kai mēdemian aitian thanatou heurontes ētēsanto pilaton anairethēnai auton

29. ὡς δὲ ἐτέλεσαν ἅπαντα τὰ περὶ αὐτοῦ γεγραμμένα, καθελόντες ἀπὸ τοῦ ξύλου, ἔθηκαν εἰς μνημεῖον.

hōs de etelesan hapanta ta peri autou gegrammena kathelontes apo tou ksylou ethēkan eis mnēmeion

30. ὁ δὲ Θεὸς ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν•

ho de theos ēgeiren auton ek nekrōn

31. ὃς ὤφθη ἐπὶ ἡμέρας πλείους τοῖς συναναβᾶσιν αὐτῷ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας εἰς Ἰερουσαλήμ, οἵτινες εἰσι μάρτυρες αὐτοῦ πρὸς τὸν λαόν.

hos ōfthē epi hēmeras pleious tois synanabasin autō apo tēs galilaias eis ierousalēm hoitines eisin martyres autou pros ton laon

32. καὶ ἡμεῖς ὑμᾶς εὐαγγελιζόμεθα τὴν πρὸς τοὺς πατέρας ἐπαγγελίαν γενομένην,

kai hēmeis hymas euangelizometha tēn pros tous pateras epangelian genomenēn

33. ὅτι ταύτην ὁ Θεὸς ἐκπεπλήρωκε τοῖς τέκνοις αὐτῶν ἡμῖν, ἀναστήσας Ἰησοῦν• ὡς καὶ ἐν τῷ ψαλμῷ τῷ δευτέρῳ γέγραπται, Υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε.

hoti tautēn ho theos ekpeplērōken tois teknois autōn hēmin anastēsas iēsoun hōs kai en tō psalmō tō deuterō gegraptai hyios mou ei sy egō sēmeron gegennēka se

34. ὅτι δὲ ἀνέστησεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν, μηκέτι μέλλοντα ὑποστρέφειν εἰς διαφθοράν, οὕτως εἴρηκεν ὅτι Δώσω ὑμῖν τὰ ὅσια Δαβὶδ τὰ πιστά.

hoti de anestēsen auton ek nekrōn mēketi mellonta hypostrefein eis diafthoran houtōs eirēken hoti dōsō hymin ta hosia david ta pista

35. διὸ καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει, Οὐ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν•

dio kai en heterō legei ou dōseis ton hosion sou idein diafthoran

36. Δαβὶδ μὲν γὰρ ἰδίᾳ γενεᾷ ὑπηρετήσας τῇ τοῦ Θεοῦ βουλῇ ἐκοιμήθη, καὶ προσετέθη πρὸς τοὺς πατέρας αὐτοῦ, καὶ εἶδε διαφθοράν•

david men gar idia genea hypēretēsas tē tou theou boulē ekoimēthē kai prosetethē pros tous pateras autou kai eiden diafthoran

37. ὃν δὲ ὁ Θεὸς ἤγειρεν, οὐκ εἶδε διαφθοράν.

hon de ho theos ēgeiren ouk eiden diafthoran

38. γνωστὸν οὖν ἔστω ὑμῖν, ἄνδρες ἀδελφοί, ὅτι διὰ τούτου ὑμῖν ἄφεσις ἁμαρτιῶν καταγγέλλεται•

gnōston oun estō hymin andres adelfoi hoti dia toutou hymin afesis hamartiōn katangelletai

39. καί ἀπό πάντων ὤν οὐκ ἠδυνήθητε ἐν τῷ νόμῳ Μωσέως δικαιωθῆναι, ἐν τούτῳ πᾶς ὁ πιστεύων δικαιοῦται

kai apo pantōn hōn ouk ēdynēthēte en tō nomō mōseōs dikaiōthēnai en toutō pas ho pisteuōn dikaioutai

40. βλέπετε οὖν μὴ ἐπέλθῃ ἐφ’ ὑμᾶς τὸ εἰρημένον ἐν τοῖς προφήταις,

blepete oun mē epelthē ef hymas to eirēmenon en tois profētais

41. Ἴδετε, οἱ καταφρονηταί, καὶ θαυμάσατε, καὶ ἀφανίσθητε• ὅτι ἔργον ἐγὼ ἐργάζομαι ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν, ἔργον ῷ οὐ μὴ πιστεύσητε, ἐάν τις ἐκδιηγῆται ὑμῖν.

idete hoi katafronētai kai thaumasate kai afanisthēte hoti ergon egō ergazomai en tais hēmerais hymōn ergon hō ou mē pisteusēte ean tis ekdiēgētai hymin

42. Ἐξιόντων δὲ ἐκ τῆς συναγωγῆς τῶν Ἰουδαίων, παρεκάλουν τὰ ἔθνη εἰς τὸ μεταξὺ σάββατον λαληθῆναι αὐτοῖς τὰ ῥήματα ταῦτα

eksiontōn de ek tēs synagōgēs tōn ioudaiōn parekaloun ta ethnē eis to metaksy sabbaton lalēthēnai autois ta rēmata tauta

43. λυθείσης δὲ τῆς συναγωγῆς, ἠκολούθησαν πολλοὶ τῶν Ἰουδαίων καὶ τῶν σεβομένων προσηλύτων τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Βαρνάβᾳ• οἵτινες προσλαλοῦντες αὐτοῖς, ἔπειθον αὐτοὺς ἐπιμένειν τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ.

lytheisēs de tēs synagōgēs ēkolouthēsan polloi tōn ioudaiōn kai tōn sebomenōn prosēlytōn tō paulō kai tō barnaba hoitines proslalountes autois epeithon autous epimenein tē chariti tou theou

44. Τῷ δὲ ἐρχομένῳ σαββάτῳ σχεδὸν πᾶσα ἡ πόλις συνήχθη ἀκοῦσαι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ.

tō de erchomenō sabbatō schedon pasa hē polis synēchthē akousai ton logon tou theou

45. ἰδόντες δὲ οἱ Ἰουδαῖοι τοὺς ὄχλους ἐπλήσθησαν ζήλου, καὶ ἀντέλεγον τοῖς ὑπὸ τοῦ Παύλου λεγομένοις, ἀντιλέγοντες καὶ βλασφημοῦντες.

idontes de hoi ioudaioi tous ochlous eplēsthēsan zēlou kai antelegon tois hypo tou paulou legomenois antilegontes kai blasfēmountes

46. παρρησιασάμενοι δὲ ὁ Παῦλος καὶ ὁ Βαρναβᾶς εἶπον, Ὑμῖν ἦν ἀναγκαῖον πρῶτον λαληθῆναι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ. ἐπειδὴ δὲ ἀπωθεῖσθε αὐτόν, καὶ οὐκ ἀξίους κρίνετε ἑαυτοὺς τῆς αἰωνίου ζωῆς, ἰδοὺ στρεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη.

parrēsiasamenoi de ho paulos kai ho barnabas eipon hymin ēn anagkaion prōton lalēthēnai ton logon tou theou epeidē de apōtheisthe auton kai ouk aksious krinete heautous tēs aiōniou zōēs idoustrefometha eis ta ethnē

47. οὕτω γὰρ ἐντέταλται ἡμῖν ὁ Κύριος, Τέθεικά σε εἰς φῶς ἐθνῶν, τοῦ εἶναί σε εἰς σωτηρίαν ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς.

houtōs gar entetaltai hēmin ho kyrios tetheika se eis fōs ethnōn tou einai se eis sōtērian heōs eschatou tēs gēs

48. ἀκούοντα δὲ τὰ ἔθνη ἔχαιρον, καὶ ἐδόξαζον τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, καὶ ἐπίστευσαν ὅσοι ἦσαν τεταγμένοι εἰς ζωὴν αἰώνιον

akouonta de ta ethnē echairon kai edoksazon ton logon tou kyriou kai episteusan hosoi ēsan tetagmenoi eis zōēn aiōnion

49. διεφέρετο δὲ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου δι’ ὅλης τῆς χώρας.

diefereto de ho logos tou kyriou di holēs tēs chōras

50. οἱ δὲ Ἰουδαῖοι παρώτρυναν τὰς σεβομένας γυναῖκας καὶ τὰς εὐσχήμονας καὶ τοὺς πρώτους τῆς πόλεως, καὶ ἐπήγειραν διωγμὸν ἐπὶ τὸν Παῦλον καὶ τὸν Βαρνάβαν, καὶ ἐξέβαλον αὐτοὺς ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν.

hoi de ioudaioi parōtrynan tas sebomenas gynaikas kai tas euschēmonas kai tous prōtous tēs poleōs kai epēgeiran diōgmon epi ton paulon kai ton barnaban kai eksebalon autous apo tōn horiōnautōn

51. οἱ δὲ ἐκτιναξάμενοι τὸν κονιορτὸν τῶν ποδῶν αὐτῶν ἐπ’ αὐτούς, ἦλθον εἰς Ἰκόνιον

hoi de ektinaksamenoi ton koniorton tōn podōn autōn ep autous ēlthon eis ikonion

52. οἵ δὲ μαθηταὶ ἐπληροῦντο χαρᾶς καὶ Πνεύματος Ἁγίου.

hoi de mathētai eplērounto charas kai pneumatos hagiou

Κεφαλαιο 14

1. Ἐγένετο δὲ ἐν Ἰκονίῳ, κατὰ τὸ αὐτὸ εἰσελθεῖν αὐτοὺς εἰς τὴν συναγωγὴν τῶν Ἰουδαίων, καὶ λαλῆσαι οὕτως ὥστε πιστεῦσαι Ἰουδαίων τε καὶ Ἑλλήνων πολὺ πλῆθος.

egeneto de en ikoniō kata to auto eiselthein autous eis tēn synagōgēn tōn ioudaiōn kai lalēsai houtōs hōste pisteusai ioudaiōn te kai hellēnōn poly plēthos

2. οἱ δὲ ἀπειθοῦντες Ἰουδαῖοι ἐπήγειραν καὶ ἐκάκωσαν τὰς ψυχὰς τῶν ἐθνῶν κατὰ τῶν ἀδελφῶν.

hoi de apeithountes ioudaioi epēgeiran kai ekakōsan tas psychas tōn ethnōn kata tōn adelfōn

3. ἱκανὸν μὲν οὖν χρόνον διέτριψαν παρρησιαζόμενοι ἐπὶ τῷ Κυρίῳ τῷ μαρτυροῦντι τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ, καὶ διδόντι σημεῖα καὶ τέρατα γίνεσθαι διὰ τῶν χειρῶν αὐτῶν.

hikanon men oun chronon dietripsan parrēsiazomenoi epi tō kyriō tō martyrounti tō logō tēs charitos autou kai didonti sēmeia kai terata ginesthai dia tōn cheirōn autōn

4. ἐσχίσθη δὲ τὸ πλῆθος τῆς πόλεως• καὶ οἱ μὲν ἦσαν σὺν τοῖς Ἰουδαίοις, οἱ δὲ σὺν τοῖς ἀποστόλοις.

eschisthē de to plēthos tēs poleōs kai hoi men ēsan syn tois ioudaiois hoi de syn tois apostolois

5. ὡς δὲ ἐγένετο ὁρμὴ τῶν ἐθνῶν τε καὶ Ἰουδαίων σὺν τοῖς ἄρχουσιν αὐτῶν, ὑβρίσαι καὶ λιθοβολῆσαι αὐτούς,

hōs de egeneto hormē tōn ethnōn te kai ioudaiōn syn tois archousin autōn hybrisai kai lithobolēsai autous

6. συνιδόντες κατέφυγον εἰς τὰς πόλεις τῆς Λυκαονίας, Λύστραν καὶ Δέρβην, καὶ τὴν περίχωρον•

synidontes katefygon eis tas poleis tēs lykaonias lystran kai derbēn kai tēn perichōron

7. κἀκεῖ ἦσαν εὐαγγελιζόμενοι.

kakei ēsan euangelizomenoi

8. Καί τις ἀνὴρ ἐν Λύστροις ἀδύνατος τοῖς ποσὶν ἐκάθητο, χωλὸς ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ ὑπάρχων, ὃς οὐδέποτε περιεπεπατήκει

kai tis anēr en lystrois adynatos tois posin ekathēto chōlos ek koilias mētros autou hyparchōn hos oudepote periepepatēkei

9. οὗτος ἤκουε τοῦ Παύλου λαλοῦντος• ὃς ἀτενίσας αὐτῷ, καὶ ἰδὼν ὅτι πίστιν ἔχει τοῦ σωθῆναι,

houtos ēkouen tou paulou lalountos hos atenisas autō kai idōn hoti pistin echei tou sōthēnai

10. εἶπε μεγάλῃ τῇ φωνῇ, Ἀνάστηθι ἐπὶ τοὺς πόδας σου ὀρθός. καὶ ἥλλετο καὶ περιεπάτει.

eipen megalē tē fōnē anastēthi epi tous podas sou orthos kai ēlleto kai periepatei

11. οἱ δὲ ὄχλοι, ἰδόντες ὃ ἐποίησεν ὁ Παῦλος, ἐπῆραν τὴν φωνὴν αὐτῶν Λυκαονιστὶ λέγοντες, Οἱ θεοὶ ὁμοιωθέντες ἀνθρώποις κατέβησαν πρὸς ἡμᾶς.

hoi de ochloi idontes ho epoiēsen ho paulos epēran tēn fōnēn autōn lykaonisti legontes hoi theoi homoiōthentes anthrōpois katebēsan pros hēmas

12. ἐκάλουν τε τὸν μὲν Βαρνάβαν, Δία• τὸν δὲ Παῦλον, Ἑρμῆν, ἐπειδὴ αὐτὸς ἦν ὁ ἡγούμενος τοῦ λόγου.

ekaloun te ton men barnaban dia ton de paulon hermēn epeidē autos ēn ho hēgoumenos tou logou

13. ὁ δὲ ἱερεὺς τοῦ Διὸς τοῦ ὄντος πρὸ τῆς πόλεως αὐτῶν, ταύρους καὶ στέμματα ἐπὶ τοὺς πυλῶνας ἐνέγκας, σὺν τοῖς ὄχλοις ἤθελε θύειν.

ho de hiereus tou dios tou ontos pro tēs poleōs autōn taurous kai stemmata epi tous pylōnas enegkas syn tois ochlois ēthelen thyein

14. ἀκούσαντες δὲ οἱ ἀπόστολοι Βαρνάβας καὶ Παῦλος, διαρρήξαντες τὰ ἱμάτια αὐτῶν, εἰσεπήδησαν εἰς τὸν ὄχλον, κράζοντες

akousantes de hoi apostoloi barnabas kai paulos diarrēksantes ta himatia autōn eisepēdēsan eis ton ochlon krazontes

15. καὶ λέγοντες, Ἄνδρες, τί ταῦτα ποιεῖτε; καὶ ἡμεῖς ὁμοιοπαθεῖς ἐσμεν ὑμῖν ἄνθρωποι, εὐαγγελιζόμενοι ὑμᾶς ἀπὸ τούτων τῶν ματαίων ἐπιστρέφειν ἐπὶ τὸν Θεὸν τὸν ζῶντα, ὃς ἐποίησε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς•

kai legontes andres ti tauta poieite kai hēmeis homoiopatheis esmen hymin anthrōpoi euangelizomenoi hymas apo toutōn tōn mataiōn epistrefein epi ton theon ton zōnta hos epoiēsen ton ouranon kai tēngēn kai tēn thalassan kai panta ta enαυτοιςautois

16. ὃς ἐν ταῖς παρῳχημέναις γενεαῖς εἴασε πάντα τὰ ἔθνη πορεύεσθαι ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν.

hos en tais parōchēmenais geneais eiasen panta ta ethnē poreuesthai tais hodois autōn

17. καίτοιγε οὐκ ἀμάρτυρον ἑαυτὸν ἀφῆκεν ἀγαθοποιῶν, οὐρανόθεν ἡμῖν ὑετοὺς διδοὺς καὶ καιροὺς καρποφόρους, ἐμπιπλῶν τροφῆς καὶ εὐφροσύνης τὰς καρδίας ἡμῶν

kai toi ge ouk amartyron heauton afēken agathopoiōn ouranothen hēmin hyetous didous kai kairous karpoforous empiplōn trofēs kai eufrosynēs tas kardias hēmōn

18. καὶ ταῦτα λέγοντες, μόλις κατέπαυσαν τοὺς ὄχλους τοῦ μὴ θύειν αὐτοῖς.

kai tauta legontes molis katepausan tous ochlous tou mē thyein autois

19. Ἐπῆλθον δὲ ἀπὸ Ἀντιοχείας καὶ Ἰκονίου Ἰουδαῖοι, καὶ πείσαντες τοὺς ὄχλους, καὶ λιθάσαντες τὸν Παῦλον, ἔσυρον ἔξω τῆς πόλεως, νομίσαντες αὐτὸν τεθνάναι.

epēlthon de apo antiocheias kai ikoniou ioudaioi kai peisantes tous ochlous kai lithasantes ton paulon esyron eksō tēs poleōs nomisantes auton tethnanai

20. κυκλωσάντων δὲ αὐτὸν τῶν μαθητῶν, ἀναστὰς εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν• καὶ τῇ ἐπαύριον ἐξῆλθε σὺν τῷ Βαρνάβᾳ εἰς Δέρβην.

kyklōsantōn de auton tōn mathētōn anastas eisēlthen eis tēn polin kai tē epaurion eksēlthen syn tō barnaba eis derbēn

21. εὐαγγελισάμενοί τε τὴν πόλιν ἐκείνην, καὶ μαθητεύσαντες ἱκανούς, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Λύστραν καὶ Ἰκόνιον καὶ Ἀντιόχειαν,

euangelisamenoi te tēn polin ekeinēn kai mathēteusantes hikanous hypestrepsan eis tēn lystran kai ikonion kai antiocheian

22. ἐπιστηρίζοντες τὰς ψυχὰς τῶν μαθητῶν, παρακαλοῦντες ἐμμένειν τῇ πίστει, καὶ ὅτι διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.

epistērizontes tas psychas tōn mathētōn parakalountes emmenein tē pistei kai hoti dia pollōn thlipseōn dei hēmas eiselthein eis tēn basileian tou theou

23. χειροτονήσαντες δὲ αὐτοῖς πρεσβυτέρους κατ’ ἐκκλησίαν, προσευξάμενοι μετὰ νηστειῶν, παρέθεντο αὐτοὺς τῷ Κυρίῳ εἰς ὃν πεπιστεύκεισαν.

cheirotonēsantes de autois presbyterous kat ekklēsian proseuksamenoi meta nēsteiōn parethento autous tō kyriō eis hon pepisteukeisan

24. καὶ διελθόντες τὴν Πισιδίαν ἦλθον εἰς Παμφυλίαν.

kai dielthontes tēn pisidian ēlthon eis pamfylian

25. καὶ λαλήσαντες ἐν Πέργῃ τὸν λόγον, κατέβησαν εἰς Ἀττάλειαν•

kai lalēsantes en pergē ton logon katebēsan eis attaleian

26. κἀκεῖθεν ἀπέπλευσαν εἰς Ἀντιόχειαν, ὅθεν ἦσαν παραδεδομένοι τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ εἰς τὸ ἔργον ὃ ἐπλήρωσαν.

kakeithen apepleusan eis antiocheian hothen ēsan paradedomenoi tē chariti tou theou eis to ergon ho eplērōsan

27. παραγενόμενοι δὲ καὶ συναγαγόντες τὴν ἐκκλησίαν, ἀνήγγειλαν ὅσα ἐποίησεν ὁ Θεὸς μετ’ αὐτῶν, καὶ ὅτι ἤνοιξε τοῖς ἔθνεσι θύραν πίστεως.

paragenomenoi de kai synagagontes tēn ekklēsian anēngeilan hosa epoiēsen ho theos met autōn kai hoti ēnoiksen tois ethnesin thyran pisteōs

28. διέτριβον δὲ ἐκεῖ χρόνον οὐκ ὀλίγον σὺν τοῖς μαθηταῖς.

dietribon de ekei chronon ouk oligon syn tois mathētais

Κεφαλαιο 15

1. Καί τινες κατελθόντες ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας, ἐδίδασκον τοὺς ἀδελφοὺς ὅτι Ἐὰν μὴ περιτέμνησθε τῷ ἔθει Μωϋσέως, οὐ δύνασθε σωθῆναι.

kai tines katelthontes apo tēs ioudaias edidaskon tous adelfous hoti ean mē peritemnēsthe tō ethei mōuseōs ou dynasthe sōthēnai

2. γενομένης οὖν στάσεως καὶ συζητήσεως οὐκ ὀλίγης τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Βαρνάβᾳ πρὸς αὐτούς, ἔταξαν ἀναβαίνειν Παῦλον καὶ Βαρνάβαν καί τινας ἄλλους ἐξ αὐτῶν πρὸς τοὺς ἀποστόλους καὶ πρεσβυτέρους εἰς Ἰερουσαλὴμ, περὶ τοῦ ζητήματος τούτου.

genomenēs oun staseōs kai syzētēseōs ouk oligēs tō paulō kai tō barnaba pros autous etaksan anabainein paulon kai barnaban kai tinas allous eks autōn pros tous apostolous kai presbyterous eisierousalēm peri tou zētēmatos toutou

3. οἱ μὲν οὖν, προπεμφθέντες ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας, διήρχοντο τὴν Φοινίκην καὶ Σαμάρειαν, ἐκδιηγούμενοι τὴν ἐπιστροφὴν τῶν ἐθνῶν• καὶ ἐποίουν χαρὰν μεγάλην πᾶσι τοῖς ἀδελφοῖς.

hoi men oun propemfthentes hypo tēs ekklēsias diērchonto tēn foinikēn kai samareian ekdiēgoumenoi tēn epistrofēn tōn ethnōn kai epoioun charan megalēn pasin tois adelfois

4. παραγενόμενοι δὲ εἰς Ἰερουσαλήμ, ἀπεδέχθησαν ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας καὶ τῶν ἀποστόλων καὶ τῶν πρεσβυτέρων, ἀνήγγειλάν τε ὅσα ὁ Θεὸς ἐποίησε μετ’ αὐτῶν.

paragenomenoi de eis ierousalēm apedechthēsan hypo tēs ekklēsias kai tōn apostolōn kai tōn presbyterōn anēngeilan te hosa ho theos epoiēsen met autōn

5. ἐξανέστησαν δέ τινες τῶν ἀπὸ τῆς αἱρέσεως τῶν Φαρισαίων πεπιστευκότες, λέγοντες ὅτι Δεῖ περιτέμνειν αὐτούς, παραγγέλλειν τε τηρεῖν τὸν νόμον Μωϋσέως.

eksanestēsan de tines tōn apo tēs haireseōs tōn farisaiōn pepisteukotes legontes hoti dei peritemnein autous parangellein te tērein ton nomon mōuseōs

6. Συνήχθησάν δὲ οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἰδεῖν περὶ τοῦ λόγου τούτου.

synēchthēsan de hoi apostoloi kai hoi presbyteroi idein peri tou logou toutou

7. πολλῆς δὲ συζητήσεως γενομένης, ἀναστὰς Πέτρος εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἄνδρες ἀδελφοί, ὑμεῖς ἐπίστασθε ὅτι ἀφ’ ἡμερῶν ἀρχαίων ὁ Θεὸς ἐν ἡμῖν ἐξελέξατο, διὰ τοῦ στόματός μου ἀκοῦσαι τὰ ἔθνη τὸν λόγον τοῦ εὐαγγελίου, καὶ πιστεῦσαι.

pollēs de syzētēseōs genomenēs anastas petros eipen pros autous andres adelfoi hymeis epistasthe hoti af hēmerōn archaiōn ho theos en hēmin ekseleksato dia tou stomatos mou akousai ta ethnē tonlogon tou euangeliou kai pisteusai

8. καὶ ὁ καρδιογνώστης Θεὸς ἐμαρτύρησεν αὐτοῖς, δοὺς αὐτοῖς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, καθὼς καὶ ἡμῖν•

kai ho kardiognōstēs theos emartyrēsen autois dous autois to pneuma to hagion kathōs kai hēmin

9. καὶ οὐδὲν διέκρινε μεταξὺ ἡμῶν τε καὶ αὐτῶν, τῇ πίστει καθαρίσας τὰς καρδίας αὐτῶν.

kai ouden diekrinen metaksy hēmōn te kai autōn tē pistei katharisas tas kardias autōn

10. νῦν οὖν τί πειράζετε τὸν Θεόν, ἐπιθεῖναι ζυγὸν ἐπὶ τὸν τράχηλον τῶν μαθητῶν, ὃν οὔτε οἱ πατέρες ἡμῶν οὔτε ἡμεῖς ἰσχύσαμεν βαστάσαι;

nyn oun ti peirazete ton theon epitheinai zygon epi ton trachēlon tōn mathētōn hon oute hoi pateres hēmōn oute hēmeis ischysamen bastasai

11. ἀλλὰ διὰ τῆς χάριτος Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ πιστεύομεν σωθῆναι, καθ’ ὃν τρόπον κἀκεῖνοι.

alla dia tēs charitos kyriou iēsou christou pisteuomen sōthēnai kath hon tropon kakeinoi

12. Ἐσίγησε δὲ πᾶν τὸ πλῆθος, καὶ ἤκουον Βαρνάβα καὶ Παύλου ἐξηγουμένων ὅσα ἐποίησεν ὁ Θεὸς σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τοῖς ἔθνεσι δι’ αὐτῶν.

esigēsen de pan to plēthos kai ēkouon barnaba kai paulou eksēgoumenōn hosa epoiēsen ho theos sēmeia kai terata en tois ethnesin di autōn

13. μετὰ δὲ τὸ σιγῆσαι αὐτούς, ἀπεκρίθη Ἰάκωβος λέγων, Ἄνδρες ἀδελφοί ἀκούσατέ μου•

meta de to sigēsai autous apekrithē iakōbos legōn andres adelfoi akousate mou

14. Συμεὼν ἐξηγήσατο καθὼς πρῶτον ὁ Θεὸς ἐπεσκέψατο λαβεῖν ἐξ ἐθνῶν λαὸν ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ.

symeōn eksēgēsato kathōs prōton ho theos epeskepsato labein eks ethnōn laon epi tō onomati autou

15. καὶ τούτῳ συμφωνοῦσιν οἱ λόγοι τῶν προφητῶν, καθὼς γέγραπται,

kai toutō symfōnousin hoi logoi tōn profētōn kathōs gegraptai

16. Μετὰ ταῦτα ἀναστρέψω, καὶ ἀνοικοδομήσω τὴν σκηνὴν Δαβὶδ τὴν πεπτωκυῖαν• καὶ τὰ κατεσκαμμένα αὐτῆς ἀνοικοδομήσω, καὶ ἀνορθώσω αὐτήν•

meta tauta anastrepsō kai anoikodomēsō tēn skēnēn david tēn peptōkyian kai ta kateskammena autēs anoikodomēsō kai anorthōsō autēn

17. ὅπως ἂν ἐκζητήσωσιν οἱ κατάλοιποι τῶν ἀνθρώπων τὸν Κύριον, καὶ πάντα τὰ ἔθνη, ἐφ’ οὓς ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτούς, λέγει Κύριος ὁ ποιῶν ταῦτα πάντα.

hopōs an ekzētēsōsin hoi kataloipoi tōn anthrōpōn ton kyrion kai panta ta ethnē ef hous epikeklētai to onoma mou ep autous legei kyrios ho poiōn tauta panta

18. γνωστὰ ἀπ’ αἰῶνός ἐστι τῷ Θεῷ πάντα τὰ ἔργα αὑτοῦ.

gnōsta ap aiōnos estin tō theō panta ta erga autou

19. διὸ ἐγὼ κρίνω μὴ παρενοχλεῖν τοῖς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν ἐπιστρέφουσιν ἐπὶ τὸν Θεόν•

dio egō krinō mē parenochlein tois apo tōn ethnōn epistrefousin epi ton theon

20. ἀλλὰ ἐπιστεῖλαι αὐτοῖς τοῦ ἀπέχεσθαι ἀπὸ τῶν ἀλισγημάτων τῶν εἰδώλων καὶ τῆς πορνείας καὶ τοῦ πνικτοῦ καὶ τοῦ αἵματος.

alla episteilai autois tou apechesthai apo tōn alisgēmatōn tōn eidōlōn kai tēs porneias kai tou pniktou kai tou haimatos

21. Μωσῆς γὰρ ἐκ γενεῶν ἀρχαίων κατὰ πόλιν τοὺς κηρύσσοντας αὐτὸν ἔχει, ἐν ταῖς συναγωγαῖς κατὰ πᾶν σάββατον ἀναγινωσκόμενος.

mōsēs gar ek geneōn archaiōn kata polin tous kēryssontas auton echei en tais synagōgais kata pan sabbaton anaginōskomenos

22. Τότε ἔδοξε τοῖς ἀποστόλοις καὶ τοῖς πρεσβυτέροις σὺν ὅλῃ τῇ ἐκκλησίᾳ, ἐκλεξαμένους ἄνδρας ἐξ αὐτῶν πέμψαι εἰς Ἀντιόχειαν σὺν τῷ Παύλῳ καὶ Βαρνάβᾳ, Ἰούδαν τὸν ἐπικαλούμενον Βαρσαβᾶν, καὶ Σιλᾶν, ἄνδρας ἡγουμένους ἐν τοῖς ἀδελφοῖς,

tote edoksen tois apostolois kai tois presbyterois syn holē tē ekklēsia ekleksamenous andras eks autōn pempsai eis antiocheian syn tō paulō kai barnaba ioudan ton epikaloumenon barsaban kai silan andrashēgoumenous en tois adelfois

23. γράψαντες διὰ χειρὸς αὐτῶν τάδε, Οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ ἀδελφοὶ τοῖς κατὰ τὴν Ἀντιόχειαν καὶ Συρίαν καὶ Κιλικίαν ἀδελφοῖς τοῖς ἐξ ἐθνῶν, χαίρειν•

grapsantes dia cheiros autōn tade hoi apostoloi kai hoi presbyteroi kai hoi adelfoi tois kata tēn antiocheian kai syrian kai kilikian adelfois tois eks ethnōn chairein

24. Ἐπειδὴ ἠκούσαμεν ὅτι τινὲς ἐξ ἡμῶν ἐξελθόντες ἐτάραξαν ὑμᾶς λόγοις, ἀνασκευάζοντες τὰς ψυχὰς ὑμῶν, λέγοντες περιτέμνεσθαι καὶ τηρεῖν τὸν νόμον, οἷς οὐ διεστειλάμεθα•

epeidē ēkousamen hoti tines eks hēmōn ekselthontes etaraksan hymas logois anaskeuazontes tas psychas hymōn legontes peritemnesthai kai tērein ton nomon hois ou diesteilametha

25. ἔδοξεν ἡμῖν γενομένοις ὁμοθυμαδόν, ἐκλεξαμένους ἄνδρας πέμψαι πρὸς ὑμᾶς, σὺν τοῖς ἀγαπητοῖς ἡμῶν Βαρνάβᾳ καὶ Παύλῳ,

edoksen hēmin genomenois homothymadon ekleksamenous andras pempsai pros hymas syn tois agapētois hēmōn barnaba kai paulō

26. ἀνθρώποις παραδεδωκόσι τὰς ψυχὰς αὐτῶν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

anthrōpois paradedōkosin tas psychas autōn hyper tou onomatos tou kyriou hēmōn iēsou christou

27. ἀπεστάλκαμεν οὖν Ἰούδαν καὶ Σίλαν, καὶ αὐτοὺς διὰ λόγου ἀπαγγέλλοντας τὰ αὐτά.

apestalkamen oun ioudan kai silan kai autous dia logou apangellontas ta auta

28. ἔδοξε γὰρ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, καὶ ἡμῖν, μηδὲν πλέον ἐπιτίθεσθαι ὑμῖν βάρος, πλὴν τῶν ἐπάναγκες τούτων,

edoksen gar tō hagiō pneumati kai hēmin mēden pleon epitithesthai hymin baros plēn tōn epanagkes toutōn

29. ἀπέχεσθαι εἰδωλοθύτων καὶ αἵματος καὶ πνικτοῦ καὶ πορνείας• ἐξ ὧν διατηροῦντες ἑαυτούς, εὖ πράξετε. ἔρρωσθε.

apechesthai eidōlothytōn kai haimatos kai pniktou kai porneias eks hōn diatērountes heautous eu praksete errōsthe

30. Οἱ μὲν οὖν ἀπολυθέντες ἦλθον εἰς Ἀντιόχειαν• καὶ συναγαγόντες τὸ πλῆθος, ἐπέδωκαν τὴν ἐπιστολήν.

hoi men oun apolythentes ēlthon eis antiocheian kai synagagontes to plēthos epedōkan tēn epistolēn

31. ἀναγνόντες δέ, ἐχάρησαν ἐπὶ τῇ παρακλήσει.

anagnontes de echarēsan epi tē paraklēsei

32. Ἰούδας δὲ καὶ Σίλας, καὶ αὐτοὶ προφῆται ὄντες, διὰ λόγου πολλοῦ παρεκάλεσαν τοὺς ἀδελφούς, καὶ ἐπεστήριξαν.

ioudas de kai silas kai autoi profētai ontes dia logou pollou parekalesan tous adelfous kai epestēriksan

33. ποιήσαντες δὲ χρόνον, ἀπελύθησαν μετ’ εἰρήνης ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν πρὸς τοὺς ἀποστόλους

poiēsantes de chronon apelythēsan met eirēnēs apo tōn adelfōn pros tous apostolous

34. ἔδοξε δὲ τῷ Σίλᾳ ἐπιμεῖναι αὐτοῦ.

edoksen de tō sila epimeinai autou

35. Παῦλος δὲ καὶ Βαρνάβας διέτριβον ἐν Ἀντιοχείᾳ διδάσκοντες καὶ εὐαγγελιζόμενοι, μετὰ καὶ ἑτέρων πολλῶν, τὸν λόγον τοῦ Κυρίου.

paulos de kai barnabas dietribon en antiocheia didaskontes kai euangelizomenoi meta kai heterōn pollōn ton logon tou kyriou

36. Μετὰ δέ τινας ἡμέρας εἶπε Παῦλος πρὸς Βαρνάβαν, Ἐπιστρέψαντες δὴ ἐπισκεψώμεθα τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν κατὰ πᾶσαν πόλιν, ἐν αἷς κατηγγείλαμεν τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, πῶς ἔχουσι.

meta de tinas hēmeras eipen paulos pros barnaban epistrepsantes dē episkepsōmetha tous adelfous hēmōn kata pasan polin en hais katēngeilamen ton logon tou kyriou pōs echousin

37. Βαρνάβας δὲ ἐβουλεύσατο συμπαραλαβεῖν τὸν Ἰωάννην, τὸν καλούμενον Μάρκον.

barnabas de ebouleusato symparalabein ton iōannēn ton kaloumenon markon

38. Παῦλος δὲ ἠξίου, τὸν ἀποστάντα ἀπ’ αὐτῶν ἀπὸ Παμφυλίας, καὶ μὴ συνελθόντα αὐτοῖς εἰς τὸ ἔργον, μὴ συμπαραλαβεῖν τοῦτον.

paulos de ēksiou ton apostanta ap autōn apo pamfylias kai mē synelthonta autois eis to ergon mē symparalabein touton

39. ἐγένετο οὖν παροξυσμός, ὥστε ἀποχωρισθῆναι αὐτοὺς ἀπ’ ἀλλήλων, τόν τε Βαρνάβαν παραλαβόντα τὸν Μάρκον, ἐκπλεῦσαι εἰς Κύπρον•

egeneto oun paroksysmos hōste apochōristhēnai autous ap allēlōn ton te barnaban paralabonta ton markon ekpleusai eis kypron

40. Παῦλος δὲ ἐπιλεξάμενος Σίλαν ἐξῆλθε, παραδοθεὶς τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν.

paulos de epileksamenos silan eksēlthen paradotheis tē chariti tou theou hypo tōn adelfōn

41. διήρχετο δὲ τὴν Συρίαν καὶ Κιλικίαν, ἐπιστηρίζων τὰς ἐκκλησίας.

diērcheto de tēn syrian kai kilikian epistērizōn tas ekklēsias

Κεφαλαιο 16

1. Κατήντησε δὲ εἰς Δέρβην καὶ Λύστραν• καὶ ἰδού, μαθητής τις ἦν ἐκεῖ, ὀνόματι Τιμόθεος, υἱὸς γυναικός τινος Ἰουδαίας πιστῆς, πατρὸς δὲ Ἕλληνος•

katēntēsen de eis derbēn kai lystran kai idou mathētēs tis ēn ekei onomati timotheos hyios gynaikos tinos ioudaias pistēs patros de hellēnos

2. ὃς ἐμαρτυρεῖτο ὑπὸ τῶν ἐν Λύστροις καὶ Ἰκονίῳ ἀδελφῶν.

hos emartyreito hypo tōn en lystrois kai ikoniō adelfōn

3. τοῦτον ἠθέλησεν ὁ Παῦλος σὺν αὐτῷ ἐξελθεῖν, καὶ λαβὼν περιέτεμεν αὐτόν, διὰ τοὺς Ἰουδαίους τοὺς ὄντας ἐν τοῖς τόποις ἐκείνοις• ᾔδεισαν γὰρ ἅπαντες τὸν πατέρα αὐτοῦ, ὅτι Ἕλλην ὑπῆρχεν.

touton ēthelēsen ho paulos syn autō ekselthein kai labōn perietemen auton dia tous ioudaious tous ontas en tois topois ekeinois ēdeisan gar hapantes ton patera autou hoti hellēn hypērchen

4. ὡς δὲ διεπορεύοντο τὰς πόλεις, παρεδίδουν αὐτοῖς φυλάσσειν τὰ δόγματα τὰ κεκριμένα ὑπὸ τῶν ἀποστόλων καὶ τῶν πρεσβυτέρων τῶν ἐν Ἱερουσαλήμ

hōs de dieporeuonto tas poleis paredidoun autois fylassein ta dogmata ta kekrimena hypo tōn apostolōn kai tōn presbyterōn tōn en ierousalēm

5. αἱ μὲν οὖν ἐκκλησίαι ἐστερεοῦντο τῇ πίστει, καὶ ἐπερίσσευον τῷ ἀριθμῷ καθ’ ἡμέραν.

hai men oun ekklēsiai estereounto tē pistei kai eperisseuon tō arithmō kath hēmeran

6. Διελθόντες δὲ τὴν Φρυγίαν καὶ τὴν Γαλατικὴν χώραν, κωλυθέντες ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος λαλῆσαι τὸν λόγον ἐν τῇ Ἀσίᾳ,

dielthontes de tēn frygian kai tēn galatikēn chōran kōlythentes hypo tou hagiou pneumatos lalēsai ton logon en tē asia

7. ἐλθόντες κατὰ τὴν Μυσίαν ἐπείραζον κατὰ τὴν Βιθυνίαν πορεύεσθαι• καὶ οὐκ εἴασεν αὐτοὺς τὸ Πνεῦμα•

elthontes kata tēn mysian epeirazon kata tēn bithynian poreuesthai kai ouk eiasen autous to pneuma

8. παρελθόντες δὲ τὴν Μυσίαν κατέβησαν εἰς Τρωάδα.

parelthontes de tēn mysian katebēsan eis trōada

9. καὶ ὅραμα διὰ τῆς νυκτὸς ὤφθη τῷ Παύλῳ• ἀνήρ τις ἦν Μακεδὼν ἑστώς, παρακαλῶν αὐτὸν καὶ λέγων, Διαβὰς εἰς Μακεδονίαν, βοήθησον ἡμῖν.

kai horama dia tēs nyktos ōfthē tō paulō anēr tis ēn makedōn hestōs parakalōn auton kai legōn diabas eis makedonian boēthēson hēmin

10. ὡς δὲ τὸ ὅραμα εἶδεν, εὐθέως ἐζητήσαμεν ἐξελθεῖν εἰς τὴν Μακεδονίαν, συμβιβάζοντες ὅτι προσκέκληται ἡμᾶς ὁ Κύριος εὐαγγελίσασθαι αὐτούς.

hōs de to horama eiden eutheōs ezētēsamen ekselthein eis tēn makedonian symbibazontes hoti proskeklētai hēmas ho kyrios euangelisasthai autous

11. Ἀναχθέντες οὖν ἀπὸ τῆς Τρωάδος, εὐθυδρομήσαμεν εἰς Σαμοθρᾴκην, τῇ τε ἐπιούσῃ εἰς Νεάπολιν,

anachthentes oun apo tēs trōados euthydromēsamen eis samothrakēn tē te epiousē eis neapolin

12. ἐκειθέν τε εἰς Φιλίππους, ἥτις ἐστὶ πρώτη τὴς μερίδος τῆς Μακεδονίας πόλις, κολωνία• ἦμεν δὲ ἐν ταύτῃ τῇ πόλει διατρίβοντες ἡμέρας τινάς.

ekeithen te eis filippous hētis estin prōtē tēs meridos tēs makedonias polis kolōnia ēmen de en tautē tē polei diatribontes hēmeras tinas

13. τῇ τε ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων ἐξήλθομεν ἔξω τῆς πόλεως παρὰ ποταμόν, οὗ ἐνομίζετο προσευχὴ εἶναι, καὶ καθίσαντες ἐλαλοῦμεν ταῖς συνελθούσαις γυναιξί.

tē te hēmera tōn sabbatōn eksēlthomen eksō tēs poleōs para potamon hou enomizeto proseuchē einai kai kathisantes elaloumen tais synelthousais gynaiksin

14. καί τις γυνὴ ὀνόματι Λυδία, πορφυρόπωλις πόλεως Θυατείρων, σεβομένη τὸν Θεόν, ἤκουεν• ἧς ὁ Κύριος διήνοιξε τὴν καρδίαν, προσέχειν τοῖς λαλουμένοις ὑπὸ τοῦ Παύλου.

kai tis gynē onomati lydia porfyropōlis poleōs thyateirōn sebomenē ton theon ēkouen hēs ho kyrios diēnoiksen tēn kardian prosechein tois laloumenois hypo tou paulou

15. ὡς δὲ ἐβαπτίσθη, καὶ ὁ οἶκος αὐτῆς, παρεκάλεσε λέγουσα, Εἰ κεκρίκατέ με πιστὴν τῷ Κυρίῳ εἶναι, εἰσελθόντες εἰς τὸν οἶκόν μου, μείνατε. καὶ παρεβιάσατο ἡμᾶς.

hōs de ebaptisthē kai ho oikos autēs parekalesen legousa ei kekrikate me pistēn tō kyriō einai eiselthontes eis ton oikon mou meinate kai parebiasato hēmas

16. Ἐγένετο δὲ πορευομένων ἡμῶν εἰς προσευχήν, παιδίσκην τινὰ ἔχουσαν πνεῦμα Πύθωνος ἀπαντῆσαι ἡμῖν, ἥτις ἐργασίαν πολλὴν παρεῖχε τοῖς κυρίοις αὐτῆς, μαντευομένη.

egeneto de poreuomenōn hēmōn eis proseuchēn paidiskēn tina echousan pneuma pythōnos apantēsai hēmin hētis ergasian pollēn pareichen tois kyriois autēs manteuomenē

17. αὕτη κατακολουθήσασα τῷ Παύλῳ καὶ ἡμῖν, ἔκραζε λέγουσα, Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίν, οἵτινες καταγγέλλουσιν ἡμῖν ὁδὸν σωτηρίας.

hautē katakolouthēsasa tō paulō kai hēmin ekrazen legousa houtoi hoi anthrōpoi douloi tou theou tou hypsistou eisin hoitines katangellousin hēmin hodon sōtērias

18. τοῦτο δὲ ἐποίει ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας. διαπονηθεὶς δὲ ὁ Παῦλος, καὶ ἐπιστρέψας, τῷ πνεύματι εἶπε, Παραγγέλλω σοι ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐξελθεῖν ἀπ’ αὐτῆς. καὶ ἐξῆλθεν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ.

touto de epoiei epi pollas hēmeras diaponētheis de ho paulos kai epistrepsas tō pneumati eipen parangellō soi en tō onomati iēsou christou ekselthein ap autēs kai eksēlthen autē tē hōra

19. ἰδόντες δὲ οἱ κύριοι αὐτῆς ὅτι ἐξῆλθεν ἡ ἐλπὶς τῆς ἐργασίας αὐτῶν, ἐπιλαβόμενοι τὸν Παῦλον καὶ τὸν Σίλαν, εἵλκυσαν εἰς τὴν ἀγορὰν ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας,

idontes de hoi kyrioi autēs hoti eksēlthen hē elpis tēs ergasias autōn epilabomenoi ton paulon kai ton silan heilkysan eis tēn agoran epi tous archontas

20. καὶ προσαγαγόντες αὐτοὺς τοῖς στρατηγοῖς εἶπον, Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι ἐκταράσσουσιν ἡμῶν τὴν πόλιν, Ἰουδαῖοι ὑπάρχοντες,

kai prosagagontes autous tois stratēgois eipon houtoi hoi anthrōpoi ektarassousin hēmōn tēn polin ioudaioi hyparchontes

21. καὶ καταγγέλλουσιν ἔθη ἃ οὐκ ἔξεστιν ἡμῖν παραδέχεσθαι οὐδὲ ποιεῖν, Ῥωμαίοις οὖσι.

kai katangellousin ethē ha ouk eksestin hēmin paradechesthai oude poiein rōmaiois ousin

22. καὶ συνεπέστη ὁ ὄχλος κατ’ αὐτῶν, καὶ οἱ στρατηγοὶ περιρρήξαντες αὐτῶν τὰ ἱμάτια ἐκέλευον ῥαβδίζειν.

kai synepestē ho ochlos kat autōn kai hoi stratēgoi perirrēksantes autōn ta himatia ekeleuon rabdizein

23. πολλάς τε ἐπιθέντες αὐτοῖς πληγὰς ἔβαλον εἰς φυλακήν, παραγγείλαντες τῷ δεσμοφύλακι ἀσφαλῶς τηρεῖν αὐτούς•

pollas te epithentes autois plēgas ebalon eis fylakēn parangeilantes tō desmofylaki asfalōs tērein autous

24. ὅς, παραγγελίαν τοιαύτην εἰληφώς, ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν ἐσωτέραν φυλακήν, καὶ τοὺς πόδας αὐτῶν ἠσφαλίσατο εἰς τὸ ξύλον.

hos parangelian toiautēn eilēfōs ebalen autous eis tēn esōteran fylakēn kai tous podas autōn ēsfalisato eis to ksylon

25. κατὰ δὲ τὸ μεσονύκτιον Παῦλος καὶ Σίλας προσευχόμενοι ὕμνουν τὸν Θεόν, ἐπηκροῶντο δὲ αὐτῶν οἱ δέσμιοι•

kata de to mesonyktion paulos kai silas proseuchomenoi hymnoun ton theon epēkroōnto de autōn hoi desmioi

26. ἄφνω δὲ σεισμὸς ἐγένετο μέγας, ὥστε σαλευθῆναι τὰ θεμέλια τοῦ δεσμωτηρίου• ἀνεῴχθησάν τε παραχρῆμα αἱ θύραι πᾶσαι, καὶ πάντων τὰ δεσμὰ ἀνέθη.

afnō de seismos egeneto megas hōste saleuthēnai ta themelia tou desmōtēriou aneōchthēsan te parachrēma hai thyrai pasai kai pantōn ta desma anethē

27. ἔξυπνος δὲ γενόμενος ὁ δεσμοφύλαξ, καὶ ἰδὼν ἀνεῳγμένας τὰς θύρας τῆς φυλακῆς, σπασάμενος μάχαιραν, ἔμελλεν ἑαυτὸν ἀναιρεῖν, νομίζων ἐκπεφευγέναι τοὺς δεσμίους.

eksypnos de genomenos ho desmofylaks kai idōn aneōgmenas tas thyras tēs fylakēs spasamenos machairan emellen heauton anairein nomizōn ekpefeugenai tous desmious

28. ἐφώνησε δὲ φωνῇ μεγάλῃ ὁ Παῦλος λέγων, Μηδὲν πράξῃς σεαυτῷ κακόν• ἅπαντες γάρ ἐσμεν ἐνθάδε.

efōnēsen de fōnē megalē ho paulos legōn mēden praksēs seautō kakon hapantes gar esmen enthade

29. αἰτήσας δὲ φῶτα εἰσεπήδησε, καὶ ἔντρομος γενόμενος προσέπεσε τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Σίλᾳ,

aitēsas de fōta eisepēdēsen kai entromos genomenos prosepesen tō paulō kai tō sila

30. καὶ προαγαγὼν αὐτοὺς ἔξω ἔφη, Κύριοι, τί με δεῖ ποιεῖν ἵνα σωθῶ;

kai proagagōn autous eksō efē kyrioi ti me dei poiein hina sōthō

31. οἱ δὲ εἶπον, Πίστευσον ἐπὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ σωθήσῃ σὺ καὶ ὁ οἶκός σου.

hoi de eipon pisteuson epi ton kyrion iēsoun christon kai sōthēsē sy kai ho oikos sou

32. καὶ ἐλάλησαν αὐτῷ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, καὶ πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ.

kai elalēsan autō ton logon tou kyriou kai pasin tois en tē oikia autou

33. καὶ παραλαβὼν αὐτοὺς ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ τῆς νυκτὸς ἔλουσεν ἀπὸ τῶν πληγῶν, καὶ ἐβαπτίσθη αὐτὸς καὶ οἱ αὐτοῦ πάντες παραχρῆμα.

kai paralabōn autous en ekeinē tē hōra tēs nyktos elousen apo tōn plēgōn kai ebaptisthē autos kai hoi autou pantes parachrēma

34. ἀναγαγών τε αὐτοὺς εἰς τὸν οἶκον αὑτοῦ παρέθηκε τράπεζαν, καὶ ἠγαλλιάσατο πανοικὶ πεπιστευκὼς τῷ Θεῷ.

anagagōn te autous eis ton oikon autou parethēken trapezan kai ēgalliasato panoiki pepisteukōs tō theō

35. Ἡμέρας δὲ γενομένης ἀπέστειλαν οἱ στρατηγοὶ τοὺς ῥαβδούχους λέγοντες, Ἀπόλυσον τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους.

hēmeras de genomenēs apesteilan hoi stratēgoi tous rabdouchous legontes apolyson tous anthrōpous ekeinous

36. ἀπήγγειλε δὲ ὁ δεσμοφύλαξ τοὺς λόγους τούτους πρὸς τὸν Παῦλον ὅτι Ἀπεστάλκασιν οἱ στρατηγοί, ἵνα ἀπολυθῆτε• νῦν οὖν ἐξελθόντες πορεύεσθε ἐν εἰρήνῃ.

apēngeilen de ho desmofylaks tous logous toutous pros ton paulon hoti apestalkasin hoi stratēgoi hina apolythēte nyn oun ekselthontes poreuesthe en eirēnē

37. ὁ δὲ Παῦλος ἔφη πρὸς αὐτούς, Δείραντες ἡμᾶς δημοσίᾳ, ἀκατακρίτους, ἀνθρώπους Ῥωμαίους ὑπάρχοντας, ἔβαλον εἰς φυλακήν, καὶ νῦν λάθρα ἡμᾶς ἐκβάλλουσιν; οὐ γάρ• ἀλλὰ ἐλθόντες αὐτοὶ ἡμᾶς ἐξαγαγέτωσαν.

ho de paulos efē pros autous deirantes hēmas dēmosia akatakritous anthrōpous rōmaious hyparchontas ebalon eis fylakēn kai nyn lathra hēmas ekballousin ou gar alla elthontes autoi hēmas eksagagetōsan

38. ἀνήγγειλαν δὲ τοῖς στρατηγοῖς οἱ ῥαβδοῦχοι τὰ ῥήματα ταῦτα• καὶ ἐφοβήθησαν ἀκούσαντες ὅτι Ῥωμαῖοί εἰσι,

anēngeilan de tois stratēgois hoi rabdouchoi ta rēmata tauta kai efobēthēsan akousantes hoti rōmaioi eisin

39. καὶ ἐλθόντες παρεκάλεσαν αὐτούς, καὶ ἐξαγαγόντες ἠρώτων ἐξελθεῖν τῆς πόλεως.

kai elthontes parekalesan autous kai eksagagontes ērōtōn ekselthein tēs poleōs

40. ἐξελθόντες δὲ ἐκ τῆς φυλακῆς εἰσῆλθον εἰς τὴν Λυδίαν• καὶ ἰδόντες τοὺς ἀδελφούς, παρεκάλεσαν αὐτούς, καὶ ἐξῆλθον.

ekselthontes de ek tēs fylakēs eisēlthon eis tēn lydian kai idontes tous adelfous parekalesan autous kai eksēlthon

Κεφαλαιο 17

1. Διοδεύσαντες δὲ τὴν Ἀμφίπολιν καὶ Ἀπολλωνίαν, ἦλθον εἰς Θεσσαλονίκην, ὅπου ἦν ἥ συναγωγὴ τῶν Ἰουδαίων•

diodeusantes de tēn amfipolin kai apollōnian ēlthon eis thessalonikēn hopou ēn hē synagōgē tōn ioudaiōn

2. κατὰ δὲ τὸ εἰωθὸς τῷ Παύλῳ εἰσῆλθε πρὸς αὐτούς, καὶ ἐπὶ σάββατα τρία διελέγετο αὐτοῖς ἀπὸ τῶν γραφῶν,

kata de to eiōthos tō paulō eisēlthen pros autous kai epi sabbata tria dielegeto autois apo tōn grafōn

3. διανοίγων καὶ παρατιθέμενος, ὅτι τὸν Χριστὸν ἔδει παθεῖν καὶ ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν, καὶ ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστὸς Ἰησοῦς, ὃν ἐγὼ καταγγέλλω ὑμῖν.

dianoigōn kai paratithemenos hoti ton christon edei pathein kai anastēnai ek nekrōn kai hoti houtos estin ho christos iēsous hon egō katangellō hymin

4. καί τινες ἐξ αὐτῶν ἐπείσθησαν, καὶ προσεκληρώθησαν τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Σίλᾳ, τῶν τε σεβομένων Ἑλλήνων πολὺ πλῆθος, γυναικῶν τε τῶν πρώτων οὐκ ὀλίγαι.

kai tines eks autōn epeisthēsan kai proseklērōthēsan tō paulō kai tō sila tōn te sebomenōn hellēnōn poly plēthos gynaikōn te tōn prōtōn ouk oligai

5. ζηλώσαντες δὲ οἱ ἀπειθοῦντες Ἰουδαῖοι, καὶ προσλαβόμενοι τῶν ἀγοραίων τινὰς ἄνδρας πονηρούς, καὶ ὀχλοποιήσαντες, ἐθορύβουν τὴν πόλιν• ἐπιστάντες τε τῇ οἰκίᾳ Ἰάσονος, ἐζήτουν αὐτοὺς ἀγαγεῖν εἰς τὸν δῆμον

zēlōsantes de hoi apeithountes ioudaioi kai proslabomenoi tōn agoraiōn tinas andras ponērous kai ochlopoiēsantes ethoryboun tēn polin epistantes te tē oikia iasonos ezētoun autous agagein eis ton dēmon

6. μὴ εὑρόντες δὲ αὐτούς, ἔσυρον τὸν Ἰάσονα καί τινας ἀδελφοὺς ἐπὶ τοὺς πολιτάρχας, βοῶντες ὅτι Οἱ τὴν οἰκουμένην ἀναστατώσαντες, οὗτοι καὶ ἐνθάδε πάρεισιν,

mē heurontes de autous esyron ton iasona kai tinas adelfous epi tous politarchas boōntes hoti hoi tēn oikoumenēn anastatōsantes houtoi kai enthade pareisin

7. οὓς ὑποδέδεκται Ἰάσων• καὶ οὗτοι πάντες ἀπέναντι τῶν δογμάτων Καίσαρος πράττουσι, βασιλέα λέγοντες ἕτερον εἶναι, Ἰησοῦν.

hous hypodedektai iasōn kai houtoi pantes apenanti tōn dogmatōn kaisaros prattousin basilea legontes heteron einai iēsoun

8. ἐτάραξαν δὲ τὸν ὄχλον καὶ τοὺς πολιτάρχας ἀκούοντας ταῦτα.

etaraksan de ton ochlon kai tous politarchas akouontas tauta

9. καὶ λαβόντες τὸ ἱκανὸν παρὰ τοῦ Ἰάσονος καὶ τῶν λοιπῶν, ἀπέλυσαν αὐτούς.

kai labontes to hikanon para tou iasonos kai tōn loipōn apelysan autous

10. Οἱ δὲ ἀδελφοὶ εὐθέως διὰ τῆς νυκτὸς ἐξέπεμψαν τόν τε Παῦλον καὶ τὸν Σιλᾶν εἰς Βέροιαν• οἵτινες παραγενόμενοι εἰς τὴν συναγωγὴν τῶν Ἰουδαίων ἀπῄεσαν.

hoi de adelfoi eutheōs dia tēs nyktos eksepempsan ton te paulon kai ton silan eis beroian hoitines paragenomenoi eis tēn synagōgēn tōn ioudaiōn apēesan

11. οὗτοι δὲ ἦσαν εὐγενέστεροι τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ, οἵτινες ἐδέξαντο τὸν λόγον μετὰ πάσης προθυμίας, τὸ καθ’ ἡμέραν ἀνακρίνοντες τὰς γραφάς, εἰ ἔχοι ταῦτα οὕτως.

houtoi de ēsan eugenesteroi tōn en thessalonikē hoitines edeksanto ton logon meta pasēs prothymias to kath hēmeran anakrinontes tas grafas ei echoi tauta houtōs

12. πολλοὶ μὲν οὖν ἐξ αὐτῶν ἐπίστευσαν, καὶ τῶν Ἑλληνίδων γυναικῶν τῶν εὐσχημόνων καὶ ἀνδρῶν οὐκ ὀλίγοι.

polloi men oun eks autōn episteusan kai tōn hellēnidōn gynaikōn tōn euschēmonōn kai andrōn ouk oligoi

13. ὡς δὲ ἔγνωσαν οἱ ἀπὸ τῆς Θεσσαλονίκης Ἰουδαῖοι ὅτι καὶ ἐν τῇ Βεροίᾳ κατηγγέλη ὑπὸ τοῦ Παύλου ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, ἦλθον κἀκεῖ σαλεύοντες τοὺς ὄχλους.

hōs de egnōsan hoi apo tēs thessalonikēs ioudaioi hoti kai en tē beroia katēngelē hypo tou paulou ho logos tou theou ēlthon kakei saleuontes tous ochlous

14. εὐθέως δὲ τότε τὸν Παῦλον ἐξαπέστειλαν οἱ ἀδελφοὶ πορεύεσθαι ὡς ἐπὶ τὴν θάλασσαν• ὑπέμενον δὲ ὅ τε Σίλας καὶ ὁ Τιμόθεος ἐκεῖ.

eutheōs de tote ton paulon eksapesteilan hoi adelfoi poreuesthai hōs epi tēn thalassan upemenon de ho te silas kai ho timotheos ekei

15. οἱ δὲ καθιστῶντες τὸν Παῦλον, ἤγαγον αὐτὸν ἕως Ἀθηνῶν• καὶ λαβόντες ἐντολὴν πρὸς τὸν Σίλαν καὶ Τιμόθεον, ἵνα ὡς τάχιστα ἔλθωσι πρὸς αὐτόν, ἐξῄεσαν.

hoi de kathistōntes ton paulon ēgagon auton heōs athēnōn kai labontes entolēn pros ton silan kai timotheon hina hōs tachista elthōsin pros auton eksēesan

16. Ἐν δὲ ταῖς Ἀθήναις ἐκδεχομένου αὐτοὺς τοῦ Παύλου, παρωξύνετο τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ, θεωροῦντι κατείδωλον οὖσαν τὴν πόλιν.

en de tais athēnais ekdechomenou autous tou paulou parōksyneto to pneuma autou en autō theōrounti kateidōlon ousan tēn polin

17. διελέγετο μὲν οὖν ἐν τῇ συναγωγῇ τοῖς Ἰουδαίοις καὶ τοῖς σεβομένοις, καὶ ἐν τῇ ἀγορᾷ κατὰ πᾶσαν ἡμέραν πρὸς τοὺς παρατυγχάνοντας.

dielegeto men oun en tē synagōgē tois ioudaiois kai tois sebomenois kai en tē agora kata pasan hēmeran pros tous paratygchanontas

18. τινὲς δὲ τῶν Ἐπικουρείων καὶ τῶν Στωϊκῶν φιλοσόφων συνέβαλλον αὐτῷ. καί τινες ἔλεγον, Τί ἂν θέλοι ὁ σπερμολόγος οὗτος λέγειν; οἱ δέ, Ξένων δαιμονίων δοκεῖ καταγγελεὺς εἶναι• ὅτι τὸν Ἰησοῦν καὶ τὴν ἀνάστασιν αὐτοῖς εὐηγγελίζετο.

tines de tōn epikoureiōn kai tōn stōikōn filosofōn syneballon autō kai tines elegon ti an theloi ho spermologos houtos legein hoi de ksenōn daimoniōn dokei katangeleus einai hoti ton iēsounkai tēn anastasin autois euēngelizeto

19. ἐπιλαβόμενοί τε αὐτοῦ, ἐπὶ τὸν Ἄρειον πάγον ἤγαγον λέγοντες, Δυνάμεθα γνῶναι, τίς ἡ καινὴ αὕτη ἡ ὑπὸ σοῦ λαλουμένη διδαχή;

epilabomenoi te autou epi ton areion pagon ēgagon legontes dynametha gnōnai tis hē kainē hautē hē hypo sou laloumenē didachē

20. ξενίζοντα γάρ τινα εἰσφέρεις εἰς τὰς ἀκοὰς ἡμῶν• βουλόμεθα οὖν γνῶναι, τί ἂν θέλοι ταῦτα εἶναι.

ksenizonta gar tina eisfereis eis tas akoas hēmōn boulometha oun gnōnai ti an theloi tauta einai

21. Ἀθηναῖοι δὲ πάντες καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες ξένοι εἰς οὐδὲν ἕτερον εὐκαίρουν, ἢ λέγειν τι καὶ ἀκούειν καινότερον.

athēnaioi de pantes kai hoi epidēmountes ksenoi eis ouden heteron eukairoun ē legein ti kai akouein kainoteron

22. Σταθεὶς δὲ ὁ Παῦλος ἐν μέσῳ τοῦ Ἀρείου πάγου, ἔφη, Ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κατὰ πάντα ὡς δεισιδαιμονεστέρους ὑμᾶς θεωρῶ.

statheis de ho paulos en mesō tou areiou pagou efē andres athēnaioi kata panta hōs deisidaimonesterous hymas theōrō

23. διερχόμενος γὰρ καὶ ἀναθεωρῶν τὰ σεβάσματα ὑμῶν, εὗρον καὶ βωμὸν ἐν ᾧ ἐπεγέγραπτο, Ἀγνώστῳ Θεῷ. ὃν οὖν ἀγνοοῦντες εὐσεβεῖτε, τοῦτον ἐγὼ καταγγέλλω ὑμῖν.

dierchomenos gar kai anatheōrōn ta sebasmata hymōn heuron kai bōmon en hō epegegrapto agnōstō theō hon oun agnoountes eusebeite touton egō katangellō hymin

24. ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας τὸν κόσμον καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ, οὗτος, οὐρανοῦ καὶ γῆς κύριος ὑπάρχων, οὐκ ἐν χειροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ,

ho theos ho poiēsas ton kosmon kai panta ta en autō houtos ouranou kai gēs kyrios hyparchōn ouk en cheiropoiētois naois katoikei

25. οὐδὲ ὑπὸ χειρῶν ἀνθρώπων θεραπεύεται, προσδεόμενός τινος, αὐτὸς διδοὺς πᾶσι ζωὴν καὶ πνοὴν καὶ τὰ πάντα•

oude hypo cheirōn anthrōpōn therapeuetai prosdeomenos tinos autos didous pasin zōēn kai pnoēn kai ta panta

26. ἐποίησέ τε ἐξ ἑνὸς αἵματός πᾶν ἔθνος ἀνθρώπων, κατοικεῖν ἐπὶ πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς, ὁρίσας προτεταγμένους καιροὺς καὶ τὰς ὁροθεσίας τῆς κατοικίας αὐτῶν•

epoiēsen te eks henos haimatos pan ethnos anthrōpōn katoikein epi pan to prosōpon tēs gēs horisas protetagmenous kairous kai tas horothesias tēs katoikias autōn

27. ζητεῖν τὸν Κύριον, εἰ ἄραγε ψηλαφήσειαν αὐτὸν καὶ εὕροιεν, καίτοιγε οὐ μακρὰν ἀπὸ ἑνὸς ἑκάστου ἡμῶν ὑπάρχοντα.

zētein ton kyrion ei ara ge psēlafēseian auton kai heuroien kaitoige ou makran apo henos hekastou hēmōn hyparchonta

28. ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμεν• ὡς καί τινες τῶν καθ’ ὑμᾶς ποιητῶν εἰρήκασι, Τοῦ γὰρ καὶ γένος ἐσμέν.

en autō gar zōmen kai kinoumetha kai esmen hōs kai tines tōn kath hymas poiētōn eirēkasin tou gar kai genos esmen

29. γένος οὖν ὑπάρχοντες τοῦ Θεοῦ, οὐκ ὀφείλομεν νομίζειν χρυσῷ ἢ ἀργύρῳ ἢ λίθῳ, χαράγματι τέχνης καὶ ἐνθυμήσεως ἀνθρώπου, τὸ θεῖον εἶναι ὅμοιον.

genos oun hyparchontes tou theou ouk ofeilomen nomizein chrysō ē argyrō ē lithō charagmati technēs kai enthymēseōs anthrōpou to theion einai homoion

30. τοὺς μὲν οὖν χρόνους τῆς ἀγνοίας ὑπεριδὼν ὁ Θεός, τὰ νῦν παραγγέλλει τοῖς ἀνθρώποις πᾶσι πανταχοῦ μετανοεῖν•

tous men oun chronous tēs agnoias hyperidōn ho theos ta nyn parangellei tois anthrōpois pasin pantachou metanoein

31. διότι ἔστησεν ἡμέραν, ἐν ᾗ μέλλει κρίνειν τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ, ἐν ἀνδρὶ ᾧ ὥρισε, πίστιν παρασχὼν πᾶσιν, ἀναστήσας αὐτὸν ἐκ νεκρῶν.

dioti hestēsen hēmeran en hē mellei krinein tēn oikoumenēn en dikaiosynē en andri hō hōrisen pistin paraschōn pasin anastēsas auton ek nekrōn

32. Ἀκούσαντες δὲ ἀνάστασιν νεκρῶν, οἱ μὲν ἐχλεύαζον• οἱ δὲ εἶπον, Ἀκουσόμεθά σου πάλιν περὶ τούτου.

akousantes de anastasin nekrōn hoi men echleuazon hoi de eipon akousometha sou palin peri toutou

33. καὶ οὕτως ὁ Παῦλος ἐξῆλθεν ἐκ μέσου αὐτῶν.

kai houtōs ho paulos eksēlthen ek mesou autōn

34. τινὲς δὲ ἄνδρες κολληθέντες αὐτῷ, ἐπίστευσαν• ἐν οἷς καὶ Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης, καὶ γυνὴ ὀνόματι Δάμαρις, καὶ ἕτεροι σὺν αὐτοῖς.

tines de andres kollēthentes autō episteusan en hois kai dionysios ho areopagitēs kai gynē onomati damaris kai heteroi syn autois

Κεφαλαιο 18

1. Μετὰ δὲ ταῦτα χωρισθεὶς ὁ Παῦλος ἐκ τῶν Ἀθηνῶν ἦλθεν εἰς Κόρινθον.

meta de tauta chōristheis ho paulos ek tōn athēnōn ēlthen eis korinthon

2. καὶ εὑρών τινα Ἰουδαῖον ὀνόματι Ἀκύλαν, Ποντικὸν τῷ γένει, προσφάτως ἐληλυθότα ἀπὸ τῆς Ἰταλίας, καὶ Πρίσκιλλαν γυναῖκα αὐτοῦ, διὰ τὸ διατεταχέναι Κλαύδιον χωρίζεσθαι πάντας τοὺς Ἰουδαίους ἐκ τῆς Ῥώμης, προσῆλθεν αὐτοῖς•

kai heurōn tina ioudaion onomati akylan pontikon tō genei prosfatōs elēlythota apo tēs italias kai priskillan gynaika autou dia to diatetachenai klaudion chōrizesthai pantas tous ioudaious ek tēs rōmēs prosēlthenautois

3. καὶ διὰ τὸ ὁμότεχνον εἶναι, ἔμενε παρ’ αὐτοῖς καὶ εἰργάζετο• ἦσαν γὰρ σκηνοποιοὶ τὴν τέχνην.

kai dia to homotechnon einai emenen par autois kai eirgazeto ēsan gar skēnopoioi tēn technēn

4. διελέγετο δὲ ἐν τῇ συναγωγῇ κατὰ πᾶν σάββατον, ἔπειθέ τε Ἰουδαίους καὶ Ἕλληνας.

dielegeto de en tē synagōgē kata pan sabbaton epeithen te ioudaious kai hellēnas

5. Ὡς δὲ κατῆλθον ἀπὸ τῆς Μακεδονίας ὅ τε Σίλας καὶ ὁ Τιμόθεος, συνείχετο τῷ πνεύματι ὁ Παῦλος, διαμαρτυρόμενος τοῖς Ἰουδαίοις τὸν Χριστὸν, Ἰησοῦν.

hōs de katēlthon apo tēs makedonias ho te silas kai ho timotheos syneicheto tō pneumati ho paulos diamartyromenos tois ioudaiois ton christon iēsoun

6. ἀντιτασσομένων δὲ αὐτῶν καὶ βλασφημούντων, ἐκτιναξάμενος τὰ ἱμάτια, εἶπε πρὸς αὐτούς, Τὸ αἷμα ὑμῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ὑμῶν• καθαρὸς ἐγώ• ἀπὸ τοῦ νῦν εἰς τὰ ἔθνη πορεύσομαι.

antitassomenōn de autōn kai blasfēmountōn ektinaksamenos ta himatia eipen pros autous to haima hymōn epi tēn kefalēn hymōn katharos egō apo tou nyn eis ta ethnē poreusomai

7. καὶ μεταβὰς ἐκεῖθεν ἦλθεν εἰς οἰκίαν τινὸς ὀνόματι Ἰούστου, σεβομένου τὸν Θεόν, οὗ ἡ οἰκία ἦν συνομοροῦσα τῇ συναγωγῇ.

kai metabas ekeithen ēlthen eis oikian tinos onomati ioustou sebomenou ton theon hou hē oikia ēn synomorousa tē synagōgē

8. Κρίσπος δὲ ὁ ἀρχισυνάγωγος ἐπίστευσε τῷ Κυρίῳ σὺν ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ• καὶ πολλοὶ τῶν Κορινθίων ἀκούοντες ἐπίστευον καὶ ἐβαπτίζοντο.

krispos de ho archisynagōgos episteusen tō kyriō syn holō tō oikō autou kai polloi tōn korinthiōn akouontes episteuon kai ebaptizonto

9. εἶπε δὲ ὁ Κύριος δι’ ὁράματος ἐν νυκτὶ τῷ Παύλῳ, Μὴ φοβοῦ, ἀλλὰ λάλει καὶ μὴ σιωπήσῃς•

eipen de ho kyrios di horamatos en nykti tō paulō mē fobou alla lalei kai mē siōpēsēs

10. διότι ἐγώ εἰμι μετὰ σοῦ, καὶ οὐδεὶς ἐπιθήσεταί σοι τοῦ κακῶσαί σε• διότι λαός ἐστί μοι πολὺς ἐν τῇ πόλει ταύτῃ.

dioti egō eimi meta sou kai oudeis epithēsetai soi tou kakōsai se dioti laos estin moi polys en tē polei tautē

11. ἐκάθισέ τε ἐνιαυτὸν καὶ μῆνας ἓξ, διδάσκων ἐν αὐτοῖς τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ.

ekathisen te eniauton kai mēnas heks didaskōn en autois ton logon tou theou

12. Γαλλίωνος δὲ ἀνθυπατεύοντος τῆς Ἀχαΐας, κατεπέστησαν ὁμοθυμαδὸν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ Παύλῳ, καὶ ἤγαγον αὐτὸν ἐπὶ τὸ βῆμα,

galliōnos de anthypateuontos tēs achaias katepestēsan homothymadon hoi ioudaioi tō paulō kai ēgagon auton epi to bēma

13. λέγοντες, ὅτι Παρὰ τὸν νόμον οὗτος ἀναπείθει τοὺς ἀνθρώπους σέβεσθαι τὸν Θεόν.

legontes hoti para ton nomon houtos anapeithei tous anthrōpous sebesthai ton theon

14. μέλλοντος δὲ τοῦ Παύλου ἀνοίγειν τὸ στόμα, εἶπεν ὁ Γαλλίων πρὸς τοὺς Ἰουδαίους, Εἰ μὲν οὖν ἦν ἀδίκημά τι ἢ ῥᾳδιούργημα πονηρόν, ὦ Ἰουδαῖοι, κατὰ λόγον ἂν ἠνεσχόμην ὑμῶν•

mellontos de tou paulou anoigein to stoma eipen ho galliōn pros tous ioudaious ei men oun ēn adikēma ti ē radiourgēma ponēron ō ioudaioi kata logon an ēneschomēn hymōn

15. εἰ δὲ ζήτημά ἐστι περὶ λόγου καὶ ὀνομάτων καὶ νόμου τοῦ καθ’ ὑμᾶς, ὄψεσθε αὐτοί• κριτὴς γὰρ ἐγὼ τούτων οὐ βούλομαι εἶναι.

ei de zētēma estin peri logou kai onomatōn kai nomou tou kath hymas opsesthe autoi kritēs gar egō toutōn ou boulomai einai

16. καὶ ἀπήλασεν αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ βήματος.

kai apēlasen autous apo tou bēmatos

17. ἐπιλαβόμενοι δὲ πάντες οἱ Ἕλληνες Σωσθένην τὸν ἀρχισυνάγωγον ἔτυπτον ἔμπροσθεν τοῦ βήματος. καὶ οὐδὲν τούτων τῷ Γαλλίωνι ἔμελεν.

epilabomenoi de pantes hoi hellēnes sōsthenēn ton archisynagōgon etypton emprosthen tou bēmatos kai ouden toutōn tō galliōni emelen

18. Ὁ δὲ Παῦλος ἔτι προσμείνας ἡμέρας ἱκανάς, τοῖς ἀδελφοῖς ἀποταξάμενος, ἐξέπλει εἰς τὴν Συρίαν, καὶ σὺν αὐτῷ Πρίσκιλλα καὶ Ἀκύλας, κειράμενος τὴν κεφαλὴν ἐν Κεγχρεαῖς• εἶχε γὰρ εὐχήν.

ho de paulos eti prosmeinas hēmeras hikanas tois adelfois apotaksamenos ekseplei eis tēn syrian kai syn autō priskilla kai akylas keiramenos tēn kefalēn en kegchreais eichen gar euchēn

19. κατήντησε δὲ εἰς Ἔφεσον, κἀκείνους κατέλιπεν αὐτοῦ• αὐτὸς δὲ εἰσελθὼν εἰς τὴν συναγωγὴν διελέχθη τοῖς Ἰουδαίοις.

katēntēsen de eis efeson kakeinous katelipen autou autos de eiselthōn eis tēn synagōgēn dielechthē tois ioudaiois

20. ἐρωτώντων δὲ αὐτῶν ἐπὶ πλείονα χρόνον μεῖναι παρ’ αὐτοῖς, οὐκ ἐπένευσεν•

erōtōntōn de autōn epi pleiona chronon meinai par autois ouk epeneusen

21. ἀλλ’ ἀπετάξατο αὐτοῖς εἰπών, Δεῖ με πάντως τὴν ἑορτὴν τὴν ἐρχομένην ποιῆσαι εἰς Ἰεροσόλυμα• πάλιν δὲ ἀνακάμψω πρὸς ὑμᾶς, τοῦ Θεοῦ θέλοντος. καὶ ἀνήχθη ἀπὸ τῆς Ἐφέσου

all apetaksato autois eipōn dei me pantōs tēn heortēn tēn erchomenēn poiēsai eis ierosolyma palin de anakampsō pros hymas tou theou thelontos kai anēchthē apo tēs efesou

22. καὶ κατελθὼν εἰς Καισάρειαν, ἀναβὰς καὶ ἀσπασάμενος τὴν ἐκκλησίαν, κατέβη εἰς Ἀντιόχειαν

kai katelthōn eis kaisareian anabas kai aspasamenos tēn ekklēsian katebē eis antiocheian

23. καὶ ποιήσας χρόνον τινὰ, ἐξῆλθε, διερχόμενος καθεξῆς τὴν Γαλατικὴν χώραν καὶ Φρυγίαν, ἐπιστηρίζων πάντας τοὺς μαθητάς.

kai poiēsas chronon tina eksēlthen dierchomenos katheksēs tēn galatikēn chōran kai frygian epistērizōn pantas tous mathētas

24. Ἰουδαῖος δέ τις Ἀπολλῶς ὀνόματι, Ἀλεξανδρεὺς τῷ γένει, ἀνὴρ λόγιος, κατήντησεν εἰς Ἔφεσον, δυνατὸς ὢν ἐν ταῖς γραφαῖς

ioudaios de tis apollōs onomati aleksandreus tō genei anēr logios katēntēsen eis efeson dynatos ōn en tais grafais

25. οὗτος ἦν κατηχημένος τὴν ὁδὸν τοῦ Κυρίου, καὶ ζέων τῷ πνεύματι ἐλάλει καὶ ἐδίδασκεν ἀκριβῶς τὰ περὶ τοῦ Κυρίου, ἐπιστάμενος μόνον τὸ βάπτισμα Ἰωάννου•

houtos ēn katēchēmenos tēn hodon tou kyriou kai zeōn tō pneumati elalei kai edidasken akribōs ta peri tou kyriou epistamenos monon to baptisma iōannou

26. οὗτός τε ἤρξατο παρρησιάζεσθαι ἐν τῇ συναγωγῇ. ἀκούσαντες δὲ αὐτοῦ Ἀκύλας καὶ Πρίσκιλλα, προσελάβοντο αὐτόν, καὶ ἀκριβέστερον αὐτῷ ἐξέθεντο τὴν τοῦ Θεοῦ ὁδόν.

houtos te ērksato parrēsiazesthai en tē synagōgē akousantes de autou akylas kai priskilla proselabonto auton kai akribesteron autō eksethento tēn tou theou hodon

27. Βουλομένου δὲ αὐτοῦ διελθεῖν εἰς τὴν Ἀχαΐαν, προτρεψάμενοι οἱ ἀδελφοὶ ἔγραψαν τοῖς μαθηταῖς ἀποδέξασθαι αὐτόν• ὃς παραγενόμενος συνεβάλετο πολὺ τοῖς πεπιστευκόσι διὰ τῆς χάριτος•

boulomenou de autou dielthein eis tēn achaian protrepsamenoi hoi adelfoi egrapsan tois mathētais apodeksasthai auton hos paragenomenos synebaleto poly tois pepisteukosin dia tēs charitos

28. εὐτόνως γὰρ τοῖς Ἰουδαίοις διακατηλέγχετο δημοσίᾳ, ἐπιδεικνὺς διὰ τῶν γραφῶν εἶναι τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν.

eutonōs gar tois ioudaiois diakatēlegcheto dēmosia epideiknys dia tōn grafōn einai ton christon iēsoun

Κεφαλαιο 19

1. Ἐγένετο δέ, ἐν τῷ τὸν Ἀπολλὼ εἶναι ἐν Κορίνθῳ, Παῦλον διελθόντα τὰ ἀνωτερικὰ μέρη ἐλθεῖν εἰς Ἔφεσον• καὶ εὑρών τινας μαθητὰς

egeneto de en tō ton apollō einai en korinthō paulon dielthonta ta anōterika merē elthein eis efeson kai heurōn tinas mathētas

2. εἶπε πρὸς αὐτούς, Εἰ Πνεῦμα Ἅγιον ἐλάβετε πιστεύσαντες; οἱ δὲ εἷπον πρὸς αὐτόν, Ἀλλ’ οὐδὲ εἰ Πνεῦμα Ἅγιον ἐστιν, ἠκούσαμεν.

eipen pros autous ei pneuma hagion elabete pisteusantes hoi de eipon pros auton all oude ei pneuma hagion estin ēkousamen

3. εἶπέ τε πρὸς αὐτούς, Εἰς τί οὖν ἐβαπτίσθητε; οἱ δὲ εἶπον, Εἰς τὸ Ἰωάννου βάπτισμα.

eipen te pros autous eis ti oun ebaptisthēte hoi de eipon eis to iōannou baptisma

4. εἶπε δὲ Παῦλος, Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισε βάπτισμα μετανοίας, τῷ λαῷ λέγων εἰς τὸν ἐρχόμενον μετ’ αὐτὸν ἵνα πιστεύσωσι, τοῦτ’ ἔστιν, εἰς τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν.

eipen de paulos iōannēs men ebaptisen baptisma metanoias tō laō legōn eis ton erchomenon met auton hina pisteusōsin tout estin eis ton christon iēsoun

5. ἀκούσαντες δὲ ἐβαπτίσθησαν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.

akousantes de ebaptisthēsan eis to onoma tou kyriou iēsou

6. καὶ ἐπιθέντος αὐτοῖς τοῦ Παύλου τὰς χεῖρας, ἦλθε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐπ’ αὐτούς, ἐλάλουν τε γλώσσαις καὶ προεφήτευον.

kai epithentos autois tou paulou tas cheiras ēlthen to pneuma to hagion ep autous elaloun te glōssais kai proefēteuon

7. ἦσαν δὲ οἱ πάντες ἄνδρες ὡσεὶ δεκαδύο.

ēsan de hoi pantes andres hōsei dekadyo

8. Εἰσελθὼν δὲ εἰς τὴν συναγωγὴν ἐπαρρησιάζετο, ἐπὶ μῆνας τρεῖς διαλεγόμενος καὶ πείθων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

eiselthōn de eis tēn synagōgēn eparrēsiazeto epi mēnas treis dialegomenos kai peithōn ta peri tēs basileias tou theou

9. ὡς δέ τινες ἐσκληρύνοντο καὶ ἠπείθουν, κακολογοῦντες τὴν ὁδὸν ἐνώπιον τοῦ πλήθους, ἀποστὰς ἀπ’ αὐτῶν ἀφώρισε τοὺς μαθητάς, καθ’ ἡμέραν διαλεγόμενος ἐν τῇ σχολῇ Τυράννου τινός.

hōs de tines esklērynonto kai ēpeithoun kakologountes tēn hodon enōpion tou plēthous apostas ap autōn afōrisen tous mathētas kath hēmeran dialegomenos en tē scholē tyrannou tinos

10. τοῦτο δὲ ἐγένετο ἐπὶ ἔτη δύο, ὥστε πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν Ἀσίαν ἀκοῦσαι τὸν λόγον τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, Ἰουδαίους τε καὶ Ἕλληνας.

touto de egeneto epi etē dyo hōste pantas tous katoikountas tēn asian akousai ton logon tou kyriou iēsou ioudaious te kai hellēnas

11. δυνάμεις τε οὐ τὰς τυχούσας ἐποίει ὁ Θεὸς διὰ τῶν χειρῶν Παύλου,

dynameis te ou tas tychousas epoiei ho theos dia tōn cheirōn paulou

12. ὥστε καὶ ἐπὶ τοὺς ἀσθενοῦντας ἐπιφέρεσθαι ἀπὸ τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ σουδάρια ἢ σιμικίνθια, καὶ ἀπαλλάσσεσθαι ἀπ’ αὐτῶν τὰς νόσους, τά τε πνεύματα τὰ πονηρὰ ἐξέρχεσθαι ἀπ’ αὐτῶν.

hōste kai epi tous asthenountas epiferesthai apo tou chrōtos autou soudaria ē simikinthia kai apallassesthai ap autōn tas nosous ta te pneumata ta ponēra ekserchesthai ap autōn

13. ἐπεχείρησαν δέ τινες ἀπὸ τῶν περιερχομένων Ἰουδαίων ἐξορκιστῶν ὀνομάζειν ἐπὶ τοὺς ἔχοντας τὰ πνεύματα τὰ πονηρὰ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, λέγοντες, Ὁρκίζομεν ὑμᾶς τὸν Ἰησοῦν ὃν ὁ Παῦλος κηρύσσει.

epecheirēsan de tines apo tōn perierchomenōn ioudaiōn eksorkistōn onomazein epi tous echontas ta pneumata ta ponēra to onoma tou kyriou iēsou legontes orkizomen hymas ton iēsoun hon ho paulos kēryssei

14. ἦσαν δέ τινες ὑιοὶ Σκευᾶ Ἰουδαίου ἀρχιερέως ἑπτὰ οἱ τοῦτο ποιοῦντες.

ēsan de tines hyioi skeua ioudaiou archiereōs hepta hoi touto poiountes

15. ἀποκριθὲν δὲ τὸ πνεῦμα τὸ πονηρὸν εἶπε, Τὸν Ἰησοῦν γινώσκω, καὶ τὸν Παῦλον ἐπίσταμαι• ὑμεῖς δὲ τίνες ἐστέ;

apokrithen de to pneuma to ponēron eipen ton iēsoun ginōskō kai ton paulon epistamai hymeis de tines este

16. καὶ ἐφαλλόμενος ἐπ’ αὐτοὺς ὁ ἄνθρωπος ἐν ᾧ ἦν τὸ πνεῦμα τὸ πονηρόν, καὶ κατακυριεύσας αὐτῶν, ἴσχυσε κατ’ αὐτῶν, ὥστε γυμνοὺς καὶ τετραυματισμένους ἐκφυγεῖν ἐκ τοῦ οἴκου ἐκείνου.

kai efallomenos ep autous ho anthrōpos en hō ēn to pneuma to ponēron kai katakyrieusas autōn ischysen kat autōn hōste gymnous kai tetraumatismenous ekfygein ek tou oikou ekeinou

17. τοῦτο δὲ ἐγένετο γνωστὸν πᾶσιν Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησι τοῖς κατοικοῦσι τὴν Ἔφεσον, καὶ ἐπέπεσε φόβος ἐπὶ πάντας αὐτούς, καὶ ἐμεγαλύνετο τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.

touto de egeneto gnōston pasin ioudaiois te kai hellēsin tois katoikousin tēn efeson kai epepesen fobos epi pantas autous kai emegalyneto to onoma tou kyriou iēsou

18. πολλοί τε τῶν πεπιστευκότων ἤρχοντο, ἐξομολογούμενοι, καὶ ἀναγγέλλοντες τὰς πράξεις αὐτῶν.

polloi te tōn pepisteukotōn ērchonto eksomologoumenoi kai anangellontes tas prakseis autōn

19. ἱκανοὶ δὲ τῶν τὰ περίεργα πραξάντων συνενέγκαντες τὰς βίβλους κατέκαιον ἐνώπιον πάντων• καὶ συνεψήφισαν τὰς τιμὰς αὐτῶν, καὶ εὗρον ἀργυρίου μυριάδας πέντε.

hikanoi de tōn ta perierga praksantōn synenegkantes tas biblous katekaion enōpion pantōn kai synepsēfisan tas timas autōn kai heuron argyriou myriadas pente

20. οὕτω κατὰ κράτος ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ηὔξανε καὶ ἴσχυεν.

houtōs kata kratos ho logos tou kyriou ēuksanen kai ischyen

21. Ὡς δὲ ἐπληρώθη ταῦτα, ἔθετο ὁ Παῦλος ἐν τῷ πνεύματι, διελθὼν τὴν Μακεδονίαν καὶ Ἀχαΐαν, πορεύεσθαι εἰς Ἱερουσαλήμ, εἰπὼν ὅτι Μετὰ τὸ γενέσθαι με ἐκεῖ, δεῖ με καὶ Ῥώμην ἰδεῖν.

hōs de eplērōthē tauta etheto ho paulos en tō pneumati dielthōn tēn makedonian kai achaian poreuesthai eis ierousalēm eipōn hoti meta to genesthai me ekei dei me kai rōmēn idein

22. ἀποστείλας δὲ εἰς τὴν Μακεδονίαν δύο τῶν διακονούντων αὐτῷ, Τιμόθεον καὶ Ἔραστον, αὐτὸς ἐπέσχε χρόνον εἰς τὴν Ἀσίαν.

aposteilas de eis tēn makedonian dyo tōn diakonountōn autō timotheon kai eraston autos epeschen chronon eis tēn asian

23. Ἐγένετο δὲ κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον τάραχος οὐκ ὀλίγος περὶ τῆς ὁδοῦ.

egeneto de kata ton kairon ekeinon tarachos ouk oligos peri tēs hodou

24. Δημήτριος γάρ τις ὀνόματι, ἀργυροκόπος, ποιῶν ναοὺς ἀργυροῦς Ἀρτέμιδος, παρείχετο τοῖς τεχνίταις ἐργασίαν οὐκ ὀλίγην•

dēmētrios gar tis onomati argyrokopos poiōn naous argyrous artemidos pareicheto tois technitais ergasian ouk oligēn

25. οὓς συναθροίσας, καὶ τοὺς περὶ τὰ τοιαῦτα ἐργάτας, εἶπεν, Ἄνδρες, ἐπίστασθε ὅτι ἐκ ταύτης τῆς ἐργασίας ἡ εὐπορία ἡμῶν ἐστι.

hous synathroisas kai tous peri ta toiauta ergatas eipen andres epistasthe hoti ek tautēs tēs ergasias hē euporia hēmōn estin

26. καὶ θεωρεῖτε καὶ ἀκούετε ὅτι οὐ μόνον Ἐφέσου, ἀλλὰ σχεδὸν πάσης τῆς Ἀσίας, ὁ Παῦλος οὗτος πείσας μετέστησεν ἱκανὸν ὄχλον, λέγων ὅτι οὐκ εἰσὶ θεοὶ οἱ διὰ χειρῶν γινόμενοι.

kai theōreite kai akouete hoti ou monon efesou alla schedon pasēs tēs asias ho paulos houtos peisas metestēsen hikanon ochlon legōn hoti ouk eisin theoi hoi dia cheirōn ginomenoi

27. οὐ μόνον δὲ τοῦτο κινδυνεύει ἡμῖν τὸ μέρος εἰς ἀπελεγμὸν ἐλθεῖν, ἀλλὰ καὶ τὸ τῆς μεγάλης θεᾶς Ἀρτέμιδος ἱερὸν εἰς οὐδὲν λογισθῆναι, μέλλειν τε καὶ καθαιρεῖσθαι τὴν μεγαλειότητα αὐτῆς, ἣν ὅλη ἡ Ἀσία καὶ ἡ οἰκουμένη σέβεται.

ou monon de touto kindyneuei hēmin to meros eis apelegmon elthein alla kai to tēs megalēs theas artemidos hieron eis ouden logisthēnai mellein te kai kathaireisthai tēn megaleiotēta autēs hēnholē hē asia kai hē oikoumenē sebetai

28. ἀκούσαντες δὲ καὶ γενόμενοι πλήρεις θυμοῦ, ἔκραζον λέγοντες, Μεγάλη ἡ Ἄρτεμις Ἐφεσίων.

akousantes de kai genomenoi plēreis thymou ekrazon legontes megalē hē artemis efesiōn

29. καὶ ἐπλήσθη ἡ πόλις ὅλη συγχύσεως• ὥρμησάν τε ὁμοθυμαδὸν εἰς τὸ θέατρον, συναρπάσαντες Γάϊον καὶ Ἀρίσταρχον Μακεδόνας, συνεκδήμους τοῦ Παύλου.

kai eplēsthē hē polis holē sygchyseōs hōrmēsan te homothymadon eis to theatron synarpasantes gaion kai aristarchon makedonas synekdēmous tou paulou

30. τοῦ δὲ Παύλου βουλομένου εἰσελθεῖν εἰς τὸν δῆμον, οὐκ εἴων αὐτὸν οἱ μαθηταί.

tou de paulou boulomenou eiselthein eis ton dēmon ouk eiōn auton hoi mathētai

31. τινὲς δὲ καὶ τῶν Ἀσιαρχῶν, ὄντες αὐτῷ φίλοι, πέμψαντες πρὸς αὐτόν, παρεκάλουν μὴ δοῦναι ἑαυτὸν εἰς τὸ θέατρον.

tines de kai tōn asiarchōn ontes autō filoi pempsantes pros auton parekaloun mē dounai heauton eis to theatron

32. ἄλλοι μὲν οὖν ἄλλο τι ἔκραζον• ἦν γὰρ ἡ ἐκκλησία συγκεχυμένη, καὶ οἱ πλείους οὐκ ᾔδεισαν τίνος ἕνεκεν συνεληλύθεισαν.

alloi men oun allo ti ekrazon ēn gar hē ekklēsia sygkechymenē kai hoi pleious ouk ēdeisan tinos heneken synelēlytheisan

33. ἐκ δὲ τοῦ ὄχλου προεβίβασαν Ἀλέξανδρον, προβαλλόντων αὐτὸν τῶν Ἰουδαίων. ὁ δὲ Ἀλέξανδρος, κατασείσας τὴν χεῖρα, ἤθελεν ἀπολογεῖσθαι τῷ δήμῳ.

ek de tou ochlou proebibasan aleksandron proballontōn auton tōn ioudaiōn ho de aleksandros kataseisas tēn cheira ēthelen apologeisthai tō dēmō

34. ἐπιγνόντων δὲ ὅτι Ἰουδαῖός ἐστι, φωνὴ ἐγένετο μία ἐκ πάντων ὡς ἐπὶ ὥρας δύο κραζόντων, Μεγάλη ἡ Ἄρτεμις Ἐφεσίων.

epignontōn de hoti ioudaios estin fōnē egeneto mia ek pantōn hōs epi hōras dyo krazontōn megalē hē artemis efesiōn

35. καταστείλας δὲ ὁ γραμματεὺς τὸν ὄχλον φησίν, Ἄνδρες Ἐφέσιοι, τίς γάρ ἐστιν ἄνθρωπος ὃς οὐ γινώσκει τὴν Ἐφεσίων πόλιν νεωκόρον οὖσαν τῆς μεγάλης θεᾶς Ἀρτέμιδος καὶ τοῦ Διοπετοῦς;

katasteilas de ho grammateus ton ochlon fēsin andres efesioi tis gar estin anthrōpos hos ou ginōskei tēn efesiōn polin neōkoron ousan tēs megalēs theas artemidos kai tou diopetous

36. ἀναντιρρήτων οὖν ὄντων τούτων, δέον ἐστὶν ὑμᾶς κατεσταλμένους ὑπάρχειν, καὶ μηδὲν προπετὲς πράττειν

anantirrētōn oun ontōn toutōn deon estin hymas katestalmenous hyparchein kai mēden propetes prattein

37. ἠγάγετε γὰρ τοὺς ἄνδρας τούτους, οὔτε ἱεροσύλους οὔτε βλασφημοῦντας τὴν θεὰν ὑμῶν.

ēgagete gar tous andras toutous oute hierosylous oute blasfēmountas tēn thean hymōn

38. εἰ μὲν οὖν Δημήτριος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ τεχνῖται πρός τινα λόγον ἔχουσιν, ἀγοραῖοι ἄγονται, καὶ ἀνθύπατοί εἰσιν• ἐγκαλείτωσαν ἀλλήλοις.

ei men oun dēmētrios kai hoi syn autō technitai pros tina logon echousin agoraioi agontai kai anthypatoi eisin egkaleitōsan allēlois

39. εἰ δέ τι περὶ ἑτέρων ἐπιζητεῖτε, ἐν τῇ ἐννόμῳ ἐκκλησίᾳ ἐπιλυθήσεται.

ei de ti peri heterōn epizēteite en tē ennomō ekklēsia epilythēsetai

40. καὶ γὰρ κινδυνεύομεν ἐγκαλεῖσθαι στάσεως περὶ τῆς σήμερον, μηδενὸς αἰτίου ὑπάρχοντος περὶ οὗ δυνησόμεθα ἀποδοῦναι λόγον τῆς συστροφῆς ταύτης.

kai gar kindyneuomen egkaleisthai staseōs peri tēs sēmeron mēdenos aitiou hyparchontos peri hou dynēsometha apodounai logon tēs systrofēs tautēs

41. καί ταῦτα εἰπών, ἀπέλυσε τὴν ἐκκλησίαν

kai tauta eipōn apelysen tēn ekklēsian

Κεφαλαιο 20

1. Μετὰ δὲ τὸ παύσασθαι τὸν θόρυβον, προσκαλεσάμενος ὁ Παῦλος τοὺς μαθητάς, καὶ ἀσπασάμενος, ἐξῆλθε πορευθῆναι εἰς τὴν Μακεδονίαν.

meta de to pausasthai ton thorybon proskalesamenos ho paulos tous mathētas kai aspasamenos eksēlthen poreuthēnai eis tēn makedonian

2. διελθὼν δὲ τὰ μέρη ἐκεῖνα, καὶ παρακαλέσας αὐτοὺς λόγῳ πολλῷ, ἦλθεν εἰς τὴν Ἑλλάδα

dielthōn de ta merē ekeina kai parakalesas autous logō pollō ēlthen eis tēn hellada

3. ποιήσας τε μῆνας τρεῖς, γενομένης αὐτῷ ἐπιβουλῆς ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων μέλλοντι ἀνάγεσθαι εἰς τὴν Συρίαν, ἐγένετο γνώμη τοῦ ὑποστρέφειν διὰ Μακεδονίας.

poiēsas te mēnas treis genomenēs autō epiboulēs hypo tōn ioudaiōn mellonti anagesthai eis tēn syrian egeneto gnōmē tou hypostrefein dia makedonias

4. συνείπετο δὲ αὐτῷ ἄχρι τῆς Ἀσίας Σώπατρος Βεροιαῖος• Θεσσαλονικέων δέ, Ἀρίσταρχος καὶ Σεκοῦνδος, καὶ Γάϊος Δερβαῖος, καὶ Τιμόθεος• Ἀσιανοὶ δέ, Τυχικὸς καὶ Τρόφιμος.

syneipeto de autō achri tēs asias sōpatros beroiaios thessalonikeōn de aristarchos kai sekoundos kai gaios derbaios kai timotheos asianoi de tychikos kai trofimos

5. οὗτοι προελθόντες ἔμενον ἡμᾶς ἐν Τρωάδι.

houtoi proelthontes emenon hēmas en trōadi

6. ἡμεῖς δὲ ἐξεπλεύσαμεν μετὰ τὰς ἡμέρας τῶν ἀζύμων ἀπὸ Φιλίππων, καὶ ἤλθομεν πρὸς αὐτοὺς εἰς τὴν Τρωάδα ἄχρις ἡμερῶν πέντε, οὐ διετρίψαμεν ἡμέρας ἑπτά.

hēmeis de eksepleusamen meta tas hēmeras tōn azymōn apo filippōn kai ēlthomen pros autous eis tēn trōada achris hēmerōn pente hou dietripsamen hēmeras hepta

7. Ἐν δὲ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων, συνηγμένων τῶν μαθητῶν τοῦ κλάσαι ἄρτον, ὁ Παῦλος διελέγετο αὐτοῖς, μέλλων ἐξιέναι τῇ ἐπαύριον, παρέτεινέ τε τὸν λόγον μέχρι μεσονυκτίου.

en de tē mia tōn sabbatōn synēgmenōn tōn mathētōn tou klasai arton ho paulos dielegeto autois mellōn eksienai tē epaurion pareteinen te ton logon mechri mesonyktiou

8. ἦσαν δὲ λαμπάδες ἱκαναὶ ἐν τῷ ὑπερῴῳ οὗ ἦσαν συνηγμένοι.

ēsan de lampades hikanai en tō hyperōō hou ēsan synēgmenoi

9. καθήμενος δέ τις νεανίας ὀνόματι Εὔτυχος ἐπὶ τῆς θυρίδος, καταφερόμενος ὕπνῳ βαθεῖ, διαλεγομένου τοῦ Παύλου ἐπὶ πλεῖον, κατενεχθεὶς ἀπὸ τοῦ ὕπνου ἔπεσεν ἀπὸ τοῦ τριστέγου κάτω, καὶ ἤρθη νεκρός.

kathēmenos de tis neanias onomati eutychos epi tēs thyridos kataferomenos hypnō bathei dialegomenou tou paulou epi pleion katenechtheis apo tou hypnou epesen apo tou tristegou katō kai ērthē nekros

10. καταβὰς δὲ ὁ Παῦλος ἐπέπεσεν αὐτῷ, καὶ συμπεριλαβὼν εἶπε, Μὴ θορυβεῖσθε• ἡ γὰρ ψυχὴ αὐτοῦ ἐν αὐτῷ ἐστιν.

katabas de ho paulos epepesen autō kai symperilabōn eipen mē thorybeisthe hē gar psychē autou en autō estin

11. ἀναβὰς δὲ καὶ κλάσας ἄρτον καὶ γευσάμενος, ἐφ’ ἱκανόν τε ὁμιλήσας ἄχρις αὐγῆς, οὕτως ἐξῆλθεν.

anabas de kai klasas arton kai geusamenos ef hikanon te homilēsas achris augēs houtōs eksēlthen

12. ἤγαγον δὲ τὸν παῖδα ζῶντα, καὶ παρεκλήθησαν οὐ μετρίως.

ēgagon de ton paida zōnta kai pareklēthēsan ou metriōs

13. Ἡμεῖς δὲ, προελθόντες ἐπὶ τὸ πλοῖον, ἀνήχθημεν εἰς τὴν Ἄσσον, ἐκεῖθεν μέλλοντες ἀναλαμβάνειν τὸν Παῦλον• οὕτω γὰρ ἦν διατεταγμένος, μέλλων αὐτὸς πεζεύειν.

hēmeis de proelthontes epi to ploion anēchthēmen eis tēn asson ekeithen mellontes analambanein ton paulon houtōs gar ēn diatetagmenos mellōn autos pezeuein

14. ὡς δὲ συνέβαλεν ἡμῖν εἰς τὴν Ἆσσον, ἀναλαβόντες αὐτὸν ἤλθομεν εἰς Μιτυλήνην

hōs de synebalen hēmin eis tēn asson analabontes auton ēlthomen eis mitylēnēn

15. κἀκεῖθεν ἀποπλεύσαντες, τῇ ἐπιούσῃ κατηντήσαμεν ἀντικρὺ Χίου• τῇ δὲ ἑτέρᾳ παρεβάλομεν εἰς Σάμον• καὶ μείναντες ἐν Τρωγυλλίῳ, τῇ ἐχομένῃ ἤλθομεν εἰς Μίλητον

kakeithen apopleusantes tē epiousē katēntēsamen antikry chiou tē de hetera parebalomen eis samon kai meinantes en trōgylliō tē echomenē ēlthomen eis milēton

16. ἔκρινε γὰρ ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν Ἔφεσον, ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ Ἀσίᾳ• ἔσπευδε γάρ, εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα.

ekrinen gar ho paulos parapleusai tēn efeson hopōs mē genētai autō chronotribēsai en tē asia espeuden gar ei dynaton ēn autō tēn hēmeran tēs pentēkostēs genesthai eis ierosolyma

17. Ἀπὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας.

apo de tēs milētou pempsas eis efeson metekalesato tous presbyterous tēs ekklēsias

18. ὡς δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτόν, εἶπεν αὐτοῖς, Ὑμεῖς ἐπίστασθε, ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἀφ’ ἧς ἐπέβην εἰς τὴν Ἀσίαν, πῶς μεθ’ ὑμῶν τὸν πάντα χρόνον ἐγενόμην,

hōs de paregenonto pros auton eipen autois hymeis epistasthe apo prōtēs hēmeras af hēs epebēn eis tēn asian pōs meth hymōn ton panta chronon egenomēn

19. δουλεύων τῷ Κυρίῳ μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης καὶ πολλῶν δακρύων καὶ πειρασμῶν τῶν συμβάντων μοι ἐν ταῖς ἐπιβουλαῖς τῶν Ἰουδαίων•

douleuōn tō kyriō meta pasēs tapeinofrosynēs kai pollōn dakryōn kai peirasmōn tōn symbantōn moi en tais epiboulais tōn ioudaiōn

20. ὡς οὐδὲν ὑπεστειλάμην τῶν συμφερόντων, τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν καὶ διδάξαι ὑμᾶς δημοσίᾳ καὶ κατ’ οἴκους,

hōs ouden hypesteilamēn tōn symferontōn tou mē anangeilai hymin kai didaksai hymas dēmosia kai kat oikous

21. διαμαρτυρόμενος Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησι τὴν εἰς τὸν Θεὸν μετάνοιαν, καὶ πίστιν τὴν εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν.

diamartyromenos ioudaiois te kai hellēsin tēn eis ton theon metanoian kai pistin tēn eis ton kyrion hēmōn iēsoun christon

22. καὶ νῦν ἰδού, ἐγὼ δεδεμένος τῷ πνεύματι πορεύομαι εἰς Ἰερουσαλήμ, τὰ ἐν αὐτῇ συναντήσοντά μοι μὴ εἰδώς,

kai nyn idou egō dedemenos tō pneumati poreuomai eis ierousalēm ta en autē synantēsonta moi mē eidōs

23. πλὴν ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον κατὰ πόλιν διαμαρτύρεται λέγον ὅτι δεσμά με καὶ θλίψεις μένουσιν.

plēn hoti to pneuma to hagion kata polin diamartyretai legon hoti desma me kai thlipseis menousin

24. ἀλλ’ οὐδενὸς λόγον ποιοῦμαι, οὐδὲ ἔχω τὴν ψυχήν μου τιμίαν ἐμαυτῷ, ὡς τελειῶσαι τὸν δρόμον μου μετὰ χαρᾶς, καὶ τὴν διακονίαν ἣν ἔλαβον παρὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, διαμαρτύρασθαι τὸ εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ.

all oudenos logon poioumai oude echō tēn psychēn mou timian emautō hōs teleiōsai ton dromon mou meta charas kai tēn diakonian hēn elabon para tou kyriou iēsou diamartyrasthai to euangeliontēs charitos tou theou

25. καὶ νῦν ἰδού, ἐγὼ οἶδα ὅτι οὐκέτι ὄψεσθε τὸ πρόσωπόν μου ὑμεῖς πάντες, ἐν οἷς διῆλθον κηρύσσων τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.

kai nyn idou egō oida hoti ouketi opsesthe to prosōpon mou hymeis pantes en hois diēlthon kēryssōn tēn basileian tou theou

26. διὸ μαρτύρομαι ὑμῖν ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ, ὅτι καθαρὸς ἐγὼ ἀπὸ τοῦ αἵματος πάντων

dio martyromai hymin en tē sēmeron hēmera hoti katharos egō apo tou haimatos pantōn

27. οὐ γὰρ ὑπεστειλάμην τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν πᾶσαν τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ.

ou gar hypesteilamēn tou mē anangeilai hymin pasan tēn boulēn tou theou

28. προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ, ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος.

prosechete oun heautois kai panti tō poimniō en hō hymas to pneuma to hagion etheto episkopous poimainein tēn ekklēsian tou theou hēn periepoiēsato dia tou idiou haimatos

29. ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς, μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου•

egō gar oida touto hoti eiseleusontai meta tēn afiksin mou lykoi bareis eis hymas mē feidomenoi tou poimniou

30. καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα, τοῦ ἀποσπᾷν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν.

kai eks hymōn autōn anastēsontai andres lalountes diestrammena tou apospan tous mathētas opisō autōn

31. διὸ γρηγορεῖτε, μνημονεύοντες ὅτι τριετίαν νύκτα καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετὰ δακρύων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον.

dio grēgoreite mnēmoneuontes hoti trietian nykta kai hēmeran ouk epausamēn meta dakryōn nouthetōn hena hekaston

32. καὶ τὰ νῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς, ἀδελφοὶ, τῷ Θεῷ καὶ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ, τῷ δυναμένῳ ἐποἰκοδομῆσαι, καὶ δοῦναι ὑμῖν κληρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν.

kai ta nyn paratithemai hymas adelfoi tō theō kai tō logō tēs charitos autou tō dynamenō epoikodomēsai kai dounai hymin klēronomian en tois hēgiasmenois pasin

33. ἀργυρίου ἢ χρυσίου ἢ ἱματισμοῦ οὐδενὸς ἐπεθύμησα.

argyriou ē chrysiou ē himatismou oudenos epethymēsa

34. αὐτοὶ δὲ γινώσκετε ὅτι ταῖς χρείαις μου καὶ τοῖς οὖσι μετ’ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται.

autoi de ginōskete hoti tais chreiais mou kai tois ousin met emou hypēretēsan hai cheires hautai

35. πάντα ὑπέδειξα ὑμῖν, ὅτι οὕτω κοπιῶντας δεῖ ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ἀσθενούντων, μνημονεύειν τε τῶν λόγων τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὅτι αὐτὸς εἶπε, Μακάριόν ἐστι διδόναι μᾶλλον ἢ λαμβάνειν.

panta hypedeiksa hymin hoti houtōs kopiōntas dei antilambanesthai tōn asthenountōn mnēmoneuein te tōn logōn tou kyriou iēsou hoti autos eipen makarion estin didonai mallon ē lambanein

36. Καὶ ταῦτα εἰπών, θεὶς τὰ γόνατα αὐτοῦ, σὺν πᾶσιν αὐτοῖς προσηύξατο.

kai tauta eipōn theis ta gonata autou syn pasin autois prosēuksato

37. ἱκανὸς δὲ ἐγένετο κλαυθμὸς πάντων• καὶ ἐπιπεσόντες ἐπὶ τὸν τράχηλον τοῦ Παύλου κατεφίλουν αὐτόν,

hikanos de egeneto klauthmos pantōn kai epipesontes epi ton trachēlon tou paulou katefiloun auton

38. ὀδυνώμενοι μάλιστα ἐπὶ τῷ λόγῳ ᾧ εἰρήκει, ὅτι οὐκέτι μέλλουσι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ θεωρεῖν. προέπεμπον δὲ αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον.

odynōmenoi malista epi tō logō hō eirēkei hoti ouketi mellousin to prosōpon autou theōrein proepempon de auton eis to ploion

Κεφαλαιο 21

1. Ὡς δὲ ἐγένετο ἀναχθῆναι ἡμᾶς ἀποσπασθέντας ἀπ’ αὐτῶν, εὐθυδρομήσαντες ἤλθομεν εἰς τὴν Κῶν, τῇ δὲ ἑξῆς εἰς τὴν Ῥόδον, κἀκεῖθεν εἰς Πάταρα•

hōs de egeneto anachthēnai hēmas apospasthentas ap autōn euthydromēsantes ēlthomen eis tēn kōn tē de heksēs eis tēn rodon kakeithen eis patara

2. καὶ εὑρόντες πλοῖον διαπερῶν εἰς Φοινίκην, ἐπιβάντες ἀνήχθημεν.

kai heurontes ploion diaperōn eis foinikēn epibantes anēchthēmen

3. ἀναφάναντες δὲ τὴν Κύπρον, καὶ καταλιπόντες αὐτὴν εὐώνυμον, ἐπλέομεν εἰς Συρίαν, καὶ κατήχθημεν εἰς Τύρον• ἐκεῖσε γὰρ ἦν τὸ πλοῖον ἀποφορτιζόμενον τὸν γόμον.

anafanantes de tēn kypron kai katalipontes autēn euōnymon epleomen eis syrian kai katēchthēmen eis tyron ekeise gar ēn to ploion apofortizomenon ton gomon

4. καὶ ἀνευρόντες μαθητάς, ἐπεμείναμεν αὐτοῦ ἡμέρας ἑπτά• οἵτινες τῷ Παύλῳ ἔλεγον διὰ τοῦ Πνεύματος, μὴ ἀναβαίνειν εἰς Ἱερουσαλήμ

kai aneurontes mathētas epemeinamen autou hēmeras hepta hoitines tō paulō elegon dia tou pneumatos mē anabainein eis ierousalēm

5. ὅτε δὲ ἐγένετο ἡμᾶς ἐξαρτίσαι τὰς ἡμέρας, ἐξελθόντες ἐπορευόμεθα, προπεμπόντων ἡμᾶς πάντων σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοις ἕως ἔξω τῆς πόλεως• καὶ θέντες τὰ γόνατα ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν προσηυξάμεθα

hote de egeneto hēmas eksartisai tas hēmeras ekselthontes eporeuometha propempontōn hēmas pantōn syn gynaiksin kai teknois heōs eksō tēs poleōs kai thentes ta gonata epi ton aigialon prosēuksametha

6. καὶ ἀσπασάμενοι ἀλλήλους, ἐπέβημεν εἰς τὸ πλοῖον, ἐκεῖνοι δὲ ὑπέστρεψαν εἰς τὰ ἴδια.

kai aspasamenoi allēlous epebēmen eis to ploion ekeinoi de hypestrepsan eis ta idia

7. Ἡμεῖς δέ, τὸν πλοῦν διανύσαντες ἀπὸ Τύρου, κατηντήσαμεν εἰς Πτολεμαΐδα, καὶ ἀσπασάμενοι τοὺς ἀδελφοὺς ἐμείναμεν ἡμέραν μίαν παρ’ αὐτοῖς.

hēmeis de ton ploun dianysantes apo tyrou katēntēsamen eis ptolemaida kai aspasamenoi tous adelfous emeinamen hēmeran mian par autois

8. τῇ δὲ ἐπαύριον ἐξελθόντες οἱ περὶ τὸν Παῦλον ἤλθομεν εἰς Καισάρειαν• καὶ εἰσελθόντες εἰς τὸν οἶκον Φιλίππου τοῦ εὐαγγελιστοῦ, τοῦ ὄντος ἐκ τῶν ἑπτά, ἐμείναμεν παρ’ αὐτῷ.

tē de epaurion ekselthontes hoi peri ton paulon ēlthomen eis kaisareian kai eiselthontes eis ton oikon filippou tou euangelistou tou ontos ek tōn hepta emeinamen par autō

9. τούτῳ δὲ ἦσαν θυγατέρες παρθένοι τέσσαρες προφητεύουσαι.

toutō de ēsan thygateres parthenoi tessares profēteuousai

10. ἐπιμενόντων δὲ ἡμῶν ἡμέρας πλείους, κατῆλθέ τις ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας προφήτης ὀνόματι Ἅγαβος

epimenontōn de hēmōn hēmeras pleious katēlthen tis apo tēs ioudaias profētēs onomati hagabos

11. καὶ ἐλθὼν πρὸς ἡμᾶς, καὶ ἄρας τὴν ζώνην τοῦ Παύλου, δήσας τε αὐτοῦ τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας εἶπε, Τάδε λέγει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, Τὸν ἄνδρα οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, οὕτω δήσουσιν ἐν Ἰερουσαλὴμ οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ παραδώσουσιν εἰς χεῖρας ἐθνῶν.

kai elthōn pros hēmas kai aras tēn zōnēn tou paulou dēsas te autou tas cheiras kai tous podas eipen tade legei to pneuma to hagion ton andra hou estin hēzōnē hautē houtōs dēsousin en ierousalēm hoi ioudaioiκαιkai paradōsousin eis cheiras ethnōn

12. ὡς δὲ ἠκούσαμεν ταῦτα, παρεκαλοῦμεν ἡμεῖς τε καὶ οἱ ἐντόπιοι, τοῦ μὴ ἀναβαίνειν αὐτὸν εἰς Ἰερουσαλήμ.

hōs de ēkousamen tauta parekaloumen hēmeis te kai hoi entopioi tou mē anabainein auton eis ierousalēm

13. ἀπεκρίθη δὲ ὁ Παῦλος, Τί ποιεῖτε κλαίοντες καὶ συνθρύπτοντές μου τὴν καρδίαν; ἐγὼ γὰρ οὐ μόνον δεθῆναι, ἀλλὰ καὶ ἀποθανεῖν εἰς Ἰερουσαλὴμ ἑτοίμως ἔχω ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.

apekrithē de ho paulos ti poieite klaiontes kai synthryptontes mou tēn kardian egō gar ou monon dethēnai alla kai apothanein eis ierousalēm hetoimōs echō hyper tou onomatos tou kyriou iēsou

14. μὴ πειθομένου δὲ αὐτοῦ, ἡσυχάσαμεν εἰπόντες, Τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου γενέσθω.

mē peithomenou de autou hēsychasamen eipontes to thelēma tou kyriou genesthō

15. Μετὰ δὲ τὰς ἡμέρας, ταύτας ἀποσκευασάμενοι ἀνεβαίνομεν εἰς Ἱερουσαλήμ.

meta de tas hēmeras tautas aposkeuasamenoi anebainomen eis ierousalēm

16. συνῆλθον δὲ καὶ τῶν μαθητῶν ἀπὸ Καισαρείας σὺν ἡμῖν, ἄγοντες παρ’ ᾧ ξενισθῶμεν, Μνάσωνί τινι Κυπρίῳ, ἀρχαίῳ μαθητῇ.

synēlthon de kai tōn mathētōn apo kaisareias syn hēmin agontes par hō ksenisthōmen mnasōni tini kypriō archaiō mathētē

17. Γενομένων δὲ ἡμῶν εἰς Ἱεροσόλυμα, ἀσμένως ἐδέξαντο ἡμᾶς οἱ ἀδελφοί.

genomenōn de hēmōn eis ierosolyma asmenōs edeksanto hēmas hoi adelfoi

18. τῇ δὲ ἐπιούσῃ εἰσῄει ὁ Παῦλος σὺν ἡμῖν πρὸς Ἰάκωβον, πάντες τε παρεγένοντο οἱ πρεσβύτεροι.

tē de epiousē eisēei ho paulos syn hēmin pros iakōbon pantes te paregenonto hoi presbyteroi

19. καὶ ἀσπασάμενος αὐτούς, ἐξηγεῖτο καθ’ ἓν ἕκαστον ὧν ἐποίησεν ὁ Θεὸς ἐν τοῖς ἔθνεσι διὰ τῆς διακονίας αὐτοῦ.

kai aspasamenos autous eksēgeito kath hen hekaston hōn epoiēsen ho theos en tois ethnesin dia tēs diakonias autou

20. οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐδόξαζον τὸν Κύριον• εἶπόν τε αὐτῷ, Θεωρεῖς, ἀδελφέ, πόσαι μυριάδες εἰσὶν Ἰουδαίων τῶν πεπιστευκότων• καὶ πάντες ζηλωταὶ τοῦ νόμου ὑπάρχουσι•

hoi de akousantes edoksazon ton kyrion eipon te autō theōreis adelfe posai myriades eisin ioudaiōn tōn pepisteukotōn kai pantes zēlōtai tou nomou hyparchousin

21. κατηχήθησαν δὲ περὶ σοῦ, ὅτι ἀποστασίαν διδάσκεις ἀπὸ Μωσέως τοὺς κατὰ τὰ ἔθνη πάντας Ἰουδαίους, λέγων μὴ περιτέμνειν αὐτοὺς τὰ τέκνα, μηδὲ τοῖς ἔθεσι περιπατεῖν.

katēchēthēsan de peri sou hoti apostasian didaskeis apo mōseōs tous kata ta ethnē pantas ioudaious legōn mē peritemnein autous ta tekna mēde tois ethesin peripatein

22. τί οὖν ἐστι; πάντως δεῖ πλῆθος συνελθεῖν• ἀκούσονται γὰρ ὅτι ἐλήλυθας.

ti oun estin pantōs dei plēthos synelthein akousontai gar hoti elēlythas

23. τοῦτο οὖν ποίησον ὅ σοι λέγομεν• εἰσὶν ἡμῖν ἄνδρες τέσσαρες εὐχὴν ἔχοντες ἐφ’ ἑαυτῶν•

touto oun poiēson ho soi legomen eisin hēmin andres tessares euchēn echontes ef heautōn

24. τούτους παραλαβὼν ἁγνίσθητι σὺν αὐτοῖς, καὶ δαπάνησον ἐπ’ αὐτοῖς, ἵνα ξυρήσωνται τὴν κεφαλήν, καὶ γνῶσι πάντες ὅτι ὧν κατήχηνται περὶ σοῦ οὐδέν ἐστιν, ἀλλὰ στοιχεῖς καὶ αὐτὸς τὸν νόμον φυλάσσων.

toutous paralabōn hagnisthēti syn autois kai dapanēson ep autois hina ksyrēsōntai tēn kefalēn kai gnōsin pantes hoti hōn katēchēntai peri sou ouden estin alla stoicheis kai autos ton nomon fylassōn

25. περὶ δὲ τῶν πεπιστευκότων ἐθνῶν ἡμεῖς ἐπεστείλαμεν, κρίναντες μηδὲν τοιοῦτον τηρεῖν αὐτούς, εἰ μὴ φυλάσσεσθαι αὐτοὺς τό τε εἰδωλόθυτον καὶ τό αἷμα καὶ πνικτὸν καὶ πορνείαν.

peri de tōn pepisteukotōn ethnōn hēmeis epesteilamen krinantes mēden toiouton tērein autous ei mē fylassesthai autous to te eidōlothyton kai to haima kai pnikton kai porneian

26. τότε ὁ Παῦλος παραλαβὼν τοὺς ἄνδρας, τῇ ἐχομένῃ ἡμέρᾳ σὺν αὐτοῖς ἁγνισθεὶς εἰσῄει εἰς τὸ ἱερόν, διαγγέλλων τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ἡμερῶν τοῦ ἁγνισμοῦ, ἕως οὗ προσηνέχθη ὑπὲρ ἑνὸς ἑκάστου αὐτῶν ἡ προσφορά.

tote ho paulos paralabōn tous andras tē echomenē hēmera syn autois hagnistheis eisēei eis to hieron diangellōn tēn ekplērōsin tōn hēmerōn tou hagnismou heōs hou prosēnechthē hyper henos hekastou autōnhē prosfora

27. Ὡς δὲ ἔμελλον αἱ ἑπτὰ ἡμέραι συντελεῖσθαι, οἱ ἀπὸ τῆς Ἀσίας Ἰουδαῖοι, θεασάμενοι αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ, συνέχεον πάντα τὸν ὄχλον, καὶ ἐπέβαλον τὰς χεῖρας ἐπ’ αὐτόν,

hōs de emellon hai hepta hēmerai synteleisthai hoi apo tēs asias ioudaioi theasamenoi auton en tō hierō synecheon panta ton ochlon kai epebalon tas cheiras ep auton

28. κράζοντες, Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, βοηθεῖτε. οὗτός ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ κατὰ τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ νόμου καὶ τοῦ τόπου τούτου πάντας πανταχοῦ διδάσκων• ἔτι τε καὶ Ἕλληνας εἰσήγαγεν εἰς τὸ ἱερόν, καὶ κεκοίνωκε τὸν ἅγιον τόπον τοῦτον.

krazontes andres israēlitai boētheite houtos estin ho anthrōpos ho kata tou laou kai tou nomou kai tou topou toutou pantas pantachou didaskōn eti te kai hellēnas eisēgagen eis to hieronkai kekoinōken ton hagion topon touton

29. ἦσαν γὰρ προεωρακότες Τρόφιμον τὸν Ἐφέσιον ἐν τῇ πόλει σὺν αὐτῷ, ὃν ἐνόμιζον ὅτι εἰς τὸ ἱερὸν εἰσήγαγεν ὁ Παῦλος.

ēsan gar proeōrakotes trofimon ton efesion en tē polei syn autō hon enomizon hoti eis to hieron eisēgagen ho paulos

30. ἐκινήθη τε ἡ πόλις ὅλη, καὶ ἐγένετο συνδρομὴ τοῦ λαοῦ• καὶ ἐπιλαβόμενοι τοῦ Παύλου εἷλκον αὐτὸν ἔξω τοῦ ἱεροῦ• καὶ εὐθέως ἐκλείσθησαν αἱ θύραι.

ekinēthē te hē polis holē kai egeneto syndromē tou laou kai epilabomenoi tou paulou heilkon auton eksō tou hierou kai eutheōs ekleisthēsan hai thyrai

31. ζητούντων δὲ αὐτὸν ἀποκτεῖναι, ἀνέβη φάσις τῷ χιλιάρχῳ τῆς σπείρης, ὅτι ὅλη συγκέχυται Ἰερουσαλήμ•

zētountōn de auton apokteinai anebē fasis tō chiliarchō tēs speirēs hoti holē sygkechytai ierousalēm

32. ὃς ἐξαυτῆς παραλαβὼν στρατιώτας καὶ ἑκατοντάρχους, κατέδραμεν ἐπ’ αὐτούς• οἱ δέ, ἰδόντες τὸν χιλίαρχον καὶ τοὺς στρατιώτας, ἐπαύσαντο τύπτοντες τὸν Παῦλον.

hos eksautēs paralabōn stratiōtas kai ekatontarchous katedramen ep autous hoi de idontes ton chiliarchon kai tous stratiōtas epausanto typtontes ton paulon

33. τότε ἐγγίσας ὁ χιλίαρχος ἐπελάβετο αὐτοῦ, καὶ ἐκέλευσε δεθῆναι ἁλύσεσι δυσί• καὶ ἐπυνθάνετο τίς ἂν εἴη, καὶ τί ἐστι πεποιηκώς.

tote engisas ho chiliarchos epelabeto autou kai ekeleusen dethēnai halysesin dysin kai epynthaneto tis an eiē kai ti estin pepoiēkōs

34. ἄλλοι δὲ ἄλλο τι ἐβόων ἐν τῷ ὄχλῳ• μὴ δυνάμενος δὲ γνῶναι τὸ ἀσφαλὲς διὰ τὸν θόρυβον, ἐκέλευσεν ἄγεσθαι αὐτὸν εἰς τὴν παρεμβολήν.

alloi de allo ti eboōn en tō ochlō mē dynamenos de gnōnai to asfales dia ton thorybon ekeleusen agesthai auton eis tēn parembolēn

35. ὅτε δὲ ἐγένετο ἐπὶ τοὺς ἀναβαθμούς, συνέβη βαστάζεσθαι αὐτὸν ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν διὰ τὴν βίαν τοῦ ὄχλου

hote de egeneto epi tous anabathmous synebē bastazesthai auton hypo tōn stratiōtōn dia tēn bian tou ochlou

36. ἠκολούθει γὰρ τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ κρᾶζον, Αἶρε αὐτόν.

ēkolouthei gar to plēthos tou laou krazon aire auton

37. Μέλλων τε εἰσάγεσθαι εἰς τὴν παρεμβολὴν ὁ Παῦλος λέγει τῷ χιλιάρχῳ, Εἰ ἔξεστί μοι εἰπεῖν τι πρός σέ; ὁ δὲ ἔφη, Ἑλληνιστὶ γινώσκεις;

mellōn te eisagesthai eis tēn parembolēn ho paulos legei tō chiliarchō ei eksestin moi eipein ti pros se ho de efē hellēnisti ginōskeis

38. οὐκ ἄρα σὺ εἶ ὁ Αἰγύπτιος ὁ πρὸ τούτων τῶν ἡμερῶν ἀναστατώσας καὶ ἐξαγαγὼν εἰς τὴν ἔρημον τοὺς τετρακισχιλίους ἄνδρας τῶν σικαρίων;

ouk ara sy ei ho aigyptios ho pro toutōn tōn hēmerōn anastatōsas kai eksagagōn eis tēn erēmon tous tetrakischilious andras tōn sikariōn

39. εἶπε δὲ ὁ Παῦλος, Ἐγὼ ἄνθρωπος μέν εἰμι Ἰουδαῖος, Ταρσεὺς τῆς Κιλικίας, οὐκ ἀσήμου πόλεως πολίτης• δέομαι δέ σου, ἐπίτρεψόν μοι λαλῆσαι πρὸς τὸν λαόν.

eipen de ho paulos egō anthrōpos men eimi ioudaios tarseus tēs kilikias ouk asēmou poleōs politēs deomai de sou epitrepson moi lalēsai pros ton laon

40. ἐπιτρέψαντος δὲ αὐτοῦ, ὁ Παῦλος ἑστὼς ἐπὶ τῶν ἀναβαθμῶν κατέσεισε τῇ χειρὶ τῷ λαῷ• πολλῆς δὲ σιγῆς γενομένης, προσεφώνησε τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ λέγων,

epitrepsantos de autou ho paulos hestōs epi tōn anabathmōn kateseisen tē cheiri tō laō pollēs de sigēs genomenēs prosefōnēsen tē hebraidi dialektō legōn

Κεφαλαιο 22

1. Ἄνδρες ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, ἀκούσατέ μου τῆς πρὸς ὑμᾶς νῦν ἀπολογίας

andres adelfoi kai pateres akousate mou tēs pros hymas nyn apologias

2. ἀκούσαντες δὲ ὅτι τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ προσεφώνει αὐτοῖς, μᾶλλον παρέσχον ἡσυχίαν καί φησίν,

akousantes de hoti tē hebraidi dialektō prosefōnei autois mallon pareschon hēsychian kai fēsin

3. Ἐγώ μὲν εἰμι ἀνὴρ Ἰουδαῖος, γεγεννημένος ἐν Ταρσῷ τῆς Κιλικίας, ἀνατεθραμμένος δὲ ἐν τῇ πόλει ταύτῃ παρὰ τοὺς πόδας Γαμαλιήλ, πεπαιδευμένος κατὰ ἀκρίβειαν τοῦ πατρῴου νόμου, ζηλωτὴς ὑπάρχων τοῦ Θεοῦ, καθὼς πάντες ὑμεῖς ἐστε σήμερον•

egō men eimi anēr ioudaios gegennēmenos en tarsō tēs kilikias anatethrammenos de en tē polei tautē para tous podas gamaliēl pepaideumenos kata akribeian tou patrōou nomou zēlōtēs hyparchōn tou theoukathōs pantes hymeis este sēmeron

4. ὃς ταύτην τὴν ὁδὸν ἐδίωξα ἄχρι θανάτου, δεσμεύων καὶ παραδιδοὺς εἰς φυλακὰς ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας.

hos tautēn tēn hodon ediōksa achri thanatou desmeuōn kai paradidous eis fylakas andras te kai gynaikas

5. ὡς καὶ ὁ ἀρχιερεὺς μαρτυρεῖ μοι, καὶ πᾶν τὸ πρεσβυτέριον• παρ’ ὧν καὶ ἐπιστολὰς δεξάμενος πρὸς τοὺς ἀδελφούς, εἰς Δαμασκὸν ἐπορευόμην, ἄξων καὶ τοὺς ἐκεῖσε ὄντας, δεδεμένους εἰς Ἰερουσαλήμ, ἵνα τιμωρηθῶσιν.

hōs kai ho archiereus martyrei moi kai pan to presbyterion par hōn kai epistolas deksamenos pros tous adelfous eis damaskon eporeuomēn aksōn kai tous ekeise ontas dedemenous eis ierousalēm hinatimōrēthōsin

6. ἐγένετο δέ μοι πορευομένῳ καὶ ἐγγίζοντι τῇ Δαμασκῷ, περὶ μεσημβρίαν, ἐξαίφνης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ περιαστράψαι φῶς ἱκανὸν περὶ ἐμέ.

egeneto de moi poreuomenō kai engizonti tē damaskō peri mesēmbrian eksaifnēs ek tou ouranou periastrapsai fōs hikanon peri eme

7. ἔπεσόν τε εἰς τὸ ἔδαφος, καὶ ἤκουσα φωνῆς λεγούσης μοι, Σαούλ, Σαούλ, τί με διώκεις;

epeson te eis to edafos kai ēkousa fōnēs legousēs moi saoul saoul ti me diōkeis

8. ἐγὼ δὲ ἀπεκρίθην, Τίς εἶ, Κύριε; εἶπέ τε πρός με, Ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὃν σὺ διώκεις.

egō de apekrithēn tis ei kyrie eipen te pros me egō eimi iēsous ho nazōraios hon sy diōkeis

9. οἱ δὲ σὺν ἐμοὶ ὄντες τὸ μὲν φῶς ἐθεάσαντο, καὶ ἔμφοβοι ἐγένοντο• τὴν δὲ φωνὴν οὐκ ἤκουσαν τοῦ λαλοῦντός μοι.

hoi de syn emoi ontes to men fōs etheasanto kai emfoboi egenonto tēn de fōnēn ouk ēkousan tou lalountos moi

10. εἶπον δέ, Τί ποιήσω, Κύριε; ὁ δὲ Κύριος εἶπε πρός με, Ἀναστὰς πορεύου εἰς Δαμασκόν• κἀκεῖ σοι λαληθήσεται περὶ πάντων ὧν τέτακταί σοι ποιῆσαι.

eipon de ti poiēsō kyrie ho de kyrios eipen pros me anastas poreuou eis damaskon kakei soi lalēthēsetai peri pantōn hōn tetaktai soi poiēsai

11. ὡς δὲ οὐκ ἐνέβλεπον ἀπὸ τῆς δόξης τοῦ φωτὸς ἐκείνου, χειραγωγούμενος ὑπὸ τῶν συνόντων μοι, ἦλθον εἰς Δαμασκόν.

hōs de ouk eneblepon apo tēs doksēs tou fōtos ekeinou cheiragōgoumenos hypo tōn synontōn moi ēlthon eis damaskon

12. Ἁνανίας δέ τις, ἀνὴρ εὐσεβὴς κατὰ τὸν νόμον, μαρτυρούμενος ὑπὸ πάντων τῶν κατοικούντων Ἰουδαίων,

hananias de tis anēr eusebēs kata ton nomon martyroumenos hypo pantōn tōn katoikountōn ioudaiōn

13. ἐλθὼν πρός με καὶ ἐπιστὰς εἶπέ μοι, Σαοὺλ ἀδελφέ, ἀνάβλεψον. κἀγὼ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἀνέβλεψα εἰς αὐτόν.

elthōn pros me kai epistas eipen moi saoul adelfe anablepson kagō autē tē hōra aneblepsa eis auton

14. ὁ δὲ εἶπεν, Ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν προεχειρίσατό σε γνῶναι τὸ θέλημα αὐτοῦ, καὶ ἰδεῖν τὸν δίκαιον, καὶ ἀκοῦσαι φωνὴν ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ

ho de eipen ho theos tōn paterōn hēmōn proecheirisato se gnōnai to thelēma autou kai idein ton dikaion kai akousai fōnēn ek tou stomatos autou

15. ὅτι ἔσῃ μάρτυς αὐτῷ πρὸς πάντας ἀνθρώπους ὧν ἑώρακας καὶ ἤκουσας.

hoti esē martys autō pros pantas anthrōpous hōn heōrakas kai ēkousas

16. καὶ νῦν τί μέλλεις; ἀναστὰς βάπτισαι καὶ ἀπόλουσαι τὰς ἁμαρτίας σου, ἐπικαλεσάμενος τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου.

kai nyn ti melleis anastas baptisai kai apolousai tas hamartias sou epikalesamenos to onoma tou kyriou

17. ἐγένετο δέ μοι ὑποστρέψαντι εἰς Ἰερουσαλήμ, καὶ προσευχομένου μου ἐν τῷ ἱερῷ, γενέσθαι με ἐν ἐκστάσει,

egeneto de moi hypostrepsanti eis ierousalēm kai proseuchomenou mou en tō hierō genesthai me en ekstasei

18. καὶ ἰδεῖν αὐτὸν λέγοντά μοι, Σπεῦσον καὶ ἔξελθε ἐν τάχει ἐξ Ἰερουσαλήμ• διότι οὐ παραδέξονταί σου τὴν μαρτυρίαν περὶ ἐμοῦ.

kai idein auton legonta moi speuson kai ekselthe en tachei eks ierousalēm dioti ou paradeksontai sou tēn martyrian peri emou

19. κἀγὼ εἶπον, Κύριε, αὐτοὶ ἐπίστανται ὅτι ἐγὼ ἤμην φυλακίζων καὶ δέρων κατὰ τὰς συναγωγὰς τοὺς πιστεύοντας ἐπὶ σέ•

kagō eipon kyrie autoi epistantai hoti egō ēmēn fylakizōn kai derōn kata tas synagōgas tous pisteuontas epi se

20. καὶ ὅτε ἐξεχεῖτο τὸ αἷμα Στεφάνου τοῦ μάρτυρός σου, καὶ αὐτὸς ἤμην ἐφεστὼς καὶ συνευδοκῶν τῇ ἀναιρέσει αὐτοῦ, καὶ φυλάσσων τὰ ἱμάτια τῶν ἀναιρούντων αὐτόν.

kai hote eksecheito to haima stefanou tou martyros sou kai autos ēmēn efestōs kai syneudokōn tē anairesei autou kai fylassōn ta himatia tōn anairountōn auton

21. καὶ εἶπε πρός με, Πορεύου, ὅτι ἐγὼ εἰς ἔθνη μακρὰν ἐξαποστελῶ σε.

kai eipen pros me poreuou hoti egō eis ethnē makran eksapostelō se

22. Ἤκουον δὲ αὐτοῦ ἄχρι τούτου τοῦ λόγου, καὶ ἐπῆραν τὴν φωνὴν αὐτῶν λέγοντες, Αἶρε ἀπὸ τῆς γῆς τὸν τοιοῦτον• οὐ γὰρ καθῆκον αὐτὸν ζῇν.

ēkouon de autou achri toutou tou logou kai epēran tēn fōnēn autōn legontes aire apo tēs gēs ton toiouton ou gar kathēkon auton zēn

23. κραυγαζόντων δὲ αὐτῶν, καὶ ῥιπτούντων τὰ ἱμάτια, καὶ κονιορτὸν βαλλόντων εἰς τὸν ἀέρα,

kraugazontōn de autōn kai riptountōn ta himatia kai koniorton ballontōn eis ton aera

24. ἐκέλευσεν αὐτὸν ὁ χιλίαρχος ἄγεσθαι εἰς τὴν παρεμβολήν, εἰπὼν μάστιξιν ἀνετάζεσθαι αὐτόν, ἵνα ἐπιγνῷ δι’ ἣν αἰτίαν οὕτως ἐπεφώνουν αὐτῷ.

ekeleusen auton ho chiliarchos agesthai eis tēn parembolēn eipōn mastiksin anetazesthai auton hina epignō di hēn aitian houtōs epefōnoun autō

25. ὡς δὲ προέτειναν αὐτὸν τοῖς ἱμᾶσιν, εἶπε πρὸς τὸν ἑστῶτα ἑκατόνταρχον ὁ Παῦλος, Εἰ ἄνθρωπον Ῥωμαῖον καὶ ἀκατάκριτον ἔξεστιν ὑμῖν μαστίζειν;

hōs de proeteinan auton tois himasin eipen pros ton hestōta hekatontarchon ho paulos ei anthrōpon rōmaion kai akatakriton eksestin hymin mastizein

26. ἀκούσας δὲ ὁ ἑκατόνταρχος, προσελθὼν ἀπήγγειλε τῷ χιλιάρχῳ λέγων, Ὅρα τί μέλλεις ποιεῖν• ὁ γὰρ ἄνθρωπος οὗτος Ῥωμαῖός ἐστι.

akousas de ho hekatontarchos proselthōn apēngeilen tō chiliarchō legōn hora ti melleis poiein ho gar anthrōpos houtos rōmaios estin

27. προσελθὼν δὲ ὁ χιλίαρχος εἶπεν αὐτῷ, Λέγε μοι, εἰ σὺ Ῥωμαῖος εἶ; ὁ δὲ ἔφη, Ναί.

proselthōn de ho chiliarchos eipen autō lege moi ei sy rōmaios ei ho de efē nai

28. ἀπεκρίθη τε ὁ χιλίαρχος, Ἐγὼ πολλοῦ κεφαλαίου τὴν πολιτείαν ταύτην ἐκτησάμην. ὁ δὲ Παῦλος ἔφη, Ἐγὼ δὲ καὶ γεγέννημαι.

apekrithē te ho chiliarchos egō pollou kefalaiou tēn politeian tautēn ektēsamēn ho de paulos efē egō de kai gegennēmai

29. εὐθέως οὖν ἀπέστησαν ἀπ’ αὐτοῦ οἱ μέλλοντες αὐτὸν ἀνετάζειν. καὶ ὁ χιλίαρχος δὲ ἐφοβήθη, ἐπιγνοὺς ὅτι Ῥωμαῖός ἐστι, καὶ ὅτι ἦν αὐτὸν δεδεκώς.

eutheōs oun apestēsan ap autou hoi mellontes auton anetazein kai ho chiliarchos de efobēthē epignous hoti rōmaios estin kai hoti ēn auton dedekōs

30. Τῇ δὲ ἐπαύριον βουλόμενος γνῶναι τὸ ἀσφαλές, τὸ τί κατηγορεῖται παρὰ τῶν Ἰουδαίων, ἔλυσεν αὐτόν ἀπὸ τῶν δεσμῶν, καὶ ἐκέλευσεν ἐλθεῖν τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ ὅλον τὸ συνέδριον αὐτῶν, καὶ καταγαγὼν τὸν Παῦλον ἔστησεν εἰς αὐτούς.

tē de epaurion boulomenos gnōnai to asfales to ti katēgoreitai para tōn ioudaiōn elysen auton apo tōn desmōn kai ekeleusen elthein tous archiereis kai holon to synedrion autōn kai katagagōnton paulon hestēsen eis autous

Κεφαλαιο 23

1. Ἀτενίσας δὲ ὁ Παῦλος τῷ συνεδρίῳ εἶπεν, Ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ πάσῃ συνειδήσει ἀγαθῇ πεπολίτευμαι τῷ Θεῷ, ἄχρι ταύτης τῆς ἡμέρας.

atenisas de ho paulos tō synedriō eipen andres adelfoi egō pasē syneidēsei agathē pepoliteumai tō theō achri tautēs tēs hēmeras

2. ὁ δὲ ἀρχιερεὺς Ἁνανίας ἐπέταξε τοῖς παρεστῶσιν αὐτῷ τύπτειν αὐτοῦ τὸ στόμα.

ho de archiereus hananias epetaksen tois parestōsin autō typtein autou to stoma

3. τότε ὁ Παῦλος πρὸς αὐτὸν εἶπε, Τύπτειν σε μέλλει ὁ Θεός, τοῖχε κεκονιαμένε• καὶ σὺ κάθῃ κρίνων με κατὰ τὸν νόμον, καὶ παρανομῶν κελεύεις με τύπτεσθαι;

tote ho paulos pros auton eipen typtein se mellei ho theos toiche kekoniamene kai sy kathē krinōn me kata ton nomon kai paranomōn keleueis me typtesthai

4. οἱ δὲ παρεστῶτες εἶπον, Τὸν ἀρχιερέα τοῦ Θεοῦ λοιδορεῖς;

hoi de parestōtes eipon ton archierea tou theou loidoreis

5. ἔφη τε ὁ Παῦλος, Οὐκ ᾔδειν, ἀδελφοί, ὅτι ἐστὶν ἀρχιερεύς• γέγραπται γάρ, Ἄρχοντα τοῦ λαοῦ σου οὐκ ἐρεῖς κακῶς.

efē te ho paulos ouk ēdein adelfoi hoti estin archiereus gegraptai gar archonta tou laou sou ouk ereis kakōs

6. γνοὺς δὲ ὁ Παῦλος ὅτι τὸ ἓν μέρος ἐστὶ Σαδδουκαίων, τὸ δὲ ἕτερον Φαρισαίων, ἔκραξεν ἐν τῷ συνεδρίῳ, Ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ Φαρισαῖός εἰμι, υἱὸς Φαρισαίου• περὶ ἐλπίδος καὶ ἀναστάσεως νεκρῶν ἐγὼ κρίνομαι.

gnous de ho paulos hoti to hen meros estin saddoukaiōn to de heteron farisaiōn ekraksen en tō synedriō andres adelfoi egō farisaios eimi hyios farisaiou peri elpidos kai anastaseōs nekrōnegō krinomai

7. τοῦτο δὲ αὐτοῦ λαλήσαντος, ἐγένετο στάσις τῶν Φαρισαίων καὶ τῶν Σαδδουκαίων, καὶ ἐσχίσθη τὸ πλῆθος

touto de autou lalēsantos egeneto stasis tōn farisaiōn kai tōn saddoukaiōn kai eschisthē to plēthos

8. Σαδδουκαῖοι μὲν γὰρ λέγουσι μὴ εἶναι ἀνάστασιν, μηδὲ ἄγγελον, μήτε πνεῦμα• Φαρισαῖοι δὲ ὁμολογοῦσι τὰ ἀμφότερα.

saddoukaioi men gar legousin mē einai anastasin mēde angelon mēte pneuma farisaioi de homologousin ta amfotera

9. ἐγένετο δὲ κραυγὴ μεγάλη• καὶ ἀναστάντες οἱ γραμματεῖς τοῦ μέρους τῶν Φαρισαίων διεμάχοντο λέγοντες, Οὐδὲν κακὸν εὑρίσκομεν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ• εἰ δὲ πνεῦμα ἐλάλησεν αὐτῷ ἢ ἄγγελος, μὴ θεομαχῶμεν.

egeneto de kraugē megalē kai anastantes hoi grammateis tou merous tōn farisaiōn diemachonto legontes ouden kakon heuriskomen en tō anthrōpō toutō ei de pneuma elalēsen autō ē angelos mē theomachōmen

10. πολλῆς δὲ γενομένης στάσεως, εὐλαβηθεὶς ὁ χιλίαρχος μὴ διασπασθῇ ὁ Παῦλος ὑπ’ αὐτῶν, ἐκέλευσε τὸ στράτευμα καταβὰν ἁρπάσαι αὐτὸν ἐκ μέσου αὐτῶν, ἄγειν τε εἰς τὴν παρεμβολήν.

pollēs de genomenēs staseōs eulabētheis ho chiliarchos mē diaspasthē ho paulos hyp autōn ekeleusen to strateuma kataban harpasai auton ek mesou autōn agein te eis tēn parembolēn

11. Τῇ δὲ ἐπιούσῃ νυκτὶ ἐπιστὰς αὐτῷ ὁ Κύριος εἶπε, Θάρσει Παῦλε• ὡς γὰρ διεμαρτύρω τὰ περὶ ἐμοῦ εἰς Ἰερουσαλήμ, οὕτω σε δεῖ καὶ εἰς Ῥώμην μαρτυρῆσαι.

tē de epiousē nykti epistas autō ho kyrios eipen tharsei paule hōs gar diemartyrō ta peri emou eis ierousalēm houtōs se dei kai eis rōmēn martyrēsai

12. Γενομένης δὲ ἡμέρας, ποιήσαντές τινες τῶν Ἰουδαίων συστροφήν, ἀνεθεμάτισαν ἑαυτούς, λέγοντες μήτε φαγεῖν μήτε πιεῖν ἕως οὗ ἀποκτείνωσι τὸν Παῦλον.

genomenēs de hēmeras poiēsantes tines tōn ioudaiōn systrofēn anethematisan heautous legontes mēte fagein mēte piein heōs hou apokteinōsin ton paulon

13. ἦσαν δὲ πλείους τεσσαράκοντα οἱ ταύτην τὴν συνωμοσίαν πεποιηκότες•

ēsan de pleious tessarakonta hoi tautēn tēn synōmosian pepoiēkotes

14. οἵτινες προσελθόντες τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ τοῖς πρεσβυτέροις εἶπον, Ἀναθέματι ἀνεθεματίσαμεν ἑαυτούς, μηδενὸς γεύσασθαι ἕως οὗ ἀποκτείνωμεν τὸν Παῦλον.

hoitines proselthontes tois archiereusin kai tois presbyterois eipon anathemati anethematisamen heautous mēdenos geusasthai heōs hou apokteinōmen ton paulon

15. νῦν οὖν ὑμεῖς ἐμφανίσατε τῷ χιλιάρχῳ σὺν τῷ συνεδρίῳ, ὅπως αὔριον αὐτὸν καταγάγῃ πρὸς ὑμᾶς, ὡς μέλλοντας διαγινώσκειν ἀκριβέστερον τὰ περὶ αὐτοῦ• ἡμεῖς δέ, πρὸ τοῦ ἐγγίσαι αὐτόν, ἕτοιμοί ἐσμεν τοῦ ἀνελεῖν αὐτόν.

nyn oun hymeis emfanisate tō chiliarchō syn tō synedriō hopōs aurion auton katagagē pros hymas hōs mellontas diaginōskein akribesteron ta peri autou hēmeis de pro tou engisai auton hetoimoi esmentou anelein auton

16. ἀκούσας δὲ ὁ υἱὸς τῆς ἀδελφῆς Παύλου τὴν ἐνέδραν, παραγενόμενος καὶ εἰσελθὼν εἰς τὴν παρεμβολήν, ἀπήγγειλε τῷ Παύλῳ.

akousas de ho hyios tēs adelfēs paulou tēn enedran paragenomenos kai eiselthōn eis tēn parembolēn apēngeilen tō paulō

17. προσκαλεσάμενος δὲ ὁ Παῦλος ἕνα τῶν ἑκατοντάρχων ἔφη, Τὸν νεανίαν τοῦτον ἀπάγαγε πρὸς τὸν χιλίαρχον• ἔχει γάρ τι ἀπαγγεῖλαί αὐτῷ.

proskalesamenos de ho paulos hena tōn hekatontarchōn efē ton neanian touton apagage pros ton chiliarchon echei gar ti apangeilai autō

18. ὁ μὲν οὖν παραλαβὼν αὐτὸν ἤγαγε πρὸς τὸν χιλίαρχον, καί φησιν, Ὁ δέσμιος Παῦλος προσκαλεσάμενός με ἠρώτησε τοῦτον τὸν νεανίαν ἀγαγεῖν πρός σε, ἔχοντά τι λαλῆσαί σοι.

ho men oun paralabōn auton ēgagen pros ton chiliarchon kai fēsin ho desmios paulos proskalesamenos me ērōtēsen touton ton neanian agagein pros se echonta ti lalēsai soi

19. ἐπιλαβόμενος δὲ τῆς χειρὸς αὐτοῦ ὁ χιλίαρχος, καὶ ἀναχωρήσας κατ’ ἰδίαν, ἐπυνθάνετο, Τί ἐστιν ὃ ἔχεις ἀπαγγεῖλαί μοι;

epilabomenos de tēs cheiros autou ho chiliarchos kai anachōrēsas kat idian epynthaneto ti estin ho echeis apangeilai moi

20. εἶπε δὲ ὅτι Οἱ Ἰουδαῖοι συνέθεντο τοῦ ἐρωτῆσαί σε, ὅπως αὔριον εἰς τὸ συνέδριον καταγάγῃς τὸν Παῦλον, ὡς μέλλοντές τι ἀκριβέστερον πυνθάνεσθαι περὶ αὐτοῦ.

eipen de hoti hoi ioudaioi synethento tou erōtēsai se hopōs aurion eis to synedrion katagagēs ton paulon hōs mellontes ti akribesteron pynthanesthai peri autou

21. σὺ οὖν μὴ πεισθῇς αὐτοῖς• ἐνεδρεύουσι γὰρ αὐτὸν ἐξ αὐτῶν ἄνδρες πλείους τεσσαράκοντα, οἵτινες ἀνεθεμάτισαν ἑαυτοὺς μήτε φαγεῖν μήτε πιεῖν ἕως οὗ ἀνέλωσιν αὐτόν• καὶ νῦν ἕτοιμοί εἰσι προσδεχόμενοι τὴν ἀπὸ σοῦ ἐπαγγελίαν.

sy oun mē peisthēs autois enedreuousin gar auton eks autōn andres pleious tessarakonta hoitines anethematisan heautous mēte fagein mēte piein heōs hou anelōsin auton kai nyn hetoimoi eisin prosdechomenoi tēnapo sou epangelian

22. ὁ μὲν οὖν χιλίαρχος ἀπέλυσε τὸν νεανίαν, παραγγείλας μηδενὶ ἐκλαλῆσαι ὅτι ταῦτα ἐνεφάνισας πρός με.

ho men oun chiliarchos apelysen ton neanian parangeilas mēdeni eklalēsai hoti tauta enefanisas pros me

23. καὶ προσκαλεσάμενος δύο τινὰς τῶν ἑκατοντάρχων, εἶπεν, Ἑτοιμάσατε στρατιώτας διακοσίους ὅπως πορευθῶσιν ἕως Καισαρείας, καὶ ἱππεῖς ἑβδομήκοντα, καὶ δεξιολάβους διακοσίους, ἀπὸ τρίτης ὥρας τῆς νυκτός•

kai proskalesamenos dyo tinas tōn hekatontarchōn eipen hetoimasate stratiōtas diakosious hopōs poreuthōsin heōs kaisareias kai hippeis hebdomēkonta kai deksiolabous diakosious apo tritēs hōras tēs nyktos

24. κτήνη τε παραστῆσαι, ἵνα ἐπιβιβάσαντες τὸν Παῦλον διασώσωσι πρὸς Φήλικα τὸν ἡγεμόνα•

ktēnē te parastēsai hina epibibasantes ton paulon diasōsōsin pros fēlika ton hēgemona

25. γράψας ἐπιστολὴν περιέχουσαν τὸν τύπον τοῦτον•

grapsas epistolēn periechousan ton typon touton

26. Κλαύδιος Λυσίας τῷ κρατίστῳ ἡγεμόνι Φήλικι χαίρειν.

klaudios lysias tō kratistō hēgemoni fēliki chairein

27. τὸν ἄνδρα τοῦτον συλληφθέντα ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων, καὶ μέλλοντα ἀναιρεῖσθαι ὑπ’ αὐτῶν, ἐπιστὰς σὺν τῷ στρατεύματι ἐξειλόμην αὐτόν, μαθὼν ὅτι Ῥωμαῖός ἐστι.

ton andra touton syllēfthenta hypo tōn ioudaiōn kai mellonta anaireisthai hyp autōn epistas syn tō strateumati ekseilomēn auton mathōn hoti rōmaios estin

28. βουλόμενος δὲ γνῶναι τὴν αἰτίαν δι’ ἣν ἐνεκάλουν αὐτῷ, κατήγαγον αὐτὸν εἰς τὸ συνέδριον αὐτῶν•

boulomenos de gnōnai tēn aitian di hēn enekaloun autō katēgagon auton eis to synedrion autōn

29. ὃν εὗρον ἐγκαλούμενον περὶ ζητημάτων τοῦ νόμου αὐτῶν, μηδὲν δὲ ἄξιον θανάτου ἢ δεσμῶν ἔγκλημα ἔχοντα.

hon heuron egkaloumenon peri zētēmatōn tou nomou autōn mēden de aksion thanatou ē desmōn egklēma echonta

30. μηνυθείσης δέ μοι ἐπιβουλῆς εἰς τὸν ἄνδρα μέλλειν ἔσεσθαι ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων, ἐξαυτῆς ἔπεμψα πρός σε, παραγγείλας καὶ τοῖς κατηγόροις λέγειν τὰ πρὸς αὐτὸν ἐπὶ σοῦ. ἔρρωσο.

mēnytheisēs de moi epiboulēs eis ton andra mellein esesthai hypo tōn ioudaiōn eksautēs epempsa pros se parangeilas kai tois katēgorois legein ta pros auton epi sou errōso

31. Οἱ μὲν οὖν στρατιῶται, κατὰ τὸ διατεταγμένον αὐτοῖς, ἀναλαβόντες τὸν Παῦλον, ἤγαγον διὰ τὴς νυκτὸς εἰς τὴν Ἀντιπατρίδα.

hoi men oun stratiōtai kata to diatetagmenon autois analabontes ton paulon ēgagon dia tēs nyktos eis tēn antipatrida

32. τῇ δὲ ἐπαύριον ἐάσαντες τοὺς ἱππεῖς πορεύεσθαι σὺν αὐτῷ, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν παρεμβολήν•

tē de epaurion easantes tous hippeis poreuesthai syn autō hypestrepsan eis tēn parembolēn

33. οἵτινες εἰσελθόντες εἰς τὴν Καισάρειαν, καὶ ἀναδόντες τὴν ἐπιστολὴν τῷ ἡγεμόνι, παρέστησαν καὶ τὸν Παῦλον αὐτῷ.

hoitines eiselthontes eis tēn kaisareian kai anadontes tēn epistolēn tō hēgemoni parestēsan kai ton paulon autō

34. ἀναγνοὺς δὲ ὁ ἡγεμών, καὶ ἐπερωτήσας ἐκ ποίας ἐπαρχίας ἐστί, καὶ πυθόμενος ὅτι ἀπὸ Κιλικίας,

anagnous de ho hēgemōn kai eperōtēsas ek poias eparchias estin kai pythomenos hoti apo kilikias

35. Διακούσομαί σου, ἔφη, ὅταν καὶ οἱ κατήγοροί σου παραγένωνται. ἐκέλευσέ τε αὐτὸν ἐν τῷ πραιτωρίῳ τοῦ Ἡρώδου φυλάσσεσθαι.

diakousomai sou efē hotan kai hoi katēgoroi sou paragenōntai ekeleusen te auton en tō praitōriō tou hērōdou fylassesthai

Κεφαλαιο 24

1. Μετὰ δὲ πέντε ἡμέρας κατέβη ὁ ἀρχιερεὺς Ἁνανίας μετὰ τῶν πρεσβυτέρων καὶ ῥήτορος Τερτύλλου τινός, οἵτινες ἐνεφάνισαν τῷ ἡγεμόνι κατὰ τοῦ Παύλου.

meta de pente hēmeras katebē ho archiereus hananias meta tōn presbyterōn kai rētoros tertyllou tinos hoitines enefanisan tō hēgemoni kata tou paulou

2. κληθέντος δὲ αὐτοῦ, ἤρξατο κατηγορεῖν ὁ Τέρτυλλος λέγων, Πολλῆς εἰρήνης τυγχάνοντες διὰ σοῦ, καὶ κατορθωμάτων γινομένων τῷ ἔθνει τούτῳ διὰ τῆς σῆς προνοίας,

klēthentos de autou ērksato katēgorein ho tertyllos legōn pollēs eirēnēs tygchanontes dia sou kai katorthōmatōn ginomenōn tō ethnei toutō dia tēs sēs pronoias

3. πάντῃ τε καὶ πανταχοῦ ἀποδεχόμεθα, κράτιστε Φῆλιξ, μετὰ πάσης εὐχαριστίας.

pantē te kai pantachou apodechometha kratiste fēliks meta pasēs eucharistias

4. ἵνα δὲ μὴ ἐπὶ πλεῖόν σε ἐγκόπτω, παρακαλῶ ἀκοῦσαί σε ἡμῶν συντόμως τῇ σῇ ἐπιεικείᾳ.

hina de mē epi pleion se egkoptō parakalō akousai se hēmōn syntomōs tē sē epieikeia

5. εὑρόντες γὰρ τὸν ἄνδρα τοῦτον λοιμόν, καὶ κινοῦντα στάσιν πᾶσι τοῖς Ἰουδαίοις τοῖς κατὰ τὴν οἰκουμένην, πρωτοστάτην τε τῆς τῶν Ναζωραίων αἱρέσεως•

heurontes gar ton andra touton loimon kai kinounta stasin pasin tois ioudaiois tois kata tēn oikoumenēn prōtostatēn te tēs tōn nazōraiōn haireseōs

6. ὃς καὶ τὸ ἱερὸν ἐπείρασε βεβηλῶσαι• ὃν καὶ ἐκρατήσαμεν καὶ κατά τὸν ἡμέτερον νόμον ἠθελήσαμεν κρίνειν

hos kai to hieron epeirasen bebēlōsai hon kai ekratēsamen kai kata ton ēmeteron nomon ēthelēsamen krinein

7. παρελθὼν δὲ Λυσίας ὁ χιλιαρχος μετὰ πολλῆς βίας ἐκ τῶν χειρῶν ἡμῶν ἀπήγαγε,

parelthōn de lysias ho chiliarchos meta pollēs bias ek tōn cheirōn hēmōn apēgagen

8. κελεύσας τοὺς κατηγόρους αὐτοῦ ἔρχεσθαι ἐπὶ σέ• παρ’ οὗ δυνήσῃ, αὐτὸς ἀνακρίνας, περὶ πάντων τούτων ἐπιγνῶναι ὧν ἡμεῖς κατηγοροῦμεν αὐτοῦ

keleusas tous katēgorous autou erchesthai epi se par hou dynēsē autos anakrinas peri pantōn toutōn epignōnai hōn hēmeis katēgoroumen autou

9. συνέθεντο δὲ καὶ οἱ Ἰουδαῖοι, φάσκοντες ταῦτα οὕτως ἔχειν.

synethento de kai hoi ioudaioi faskontes tauta houtōs echein

10. Ἀπεκρίθη δὲ ὁ Παῦλος, νεύσαντος αὐτῷ τοῦ ἡγεμόνος λέγειν, Ἐκ πολλῶν ἐτῶν ὄντα σε κριτὴν τῷ ἔθνει τούτῳ ἐπιστάμενος, εὐθυμότερον τὰ περὶ ἐμαυτοῦ ἀπολογοῦμαι,

apekrithē de ho paulos neusantos autō tou hēgemonos legein ek pollōn etōn onta se kritēn tō ethnei toutō epistamenos euthymoteron ta peri emautou apologoumai

11. δυναμένου σου γνῶναι ὅτι οὐ πλείους εἰσί μοι ἡμέραι ἤ δεκαδύο, ἀφ’ ἧς ἀνέβην προσκυνήσων ἐν Ἰερουσαλήμ•

dynamenou sou gnōnai hoti ou pleious eisin moi hēmerai hē dekadyo af hēs anebēn proskynēsōn en ierousalēm

12. καὶ οὔτε ἐν τῷ ἱερῷ εὗρόν με πρός τινα διαλεγόμενον ἢ ἐπισύστασιν ποιοῦντα ὄχλου, οὔτε ἐν ταῖς συναγωγαῖς, οὔτε κατὰ τὴν πόλιν.

kai oute en tō hierō heuron me pros tina dialegomenon ē episystasin poiounta ochlou oute en tais synagōgais oute kata tēn polin

13. οὔτε παραστῆσαι δύνανται περὶ ὧν νῦν κατηγοροῦσί μου.

oute parastēsai dynantai peri hōn nyn katēgorousin mou

14. ὁμολογῶ δὲ τοῦτό σοι, ὅτι κατὰ τὴν ὁδὸν ἣν λέγουσιν αἵρεσιν, οὕτω λατρεύω τῷ πατρῴῳ Θεῷ, πιστεύων πᾶσι τοῖς κατὰ τὸν νόμον καὶ τοῖς προφήταις γεγραμμένοις•

homologō de touto soi hoti kata tēn hodon hēn legousin hairesin houtōs latreuō tō patrōō theō pisteuōn pasin tois kata ton nomon kai tois profētais gegrammenois

15. ἐλπίδα ἔχων εἰς τὸν Θεόν, ἣν καὶ αὐτοὶ οὗτοι προσδέχονται, ἀνάστασιν μέλλειν ἔσεσθαι νεκρῶν, δικαίων τε καὶ ἀδίκων.

elpida echōn eis ton theon hēn kai autoi houtoi prosdechontai anastasin mellein esesthai nekrōn dikaiōn te kai adikōn

16. ἐν τούτῳ δὲ αὐτὸς ἀσκῶ, ἀπρόσκοπον συνείδησιν ἔχειν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ τοὺς ἀνθρώπους δια παντός

en toutō de autos askō aproskopon syneidēsin echein pros ton theon kai tous anthrōpous diapantos

17. δι’ ἐτῶν δὲ πλειόνων παρεγενόμην ἐλεημοσύνας ποιήσων εἰς τὸ ἔθνος μου καὶ προσφοράς•

di etōn de pleionōn paregenomēn eleēmosynas poiēsōn eis to ethnos mou kai prosforas

18. ἐν οἷς εὗρόν με ἡγνισμένον ἐν τῷ ἱερῷ, οὐ μετὰ ὄχλου οὐδὲ μετὰ θορύβου, τινὲς ἀπὸ τῆς Ἀσίας Ἰουδαῖοι•

en hois heuron me hēgnismenon en tō hierō ou meta ochlou oude meta thorybou tines apo tēs asias ioudaioi

19. οὓς ἔδει ἐπὶ σοῦ παρεῖναι καὶ κατηγορεῖν εἴ τι ἔχοιεν πρός με

hous edei epi sou pareinai kai katēgorein ei ti echoien pros me

20. ἢ αὐτοὶ οὗτοι εἰπάτωσαν, εἴ τι εὗρον ἐν ἐμοὶ ἀδίκημα, στάντος μου ἐπὶ τοῦ συνεδρίου,

ē autoi houtoi eipatōsan ei ti heuron en emoi adikēma stantos mou epi tou synedriou

21. ἢ περὶ μιᾶς ταύτης φωνῆς, ἧς ἔκραξα ἑστὼς ἐν αὐτοῖς, ὅτι Περὶ ἀναστάσεως νεκρῶν ἐγὼ κρίνομαι σήμερον ὑφ’ ὑμῶν.

ē peri mias tautēs fōnēs hēs ekraksa hestōs en autois hoti peri anastaseōs nekrōn egō krinomai sēmeron hyf hymōn

22. Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Φῆλιξ ἀνεβάλετο αὐτούς, ἀκριβέστερον εἰδὼς τὰ περὶ τῆς ὁδοῦ, εἴπων, Ὅταν Λυσίας ὁ χιλίαρχος καταβῇ, διαγνώσομαι τὰ καθ’ ὑμᾶς•

akousas de tauta ho fēliks anebaleto autous akribesteron eidōs ta peri tēs hodou eipōn hotan lysias ho chiliarchos katabē diagnōsomai ta kath hymas

23. διαταξάμενος τε τῷ ἑκατοντάρχῃ τηρεῖσθαι τὸν Παῦλον, ἔχειν τε ἄνεσιν, καὶ μηδένα κωλύειν τῶν ἰδίων αὐτοῦ ὑπηρετεῖν ἢ προσέρχεσθαι αὐτῷ.

diataksamenos te tō hekatontarchē tēreisthai ton paulon echein te anesin kai mēdena kōlyein tōn idiōn autou hypēretein hē proserchesthai autō

24. Μετὰ δὲ ἡμέρας τινάς, παραγενόμενος ὁ Φῆλιξ σὺν Δρουσίλλῃ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ οὔσῃ Ἰουδαίᾳ, μετεπέμψατο τὸν Παῦλον, καὶ ἤκουσεν αὐτοῦ περὶ τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως.

meta de hēmeras tinas paragenomenos ho fēliks syn drousillē tē gynaiki autou ousē ioudaia metepempsato ton paulon kai ēkousen autou peri tēs eis christon pisteōs

25. διαλεγομένου δὲ αὐτοῦ περὶ δικαιοσύνης καὶ ἐγκρατείας καὶ τοῦ κρίματος τοῦ μέλλοντος ἔσεσθαι, ἔμφοβος γενόμενος ὁ Φῆλιξ ἀπεκρίθη, Τὸ νῦν ἔχον πορεύου• καιρὸν δὲ μεταλαβὼν μετακαλέσομαί σε•

dialegomenou de autou peri dikaiosynēs kai egkrateias kai tou krimatos tou mellontos esesthai emfobos genomenos ho fēliks apekrithē to nyn echon poreuou kairon de metalabōn metakalesomai se

26. ἅμα δὲ καὶ ἐλπίζων ὅτι χρήματα δοθήσεται αὐτῷ ὑπὸ τοῦ Παύλου, ὅπως λύσῃ αὐτόν• διὸ καὶ πυκνότερον αὐτὸν μεταπεμπόμενος ὡμίλει αὐτῷ.

hama de kai elpizōn hoti chrēmata dothēsetai autō hypo tou paulou hopōs lysē auton dio kai pyknoteron auton metapempomenos hōmilei autō

27. διετίας δὲ πληρωθείσης, ἔλαβε διάδοχον ὁ Φῆλιξ Πόρκιον Φῆστον• θέλων τε χάριτας καταθέσθαι τοῖς Ἰουδαίοις ὁ Φῆλιξ κατέλιπε τὸν Παῦλον δεδεμένον.

dietias de plērōtheisēs elaben diadochon ho fēliks porkion fēston thelōn te charitas katathesthai tois ioudaiois ho fēliks katelipen ton paulon dedemenon

Κεφαλαιο 25

1. Φῆστος οὖν ἐπιβὰς τῇ ἐπαρχίᾳ, μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπὸ Καισαρείας

fēstos oun epibas tē eparchia meta treis hēmeras anebē eis ierosolyma apo kaisareias

2. ἐνεφάνισαν δὲ αὐτῷ ὁ ἀρχιερεὺς καὶ οἱ πρῶτοι τῶν Ἰουδαίων κατὰ τοῦ Παύλου, καὶ παρεκάλουν αὐτόν,

enefanisan de autō ho archiereus kai hoi prōtoi tōn ioudaiōn kata tou paulou kai parekaloun auton

3. αἰτούμενοι χάριν κατ’ αὐτοῦ, ὅπως μεταπέμψηται αὐτὸν εἰς Ἰερουσαλήμ, ἐνέδραν ποιοῦντες ἀνελεῖν αὐτὸν κατὰ τὴν ὁδόν.

aitoumenoi charin kat autou hopōs metapempsētai auton eis ierousalēm enedran poiountes anelein auton kata tēn hodon

4. ὁ μὲν οὖν Φῆστος ἀπεκρίθη, τηρεῖσθαι τὸν Παῦλον ἐν Καισαρείᾳ, ἑαυτὸν δὲ μέλλειν ἐν τάχει ἐκπορεύεσθαι.

ho men oun fēstos apekrithē tēreisthai ton paulon en kaisareia heauton de mellein en tachei ekporeuesthai

5. οἱ οὖν δυνατοὶ ἐν ὑμῖν, φησί, συγκαταβάντες, εἴ τι ἐστὶν ἄτοπον ἐν τῷ ἀνδρὶ τούτῳ, κατηγορείτωσαν αὐτοῦ.

hoi oun dynatoi en hymin fēsin sygkatabantes ei ti estin atopon en tō andri toutō katēgoreitōsan autou

6. Διατρίψας δὲ ἐν αὐτοῖς ἡμέρας πλείους ἢ δέκα, καταβὰς εἰς Καισάρειαν, τῇ ἐπαύριον καθίσας ἐπὶ τοῦ βήματος ἐκέλευσε τὸν Παῦλον ἀχθῆναι.

diatripsas de en autois hēmeras pleious ē deka katabas eis kaisareian tē epaurion kathisas epi tou bēmatos ekeleusen ton paulon achthēnai

7. παραγενομένου δὲ αὐτοῦ, περιέστησαν οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καταβεβηκότες Ἰουδαῖοι, πολλὰ καὶ βαρέα αἰτιάματα φέροντες κατὰ τοῦ Παῦλου, ἃ οὐκ ἴσχυον ἀποδεῖξαι,

paragenomenou de autou periestēsan hoi apo ierosolymōn katabebēkotes ioudaioi polla kai barea aitiamata ferontes kata tou paulou ha ouk ischyon apodeiksai

8. ἀπολογουμένου αὐτοῦ ὅτι Οὔτε εἰς τὸν νόμον τῶν Ἰουδαίων, οὔτε εἰς τὸ ἱερόν, οὔτε εἰς Καίσαρά τι ἥμαρτον.

apologoumenou autou hoti oute eis ton nomon tōn ioudaiōn oute eis to hieron oute eis kaisara ti hēmarton

9. ὁ Φῆστος δὲ τοῖς Ἰουδαίοις θέλων χάριν καταθέσθαι, ἀποκριθεὶς τῷ Παύλῳ εἶπε, Θέλεις εἰς Ἱεροσόλυμα ἀναβάς, ἐκεῖ περὶ τούτων κρίνεσθαι ἐπ’ ἐμοῦ;

ho fēstos de tois ioudaiois thelōn charin katathesthai apokritheis tō paulō eipen theleis eis ierosolyma anabas ekei peri toutōn krinesthai ep emou

10. εἶπε δὲ ὁ Παῦλος, Ἐπὶ τοῦ βήματος Καίσαρος ἑστώς εἰμι, οὗ με δεῖ κρίνεσθαι• Ἰουδαίους οὐδὲν ἠδίκησα, ὡς καὶ σὺ κάλλιον ἐπιγινώσκεις.

eipen de ho paulos epi tou bēmatos kaisaros hestōs eimi hou me dei krinesthai ioudaious ouden ēdikēsa hōs kai sy kallion epiginōskeis

11. εἰ μὲν γὰρ ἀδικῶ καὶ ἄξιον θανάτου πέπραχά τι, οὐ παραιτοῦμαι τὸ ἀποθανεῖν• εἰ δὲ οὐδέν ἐστιν ὧν οὗτοι κατηγοροῦσί μου, οὐδείς με δύναται αὐτοῖς χαρίσασθαι. Καίσαρα ἐπικαλοῦμαι.

ei men gar adikō kai aksion thanatou pepracha ti ou paraitoumai to apothanein ei de ouden estin hōn houtoi katēgorousin mou oudeis me dynatai autois charisasthai kaisara epikaloumai

12. τότε ὁ Φῆστος συλλαλήσας μετὰ τοῦ συμβουλίου ἀπεκρίθη, Καίσαρα ἐπικέκλησαι; ἐπὶ Καίσαρα πορεύσῃ.

tote ho fēstos syllalēsas meta tou symbouliou apekrithē kaisara epikeklēsai epi kaisara poreusē

13. Ἡμερῶν δὲ διαγενομένων τινῶν, Ἀγρίππας ὁ βασιλεὺς καὶ Βερνίκη κατήντησαν εἰς Καισάρειαν, ἀσπασόμενοι τὸν Φῆστον.

hēmerōn de diagenomenōn tinōn agrippas ho basileus kai bernikē katēntēsan eis kaisareian aspasomenoi ton fēston

14. ὡς δὲ πλείους ἡμέρας διέτριβον ἐκεῖ, ὁ Φῆστος τῷ βασιλεῖ ἀνέθετο τὰ κατὰ τὸν Παῦλον, λέγων, Ἀνήρ τίς ἐστι καταλελειμμένος ὑπὸ Φήλικος δέσμιος,

hōs de pleious hēmeras dietribon ekei ho fēstos tō basilei anetheto ta kata ton paulon legōn anēr tis estin kataleleimmenos hypo fēlikos desmios

15. περὶ οὗ, γενομένου μου εἰς Ἱεροσόλυμα, ἐνεφάνισαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τῶν Ἰουδαίων, αἰτούμενοι κατ’ αὐτοῦ δίκην.

peri hou genomenou mou eis ierosolyma enefanisan hoi archiereis kai hoi presbyteroi tōn ioudaiōn aitoumenoi kat autou dikēn

16. πρὸς οὓς ἀπεκρίθην, ὅτι οὐκ ἔστιν ἔθος Ῥωμαίοις χαρίζεσθαί τινα ἄνθρωπον εἰς ἀπώλειαν, πρὶν ἢ ὁ κατηγορούμενος κατὰ πρόσωπον ἔχοι τοὺς κατηγόρους, τόπον τε ἀπολογίας λάβοι περὶ τοῦ ἐγκλήματος.

pros hous apekrithēn hoti ouk estin ethos rōmaiois charizesthai tina anthrōpon eis apōleian prin ē ho katēgoroumenos kata prosōpon echoi tous katēgorous topon te apologias laboi peri tou egklēmatos

17. συνελθόντων οὖν αὐτῶν ἐνθάδε, ἀναβολὴν μηδεμίαν ποιησάμενος, τῇ ἑξῆς καθίσας ἐπὶ τοῦ βήματος, ἐκέλευσα ἀχθῆναι τὸν ἄνδρα•

synelthontōn oun autōn enthade anabolēn mēdemian poiēsamenos tē heksēs kathisas epi tou bēmatos ekeleusa achthēnai ton andra

18. περὶ οὗ σταθέντες οἱ κατήγοροι οὐδεμίαν αἰτίαν ἐπέφερον ὧν ὑπενόουν ἐγώ,

peri hou stathentes hoi katēgoroi oudemian aitian epeferon hōn hypenooun egō

19. ζητήματα δέ τινα περὶ τῆς ἰδίας δεισιδαιμονίας εἶχον πρὸς αὐτόν, καὶ περί τινος Ἰησοῦ τεθνηκότος, ὃν ἔφασκεν ὁ Παῦλος ζῇν.

zētēmata de tina peri tēs idias deisidaimonias eichon pros auton kai peri tinos iēsou tethnēkotos hon efasken ho paulos zēn

20. ἀπορούμενος δὲ ἐγὼ εἰς τὴν περὶ τούτου ζήτησιν, ἔλεγον, εἰ βούλοιτο πορεύεσθαι εἰς Ἱερουσαλήμ, κἀκεῖ κρίνεσθαι περὶ τούτων.

aporoumenos de egō eis tēn peri toutou zētēsin elegon ei bouloito poreuesthai eis ierousalēm kakei krinesthai peri toutōn

21. τοῦ δὲ Παύλου ἐπικαλεσαμένου τηρηθῆναι αὐτὸν εἰς τὴν τοῦ Σεβαστοῦ διάγνωσιν, ἐκέλευσα τηρεῖσθαι αὐτόν, ἕως οὗ πέμψω αὐτὸν πρὸς Καίσαρα.

tou de paulou epikalesamenou tērēthēnai auton eis tēn tou sebastou diagnōsin ekeleusa tēreisthai auton heōs hou pempsō auton pros kaisara

22. Ἀγρίππας δὲ πρὸς τὸν Φῆστον ἔφη, Ἐβουλόμην καὶ αὐτὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀκοῦσαι. ὁ δέ, Αὔριον, φησίν, ἀκούσῃ αὐτοῦ.

agrippas de pros ton fēston efē eboulomēn kai autos tou anthrōpou akousai ho de aurion fēsin akousē autou

23. Τῇ οὖν ἐπαύριον, ἐλθόντος τοῦ Ἀγρίππα καὶ τῆς Βερνίκης μετὰ πολλῆς φαντασίας, καὶ εἰσελθόντων εἰς τὸ ἀκροατήριον, σύν τε τοῖς χιλιάρχοις καὶ ἀνδράσι τοῖς κατ’ ἐξοχὴν οὖσι τῆς πόλεως, καὶ κελεύσαντος τοῦ Φήστου, ἤχθη ὁ Παῦλος.

tē oun epaurion elthontos tou agrippa kai tēs bernikēs meta pollēs fantasias kai eiselthontōn eis to akroatērion syn te tois chiliarchois kai andrasin tois kat eksochēn ousin tēs poleōs kaikeleusantos tou fēstou ēchthē ho paulos

24. καί φησιν ὁ Φῆστος, Ἀγρίππα βασιλεῦ, καὶ πάντες οἱ συμπαρόντες ἡμῖν ἄνδρες, θεωρεῖτε τοῦτον περὶ οὗ πᾶν τὸ πλῆθος τῶν Ἰουδαίων ἐνέτυχόν μοι ἔν τε Ἱεροσολύμοις καὶ ἐνθάδε, ἐπιβοῶντες μὴ δεῖν ζῇν αὐτὸν μηκέτι.

kai fēsin ho fēstos agrippa basileu kai pantes hoi symparontes hēmin andres theōreite touton peri hou pan to plēthos tōn ioudaiōn enetychon moi en te ierosolymois kai enthade epiboōntes mēdein zēn auton mēketi

25. ἐγὼ δὲ καταλαβόμενος μηδὲν ἄξιον θανάτου αὐτὸν πεπραχέναι, καὶ αὐτοῦ δὲ τούτου ἐπικαλεσαμένου τὸν Σεβαστόν, ἔκρινα πέμπειν αὐτόν.

egō de katalabomenos mēden aksion thanatou auton peprachenai kai autou de toutou epikalesamenou ton sebaston ekrina pempein auton

26. περὶ οὗ ἀσφαλές τι γράψαι τῷ κυρίῳ οὐκ ἔχω. διὸ προήγαγον αὐτὸν ἐφ’ ὑμῶν, καὶ μάλιστα ἐπὶ σοῦ, βασιλεῦ Ἀγρίππα, ὅπως τῆς ἀνακρίσεως γενομένης σχῶ τί γράψαι

peri hou asfales ti grapsai tō kyriō ouk echō dio proēgagon auton ef hymōn kai malista epi sou basileu agrippa hopōs tēs anakriseōs genomenēs schō ti grapsai

27. ἄλογον γάρ μοι δοκεῖ, πέμποντα δέσμιον, μὴ καὶ τὰς κατ’ αὐτοῦ αἰτίας σημᾶναι.

alogon gar moi dokei pemponta desmion mē kai tas kat autou aitias sēmanai

Κεφαλαιο 26

1. Ἀγρίππας δὲ πρὸς τὸν Παῦλον ἔφη, Ἐπιτρέπεταί σοι ὑπὲρ σεαυτοῦ λέγειν. τότε ὁ Παῦλος ἀπελογεῖτο, ἐκτείνας τὴν χεῖρα,

agrippas de pros ton paulon efē epitrepetai soi hyper seautou legein tote ho paulos apelogeito ekteinas tēn cheira

2. Περὶ πάντων ὧν ἐγκαλοῦμαι ὑπὸ Ἰουδαίων, βασιλεῦ Ἀγρίππα, ἥγημαι ἐμαυτὸν μακάριον μέλλων ἀπολογεῖσθαι ἐπὶ σοῦ σήμερον•

peri pantōn hōn egkaloumai hypo ioudaiōn basileu agrippa hēgēmai emauton makarion mellōn apologeisthai epi sou sēmeron

3. μάλιστα γνώστην ὄντα σὲ εἰδὼς πάντων τῶν κατὰ Ἰουδαίους ἐθῶν τε καὶ ζητημάτων• διὸ δέομαί σου, μακροθύμως ἀκοῦσαί μου.

malista gnōstēn onta se eidōs pantōn tōn kata ioudaious ethōn te kai zētēmatōn dio deomai sou makrothymōs akousai mou

4. τὴν μὲν οὖν βίωσίν μου τὴν ἐκ νεότητος, τὴν ἀπ’ ἀρχῆς γενομένην ἐν τῷ ἔθνει μου ἔν Ἱεροσολύμοις, ἴσασι πάντες οἱ Ἰουδαῖοι,

tēn men oun biōsin mou tēn ek neotētos tēn ap archēs genomenēn en tō ethnei mou en ierosolymois isasin pantes hoi ioudaioi

5. προγινώσκοντές με ἄνωθεν, ἐὰν θέλωσι μαρτυρεῖν, ὅτι κατὰ τὴν ἀκριβεστάτην αἵρεσιν τῆς ἡμετέρας θρησκείας ἔζησα Φαρισαῖος.

proginōskontes me anōthen ean thelōsin martyrein hoti kata tēn akribestatēn hairesin tēs hēmeteras thrēskeias ezēsa farisaios

6. καὶ νῦν ἐπ’ ἐλπίδι τῆς πρὸς τοὺς πατέρας ἐπαγγελίας γενομένης ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἕστηκα κρινόμενος,

kai nyn ep elpidi tēs pros tous pateras epangelias genomenēs hypo tou theou hestēka krinomenos

7. εἰς ἣν τὸ δωδεκάφυλον ἡμῶν ἐν ἐκτενείᾳ νύκτα καὶ ἡμέραν λατρεῦον ἐλπίζει καταντῆσαι• περὶ ἧς ἐλπίδος ἐγκαλοῦμαι, βασιλεῦ Ἀγρίππα, ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων.

eis hēn to dōdekafylon hēmōn en ekteneia nykta kai hēmeran latreuon elpizei katantēsai peri hēs elpidos egkaloumai basileu agrippa hypo tōn ioudaiōn

8. τί ἄπιστον κρίνεται παρ’ ὑμῖν, εἰ ὁ Θεὸς νεκροὺς ἐγείρει;

ti apiston krinetai par hymin ei ho theos nekrous egeirei

9. ἐγὼ μὲν οὖν ἔδοξα ἐμαυτῷ πρὸς τὸ ὄνομα Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου δεῖν πολλὰ ἐναντία πρᾶξαι•

egō men oun edoksa emautō pros to onoma iēsou tou nazōraiou dein polla enantia praksai

10. ὃ καὶ ἐποίησα ἐν Ἱεροσολύμοις, καὶ πολλοὺς τῶν ἁγίων ἐγὼ φυλακαῖς κατέκλεισα, τὴν παρὰ τῶν ἀρχιερέων ἐξουσίαν λαβών, ἀναιρουμένων τε αὐτῶν κατήνεγκα ψῆφον.

ho kai epoiēsa en ierosolymois kai pollous tōn hagiōn egō fylakais katekleisa tēn para tōn archiereōn eksousian labōn anairoumenōn te autōn katēnegka psēfon

11. καὶ κατὰ πάσας τὰς συναγωγὰς πολλάκις τιμωρῶν αὐτούς, ἠνάγκαζον βλασφημεῖν• περισσῶς τε ἐμμαινόμενος αὐτοῖς, ἐδίωκον ἕως καὶ εἰς τὰς ἔξω πόλεις.

kai kata pasas tas synagōgas pollakis timōrōn autous ēnagkazon blasfēmein perissōs te emmainomenos autois ediōkon heōs kai eis tas eksō poleis

12. ἐν οἷς καὶ πορευόμενος εἰς τὴν Δαμασκὸν μετ’ ἐξουσίας καὶ ἐπιτροπῆς τῆς παρὰ τῶν ἀρχιερέων,

en hois kai poreuomenos eis tēn damaskon met eksousias kai epitropēs tēs para tōn archiereōn

13. ἡμέρας μέσης, κατὰ τὴν ὁδὸν εἶδον, βασιλεῦ, οὐρανόθεν ὑπὲρ τὴν λαμπρότητα τοῦ ἡλίου, περιλάμψαν με φῶς καὶ τοὺς σὺν ἐμοὶ πορευομένους.

hēmeras mesēs kata tēn hodon eidon basileu ouranothen hyper tēn lamprotēta tou hēliou perilampsan me fōs kai tous syn emoi poreuomenous

14. πάντων δὲ καταπεσόντων ἡμῶν εἰς τὴν γῆν, ἤκουσα φωνὴν λαλοῦσαν πρός με καὶ λέγουσαν τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ, Σαούλ, Σαούλ, τί με διώκεις; σκληρόν σοι πρὸς κέντρα λακτίζειν.

pantōn de katapesontōn hēmōn eis tēn gēn ēkousa fōnēn lalousan pros me kai legousan tē hebraidi dialektō saoul saoul ti me diōkeis sklēron soi pros kentra laktizein

15. ἐγὼ δὲ εἶπον, Τίς εἶ, Κύριε. ὁ δὲ εἶπεν, Ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὃν σὺ διώκεις.

egō de eipon tis ei kyrie ho de eipen egō eimi iēsous hon sy diōkeis

16. ἀλλὰ ἀνάστηθι, καὶ στῆθι ἐπὶ τοὺς πόδας σου• εἰς τοῦτο γὰρ ὤφθην σοι, προχειρίσασθαί σε ὑπηρέτην καὶ μάρτυρα ὧν τε εἶδες, ὧν τε ὀφθήσομαί σοι,

alla anastēthi kai stēthi epi tous podas sou eis touto gar ōfthēn soi procheirisasthai se hypēretēn kai martyra hōn te eides hōn te ofthēsomai soi

17. ἐξαιρούμενός σε ἐκ τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἐθνῶν, εἰς οὓς νῦν σε ἀποστέλλω,

eksairoumenos se ek tou laou kai tōn ethnōn eis hous nyn se apostellō

18. ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, καὶ ἐπιστρέψαι ἀπὸ σκότους εἰς φῶς, καὶ τῆς ἐξουσίας τοῦ Σατανᾶ ἐπὶ τὸν Θεόν, τοῦ λαβεῖν αὐτοὺς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, καὶ κλῆρον ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πίστει τῇ εἰς ἐμέ.

anoiksai ofthalmous autōn kai epistrepsai apo skotous eis fōs kai tēs eksousias tou satana epi ton theon tou labein autous afesin hamartiōn kai klēron en tois hēgiasmenois pistei tē eiseme

19. ὅθεν, βασιλεῦ Ἀγρίππα, οὐκ ἐγενόμην ἀπειθὴς τῇ οὐρανίῳ ὀπτασίᾳ•

hothen basileu agrippa ouk egenomēn apeithēs tē ouraniō optasia

20. ἀλλὰ τοῖς ἐν Δαμασκῷ πρῶτον καὶ Ἱεροσολύμοις, εἰς πᾶσάν τε τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας, καὶ τοῖς ἔθνεσιν, ἀπήγγελλον μετανοεῖν, καὶ ἐπιστρέφειν ἐπὶ τὸν Θεόν, ἄξια τῆς μετανοίας ἔργα πράσσοντας.

alla tois en damaskō prōton kai ierosolymois eis pasan te tēn chōran tēs ioudaias kai tois ethnesin apēngellon metanoein kai epistrefein epi ton theon aksia tēs metanoias erga prassontas

21. ἕνεκα τούτων με οἵ Ἰουδαῖοι συλλαβόμενοι ἐν τῷ ἱερῷ, ἐπειρῶντο διαχειρίσασθαι.

heneka toutōn me hoi ioudaioi syllabomenoi en tō hierō epeirōnto diacheirisasthai

22. ἐπικουρίας οὖν τυχὼν τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ, ἄχρι τῆς ἡμέρας ταύτης ἕστηκα μαρτυρούμενος μικρῷ τε καὶ μεγάλῳ, οὐδὲν ἐκτὸς λέγων ὧν τε οἱ προφῆται ἐλάλησαν μελλόντων γίνεσθαι καὶ Μωσῆς,

epikourias oun tychōn tēs para tou theou achri tēs hēmeras tautēs hestēka martyroumenos mikrō te kai megalō ouden ektos legōn hōn te hoi profētai elalēsan mellontōn ginesthai kai mōsēs

23. εἰ παθητὸς ὁ Χριστός, εἰ πρῶτος ἐξ ἀναστάσεως νεκρῶν φῶς μέλλει καταγγέλλειν τῷ λαῷ καὶ τοῖς ἔθνεσι.

ei pathētos ho christos ei prōtos eks anastaseōs nekrōn fōs mellei katangellein tō laō kai tois ethnesin

24. Ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἀπολογουμένου, ὁ Φῆστος μεγάλῃ τῇ φωνῇ ἔφη, Μαίνῃ, Παῦλε• τὰ πολλά σε γράμματα εἰς μανίαν περιτρέπει.

tauta de autou apologoumenou ho fēstos megalē tē fōnē efē mainē paule ta polla se grammata eis manian peritrepei

25. ὁ δέ, Οὐ μαίνομαι, φησί, κράτιστε Φῆστε, ἀλλ’ ἀληθείας καὶ σωφροσύνης ῥήματα ἀποφθέγγομαι.

ho de ou mainomai fēsin kratiste fēste all alētheias kai sōfrosynēs rēmata apofthengomai

26. ἐπίσταται γὰρ περὶ τούτων ὁ βασιλεύς, πρὸς ὃν καὶ παρρησιαζόμενος λαλῶ• λανθάνειν γὰρ αὐτόν τι τούτων οὐ πείθομαι οὐδέν• οὐ γάρ ἐστιν ἐν γωνίᾳ πεπραγμένον τοῦτο.

epistatai gar peri toutōn ho basileus pros hon kai parrēsiazomenos lalō lanthanein gar auton ti toutōn ou peithomai ouden ou gar estin en gōnia pepragmenon touto

27. πιστεύεις, βασιλεῦ Ἀγρίππα, τοῖς προφήταις; οἶδα ὅτι πιστεύεις.

pisteueis basileu agrippa tois profētais oida hoti pisteueis

28. ὁ δὲ Ἀγρίππας πρὸς τὸν Παῦλον ἔφη, Ἐν ὀλίγῳ με πείθεις Χριστιανὸν γενέσθαι.

ho de agrippas pros ton paulon efē en oligō me peitheis christianon genesthai

29. ὁ δὲ Παῦλος εἶπεν, Εὐξαίμην ἂν τῷ Θεῷ, καὶ ἐν ὀλίγῳ καὶ ἐν πολλῷ οὐ μόνον σε, ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς ἀκούοντάς μου σήμερον, γενέσθαι τοιούτους ὁποῖος κἀγώ εἰμι, παρεκτὸς τῶν δεσμῶν τούτων.

ho de paulos eipen euksaimēn an tō theō kai en oligō kai en pollō ou monon se alla kai pantas tous akouontas mou sēmeron genesthai toioutous hopoios kagō eimi parektostōn desmōn toutōn

30. Καὶ ταῦτα εἰπόντος αὐτοῦ, ἀνέστη ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ ἡγεμών, ἥ τε Βερνίκη, καὶ οἱ συγκαθήμενοι αὐτοῖς•

kai tauta eipontos autou anestē ho basileus kai ho hēgemōn hē te bernikē kai hoi sygkathēmenoi autois

31. καὶ ἀναχωρήσαντες ἐλάλουν πρὸς ἀλλήλους, λέγοντες ὅτι Οὐδὲν θανάτου ἄξιον ἢ δεσμῶν πράσσει ὁ ἄνθρωπος οὗτος.

kai anachōrēsantes elaloun pros allēlous legontes hoti ouden thanatou aksion ē desmōn prassei ho anthrōpos houtos

32. Ἀγρίππας δὲ τῷ Φήστῳ ἔφη, Ἀπολελύσθαι ἐδύνατο ὁ ἄνθρωπος οὗτος, εἰ μὴ ἐπεκέκλητο Καίσαρα.

agrippas de tō fēstō efē apolelysthai edynato ho anthrōpos houtos ei mē epekeklēto kaisara

Κεφαλαιο 27

1. Ὡς δὲ ἐκρίθη τοῦ ἀποπλεῖν ἡμᾶς εἰς τὴν Ἰταλίαν, παρεδίδουν τόν τε Παῦλον καί τινας ἑτέρους δεσμώτας ἑκατοντάρχῃ, ὀνόματι Ἰουλίῳ, σπείρης Σεβαστῆς.

hōs de ekrithē tou apoplein hēmas eis tēn italian paredidoun ton te paulon kai tinas heterous desmōtas hekatontarchē onomati iouliō speirēs sebastēs

2. ἐπιβάντες δὲ πλοίῳ Ἀδραμυττηνῷ, μέλλοντες πλεῖν τοὺς κατὰ τὴν Ἀσίαν τόπους, ἀνήχθημεν, ὄντος σὺν ἡμῖν Ἀριστάρχου Μακεδόνος Θεσσαλονικέως.

epibantes de ploiō adramyttēnō mellontes plein tous kata tēn asian topous anēchthēmen ontos syn hēmin aristarchou makedonos thessalonikeōs

3. τῇ τε ἑτέρᾳ κατήχθημεν εἰς Σιδῶνα• φιλανθρώπως τε ὁ Ἰούλιος τῷ Παύλῳ χρησάμενος ἐπέτρεψε πρὸς τοὺς φίλους πορευθέντα ἐπιμελείας τυχεῖν.

tē te hetera katēchthēmen eis sidōna filanthrōpōs te ho ioulios tō paulō chrēsamenos epetrepsen pros tous filous poreuthenta epimeleias tychein

4. κἀκεῖθεν ἀναχθέντες ὑπεπλεύσαμεν τὴν Κύπρον, διὰ τὸ τοὺς ἀνέμους εἶναι ἐναντίους

kakeithen anachthentes hypepleusamen tēn kypron dia to tous anemous einai enantious

5. τό τε πέλαγος τὸ κατὰ τὴν Κιλικίαν καὶ Παμφυλίαν διαπλεύσαντες, κατήλθομεν εἰς Μύρα τῆς Λυκίας.

to te pelagos to kata tēn kilikian kai pamfylian diapleusantes katēlthomen eis myra tēs lykias

6. κἀκεῖ εὑρὼν ὁ ἑκατόνταρχος πλοῖον Ἀλεξανδρῖνον πλέον εἰς τὴν Ἰταλίαν, ἐνεβίβασεν ἡμᾶς εἰς αὐτό.

kakei heurōn ho hekatontarchos ploion aleksandrinon pleon eis tēn italian enebibasen hēmas eis auto

7. ἐν ἱκαναῖς δὲ ἡμέραις βραδυπλοοῦντες, καὶ μόλις γενόμενοι κατὰ τὴν Κνίδον, μὴ προσεῶντος ἡμᾶς τοῦ ἀνέμου, ὑπεπλεύσαμεν τὴν Κρήτην κατὰ Σαλμώνην•

en hikanais de hēmerais bradyploountes kai molis genomenoi kata tēn knidon mē proseōntos hēmas tou anemou hypepleusamen tēn krētēn kata salmōnēn

8. μόλις τε παραλεγόμενοι αὐτὴν ἤλθομεν εἰς τόπον τινὰ καλούμενον Καλοὺς Λιμένας, ᾧ ἐγγὺς ἦν πόλις Λασαία.

molis te paralegomenoi autēn ēlthomen eis topon tina kaloumenon kalous limenas hō engys ēn polis lasaia

9. Ἱκανοῦ δὲ χρόνου διαγενομένου, καὶ ὄντος ἤδη ἐπισφαλοῦς τοῦ πλοός, διὰ τὸ καὶ τὴν νηστείαν ἤδη παρεληλυθέναι, παρῄνει ὁ Παῦλος

hikanou de chronou diagenomenou kai ontos ēdē episfalous tou ploos dia to kai tēn nēsteian ēdē parelēlythenai parēnei ho paulos

10. λέγων αὐτοῖς, Ἄνδρες, θεωρῶ ὅτι μετὰ ὕβρεως καὶ πολλῆς ζημίας, οὐ μόνον τοῦ φόρτου καὶ τοῦ πλοίου ἀλλὰ καὶ τῶν ψυχῶν ἡμῶν, μέλλειν ἔσεσθαι τὸν πλοῦν.

legōn autois andres theōrō hoti meta hybreōs kai pollēs zēmias ou monon tou fortou kai tou ploiou alla kai tōn psychōn hēmōn mellein esesthai ton ploun

11. ὁ δὲ ἑκατόνταρχος τῷ κυβερνήτῃ καὶ τῷ ναυκλήρῳ ἐπείθετο μᾶλλον ἢ τοῖς ὑπὸ τοῦ Παύλου λεγομένοις.

ho de hekatontarchos tō kybernētē kai tō nauklērō epeitheto mallon ē tois hypo tou paulou legomenois

12. ἀνευθέτου δὲ τοῦ λιμένος ὑπάρχοντος πρὸς παραχειμασίαν, οἱ πλείους ἔθεντο βουλὴν ἀναχθῆναι κἀκεῖθεν, εἴπως δύναιντο καταντήσαντες εἰς Φοίνικα παραχειμάσαι, λιμένα τῆς Κρήτης βλέποντα κατὰ λίβα καὶ κατὰ χῶρον.

aneuthetou de tou limenos hyparchontos pros paracheimasian hoi pleious ethento boulēn anachthēnai kakeithen eipōs dynainto katantēsantes eis foinika paracheimasai limena tēs krētēs bleponta kata liba kai kata chōron

13. ὑποπνεύσαντος δὲ νότου, δόξαντες τῆς προθέσεως κεκρατηκέναι, ἄραντες ἆσσον παρελέγοντο τὴν Κρήτην.

hypopneusantos de notou doksantes tēs protheseōs kekratēkenai arantes asson parelegonto tēn krētēn

14. μετ’ οὐ πολὺ δὲ ἔβαλε κατ’ αὐτῆς ἄνεμος τυφωνικός, ὁ καλούμενος Εὐροκλύδων•

met ou poly de ebalen kat autēs anemos tyfōnikos ho kaloumenos euroklydōn

15. συναρπασθέντος δὲ τοῦ πλοίου, καὶ μὴ δυναμένου ἀντοφθαλμεῖν τῷ ἀνέμῳ, ἐπιδόντες ἐφερόμεθα.

synarpasthentos de tou ploiou kai mē dynamenou antofthalmein tō anemō epidontes eferometha

16. νησίον δέ τι ὑποδραμόντες καλούμενον Κλαύδην μόλις ἰσχύσαμεν περικρατεῖς γενέσθαι τῆς σκάφης•

nēsion de ti hypodramontes kaloumenon klaudēn molis ischysamen perikrateis genesthai tēs skafēs

17. ἣν ἄραντες, βοηθείαις ἐχρῶντο, ὑποζωννύντες τὸ πλοῖον• φοβούμενοί τε μὴ εἰς τὴν σύρτιν ἐκπέσωσι, χαλάσαντες τὸ σκεῦος, οὕτως ἐφέροντο.

hēn arantes boētheiais echrōnto hypozōnnyntes to ploion foboumenoi te mē eis tēn syrtin ekpesōsin chalasantes to skeuos houtōs eferonto

18. σφοδρῶς δὲ χειμαζομένων ἡμῶν, τῇ ἑξῆς ἐκβολὴν ἐποιοῦντο•

sfodrōs de cheimazomenōn hēmōn tē heksēs ekbolēn epoiounto

19. καὶ τῇ τρίτῃ αὐτόχειρες τὴν σκευὴν τοῦ πλοίου ἐρρίψαμεν.

kai tē tritē autocheires tēn skeuēn tou ploiou erripsamen

20. μήτε δὲ ἡλίου μήτε ἄστρων ἐπιφαινόντων ἐπὶ πλείονας ἡμέρας, χειμῶνός τε οὐκ ὀλίγου ἐπικειμένου, λοιπὸν περιῃρεῖτο πᾶσα ἐλπὶς τοῦ σῴζεσθαι ἡμᾶς.

mēte de hēliou mēte astrōn epifainontōn epi pleionas hēmeras cheimōnos te ouk oligou epikeimenou loipon periēreito pasa elpis tou sōzesthai hēmas

21. πολλῆς δὲ ἀσιτίας ὑπαρχούσης, τότε σταθεὶς ὁ Παῦλος ἐν μέσῳ αὐτῶν, εἶπεν, Ἔδει μέν, ὦ ἄνδρες, πειθαρχήσαντάς μοι μὴ ἀνάγεσθαι ἀπὸ τῆς Κρήτης, κερδῆσαί τε τὴν ὕβριν ταύτην καὶ τὴν ζημίαν.

pollēs de asitias hyparchousēs tote statheis ho paulos en mesō autōn eipen edei men ō andres peitharchēsantas moi mē anagesthai apo tēs krētēs kerdēsai te tēn hybrin tautēn kai tēnzēmian

22. καὶ τὰ νῦν παραινῶ ὑμᾶς εὐθυμεῖν• ἀποβολὴ γὰρ ψυχῆς οὐδεμία ἔσται ἐξ ὑμῶν, πλὴν τοῦ πλοίου.

kai ta nyn parainō hymas euthymein apobolē gar psychēs oudemia estai eks hymōn plēn tou ploiou

23. παρέστη γάρ μοι τῇ νυκτὶ ταύτῃ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ, οὗ εἰμι, ᾧ καὶ λατρεύω,

parestē gar moi tē nykti tautē angelos tou theou hou eimi hō kai latreuō

24. λέγων, Μὴ φοβοῦ Παῦλε• Καίσαρί σε δεῖ παραστῆναι• καὶ ἰδού, κεχάρισταί σοι ὁ Θεὸς πάντας τοὺς πλέοντας μετὰ σοῦ.

legōn mē fobou paule kaisari se dei parastēnai kai idou kecharistai soi ho theos pantas tous pleontas meta sou

25. διὸ εὐθυμεῖτε ἄνδρες• πιστεύω γὰρ τῷ Θεῷ ὅτι οὕτως ἔσται καθ’ ὃν τρόπον λελάληταί μοι.

dio euthymeite andres pisteuō gar tō theō hoti houtōs estai kath hon tropon lelalētai moi

26. εἰς νῆσον δέ τινα δεῖ ἡμᾶς ἐκπεσεῖν.

eis nēson de tina dei hēmas ekpesein

27. Ὡς δὲ τεσσαρεσκαιδεκάτη νὺξ ἐγένετο, διαφερομένων ἡμῶν ἐν τῷ Ἀδρίᾳ, κατὰ μέσον τῆς νυκτὸς, ὑπενόουν οἱ ναῦται προσάγειν τινὰ αὐτοῖς χώραν•

hōs de tessareskaidekatē nyks egeneto diaferomenōn hēmōn en tō adria kata meson tēs nyktos hypenooun hoi nautai prosagein tina autois chōran

28. καὶ βολίσαντες εὗρον ὀργυιὰς εἴκοσι• βραχὺ δὲ διαστήσαντες, καὶ πάλιν βολίσαντες, εὖρον ὀργυιὰς δεκαπέντε•

kai bolisantes heuron orgyias eikosi brachy de diastēsantes kai palin bolisantes heuron orgyias dekapente

29. φοβούμενοί τε μήπως εἰς τραχεῖς τόπους ἐκπέσωμεν, ἐκ πρύμνης ῥίψαντες ἀγκύρας τέσσαρας, ηὔχοντο ἡμέραν γενέσθαι.

foboumenoi te mēpōs eis tracheis topous ekpesōmen ek prymnēs ripsantes agkyras tessaras ēuchonto hēmeran genesthai

30. τῶν δὲ ναυτῶν ζητούντων φυγεῖν ἐκ τοῦ πλοίου, καὶ χαλασάντων τὴν σκάφην εἰς τὴν θάλασσαν, προφάσει ὡς ἐκ πρώρας μελλόντων ἀγκύρας ἐκτείνειν,

tōn de nautōn zētountōn fygein ek tou ploiou kai chalasantōn tēn skafēn eis tēn thalassan profasei hōs ek prōras mellontōn agkyras ekteinein

31. εἶπεν ὁ Παῦλος τῷ ἑκατοντάρχῃ καὶ τοῖς στρατιώταις, Ἐὰν μὴ οὗτοι μείνωσιν ἐν τῷ πλοίῳ, ὑμεῖς σωθῆναι οὐ δύνασθε.

eipen ho paulos tō hekatontarchē kai tois stratiōtais ean mē houtoi meinōsin en tō ploiō hymeis sōthēnai ou dynasthe

32. τότε οἱ στρατιῶται ἀπέκοψαν τὰ σχοινία τῆς σκάφης, καὶ εἴασαν αὐτὴν ἐκπεσεῖν.

tote hoi stratiōtai apekopsan ta schoinia tēs skafēs kai eiasan autēn ekpesein

33. ἄχρι δὲ οὗ ἔμελλεν ἡμέρα γίνεσθαι, παρεκάλει ὁ Παῦλος ἅπαντας μεταλαβεῖν τροφῆς, λέγων, Τεσσαρεσκαιδεκάτην σήμερον ἡμέραν προσδοκῶντες ἄσιτοι διατελεῖτε, μηδὲν προσλαβόμενοι.

achri de hou emellen hēmera ginesthai parekalei ho paulos hapantas metalabein trofēs legōn tessareskaidekatēn sēmeron hēmeran prosdokōntes asitoi diateleite mēden proslabomenoi

34. διὸ παρακαλῶ ὑμᾶς προσλαβεῖν τροφῆς• τοῦτο γὰρ πρὸς τῆς ὑμετέρας σωτηρίας ὑπάρχει• οὐδενὸς γὰρ ὑμῶν θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς πεσεῖται.

dio parakalō hymas proslabein trofēs touto gar pros tēs hymeteras sōtērias hyparchei oudenos gar hymōn thriks ek tēs kefalēs peseitai

35. εἴπων δὲ ταῦτα, καὶ λαβὼν ἄρτον, εὐχαρίστησε τῷ Θεῷ ἐνώπιον πάντων• καὶ κλάσας ἤρξατο ἐσθίειν.

eipōn de tauta kai labōn arton eucharistēsen tō theō enōpion pantōn kai klasas ērksato esthiein

36. εὔθυμοι δὲ γενόμενοι πάντες καὶ αὐτοὶ προσελάβοντο τροφῆς.

euthymoi de genomenoi pantes kai autoi proselabonto trofēs

37. ἤμεν δὲ ἐν τῷ πλοίῳ αἱ πᾶσαι ψυχαί, διακόσιαι ἑβδομηκονταέξ.

ēmen de en tō ploiō hai pasai psychai diakosiai ebdomēkontaeks

38. κορεσθέντες δὲ τροφῆς ἐκούφιζον τὸ πλοῖον, ἐκβαλλόμενοι τὸν σῖτον εἰς τὴν θάλασσαν.

koresthentes de trofēs ekoufizon to ploion ekballomenoi ton siton eis tēn thalassan

39. ὅτε δε ἡμέρα ἐγένετο, τὴν γῆν οὐκ ἐπεγίνωσκον• κόλπον δέ τινα κατενόουν ἔχοντα αἰγιαλόν, εἰς ὃν ἐβουλεύσαντο, εἰ δύναιντο, ἐξῶσαι τὸ πλοῖον.

hote de hēmera egeneto tēn gēn ouk epeginōskon kolpon de tina katenooun echonta aigialon eis hon ebouleusanto ei dynainto eksōsai to ploion

40. καὶ τὰς ἀγκύρας περιελόντες εἴων εἰς τὴν θάλασσαν, ἅμα ἀνέντες τὰς ζευκτηρίας τῶν πηδαλίων• καὶ ἐπάραντες τὸν ἀρτέμονα τῇ πνεούσῃ κατεῖχον εἰς τὸν αἰγιαλόν.

kai tas agkyras perielontes eiōn eis tēn thalassan hama anentes tas zeuktērias tōn pēdaliōn kai eparantes ton artemona tē pneousē kateichon eis ton aigialon

41. περιπεσόντες δὲ εἰς τόπον διθάλασσον ἐπώκειλαν τὴν ναῦν• καὶ ἡ μὲν πρώρα ἐρείσασα ἔμεινεν ἀσάλευτος, ἡ δὲ πρύμνα ἐλύετο ὑπὸ τῆς βίας τῶν κυμάτων.

peripesontes de eis topon dithalasson epōkeilan tēn naun kai hē men prōra ereisasa emeinen asaleutos hē de prymna elyeto hypo tēs bias tōn kymatōn

42. τῶν δὲ στρατιωτῶν βουλὴ ἐγένετο ἵνα τοὺς δεσμώτας ἀποκτείνωσι, μήτις ἐκκολυμβήσας διαφύγοι.

tōn de stratiōtōn boulē egeneto hina tous desmōtas apokteinōsin mē tis ekkolymbēsas diafygoi

43. ὁ δὲ ἑκατόνταρχος, βουλόμενος διασῶσαι τὸν Παῦλον, ἐκώλυσεν αὐτοὺς τοῦ βουλήματος, ἐκέλευσέ τε τοὺς δυναμένους κολυμβᾷν ἀπορρίψαντας πρώτους ἐπὶ τὴν γῆν ἐξιέναι•

ho de hekatontarchos boulomenos diasōsai ton paulon ekōlysen autous tou boulēmatos ekeleusen te tous dynamenous kolymban aporripsantas prōtous epi tēn gēn eksienai

44. καὶ τοὺς λοιπούς, οὓς μὲν ἐπὶ σανίσιν, οὓς δὲ ἐπί τινων τῶν ἀπὸ τοῦ πλοίου. καὶ οὕτως ἐγένετο πάντας διασωθῆναι ἐπὶ τὴν γῆν.

kai tous loipous hous men epi sanisin hous de epi tinōn tōn apo tou ploiou kai houtōs egeneto pantas diasōthēnai epi tēn gēn

Κεφαλαιο 28

1. Καὶ διασωθέντες, τότε ἐπέγνωσαν ὅτι Μελίτη ἡ νῆσος καλεῖται.

kai diasōthentes tote epegnōsan hoti melitē hē nēsos kaleitai

2. οἵ δὲ βάρβαροι παρεῖχον οὐ τὴν τυχοῦσαν φιλανθρωπίαν ἡμῖν• ἀνάψαντες γὰρ πυράν, προσελάβοντο πάντας ἡμᾶς, διὰ τὸν ὑετὸν τὸν ἐφεστῶτα, καὶ διὰ τὸ ψῦχος.

hoi de barbaroi pareichon ou tēn tychousan filanthrōpian hēmin anapsantes gar pyran proselabonto pantas hēmas dia ton hyeton ton efestōta kai dia to psychos

3. συστρέψαντος δὲ τοῦ Παύλου φρυγάνων πλῆθος, καὶ ἐπιθέντος ἐπὶ τὴν πυράν, ἔχιδνα ἐκ τῆς θέρμης ἐξελθοῦσα καθῆψε τῆς χειρὸς αὐτοῦ.

systrepsantos de tou paulou fryganōn plēthos kai epithentos epi tēn pyran echidna ek tēs thermēs ekselthousa kathēpsen tēs cheiros autou

4. ὡς δὲ εἶδον οἱ βάρβαροι κρεμάμενον τὸ θηρίον ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ, ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους, Πάντως φονεύς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος οὗτος, ὃν διασωθέντα ἐκ τῆς θαλάσσης ἡ Δίκη ζῇν οὐκ εἴασεν.

hōs de eidon hoi barbaroi kremamenon to thērion ek tēs cheiros autou elegon pros allēlous pantōs foneus estin ho anthrōpos houtos hon diasōthenta ek tēs thalassēs hē dikē zēn oukeiasen

5. ὁ μὲν οὖν, ἀποτινάξας τὸ θηρίον εἰς τὸ πῦρ, ἔπαθεν οὐδὲν κακόν.

ho men oun apotinaksas to thērion eis to pyr epathen ouden kakon

6. οἱ δὲ προσεδόκων αὐτὸν μέλλειν πίμπρασθαι ἢ καταπίπτειν ἄφνω νεκρόν• ἐπὶ πολὺ δὲ αὐτῶν προσδοκώντων, καὶ θεωρούντων μηδὲν ἄτοπον εἰς αὐτὸν γινόμενον, μεταβαλλόμενοι ἔλεγον θεὸν αὐτὸν εἶναι.

hoi de prosedokōn auton mellein pimprasthai ē katapiptein afnō nekron epi poly de autōn prosdokōntōn kai theōrountōn mēden atopon eis auton ginomenon metaballomenoi elegon theon auton einai

7. Ἐν δὲ τοῖς περὶ τὸν τόπον ἐκεῖνον ὑπῆρχε χωρία τῷ πρώτῳ τῆς νήσου, ὀνόματι Ποπλίῳ, ὃς ἀναδεξάμενος ἡμᾶς τρεῖς ἡμέρας φιλοφρόνως ἐξένισεν.

en de tois peri ton topon ekeinon hypērchen chōria tō prōtō tēs nēsou onomati popliō hos anadeksamenos hēmas treis hēmeras filofronōs eksenisen

8. ἐγένετο δὲ τὸν πατέρα τοῦ Ποπλίου πυρετοῖς καὶ δυσεντερίᾳ συνεχόμενον κατακεῖσθαι• πρὸς ὃν ὁ Παῦλος εἰσελθών, καὶ προσευξάμενος, ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας αὐτῷ, ἰάσατο αὐτόν.

egeneto de ton patera tou popliou pyretois kai dysenteria synechomenon katakeisthai pros hon ho paulos eiselthōn kai proseuksamenos epitheis tas cheiras autō iasato auton

9. τούτου οὖν γενομένου, καὶ οἱ λοιποὶ οἱ ἔχοντες ἀσθενείας ἐν τῇ νήσῳ προσήρχοντο καὶ ἐθεραπεύοντο•

toutou oun genomenou kai hoi loipoi hoi echontes astheneias en tē nēsō prosērchonto kai etherapeuonto

10. οἳ καὶ πολλαῖς τιμαῖς ἐτίμησαν ἡμᾶς, καὶ ἀναγομένοις ἐπέθεντο τὰ πρὸς τὴν χρείαν.

hoi kai pollais timais etimēsan hēmas kai anagomenois epethento ta pros tēn chreian

11. Μετὰ δὲ τρεῖς μῆνας ἀνήχθημεν ἐν πλοίῳ παρακεχειμακότι ἐν τῇ νήσῳ, Ἀλεξανδρίνῳ, παρασήμῳ Διοσκούροις.

meta de treis mēnas anēchthēmen en ploiō parakecheimakoti en tē nēsō aleksandrinō parasēmō dioskourois

12. καὶ καταχθέντες εἰς Συρακούσας ἐπεμείναμεν ἡμέρας τρεῖς•

kai katachthentes eis syrakousas epemeinamen hēmeras treis

13. ὅθεν περιελθόντες κατηντήσαμεν εἰς Ῥήγιον, καὶ μετὰ μίαν ἡμέραν ἐπιγενομένου νότου, δευτεραῖοι ἤλθομεν εἰς Ποτιόλους•

hothen perielthontes katēntēsamen eis rēgion kai meta mian hēmeran epigenomenou notou deuteraioi ēlthomen eis potiolous

14. οὗ εὑρόντες ἀδελφούς, παρεκλήθημεν ἐπ’ αὐτοῖς ἐπιμεῖναι ἡμέρας ἑπτά• καὶ οὕτως εἰς τὴν Ῥώμην ἤλθομεν.

hou heurontes adelfous pareklēthēmen ep autois epimeinai hēmeras hepta kai houtōs eis tēn rōmēn ēlthomen

15. κἀκεῖθεν οἱ ἀδελφοὶ ἀκούσαντες τὰ περὶ ἡμῶν, ἐξῆλθον εἰς ἀπάντησιν ἡμῖν ἄχρις Ἀππίου Φόρου καὶ Τριῶν Ταβερνῶν• οὓς ἰδὼν ὁ Παῦλος, εὐχαριστήσας τῷ Θεῷ, ἔλαβε θάρσος.

kakeithen hoi adelfoi akousantes ta peri hēmōn eksēlthon eis apantēsin hēmin achris appiou forou kai triōn tabernōn hous idōn ho paulos eucharistēsas tō theō elaben tharsos

16. Ὅτε δὲ ἤλθομεν εἰς Ῥώμην, ὁ ἑκατόνταρχος παρέδωκε τοὺς δεσμίους τῷ στρατοπεδάρχῃ• τῷ δὲ Παύλῳ ἐπετράπη μένειν καθ’ ἑαυτόν, σὺν τῷ φυλάσσοντι αὐτὸν στρατιώτῃ.

hote de ēlthomen eis rōmēn ho hekatontarchos paredōken tous desmious tō stratopedarchē tō de paulō epetrapē menein kath heauton syn tō fylassonti auton stratiōtē

17. Ἐγένετο δὲ μετὰ ἡμέρας τρεῖς συγκαλέσασθαι τὸν Παῦλον τοὺς ὄντας τῶν Ἰουδαίων πρώτους• συνελθόντων δὲ αὐτῶν, ἔλεγε πρὸς αὐτούς, ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγώ οὐδὲν ἐναντίον ποιήσας τῷ λαῷ ἢ τοῖς ἔθεσι τοῖς πατρῴοις, δέσμιος ἐξ Ἱεροσολύμων παρεδόθην εἰς τὰς χεῖρας τῶν Ῥωμαίων•

egeneto de meta hēmeras treis sygkalesasthai ton paulon tous ontas tōn ioudaiōn prōtous synelthontōn de autōn elegen pros autous andres adelfoi egō ouden enantion poiēsas tō laō ē tois ethesintois patrōois desmios eks ierosolymōn paredothēn eis tasχειραςcheiras tōn rōmaiōn

18. οἵτινες ἀνακρίναντές με ἐβούλοντο ἀπολῦσαι, διὰ τὸ μηδεμίαν αἰτίαν θανάτου ὑπάρχειν ἐν ἐμοί.

hoitines anakrinantes me eboulonto apolysai dia to mēdemian aitian thanatou hyparchein en emoi

19. ἀντιλεγόντων δὲ τῶν Ἰουδαίων, ἠναγκάσθην ἐπικαλέσασθαι Καίσαρα, οὐχ ὡς τοῦ ἔθνους μου ἔχων τι κατηγορῆσαι.

antilegontōn de tōn ioudaiōn ēnagkasthēn epikalesasthai kaisara ouch hōs tou ethnous mou echōn ti katēgorēsai

20. διὰ ταύτην οὖν τὴν αἰτίαν παρεκάλεσα ὑμᾶς ἰδεῖν καὶ προσλαλῆσαι• ἕνεκεν γὰρ τῆς ἐλπίδος τοῦ Ἰσραὴλ τὴν ἅλυσιν ταύτην περίκειμαι.

dia tautēn oun tēn aitian parekalesa hymas idein kai proslalēsai heneken gar tēs elpidos tou israēl tēn halysin tautēn perikeimai

21. οἱ δὲ πρὸς αὐτὸν εἶπον, Ἡμεῖς οὔτε γράμματα περὶ σοῦ ἐδεξάμεθα ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας, οὔτε παραγενόμενός τις τῶν ἀδελφῶν ἀπήγγειλεν ἢ ἐλάλησέ τι περὶ σοῦ πονηρόν.

hoi de pros auton eipon hēmeis oute grammata peri sou edeksametha apo tēs ioudaias oute paragenomenos tis tōn adelfōn apēngeilen ē elalēsen ti peri sou ponēron

22. ἀξιοῦμεν δὲ παρὰ σοῦ ἀκοῦσαι ἃ φρονεῖς• περὶ μὲν γὰρ τῆς αἱρέσεως ταύτης γνωστόν ἐστιν ἡμῖν ὅτι πανταχοῦ ἀντιλέγεται.

aksioumen de para sou akousai ha froneis peri men gar tēs haireseōs tautēs gnōston estin hēmin hoti pantachou antilegetai

23. Ταξάμενοι δὲ αὐτῷ ἡμέραν, ἧκον πρὸς αὐτὸν εἰς τὴν ξενίαν πλείονες• οἷς ἐξετίθετο διαμαρτυρόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, πείθων τε αὐτοὺς τὰ περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ἀπό τε τοῦ νόμου Μωσέως καὶ τῶν προφητῶν, ἀπὸ πρωῒ ἕως ἑσπέρας.

taksamenoi de autō hēmeran ēkon pros auton eis tēn ksenian pleiones hois eksetitheto diamartyromenos tēn basileian tou theou peithōn te autous ta peri tou iēsou apo te tou nomou mōseōskai tōn profētōn apo prōi heōs hesperas

24. καὶ οἱ μὲν ἐπείθοντο τοῖς λεγομένοις, οἱ δὲ ἠπίστουν.

kai hoi men epeithonto tois legomenois hoi de ēpistoun

25. ἀσύμφωνοι δὲ ὄντες πρὸς ἀλλήλους ἀπελύοντο, εἰπόντος τοῦ Παύλου ῥῆμα ἓν, ὅτι Καλῶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐλάλησε διὰ Ἠσαΐου τοῦ προφήτου πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν,

asymfōnoi de ontes pros allēlous apelyonto eipontos tou paulou rēma hen hoti kalōs to pneuma to hagion elalēsen dia ēsaiou tou profētou pros tous pateras hēmōn

26. λέγον, Πορεύθητι πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον καὶ εἰπὲ, Ἀκοῇ ἀκούσετε, καὶ οὐ μὴ συνῆτε• καὶ βλέποντες βλέψετε, καὶ οὐ μὴ ἴδητε•

legon poreuthēti pros ton laon touton kai eipe akoē akousete kai ou mē synēte kai blepontes blepsete kai ou mē idēte

27. ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖς ὠσὶ βαρέως ἤκουσαν, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν• μήποτε ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς, καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσι, καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσι, καὶ ἐπιστρέψωσι, καὶ ἰάσωμαι αὐτούς.

epachynthē gar hē kardia tou laou toutou kai tois ōsin bareōs ēkousan kai tous ofthalmous autōn ekammysan mēpote idōsin tois ofthalmois kai tois ōsin akousōsin kai tē kardia synōsin kaiepistrepsōsin kai iasōmai autous

28. γνωστὸν οὖν ἔστω ὑμῖν, ὅτι τοῖς ἔθνεσιν ἀπεστάλη τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ, αὐτοὶ καὶ ἀκούσονται.

gnōston oun estō hymin hoti tois ethnesin apestalē to sōtērion tou theou autoi kai akousontai

29. καὶ ταῦτα αὐτοῦ εἰπόντος, ἀπῆλθον οἱ Ἰουδαῖοι, πολλὴν ἔχοντες ἐν ἑαυτοῖς συζήτησιν

kai tauta autou eipontos apēlthon hoi ioudaioi pollēn echontes en heautois syzētēsin

30. Ἔμεινε δὲ ὁ Παῦλος διετίαν ὅλην ἐν ἰδίῳ μισθώματι, καὶ ἀπεδέχετο πάντας τοὺς εἰσπορευομένους πρὸς αὐτόν,

emeinen de ho paulos dietian holēn en idiō misthōmati kai apedecheto pantas tous eisporeuomenous pros auton

31. κηρύσσων τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ διδάσκων τὰ περὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, μετὰ πάσης παρρησίας, ἀκωλύτως.

kēryssōn tēn basileian tou theou kai didaskōn ta peri tou kyriou iēsou christou meta pasēs parrēsias akōlytōs

ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Κεφαλαιο 1

1. Παῦλος, δοῦλος Ἰησοῦ Χριστοῦ, κλητὸς ἀπόστολος, ἀφωρισμένος εἰς εὐαγγέλιον Θεοῦ,

paulos doulos iēsou christou klētos apostolos afōrismenos eis euangelion theou

2. ὃ προεπηγγείλατο διὰ τῶν προφητῶν αὐτοῦ ἐν γραφαῖς ἁγίαις,

ho proepēngeilato dia tōn profētōn autou en grafais hagiais

3. περὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, τοῦ γενομένου ἐκ σπέρματος Δαβὶδ κατὰ σάρκα,

peri tou hyiou autou tou genomenou ek spermatos david kata sarka

4. τοῦ ὁρισθέντος υἱοῦ Θεοῦ ἐν δυνάμει, κατὰ πνεῦμα ἁγιωσύνης, ἐξ ἀναστάσεως νεκρῶν, Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν,

tou horisthentos hyiou theou en dynamei kata pneuma hagiōsynēs eks anastaseōs nekrōn iēsou christou tou kyriou hēmōn

5. δι’ οὗ ἐλάβομεν χάριν καὶ ἀποστολὴν εἰς ὑπακοὴν πίστεως ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν, ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ,

di hou elabomen charin kai apostolēn eis hypakoēn pisteōs en pasin tois ethnesin hyper tou onomatos autou

6. ἐν οἷς ἐστε καὶ ὑμεῖς, κλητοὶ Ἰησοῦ Χριστοῦ•

en hois este kai hymeis klētoi iēsou christou

7. πᾶσι τοῖς οὖσιν ἐν Ῥώμῃ ἀγαπητοῖς Θεοῦ, κλητοῖς ἁγίοις• χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

pasin tois ousin en rōmē agapētois theou klētois hagiois charis hymin kai eirēnē apo theou patros hēmōn kai kyriou iēsou christou

8. Πρῶτον μὲν εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ὑπὲρ πάντων ὑμῶν, ὅτι ἡ πίστις ὑμῶν καταγγέλλεται ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ.

prōton men eucharistō tō theō mou dia iēsou christou hyper pantōn hymōn hoti hē pistis hymōn katangelletai en holō tō kosmō

9. μάρτυς γάρ μού ἐστιν ὁ θεός, ᾧ λατρεύω ἐν τῷ πνεύματί μου ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ὡς ἀδιαλείπτως μνείαν ὑμῶν ποιοῦμαι, πάντοτε ἐπὶ τῶν προσευχῶν μου

martys gar mou estin ho theos hō latreuō en tō pneumati mou en tō euangeliō tou hyiou autou hōs adialeiptōs mneian hymōn poioumai

10. δεόμενος, εἴπως ἤδη ποτὲ εὐοδωθήσομαι ἐν τῷ θελήματι τοῦ Θεοῦ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς.

pantote epi tōn proseuchōn mou deomenos eipōs ēdē pote euodōthēsomai en tō thelēmati tou theou elthein pros hymas

11. ἐπιποθῶ γὰρ ἰδεῖν ὑμᾶς, ἵνα τι μεταδῶ χάρισμα ὑμῖν πνευματικόν, εἰς τὸ στηριχθῆναι ὑμᾶς,

epipothō gar idein hymas hina ti metadō charisma hymin pneumatikon eis to stērichthēnai hymas

12. τοῦτο δέ ἐστι, συμπαρακληθῆναι ἐν ὑμῖν διὰ τῆς ἐν ἀλλήλοις πίστεως ὑμῶν τε καὶ ἐμοῦ.

touto de estin symparaklēthēnai en hymin dia tēs en allēlois pisteōs hymōn te kai emou

13. οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, ὅτι πολλάκις προεθέμην ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς καὶ ἐκωλύθην ἄχρι τοῦ δεῦρο, ἵνα καρπόν τινα σχῶ καὶ ἐν ὑμῖν, καθὼς καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς ἔθνεσιν.

ou thelō de hymas agnoein adelfoi hoti pollakis proethemēn elthein pros hymas kai ekōlythēn achri tou deuro hina karpon tina schō kai en hymin kathōs kai en tois loipois ethnesin

14. Ἕλλησί τε καὶ βαρβάροις, σοφοῖς τε καὶ ἀνοήτοις ὀφειλέτης εἰμί•

hellēsin te kai barbarois sofois te kai anoētois ofeiletēs eimi

15. οὕτω τὸ κατ’ ἐμὲ πρόθυμον καὶ ὑμῖν τοῖς ἐν Ῥώμῃ εὐαγγελίσασθαι.

houtōs to kat eme prothymon kai hymin tois en rōmē euangelisasthai

16. οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ• δύναμις γὰρ Θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι.

ou gar epaischynomai to euangelion tou christou dynamis gar theou estin eis sōtērian panti tō pisteuonti ioudaiō te prōton kai hellēni

17. δικαιοσύνη γὰρ Θεοῦ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται ἐκ πίστεως εἰς πίστιν, καθὼς γέγραπται, Ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται.

dikaiosynē gar theou en autō apokalyptetai ek pisteōs eis pistin kathōs gegraptai ho de dikaios ek pisteōs zēsetai

18. Ἀποκαλύπτεται γὰρ ὀργὴ Θεοῦ ἀπ’ οὐρανοῦ ἐπὶ πᾶσαν ἀσέβειαν καὶ ἀδικίαν ἀνθρώπων τῶν τὴν ἀλήθειαν ἐν ἀδικίᾳ κατεχόντων•

apokalyptetai gar orgē theou ap ouranou epi pasan asebeian kai adikian anthrōpōn tōn tēn alētheian en adikia katechontōn

19. διότι τὸ γνωστὸν τοῦ Θεοῦ φανερόν ἐστιν ἐν αὐτοῖς• ὁ γὰρ Θεὸς αὐτοῖς ἐφανέρωσε.

dioti to gnōston tou theou faneron estin en autois ho gar theos autois efanerōsen

20. τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθορᾶται, ἥ τε ἀΐδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης, εἰς τὸ εἶναι αὐτοὺς ἀναπολογήτους•

ta gar aorata autou apo ktiseōs kosmou tois poiēmasin nooumena kathoratai hē te aidios autou dynamis kai theiotēs eis to einai autous anapologētous

21. διότι γνόντες τὸν Θεόν, οὐχ ὡς Θεὸν ἐδόξασαν ἢ εὐχαρίστησαν, ἀλλ’ ἐματαιώθησαν ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν, καὶ ἐσκοτίσθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία.

dioti gnontes ton theon ouch hōs theon edoksasan ē eucharistēsan all emataiōthēsan en tois dialogismois autōn kai eskotisthē hē asynetos autōn kardia

22. φάσκοντες εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν,

faskontes einai sofoi emōranthēsan

23. καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν.

kai ēllaksan tēn doksan tou afthartou theou en homoiōmati eikonos fthartou anthrōpou kai peteinōn kai tetrapodōn kai herpetōn

24. Διὸ καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῶν καρδιῶν αὐτῶν εἰς ἀκαθαρσίαν, τοῦ ἀτιμάζεσθαι τὰ σώματα αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς•

dio kai paredōken autous ho theos en tais epithymiais tōn kardiōn autōn eis akatharsian tou atimazesthai ta sōmata autōn en heautois

25. οἵτινες μετήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει, καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα, ὅς ἐστιν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας. ἀμήν.

hoitines metēllaksan tēn alētheian tou theou en tō pseudei kai esebasthēsan kai elatreusan tē ktisei para ton ktisanta hos estin eulogētos eis tous aiōnas amēn

26. Διὰ τοῦτο παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς πάθη ἀτιμίας• αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν•

dia touto paredōken autous ho theos eis pathē atimias hai te gar thēleiai autōn metēllaksan tēn fysikēn chrēsin eis tēn para fysin

27. ὁμοίως τε καὶ οἱ ἄρσενες ἀφέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας, ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσι τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι, καὶ τὴν ἀντιμισθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες.

homoiōs te kai hoi arsenes afentes tēn fysikēn chrēsin tēs thēleias eksekauthēsan en tē oreksei autōn eis allēlous arsenes en arsesin tēn aschēmosynēn katergazomenoi kai tēn antimisthian hēn edei tēsplanēs autōn en heautois apolambanontes

28. Καὶ καθὼς οὐκ ἐδοκίμασαν τὸν Θεὸν ἔχειν ἐν ἐπιγνώσει, παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν, ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα,

kai kathōs ouk edokimasan ton theon echein en epignōsei paredōken autous ho theos eis adokimon noun poiein ta mē kathēkonta

29. πεπληρωμένους πάσῃ ἀδικίᾳ, πορνείᾳ, πονηρίᾳ, πλεονεξίᾳ κακίᾳ• μεστοὺς φθόνου, φόνου, ἔριδος, δόλου, κακοηθείας• ψιθυριστάς,

peplērōmenous pasē adikia porneia ponēria pleoneksia kakia mestous fthonou fonou eridos dolou kakoētheias psithyristas

30. καταλάλους, θεοστυγεῖς, ὑβριστάς, ὑπερηφάνους, ἀλαζόνας, ἐφευρετὰς κακῶν, γονεῦσιν ἀπειθεῖς,

katalalous theostygeis hybristas hyperēfanous alazonas efeuretas kakōn goneusin apeitheis

31. ἀσυνέτους, ἀσυνθέτους, ἀστόργους, ἀσπόνδους, ἀνελεήμονας•

asynetous asynthetous astorgous aspondous aneleēmonas

32. οἵτινες τὸ δικαίωμα τοῦ Θεοῦ ἐπιγνόντες, ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράσσοντες ἄξιοι θανάτου εἰσίν, οὐ μόνον αὐτὰ ποιοῦσιν, ἀλλὰ καὶ συνευδοκοῦσι τοῖς πράσσουσι.

hoitines to dikaiōma tou theou epignontes hoti hoi ta toiauta prassontes aksioi thanatou eisin ou monon auta poiousin alla kai syneudokousin tois prassousin

Κεφαλαιο 2

1. Διὸ ἀναπολόγητος εἶ, ὦ ἄνθρωπε πᾶς ὁ κρίνων• ἐν ᾧ γὰρ κρίνεις τὸν ἕτερον, σεαυτὸν κατακρίνεις, τὰ γὰρ αὐτὰ πράσσεις ὁ κρίνων.

dio anapologētos ei ō anthrōpe pas ho krinōn en hō gar krineis ton heteron seauton katakrineis ta gar auta prasseis ho krinōn

2. οἴδαμεν δὲ ὅτι τὸ κρίμα τοῦ Θεοῦ ἐστι κατὰ ἀλήθειαν ἐπὶ τοὺς τὰ τοιαῦτα πράσσοντας.

oidamen de hoti to krima tou theou estin kata alētheian epi tous ta toiauta prassontas

3. λογίζῃ δὲ τοῦτο, ὦ ἄνθρωπε ὁ κρίνων τοὺς τὰ τοιαῦτα πράσσοντας καὶ ποιῶν αὐτά, ὅτι σὺ ἐκφεύξῃ τὸ κρίμα τοῦ Θεοῦ;

logizē de touto ō anthrōpe ho krinōn tous ta toiauta prassontas kai poiōn auta hoti sy ekfeuksē to krima tou theou

4. ἢ τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος αὐτοῦ καὶ τῆς ἀνοχῆς καὶ τῆς μακροθυμίας καταφρονεῖς, ἀγνοῶν ὅτι τὸ χρηστὸν τοῦ Θεοῦ εἰς μετάνοιάν σε ἄγει;

ē tou ploutou tēs chrēstotētos autou kai tēs anochēs kai tēs makrothymias katafroneis agnoōn hoti to chrēston tou theou eis metanoian se agei

5. κατὰ δὲ τὴν σκληρότητά σου καὶ ἀμετανόητον καρδίαν θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργὴν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς καὶ ἀποκαλύψεως δικαιοκρισίας τοῦ Θεοῦ,

kata de tēn sklērotēta sou kai ametanoēton kardian thēsaurizeis seautō orgēn en hēmera orgēs kai apokalypseōs dikaiokrisias tou theou

6. ὃς ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ•

hos apodōsei hekastō kata ta erga autou

7. τοῖς μὲν καθ’ ὑπομονὴν ἔργου ἀγαθοῦ δόξαν καὶ τιμὴν καὶ ἀφθαρσίαν ζητοῦσι, ζωὴν αἰώνιον•

tois men kath hypomonēn ergou agathou doksan kai timēn kai aftharsian zētousin zōēn aiōnion

8. τοῖς δὲ ἐξ ἐριθείας, καὶ ἀπειθοῦσι μὲν τῇ ἀληθείᾳ πειθομένοις δὲ τῇ ἀδικίᾳ, θυμὸς καὶ ὀργή,

tois de eks eritheias kai apeithousin men tē alētheia peithomenois de tē adikia thymos kai orgē

9. θλῖψις καὶ στενοχωρία, ἐπὶ πᾶσαν ψυχὴν ἀνθρώπου τοῦ κατεργαζομένου τὸ κακόν, Ἰουδαίου τε πρῶτον καὶ Ἕλληνος•

thlipsis kai stenochōria epi pasan psychēn anthrōpou tou katergazomenou to kakon ioudaiou te prōton kai hellēnos

10. δόξα δὲ καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθόν, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι•

doksa de kai timē kai eirēnē panti tō ergazomenō to agathon ioudaiō te prōton kai hellēni

11. οὐ γάρ ἐστι προσωποληψία παρὰ τῷ Θεῷ.

ou gar estin prosōpolēpsia para tō theō

12. ὅσοι γὰρ ἀνόμως ἥμαρτον, ἀνόμως καὶ ἀπολοῦνται• καὶ ὅσοι ἐν νόμῳ ἥμαρτον, διὰ νόμου κριθήσονται•

hosoi gar anomōs hēmarton anomōs kai apolountai kai hosoi en nomō hēmarton dia nomou krithēsontai

13. οὐ γὰρ οἱ ἀκροαταὶ τοῦ νόμου δίκαιοι παρὰ τῷ Θεῷ, ἀλλ’ οἱ ποιηταὶ τοῦ νόμου δικαιωθήσονται.

ou gar hoi akroatai tou nomou dikaioi para tō theō all hoi poiētai tou nomou dikaiōthēsontai

14. ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῇ, οὗτοι, νόμον μὴ ἔχοντες, ἑαυτοῖς εἰσι νόμος•

hotan gar ethnē ta mē nomon echonta fysei ta tou nomou poiē houtoi nomon mē echontes heautois eisin nomos

15. οἵτινες ἐνδείκνυνται τὸ ἔργον τοῦ νόμου γραπτὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν, συμμαρτυρούσης αὐτῶν τῆς συνειδήσεως, καὶ μεταξὺ ἀλλήλων τῶν λογισμῶν κατηγορούντων ἢ καὶ ἀπολογουμένων,

hoitines endeiknyntai to ergon tou nomou grapton en tais kardiais autōn symmartyrousēs autōn tēs syneidēseōs kai metaksy allēlōn tōn logismōn katēgorountōn ē kai apologoumenōn

16. ἐν ἡμέρᾳ ὅτε κρινεῖ ὁ Θεὸς τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων, κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

en hēmera hote krinei ho theos ta krypta tōn anthrōpōn kata to euangelion mou dia iēsou christou

17. Ἴδε σὺ Ἰουδαῖος ἐπονομάζῃ, καὶ ἐπαναπαύῃ τῷ νόμῳ, καὶ καυχᾶσαι ἐν Θεῷ,

ide sy ioudaios eponomazē kai epanapauē tō nomō kai kauchasai en theō

18. καὶ γινώσκεις τὸ θέλημα, καὶ δοκιμάζεις τὰ διαφέροντα, κατηχούμενος ἐκ τοῦ νόμου,

kai ginōskeis to thelēma kai dokimazeis ta diaferonta katēchoumenos ek tou nomou

19. πέποιθάς τε σεαυτὸν ὁδηγὸν εἶναι τυφλῶν, φῶς τῶν ἐν σκότει,

pepoithas te seauton hodēgon einai tyflōn fōs tōn en skotei

20. παιδευτὴν ἀφρόνων, διδάσκαλον νηπίων, ἔχοντα τὴν μόρφωσιν τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀληθείας ἐν τῷ νόμῳ•

paideutēn afronōn didaskalon nēpiōn echonta tēn morfōsin tēs gnōseōs kai tēs alētheias en tō nomō

21. ὁ οὖν διδάσκων ἕτερον, σεαυτὸν οὐ διδάσκεις; ὁ κηρύσσων μὴ κλέπτειν, κλέπτεις;

ho oun didaskōn heteron seauton ou didaskeis ho kēryssōn mē kleptein klepteis

22. ὁ λέγων μὴ μοιχεύειν, μοιχεύεις; ὁ βδελυσσόμενος τὰ εἴδωλα, ἱεροσυλεῖς;

ho legōn mē moicheuein moicheueis ho bdelyssomenos ta eidōla hierosyleis

23. ὃς ἐν νόμῳ καυχᾶσαι, διὰ τῆς παραβάσεως τοῦ νόμου τὸν Θεὸν ἀτιμάζεις;

hos en nomō kauchasai dia tēs parabaseōs tou nomou ton theon atimazeis

24. τὸ γὰρ ὄνομα τοῦ Θεοῦ δι’ ὑμᾶς βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσι, καθὼς γέγραπται.

to gar onoma tou theou di hymas blasfēmeitai en tois ethnesin kathōs gegraptai

25. περιτομὴ μὲν γὰρ ὠφελεῖ, ἐὰν νόμον πράσσῃς• ἐὰν δὲ παραβάτης νόμου ᾖς, ἡ περιτομή σου ἀκροβυστία γέγονεν.

peritomē men gar ōfelei ean nomon prassēs ean de parabatēs nomou ēs hē peritomē sou akrobystia gegonen

26. ἐὰν οὖν ἡ ἀκροβυστία τὰ δικαιώματα τοῦ νόμου φυλάσσῃ, οὐχὶ ἡ ἀκροβυστία αὐτοῦ εἰς περιτομὴν λογισθήσεται;

ean oun hē akrobystia ta dikaiōmata tou nomou fylassē ouchi hē akrobystia autou eis peritomēn logisthēsetai

27. καὶ κρινεῖ ἡ ἐκ φύσεως ἀκροβυστία, τὸν νόμον τελοῦσα, σὲ τὸν διὰ γράμματος καὶ περιτομῆς παραβάτην νόμου;

kai krinei hē ek fyseōs akrobystia ton nomon telousa se ton dia grammatos kai peritomēs parabatēn nomou

28. οὐ γὰρ ὁ ἐν τῷ φανερῷ Ἰουδαῖός ἐστιν, οὐδὲ ἡ ἐν τῷ φανερῷ ἐν σαρκὶ περιτομή•

ou gar ho en tō fanerō ioudaios estin oude hē en tō fanerō en sarki peritomē

29. ἀλλ’ ὁ ἐν τῷ κρυπτῷ Ἰουδαῖος, καὶ περιτομὴ καρδίας ἐν πνεύματι, οὐ γράμματι• οὗ ὁ ἔπαινος οὐκ ἐξ ἀνθρώπων, ἀλλ’ ἐκ τοῦ Θεοῦ.

all ho en tō kryptō ioudaios kai peritomē kardias en pneumati ou grammati hou ho epainos ouk eks anthrōpōn all ek tou theou

Κεφαλαιο 3

1. Τί οὖν τὸ περισσὸν τοῦ Ἰουδαίου, ἢ τίς ἡ ὠφέλεια τῆς περιτομῆς;

ti oun to perisson tou ioudaiou ē tis hē ōfeleia tēs peritomēs

2. πολὺ κατὰ πάντα τρόπον• πρῶτον μὲν γὰρ ὅτι ἐπιστεύθησαν τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ.

poly kata panta tropon prōton men gar hoti episteuthēsan ta logia tou theou

3. τί γὰρ εἰ ἠπίστησάν τινες; μὴ ἡ ἀπιστία αὐτῶν τὴν πίστιν τοῦ Θεοῦ καταργήσει;

ti gar ei ēpistēsan tines mē hē apistia autōn tēn pistin tou theou katargēsei

4. μὴ γένοιτο• γινέσθω δὲ ὁ Θεὸς ἀληθής, πᾶς δὲ ἄνθρωπος ψεύστης, καθὼς γέγραπται, Ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε.

mē genoito ginesthō de ho theos alēthēs pas de anthrōpos pseustēs kathōs gegraptai hopōs an dikaiōthēs en tois logois sou kai nikēsēs en tō krinesthai se

5. εἰ δὲ ἡ ἀδικία ἡμῶν Θεοῦ δικαιοσύνην συνίστησι, τί ἐροῦμεν; μὴ ἄδικος ὁ Θεὸς ὁ ἐπιφέρων τὴν ὀργήν; κατὰ ἄνθρωπον λέγω

ei de hē adikia hēmōn theou dikaiosynēn synistēsin ti eroumen mē adikos ho theos ho epiferōn tēn orgēn kata anthrōpon legō

6. μὴ γένοιτο• ἐπεὶ πῶς κρινεῖ ὁ Θεὸς τὸν κόσμον;

mē genoito epei pōs krinei ho theos ton kosmon

7. εἰ γὰρ ἡ ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ἐμῷ ψεύσματι ἐπερίσσευσεν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ, τί ἔτι κἀγὼ ὡς ἁμαρτωλὸς κρίνομαι;

ei gar hē alētheia tou theou en tō emō pseusmati eperisseusen eis tēn doksan autou ti eti kagō hōs hamartōlos krinomai

8. καὶ μή καθὼς βλασφημούμεθα, καὶ καθώς φασί τινες ἡμᾶς λέγειν ὅτι, Ποιήσωμεν τὰ κακὰ ἵνα ἔλθῃ τὰ ἀγαθά; ὧν τὸ κρίμα ἔνδικόν ἐστι.

kai mē kathōs blasfēmoumetha kai kathōs fasin tines hēmas legein hoti poiēsōmen ta kaka hina elthē ta agatha hōn to krima endikon estin

9. Τί οὖν; προεχόμεθα; οὐ πάντως• προῃτιασάμεθα γὰρ Ἰουδαίους τε καὶ Ἕλληνας πάντας ὑφ’ ἁμαρτίαν εἶναι,

ti oun proechometha ou pantōs proētiasametha gar ioudaious te kai hellēnas pantas hyf hamartian einai

10. καθὼς γέγραπται ὅτι Οὐκ ἔστι δίκαιος οὐδὲ εἷς•

kathōs gegraptai hoti ouk estin dikaios oude heis

11. οὐκ ἔστιν ὁ συνίων, οὐκ ἔστιν ὁ ἐκζητῶν τὸν Θεόν•

ouk estin ho syniōn ouk estin ho ekzētōn ton theon

12. πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν• οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός•

pantes ekseklinan hama ēchreiōthēsan ouk estin poiōn chrēstotēta ouk estin heōs henos

13. τάφος ἀνεῳγμένος ὁ λάρυγξ αὐτῶν, ταῖς γλώσσαις αὐτῶν ἐδολιοῦσαν• ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν•

tafos aneōgmenos ho larygks autōn tais glōssais autōn edoliousan ios aspidōn hypo ta cheilē autōn

14. ὧν τὸ στόμα ἀρᾶς καὶ πικρίας γέμει•

hōn to stoma aras kai pikrias gemei

15. ὀξεῖς οἱ πόδες αὐτῶν ἐκχέαι αἷμα•

okseis hoi podes autōn ekcheai haima

16. σύντριμμα καὶ ταλαιπωρία ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν,

syntrimma kai talaipōria en tais hodois autōn

17. καὶ ὁδὸν εἰρήνης οὐκ ἔγνωσαν•

kai hodon eirēnēs ouk egnōsan

18. οὐκ ἔστι φόβος Θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.

ouk estin fobos theou apenanti tōn ofthalmōn autōn

19. Οἴδαμεν δὲ ὅτι ὅσα ὁ νόμος λέγει, τοῖς ἐν τῷ νόμῳ λαλεῖ, ἵνα πᾶν στόμα φραγῇ, καὶ ὑπόδικος γένηται πᾶς ὁ κόσμος τῷ Θεῷ•

oidamen de hoti hosa ho nomos legei tois en tō nomō lalei hina pan stoma fragē kai hypodikos genētai pas ho kosmos tō theō

20. διότι ἐξ ἔργων νόμου οὐ δικαιωθήσεται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον αὐτοῦ• διὰ γὰρ νόμου ἐπίγνωσις ἁμαρτίας.

dioti eks ergōn nomou ou dikaiōthēsetai pasa sarks enōpion autou dia gar nomou epignōsis hamartias

21. νυνὶ δὲ χωρὶς νόμου δικαιοσύνη Θεοῦ πεφανέρωται, μαρτυρουμένη ὑπὸ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν•

nyni de chōris nomou dikaiosynē theou pefanerōtai martyroumenē hypo tou nomou kai tōn profētōn

22. δικαιοσύνη δὲ Θεοῦ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς πάντας καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς πιστεύοντας• οὐ γάρ ἐστι διαστολή•

dikaiosynē de theou dia pisteōs iēsou christou eis pantas kai epi pantas tous pisteuontas ou gar estin diastolē

23. πάντες γὰρ ἥμαρτον καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ,

pantes gar hēmarton kai hysterountai tēs doksēs tou theou

24. δικαιούμενοι δωρεὰν τῇ αὐτοῦ χάριτι διὰ τῆς ἀπολυτρώσεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ•

dikaioumenoi dōrean tē autou chariti dia tēs apolytrōseōs tēs en christō iēsou

25. ὃν προέθετο ὁ Θεὸς ἱλαστήριον, διὰ τῆς πίστεως, ἐν τῷ αὐτοῦ αἵματι, εἰς ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ, διὰ τὴν πάρεσιν τῶν προγεγονότων ἁμαρτημάτων, ἐν τῇ ἀνοχῇ τοῦ Θεοῦ•

hon proetheto ho theos hilastērion dia tēs pisteōs en tō autou haimati eis endeiksin tēs dikaiosynēs autou dia tēn paresin tōn progegonotōn hamartēmatōn

26. πρὸς ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ ἐν τῷ νῦν καιρῷ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν δίκαιον καὶ δικαιοῦντα τὸν ἐκ πίστεως Ἰησοῦ.

en tē anochē tou theou pros endeiksin tēs dikaiosynēs autou en tō nyn kairō eis to einai auton dikaion kai dikaiounta ton ek pisteōs iēsou

27. ποῦ οὖν ἡ καύχησις; ἐξεκλείσθη. διὰ ποίου νόμου; τῶν ἔργων; οὐχί, ἀλλὰ διὰ νόμου πίστεως.

pou oun hē kauchēsis eksekleisthē dia poiou nomou tōn ergōn ouchi alla dia nomou pisteōs

28. λογιζόμεθα οὖν πίστει δικαιοῦσθαι ἄνθρωπον, χωρὶς ἔργων νόμου.

logizometha oun pistei dikaiousthai anthrōpon chōris ergōn nomou

29. ἢ Ἰουδαίων ὁ Θεὸς μόνον; οὐχὶ δὲ καὶ ἐθνῶν; ναὶ καὶ ἐθνῶν•

ē ioudaiōn ho theos monon ouchi de kai ethnōn nai kai ethnōn

30. ἐπείπερ εἷς ὁ Θεός, ὃς δικαιώσει περιτομὴν ἐκ πίστεως, καὶ ἀκροβυστίαν διὰ τῆς πίστεως.

epeiper heis ho theos hos dikaiōsei peritomēn ek pisteōs kai akrobystian dia tēs pisteōs

31. νόμον οὖν καταργοῦμεν διὰ τῆς πίστεως; μὴ γένοιτο• ἀλλὰ νόμον ἱστῶμεν

nomon oun katargoumen dia tēs pisteōs mē genoito alla nomon istōmen

Κεφαλαιο 4

1. Τί οὖν ἐροῦμεν Ἀβραὰμ τὸν πατέρα ἡμῶν εὑρηκέναι κατὰ σάρκα;

ti oun eroumen abraam ton patera hēmōn heurēkenai kata sarka

2. εἰ γὰρ Ἀβραὰμ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη, ἔχει καύχημα, ἀλλ’ οὐ πρὸς τὸν Θεόν.

ei gar abraam eks ergōn edikaiōthē echei kauchēma all ou pros ton theon

3. τί γὰρ ἡ γραφὴ λέγει; Ἐπίστευσε δὲ Ἀβραὰμ τῷ Θεῷ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην.

ti gar hē grafē legei episteusen de abraam tō theō kai elogisthē autō eis dikaiosynēn

4. τῷ δὲ ἐργαζομένῳ ὁ μισθὸς οὐ λογίζεται κατὰ χάριν, ἀλλὰ κατὰ τὸ ὀφείλημα.

tō de ergazomenō ho misthos ou logizetai kata charin alla kata to ofeilēma

5. τῷ δὲ μὴ ἐργαζομένῳ, πιστεύοντι δὲ ἐπὶ τὸν δικαιοῦντα τὸν ἀσεβῆ, λογίζεται ἡ πίστις αὐτοῦ εἰς δικαιοσύνην.

tō de mē ergazomenō pisteuonti de epi ton dikaiounta ton asebē logizetai hē pistis autou eis dikaiosynēn

6. καθάπερ καὶ Δαβὶδ λέγει τὸν μακαρισμὸν τοῦ ἀνθρώπου, ᾧ ὁ Θεὸς λογίζεται δικαιοσύνην χωρὶς ἔργων,

kathaper kai david legei ton makarismon tou anthrōpou hō ho theos logizetai dikaiosynēn chōris ergōn

7. Μακάριοι ὧν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι καὶ ὧν ἐπεκαλύφθησαν αἱ ἁμαρτίαι.

makarioi hōn afethēsan hai anomiai kai hōn epekalyfthēsan hai hamartiai

8. μακάριος ἀνὴρ ᾧ οὐ μὴ λογίσηται Κύριος ἁμαρτίαν.

makarios anēr hō ou mē logisētai kyrios hamartian

9. ὁ μακαρισμὸς οὖν οὗτος ἐπὶ τὴν περιτομήν, ἢ καὶ ἐπὶ τὴν ἀκροβυστίαν; λέγομεν γὰρ ὅτι Ἐλογίσθη τῷ Ἀβραὰμ ἡ πίστις εἰς δικαιοσύνην.

ho makarismos oun houtos epi tēn peritomēn ē kai epi tēn akrobystian legomen gar hoti elogisthē tō abraam hē pistis eis dikaiosynēn

10. πῶς οὖν ἐλογίσθη; ἐν περιτομῇ ὄντι, ἢ ἐν ἀκροβυστίᾳ; οὐκ ἐν περιτομῇ, ἀλλ’ ἐν ἀκροβυστίᾳ•

pōs oun elogisthē en peritomē onti ē en akrobystia ouk en peritomē all en akrobystia

11. καὶ σημεῖον ἔλαβε περιτομῆς, σφραγῖδα τῆς δικαιοσύνης τῆς πίστεως τῆς ἐν τῇ ἀκροβυστίᾳ• εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πατέρα πάντων τῶν πιστευόντων δι’ ἀκροβυστίας, εἰς τὸ λογισθῆναι καὶ αὐτοῖς τὴν δικαιοσύνην•

kai sēmeion elaben peritomēs sfragida tēs dikaiosynēs tēs pisteōs tēs en tē akrobystia eis to einai auton patera pantōn tōn pisteuontōn di akrobystias eis to logisthēnai kai autois tēn dikaiosynēn

12. καὶ πατέρα περιτομῆς τοῖς οὐκ ἐκ περιτομῆς μόνον, ἀλλὰ καὶ τοῖς στοιχοῦσι τοῖς ἴχνεσι τῆς ἐν τῇ ἀκροβυστίᾳ πίστεως τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἀβραάμ.

kai patera peritomēs tois ouk ek peritomēs monon alla kai tois stoichousin tois ichnesin tēs en tē akrobystia pisteōs tou patros hēmōn abraam

13. οὐ γὰρ διὰ νόμου ἡ ἐπαγγελία τῷ Ἀβραὰμ ἢ τῷ σπέρματι αὐτοῦ, τὸ κληρονόμον αὐτὸν εἶναι τοῦ κόσμου, ἀλλὰ διὰ δικαιοσύνης πίστεως.

ou gar dia nomou hē epangelia tō abraam ē tō spermati autou to klēronomon auton einai tou kosmou alla dia dikaiosynēs pisteōs

14. εἰ γὰρ οἱ ἐκ νόμου κληρονόμοι, κεκένωται ἡ πίστις, καὶ κατήργηται ἡ ἐπαγγελία•

ei gar hoi ek nomou klēronomoi kekenōtai hē pistis kai katērgētai hē epangelia

15. ὁ γὰρ νόμος ὀργὴν κατεργάζεται• οὗ γὰρ οὐκ ἔστι νόμος, οὐδὲ παράβασις.

ho gar nomos orgēn katergazetai hou gar ouk estin nomos oude parabasis

16. διὰ τοῦτο ἐκ πίστεως, ἵνα κατὰ χάριν, εἰς τὸ εἶναι βεβαίαν τὴν ἐπαγγελίαν παντὶ τῷ σπέρματι, οὐ τῷ ἐκ τοῦ νόμου μόνον ἀλλὰ καὶ τῷ ἐκ πίστεως Ἀβραάμ, ὅς ἐστι πατὴρ πάντων ἡμῶν

dia touto ek pisteōs hina kata charin eis to einai bebaian tēn epangelian panti tō spermati ou tō ek tou nomou monon alla kai tō ek pisteōs abraam hos estinpatēr pantōn hēmōn

17. καθὼς γέγραπται ὅτι Πατέρα πολλῶν ἐθνῶν τέθεικά σε κατέναντι οὗ ἐπίστευσε Θεοῦ, τοῦ ζωοποιοῦντος τοὺς νεκροὺς, καὶ καλοῦντος τὰ μὴ ὄντα ὡς ὄντα.

kathōs gegraptai hoti patera pollōn ethnōn tetheika se katenanti hou episteusen theou tou zōopoiountos tous nekrous kai kalountos ta mē onta hōs onta

18. ὃς παρ’ ἐλπίδα ἐπ’ ἐλπίδι ἐπίστευσεν, εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸν πατέρα πολλῶν ἐθνῶν, κατὰ τὸ εἰρημένον, Οὕτως ἔσται τὸ σπέρμα σου.

hos par elpida ep elpidi episteusen eis to genesthai auton patera pollōn ethnōn kata to eirēmenon houtōs estai to sperma sou

19. καὶ μὴ ἀσθενήσας τῇ πίστει, οὐ κατενόησε τὸ ἑαυτοῦ σῶμα ἤδη νενεκρωμένον ἑκατονταέτης που ὑπάρχων, καὶ τὴν νέκρωσιν τῆς μήτρας Σάρρας•

kai mē asthenēsas tē pistei hou katenoēsen to heautou sōma ēdē nenekrōmenon hekatontaetēs pou hyparchōn kai tēn nekrōsin tēs mētras sarras

20. εἰς δὲ τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Θεοῦ οὐ διεκρίθη τῇ ἀπιστίᾳ, ἀλλ’ ἐνεδυναμώθη τῇ πίστει, δοὺς δόξαν τῷ Θεῷ,

eis de tēn epangelian tou theou ou diekrithē tē apistia all enedynamōthē tē pistei dous doksan tō theō

21. καὶ πληροφορηθεὶς ὅτι ὃ ἐπήγγελται, δυνατός ἐστι καὶ ποιῆσαι.

kai plēroforētheis hoti ho epēngeltai dynatos estin kai poiēsai

22. διὸ καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην.

dio kai elogisthē autō eis dikaiosynēn

23. οὐκ ἐγράφη δὲ δι’ αὐτὸν μόνον, ὅτι ἐλογίσθη αὐτῷ•

ouk egrafē de di auton monon hoti elogisthē autō

24. ἀλλὰ καὶ δι’ ἡμᾶς, οἷς μέλλει λογίζεσθαι, τοῖς πιστεύουσιν ἐπὶ τὸν ἐγείραντα Ἰησοῦν τὸν Κύριον ἡμῶν ἐκ νεκρῶν,

alla kai di hēmas hois mellei logizesthai tois pisteuousin epi ton egeiranta iēsoun ton kyrion hēmōn ek nekrōn

25. ὃς παρεδόθη διὰ τὰ παραπτώματα ἡμῶν, καὶ ἠγέρθη διὰ τὴν δικαίωσιν ἡμῶν.

hos paredothē dia ta paraptōmata hēmōn kai ēgerthē dia tēn dikaiōsin hēmōn

Κεφαλαιο 5

1. Δικαιωθέντες οὖν ἐκ πίστεως, εἰρήνην ἔχομεν πρὸς τὸν Θεὸν διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

dikaiōthentes oun ek pisteōs eirēnēn echomen pros ton theon dia tou kyriou hēmōn iēsou christou

2. δι’ οὗ καὶ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν τῇ πίστει εἰς τὴν χάριν ταύτην ἐν ᾗ ἑστήκαμεν, καὶ καυχώμεθα ἐπ’ ἐλπίδι τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ.

di hou kai tēn prosagōgēn eschēkamen tē pistei eis tēn charin tautēn en hē hestēkamen kai kauchōmetha ep elpidi tēs doksēs tou theou

3. οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ καυχώμεθα ἐν ταῖς θλίψεσιν, εἰδότες ὅτι ἡ θλίψις ὑπομονὴν κατεργάζεται,

ou monon de alla kai kauchōmetha en tais thlipsesin eidotes hoti hē thlipsis hypomonēn katergazetai

4. ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν, ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα•

hē de hypomonē dokimēn hē de dokimē elpida

5. ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει, ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐκκέχυται ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν διὰ Πνεύματος Ἁγίου τοῦ δοθέντος ἡμῖν

hē de elpis ou kataischynei hoti hē agapē tou theou ekkechytai en tais kardiais hēmōn dia pneumatos hagiou tou dothentos hēmin

6. ἔτι γὰρ Χριστός, ὄντων ἡμῶν ἀσθενῶν, κατὰ καιρὸν ὑπὲρ ἀσεβῶν ἀπέθανε.

eti gar christos ontōn hēmōn asthenōn kata kairon hyper asebōn apethanen

7. μόλις γὰρ ὑπὲρ δικαίου τις ἀποθανεῖται• ὑπὲρ γὰρ τοῦ ἀγαθοῦ τάχα τις καὶ τολμᾷ ἀποθανεῖν.

molis gar hyper dikaiou tis apothaneitai hyper gar tou agathou tacha tis kai tolma apothanein

8. συνίστησι δὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀγάπην εἰς ἡμᾶς ὁ Θεός, ὅτι ἔτι ἁμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε.

synistēsin de tēn heautou agapēn eis hēmas ho theos hoti eti hamartōlōn ontōn hēmōn christos hyper hēmōn apethanen

9. πολλῷ οὖν μᾶλλον, δικαιωθέντες νῦν ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ, σωθησόμεθα δι’ αὐτοῦ ἀπὸ τῆς ὀργῆς.

pollō oun mallon dikaiōthentes nyn en tō haimati autou sōthēsometha di autou apo tēs orgēs

10. εἰ γὰρ ἐχθροὶ ὄντες κατηλλάγημεν τῷ Θεῷ διὰ τοῦ θανάτου τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, πολλῷ μᾶλλον καταλλαγέντες σωθησόμεθα ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ•

ei gar echthroi ontes katēllagēmen tō theō dia tou thanatou tou hyiou autou pollō mallon katallagentes sōthēsometha en tē zōē autou

11. οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ καυχώμενοι ἐν τῷ Θεῷ διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, δι’ οὗ νῦν τὴν καταλλαγὴν ἐλάβομεν.

ou monon de alla kai kauchōmenoi en tō theō dia tou kyriou hēmōn iēsou christou di hou nyn tēn katallagēn elabomen

12. Διὰ τοῦτο, ὥσπερ δι’ ἑνὸς ἀνθρώπου ἡ ἁμαρτία εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθε, καὶ διὰ τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος, καὶ οὕτως εἰς πάντας ἀνθρώπους ὁ θάνατος διῆλθεν, ἐφ’ ᾧ πάντες ἥμαρτον•

dia touto hōsper di henos anthrōpou hē hamartia eis ton kosmon eisēlthen kai dia tēs hamartias ho thanatos kai houtōs eis pantas anthrōpous ho thanatos diēlthen ef hō pantes hēmarton

13. ἄχρι γὰρ νόμου ἁμαρτία ἦν ἐν κόσμῳ• ἁμαρτία δὲ οὐκ ἐλλογεῖται, μὴ ὄντος νόμου

achri gar nomou hamartia ēn en kosmō hamartia de ouk ellogeitai mē ontos nomou

14. ἀλλ’ ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι Μωσέως καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἁμαρτήσαντας ἐπὶ τῷ ὁμοιώματι τῆς παραβάσεως Ἀδάμ, ὅς ἐστι τύπος τοῦ μέλλοντος.

all ebasileusen ho thanatos apo adam mechri mōseōs kai epi tous mē hamartēsantas epi tō homoiōmati tēs parabaseōs adam hos estin typos tou mellontos

15. ἀλλ’ οὐχ ὡς τὸ παράπτωμα, οὕτω καὶ τὸ χάρισμα. εἰ γὰρ τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι οἱ πολλοὶ ἀπέθανον, πολλῷ μᾶλλον ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ δωρεὰ ἐν χάριτι τῇ τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τοὺς πολλοὺς ἐπερίσσευσε.

all ouch hōs to paraptōma houtōs kai to charisma ei gar tō tou henos paraptōmati hoi polloi apethanon pollō mallon hē charis tou theou kai hē dōrea en chariti tētou henos anthrōpou iēsou christou eis tous pollousεπερισσευσενeperisseusen

16. καὶ οὐχ ὡς δι’ ἑνὸς ἁμαρτήσαντος τὸ δώρημα• τὸ μὲν γὰρ κρίμα ἐξ ἑνὸς εἰς κατάκριμα, τὸ δὲ χάρισμα ἐκ πολλῶν παραπτωμάτων εἰς δικαίωμα.

kai ouch hōs di henos hamartēsantos to dōrēma to men gar krima eks henos eis katakrima to de charisma ek pollōn paraptōmatōn eis dikaiōma

17. εἰ γὰρ τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι ὁ θάνατος ἐβασίλευσε διὰ τοῦ ἑνός, πολλῷ μᾶλλον οἱ τὴν περισσείαν τῆς χάριτος καὶ τῆς δωρεᾶς τῆς δικαιοσύνης λαμβάνοντες ἐν ζωῇ βασιλεύσουσι διὰ τοῦ ἑνὸς Ἰησοῦ Χριστοῦ.

ei gar tō tou henos paraptōmati ho thanatos ebasileusen dia tou henos pollō mallon hoi tēn perisseian tēs charitos kai tēs dōreas tēs dikaiosynēs lambanontes en zōē basileusousin dia touhenos iēsou christou

18. ἄρα οὖν ὡς δι’ ἑνὸς παραπτώματος εἰς πάντας ἀνθρώπους εἰς κατάκριμα, οὕτω καὶ δι’ ἑνὸς δικαιώματος εἰς πάντας ἀνθρώπους εἰς δικαίωσιν ζωῆς.

ara oun hōs di henos paraptōmatos eis pantas anthrōpous eis katakrima houtōs kai di henos dikaiōmatos eis pantas anthrōpous eis dikaiōsin zōēs

19. ὥσπερ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἱ πολλοί, οὕτω καὶ διὰ τῆς ὑπακοῆς τοῦ ἑνὸς δίκαιοι κατασταθήσονται οἱ πολλοί.

hōsper gar dia tēs parakoēs tou henos anthrōpou hamartōloi katestathēsan hoi polloi houtōs kai dia tēs hypakoēs tou henos dikaioi katastathēsontai hoi polloi

20. νόμος δὲ παρεισῆλθεν, ἵνα πλεονάσῃ τὸ παράπτωμα• οὗ δὲ ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις•

nomos de pareisēlthen hina pleonasē to paraptōma hou de epleonasen hē hamartia hypereperisseusen hē charis

21. ἵνα ὥσπερ ἐβασίλευσεν ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θανάτῳ, οὕτω καὶ ἡ χάρις βασιλεύσῃ διὰ δικαιοσύνης εἰς ζωὴν αἰώνιον, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν.

hina hōsper ebasileusen hē hamartia en tō thanatō houtōs kai hē charis basileusē dia dikaiosynēs eis zōēn aiōnion dia iēsou christou tou kyriou hēmōn

Κεφαλαιο 6

1. Τί οὖν ἐροῦμεν; ἐπιμενοῦμεν τῇ ἁμαρτίᾳ, ἵνα ἡ χάρις πλεονάσῃ;

ti oun eroumen epimenoumen tē hamartia hina hē charis pleonasē

2. μὴ γένοιτο. οἵτινες ἀπεθάνομεν τῇ ἁμαρτίᾳ, πῶς ἔτι ζήσομεν ἐν αὐτῇ;

mē genoito hoitines apethanomen tē hamartia pōs eti zēsomen en autē

3. ἢ ἀγνοεῖτε ὅτι ὅσοι ἐβαπτίσθημεν εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν, εἰς τὸν θάνατον αὐτοῦ ἐβαπτίσθημεν;

ē agnoeite hoti hosoi ebaptisthēmen eis christon iēsoun eis ton thanaton autou ebaptisthēmen

4. συνετάφημεν οὖν αὐτῷ διὰ τοῦ βαπτίσματος εἰς τὸν θάνατον• ἵνα ὥσπερ ἠγέρθη Χριστὸς ἐκ νεκρῶν διὰ τῆς δόξης τοῦ πατρός, οὕτω καὶ ἡμεῖς ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσωμεν.

synetafēmen oun autō dia tou baptismatos eis ton thanaton hina hōsper ēgerthē christos ek nekrōn dia tēs doksēs tou patros houtōs kai hēmeis en kainotēti zōēs peripatēsōmen

5. εἰ γὰρ σύμφυτοι γεγόναμεν τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀναστάσεως ἐσόμεθα•

ei gar symfytoi gegonamen tō homoiōmati tou thanatou autou alla kai tēs anastaseōs esometha

6. τοῦτο γινώσκοντες, ὅτι ὁ παλαιὸς ἡμῶν ἄνθρωπος συνεσταυρώθη, ἵνα καταργηθῇ τὸ σῶμα τῆς ἁμαρτίας, τοῦ μηκέτι δουλεύειν ἡμᾶς τῇ ἁμαρτίᾳ•

touto ginōskontes hoti ho palaios hēmōn anthrōpos synestaurōthē hina katargēthē to sōma tēs hamartias tou mēketi douleuein hēmas tē hamartia

7. ὁ γὰρ ἀποθανὼν δεδικαίωται ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας.

ho gar apothanōn dedikaiōtai apo tēs hamartias

8. εἰ δὲ ἀπεθάνομεν σὺν Χριστῷ, πιστεύομεν ὅτι καὶ συζήσομεν αὐτῷ•

ei de apethanomen syn christō pisteuomen hoti kai syzēsomen autō

9. εἰδότες ὅτι Χριστὸς ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν οὐκέτι ἀποθνῄσκει• θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει.

eidotes hoti christos egertheis ek nekrōn ouketi apothnēskei thanatos autou ouketi kyrieuei

10. ὃ γὰρ ἀπέθανε, τῇ ἁμαρτίᾳ ἀπέθανεν ἐφάπαξ• ὃ δὲ ζῇ, ζῇ τῷ Θεῷ.

ho gar apethanen tē hamartia apethanen efapaks ho de zē zē tō theō

11. οὕτω καὶ ὑμεῖς λογίζεσθε ἑαυτοὺς νεκροὺς μὲν εἶναι τῇ ἁμαρτίᾳ, ζῶντας δὲ τῷ Θεῷ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν.

houtōs kai hymeis logizesthe heautous nekrous men einai tē hamartia zōntas de tō theō en christō iēsou tō kyriō hēmōn

12. Μὴ οὖν βασιλευέτω ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θνητῷ ὑμῶν σώματι, εἰς τὸ ὑπακούειν αὐτῇ ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτοῦ•

mē oun basileuetō hē hamartia en tō thnētō hymōn sōmati eis to hypakouein autē en tais epithymiais autou

13. μηδὲ παριστάνετε τὰ μέλη ὑμῶν ὅπλα ἀδικίας τῇ ἁμαρτίᾳ• ἀλλὰ παραστήσατε ἑαυτοὺς τῷ Θεῷ ὡς ἐκ νεκρῶν ζῶντας, καὶ τὰ μέλη ὑμῶν ὅπλα δικαιοσύνης τῷ Θεῷ.

mēde paristanete ta melē hymōn hopla adikias tē hamartia alla parastēsate heautous tō theō hōs ek nekrōn zōntas kai ta melē hymōn hopla dikaiosynēs tō theō

14. ἁμαρτία γὰρ ὑμῶν οὐ κυριεύσει• οὐ γάρ ἐστε ὑπὸ νόμον, ἀλλ’ ὑπὸ χάριν.

hamartia gar hymōn ou kyrieusei ou gar este hypo nomon all hypo charin

15. Τί οὖν; ἁμαρτήσομεν, ὅτι οὐκ ἐσμὲν ὑπὸ νόμον, ἀλλ’ ὑπὸ χάριν; μὴ γένοιτο.

ti oun amartēsomen hoti ouk esmen hypo nomon all hypo charin mē genoito

16. οὐκ οἴδατε ὅτι ᾧ παριστάνετε ἑαυτοὺς δούλους εἰς ὑπακοήν, δοῦλοί ἐστε ᾧ ὑπακούετε, ἤτοι ἁμαρτίας εἰς θάνατον, ἢ ὑπακοῆς εἰς δικαιοσύνην;

ouk oidate hoti hō paristanete heautous doulous eis hypakoēn douloi este hō hypakouete ētoi hamartias eis thanaton ē hypakoēs eis dikaiosynēn

17. χάρις δὲ τῷ Θεῷ, ὅτι ἦτε δοῦλοι τῆς ἁμαρτίας, ὑπηκούσατε δὲ ἐκ καρδίας εἰς ὃν παρεδόθητε τύπον διδαχῆς•

charis de tō theō hoti ēte douloi tēs hamartias hypēkousate de ek kardias eis hon paredothēte typon didachēs

18. ἐλευθερωθέντες δὲ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας, ἐδουλώθητε τῇ δικαιοσύνῃ.

eleutherōthentes de apo tēs hamartias edoulōthēte tē dikaiosynē

19. ἀνθρώπινον λέγω διὰ τὴν ἀσθένειαν τῆς σαρκὸς ὑμῶν• ὥσπερ γὰρ παρεστήσατε τὰ μέλη ὑμῶν δοῦλα τῇ ἀκαθαρσίᾳ καὶ τῇ ἀνομίᾳ εἰς τὴν ἀνομίαν, οὕτω νῦν παραστήσατε τὰ μέλη ὑμῶν δοῦλα τῇ δικαιοσύνῃ εἰς ἁγιασμόν.

anthrōpinon legō dia tēn astheneian tēs sarkos hymōn hōsper gar parestēsate ta melē hymōn doula tē akatharsia kai tē anomia eis tēn anomian houtōs nyn parastēsate ta melē hymōn doulatē dikaiosynē eis hagiasmon

20. ὅτε γὰρ δοῦλοι ἦτε τῆς ἁμαρτίας, ἐλεύθεροι ἦτε τῇ δικαιοσύνῃ.

hote gar douloi ēte tēs hamartias eleutheroi ēte tē dikaiosynē

21. τίνα οὖν καρπὸν εἴχετε τότε ἐφ’ οἷς νῦν ἐπαισχύνεσθε; τὸ γὰρ τέλος ἐκείνων θάνατος.

tina oun karpon eichete tote ef hois nyn epaischynesthe to gar telos ekeinōn thanatos

22. νυνὶ δὲ ἐλευθερωθέντες ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας, δουλωθέντες δὲ τῷ Θεῷ, ἔχετε τὸν καρπὸν ὑμῶν εἰς ἁγιασμόν, τὸ δὲ τέλος ζωὴν αἰώνιον.

nyni de eleutherōthentes apo tēs hamartias doulōthentes de tō theō echete ton karpon hymōn eis hagiasmon to de telos zōēn aiōnion

23. τὰ γὰρ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος, τὸ δὲ χάρισμα τοῦ Θεοῦ ζωὴ αἰώνιος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν.

ta gar opsōnia tēs hamartias thanatos to de charisma tou theou zōē aiōnios en christō iēsou tō kyriō hēmōn

Κεφαλαιο 7

1. Ἢ ἀγνοεῖτε, ἀδελφοί γινώσκουσι γὰρ νόμον λαλῶ, ὅτι ὁ νόμος κυριεύει τοῦ ἀνθρώπου ἐφ’ ὅσον χρόνον ζῇ;

ē agnoeite adelfoi ginōskousin gar nomon lalō hoti ho nomos kyrieuei tou anthrōpou ef hoson chronon zē

2. ἡ γὰρ ὕπανδρος γυνὴ τῷ ζῶντι ἀνδρὶ δέδεται νόμῳ• ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ ὁ ἀνήρ, κατήργηται ἀπὸ τοῦ νόμου τοῦ ἀνδρός.

hē gar hypandros gynē tō zōnti andri dedetai nomō ean de apothanē ho anēr katērgētai apo tou nomou tou andros

3. ἄρα οὖν ζῶντος τοῦ ἀνδρὸς μοιχαλὶς χρηματίσει, ἐὰν γένηται ἀνδρὶ ἑτέρῳ• ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ ὁ ἀνήρ, ἐλευθέρα ἐστὶν ἀπὸ τοῦ νόμου, τοῦ μὴ εἶναι αὐτὴν μοιχαλίδα, γενομένην ἀνδρὶ ἑτέρῳ.

ara oun zōntos tou andros moichalis chrēmatisei ean genētai andri heterō ean de apothanē ho anēr eleuthera estin apo tou nomou tou mē einai autēn moichalida genomenēn andri heterō

4. ὥστε, ἀδελφοί μου, καὶ ὑμεῖς ἐθανατώθητε τῷ νόμῳ διὰ τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, εἰς τὸ γενέσθαι ὑμᾶς ἑτέρῳ, τῷ ἐκ νεκρῶν ἐγερθέντι, ἵνα καρποφορήσωμεν τῷ Θεῷ.

hōste adelfoi mou kai hymeis ethanatōthēte tō nomō dia tou sōmatos tou christou eis to genesthai hymas heterō tō ek nekrōn egerthenti hina karpoforēsōmen tō theō

5. ὅτε γὰρ ἦμεν ἐν τῇ σαρκί, τὰ παθήματα τῶν ἁμαρτιῶν τὰ διὰ τοῦ νόμου ἐνηργεῖτο ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν εἰς τὸ καρποφορῆσαι τῷ θανάτῳ

hote gar ēmen en tē sarki ta pathēmata tōn hamartiōn ta dia tou nomou enērgeito en tois melesin hēmōn eis to karpoforēsai tō thanatō

6. νυνὶ δὲ κατηργήθημεν ἀπὸ τοῦ νόμου, ἀποθανόντος ἐν ᾧ κατειχόμεθα, ὥστε δουλεύειν ἡμᾶς ἐν καινότητι πνεύματος, καὶ οὐ παλαιότητι γράμματος.

nyni de katērgēthēmen apo tou nomou apothanontos en hō kateichometha hōste douleuein hēmas en kainotēti pneumatos kai ou palaiotēti grammatos

7. Τί οὖν ἐροῦμεν; ὁ νόμος ἁμαρτία; μὴ γένοιτο• ἀλλὰ τὴν ἁμαρτίαν οὐκ ἔγνων, εἰ μὴ διὰ νόμου• τήν τε γὰρ ἐπιθυμίαν οὐκ ᾔδειν, εἰ μὴ ὁ νόμος ἔλεγεν, Οὐκ ἐπιθυμήσεις•

ti oun eroumen ho nomos hamartia mē genoito alla tēn hamartian ouk egnōn ei mē dia nomou tēn te gar epithymian ouk ēdein ei mē ho nomos elegen ouk epithymēseis

8. ἀφορμὴν δὲ λαβοῦσα ἡ ἁμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς κατειργάσατο ἐν ἐμοὶ πᾶσαν ἐπιθυμίαν• χωρὶς γὰρ νόμου ἁμαρτία νεκρά.

aformēn de labousa hē hamartia dia tēs entolēs kateirgasato en emoi pasan epithymian chōris gar nomou hamartia nekra

9. ἐγὼ δὲ ἔζων χωρὶς νόμου ποτέ• ἐλθούσης δὲ τῆς ἐντολῆς, ἡ ἁμαρτία ἀνέζησεν, ἐγὼ δὲ ἀπέθανον•

egō de ezōn chōris nomou pote elthousēs de tēs entolēs hē hamartia anezēsen egō de apethanon

10. καὶ εὑρέθη μοι ἡ ἐντολὴ ἡ εἰς ζωήν, αὕτη εἰς θάνατον•

kai heurethē moi hē entolē hē eis zōēn hautē eis thanaton

11. ἡ γὰρ ἁμαρτία ἀφορμὴν λαβοῦσα διὰ τῆς ἐντολῆς ἐξηπάτησέ με, καὶ δι’ αὐτῆς ἀπέκτεινεν.

hē gar hamartia aformēn labousa dia tēs entolēs eksēpatēsen me kai di autēs apekteinen

12. ὥστε ὁ μὲν νόμος ἅγιος, καὶ ἡ ἐντολὴ ἁγία καὶ δικαία καὶ ἀγαθή.

hōste ho men nomos hagios kai hē entolē hagia kai dikaia kai agathē

13. τὸ οὖν ἀγαθὸν ἐμοὶ γέγονε θάνατος; μὴ γένοιτο. ἀλλὰ ἡ ἁμαρτία, ἵνα φανῇ ἁμαρτία, διὰ τοῦ ἀγαθοῦ μοι κατεργαζομένη θάνατον, ἵνα γένηται καθ’ ὑπερβολὴν ἁμαρτωλὸς ἡ ἁμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς.

to oun agathon emoi gegonen thanatos mē genoito alla hē hamartia hina fanē hamartia dia tou agathou moi katergazomenē thanaton hina genētai kath hyperbolēn hamartōlos hē hamartia dia tēs entolēs

14. οἴδαμεν γὰρ ὅτι ὁ νόμος πνευματικός ἐστιν• ἐγὼ δὲ σαρκικός εἰμι, πεπραμένος ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν.

oidamen gar hoti ho nomos pneumatikos estin egō de sarkikos eimi pepramenos hypo tēn hamartian

15. ὃ γὰρ κατεργάζομαι, οὐ γινώσκω• οὐ γὰρ ὃ θέλω, τοῦτο πράσσω• ἀλλ’ ὃ μισῶ, τοῦτο ποιῶ.

ho gar katergazomai ou ginōskō ou gar ho thelō touto prassō all ho misō touto poiō

16. εἰ δὲ ὃ οὐ θέλω, τοῦτο ποιῶ, σύμφημι τῷ νόμῳ ὅτι καλός.

ei de ho ou thelō touto poiō symfēmi tō nomō hoti kalos

17. νυνὶ δὲ οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτό, ἀλλ’ ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία.

nyni de ouketi egō katergazomai auto all hē oikousa en emoi hamartia

18. οἶδα γὰρ ὅτι οὐκ οἰκεῖ ἐν ἐμοί, τοῦτ’ ἔστιν ἐν τῇ σαρκί μου, ἀγαθόν• τὸ γὰρ θέλειν παράκειταί μοι, τὸ δὲ κατεργάζεσθαι τὸ καλὸν οὐχ εὑρίσκω.

oida gar hoti ouk oikei en emoi tout estin en tē sarki mou agathon to gar thelein parakeitai moi to de katergazesthai to kalon ouch heuriskō

19. οὐ γὰρ ὃ θέλω, ποιῶ ἀγαθόν• ἀλλ’ ὃ οὐ θέλω κακόν, τοῦτο πράσσω.

ou gar ho thelō poiō agathon all ho ou thelō kakon touto prassō

20. εἰ δὲ ὃ οὐ θέλω ἐγώ, τοῦτο ποιῶ, οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτό, ἀλλ’ ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία.

ei de ho ou thelō egō touto poiō ouketi egō katergazomai auto all hē oikousa en emoi hamartia

21. εὑρίσκω ἄρα τὸν νόμον τῷ θέλοντι ἐμοὶ ποιεῖν τὸ καλόν, ὅτι ἐμοὶ τὸ κακὸν παράκειται.

heuriskō ara ton nomon tō thelonti emoi poiein to kalon hoti emoi to kakon parakeitai

22. συνήδομαι γὰρ τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον•

synēdomai gar tō nomō tou theou kata ton esō anthrōpon

23. βλέπω δὲ ἕτερον νόμον ἐν τοῖς μέλεσί μου ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ νοός μου, καὶ αἰχμαλωτίζοντά με τῷ νόμῳ τῆς ἁμαρτίας τῷ ὄντι ἐν τοῖς μέλεσί μου.

blepō de heteron nomon en tois melesin mou antistrateuomenon tō nomō tou noos mou kai aichmalōtizonta me tō nomō tēs hamartias tō onti en tois melesin mou

24. ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος• τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου;

talaipōros egō anthrōpos tis me rysetai ek tou sōmatos tou thanatou toutou

25. ἐυχάριστῶ τῷ Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. ἄρα οὖν αὐτὸς ἐγὼ τῷ μὲν νοῒ δουλεύω νόμῳ Θεοῦ, τῇ δὲ σαρκὶ νόμῳ ἁμαρτίας.

eucharistō tō theō dia iēsou christou tou kyriou hēmōn ara oun autos egō tō men noi douleuō nomō theou tē de sarki nomō hamartias

Κεφαλαιο 8

1. Οὐδὲν ἄρα νῦν κατάκριμα τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν, ἀλλὰ κατὰ πνεῦμα.

ouden ara nyn katakrima tois en christō iēsou mē kata sarka peripatousin alla kata pneuma

2. ὁ γὰρ νόμος τοῦ πνεύματος τῆς ζωῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἠλευθέρωσέ με ἀπὸ τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου.

ho gar nomos tou pneumatos tēs zōēs en christō iēsou ēleutherōsen me apo tou nomou tēs hamartias kai tou thanatou

3. τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου, ἐν ᾧ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκός, ὁ Θεὸς τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας καὶ περὶ ἁμαρτίας κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί•

to gar adynaton tou nomou en hō ēsthenei dia tēs sarkos ho theos ton heautou hyion pempsas en homoiōmati sarkos hamartias kai peri hamartias katekrinen tēn hamartian en tē sarki

4. ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν, τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν, ἀλλὰ κατὰ πνεῦμα.

hina to dikaiōma tou nomou plērōthē en hēmin tois mē kata sarka peripatousin alla kata pneuma

5. οἱ γὰρ κατὰ σάρκα ὄντες τὰ τῆς σαρκὸς φρονοῦσιν• οἱ δὲ κατὰ πνεῦμα τὰ τοῦ πνεύματος.

hoi gar kata sarka ontes ta tēs sarkos fronousin hoi de kata pneuma ta tou pneumatos

6. τὸ γὰρ φρόνημα τῆς σαρκὸς θάνατος• τὸ δὲ φρόνημα τοῦ πνεύματος ζωὴ καὶ εἰρήνη•

to gar fronēma tēs sarkos thanatos to de fronēma tou pneumatos zōē kai eirēnē

7. διότι τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἔχθρα εἰς Θεόν, τῷ γὰρ νόμῳ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑποτάσσεται, οὐδὲ γὰρ δύναται•

dioti to fronēma tēs sarkos echthra eis theon tō gar nomō tou theou ouch hypotassetai oude gar dynatai

8. οἱ δὲ ἐν σαρκὶ ὄντες Θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται.

hoi de en sarki ontes theō aresai ou dynantai

9. ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκί, ἀλλ’ ἐν πνεύματι, εἴπερ Πνεῦμα Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν. εἰ δέ τις Πνεῦμα Χριστοῦ οὐκ ἔχει, οὗτος οὐκ ἔστιν αὐτοῦ.

hymeis de ouk este en sarki all en pneumati eiper pneuma theou oikei en hymin ei de tis pneuma christou ouk echei houtos ouk estin autou

10. εἰ δὲ Χριστὸς ἐν ὑμῖν, τὸ μὲν σῶμα νεκρὸν δι’ ἁμαρτίαν, τὸ δὲ πνεῦμα ζωὴ διὰ δικαιοσύνην.

ei de christos en hymin to men sōma nekron di hamartian to de pneuma zōē dia dikaiosynēn

11. εἰ δὲ τὸ Πνεῦμα τοῦ ἐγείραντος Ἰησοῦν ἐκ νεκρῶν οἰκεῖ ἐν ὑμῖν, ὁ ἐγείρας τὸν Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ζωοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ σώματα ὑμῶν, διὰ τοῦ ἐνοικοῦντος αὐτοῦ Πνεύματος ἐν ὑμῖν.

ei de to pneuma tou egeirantos iēsoun ek nekrōn oikei en hymin ho egeiras ton christon ek nekrōn zōopoiēsei kai ta thnēta sōmata hymōn dia tou enoikountos autou pneumatos enhymin

12. Ἄρα οὖν, ἀδελφοί, ὀφειλέται ἐσμέν, οὐ τῇ σαρκί, τοῦ κατὰ σάρκα ζῆν•

ara oun adelfoi ofeiletai esmen ou tē sarki tou kata sarka zēn

13. εἰ γὰρ κατὰ σάρκα ζῆτε, μέλλετε ἀποθνήσκειν• εἰ δὲ πνεύματι τὰς πράξεις τοῦ σώματος θανατοῦτε, ζήσεσθε.

ei gar kata sarka zēte mellete apothnēskein ei de pneumati tas prakseis tou sōmatos thanatoute zēsesthe

14. ὅσοι γὰρ Πνεύματι Θεοῦ ἄγονται, οὗτοι εἰσιν υἱοὶ Θεοῦ.

hosoi gar pneumati theou agontai houtoi eisin hyioi theou

15. οὐ γὰρ ἐλάβετε πνεῦμα δουλείας πάλιν εἰς φόβον, ἀλλ’ ἐλάβετε πνεῦμα υἱοθεσίας, ἐν ᾧ κράζομεν, Ἀββᾶ, ὁ πατήρ.

ou gar elabete pneuma douleias palin eis fobon all elabete pneuma hyiothesias en hō krazomen abba ho patēr

16. αὐτὸ τὸ Πνεῦμα συμμαρτυρεῖ τῷ πνεύματι ἡμῶν, ὅτι ἐσμὲν τέκνα Θεοῦ•

auto to pneuma symmartyrei tō pneumati hēmōn hoti esmen tekna theou

17. εἰ δὲ τέκνα, καὶ κληρονόμοι• κληρονόμοι μὲν Θεοῦ, συγκληρονόμοι δὲ Χριστοῦ• εἴπερ συμπάσχομεν, ἵνα καὶ συνδοξασθῶμεν.

ei de tekna kai klēronomoi klēronomoi men theou sygklēronomoi de christou eiper sympaschomen hina kai syndoksasthōmen

18. Λογίζομαι γὰρ ὅτι οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆναι εἰς ἡμᾶς.

logizomai gar hoti ouk aksia ta pathēmata tou nyn kairou pros tēn mellousan doksan apokalyfthēnai eis hēmas

19. ἡ γὰρ ἀποκαραδοκία τῆς κτίσεως τὴν ἀποκάλυψιν τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ ἀπεκδέχεται

hē gar apokaradokia tēs ktiseōs tēn apokalypsin tōn hyiōn tou theou apekdechetai

20. τῇ γὰρ ματαιότητι ἡ κτίσις ὑπετάγη, οὐχ ἑκοῦσα, ἀλλὰ διὰ τὸν ὑποτάξαντα, ἐπ’ ἑλπίδι•

tē gar mataiotēti hē ktisis hypetagē ouch hekousa alla dia ton hypotaksanta ep elpidi

21. ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ.

hoti kai autē hē ktisis eleutherōthēsetai apo tēs douleias tēs fthoras eis tēn eleutherian tēs doksēs tōn teknōn tou theou

22. οἴδαμεν γὰρ ὅτι πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καὶ συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν.

oidamen gar hoti pasa hē ktisis systenazei kai synōdinei achri tou nyn

23. οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τὴν ἀπαρχὴν τοῦ Πνεύματος ἔχοντες, καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς στενάζομεν, υἱοθεσίαν ἀπεκδεχόμενοι, τὴν ἀπολύτρωσιν τοῦ σώματος ἡμῶν.

ou monon de alla kai autoi tēn aparchēn tou pneumatos echontes kai hēmeis autoi en heautois stenazomen hyiothesian apekdechomenoi tēn apolytrōsin tou sōmatos hēmōn

24. τῇ γὰρ ἐλπίδι ἐσώθημεν• ἐλπὶς δὲ βλεπομένη οὐκ ἔστιν ἐλπίς• ὃ γὰρ βλέπει τις, τί καὶ ἐλπίζει

tē gar elpidi esōthēmen elpis de blepomenē ouk estin elpis ho gar blepei tis ti kai elpizei

25. εἰ δὲ ὃ οὐ βλέπομεν ἐλπίζομεν, δι’ ὑπομονῆς ἀπεκδεχόμεθα.

ei de ho ou blepomen elpizomen di hypomonēs apekdechometha

26. Ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ Πνεῦμα συναντιλαμβάνεται ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν• τὸ γὰρ τί προσευξώμεθα καθὸ δεῖ, οὐκ οἴδαμεν, ἀλλ’ αὐτὸ τὸ πνεῦμα ὑπερεντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν στεναγμοῖς ἀλαλήτοις•

hōsautōs de kai to pneuma synantilambanetai tais astheneiais hēmōn to gar ti proseuksōmetha katho dei ouk oidamen all auto to pneuma hyperentygchanei hyper hēmōn stenagmois alalētois

27. ὁ δὲ ἐρευνῶν τὰς καρδίας οἶδε τί τὸ φρόνημα τοῦ Πνεύματος, ὅτι κατὰ Θεὸν ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἁγίων.

ho de ereunōn tas kardias oiden ti to fronēma tou pneumatos hoti kata theon entygchanei hyper hagiōn

28. οἴδαμεν δὲ ὅτι τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν, τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν.

oidamen de hoti tois agapōsin ton theon panta synergei eis agathon tois kata prothesin klētois ousin

29. ὅτι οὓς προέγνω, καὶ προώρισε συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πρωτότοκον ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς•

hoti hous proegnō kai proōrisen symmorfous tēs eikonos tou hyiou autou eis to einai auton prōtotokon en pollois adelfois

30. οὓς δὲ προώρισε, τούτους καὶ ἐκάλεσε• καὶ οὓς ἐκάλεσε, τούτους καὶ ἐδικαίωσεν• οὓς δὲ ἐδικαίωσε, τούτους καὶ ἐδόξασε.

hous de proōrisen toutous kai ekalesen kai hous ekalesen toutous kai edikaiōsen hous de edikaiōsen toutous kai edoksasen

31. Τί οὖν ἐροῦμεν πρὸς ταῦτα; εἰ ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν, τίς καθ’ ἡμῶν;

ti oun eroumen pros tauta ei ho theos hyper hēmōn tis kath hēmōn

32. ὅς γε τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο, ἀλλ’ ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν, πῶς οὐχὶ καὶ σὺν αὐτῷ τὰ πάντα ἡμῖν χαρίσεται;

hos ge tou idiou hyiou ouk efeisato all hyper hēmōn pantōn paredōken auton pōs ouchi kai syn autō ta panta hēmin charisetai

33. τίς ἐγκαλέσει κατὰ ἐκλεκτῶν Θεοῦ; Θεὸς ὁ δικαιῶν•

tis egkalesei kata eklektōn theou theos ho dikaiōn

34. τίς ὁ κατακρίνων; Χριστὸς ὁ ἀποθανών, μᾶλλον δὲ καὶ ἐγερθείς, ὃς καὶ ἔστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ, ὃς καὶ ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν.

tis ho katakrinōn christos ho apothanōn mallon de kai egertheis hos kai estin en deksia tou theou hos kai entygchanei hyper hēmōn

35. τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; θλῖψις, ἢ στενοχωρία, ἢ διωγμός, ἢ λιμός, ἢ γυμνότης, ἢ κίνδυνος, ἢ μάχαιρα;

tis hēmas chōrisei apo tēs agapēs tou christou thlipsis ē stenochōria ē diōgmos ē limos ē gymnotēs ē kindynos ē machaira

36. καθὼς γέγραπται ὅτι Ἕνεκά σοῦ θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν• ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς.

kathōs gegraptai hoti heneka sou thanatoumetha holēn tēn hēmeran elogisthēmen hōs probata sfagēs

37. ἀλλ’ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν διὰ τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς.

all en toutois pasin hypernikōmen dia tou agapēsantos hēmas

38. πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωὴ οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαὶ οὔτε δυνάμεις οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα

pepeismai gar hoti oute thanatos oute zōē oute angeloi oute archai oute dynameis oute enestōta oute mellonta

39. οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν.

oute hypsōma oute bathos oute tis ktisis hetera dynēsetai hēmas chōrisai apo tēs agapēs tou theou tēs en christō iēsou tō kyriō hēmōn

Κεφαλαιο 9

1. Ἀλήθειαν λέγω ἐν Χριστῷ, οὐ ψεύδομαι, συμμαρτυρούσης μοι τῆς συνειδήσεώς μου ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ,

alētheian legō en christō ou pseudomai symmartyrousēs moi tēs syneidēseōs mou en pneumati hagiō

2. ὅτι λύπη μοι ἐστὶ μεγάλη, καὶ ἀδιάλειπτος ὀδύνη τῇ καρδίᾳ μου.

hoti lypē moi estin megalē kai adialeiptos odynē tē kardia mou

3. ηὐχόμην γὰρ αὐτὸς ἐγὼ ἀνάθεμα εἶναι ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μου, τῶν συγγενῶν μου κατὰ σάρκα•

ēuchomēn gar autos egō anathema einai apo tou christou hyper tōn adelfōn mou tōn syngenōn mou kata sarka

4. οἵτινές εἰσιν Ἰσραηλῖται, ὧν ἡ υἱοθεσία καὶ ἡ δόξα καὶ αἱ διαθῆκαι καὶ ἡ νομοθεσία καὶ ἡ λατρεία καὶ αἱ ἐπαγγελίαι,

hoitines eisin israēlitai hōn hē hyiothesia kai hē doksa kai hai diathēkai kai hē nomothesia kai hē latreia kai hai epangeliai

5. ὧν οἱ πατέρες, καὶ ἐξ ὧν ὁ Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα, ὁ ὢν ἐπὶ πάντων, Θεὸς εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας. ἀμήν.

hōn hoi pateres kai eks hōn ho christos to kata sarka ho ōn epi pantōn theos eulogētos eis tous aiōnas amēn

6. οὐχ οἷον δὲ ὅτι ἐκπέπτωκεν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ. οὐ γὰρ πάντες οἱ ἐξ Ἰσραήλ, οὗτοι Ἰσραήλ•

ouch hoion de hoti ekpeptōken ho logos tou theou ou gar pantes hoi eks israēl houtoi israēl

7. οὐδ’ ὅτι εἰσὶ σπέρμα Ἀβραάμ, πάντες τέκνα• ἀλλ’ Ἐν Ἰσαὰκ κληθήσεταί σοι σπέρμα.

oud hoti eisin sperma abraam pantes tekna all en isaak klēthēsetai soi sperma

8. τοῦτ’ ἔστιν, οὐ τὰ τέκνα τῆς σαρκός, ταῦτα τέκνα τοῦ Θεοῦ• ἀλλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐπαγγελίας λογίζεται εἰς σπέρμα.

tout estin ou ta tekna tēs sarkos tauta tekna tou theou alla ta tekna tēs epangelias logizetai eis sperma

9. ἐπαγγελίας γὰρ ὁ λόγος οὗτος, Κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον ἐλεύσομαι, καὶ ἔσται τῇ Σάρρᾳ υἱός.

epangelias gar ho logos houtos kata ton kairon touton eleusomai kai estai tē sarra hyios

10. οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ Ῥεβέκκα ἐξ ἑνὸς κοίτην ἔχουσα, Ἰσαὰκ τοῦ πατρὸς ἡμῶν

ou monon de alla kai rebekka eks henos koitēn echousa isaak tou patros hēmōn

11. μήπω γὰρ γεννηθέντων, μηδὲ πραξάντων τι ἀγαθὸν ἢ κακόν, ἵνα ἡ κατ’ ἐκλογὴν τοῦ Θεοῦ πρόθεσις μένῃ, οὐκ ἐξ ἔργων, ἀλλ’ ἐκ τοῦ καλοῦντος,

mēpō gar gennēthentōn mēde praksantōn ti agathon ē kakon hina hē kat eklogēn tou theou prothesis menē ouk eks ergōn all ek tou kalountos

12. ἐρρήθη αὐτῇ ὅτι Ὁ μείζων δουλεύσει τῷ ἐλάσσονι

errēthē autē hoti ho meizōn douleusei tō elassoni

13. καθὼς γέγραπται, Τὸν Ἰακὼβ ἠγάπησα, τὸν δὲ Ἠσαῦ ἐμίσησα.

kathōs gegraptai ton iakōb ēgapēsa ton de ēsau emisēsa

14. Τί οὖν ἐροῦμεν; μὴ ἀδικία παρὰ τῷ Θεῷ; μὴ γένοιτο.

ti oun eroumen mē adikia para tō theō mē genoito

15. τῷ γὰρ Μωσῇ λέγει, Ἐλεήσω ὃν ἂν ἐλεῶ, καὶ οἰκτειρήσω ὃν ἂν οἰκτείρω

tō gar mōsē legei eleēsō hon an eleō kai oikteirēsō hon an oikteirō

16. ἄρα οὖν οὐ τοῦ θέλοντος, οὐδὲ τοῦ τρέχοντος, ἀλλὰ τοῦ ἐλεοῦντος Θεοῦ.

ara oun ou tou thelontos oude tou trechontos alla tou eleountos theou

17. λέγει γὰρ ἡ γραφὴ τῷ Φαραὼ ὅτι Εἰς αὐτὸ τοῦτο ἐξήγειρά σε, ὅπως ἐνδείξωμαι ἐν σοὶ τὴν δύναμίν μου, καὶ ὅπως διαγγελῇ τὸ ὄνομά μου ἐν πάσῃ τῇ γῇ.

legei gar hē grafē tō faraō hoti eis auto touto eksēgeira se hopōs endeiksōmai en soi tēn dynamin mou kai hopōs diangelē to onoma mou en pasē tē gē

18. ἄρα οὖν ὃν θέλει ἐλεεῖ• ὃν δὲ θέλει σκληρύνει.

ara oun hon thelei eleei hon de thelei sklērynei

19. Ἐρεῖς οὖν μοι, Τί ἔτι μέμφεται; τῷ γὰρ βουλήματι αὐτοῦ τίς ἀνθέστηκε;

ereis oun moi ti eti memfetai tō gar boulēmati autou tis anthestēken

20. μενοῦνγε, ὦ ἄνθρωπε, σὺ τίς εἶ ὁ ἀνταποκρινόμενος τῷ Θεῷ; μὴ ἐρεῖ τὸ πλάσμα τῷ πλάσαντι, Τί με ἐποίησας οὕτως;

menounge ō anthrōpe sy tis ei ho antapokrinomenos tō theō mē erei to plasma tō plasanti ti me epoiēsas houtōs

21. ἢ οὐκ ἔχει ἐξουσίαν ὁ κεραμεὺς τοῦ πηλοῦ, ἐκ τοῦ αὐτοῦ φυράματος ποιῆσαι ὃ μὲν εἰς τιμὴν σκεῦος, ὃ δὲ εἰς ἀτιμίαν;

ē ouk echei eksousian ho kerameus tou pēlou ek tou autou fyramatos poiēsai ho men eis timēn skeuos ho de eis atimian

22. εἰ δὲ θέλων ὁ Θεὸς ἐνδείξασθαι τὴν ὀργήν, καὶ γνωρίσαι τὸ δυνατὸν αὐτοῦ, ἤνεγκεν ἐν πολλῇ μακροθυμίᾳ σκεύη ὀργῆς κατηρτισμένα εἰς ἀπώλειαν•

ei de thelōn ho theos endeiksasthai tēn orgēn kai gnōrisai to dynaton autou ēnegken en pollē makrothymia skeuē orgēs katērtismena eis apōleian

23. καὶ ἵνα γνωρίσῃ τὸν πλοῦτον τῆς δόξης αὐτοῦ ἐπὶ σκεύη ἐλέους, ἃ προητοίμασεν εἰς δόξαν,

kai hina gnōrisē ton plouton tēs doksēs autou epi skeuē eleous ha proētoimasen eis doksan

24. οὓς καὶ ἐκάλεσεν ἡμᾶς οὐ μόνον ἐξ Ἰουδαίων, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἐθνῶν;

hous kai ekalesen hēmas ou monon eks ioudaiōn alla kai eks ethnōn

25. ὡς καὶ ἐν τῷ Ὡσηὲ λέγει, Καλέσω τὸν οὐ λαόν μου λαόν μου• καὶ τὴν οὐκ ἠγαπημένην ἠγαπημένην

hōs kai en tō hōsēe legei kalesō ton ou laon mou laon mou kai tēn ouk ēgapēmenēn ēgapēmenēn

26. καὶ ἔσται, ἐν τῷ τόπῳ οὗ ἐρρήθη αὐτοῖς, Οὐ λαός μου ὑμεῖς, ἐκεῖ κληθήσονται υἱοὶ Θεοῦ ζῶντος.

kai estai en tō topō hou errēthē autois ou laos mou hymeis ekei klēthēsontai hyioi theou zōntos

27. Ἠσαΐας δὲ κράζει ὑπὲρ τοῦ Ἰσραήλ, Ἐὰν ᾖ ὁ ἀριθμὸς τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης, τὸ κατάλειμμα σωθήσεται•

ēsaias de krazei hyper tou israēl ean ē ho arithmos tōn hyiōn israēl hōs hē ammos tēs thalassēs to kataleimma sōthēsetai

28. λόγον γὰρ συντελῶν καὶ συντέμνων ἐν δικαιοσυνῃ• ὅτι λόγον συντετμημένον ποιήσει Κύριος ἐπὶ τῆς γῆς.

logon gar syntelōn kai syntemnōn en dikaiosynē hoti logon syntetmēmenon poiēsei kyrios epi tēs gēs

29. καὶ καθὼς προείρηκεν Ἠσαΐας, Εἰ μὴ Κύριος Σαβαὼθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα, ὡς Σόδομα ἂν ἐγενήθημεν, καὶ ὡς Γόμορρα ἂν ὡμοιώθημεν.

kai kathōs proeirēken ēsaias ei mē kyrios sabaōth egkatelipen hēmin sperma hōs sodoma an egenēthēmen kai hōs gomorra an hōmoiōthēmen

30. Τί οὖν ἐροῦμεν; ὅτι ἔθνη τὰ μὴ διώκοντα δικαιοσύνην, κατέλαβε δικαιοσύνην, δικαιοσύνην δὲ τὴν ἐκ πίστεως•

ti oun eroumen hoti ethnē ta mē diōkonta dikaiosynēn katelaben dikaiosynēn dikaiosynēn de tēn ek pisteōs

31. Ἰσραὴλ δέ, διώκων νόμον δικαιοσύνης, εἰς νόμον δικαιοσύνης οὐκ ἔφθασε.

israēl de diōkōn nomon dikaiosynēs eis nomon dikaiosynēs ouk efthasen

32. διατί; ὅτι οὐκ ἐκ πίστεως, ἀλλ’ ὡς ἐξ ἔργων νόμου• προσέκοψαν γὰρ τῷ λίθῳ τοῦ προσκόμματος,

dia ti hoti ouk ek pisteōs all hōs eks ergōn nomou prosekopsan gar tō lithō tou proskommatos

33. καθὼς γέγραπται, Ἰδοὺ τίθημι ἐν Σιὼν λίθον προσκόμματος καὶ πέτραν σκανδάλου• καὶ πᾶς ὁ πιστεύων ἐπ’ αὐτῷ οὐ καταισχυνθήσεται.

kathōs gegraptai idou tithēmi en siōn lithon proskommatos kai petran skandalou kai pas ho pisteuōn ep autō ou kataischynthēsetai

Κεφαλαιο 10

1. Ἀδελφοί, ἡ μὲν εὐδοκία τῆς ἐμῆς καρδίας καὶ ἡ δέησις ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ὑπὲρ τοῦ Ἰσραήλ ἐστιν εἰς σωτηρίαν.

adelfoi hē men eudokia tēs emēs kardias kai hē deēsis hē pros ton theon hyper tou israēl estin eis sōtērian

2. μαρτυρῶ γὰρ αὐτοῖς ὅτι ζῆλον Θεοῦ ἔχουσιν, ἀλλ’ οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν

martyrō gar autois hoti zēlon theou echousin all ou kat epignōsin

3. ἀγνοοῦντες γὰρ τὴν τοῦ Θεοῦ δικαιοσύνην, καὶ τὴν ἰδίαν δικαιοσύνην ζητοῦντες στῆσαι, τῇ δικαιοσύνῃ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑπετάγησαν.

agnoountes gar tēn tou theou dikaiosynēn kai tēn idian dikaiosynēn zētountes stēsai tē dikaiosynē tou theou ouch hypetagēsan

4. τέλος γὰρ νόμου Χριστὸς εἰς δικαιοσύνην παντὶ τῷ πιστεύοντι.

telos gar nomou christos eis dikaiosynēn panti tō pisteuonti

5. Μωσῆς γὰρ γράφει τὴν δικαιοσύνην τὴν ἐκ τοῦ νόμου, ὅτι ὁ ποιήσας αὐτὰ ἄνθρωπος ζήσεται ἐν αὐτοῖς.

mōsēs gar grafei tēn dikaiosynēn tēn ek tou nomou hoti ho poiēsas auta anthrōpos zēsetai en autois

6. ἡ δὲ ἐκ πίστεως δικαιοσύνη οὕτω λέγει, Μὴ εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου, Τίς ἀναβήσεται εἰς τὸν οὐρανόν; τοῦτ’ ἔστι Χριστὸν καταγαγεῖν•

hē de ek pisteōs dikaiosynē houtōs legei mē eipēs en tē kardia sou tis anabēsetai eis ton ouranon tout estin christon katagagein

7. ἤ, Τίς καταβήσεται εἰς τὴν ἄβυσσον; τοῦτ’ ἔστι Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ἀναγαγεῖν.

ē tis katabēsetai eis tēn abysson tout estin christon ek nekrōn anagagein

8. ἀλλὰ τί λέγει; Ἐγγύς σου τὸ ῥῆμά ἐστιν, ἐν τῷ στόματί σου καὶ ἐν τῇ καρδίᾳ σου• τοῦτ’ ἔστι τὸ ῥῆμα τῆς πίστεως ὃ κηρύσσομεν•

alla ti legei engys sou to rēma estin en tō stomati sou kai en tē kardia sou tout estin to rēma tēs pisteōs ho kēryssomen

9. ὅτι ἐὰν ὁμολογήσῃς ἐν τῷ στόματί σου Κύριον Ἰησοῦν, καὶ πιστεύσῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου ὅτι ὁ Θεὸς αὐτὸν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν, σωθήσῃ•

hoti ean homologēsēs en tō stomati sou kyrion iēsoun kai pisteusēs en tē kardia sou hoti ho theos auton ēgeiren ek nekrōn sōthēsē

10. καρδίᾳ γὰρ πιστεύεται εἰς δικαιοσύνην, στόματι δὲ ὁμολογεῖται εἰς σωτηρίαν.

kardia gar pisteuetai eis dikaiosynēn stomati de homologeitai eis sōtērian

11. λέγει γὰρ ἡ γραφή, Πᾶς ὁ πιστεύων ἐπ’ αὐτῷ οὐ καταισχυνθήσεται.

legei gar hē grafē pas ho pisteuōn ep autō ou kataischynthēsetai

12. οὐ γάρ ἐστι διαστολὴ Ἰουδαίου τε καὶ Ἕλληνος• ὁ γὰρ αὐτὸς Κύριος πάντων, πλουτῶν εἰς πάντας τοὺς ἐπικαλουμένους αὐτόν.

ou gar estin diastolē ioudaiou te kai hellēnos ho gar autos kyrios pantōn ploutōn eis pantas tous epikaloumenous auton

13. πᾶς γὰρ ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσεται.

pas gar hos an epikalesētai to onoma kyriou sōthēsetai

14. πῶς οὖν ἐπικαλέσονται εἰς ὃν οὐκ ἐπίστευσαν; πῶς δὲ πιστεύσουσιν οὗ οὐκ ἤκουσαν; πῶς δὲ ἀκούσουσι χωρὶς κηρύσσοντος;

pōs oun epikalesontai eis hon ouk episteusan pōs de pisteusousin hou ouk ēkousan pōs de akousousin chōris kēryssontos

15. πῶς δὲ κηρύξουσιν ἐὰν μὴ ἀποσταλῶσι; καθὼς γέγραπται, Ὡς ὡραῖοι οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων εἰρήνην, τῶν εὐαγγελιζομένων τὰ ἀγαθά.

pōs de kēryksousin ean mē apostalōsin kathōs gegraptai hōs hōraioi hoi podes tōn euangelizomenōn eirēnēn tōn euangelizomenōn ta agatha

16. Ἀλλ’ οὐ πάντες ὑπήκουσαν τῷ εὐαγγελίῳ. Ἠσαΐας γὰρ λέγει, Κύριε, τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν;

all ou pantes hypēkousan tō euangeliō ēsaias gar legei kyrie tis episteusen tē akoē hēmōn

17. ἄρα ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς, ἡ δὲ ἀκοὴ διὰ ῥήματος Θεοῦ.

ara hē pistis eks akoēs hē de akoē dia rēmatos theou

18. ἀλλὰ λέγω, Μὴ οὐκ ἤκουσαν; μενοῦνγε, εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν, καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν.

alla legō mē ouk ēkousan menounge eis pasan tēn gēn eksēlthen ho fthongos autōn kai eis ta perata tēs oikoumenēs ta rēmata autōn

19. ἀλλὰ λέγω, Μὴ οὐκ ἐγνω Ἰσραήλ; πρῶτος Μωσῆς λέγει, Ἐγὼ παραζηλώσω ὑμᾶς ἐπ’ οὐκ ἔθνει, ἐπὶ ἔθνει ἀσυνέτῳ παροργιῶ ὑμᾶς.

alla legō mē ouk egnō israēl prōtos mōsēs legei egō parazēlōsō hymas ep ouk ethnei epi ethnei asynetō parorgiō hymas

20. Ἠσαΐας δὲ ἀποτολμᾷ καὶ λέγει, Εὑρέθην τοῖς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν, ἐμφανὴς ἐγενόμην τοῖς ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσι.

ēsaias de apotolma kai legei heurethēn tois eme mē zētousin emfanēs egenomēn tois eme mē eperōtōsin

21. πρὸς δὲ τὸν Ἰσραὴλ λέγει, Ὅλην τὴν ἡμέραν ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα.

pros de ton israēl legei holēn tēn hēmeran eksepetasa tas cheiras mou pros laon apeithounta kai antilegonta

Κεφαλαιο 11

1. Λέγω οὖν, Μὴ ἀπώσατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ; μὴ γένοιτο. καὶ γὰρ ἐγὼ Ἰσραηλίτης εἰμί, ἐκ σπέρματος Ἀβραάμ, φυλῆς Βενϊαμίν.

legō oun mē apōsato ho theos ton laon autou mē genoito kai gar egō israēlitēs eimi ek spermatos abraam fylēs beniamin

2. οὐκ ἀπώσατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ ὃν προέγνω. ἢ οὐκ οἴδατε ἐν Ἠλίᾳ τί λέγει ἡ γραφή; ὡς ἐντυγχάνει τῷ Θεῷ κατὰ τοῦ Ἰσραήλ, λέγων,

ouk apōsato ho theos ton laon autou hon proegnō ē ouk oidate en ēlia ti legei hē grafē hōs entygchanei tō theō kata tou israēl legōn

3. Κύριε, τοὺς προφήτας σου ἀπέκτειναν, καὶ τὰ θυσιαστήριά σου κατέσκαψαν• κἀγὼ ὑπελείφθην μόνος, καὶ ζητοῦσι τὴν ψυχήν μου.

kyrie tous profētas sou apekteinan kai ta thysiastēria sou kateskapsan kagō hypeleifthēn monos kai zētousin tēn psychēn mou

4. ἀλλὰ τί λέγει αὐτῷ ὁ χρηματισμός; Κατέλιπον ἐμαυτῷ ἑπτακισχιλίους ἄνδρας, οἵτινες οὐκ ἔκαμψαν γόνυ τῇ Βάαλ.

alla ti legei autō ho chrēmatismos katelipon emautō heptakischilious andras hoitines ouk ekampsan gony tē baal

5. οὕτως οὖν καὶ ἐν τῷ νῦν καιρῷ λεῖμμα κατ’ ἐκλογὴν χάριτος γέγονεν.

houtōs oun kai en tō nyn kairō leimma kat eklogēn charitos gegonen

6. εἰ δὲ χάριτι, οὐκέτι ἐξ ἔργων• ἐπεὶ ἡ χάρις οὐκέτι γίνεται χάρις. εἰ δὲ ἐξ ἔργων, οὐκέτι ἐστὶ χάρις• ἐπεὶ τὸ ἔργον οὐκέτι ἐστὶν ἔργον.

ei de chariti ouketi eks ergōn epei hē charis ouketi ginetai charis ei de eks ergōn ouketi estin charis epei to ergon ouketi estin ergon

7. τί οὖν; ὃ ἐπιζητεῖ Ἰσραήλ, τούτου οὐκ ἐπέτυχεν, ἡ δὲ ἐκλογὴ ἐπέτυχεν, οἱ δὲ λοιποὶ ἐπωρώθησαν•

ti oun ho epizētei israēl toutou ouk epetychen hē de eklogē epetychen hoi de loipoi epōrōthēsan

8. καθὼς γέγραπται, Ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ Θεὸς πνεῦμα κατανύξεως, ὀφθαλμοὺς τοῦ μὴ βλέπειν, καὶ ὦτα τοῦ μὴ ἀκούειν, ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας.

kathōs gegraptai edōken autois ho theos pneuma katanykseōs ofthalmous tou mē blepein kai ōta tou mē akouein heōs tēs sēmeron hēmeras

9. καὶ Δαβὶδ λέγει, Γενηθήτω ἡ τράπεζα αὐτῶν εἰς παγίδα καὶ εἰς θήραν, καὶ εἰς σκάνδαλον, καὶ εἰς ἀνταπόδομα αὐτοῖς•

kai david legei genēthētō hē trapeza autōn eis pagida kai eis thēran kai eis skandalon kai eis antapodoma autois

10. σκοτισθήτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν τοῦ μὴ βλέπειν, καὶ τὸν νῶτον αὐτῶν διὰ παντὸς σύγκαμψον.

skotisthētōsan hoi ofthalmoi autōn tou mē blepein kai ton nōton autōn diapantos sygkampson

11. λέγω οὖν, μὴ ἔπταισαν ἵνα πέσωσι; μὴ γένοιτο• ἀλλὰ τῷ αὐτῶν παραπτώματι ἡ σωτηρία τοῖς ἔθνεσιν, εἰς τὸ παραζηλῶσαι αὐτούς.

legō oun mē eptaisan hina pesōsin mē genoito alla tō autōn paraptōmati hē sōtēria tois ethnesin eis to parazēlōsai autous

12. εἰ δὲ τὸ παράπτωμα αὐτῶν πλοῦτος κόσμου, καὶ τὸ ἥττημα αὐτῶν πλοῦτος ἐθνῶν, πόσῳ μᾶλλον τὸ πλήρωμα αὐτῶν;

ei de to paraptōma autōn ploutos kosmou kai to hēttēma autōn ploutos ethnōn posō mallon to plērōma autōn

13. Ὑμῖν γὰρ λέγω τοῖς ἔθνεσιν. ἐφ’ ὅσον μέν εἰμι ἐγὼ ἐθνῶν ἀπόστολος, τὴν διακονίαν μου δοξάζω•

hymin gar legō tois ethnesin ef hoson men eimi egō ethnōn apostolos tēn diakonian mou doksazō

14. εἴ πως παραζηλώσω μου τὴν σάρκα, καὶ σώσω τινὰς ἐξ αὐτῶν.

ei pōs parazēlōsō mou tēn sarka kai sōsō tinas eks autōn

15. εἰ γὰρ ἡ ἀποβολὴ αὐτῶν καταλλαγὴ κόσμου, τίς ἡ πρόσληψις, εἰ μὴ ζωὴ ἐκ νεκρῶν;

ei gar hē apobolē autōn katallagē kosmou tis hē proslēpsis ei mē zōē ek nekrōn

16. εἰ δὲ ἡ ἀπαρχὴ ἁγία, καὶ τὸ φύραμα• καὶ εἰ ἡ ῥίζα ἁγία, καὶ οἱ κλάδοι.

ei de hē aparchē hagia kai to fyrama kai ei hē riza hagia kai hoi kladoi

17. εἰ δέ τινες τῶν κλάδων ἐξεκλάσθησαν, σὺ δὲ ἀγριέλαιος ὢν ἐνεκεντρίσθης ἐν αὐτοῖς, καὶ συγκοινωνὸς τῆς ῥίζης καὶ τῆς πιότητος τῆς ἐλαίας ἐγένου,

ei de tines tōn kladōn ekseklasthēsan sy de agrielaios ōn enekentristhēs en autois kai sygkoinōnos tēs rizēs kai tēs piotētos tēs elaias egenou

18. μὴ κατακαυχῶ τῶν κλάδων• εἰ δὲ κατακαυχᾶσαι, οὐ σὺ τὴν ῥίζαν βαστάζεις, ἀλλ’ ἡ ῥίζα σέ.

mē katakauchō tōn kladōn ei de katakauchasai ou sy tēn rizan bastazeis all hē riza se

19. ἐρεῖς οὖν, Ἐξεκλάσθησαν οἱ κλάδοι, ἵνα ἐγὼ ἐγκεντρισθῶ.

ereis oun ekseklasthēsan hoi kladoi hina egō egkentristhō

20. καλῶς• τῇ ἀπιστίᾳ ἐξεκλάσθησαν, σὺ δὲ τῇ πίστει ἕστηκας. μὴ ὑψηλοφρόνει, ἀλλὰ φοβοῦ•

kalōs tē apistia ekseklasthēsan sy de tē pistei hestēkas mē upsēlofronei alla fobou

21. εἰ γὰρ ὁ Θεὸς τῶν κατὰ φύσιν κλάδων οὐκ ἐφείσατο, μήπως οὐδέ σοῦ φείσηται.

ei gar ho theos tōn kata fysin kladōn ouk efeisato mēpōs oude sou feisētai

22. ἴδε οὖν χρηστότητα καὶ ἀποτομίαν Θεοῦ• ἐπὶ μὲν τοὺς πεσόντας, ἀποτομίαν• ἐπὶ δέ σε, χρηστότητα, ἐὰν ἐπιμείνῃς τῇ χρηστότητι• ἐπεὶ καὶ σὺ ἐκκοπήσῃ

ide oun chrēstotēta kai apotomian theou epi men tous pesontas apotomian epi de se chrēstotēta ean epimeinēs tē chrēstotēti epei kai sy ekkopēsē

23. καὶ ἐκεῖνοι δέ, ἐὰν μὴ ἐπιμείνωσι τῇ ἀπιστίᾳ, ἐγκεντρισθήσονται• δυνατὸς γάρ ἐστιν ὁ Θεὸς πάλιν ἐγκεντρίσαι αὐτούς.

kai ekeinoi de ean mē epimeinōsin tē apistia egkentristhēsontai dynatos gar estin ho theos palin egkentrisai autous

24. εἰ γὰρ σὺ ἐκ τῆς κατὰ φύσιν ἐξεκόπης ἀγριελαίου, καὶ παρὰ φύσιν ἐνεκεντρίσθης εἰς καλλιέλαιον, πόσῳ μᾶλλον οὗτοι, οἱ κατὰ φύσιν, ἐγκεντρισθήσονται τῇ ἰδίᾳ ἐλαίᾳ;

ei gar sy ek tēs kata fysin eksekopēs agrielaiou kai para fysin enekentristhēs eis kallielaion posō mallon houtoi hoi kata fysin egkentristhēsontai tē idia elaia

25. Οὐ γὰρ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, τὸ μυστήριον τοῦτο, ἵνα μὴ ἦτε παρ’ ἑαυτοῖς φρόνιμοι, ὅτι πώρωσις ἀπὸ μέρους τῷ Ἰσραὴλ γέγονεν, ἄχρις οὗ τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ•

ou gar thelō hymas agnoein adelfoi to mystērion touto hina mē ēte par heautois fronimoi hoti pōrōsis apo merous tō israēl gegonen achris hou to plērōma tōn ethnōn eiselthē

26. καὶ οὕτω πᾶς Ἰσραὴλ σωθήσεται• καθὼς γέγραπται, Ἥξει ἐκ Σιὼν ὁ ῥυόμενος, καὶ ἀποστρέψει ἀσεβείας ἀπὸ Ἰακώβ•

kai houtōs pas israēl sōthēsetai kathōs gegraptai hēksei ek siōn ho ryomenos kai apostrepsei asebeias apo iakōb

27. καὶ αὕτη αὐτοῖς ἡ παρ’ ἐμοῦ διαθήκη, ὅταν ἀφέλωμαι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.

kai hautē autois hē par emou diathēkē hotan afelōmai tas hamartias autōn

28. κατὰ μὲν τὸ εὐαγγέλιον, ἐχθροὶ δι’ ὑμᾶς• κατὰ δὲ τὴν ἐκλογήν, ἀγαπητοὶ διὰ τοὺς πατέρας

kata men to euangelion echthroi di hymas kata de tēn eklogēn agapētoi dia tous pateras

29. ἀμεταμέλητα γὰρ τὰ χαρίσματα καὶ ἡ κλῆσις τοῦ Θεοῦ.

ametamelēta gar ta charismata kai hē klēsis tou theou

30. ὥσπερ γὰρ καὶ ὑμεῖς ποτὲ ἠπειθήσατε τῷ Θεῷ, νῦν δὲ ἠλεήθητε τῇ τούτων ἀπειθείᾳ•

hōsper gar kai hymeis pote ēpeithēsate tō theō nyn de ēleēthēte tē toutōn apeitheia

31. οὕτω καὶ οὗτοι νῦν ἠπείθησαν, τῷ ὑμετέρῳ ἐλέει ἵνα καὶ αὐτοὶ ἐλεηθῶσι•

houtōs kai houtoi nyn ēpeithēsan tō hymeterō eleei hina kai autoi eleēthōsin

32. συνέκλεισε γὰρ ὁ Θεὸς τοὺς πάντας εἰς ἀπείθειαν, ἵνα τοὺς πάντας ἐλεήσῃ.

synekleisen gar ho theos tous pantas eis apeitheian hina tous pantas eleēsē

33. Ὦ βάθος πλούτου καὶ σοφίας καὶ γνώσεως Θεοῦ. ὡς ἀνεξερεύνητα τὰ κρίματα αὐτοῦ, καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ.

ō bathos ploutou kai sofias kai gnōseōs theou hōs aneksereunēta ta krimata autou kai aneksichniastoi hai hodoi autou

34. τίς γὰρ ἔγνω νοῦν Κυρίου; ἢ τίς σύμβουλος αὐτοῦ ἐγένετο;

tis gar egnō noun kyriou ē tis symboulos autou egeneto

35. ἢ τίς προέδωκεν αὐτῷ, καὶ ἀνταποδοθήσεται αὐτῷ;

ē tis proedōken autō kai antapodothēsetai autō

36. ὅτι ἐξ αὐτοῦ καὶ δι’ αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν τὰ πάντα• αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. ἀμήν.

hoti eks autou kai di autou kai eis auton ta panta autō hē doksa eis tous aiōnas amēn

Κεφαλαιο 12

1. Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ Θεοῦ, παραστῆσαι τὰ σώματα ὑμῶν θυσίαν ζῶσαν, ἁγίαν, εὐάρεστον τῷ Θεῷ, τὴν λογικὴν λατρείαν ὑμῶν.

parakalō oun hymas adelfoi dia tōn oiktirmōn tou theou parastēsai ta sōmata hymōn thysian zōsan hagian euareston tō theō tēn logikēn latreian hymōn

2. καὶ μὴ συσχηματίζεσθε τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλὰ μεταμορφοῦσθε τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοὸς ὑμῶν, εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον.

kai mē syschēmatizesthe tō aiōni toutō alla metamorfousthe tē anakainōsei tou noos hymōn eis to dokimazein hymas ti to thelēma tou theou to agathon kai euareston kai teleion

3. Λέγω γάρ, διὰ τῆς χάριτος τῆς δοθείσης μοι, παντὶ τῷ ὄντι ἐν ὑμῖν, μὴ ὑπερφρονεῖν παρ’ ὃ δεῖ φρονεῖν, ἀλλὰ φρονεῖν εἰς τὸ σωφρονεῖν, ἑκάστῳ ὡς ὁ Θεὸς ἐμέρισε μέτρον πίστεως.

legō gar dia tēs charitos tēs dotheisēs moi panti tō onti en hymin mē hyperfronein par ho dei fronein alla fronein eis to sōfronein hekastō hōs ho theos emerisen metronpisteōs

4. καθάπερ γὰρ ἐν ἑνὶ σώματι μέλη πολλὰ ἔχομεν, τὰ δὲ μέλη πάντα οὐ τὴν αὐτὴν ἔχει πρᾶξιν•

kathaper gar en heni sōmati melē polla echomen ta de melē panta ou tēn autēn echei praksin

5. οὕτως οἱ πολλοὶ ἓν σῶμά ἐσμεν ἐν Χριστῷ, ὁ δὲ καθ’ εἷς ἀλλήλων μέλη.

houtōs hoi polloi hen sōma esmen en christō ho de kath heis allēlōn melē

6. ἔχοντες δὲ χαρίσματα κατὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν διάφορα, εἴτε προφητείαν, κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως•

echontes de charismata kata tēn charin tēn dotheisan hēmin diafora eite profēteian kata tēn analogian tēs pisteōs

7. εἴτε διακονίαν, ἐν τῇ διακονίᾳ• εἴτε ὁ διδάσκων, ἐν τῇ διδασκαλίᾳ•

eite diakonian en tē diakonia eite ho didaskōn en tē didaskalia

8. εἴτε ὁ παρακαλῶν, ἐν τῇ παρακλήσει• ὁ μεταδιδούς, ἐν ἁπλότητι• ὁ προϊστάμενος, ἐν σπουδῇ• ὁ ἐλεῶν, ἐν ἱλαρότητι.

eite ho parakalōn en tē paraklēsei ho metadidous en haplotēti ho proistamenos en spoudē ho eleōn en hilarotēti

9. ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος. ἀποστυγοῦντες τὸ πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ.

hē agapē anypokritos apostygountes to ponēron kollōmenoi tō agathō

10. τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι• τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι•

tē filadelfia eis allēlous filostorgoi tē timē allēlous proēgoumenoi

11. τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί• τῷ πνεύματι ζέοντες• τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες•

tē spoudē mē oknēroi tō pneumati zeontes tō kyriō douleuontes

12. τῇ ἐλπίδι χαίροντες• τῇ θλίψει ὑπομένοντες• τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες•

tē elpidi chairontes tē thlipsei hypomenontes tē proseuchē proskarterountes

13. ταῖς χρείαις τῶν ἁγίων κοινωνοῦντες• τὴν φιλοξενίαν διώκοντες.

tais chreiais tōn hagiōn koinōnountes tēn filoksenian diōkontes

14. εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας ὑμᾶς• εὐλογεῖτε, καὶ μὴ καταρᾶσθε.

eulogeite tous diōkontas hymas eulogeite kai mē katarasthe

15. χαίρειν μετὰ χαιρόντων, καὶ κλαίειν μετὰ κλαιόντων.

chairein meta chairontōn kai klaiein meta klaiontōn

16. τὸ αὐτὸ εἰς ἀλλήλους φρονοῦντες. μὴ τὰ ὑψηλὰ φρονοῦντες, ἀλλὰ τοῖς ταπεινοῖς συναπαγόμενοι. μὴ γίνεσθε φρόνιμοι παρ’ ἑαυτοῖς.

to auto eis allēlous fronountes mē ta hypsēla fronountes alla tois tapeinois synapagomenoi mē ginesthe fronimoi par heautois

17. μηδενὶ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόντες. προνοούμενοι καλὰ ἐνώπιον πάντων ἀνθρώπων.

mēdeni kakon anti kakou apodidontes pronooumenoi kala enōpion pantōn anthrōpōn

18. εἰ δυνατόν, τὸ ἐξ ὑμῶν, μετὰ πάντων ἀνθρώπων εἰρηνεύοντες

ei dynaton to eks hymōn meta pantōn anthrōpōn eirēneuontes

19. μὴ ἑαυτοὺς ἐκδικοῦντες, ἀγαπητοί, ἀλλὰ δότε τόπον τῇ ὀργῇ• γέγραπται γάρ, Ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω, λέγει Κύριος.

mē heautous ekdikountes agapētoi alla dote topon tē orgē gegraptai gar emoi ekdikēsis egō antapodōsō legei kyrios

20. ἐὰν οὖν πεινᾷ ὁ ἐχθρός σου, ψώμιζε αὐτόν• ἐὰν διψᾷ, πότιζε αὐτόν• τοῦτο γὰρ ποιῶν, ἄνθρακας πυρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.

ean oun peina ho echthros sou psōmize auton ean dipsa potize auton touto gar poiōn anthrakas pyros sōreuseis epi tēn kefalēn autou

21. μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν.

mē nikō hypo tou kakou alla nika en tō agathō to kakon

Κεφαλαιο 13

1. Πᾶσα ψυχὴ ἐξουσίαις ὑπερεχούσαις ὑποτασσέσθω• οὐ γάρ ἐστιν ἐξουσία εἰ μὴ ἀπὸ Θεοῦ, αἱ δὲ οὖσαι ἐξουσίαι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ τεταγμέναι εἰσίν.

pasa psychē eksousiais hyperechousais hypotassesthō ou gar estin eksousia ei mē apo theou hai de ousai eksousiai hypo tou theou tetagmenai eisin

2. ὥστε ὁ ἀντιτασσόμενος τῇ ἐξουσίᾳ, τῇ τοῦ Θεοῦ διαταγῇ ἀνθέστηκεν• οἱ δὲ ἀνθεστηκότες ἑαυτοῖς κρίμα λήψονται

hōste ho antitassomenos tē eksousia tē tou theou diatagē anthestēken hoi de anthestēkotes heautois krima lēpsontai

3. οἱ γὰρ ἄρχοντες οὐκ εἰσὶ φόβος τῶν ἀγαθῶν ἔργων, ἀλλὰ τῶν κακῶν. θέλεις δὲ μὴ φοβεῖσθαι τὴν ἐξουσίαν; τὸ ἀγαθὸν ποίει, καὶ ἕξεις ἔπαινον ἐξ αὐτῆς•

hoi gar archontes ouk eisin fobos tōn agathōn ergōn alla tōn kakōn theleis de mē fobeisthai tēn eksousian to agathon poiei kai ekseis epainon eks autēs

4. Θεοῦ γὰρ διάκονός ἐστί σοι εἰς τὸ ἀγαθόν. ἐὰν δὲ τὸ κακὸν ποιῇς, φοβοῦ• οὐ γὰρ εἰκῆ τὴν μάχαιραν φορεῖ• Θεοῦ γὰρ διάκονός ἐστιν, ἔκδικος εἰς ὀργὴν τῷ τὸ κακὸν πράσσοντι.

theou gar diakonos estin soi eis to agathon ean de to kakon poiēs fobou ou gar eikē tēn machairan forei theou gar diakonos estin ekdikos eis orgēn tō to kakonprassonti

5. διὸ ἀνάγκη ὑποτάσσεσθαι, οὐ μόνον διὰ τὴν ὀργήν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν συνείδησιν.

dio anagkē hypotassesthai ou monon dia tēn orgēn alla kai dia tēn syneidēsin

6. διὰ τοῦτο γὰρ καὶ φόρους τελεῖτε• λειτουργοὶ γὰρ Θεοῦ εἰσιν, εἰς αὐτὸ τοῦτο προσκαρτεροῦντες.

dia touto gar kai forous teleite leitourgoi gar theou eisin eis auto touto proskarterountes

7. ἀπόδοτε οὖν πᾶσι τὰς ὀφειλάς• τῷ τὸν φόρον τὸν φόρον• τῷ τὸ τέλος τὸ τέλος• τῷ τὸν φόβον τὸν φόβον• τῷ τὴν τιμὴν τὴν τιμήν.

apodote oun pasin tas ofeilas tō ton foron ton foron tō to telos to telos tō ton fobon ton fobon tō tēn timēn tēn timēn

8. Μηδενὶ μηδὲν ὀφείλετε, εἰ μὴ τὸ ἀγαπᾷν ἀλλήλους• ὁ γὰρ ἀγαπῶν τὸν ἕτερον, νόμον πεπλήρωκε.

mēdeni mēden ofeilete ei mē to agapan allēlous ho gar agapōn ton heteron nomon peplērōken

9. τὸ γάρ, Οὐ μοιχεύσεις, οὐ φονεύσεις, οὐ κλέψεις, οὐ ψευδομαρτυρήσεις, οὐκ ἐπιθυμήσεις, καὶ εἴ τις ἑτέρα ἐντολή, ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ ἀνακεφαλαιοῦται, ἐν τῷ, Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς ἑαυτόν

to gar ou moicheuseis ou foneuseis ou klepseis hou pseudomartyrēseis ouk epithymēseis kai ei tis hetera entolē en toutō tō logō anakefalaioutai en tō agapēseis ton plēsion sou hōs heauton

10. ἡ ἀγάπη τῷ πλησίον κακὸν οὐκ ἐργάζεται• πλήρωμα οὖν νόμου ἡ ἀγάπη.

hē agapē tō plēsion kakon ouk ergazetai plērōma oun nomou hē agapē

11. Καὶ τοῦτο, εἰδότες τὸν καιρόν, ὅτι ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι• νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν.

kai touto eidotes ton kairon hoti hōra hēmas ēdē eks hypnou egerthēnai nyn gar engyteron hēmōn hē sōtēria ē hote episteusamen

12. ἡ νὺξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν• ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους, καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός.

hē nyks proekopsen hē de hēmera ēngiken apothōmetha oun ta erga tou skotous kai endysōmetha ta hopla tou fōtos

13. ὡς ἐν ἡμέρᾳ, εὐσχημόνως περιπατήσωμεν, μὴ κώμοις καὶ μέθαις, μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις, μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ.

hōs en hēmera euschēmonōs peripatēsōmen mē kōmois kai methais mē koitais kai aselgeiais mē eridi kai zēlō

14. ἀλλ’ ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε, εἰς ἐπιθυμίας.

all endysasthe ton kyrion iēsoun christon kai tēs sarkos pronoian mē poieisthe eis epithymias

Κεφαλαιο 14

1. Τὸν δὲ ἀσθενοῦντα τῇ πίστει προσλαμβάνεσθε, μὴ εἰς διακρίσεις διαλογισμῶν.

ton de asthenounta tē pistei proslambanesthe mē eis diakriseis dialogismōn

2. ὃς μὲν πιστεύει φαγεῖν πάντα, ὁ δὲ ἀσθενῶν λάχανα ἐσθίει.

hos men pisteuei fagein panta ho de asthenōn lachana esthiei

3. ὁ ἐσθίων τὸν μὴ ἐσθίοντα μὴ ἐξουθενείτω, καὶ ὁ μὴ ἐσθίων τὸν ἐσθίοντα μὴ κρινέτω• ὁ Θεὸς γὰρ αὐτὸν προσελάβετο.

ho esthiōn ton mē esthionta mē eksoutheneitō kai ho mē esthiōn ton esthionta mē krinetō ho theos gar auton proselabeto

4. σὺ τίς εἶ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην; τῷ ἰδίῳ κυρίῳ στήκει ἢ πίπτει. σταθήσεται δέ• δυνατὸς γὰρ ἐστιν ὁ Θεὸς στῆσαι αὐτόν.

sy tis ei ho krinōn allotrion oiketēn tō idiō kyriō stēkei ē piptei stathēsetai de dynatos gar estin ho theos stēsai auton

5. ὃς μὲν κρίνει ἡμέραν παρ’ ἡμέραν, ὃς δὲ κρίνει πᾶσαν ἡμέραν. ἕκαστος ἐν τῷ ἰδίῳ νοῒ πληροφορείσθω.

hos men krinei hēmeran par hēmeran hos de krinei pasan hēmeran hekastos en tō idiō noi plēroforeisthō

6. ὁ φρονῶν τὴν ἡμέραν, Κυρίῳ φρονεῖ• καὶ ὁ μὴ φρονῶν τὴν ἡμέραν, Κυρίῳ οὐ φρονεῖ. ὁ ἐσθίων Κυρίῳ ἐσθίει, εὐχαριστεῖ γὰρ τῷ Θεῷ• καὶ ὁ μὴ ἐσθίων Κυρίῳ οὐκ ἐσθίει, καὶ εὐχαριστεῖ τῷ Θεῷ.

ho fronōn tēn hēmeran kyriō fronei kai ho mē fronōn tēn hēmeran kyriō hou fronei ho esthiōn kyriō esthiei eucharistei gar tō theō kai ho mē esthiōn kyriō ouk esthieikai eucharistei tō theō

7. οὐδεὶς γὰρ ἡμῶν ἑαυτῷ ζῇ, καὶ οὐδεὶς ἑαυτῷ ἀποθνῄσκει.

oudeis gar hēmōn heautō zē kai oudeis heautō apothnēskei

8. ἐάν τε γὰρ ζῶμεν, τῷ Κυρίῳ ζῶμεν• ἐάν τε ἀποθνῄσκωμεν, τῷ Κυρίῳ ἀποθνῄσκομεν• ἐάν τε οὖν ζῶμεν, ἐάν τε ἀποθνῄσκωμεν, τοῦ Κυρίου ἐσμέν.

ean te gar zōmen tō kyriō zōmen ean te apothnēskōmen tō kyriō apothnēskomen ean te oun zōmen ean te apothnēskōmen tou kyriou esmen

9. εἰς τοῦτο γὰρ Χριστὸς καὶ ἀπέθανε καὶ ἀνέστη καὶ ἀνέζησεν, ἵνα καὶ νεκρῶν καὶ ζώντων κυριεύσῃ.

eis touto gar christos kai apethanen kai anestē kai anezēsen hina kai nekrōn kai zōntōn kyrieusē

10. σὺ δὲ τί κρίνεις τὸν ἀδελφόν σου; ἢ καὶ σὺ τί ἐξουθενεῖς τὸν ἀδελφόν σου; πάντες γὰρ παραστησόμεθα τῷ βήματι τοῦ Χριστοῦ.

sy de ti krineis ton adelfon sou ē kai sy ti eksoutheneis ton adelfon sou pantes gar parastēsometha tō bēmati tou christou

11. γέγραπται γάρ, Ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος• ὅτι ἐμοὶ κάμψει πᾶν γόνυ, καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται τῷ Θεῷ.

gegraptai gar zō egō legei kyrios hoti emoi kampsei pan gony kai pasa glōssa eksomologēsetai tō theō

12. ἄρα οὖν ἕκαστος ἡμῶν περὶ ἑαυτοῦ λόγον δώσει τῷ Θεῷ.

ara oun hekastos hēmōn peri heautou logon dōsei tō theō

13. Μηκέτι οὖν ἀλλήλους κρίνωμεν• ἀλλὰ τοῦτο κρίνατε μᾶλλον, τὸ μὴ τιθέναι πρόσκομμα τῷ ἀδελφῷ ἢ σκάνδαλον.

mēketi oun allēlous krinōmen alla touto krinate mallon to mē tithenai proskomma tō adelfō ē skandalon

14. οἶδα καὶ πέπεισμαι ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ, ὅτι οὐδὲν κοινὸν δι’ ἑαυτοῦ• εἰ μὴ τῷ λογιζομένῳ τι κοινὸν εἶναι, ἐκείνῳ κοινόν.

oida kai pepeismai en kyriō iēsou hoti ouden koinon di heautou ei mē tō logizomenō ti koinon einai ekeinō koinon

15. εἰ δὲ διὰ βρῶμα ὁ ἀδελφός σου λυπεῖται, οὐκέτι κατὰ ἀγάπην περιπατεῖς. μὴ τῷ βρώματί σου ἐκεῖνον ἀπόλλυε, ὑπὲρ οὗ Χριστὸς ἀπέθανε.

ei de dia brōma ho adelfos sou lypeitai ouketi kata agapēn peripateis mē tō brōmati sou ekeinon apollye hyper hou christos apethanen

16. μὴ βλασφημείσθω οὖν ὑμῶν τὸ ἀγαθόν•

mē blasfēmeisthō oun hymōn to agathon

17. οὐ γάρ ἐστιν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ βρῶσις καὶ πόσις, ἀλλὰ δικαιοσύνη καὶ εἰρήνη καὶ χαρὰ ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ.

ou gar estin hē basileia tou theou brōsis kai posis alla dikaiosynē kai eirēnē kai chara en pneumati hagiō

18. ὁ γὰρ ἐν τούτοις δουλεύων τῷ Χριστῷ εὐάρεστος τῷ Θεῷ, καὶ δόκιμος τοῖς ἀνθρώποις.

ho gar en toutois douleuōn tō christō euarestos tō theō kai dokimos tois anthrōpois

19. ἄρα οὖν τὰ τῆς εἰρήνης διώκωμεν, καὶ τὰ τῆς οἰκοδομῆς τῆς εἰς ἀλλήλους.

ara oun ta tēs eirēnēs diōkōmen kai ta tēs oikodomēs tēs eis allēlous

20. μὴ ἕνεκεν βρώματος κατάλυε τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ. πάντα μὲν καθαρά, ἀλλὰ κακὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ διὰ προσκόμματος ἐσθίοντι.

mē heneken brōmatos katalye to ergon tou theou panta men kathara alla kakon tō anthrōpō tō dia proskommatos esthionti

21. καλὸν τὸ μὴ φαγεῖν κρέα, μηδὲ πιεῖν οἶνον, μηδὲ ἐν ᾧ ὁ ἀδελφός σου προσκόπτει ἢ σκανδαλίζεται ἤ ἀσθενεῖ.

kalon to mē fagein krea mēde piein oinon mēde en hō ho adelfos sou proskoptei hē skandalizetai hē asthenei

22. σὺ πίστιν ἔχεις κατὰ σαυτὸν ἔχε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. μακάριος ὁ μὴ κρίνων ἑαυτὸν ἐν ᾧ δοκιμάζει.

sy pistin echeis kata sauton eche enōpion tou theou makarios ho mē krinōn heauton en hō dokimazei

23. ὁ δὲ διακρινόμενος, ἐὰν φάγῃ, κατακέκριται, ὅτι οὐκ ἐκ πίστεως• πᾶν δὲ ὃ οὐκ ἐκ πίστεως, ἁμαρτία ἐστίν.

ho de diakrinomenos ean fagē katakekritai hoti ouk ek pisteōs pan de ho ouk ek pisteōs hamartia estin

Κεφαλαιο 15

1. Ὀφείλομεν δὲ ἡμεῖς οἱ δυνατοὶ τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων βαστάζειν, καὶ μὴ ἑαυτοῖς ἀρέσκειν.

ofeilomen de hēmeis hoi dynatoi ta asthenēmata tōn adynatōn bastazein kai mē heautois areskein

2. ἕκαστος γὰρ ἡμῶν τῷ πλησίον ἀρεσκέτω εἰς τὸ ἀγαθὸν πρὸς οἰκοδομήν.

hekastos gar hēmōn tō plēsion aresketō eis to agathon pros oikodomēn

3. καὶ γὰρ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτῷ ἤρεσεν, ἀλλά, καθὼς γέγραπται, Οἱ ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσον ἐπ’ ἐμέ.

kai gar ho christos ouch heautō ēresen alla kathōs gegraptai hoi oneidismoi tōn oneidizontōn se epepeson ep eme

4. ὅσα γὰρ προεγράφη, εἰς τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν προεγράφη, ἵνα διὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως τῶν γραφῶν τὴν ἐλπίδα ἔχωμεν.

hosa gar proegrafē eis tēn hēmeteran didaskalian proegrafē hina dia tēs hypomonēs kai tēs paraklēseōs tōn grafōn tēn elpida echōmen

5. ὁ δὲ Θεὸς τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως δῴη ὑμῖν τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν ἀλλήλοις κατὰ Χριστὸν Ἰησοῦν•

ho de theos tēs hypomonēs kai tēs paraklēseōs dōē hymin to auto fronein en allēlois kata christon iēsoun

6. ἵνα ὁμοθυμαδὸν ἐν ἑνὶ στόματι δοξάζητε τὸν Θεὸν καὶ πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

hina homothymadon en heni stomati doksazēte ton theon kai patera tou kyriou hēmōn iēsou christou

7. διὸ προσλαμβάνεσθε ἀλλήλους, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς προσελάβετο ἡμᾶς, εἰς δόξαν Θεοῦ.

dio proslambanesthe allēlous kathōs kai ho christos proselabeto hēmas eis doksan theou

8. λέγω δέ, Ἰησοῦν Χριστὸν διάκονον γεγενῆσθαι περιτομῆς ὑπὲρ ἀληθείας Θεοῦ, εἰς τὸ βεβαιῶσαι τὰς ἐπαγγελίας τῶν πατέρων•

legō de iēsoun christon diakonon gegenēsthai peritomēs hyper alētheias theou eis to bebaiōsai tas epangelias tōn paterōn

9. τὰ δὲ ἔθνη ὑπὲρ ἐλέους δοξάσαι τὸν θεόν, καθὼς γέγραπται, Διὰ τοῦτο ἐξομολογήσομαί σοι ἐν ἔθνεσι, καὶ τῷ ὀνοματί σου ψαλῶ.

ta de ethnē hyper eleous doksasai ton theon kathōs gegraptai dia touto eksomologēsomai soi en ethnesin kai tō onomati sou psalō

10. καὶ πάλιν λέγει, Εὐφράνθητε, ἔθνη, μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.

kai palin legei eufranthēte ethnē meta tou laou autou

11. καὶ πάλιν, Αἰνεῖτε τὸν Κύριον πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἐπαινέσατε αὐτὸν πάντες οἱ λαοί.

kai palin aineite ton kyrion panta ta ethnē kai epainesate auton pantes hoi laoi

12. καὶ πάλιν Ἠσαΐας λέγει, Ἔσται ἡ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαί, καὶ ὁ ἀνιστάμενος ἄρχειν ἐθνῶν• ἐπ’ αὐτῷ ἔθνη ἐλπιοῦσιν.

kai palin ēsaias legei estai hē riza tou iessai kai ho anistamenos archein ethnōn ep autō ethnē elpiousin

13. ὁ δὲ Θεὸς τῆς ἐλπίδος πληρώσαι ὑμᾶς πάσης χαρᾶς καὶ εἰρήνης ἐν τῷ πιστεύειν, εἰς τὸ περισσεύειν ὑμᾶς ἐν τῇ ἐλπίδι, ἐν δυνάμει Πνεύματος Ἁγίου.

ho de theos tēs elpidos plērōsai hymas pasēs charas kai eirēnēs en tō pisteuein eis to perisseuein hymas en tē elpidi en dynamei pneumatos hagiou

14. Πέπεισμαι δέ, ἀδελφοί μου, καὶ αὐτὸς ἐγὼ περὶ ὑμῶν, ὅτι καὶ αὐτοὶ μεστοί ἐστε ἀγαθωσύνης, πεπληρωμένοι πάσης γνώσεως, δυνάμενοι καὶ ἀλλήλους νουθετεῖν.

pepeismai de adelfoi mou kai autos egō peri hymōn hoti kai autoi mestoi este agathōsynēs peplērōmenoi pasēs gnōseōs dynamenoi kai allēlous nouthetein

15. τολμηρότερον δὲ ἔγραψα ὑμῖν, ἀδελφοί, ἀπὸ μέρους, ὡς ἐπαναμιμνήσκων ὑμᾶς, διὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσάν μοι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ,

tolmēroteron de egrapsa hymin adelfoi apo merous hōs epanamimnēskōn hymas dia tēn charin tēn dotheisan moi hypo tou theou

16. εἰς τὸ εἶναί με λειτουργὸν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τὰ ἔθνη, ἱερουργοῦντα τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ, ἵνα γένηται ἡ προσφορὰ τῶν ἐθνῶν εὐπρόσδεκτος, ἡγιασμένη ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ.

eis to einai me leitourgon iēsou christou eis ta ethnē hierourgounta to euangelion tou theou hina genētai hē prosfora tōn ethnōn euprosdektos hēgiasmenē en pneumati hagiō

17. ἔχω οὖν καύχησιν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τὰ πρὸς Θεόν

echō oun kauchēsin en christō iēsou ta pros theon

18. οὐ γὰρ τολμήσω λαλεῖν τι ὧν οὐ κατειργάσατο Χριστὸς δι’ ἐμοῦ, εἰς ὑπακοὴν ἐθνῶν, λόγῳ καὶ ἔργῳ,

ou gar tolmēsō lalein ti hōn ou kateirgasato christos di emou eis hypakoēn ethnōn logō kai ergō

19. ἐν δυνάμει σημείων καὶ τεράτων, ἐν δυνάμει Πνεύματος Θεοῦ• ὥστε με ἀπὸ Ἰερουσαλὴμ καὶ κύκλῳ μέχρι τοῦ Ἰλλυρικοῦ πεπληρωκέναι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ•

en dynamei sēmeiōn kai teratōn en dynamei pneumatos theou hōste me apo ierousalēm kai kyklō mechri tou illyrikou peplērōkenai to euangelion tou christou

20. οὕτω δὲ φιλοτιμούμενον εὐαγγελίζεσθαι, οὐχ ὅπου ὠνομάσθη Χριστός, ἵνα μὴ ἐπ’ ἀλλότριον θεμέλιον οἰκοδομῶ•

houtōs de filotimoumenon euangelizesthai ouch hopou ōnomasthē christos hina mē ep allotrion themelion oikodomō

21. ἀλλὰ, καθὼς γέγραπται, Οἷς οὐκ ἀνηγγέλη περὶ αὐτοῦ, ὄψονται• καὶ οἳ οὐκ ἀκηκόασι, συνήσουσι.

alla kathōs gegraptai hois ouk anēngelē peri autou opsontai kai hoi ouk akēkoasin synēsousin

22. Διὸ καὶ ἐνεκοπτόμην τὰ πολλὰ τοῦ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς•

dio kai enekoptomēn ta polla tou elthein pros hymas

23. νυνὶ δὲ μηκέτι τόπον ἔχων ἐν τοῖς κλίμασι τούτοις, ἐπιποθίαν δὲ ἔχων τοῦ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν,

nyni de mēketi topon echōn en tois klimasin toutois epipothian de echōn tou elthein pros hymas apo pollōn etōn

24. ὡς ἐὰν πορεύωμαι εἰς τὴν Σπανίαν, ἐλεύσομαι πρὸς ὑμας• ἐλπίζω γὰρ διαπορευόμενος θεάσασθαι ὑμᾶς, καὶ ὑφ’ ὑμῶν προπεμφθῆναι ἐκεῖ, ἐὰν ὑμῶν πρῶτον ἀπὸ μέρους ἐμπλησθῶ.

hōs ean poreuōmai eis tēn spanian eleusomai pros hymas elpizō gar diaporeuomenos theasasthai hymas kai hyf hymōn propemfthēnai ekei ean hymōn prōton apo merous emplēsthō

25. νυνὶ δὲ πορεύομαι εἰς Ἰερουσαλήμ, διακονῶν τοῖς ἁγίοις.

nyni de poreuomai eis ierousalēm diakonōn tois hagiois

26. εὐδόκησαν γὰρ Μακεδονία καὶ Ἀχαΐα κοινωνίαν τινὰ ποιήσασθαι εἰς τοὺς πτωχοὺς τῶν ἁγίων τῶν ἐν Ἰερουσαλήμ.

eudokēsan gar makedonia kai achaia koinōnian tina poiēsasthai eis tous ptōchous tōn hagiōn tōn en ierousalēm

27. εὐδόκησαν γάρ, καὶ ὀφειλέται αὐτῶν εἰσιν. εἰ γὰρ τοῖς πνευματικοῖς αὐτῶν ἐκοινώνησαν τὰ ἔθνη, ὀφείλουσι καὶ ἐν τοῖς σαρκικοῖς λειτουργῆσαι αὐτοῖς.

eudokēsan gar kai ofeiletai autōn eisin ei gar tois pneumatikois autōn ekoinōnēsan ta ethnē ofeilousin kai en tois sarkikois leitourgēsai autois

28. τοῦτο οὖν ἐπιτελέσας, καὶ σφραγισάμενος αὐτοῖς τὸν καρπὸν τοῦτον, ἀπελεύσομαι δι’ ὑμῶν εἰς τὴν Σπανίαν.

touto oun epitelesas kai sfragisamenos autois ton karpon touton apeleusomai di hymōn eis tēn spanian

29. οἶδα δὲ ὅτι ἐρχόμενος πρὸς ὑμᾶς ἐν πληρώματι εὐλογίας τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ ἐλεύσομαι.

oida de hoti erchomenos pros hymas en plērōmati eulogias tou euangeliou tou christou eleusomai

30. Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ διὰ τῆς ἀγάπης τοῦ Πνεύματος, συναγωνίσασθαί μοι ἐν ταῖς προσευχαῖς ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν Θεόν•

parakalō de hymas adelfoi dia tou kyriou hēmōn iēsou christou kai dia tēs agapēs tou pneumatos synagōnisasthai moi en tais proseuchais hyper emou pros ton theon

31. ἵνα ῥυσθῶ ἀπὸ τῶν ἀπειθούντων ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ ἵνα ἡ διακονία μου ἡ εἰς Ἰερουσαλὴμ εὐπρόσδεκτος γένηται τοῖς ἁγίοις•

hina rysthō apo tōn apeithountōn en tē ioudaia kai hina hē diakonia mou hē eis ierousalēm euprosdektos genētai tois hagiois

32. ἵνα ἐν χαρᾷ ἔλθω πρὸς ὑμᾶς διὰ θελήματος Θεοῦ, καὶ συναναπαύσωμαι ὑμῖν.

hina en chara elthō pros hymas dia thelēmatos theou kai synanapausōmai hymin

33. ὁ δὲ Θεὸς τῆς εἰρήνης μετὰ πάντων ὑμῶν ἀμήν.

ho de theos tēs eirēnēs meta pantōn hymōn amēn

Κεφαλαιο 16

1. Συνίστημι δὲ ὑμῖν Φοίβην τὴν ἀδελφὴν ἡμῶν, οὖσαν διάκονον τῆς ἐκκλησίας τῆς ἐν Κεγχρεαῖς•

synistēmi de hymin foibēn tēn adelfēn hēmōn ousan diakonon tēs ekklēsias tēs en kegchreais

2. ἵνα αὐτὴν προσδέξησθε ἐν Κυρίῳ ἀξίως τῶν ἁγίων, καὶ παραστῆτε αὐτῇ ἐν ᾧ ἂν ὑμῶν χρῄζῃ πράγματι• καὶ γὰρ αὕτη προστάτις πολλῶν ἐγενήθη, καὶ αὐτοῦ ἐμοῦ.

hina autēn prosdeksēsthe en kyriō aksiōs tōn hagiōn kai parastēte autē en hō an hymōn chrēzē pragmati kai gar autē prostatis pollōn egenēthē kai autou emou

3. Ἀσπάσασθε Πρίσκιλλαν καὶ Ἀκύλαν τοὺς συνεργούς μου ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ,

aspasasthe priskillan kai akylan tous synergous mou en christō iēsou

4. οἵτινες ὑπὲρ τῆς ψυχῆς μου τὸν ἑαυτῶν τράχηλον ὑπέθηκαν, οἷς οὐκ ἐγὼ μόνος εὐχαριστῶ, ἀλλὰ καὶ πᾶσαι αἱ ἐκκλησίαι τῶν ἐθνῶν•

hoitines hyper tēs psychēs mou ton heautōn trachēlon hypethēkan hois ouk egō monos eucharistō alla kai pasai hai ekklēsiai tōn ethnōn

5. καὶ τὴν κατ’ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίαν. ἀσπάσασθε Ἐπαίνετον τὸν ἀγαπητόν μου, ὅς ἐστιν ἀπαρχὴ τῆς Ἀχαΐας εἰς Χριστόν.

kai tēn kat oikon autōn ekklēsian aspasasthe epaineton ton agapēton mou hos estin aparchē tēs achaias eis christon

6. ἀσπάσασθε Μαριάμ, ἥτις πολλὰ ἐκοπίασεν εἰς ἡμᾶς.

aspasasthe mariam hētis polla ekopiasen eis hēmas

7. ἀσπάσασθε Ἀνδρόνικον καὶ Ἰουνιᾶν τοὺς συγγενεῖς μου καὶ συναιχμαλώτους μου, οἵτινές εἰσιν ἐπίσημοι ἐν τοῖς ἀποστόλοις, οἳ καὶ πρὸ ἐμοῦ γέγονασιν ἐν Χριστῷ.

aspasasthe andronikon kai iounian tous syngeneis mou kai synaichmalōtous mou hoitines eisin episēmoi en tois apostolois hoi kai pro emou gegonasin en christō

8. ἀσπάσασθε Ἀμπλίαν τὸν ἀγαπητόν μου ἐν Κυρίῳ.

aspasasthe amplian ton agapēton mou en kyriō

9. ἀσπάσασθε Οὐρβανὸν τὸν συνεργὸν ἡμῶν ἐν Χριστῷ, καὶ Στάχυν τὸν ἀγαπητόν μου.

aspasasthe ourbanon ton synergon hēmōn en christō kai stachyn ton agapēton mou

10. ἀσπάσασθε Ἀπελλῆν τὸν δόκιμον ἐν Χριστῷ. ἀσπάσασθε τοὺς ἐκ τῶν Ἀριστοβούλου.

aspasasthe apellēn ton dokimon en christō aspasasthe tous ek tōn aristoboulou

11. ἀσπάσασθε Ἡροδίωνα τὸν συγγενῆ μου. ἀσπάσασθε τοὺς ἐκ τῶν Ναρκίσσου, τοὺς ὄντας ἐν Κυρίῳ.

aspasasthe ērodiōna ton syngenē mou aspasasthe tous ek tōn narkissou tous ontas en kyriō

12. ἀσπάσασθε Τρύφαιναν καὶ Τρυφῶσαν τὰς κοπιώσας ἐν Κυρίῳ. ἀσπάσασθε Περσίδα τὴν ἀγαπητήν, ἥτις πολλὰ ἐκοπίασεν ἐν Κυρίῳ.

aspasasthe tryfainan kai tryfōsan tas kopiōsas en kyriō aspasasthe persida tēn agapētēn hētis polla ekopiasen en kyriō

13. ἀσπάσασθε Ῥοῦφον τὸν ἐκλεκτὸν ἐν Κυρίῳ, καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ ἐμοῦ.

aspasasthe roufon ton eklekton en kyriō kai tēn mētera autou kai emou

14. ἀσπάσασθε Ἀσύγκριτον, Φλέγοντα, Ἑρμᾶν, Πατρόβαν, Ἑρμῆν, καὶ τοὺς σὺν αὐτοῖς ἀδελφούς.

aspasasthe asygkriton flegonta herman patroban hermēn kai tous syn autois adelfous

15. ἀσπάσασθε Φιλόλογον καὶ Ἰουλίαν, Νηρέα καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ, καὶ Ὀλυμπᾶν, καὶ τοὺς σὺν αὐτοῖς πάντας ἁγίους.

aspasasthe filologon kai ioulian nērea kai tēn adelfēn autou kai olympan kai tous syn autois pantas hagious

16. ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ. ἀσπάζονται ὑμᾶς αἱ ἐκκλησίαι τοῦ Χριστοῦ.

aspasasthe allēlous en filēmati hagiō aspazontai hymas hai ekklēsiai tou christou

17. Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, σκοπεῖν τοὺς τὰς διχοστασίας καὶ τὰ σκάνδαλα, παρὰ τὴν διδαχὴν ἣν ὑμεῖς ἐμάθετε, ποιοῦντας• καὶ ἐκκλίνατε ἀπ’ αὐτῶν.

parakalō de hymas adelfoi skopein tous tas dichostasias kai ta skandala para tēn didachēn hēn hymeis emathete poiountas kai ekklinate ap autōn

18. οἱ γὰρ τοιοῦτοι τῷ Κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ οὐ δουλεύουσιν, ἀλλὰ τῇ ἑαυτῶν κοιλίᾳ• καὶ διὰ τῆς χρηστολογίας καὶ εὐλογίας ἐξαπατῶσι τὰς καρδίας τῶν ἀκάκων.

hoi gar toioutoi tō kyriō hēmōn iēsou christō ou douleuousin alla tē heautōn koilia kai dia tēs chrēstologias kai eulogias eksapatōsin tas kardias tōn akakōn

19. ἡ γὰρ ὑμῶν ὑπακοὴ εἰς πάντας ἀφίκετο. χαίρω οὖν τὸ ἐφ’ ὑμῖν• θέλω δὲ ὑμᾶς σοφοὺς μὲν εἶναι εἰς τὸ ἀγαθόν, ἀκεραίους δὲ εἰς τὸ κακόν.

hē gar hymōn hypakoē eis pantas afiketo chairō oun to ef hymin thelō de hymas sofous men einai eis to agathon akeraious de eis to kakon

20. ὁ δὲ Θεὸς τῆς εἰρήνης συντρίψει τὸν Σατανᾶν ὑπὸ τοὺς πόδας ὑμῶν ἐν τάχει. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθ’ ὑμῶν. ἀμήν.

ho de theos tēs eirēnēs syntripsei ton satanan hypo tous podas hymōn en tachei hē charis tou kyriou hēmōn iēsou christou meth hymōn amēn

21. Ἀσπάζονται ὑμᾶς Τιμόθεος ὁ συνεργός μου, καὶ Λούκιος καὶ Ἰάσων καὶ Σωσίπατρος οἱ συγγενεῖς μου.

aspazontai hymas timotheos ho synergos mou kai loukios kai iasōn kai sōsipatros hoi syngeneis mou

22. ἀσπάζομαι ὑμᾶς ἐγὼ Τέρτιος, ὁ γράψας τὴν ἐπιστολήν, ἐν Κυρίῳ.

aspazomai hymas egō tertios ho grapsas tēn epistolēn en kyriō

23. ἀσπάζεται ὑμᾶς Γάϊος ὁ ξένος μου καὶ τῆς ἐκκλησίας ὅλης. ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἔραστος ὁ οἰκονόμος τῆς πόλεως, καὶ Κούαρτος ὁ ἀδελφός.

aspazetai hymas gaios ho ksenos mou kai tēs ekklēsias holēs aspazetai hymas erastos ho oikonomos tēs poleōs kai kouartos ho adelfos

24. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ὑμῶν. ἀμήν.

hē charis tou kyriou hēmōn iēsou christou meta pantōn hymōn amēn

25. Τῷ δὲ δυναμένῳ ὑμᾶς στηρίξαι κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου καὶ τὸ κήρυγμα Ἰησοῦ Χριστοῦ, κατὰ ἀποκάλυψιν μυστηρίου χρόνοις αἰωνίοις σεσιγημένου,

tō de dynamenō hymas stēriksai kata to euangelion mou kai to kērygma iēsou christou kata apokalypsin mystēriou chronois aiōniois sesigēmenou

26. φανερωθέντος δὲ νῦν, διά τε γραφῶν προφητικῶν, κατ’ ἐπιταγὴν τοῦ αἰωνίου Θεοῦ, εἰς ὑπακοὴν πίστεως εἰς πάντα τὰ ἔθνη γνωρισθέντος,

fanerōthentos de nyn dia te grafōn profētikōn kat epitagēn tou aiōniou theou eis hypakoēn pisteōs eis panta ta ethnē gnōristhentos

27. μόνῳ σοφῷ Θεῷ, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. ἀμήν. πρός Ῥωμαίους ἐγράφη ἀπὸ Κορίνθου διὰ Φοίβης τῆς διακόνου τῆς ἐν Κεγχρεαῖς ἐκκλησίας

monō sofō theō dia iēsou christou hē doksa eis tous aiōnas amēn pros rōmaious egrafē apo korinthou dia foibēs tēs diakonou tēs en kegchreais ekklēsias

Α ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Κεφαλαιο 1

1. Παῦλος κλητὸς ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, καὶ Σωσθένης ὁ ἀδελφός,

paulos klētos apostolos iēsou christou dia thelēmatos theou kai sōsthenēs ho adelfos

2. τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ τῇ οὔσῃ ἐν Κορίνθῳ, ἡγιασμένοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, κλητοῖς ἁγίοις, σὺν πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν παντὶ τόπῳ, αὐτῶν τε καὶ ἡμῶν•

tē ekklēsia tou theou tē ousē en korinthō hēgiasmenois en christō iēsou klētois hagiois syn pasin tois epikaloumenois to onoma tou kyriou hēmōn iēsou christou en panti topō autōn tekai hēmōn

3. χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

charis hymin kai eirēnē apo theou patros hēmōn kai kyriou iēsou christou

4. Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου πάντοτε περὶ ὑμῶν, ἐπὶ τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ τῇ δοθείσῃ ὑμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ•

eucharistō tō theō mou pantote peri hymōn epi tē chariti tou theou tē dotheisē hymin en christō iēsou

5. ὅτι ἐν παντὶ ἐπλουτίσθητε ἐν αὐτῷ, ἐν παντὶ λόγῳ καὶ πάσῃ γνώσει,

hoti en panti eploutisthēte en autō en panti logō kai pasē gnōsei

6. καθὼς τὸ μαρτύριον τοῦ Χριστοῦ ἐβεβαιώθη ἐν ὑμῖν•

kathōs to martyrion tou christou ebebaiōthē en hymin

7. ὥστε ὑμᾶς μὴ ὑστερεῖσθαι ἐν μηδενὶ χαρίσματι, ἀπεκδεχομένους τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

hōste hymas mē hystereisthai en mēdeni charismati apekdechomenous tēn apokalypsin tou kyriou hēmōn iēsou christou

8. ὃς καὶ βεβαιώσει ὑμᾶς ἕως τέλους, ἀνεγκλήτους ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

hos kai bebaiōsei hymas heōs telous anegklētous en tē hēmera tou kyriou hēmōn iēsou christou

9. πιστὸς ὁ Θεός, δι’ οὗ ἐκλήθητε εἰς κοινωνίαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν.

pistos ho theos di hou eklēthēte eis koinōnian tou hyiou autou iēsou christou tou kyriou hēmōn

10. Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἵνα τὸ αὐτὸ λέγητε πάντες, καὶ μὴ ᾖ ἐν ὑμῖν σχίσματα, ἦτε δὲ κατηρτισμένοι ἐν τῷ αὐτῷ νοῒ καὶ ἐν τῇ αὐτῇ γνώμῃ.

parakalō de hymas adelfoi dia tou onomatos tou kyriou hēmōn iēsou christou hina to auto legēte pantes kai mē ē en hymin schismata ēte de katērtismenoi en tō autō noikai en tē autē gnōmē

11. ἐδηλώθη γάρ μοι περὶ ὑμῶν, ἀδελφοί μου, ὑπὸ τῶν Χλόης, ὅτι ἔριδες ἐν ὑμῖν εἰσι.

edēlōthē gar moi peri hymōn adelfoi mou hypo tōn chloēs hoti erides en hymin eisin

12. λέγω δὲ τοῦτο, ὅτι ἕκαστος ὑμῶν λέγει, Ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου, Ἐγὼ δὲ Ἀπολλῶ, Ἐγὼ δὲ Κηφᾶ, Ἐγὼ δὲ Χριστοῦ.

legō de touto hoti hekastos hymōn legei egō men eimi paulou egō de apollō egō de kēfa egō de christou

13. μεμέρισται ὁ Χριστός; μὴ Παῦλος ἐσταυρώθη ὑπὲρ ὑμῶν, ἢ εἰς τὸ ὄνομα Παύλου ἐβαπτίσθητε;

memeristai ho christos mē paulos estaurōthē hyper hymōn ē eis to onoma paulou ebaptisthēte

14. εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ ὅτι οὐδένα ὑμῶν ἐβάπτισα, εἰ μὴ Κρίσπον καὶ Γάϊον•

eucharistō tō theō hoti oudena hymōn ebaptisa ei mē krispon kai gaion

15. ἵνα μή τις εἴπῃ ὅτι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα ἐβαπτίσα.

hina mē tis eipē hoti eis to emon onoma ebaptisa

16. ἐβάπτισα δὲ καὶ τὸν Στεφανᾶ οἶκον• λοιπὸν οὐκ οἶδα εἴ τινα ἄλλον ἐβάπτισα.

ebaptisa de kai ton stefana oikon loipon ouk oida ei tina allon ebaptisa

17. οὐ γὰρ ἀπέστειλέ με Χριστὸς βαπτίζειν, ἀλλ’ εὐαγγελίζεσθαι• οὐκ ἐν σοφίᾳ λόγου, ἵνα μὴ κενωθῇ ὁ σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ.

ou gar apesteilen me christos baptizein all euangelizesthai ouk en sofia logou hina mē kenōthē ho stauros tou christou

18. Ὁ λόγος γὰρ ὁ τοῦ σταυροῦ τοῖς μὲν ἀπολλυμένοις μωρία ἐστί, τοῖς δὲ σωζομένοις ἡμῖν δύναμις Θεοῦ ἐστι.

ho logos gar ho tou staurou tois men apollymenois mōria estin tois de sōzomenois hēmin dynamis theou estin

19. γέγραπται γάρ, Ἀπολῶ τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν, καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν ἀθετήσω.

gegraptai gar apolō tēn sofian tōn sofōn kai tēn synesin tōn synetōn athetēsō

20. ποῦ σοφός; ποῦ γραμματεύς; ποῦ συζητητὴς τοῦ αἰῶνος τούτου; οὐχὶ ἐμώρανεν ὁ Θεὸς τὴν σοφίαν τοῦ κόσμου τούτου;

pou sofos pou grammateus pou syzētētēs tou aiōnos toutou ouchi emōranen ho theos tēn sofian tou kosmou toutou

21. ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν Θεόν, εὐδόκησεν ὁ Θεὸς διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος σῶσαι τοὺς πιστεύοντας.

epeidē gar en tē sofia tou theou ouk egnō ho kosmos dia tēs sofias ton theon eudokēsen ho theos dia tēs mōrias tou kērygmatos sōsai tous pisteuontas

22. ἐπειδὴ καὶ Ἰουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦσι, καὶ Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν•

epeidē kai ioudaioi sēmeion aitousin kai hellēnes sofian zētousin

23. ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἕλλησι δὲ μωρίαν•

hēmeis de kēryssomen christon estaurōmenon ioudaiois men skandalon hellēsin de mōrian

24. αὐτοῖς δὲ τοῖς κλητοῖς, Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησι, Χριστὸν Θεοῦ δύναμιν καὶ Θεοῦ σοφίαν•

autois de tois klētois ioudaiois te kai hellēsin christon theou dynamin kai theou sofian

25. ὅτι τὸ μωρὸν τοῦ Θεοῦ σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί, καὶ τὸ ἀσθενὲς τοῦ Θεοῦ ἰσχυρότερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί

hoti to mōron tou theou sofōteron tōn anthrōpōn estin kai to asthenes tou theou ischyroteron tōn anthrōpōn estin

26. Βλέπετε γὰρ τὴν κλῆσιν ὑμῶν, ἀδελφοί, ὅτι οὐ πολλοὶ σοφοὶ κατὰ σάρκα, οὐ πολλοὶ δυνατοί, οὐ πολλοὶ εὐγενεῖς•

blepete gar tēn klēsin hymōn adelfoi hoti ou polloi sofoi kata sarka ou polloi dynatoi ou polloi eugeneis

27. ἀλλὰ τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς, ἵνα τοὺς σοφούς καταισχύνῃ• καὶ τὰ ἀσθενῆ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς, ἵνα καταισχύνῃ τὰ ἰσχυρά•

alla ta mōra tou kosmou ekseleksato ho theos hina tous sofous kataischynē kai ta asthenē tou kosmou ekseleksato ho theos hina kataischynē ta ischyra

28. καὶ τὰ ἀγενῆ τοῦ κόσμου καὶ τὰ ἐξουθενημένα ἐξελέξατο ὁ Θεός, καὶ τὰ μὴ ὄντα, ἵνα τὰ ὄντα καταργήσῃ•

kai ta agenē tou kosmou kai ta eksouthenēmena ekseleksato ho theos kai ta mē onta hina ta onta katargēsē

29. ὅπως μὴ καυχήσηται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον αὐτοῦ.

hopōs mē kauchēsētai pasa sarks enōpion autou

30. ἐξ αὐτοῦ δὲ ὑμεῖς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὃς ἐγενήθη ἡμῖν σοφία ἀπὸ Θεοῦ, δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμός, καὶ ἀπολύτρωσις,

eks autou de hymeis este en christō iēsou hos egenēthē hēmin sofia apo theou dikaiosynē te kai hagiasmos kai apolytrōsis

31. ἵνα, καθὼς γέγραπται, Ὁ καυχώμενος, ἐν Κυρίῳ καυχάσθω.

hina kathōs gegraptai ho kauchōmenos en kyriō kauchasthō

Κεφαλαιο 2

1. Κἀγὼ ἐλθὼν πρὸς ὑμᾶς, ἀδελφοί, ἦλθον οὐ καθ’ ὑπεροχὴν λόγου ἢ σοφίας καταγγέλλων ὑμῖν τὸ μαρτύριον τοῦ Θεοῦ.

kagō elthōn pros hymas adelfoi ēlthon ou kath hyperochēn logou ē sofias katangellōn hymin to martyrion tou theou

2. οὐ γὰρ ἔκρινά τοῦ εἰδέναι τι ἐν ὑμῖν, εἰ μὴ Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον.

ou gar ekrina tou eidenai ti en hymin ei mē iēsoun christon kai touton estaurōmenon

3. καὶ ἐγὼ ἐν ἀσθενείᾳ καὶ ἐν φόβῳ καὶ ἐν τρόμῳ πολλῷ ἐγενόμην πρὸς ὑμᾶς.

kai egō en astheneia kai en fobō kai en tromō pollō egenomēn pros hymas

4. καὶ ὁ λόγος μου καὶ τὸ κήρυγμά μου οὐκ ἐν πειθοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις, ἀλλ’ ἐν ἀποδείξει πνεύματος καὶ δυνάμεως•

kai ho logos mou kai to kērygma mou ouk en peithois anthrōpinēs sofias logois all en apodeiksei pneumatos kai dynameōs

5. ἵνα ἡ πίστις ὑμῶν μὴ ᾖ ἐν σοφίᾳ ἀνθρώπων, ἀλλ’ ἐν δυνάμει Θεοῦ.

hina hē pistis hymōn mē ē en sofia anthrōpōn all en dynamei theou

6. Σοφίαν δὲ λαλοῦμεν ἐν τοῖς τελείοις• σοφίαν δὲ οὐ τοῦ αἰῶνος τούτου, οὐδὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου, τῶν καταργουμένων•

sofian de laloumen en tois teleiois sofian de ou tou aiōnos toutou oude tōn archontōn tou aiōnos toutou tōn katargoumenōn

7. ἀλλὰ λαλοῦμεν σοφίαν Θεοῦ ἐν μυστηρίῳ, τὴν ἀποκεκρυμμένην, ἣν προώρισεν ὁ Θεὸς πρὸ τῶν αἰώνων εἰς δόξαν ἡμῶν•

alla laloumen sofian theou en mystēriō tēn apokekrymmenēn hēn proōrisen ho theos pro tōn aiōnōn eis doksan hēmōn

8. ἣν οὐδεὶς τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου ἔγνωκεν• εἰ γὰρ ἔγνωσαν, οὐκ ἂν τὸν Κύριον τῆς δόξης ἐσταύρωσαν.

hēn oudeis tōn archontōn tou aiōnos toutou egnōken ei gar egnōsan ouk an ton kyrion tēs doksēs estaurōsan

9. ἀλλὰ καθὼς γέγραπται, Ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν.

alla kathōs gegraptai ha ofthalmos ouk eiden kai ous ouk ēkousen kai epi kardian anthrōpou ouk anebē ha hētoimasen ho theos tois agapōsin auton

10. ἡμῖν δὲ ὁ Θεὸς ἀπεκάλυψε διὰ τοῦ πνεύματος αὐτοῦ• τὸ γὰρ πνεῦμα πάντα ἐρευνᾷ, καὶ τὰ βάθη τοῦ Θεοῦ.

hēmin de ho theos apekalypsen dia tou pneumatos autou to gar pneuma panta ereuna kai ta bathē tou theou

11. τίς γὰρ οἶδεν ἀνθρώπων τὰ τοῦ ἀνθρώπου, εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ; οὕτω καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ οὐδεὶς οἶδεν, εἰ μὴ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ.

tis gar oiden anthrōpōn ta tou anthrōpou ei mē to pneuma tou anthrōpou to en autō houtōs kai ta tou theou oudeis oiden ei mē to pneuma tou theou

12. ἡμεῖς δὲ οὐ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου ἐλάβομεν, ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τὸ ἐκ τοῦ Θεοῦ, ἵνα εἰδῶμεν τὰ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ χαρισθέντα ἡμῖν.

hēmeis de ou to pneuma tou kosmou elabomen alla to pneuma to ek tou theou hina eidōmen ta hypo tou theou charisthenta hēmin

13. ἃ καὶ λαλοῦμεν, οὐκ ἐν διδακτοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις, ἀλλ’ ἐν διδακτοῖς Πνεύματος Ἁγίου, πνευματικοῖς πνευματικὰ συγκρίνοντες.

ha kai laloumen ouk en didaktois anthrōpinēs sofias logois all en didaktois pneumatos hagiou pneumatikois pneumatika sygkrinontes

14. ψυχικὸς δὲ ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ• μωρία γὰρ αὐτῷ ἐστι, καὶ οὐ δύναται γνῶναι, ὅτι πνευματικῶς ἀνακρίνεται•

psychikos de anthrōpos ou dechetai ta tou pneumatos tou theou mōria gar autō estin kai ou dynatai gnōnai hoti pneumatikōs anakrinetai

15. ὁ δὲ πνευματικὸς ἀνακρίνει μὲν πάντα, αὐτὸς δὲ ὑπ’ οὐδενὸς ἀνακρίνεται.

ho de pneumatikos anakrinei men panta autos de hyp oudenos anakrinetai

16. τίς γὰρ ἔγνω νοῦν Κυρίου, ὃς συμβιβάσει αὐτόν; ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν.

tis gar egnō noun kyriou hos symbibasei auton hēmeis de noun christou echomen

Κεφαλαιο 3

1. Καὶ ἐγώ, ἀδελφοί, οὐκ ἠδυνήθην λαλῆσαι ὑμῖν ὡς πνευματικοῖς, ἀλλ’ ὡς σαρκικοῖς, ὡς νηπίοις ἐν Χριστῷ.

kai egō adelfoi ouk ēdynēthēn lalēsai hymin hōs pneumatikois all hōs sarkikois hōs nēpiois en christō

2. γάλα ὑμᾶς ἐπότισα, καὶ οὐ βρῶμα• οὔπω γὰρ ἠδύνασθε, ἀλλ’ οὖτε ἔτι νῦν δύνασθε•

gala hymas epotisa kai ou brōma oupō gar ēdynasthe all oute eti nyn dynasthe

3. ἔτι γὰρ σαρκικοί ἐστε• ὅπου γὰρ ἐν ὑμῖν ζῆλος καὶ ἔρις καὶ διχοστασίαι, οὐχὶ σαρκικοί ἐστε, καὶ κατὰ ἄνθρωπον περιπατεῖτε;

eti gar sarkikoi este hopou gar en hymin zēlos kai eris kai dichostasiai ouchi sarkikoi este kai kata anthrōpon peripateite

4. ὅταν γὰρ λέγῃ τις, Ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου, ἕτερος δέ, Ἐγὼ Ἀπολλῶ, οὐχὶ σαρκικοί ἐστε;

hotan gar legē tis egō men eimi paulou heteros de egō apollō ouchi sarkikoi este

5. τίς οὖν ἐστι Παῦλος; τίς δέ Ἀπολλώς, ἀλλ’ ἢ διάκονοι δι’ ὧν ἐπιστεύσατε, καὶ ἑκάστῳ ὡς ὁ Κύριος ἔδωκεν

tis oun estin paulos tis de apollōs all hē diakonoi di hōn episteusate kai hekastō hōs ho kyrios edōken

6. ἐγὼ ἐφύτευσα, Ἀπολλὼς ἐπότισεν, ἀλλ’ ὁ Θεὸς ηὔξανεν.

egō efyteusa apollōs epotisen all ho theos ēuksanen

7. ὥστε οὔτε ὁ φυτεύων ἐστί τι, οὔτε ὁ ποτίζων, ἀλλ’ ὁ αὐξάνων Θεός.

hōste oute ho fyteuōn estin ti oute ho potizōn all ho auksanōn theos

8. ὁ φυτεύων δὲ καὶ ὁ ποτίζων ἕν εἰσιν• ἕκαστος δὲ τὸν ἴδιον μισθὸν λήψεται κατὰ τὸν ἴδιον κόπον.

ho fyteuōn de kai ho potizōn hen eisin hekastos de ton idion misthon lēpsetai kata ton idion kopon

9. Θεοῦ γάρ ἐσμεν συνεργοί• Θεοῦ γεώργιον, Θεοῦ οἰκοδομή ἐστε.

theou gar esmen synergoi theou geōrgion theou oikodomē este

10. Κατὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι, ὡς σοφὸς ἀρχιτέκτων θεμέλιον τέθεικα, ἄλλος δὲ ἐποικοδομεῖ. ἕκαστος δὲ βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ.

kata tēn charin tou theou tēn dotheisan moi hōs sofos architektōn themelion tetheika allos de epoikodomei hekastos de blepetō pōs epoikodomei

11. θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν Ἰησοῦς ὁ Χριστός.

themelion gar allon oudeis dynatai theinai para ton keimenon hos estin iēsous ho christos

12. εἰ δέ τις ἐποικοδομεῖ ἐπὶ τὸν θεμέλιον τοῦτον χρυσόν, ἄργυρον, λίθους τιμίους, ξύλα, χόρτον, καλάμην,

ei de tis epoikodomei epi ton themelion touton chryson argyron lithous timious ksyla chorton kalamēn

13. ἑκάστου τὸ ἔργον φανερὸν γενήσεται• ἡ γὰρ ἡμέρα δηλώσει, ὅτι ἐν πυρὶ ἀποκαλύπτεται• καὶ ἑκάστου τὸ ἔργον ὁποῖόν ἐστι τὸ πῦρ δοκιμάσει.

hekastou to ergon faneron genēsetai hē gar hēmera dēlōsei hoti en pyri apokalyptetai kai hekastou to ergon hopoion estin to pyr dokimasei

14. εἴ τινος τὸ ἔργον μένει ὃ ἐπῳκοδόμησε, μισθὸν λήψεται.

ei tinos to ergon menei ho epōkodomēsen misthon lēpsetai

15. εἴ τινος τὸ ἔργον κατακαήσεται, ζημιωθήσεται• αὐτὸς δὲ σωθήσεται, οὕτω δὲ ὡς διὰ πυρός.

ei tinos to ergon katakaēsetai zēmiōthēsetai autos de sōthēsetai houtōs de hōs dia pyros

16. Οὐκ οἴδατε ὅτι ναὸς Θεοῦ ἐστε, καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν;

ouk oidate hoti naos theou este kai to pneuma tou theou oikei en hymin

17. εἴ τις τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φθείρει, φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός• ὁ γὰρ ναὸς τοῦ Θεοῦ ἅγιός ἐστιν, οἵτινές ἐστε ὑμεῖς.

ei tis ton naon tou theou ftheirei ftherei touton ho theos ho gar naos tou theou hagios estin hoitines este hymeis

18. Μηδεὶς ἑαυτὸν ἐξαπατάτω• εἴ τις δοκεῖ σοφὸς εἶναι ἐν ὑμῖν ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ, μωρὸς γενέσθω, ἵνα γένηται σοφός.

mēdeis heauton eksapatatō ei tis dokei sofos einai en hymin en tō aiōni toutō mōros genesthō hina genētai sofos

19. ἡ γὰρ σοφία τοῦ κόσμου τούτου μωρία παρὰ τῷ Θεῷ ἐστι. γέγραπται γάρ, Ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν.

hē gar sofia tou kosmou toutou mōria para tō theō estin gegraptai gar ho drassomenos tous sofous en tē panourgia autōn

20. καὶ πάλιν, Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν, ὅτι εἰσὶ μάταιοι.

kai palin kyrios ginōskei tous dialogismous tōn sofōn hoti eisin mataioi

21. ὥστε μηδεὶς καυχάσθω ἐν ἀνθρώποις• πάντα γὰρ ὑμῶν ἐστιν,

hōste mēdeis kauchasthō en anthrōpois panta gar hymōn estin

22. εἴτε Παῦλος, εἴτε Ἀπολλῶς, εἴτε Κηφᾶς, εἴτε κόσμος, εἴτε ζωὴ, εἴτε θάνατος, εἴτε ἐνεστῶτα, εἴτε μέλλοντα• πάντα ὑμῶν ἐστιν,

eite paulos eite apollōs eite kēfas eite kosmos eite zōē eite thanatos eite enestōta eite mellonta panta hymōn estin

23. ὑμεῖς δὲ Χριστοῦ, Χριστὸς δὲ Θεοῦ.

hymeis de christou christos de theou

Κεφαλαιο 4

1. Οὕτως ἡμᾶς λογιζέσθω ἄνθρωπος, ὡς ὑπηρέτας Χριστοῦ καὶ οἰκονόμους μυστηρίων Θεοῦ.

houtōs hēmas logizesthō anthrōpos hōs hypēretas christou kai oikonomous mystēriōn theou

2. ὅ δὲ λοιπὸν, ζητεῖται ἐν τοῖς οἰκονόμοις, ἵνα πιστός τις εὑρεθῇ.

ho de loipon zēteitai en tois oikonomois hina pistos tis heurethē

3. ἐμοὶ δὲ εἰς ἐλάχιστόν ἐστιν ἵνα ὑφ’ ὑμῶν ἀνακριθῶ, ἢ ὑπὸ ἀνθρωπίνης ἡμέρας• ἀλλ’ οὐδὲ ἐμαυτὸν ἀνακρίνω.

emoi de eis elachiston estin hina hyf hymōn anakrithō ē hypo anthrōpinēs hēmeras all oude emauton anakrinō

4. οὐδὲν γὰρ ἐμαυτῷ σύνοιδα, ἀλλ’ οὐκ ἐν τούτῳ δεδικαίωμαι• ὁ δὲ ἀνακρίνων με Κύριός ἐστιν.

ouden gar emautō synoida all ouk en toutō dedikaiōmai ho de anakrinōn me kyrios estin

5. ὥστε μὴ πρὸ καιροῦ τι κρίνετε, ἕως ἂν ἔλθῃ ὁ Κύριος, ὃς καὶ φωτίσει τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους, καὶ φανερώσει τὰς βουλὰς τῶν καρδιῶν• καὶ τότε ὁ ἔπαινος γενήσεται ἑκάστῳ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ.

hōste mē pro kairou ti krinete heōs an elthē ho kyrios hos kai fōtisei ta krypta tou skotous kai fanerōsei tas boulas tōn kardiōn kai tote ho epainos genēsetai hekastōapo tou theou

6. Ταῦτα δέ, ἀδελφοί, μετεσχημάτισα εἰς ἐμαυτὸν καὶ Ἀπολλὼ δι’ ὑμᾶς, ἵνα ἐν ἡμῖν μάθητε τὸ μὴ ὑπὲρ ὃ γέγραπται φρονεῖν, ἵνα μὴ εἷς ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς φυσιοῦσθε κατὰ τοῦ ἑτέρου.

tauta de adelfoi meteschēmatisa eis emauton kai apollō di hymas hina en hēmin mathēte to mē hyper ho gegraptai fronein hina mē heis hyper tou henos fysiousthe kata tou heterou

7. τίς γάρ σε διακρίνει; τί δὲ ἔχεις ὃ οὐκ ἔλαβες; εἰ δὲ καὶ ἔλαβες, τί καυχᾶσαι ὡς μὴ λαβών;

tis gar se diakrinei ti de echeis ho ouk elabes ei de kai elabes ti kauchasai hōs mē labōn

8. ἤδη κεκορεσμένοι ἐστέ, ἤδη ἐπλουτήσατε, χωρὶς ἡμῶν ἐβασιλεύσατε• καὶ ὄφελόν γε ἐβασιλεύσατε, ἵνα καὶ ἡμεῖς ὑμῖν συμβασιλεύσωμεν.

ēdē kekoresmenoi este ēdē eploutēsate chōris hēmōn ebasileusate kai ofelon ge ebasileusate hina kai hēmeis hymin symbasileusōmen

9. δοκῶ γάρ ὅτι ὁ Θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν ὡς ἐπιθανατίους• ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ, καὶ ἀγγέλοις, καὶ ἀνθρώποις.

dokō gar hoti ho theos hēmas tous apostolous eschatous apedeiksen hōs epithanatious hoti theatron egenēthēmen tō kosmō kai angelois kai anthrōpois

10. ἡμεῖς μωροὶ διὰ Χριστόν, ὑμεῖς δὲ φρόνιμοι ἐν Χριστῷ• ἡμεῖς ἀσθενεῖς, ὑμεῖς δὲ ἰσχυροί• ὑμεῖς ἔνδοξοι, ἡμεῖς δὲ ἄτιμοι.

hēmeis mōroi dia christon hymeis de fronimoi en christō hēmeis astheneis hymeis de ischyroi hymeis endoksoi hēmeis de atimoi

11. ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν, καὶ διψῶμεν, καὶ γυμνητεύομεν, καὶ κολαφιζόμεθα, καὶ ἀστατοῦμεν

achri tēs arti hōras kai peinōmen kai dipsōmen kai gymnēteuomen kai kolafizometha kai astatoumen

12. καὶ κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσί• λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν• διωκόμενοι ἀνεχόμεθα•

kai kopiōmen ergazomenoi tais idiais chersin loidoroumenoi eulogoumen diōkomenoi anechometha

13. βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν• ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου ἐγενήθημεν, πάντων περίψημα, ἕως ἄρτι.

blasfēmoumenoi parakaloumen hōs perikatharmata tou kosmou egenēthēmen pantōn peripsēma heōs arti

14. Οὐκ ἐντρέπων ὑμᾶς γράφω ταῦτα, ἀλλ’ ὡς τέκνα μου ἀγαπητὰ νουθετῶ.

ouk entrepōn hymas grafō tauta all hōs tekna mou agapēta nouthetō

15. ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγοὺς ἔχητε ἐν Χριστῷ, ἀλλ’ οὐ πολλοὺς πατέρας• ἐν γὰρ Χριστῷ Ἰησοῦ διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἐγὼ ὑμᾶς ἐγέννησα.

ean gar myrious paidagōgous echēte en christō all ou pollous pateras en gar christō iēsou dia tou euangeliou egō hymas egennēsa

16. παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς, μιμηταί μου γίνεσθε.

parakalō oun hymas mimētai mou ginesthe

17. διὰ τοῦτο ἔπεμψα ὑμῖν Τιμόθεον, ὅς ἐστί τέκνον μου ἀγαπητὸν καὶ πιστὸν ἐν Κυρίῳ, ὃς ὑμᾶς ἀναμνήσει τὰς ὁδούς μου τὰς ἐν Χριστῷ, καθὼς πανταχοῦ ἐν πάσῃ ἐκκλησίᾳ διδάσκω.

dia touto epempsa hymin timotheon hos estin teknon mou agapēton kai piston en kyriō hos hymas anamnēsei tas hodous mou tas en christō kathōs pantachou en pasē ekklēsia didaskō

18. ὡς μὴ ἐρχομένου δέ μου πρὸς ὑμᾶς ἐφυσιώθησάν τινες.

hōs mē erchomenou de mou pros hymas efysiōthēsan tines

19. ἐλεύσομαι δὲ ταχέως πρὸς ὑμᾶς, ἐὰν ὁ Κύριος θελήσῃ, καὶ γνώσομαι οὐ τὸν λόγον τῶν πεφυσιωμένων, ἀλλὰ τὴν δύναμιν.

eleusomai de tacheōs pros hymas ean ho kyrios thelēsē kai gnōsomai ou ton logon tōn pefysiōmenōn alla tēn dynamin

20. οὐ γὰρ ἐν λόγῳ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἀλλ’ ἐν δυνάμει.

ou gar en logō hē basileia tou theou all en dynamei

21. τί θέλετε; ἐν ῥάβδῳ ἔλθω πρὸς ὑμᾶς, ἢ ἐν ἀγάπῃ πνεύματί τε πρᾳότητος;

ti thelete en rabdō elthō pros hymas ē en agapē pneumati te praotētos

Κεφαλαιο 5

1. Ὅλως ἀκούεται ἐν ὑμῖν πορνεία, καὶ τοιαύτη πορνεία, ἥτις οὐδὲ ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὀνομάζεται, ὥστε γυναῖκά τινα τοῦ πατρὸς ἔχειν.

holōs akouetai en hymin porneia kai toiautē porneia hētis oude en tois ethnesin onomazetai hōste gynaika tina tou patros echein

2. καὶ ὑμεῖς πεφυσιωμένοι ἐστέ, καὶ οὐχὶ μᾶλλον ἐπενθήσατε, ἵνα ἐξαρθῇ ἐκ μέσου ὑμῶν ὁ τὸ ἔργον τοῦτο ποιήσας.

kai hymeis pefysiōmenoi este kai ouchi mallon epenthēsate hina eksarthē ek mesou hymōn ho to ergon touto poiēsas

3. ἐγὼ μὲν γάρ ὡς ἀπὼν τῷ σώματι παρὼν δὲ τῷ πνεύματι, ἤδη κέκρικα ὡς παρὼν, τὸν οὕτω τοῦτο κατεργασάμενον,

egō men gar hōs apōn tō sōmati parōn de tō pneumati ēdē kekrika hōs parōn ton houtōs touto katergasamenon

4. ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, συναχθέντων ὑμῶν καὶ τοῦ ἐμοῦ πνεύματος σὺν τῇ δυνάμει τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

en tō onomati tou kyriou hēmōn iēsou christou synachthentōn hymōn kai tou emou pneumatos syn tē dynamei tou kyriou hēmōn iēsou christou

5. παραδοῦναι τὸν τοιοῦτον τῷ Σατανᾷ εἰς ὄλεθρον τῆς σαρκός, ἵνα τὸ πνεῦμα σωθῇ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.

paradounai ton toiouton tō satana eis olethron tēs sarkos hina to pneuma sōthē en tē hēmera tou kyriou iēsou

6. Οὐ καλὸν τὸ καύχημα ὑμῶν. οὐκ οἴδατε ὅτι μικρὰ ζύμη ὅλον τὸ φύραμα ζυμοῖ;

ou kalon to kauchēma hymōn ouk oidate hoti mikra zymē holon to fyrama zymoi

7. ἐκκαθάρατε οὖν τὴν παλαιὰν ζύμην, ἵνα ἦτε νέον φύραμα, καθώς ἐστε ἄζυμοι. καὶ γὰρ τὸ πάσχα ἡμῶν ὑπὲρ ἡμῶν ἐθύθη Χριστός•

ekkatharate oun tēn palaian zymēn hina ēte neon fyrama kathōs este azymoi kai gar to pascha hēmōn hyper hēmōn ethythē christos

8. ὥστε ἑορτάζωμεν, μὴ ἐν ζύμῃ παλαιᾷ, μηδὲ ἐν ζύμῃ κακίας καὶ πονηρίας, ἀλλ’ ἐν ἀζύμοις εἰλικρινείας καὶ ἀληθείας.

hōste heortazōmen mē en zymē palaia mēde en zymē kakias kai ponērias all en azymois eilikrineias kai alētheias

9. Ἔγραψα ὑμῖν ἐν τῇ ἐπιστολῇ μὴ συναναμίγνυσθαι πόρνοις•

egrapsa hymin en tē epistolē mē synanamignysthai pornois

10. καὶ οὐ πάντως τοῖς πόρνοις τοῦ κόσμου τούτου ἢ τοῖς πλεονέκταις, ἢ ἅρπαξιν, ἢ εἰδωλολάτραις• ἐπεὶ ὀφείλετε ἄρα ἐκ τοῦ κόσμου ἐξελθεῖν.

kai ou pantōs tois pornois tou kosmou toutou ē tois pleonektais hē harpaksin ē eidōlolatrais epei ofeilete ara ek tou kosmou ekselthein

11. νῦνὶ δὲ ἔγραψα ὑμῖν μὴ συναναμίγνυσθαι, ἐάν τις ἀδελφὸς ὀνομαζόμενος ᾖ πόρνος, ἢ πλεονέκτης, ἢ εἰδωλολάτρης, ἢ λοίδορος, ἢ μέθυσος ἢ ἅρπαξ• τῷ τοιούτῳ μηδὲ συνεσθίειν.

nyni de egrapsa hymin mē synanamignysthai ean tis adelfos onomazomenos ē pornos ē pleonektēs ē eidōlolatrēs ē loidoros ē methysos ē harpaks tō toioutō mēde synesthiein

12. τί γάρ μοι καί τοὺς ἔξω κρίνειν; οὐχὶ τοὺς ἔσω ὑμεῖς κρίνετε;

ti gar moi kai tous eksō krinein ouchi tous esō hymeis krinete

13. τοὺς δὲ ἔξω ὁ Θεὸς κρινεῖ. καί ἐξαρεῖτε τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν.

tous de eksō ho theos krinei kai eksareite ton ponēron eks hymōn autōn

Κεφαλαιο 6

1. Τολμᾷ τις ὑμῶν, πρᾶγμα ἔχων πρὸς τὸν ἕτερον, κρίνεσθαι ἐπὶ τῶν ἀδίκων, καὶ οὐχὶ ἐπὶ τῶν ἁγίων;

tolma tis hymōn pragma echōn pros ton heteron krinesthai epi tōn adikōn kai ouchi epi tōn hagiōn

2. οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ ἅγιοι τὸν κόσμον κρινοῦσι; καὶ εἰ ἐν ὑμῖν κρίνεται ὁ κόσμος, ἀνάξιοί ἐστε κριτηρίων ἐλαχίστων;

ouk oidate hoti hoi hagioi ton kosmon krinousin kai ei en hymin krinetai ho kosmos anaksioi este kritēriōn elachistōn

3. οὐκ οἴδατε ὅτι ἀγγέλους κρινοῦμεν; μήτι γε βιωτικά;

ouk oidate hoti angelous krinoumen mēti ge biōtika

4. βιωτικὰ μὲν οὖν κριτήρια ἐὰν ἔχητε, τοὺς ἐξουθενημένους ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, τούτους καθίζετε

biōtika men oun kritēria ean echēte tous eksouthenēmenous en tē ekklēsia toutous kathizete

5. πρὸς ἐντροπὴν ὑμῖν λέγω. οὕτως οὐκ ἔστιν ἐν ὑμῖν σοφὸς οὐδὲ εἷς, ὃς δυνήσεται διακρῖναι ἀνὰ μέσον τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ,

pros entropēn hymin legō houtōs ouk estin en hymin sofos oude eis hos dynēsetai diakrinai ana meson tou adelfou autou

6. ἀλλὰ ἀδελφὸς μετὰ ἀδελφοῦ κρίνεται, καὶ τοῦτο ἐπὶ ἀπίστων;

alla adelfos meta adelfou krinetai kai touto epi apistōn

7. ἤδη μὲν οὖν ὅλως ἥττημα ἐν ὑμῖν ἐστιν, ὅτι κρίματα ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν. διὰτί οὐχὶ μᾶλλον ἀδικεῖσθε; διὰτί οὐχὶ μᾶλλον ἀποστερεῖσθε;

ēdē men oun holōs hēttēma en hymin estin hoti krimata echete meth heautōn dia ti ouchi mallon adikeisthe dia ti ouchi mallon apostereisthe

8. ἀλλὰ ὑμεῖς ἀδικεῖτε καὶ ἀποστερεῖτε, καὶ ταῦτά ἀδελφούς.

alla hymeis adikeite kai apostereite kai tauta adelfous

9. ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ἄδικοι βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι; μὴ πλανᾶσθε• οὔτε πόρνοι, οὔτε εἰδωλολάτραι, οὔτε μοιχοὶ, οὔτε μαλακοὶ, οὔτε ἀρσενοκοῖται,

ē ouk oidate hoti adikoi basileian theou ou klēronomēsousin mē planasthe oute pornoi oute eidōlolatrai oute moichoi oute malakoi oute arsenokoitai

10. οὔτε κλέπται, οὔτε πλεονέκται, οὔτε μέθυσοι, οὐ λοίδοροι, οὐχ ἅρπαγες, βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι.

oute kleptai oute pleonektai oute methysoi ou loidoroi ouch harpages basileian theou hou klēronomēsousin

11. καὶ ταῦτά τινες ἦτε• ἀλλὰ ἀπελούσασθε, ἀλλὰ ἡγιάσθητε, ἀλλ’ ἐδικαιώθητε ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, καὶ ἐν τῷ Πνεύματι τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.

kai tauta tines ēte alla apelousasthe alla hēgiasthēte all edikaiōthēte en tō onomati tou kyriou iēsou kai en tō pneumati tou theou hēmōn

12. Πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει• πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐκ ἐγὼ ἐξουσιασθήσομαι ὑπό τινος.

panta moi eksestin all ou panta symferei panta moi eksestin all ouk egō eksousiasthēsomai hypo tinos

13. τὰ βρώματα τῇ κοιλίᾳ, καὶ ἡ κοιλία τοῖς βρώμασιν• ὁ δὲ Θεὸς καὶ ταύτην καὶ ταῦτα καταργήσει. τὸ δὲ σῶμα οὐ τῇ πορνείᾳ, ἀλλὰ τῷ Κυρίῳ, καὶ ὁ Κύριος τῷ σώματι•

ta brōmata tē koilia kai hē koilia tois brōmasin ho de theos kai tautēn kai tauta katargēsei to de sōma ou tē porneia alla tō kyriō kai ho kyrios tōsōmati

14. ὁ δὲ Θεὸς καὶ τὸν Κύριον ἤγειρε καὶ ἡμᾶς ἐξεγερεῖ διὰ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ.

ho de theos kai ton kyrion ēgeiren kai hēmas eksegerei dia tēs dynameōs autou

15. οὐκ οἴδατε ὅτι τὰ σώματα ὑμῶν μέλη Χριστοῦ ἐστιν; ἄρας οὖν τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ ποιήσω πόρνης μέλη; μὴ γένοιτο.

ouk oidate hoti ta sōmata hymōn melē christou estin aras oun ta melē tou christou poiēsō pornēs melē mē genoito

16. ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστιν; Ἔσονται γάρ, φησίν, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν.

ē ouk oidate hoti ho kollōmenos tē pornē hen sōma estin esontai gar fēsin hoi dyo eis sarka mian

17. ὁ δὲ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστι.

ho de kollōmenos tō kyriō hen pneuma estin

18. φεύγετε τὴν πορνείαν. πᾶν ἁμάρτημα ὃ ἐὰν ποιήσῃ ἄνθρωπος ἐκτὸς τοῦ σώματός ἐστιν• ὁ δὲ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει.

feugete tēn porneian pan hamartēma ho ean poiēsē anthrōpos ektos tou sōmatos estin ho de porneuōn eis to idion sōma hamartanei

19. ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματός ἐστιν, οὗ ἔχετε ἀπὸ Θεοῦ; καὶ οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν,

ē ouk oidate hoti to sōma hymōn naos tou en hymin hagiou pneumatos estin hou echete apo theou kai ouk este heautōn

20. ἠγοράσθητε γὰρ τιμῆς• δοξάσατε δὴ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν, καὶ ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν, ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ.

ēgorasthēte gar timēs doksasate dē ton theon en tō sōmati hymōn kai en tō pneumati hymōn hatina estin tou theou

Κεφαλαιο 7

1. Περὶ δὲ ὧν ἐγράψατέ μοι, καλὸν ἀνθρώπῳ γυναικὸς μὴ ἅπτεσθαι.

peri de hōn egrapsate moi kalon anthrōpō gynaikos mē haptesthai

2. διὰ δὲ τὰς πορνείας ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἐχέτω, καὶ ἑκάστη τὸν ἴδιον ἄνδρα ἐχέτω.

dia de tas porneias hekastos tēn heautou gynaika echetō kai hekastē ton idion andra echetō

3. τῇ γυναικὶ ὁ ἀνὴρ τὴν ὀφειλομένην εὔνοιαν ἀποδιδότω• ὁμοίως δὲ καὶ ἡ γυνὴ τῷ ἀνδρί.

tē gynaiki ho anēr tēn ofeilomenēn eunoian apodidotō homoiōs de kai hē gynē tō andri

4. ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ’ ὁ ἀνήρ• ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ’ ἡ γυνή.

hē gynē tou idiou sōmatos ouk eksousiazei all ho anēr homoiōs de kai ho anēr tou idiou sōmatos ouk eksousiazei all hē gynē

5. μὴ ἀποστερεῖτε ἀλλήλους, εἰ μή τι ἂν ἐκ συμφώνου πρὸς καιρὸν, ἵνα σχολάζητε τῇ νηστείᾳ καὶ τῇ προσευχῇ, καὶ πάλιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνέρχησθε, ἵνα μὴ πειράζῃ ὑμᾶς ὁ Σατανᾶς διὰ τὴν ἀκρασίαν ὑμῶν.

mē apostereite allēlous ei mē ti an ek symfōnou pros kairon hina scholazēte tē nēsteia kai tē proseuchē kai palin epi to auto synerchēsthe hina mē peirazē hymas ho satanas dia tēn akrasian hymōn

6. τοῦτο δὲ λέγω κατὰ συγγνώμην, οὐ κατ’ ἐπιταγήν.

touto de legō kata syngnōmēn ou kat epitagēn

7. θέλω γὰρ πάντας ἀνθρώπους εἶναι ὡς καὶ ἐμαυτόν• ἀλλ’ ἕκαστος ἴδιον χάρισμα ἔχει ἐκ Θεοῦ, ὅς μὲν οὕτως, ὃς δὲ οὕτως.

thelō gar pantas anthrōpous einai hōs kai emauton all hekastos idion charisma echei ek theou hos men houtōs hos de houtōs

8. Λέγω δὲ τοῖς ἀγάμοις καὶ ταῖς χήραις, καλὸν αὐτοῖς ἐστιν ἐὰν μείνωσιν ὡς κἀγώ.

legō de tois agamois kai tais chērais kalon autois estin ean meinōsin hōs kagō

9. εἰ δὲ οὐκ ἐγκρατεύονται γαμησάτωσαν• κρεῖσσον γάρ ἐστι γαμῆσαι ἢ πυροῦσθαι.

ei de ouk egkrateuontai gamēsatōsan kreisson gar estin gamēsai ē pyrousthai

10. τοῖς δὲ γεγαμηκόσι παραγγέλλω, οὐκ ἐγὼ ἀλλ’ ὁ Κύριος, γυναῖκα ἀπὸ ἀνδρὸς μὴ χωρισθῆναι

tois de gegamēkosin parangellō ouk egō all ho kyrios gynaika apo andros mē chōristhēnai

11. ἐὰν δὲ καὶ χωρισθῇ, μενέτω ἄγαμος, ἢ τῷ ἀνδρὶ καταλλαγήτω• καὶ ἄνδρα γυναῖκα μὴ ἀφιέναι.

ean de kai chōristhē menetō agamos ē tō andri katallagētō kai andra gynaika mē afienai

12. τοῖς δὲ λοιποῖς ἐγώ λέγω, οὐχ ὁ Κύριος• εἴ τις ἀδελφὸς γυναῖκα ἔχει ἄπιστον, καὶ αὕτη συνευδοκεῖ οἰκεῖν μετ’ αὐτοῦ, μὴ ἀφιέτω αὐτήν.

tois de loipois egō legō ouch ho kyrios ei tis adelfos gynaika echei apiston kai autē syneudokei oikein met autou mē afietō autēn

13. καὶ γυνὴ ἥτις ἔχει ἄνδρα ἄπιστον, καὶ αὑτὸς συνευδοκεῖ οἰκεῖν μετ’ αὐτῆς, μὴ ἀφιέτω αὐτόν.

kai gynē hētis echei andra apiston kai autos syneudokei oikein met autēs mē afietō auton

14. ἡγίασται γὰρ ὁ ἀνὴρ ὁ ἄπιστος ἐν τῇ γυναικί, καὶ ἡγίασται ἡ γυνὴ ἡ ἄπιστος ἐν τῷ ἀνδρί• ἐπεὶ ἄρα τὰ τέκνα ὑμῶν ἀκάθαρτά ἐστι, νῦν δὲ ἅγιά ἐστιν.

hēgiastai gar ho anēr ho apistos en tē gynaiki kai hēgiastai hē gynē hē apistos en tō andri epei ara ta tekna hymōn akatharta estin nyn de hagia estin

15. εἰ δὲ ὁ ἄπιστος χωρίζεται, χωριζέσθω• οὐ δεδούλωται ὁ ἀδελφὸς ἢ ἡ ἀδελφὴ ἐν τοῖς τοιούτοις• ἐν δὲ εἰρήνῃ κέκληκεν ἡμᾶς ὁ Θεός.

ei de ho apistos chōrizetai chōrizesthō ou dedoulōtai ho adelfos ē hē adelfē en tois toioutois en de eirēnē keklēken hēmas ho theos

16. τί γὰρ οἶδας, γύναι, εἰ τὸν ἄνδρα σώσεις; ἢ τί οἶδας, ἄνερ, εἰ τὴν γυναῖκα σώσεις;

ti gar oidas gynai ei ton andra sōseis ē ti oidas aner ei tēn gynaika sōseis

17. Εἰ μὴ ἑκάστῳ ὡς ἐμέρισεν ὁ Θεός, ἕκαστον ὡς κέκληκεν ὁ Κύριος, οὕτω περιπατείτω. καὶ οὕτως ἐν ταῖς ἐκκλησίαις πάσαις διατάσσομαι.

ei mē hekastō hōs emerisen ho theos hekaston hōs keklēken ho kyrios houtōs peripateitō kai houtōs en tais ekklēsiais pasais diatassomai

18. περιτετμημένος τις ἐκλήθη; μὴ ἐπισπάσθω. ἐν ἀκροβυστίᾳ τις ἐκλήθη; μὴ περιτεμνέσθω.

peritetmēmenos tis eklēthē mē epispasthō en akrobystia tis eklēthē mē peritemnesthō

19. ἡ περιτομὴ οὐδέν ἐστι, καὶ ἡ ἀκροβυστία οὐδέν ἐστιν, ἀλλὰ τήρησις ἐντολῶν Θεοῦ.

hē peritomē ouden estin kai hē akrobystia ouden estin alla tērēsis entolōn theou

20. ἕκαστος ἐν τῇ κλήσει ᾗ ἐκλήθη, ἐν ταύτῃ μενέτω.

hekastos en tē klēsei hē eklēthē en tautē menetō

21. δοῦλος ἐκλήθης; μή σοι μελέτω• ἀλλ’ εἰ καὶ δύνασαι ἐλεύθερος γενέσθαι, μᾶλλον χρῆσαι.

doulos eklēthēs mē soi meletō all ei kai dynasai eleutheros genesthai mallon chrēsai

22. ὁ γὰρ ἐν Κυρίῳ κληθεὶς δοῦλος ἀπελεύθερος Κυρίου ἐστίν• ὁμοίως καί ὁ ἐλεύθερος κληθεὶς, δοῦλός ἐστι Χριστοῦ.

ho gar en kyriō klētheis doulos apeleutheros kyriou estin homoiōs kai ho eleutheros klētheis doulos estin christou

23. τιμῆς ἠγοράσθητε• μὴ γίνεσθε δοῦλοι ἀνθρώπων.

timēs ēgorasthēte mē ginesthe douloi anthrōpōn

24. ἕκαστος ἐν ᾧ ἐκλήθη, ἀδελφοί, ἐν τούτῳ μενέτω παρὰ τῷ Θεῷ.

hekastos en hō eklēthē adelfoi en toutō menetō para tō theō

25. Περὶ δὲ τῶν παρθένων ἐπιταγὴν Κυρίου οὐκ ἔχω• γνώμην δὲ δίδωμι ὡς ἠλεημένος ὑπὸ Κυρίου πιστὸς εἶναι.

peri de tōn parthenōn epitagēn kyriou ouk echō gnōmēn de didōmi hōs ēleēmenos hypo kyriou pistos einai

26. νομίζω οὖν τοῦτο καλὸν ὑπάρχειν διὰ τὴν ἐνεστῶσαν ἀνάγκην, ὅτι καλὸν ἀνθρώπῳ τὸ οὕτως εἶναι.

nomizō oun touto kalon hyparchein dia tēn enestōsan anagkēn hoti kalon anthrōpō to houtōs einai

27. δέδεσαι γυναικί; μὴ ζήτει λύσιν. λέλυσαι ἀπὸ γυναικός; μὴ ζήτει γυναῖκα.

dedesai gynaiki mē zētei lysin lelysai apo gynaikos mē zētei gynaika

28. ἐὰν δὲ καὶ γήμῃς, οὐχ ἥμαρτες• καὶ ἐὰν γήμῃ ἡ παρθένος, οὐχ ἥμαρτε. θλῖψιν δὲ τῇ σαρκὶ ἕξουσιν οἱ τοιοῦτοι• ἐγὼ δὲ ὑμῶν φείδομαι.

ean de kai gēmēs ouch hēmartes kai ean gēmē hē parthenos ouch hēmarten thlipsin de tē sarki eksousin hoi toioutoi egō de hymōn feidomai

29. τοῦτο δέ φημι, ἀδελφοί, ὅτι ὁ καιρὸς συνεσταλμένος• τὸ λοιπὸν ἐστιν ἵνα καὶ οἱ ἔχοντες γυναῖκας ὡς μὴ ἔχοντες ὦσι•

touto de fēmi adelfoi hoti ho kairos synestalmenos to loipon estin hina kai hoi echontes gynaikas hōs mē echontes ōsin

30. καὶ οἱ κλαίοντες, ὡς μὴ κλαίοντες• καὶ οἱ χαίροντες, ὡς μὴ χαίροντες• καὶ οἱ ἀγοράζοντες, ὡς μὴ κατέχοντες•

kai hoi klaiontes hōs mē klaiontes kai hoi chairontes hōs mē chairontes kai hoi agorazontes hōs mē katechontes

31. καὶ οἱ χρώμενοι τῳ κόσμῳ τούτῳ, ὡς μὴ καταχρώμενοι• παράγει γὰρ τὸ σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου.

kai hoi chrōmenoi tō kosmō toutō hōs mē katachrōmenoi paragei gar to schēma tou kosmou toutou

32. θέλω δὲ ὑμᾶς ἀμερίμνους εἶναι. ὁ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ Κυρίου, πῶς ἀρέσει τῷ Κυρίῳ•

thelō de hymas amerimnous einai ho agamos merimna ta tou kyriou pōs aresei tō kyriō

33. ὁ δὲ γαμήσας μεριμνᾷ τὰ τοῦ κόσμου, πῶς ἀρέσει τῇ γυναικί.

ho de gamēsas merimna ta tou kosmou pōs aresei tē gynaiki

34. μεμέρισται ἡ γυνὴ καὶ ἡ παρθένος. ἡ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ Κυρίου, ἵνα ᾖ ἁγία καὶ σώματι καὶ πνεύματι• ἡ δὲ γαμήσασα μεριμνᾷ τὰ τοῦ κόσμου, πῶς ἀρέσει τῷ ἀνδρί.

memeristai hē gynē kai hē parthenos hē agamos merimna ta tou kyriou hina ē hagia kai sōmati kai pneumati hē de gamēsasa merimna ta tou kosmou pōs aresei tō andri

35. τοῦτο δὲ πρὸς τὸ ὑμῶν αὐτῶν συμφέρον λέγω• οὐχ ἵνα βρόχον ὑμῖν ἐπιβάλω, ἀλλὰ πρὸς τὸ εὔσχημον καὶ εὐπρόσεδρον τῷ Κυρίῳ ἀπερισπάστως.

touto de pros to hymōn autōn symferon legō ouch hina brochon hymin epibalō alla pros to euschēmon kai euprosedron tō kyriō aperispastōs

36. Εἰ δέ τις ἀσχημονεῖν ἐπὶ τὴν παρθένον αὐτοῦ νομίζει, ἐὰν ᾖ ὑπέρακμος, καὶ οὕτως ὀφείλει γίνεσθαι, ὃ θέλει ποιείτω• οὐχ ἁμαρτάνει• γαμείτωσαν.

ei de tis aschēmonein epi tēn parthenon autou nomizei ean ē hyperakmos kai houtōs ofeilei ginesthai ho thelei poieitō ouch hamartanei gameitōsan

37. ὃς δὲ ἕστηκεν ἑδραῖος ἐν τῇ καρδίᾳ, μὴ ἔχων ἀνάγκην, ἐξουσίαν δὲ ἔχει περὶ τοῦ ἰδίου θελήματος, καὶ τοῦτο κέκρικεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, τοῦ τηρεῖν τὴν ἑαυτοῦ παρθένον, καλῶς ποιεῖ•

hos de hestēken hedraios en tē kardia mē echōn anagkēn eksousian de echei peri tou idiou thelēmatos kai touto kekriken en tē kardia autou tou tērein tēn heautou parthenon kalōspoiei

38. ὥστε καὶ ὁ ἐκγαμίζων καλῶς ποιεῖ• ὁ δὲ μὴ ἑκγαμίζων κρεῖσσον ποιεῖ.

hōste kai ho ekgamizōn kalōs poiei ho de mē ekgamizōn kreisson poiei

39. Γυνὴ δέδεται νόμῳ ἐφ’ ὅσον χρόνον ζῇ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς• ἐὰν δὲ κοιμηθῇ ὁ ἀνήρ αὐτῆς, ἐλευθέρα ἐστὶν ᾧ θέλει γαμηθῆναι, μόνον ἐν Κυρίῳ.

gynē dedetai nomō ef hoson chronon zē ho anēr autēs ean de koimēthē ho anēr autēs eleuthera estin hō thelei gamēthēnai monon en kyriō

40. μακαριωτέρα δέ ἐστιν ἐὰν οὕτω μείνῃ, κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην• δοκῶ δὲ κἀγὼ Πνεῦμα Θεοῦ ἔχειν.

makariōtera de estin ean houtōs meinē kata tēn emēn gnōmēn dokō de kagō pneuma theou echein

Κεφαλαιο 8

1. Περὶ δὲ τῶν εἰδωλοθύτων, οἴδαμεν ὅτι πάντες γνῶσιν ἔχομεν. ἡ γνῶσις φυσιοῖ, ἡ δὲ ἀγάπη οἰκοδομεῖ.

peri de tōn eidōlothytōn oidamen hoti pantes gnōsin echomen hē gnōsis fysioi hē de agapē oikodomei

2. εἴ δὲ τις δοκεῖ εἰδέναι τι, οὐδέπω οὐδὲν ἔγνωκε καθὼς δεῖ γνῶναι•

ei de tis dokei eidenai ti oudepō ouden egnōken kathōs dei gnōnai

3. εἰ δέ τις ἀγαπᾷ τὸν Θεόν, οὗτος ἔγνωσται ὑπ’ αὐτοῦ.

ei de tis agapa ton theon houtos egnōstai hyp autou

4. περὶ τῆς βρώσεως οὖν τῶν εἰδωλοθύτων, οἴδαμεν ὅτι οὐδὲν εἴδωλον ἐν κόσμῳ, καὶ ὅτι οὐδεὶς Θεὸς ἕτερος εἰ μὴ εἷς•

peri tēs brōseōs oun tōn eidōlothytōn oidamen hoti ouden eidōlon en kosmō kai hoti oudeis theos heteros ei mē heis

5. καὶ γὰρ εἴπερ εἰσὶ λεγόμενοι θεοὶ, εἴτε ἐν οὐρανῷ εἴτε ἐπὶ τῆς γῆς• ὥσπερ εἰσὶ θεοὶ πολλοὶ, καὶ κύριοι πολλοί,

kai gar eiper eisin legomenoi theoi eite en ouranō eite epi tēs gēs hōsper eisin theoi polloi kai kyrioi polloi

6. ἀλλ’ ἡμῖν εἷς Θεὸς ὁ πατήρ, ἐξ οὗ τὰ πάντα, καὶ ἡμεῖς εἰς αὐτόν• καὶ εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, δι’ οὗ τὰ πάντα, καὶ ἡμεῖς δι’ αὐτοῦ.

all hēmin heis theos ho patēr eks hou ta panta kai hēmeis eis auton kai heis kyrios iēsous christos di hou ta panta kai hēmeis di autou

7. ἀλλ’ οὐκ ἐν πᾶσιν ἡ γνῶσις• τινὲς δὲ τῇ συνειδήσει τοῦ εἰδώλου ἕως ἄρτι ὡς εἰδωλόθυτον ἐσθίουσι, καὶ ἡ συνείδησις αὐτῶν ἀσθενὴς οὖσα μολύνεται.

all ouk en pasin hē gnōsis tines de tē syneidēsei tou eidōlou heōs arti hōs eidōlothyton esthiousin kai hē syneidēsis autōn asthenēs ousa molynetai

8. βρῶμα δὲ ἡμᾶς οὐ παρίστησι τῷ Θεῷ• οὔτε γὰρ ἐὰν φάγωμεν, περισσεύομεν• οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν, ὑστερούμεθα.

brōma de hēmas ou paristēsin tō theō oute gar ean fagōmen perisseuomen oute ean mē fagōmen hysteroumetha

9. βλέπετε δὲ μήπως ἡ ἐξουσία ὑμῶν αὕτη πρόσκομμα γένηται τοῖς ἀσθενοῦσιν

blepete de mēpōs hē eksousia hymōn hautē proskomma genētai tois asthenousin

10. ἐὰν γάρ τις ἴδῃ σὲ τὸν ἔχοντα γνῶσιν ἐν εἰδωλείῳ κατακείμενον, οὐχὶ ἡ συνείδησις αὐτοῦ ἀσθενοῦς ὄντος οἰκοδομηθήσεται εἰς τὸ τὰ εἰδωλόθυτα ἐσθίειν;

ean gar tis idē se ton echonta gnōsin en eidōleiō katakeimenon ouchi hē syneidēsis autou asthenous ontos oikodomēthēsetai eis to ta eidōlothyta esthiein

11. καὶ ἀπολεῖται ὁ ἀσθενῶν ἀδελφὸς ἐπὶ τῇ σῇ γνώσει, δι’ ὃν Χριστὸς ἀπέθανεν;

kai apoleitai ho asthenōn adelfos epi tē sē gnōsei di hon christos apethanen

12. οὕτω δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς, καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν, εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε.

houtōs de hamartanontes eis tous adelfous kai typtontes autōn tēn syneidēsin asthenousan eis christon hamartanete

13. διόπερ εἰ βρῶμα σκανδαλίζει τὸν ἀδελφόν μου, οὐ μὴ φάγω κρέα εἰς τὸν αἰῶνα, ἵνα μὴ τὸν ἀδελφόν μου σκανδαλίσω.

dioper ei brōma skandalizei ton adelfon mou ou mē fagō krea eis ton aiōna hina mē ton adelfon mou skandalisō

Κεφαλαιο 9

1. Οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος; οὐκ εἰμὶ ἐλεύθερος; οὐχὶ Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν Κύριον ἡμῶν ἑώρακα; οὐ τὸ ἔργον μου ὑμεῖς ἐστε ἐν Κυρίῳ;

ouk eimi apostolos ouk eimi eleutheros ouchi iēsoun christon ton kyrion hēmōn heōraka ou to ergon mou hymeis este en kyriō

2. εἰ ἄλλοις οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος, ἀλλά γε ὑμῖν εἰμι• ἡ γὰρ σφραγίς τῆς ἐμῆς ἀποστολῆς ὑμεῖς ἐστε ἐν Κυρίῳ.

ei allois ouk eimi apostolos alla ge hymin eimi hē gar sfragis tēs emēs apostolēs hymeis este en kyriō

3. ἡ ἐμὴ ἀπολογία τοῖς ἐμὲ ἀνακρίνουσιν αὕτη ἐστι.

hē emē apologia tois eme anakrinousin autē estin

4. μὴ οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν φαγεῖν καὶ πιεῖν

mē ouk echomen eksousian fagein kai piein

5. μὴ οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν ἀδελφὴν γυναῖκα περιάγειν, ὡς καὶ οἱ λοιποὶ ἀπόστολοι, καὶ οἱ ἀδελφοὶ τοῦ Κυρίου, καὶ Κηφᾶς;

mē ouk echomen eksousian adelfēn gynaika periagein hōs kai hoi loipoi apostoloi kai hoi adelfoi tou kyriou kai kēfas

6. ἢ μόνος ἐγὼ καὶ Βαρναβᾶς οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν τοῦ μὴ ἐργάζεσθαι;

ē monos egō kai barnabas ouk echomen eksousian tou mē ergazesthai

7. τίς στρατεύεται ἰδίοις ὀψωνίοις ποτέ; τίς φυτεύει ἀμπελῶνα, καὶ ἐκ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ οὐκ ἐσθίει; ἢ τίς ποιμαίνει ποίμνην, καὶ ἐκ τοῦ γάλακτος τῆς ποίμνης οὐκ ἐσθίει;

tis strateuetai idiois opsōniois pote tis fyteuei ampelōna kai ek tou karpou autou ouk esthiei ē tis poimainei poimnēn kai ek tou galaktos tēs poimnēs ouk esthiei

8. μὴ κατὰ ἄνθρωπον ταῦτα λαλῶ; ἢ οὐχὶ καὶ ὁ νόμος ταῦτα λέγει;

mē kata anthrōpon tauta lalō ē ouchi kai ho nomos tauta legei

9. ἐν γὰρ τῷ Μωσέως νόμῳ γέγραπται, Οὐ φιμώσεις βοῦν ἀλοῶντα. μὴ τῶν βοῶν μέλει τῷ Θεῷ;

en gar tō mōseōs nomō gegraptai ou fimōseis boun aloōnta mē tōn boōn melei tō theō

10. ἢ δι’ ἡμᾶς πάντως λέγει; δι’ ἡμᾶς γὰρ ἐγράφη, ὅτι ἐπ’ ἐλπίδι ὀφείλει ὁ ἀροτριῶν ἀροτριᾷν, καὶ ὁ ἀλοῶν τῆς ἐλπίδος αὐτοῦ μετέχειν ἐπ’ ἐλπίδι.

ē di hēmas pantōs legei di hēmas gar egrafē hoti ep elpidi ofeilei ho arotriōn arotrian kai ho aloōn tēs elpidos autou metechein ep elpidi

11. εἰ ἡμεῖς ὑμῖν τὰ πνευματικὰ ἐσπείραμεν, μέγα εἰ ἡμεῖς ὑμῶν τὰ σαρκικὰ θερίσομεν;

ei hēmeis hymin ta pneumatika espeiramen mega ei hēmeis hymōn ta sarkika therisomen

12. εἰ ἄλλοι τῆς ἐξουσίας ὑμῶν μετέχουσιν, οὐ μᾶλλον ἡμεῖς; ἀλλ’ οὐκ ἐχρησάμεθα τῇ ἐξουσίᾳ ταύτῃ, ἀλλὰ πάντα στέγομεν, ἵνα μή ἐγκοπὴν τινα δῶμεν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ.

ei alloi tēs eksousias hymōn metechousin ou mallon hēmeis all ouk echrēsametha tē eksousia tautē alla panta stegomen hina mē egkopēn tina dōmen tō euangeliō tou christou

13. οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ τὰ ἱερὰ ἐργαζόμενοι ἐκ τοῦ ἱεροῦ ἐσθίουσιν, οἱ τῷ θυσιαστηρίῳ προσεδρεύοντες τῷ θυσιαστηρίῳ συμμερίζονται;

ouk oidate hoti hoi ta hiera ergazomenoi ek tou hierou esthiousin hoi tō thysiastēriō prosedreuontes tō thysiastēriō symmerizontai

14. οὕτω καὶ ὁ Κύριος διέταξε τοῖς τὸ εὐαγγέλιον καταγγέλλουσιν ἐκ τοῦ εὐαγγελίου ζῆν.

houtōs kai ho kyrios dietaksen tois to euangelion katangellousin ek tou euangeliou zēn

15. ἐγὼ δὲ οὐδενὶ ἐχρησάμην τούτων• οὐκ ἔγραψα δὲ ταῦτα ἵνα οὕτω γένηται ἐν ἐμοί, καλὸν γάρ μοι μᾶλλον ἀποθανεῖν, ἤ τὸ καύχημά μου ἵνα τις κενώσῃ.

egō de oudeni echrēsamēn toutōn ouk egrapsa de tauta hina houtōs genētai en emoi kalon gar moi mallon apothanein ē to kauchēma mou hina tis kenōsē

16. ἐὰν γὰρ εὐαγγελίζωμαι, οὐκ ἔστι μοι καύχημα• ἀνάγκη γάρ μοι ἐπίκειται• οὐαὶ δέ μοί ἐστιν, ἐὰν μὴ εὐαγγελίζωμαι.

ean gar euangelizōmai ouk estin moi kauchēma anagkē gar moi epikeitai ouai de moi estin ean mē euangelizōmai

17. εἰ γὰρ ἑκὼν τοῦτο πράσσω, μισθὸν ἔχω• εἰ δὲ ἄκων, οἰκονομίαν πεπίστευμαι.

ei gar hekōn touto prassō misthon echō ei de akōn oikonomian pepisteumai

18. τίς οὖν μοί ἐστιν ὁ μισθός; ἵνα εὐαγγελιζόμενος ἀδάπανον θήσω τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ, εἰς τὸ μὴ καταχρήσασθαι τῇ ἐξουσίᾳ μου ἐν τῷ εὐαγγελίῳ.

tis oun moi estin ho misthos hina euangelizomenos adapanon thēsō to euangelion tou christou eis to mē katachrēsasthai tē eksousia mou en tō euangeliō

19. ἐλεύθερος γὰρ ὢν ἐκ πάντων, πᾶσιν ἐμαυτὸν ἐδούλωσα, ἵνα τοὺς πλείονας κερδήσω.

eleutheros gar ōn ek pantōn pasin emauton edoulōsa hina tous pleionas kerdēsō

20. καὶ ἐγενόμην τοῖς Ἰουδαίοις ὡς Ἰουδαῖος, ἵνα Ἰουδαίους κερδήσω• τοῖς ὑπὸ νόμον ὡς ὑπὸ νόμον, ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον κερδήσω•

kai egenomēn tois ioudaiois hōs ioudaios hina ioudaious kerdēsō tois hypo nomon hōs hypo nomon hina tous hypo nomon kerdēsō

21. τοῖς ἀνόμοις ὡς ἄνομος, μὴ ὢν ἄνομος θεῷ ἀλλ’ ἔννομος Χριστῷ, ἵνα κερδήσω ἀνόμους

tois anomois hōs anomos mē ōn anomos theō all ennomos christō hina kerdēsō anomous

22. ἐγενόμην τοῖς ἀσθενέσιν ὡς ἀσθενής, ἵνα τοὺς ἀσθενεῖς κερδήσω τοῖς πᾶσι γέγονα τὰ πάντα, ἵνα πάντως τινὰς σώσω.

egenomēn tois asthenesin hōs asthenēs hina tous astheneis kerdēsō tois pasin gegona ta panta hina pantōs tinas sōsō

23. τοῦτο δὲ ποιῶ διὰ τὸ εὐαγγέλιον, ἵνα συγκοινωνὸς αὐτοῦ γένωμαι.

touto de poiō dia to euangelion hina sygkoinōnos autou genōmai

24. οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ ἐν σταδίῳ τρέχοντες πάντες μὲν τρέχουσιν, εἷς δὲ λαμβάνει τὸ βραβεῖον; οὕτω τρέχετε, ἵνα καταλάβητε.

ouk oidate hoti hoi en stadiō trechontes pantes men trechousin heis de lambanei to brabeion houtōs trechete hina katalabēte

25. πᾶς δὲ ὁ ἀγωνιζόμενος πάντα ἐγκρατεύεται, ἐκεῖνοι μὲν οὖν ἵνα φθαρτὸν στέφανον λάβωσιν, ἡμεῖς δὲ ἄφθαρτον.

pas de ho agōnizomenos panta egkrateuetai ekeinoi men oun hina ftharton stefanon labōsin hēmeis de aftharton

26. ἐγὼ τοίνυν οὕτω τρέχω ὡς οὐκ ἀδήλως, οὕτω πυκτεύω ὡς οὐκ ἀέρα δέρων•

egō toinyn houtōs trechō hōs ouk adēlōs houtōs pykteuō hōs ouk aera derōn

27. ἀλλ’ ὑπωπιάζω μου τὸ σῶμα καὶ δουλαγωγῶ, μήπως, ἄλλοις κηρύξας αὐτὸς ἀδόκιμος γένωμαι.

all hypōpiazō mou to sōma kai doulagōgō mēpōs allois kēryksas autos adokimos genōmai

Κεφαλαιο 10

1. Οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, ὅτι οἱ πατέρες ἡμῶν πάντες ὑπὸ τὴν νεφέλην ἦσαν, καὶ πάντες διὰ τῆς θαλάσσης διῆλθον,

ou thelō de hymas agnoein adelfoi hoti hoi pateres hēmōn pantes hypo tēn nefelēn ēsan kai pantes dia tēs thalassēs diēlthon

2. καὶ πάντες εἰς τὸν Μωσῆν ἐβαπτίσαντο ἐν τῇ νεφέλῃ καὶ ἐν τῇ θαλάσσῃ,

kai pantes eis ton mōsēn ebaptisanto en tē nefelē kai en tē thalassē

3. καὶ πάντες τὸ αὐτὸ βρῶμα πνευματικὸν ἔφαγον,

kai pantes to auto brōma pneumatikon efagon

4. καὶ πάντες τὸ αὐτὸ πόμα πνευματικὸν ἔπιον• ἔπινον γὰρ ἐκ πνευματικῆς ἀκολουθούσης πέτρας• ἡ δὲ πέτρα ἦν ὁ Χριστός.

kai pantes to auto poma pneumatikon epion epinon gar ek pneumatikēs akolouthousēs petras hē de petra ēn ho christos

5. ἀλλ’ οὐκ ἐν τοῖς πλείοσιν αὐτῶν εὐδόκησεν ὁ Θεός• κατεστρώθησαν γὰρ ἐν τῇ ἐρήμῳ.

all ouk en tois pleiosin autōn eudokēsen ho theos katestrōthēsan gar en tē erēmō

6. ταῦτα δὲ τύποι ἡμῶν ἐγενήθησαν, εἰς τὸ μὴ εἶναι ἡμᾶς ἐπιθυμητὰς κακῶν, καθὼς κἀκεῖνοι ἐπεθύμησαν.

tauta de typoi hēmōn egenēthēsan eis to mē einai hēmas epithymētas kakōn kathōs kakeinoi epethymēsan

7. μηδὲ εἰδωλολάτραι γίνεσθε, καθώς τινες αὐτῶν• ὥς γέγραπται, Ἐκάθισεν ὁ λαὸς φαγεῖν καὶ πιεῖν, καὶ ἀνέστησαν παίζειν.

mēde eidōlolatrai ginesthe kathōs tines autōn hōs gegraptai ekathisen ho laos fagein kai piein kai anestēsan paizein

8. μηδὲ πορνεύωμεν, καθώς τινες αὐτῶν ἐπόρνευσαν, καὶ ἔπεσον ἕν μιᾷ ἡμέρᾳ εἴκοσιτρεῖς χιλιάδες.

mēde porneuōmen kathōs tines autōn eporneusan kai epeson en mia hēmera eikositreis chiliades

9. μηδὲ ἐκπειράζωμεν τὸν Χριστόν, καθώς καὶ τινες αὐτῶν ἐπείρασαν, καὶ ὑπὸ τῶν ὄφεων ἀπώλοντο.

mēde ekpeirazōmen ton christon kathōs kai tines autōn epeirasan kai hypo tōn ofeōn apōlonto

10. μηδὲ γογγύζετε, καθὼς καὶ τινὲς αὐτῶν ἐγόγγυσαν, καὶ ἀπώλοντο ὑπὸ τοῦ ὀλοθρευτοῦ.

mēde gongyzete kathōs kai tines autōn egongysan kai apōlonto hypo tou olothreutou

11. ταῦτα δὲ πάντα τύποι συνέβαινον ἐκείνοις, ἐγράφη δὲ πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν, εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντησεν.

tauta de panta typoi synebainon ekeinois egrafē de pros nouthesian hēmōn eis hous ta telē tōn aiōnōn katēntēsen

12. ὥστε ὁ δοκῶν ἑστάναι, βλεπέτω μὴ πέσῃ.

hōste ho dokōn hestanai blepetō mē pesē

13. πειρασμὸς ὑμᾶς οὐκ εἴληφεν εἰ μὴ ἀνθρώπινος• πιστὸς δὲ ὁ Θεός, ὃς οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δύνασθε, ἀλλὰ ποιήσει σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν, τοῦ δύνασθαι ὑμᾶς ὑπενεγκεῖν.

peirasmos hymas ouk eilēfen ei mē anthrōpinos pistos de ho theos hos ouk easei hymas peirasthēnai hyper ho dynasthe alla poiēsei syn tō peirasmō kai tēn ekbasin tou dynasthai hymashypenegkein

14. Διόπερ, ἀγαπητοί μου, φεύγετε ἀπὸ τῆς εἰδωλολατρείας

dioper agapētoi mou feugete apo tēs eidōlolatreias

15. ὡς φρονίμοις λέγω, κρίνατε ὑμεῖς ὅ φημι.

hōs fronimois legō krinate hymeis ho fēmi

16. τὸ ποτήριον τῆς εὐλογίας ὃ εὐλογοῦμεν, οὐχὶ κοινωνία τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ ἐστὶ; τὸν ἄρτον ὃν κλῶμεν, οὐχὶ κοινωνία τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ ἐστιν;

to potērion tēs eulogias ho eulogoumen ouchi koinōnia tou haimatos tou christou estin ton arton hon klōmen ouchi koinōnia tou sōmatos tou christou estin

17. ὅτι εἷς ἄρτος, ἓν σῶμα, οἱ πολλοί ἐσμεν• οἱ γὰρ πάντες ἐκ τοῦ ἑνὸς ἄρτου μετέχομεν.

hoti heis artos hen sōma hoi polloi esmen hoi gar pantes ek tou henos artou metechomen

18. βλέπετε τὸν Ἰσραὴλ κατὰ σάρκα• οὐχί οἱ ἐσθίοντες τὰς θυσίας κοινωνοὶ τοῦ θυσιαστηρίου εἰσί;

blepete ton israēl kata sarka ouchi hoi esthiontes tas thysias koinōnoi tou thysiastēriou eisin

19. τί οὖν φημι; ὅτι εἰδωλόν τί ἐστιν; ἢ ὅτι εἴδωλοθυτόν τί ἐστιν;

ti oun fēmi hoti eidōlon ti estin ē hoti eidōlothyton ti estin

20. ἀλλ’ ὅτι ἃ θύει τά ἔθνη, δαιμονίοις θύει, καὶ οὐ Θεῷ• οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς κοινωνοὺς τῶν δαιμονίων γίνεσθαι.

all hoti ha thyei ta ethnē daimoniois thyei kai ou theō ou thelō de hymas koinōnous tōn daimoniōn ginesthai

21. οὐ δύνασθε ποτήριον Κυρίου πίνειν καὶ ποτήριον δαιμονίων• οὐ δύνασθε τραπέζης Κυρίου μετέχειν καὶ τραπέζης δαιμονίων.

ou dynasthe potērion kyriou pinein kai potērion daimoniōn ou dynasthe trapezēs kyriou metechein kai trapezēs daimoniōn

22. ἢ παραζηλοῦμεν τὸν Κύριον; μὴ ἰσχυρότεροι αὐτοῦ ἐσμεν;

ē parazēloumen ton kyrion mē ischyroteroi autou esmen

23. Πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει. πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐ πάντα οἰκοδομεῖ.

panta moi eksestin all ou panta symferei panta moi eksestin all ou panta oikodomei

24. μηδεὶς τὸ ἑαυτοῦ ζητείτω, ἀλλὰ τὸ τοῦ ἑτέρου ἕκαστος.

mēdeis to heautou zēteitō alla to tou heterou hekastos

25. πᾶν τὸ ἐν μακέλλῳ πωλούμενον ἐσθίετε, μηδὲν ἀνακρίνοντες διὰ τὴν συνείδησιν•

pan to en makellō pōloumenon esthiete mēden anakrinontes dia tēn syneidēsin

26. τοῦ γὰρ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς.

tou gar kyriou hē gē kai to plērōma autēs

27. εἴ δὲ τις καλεῖ ὑμᾶς τῶν ἀπίστων, καὶ θέλετε πορεύεσθαι, πᾶν τὸ παρατιθέμενον ὑμῖν ἐσθίετε, μηδὲν ἀνακρίνοντες διὰ τὴν συνείδησιν.

ei de tis kalei hymas tōn apistōn kai thelete poreuesthai pan to paratithemenon hymin esthiete mēden anakrinontes dia tēn syneidēsin

28. ἐὰν δέ τις ὑμῖν εἴπῃ, Τοῦτο εἰδωλόθυτόν ἐστι, μὴ ἐσθίετε δι’ ἐκεῖνον τὸν μηνύσαντα καὶ τὴν συνείδησιν• τοῦ γὰρ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς.

ean de tis hymin eipē touto eidōlothyton estin mē esthiete di ekeinon ton mēnysanta kai tēn syneidēsin tou gar kyriou hē gē kai to plērōma autēs

29. συνείδησιν δὲ λέγω οὐχὶ, τὴν ἑαυτοῦ, ἀλλὰ τὴν τοῦ ἑτέρου• ἱνατί γὰρ ἡ ἐλευθερία μου κρίνεται ὑπὸ ἄλλης συνειδήσεως;

syneidēsin de legō ouchi tēn heautou alla tēn tou heterou hina ti gar hē eleutheria mou krinetai hypo allēs syneidēseōs

30. εἰ δὲ ἐγὼ χάριτι μετέχω, τί βλασφημοῦμαι ὑπὲρ οὗ ἐγὼ εὐχαριστῶ;

ei de egō chariti metechō ti blasfēmoumai hyper hou egō eucharistō

31. εἴτε οὖν ἐσθίετε, εἴτε πίνετε, εἴτε τι ποιεῖτε, πάντα εἰς δόξαν Θεοῦ ποιεῖτε.

eite oun esthiete eite pinete eite ti poieite panta eis doksan theou poieite

32. ἀπρόσκοποι γίνεσθε καὶ Ἰουδαίοις καὶ Ἕλλησι καὶ τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ•

aproskopoi ginesthe kai ioudaiois kai hellēsin kai tē ekklēsia tou theou

33. καθὼς κἀγὼ πάντα πᾶσιν ἀρέσκω, μὴ ζητῶν τὸ ἐμαυτοῦ σύμφερον, ἀλλὰ τὸ τῶν πολλῶν, ἵνα σωθῶσι.

kathōs kagō panta pasin areskō mē zētōn to emautou symferon alla to tōn pollōn hina sōthōsin

Κεφαλαιο 11

1. μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ.

mimētai mou ginesthe kathōs kagō christou

2. Ἐπαινῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ὅτι πάντα μου μέμνησθε καὶ καθὼς παρέδωκα ὑμῖν τὰς παραδόσεις κατέχετε.

epainō de hymas adelfoi hoti panta mou memnēsthe kai kathōs paredōka hymin tas paradoseis katechete

3. θέλω δὲ ὑμᾶς εἰδέναι, ὅτι παντὸς ἀνδρὸς ἡ κεφαλὴ ὁ Χριστός ἐστι• κεφαλὴ δὲ γυναικὸς ὁ ἀνήρ• κεφαλὴ δὲ Χριστοῦ ὁ Θεός.

thelō de hymas eidenai hoti pantos andros hē kefalē ho christos estin kefalē de gynaikos ho anēr kefalē de christou ho theos

4. πᾶς ἀνὴρ προσευχόμενος ἢ προφητεύων, κατὰ κεφαλῆς ἔχων καταισχύνει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.

pas anēr proseuchomenos ē profēteuōn kata kefalēs echōn kataischynei tēn kefalēn autou

5. πᾶσα δὲ γυνὴ προσευχομένη ἢ προφητεύουσα ἀκατακαλύπτῳ τῇ κεφαλῇ, καταισχύνει τὴν κεφαλὴν ἑαυτῆς• ἓν γάρ ἐστι καὶ τὸ αὐτὸ τῇ ἐξυρημένῃ.

pasa de gynē proseuchomenē ē profēteuousa akatakalyptō tē kefalē kataischynei tēn kefalēn heautēs hen gar estin kai to auto tē eksyrēmenē

6. εἰ γὰρ οὐ κατακαλύπτεται γυνή, καὶ κειράσθω• εἰ δὲ αἰσχρὸν γυναικὶ τὸ κείρασθαι ἢ ξυρᾶσθαι, κατακαλυπτέσθω.

ei gar ou katakalyptetai gynē kai keirasthō ei de aischron gynaiki to keirasthai ē ksyrasthai katakalyptesthō

7. ἀνὴρ μὲν γὰρ οὐκ ὀφείλει κατακαλύπτεσθαι τὴν κεφαλήν, εἰκὼν καὶ δόξα Θεοῦ ὑπάρχων• γυνὴ δὲ δόξα ἀνδρός ἐστιν.

anēr men gar ouk ofeilei katakalyptesthai tēn kefalēn eikōn kai doksa theou hyparchōn gynē de doksa andros estin

8. οὐ γάρ ἐστιν ἀνὴρ ἐκ γυναικός, ἀλλὰ γυνὴ ἐξ ἀνδρός•

ou gar estin anēr ek gynaikos alla gynē eks andros

9. καὶ γὰρ οὐκ ἐκτίσθη ἀνὴρ διὰ τὴν γυναῖκα, ἀλλὰ γυνὴ διὰ τὸν ἄνδρα•

kai gar ouk ektisthē anēr dia tēn gynaika alla gynē dia ton andra

10. διὰ τοῦτο ὀφείλει ἡ γυνὴ ἐξουσίαν ἔχειν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς διὰ τοὺς ἀγγέλους.

dia touto ofeilei hē gynē eksousian echein epi tēs kefalēs dia tous angelous

11. πλὴν οὔτε ἀνὴρ χωρὶς γυναικός, οὔτε γυνὴ χωρὶς ἀνδρός, ἐν Κυρίῳ.

plēn oute anēr chōris gynaikos oute gynē chōris andros en kyriō

12. ὥσπερ γὰρ ἡ γυνὴ ἐκ τοῦ ἀνδρός, οὕτω καὶ ὁ ἀνὴρ διὰ τῆς γυναικός, τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ Θεοῦ.

hōsper gar hē gynē ek tou andros houtōs kai ho anēr dia tēs gynaikos ta de panta ek tou theou

13. ἐν ὑμῖν αὐτοῖς κρίνατε• πρέπον ἐστὶ γυναῖκα ἀκατακάλυπτον τῷ Θεῷ προσεύχεσθαι;

en hymin autois krinate prepon estin gynaika akatakalypton tō theō proseuchesthai

14. ἤ οὐδὲ αὐτὴ ἡ φύσις διδάσκει ὑμᾶς, ὅτι ἀνὴρ μὲν ἐὰν κομᾷ, ἀτιμία αὐτῷ ἐστι;

hē oude autē hē fysis didaskei hymas hoti anēr men ean koma atimia autō estin

15. γυνὴ δὲ ἐὰν κομᾷ, δόξα αὐτῇ ἐστιν. ὅτι ἡ κόμη ἀντὶ περιβολαίου δέδοται αὐτῇ.

gynē de ean koma doksa autē estin hoti hē komē anti peribolaiou dedotai autē

16. εἰ δέ τις δοκεῖ φιλόνεικος εἶναι, ἡμεῖς τοιαύτην συνήθειαν οὐκ ἔχομεν, οὐδὲ αἱ ἐκκλησίαι τοῦ Θεοῦ.

ei de tis dokei filoneikos einai hēmeis toiautēn synētheian ouk echomen oude hai ekklēsiai tou theou

17. Τοῦτο δὲ παραγγέλλων οὐκ ἐπαινῶ, ὅτι οὐκ εἰς τὸ κρεῖττον ἀλλ’ εἰς τὸ ἧττον συνέρχεσθε.

touto de parangellōn ouk epainō hoti ouk eis to kreitton all eis to ētton synerchesthe

18. πρῶτον μὲν γὰρ συνερχομένων ὑμῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἀκούω σχίσματα ἐν ὑμῖν ὑπάρχειν, καὶ μέρος τι πιστεύω.

prōton men gar synerchomenōn hymōn en tē ekklēsia akouō schismata en hymin hyparchein kai meros ti pisteuō

19. δεῖ γὰρ καὶ αἱρέσεις ἐν ὑμῖν εἶναι, ἵνα οἱ δόκιμοι φανεροὶ γένωνται ἐν ὑμῖν.

dei gar kai haireseis en hymin einai hina hoi dokimoi faneroi genōntai en hymin

20. συνερχομένων οὖν ὑμῶν ἐπὶ τὸ αὐτὸ, οὐκ ἔστι Κυριακὸν δεῖπνον φαγεῖν.

synerchomenōn oun hymōn epi to auto ouk estin kyriakon deipnon fagein

21. ἕκαστος γὰρ τὸ ἴδιον δεῖπνον προλαμβάνει ἐν τῷ φαγεῖν, καὶ ὃς μὲν πεινᾷ, ὃς δὲ μεθύει.

hekastos gar to idion deipnon prolambanei en tō fagein kai hos men peina hos de methyei

22. μὴ γὰρ οἰκίας οὐκ ἔχετε εἰς τὸ ἐσθίειν καὶ πίνειν; ἢ τῆς ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ καταφρονεῖτε, καὶ καταισχύνετε τοὺς μὴ ἔχοντας; τί ὑμῖν εἴπω; ἐπαινέσω ὑμᾶς ἐν τούτῳ; οὐκ ἐπαινῶ.

mē gar oikias ouk echete eis to esthiein kai pinein ē tēs ekklēsias tou theou katafroneite kai kataischynete tous mē echontas ti hymin eipō epainesō hymas en toutō ouk epainō

23. ἐγὼ γὰρ παρέλαβον ἀπὸ τοῦ Κυρίου, ὃ καὶ παρέδωκα ὑμῖν, ὅτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἐν τῇ νυκτὶ ᾗ παρεδίδοτο ἔλαβεν ἄρτον,

egō gar parelabon apo tou kyriou ho kai paredōka hymin hoti ho kyrios iēsous en tē nykti hē paredidoto elaben arton

24. καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασε, καὶ εἶπε, Λάβετε, φαγετε, τοῦτό μού ἐστι τὸ σῶμα τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον• τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν.

kai eucharistēsas eklasen kai eipen labete fagete touto mou estin to sōma to hyper hymōn klōmenon touto poieite eis tēn emēn anamnēsin

25. ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον, μετὰ τὸ δειπνῆσαι, λέγων, Τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐστὶν ἐν τῷ ἐμῷ αἵματι• τοῦτο ποιεῖτε, ὁσάκις ἂν πίνητε, εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν.

hōsautōs kai to potērion meta to deipnēsai legōn touto to potērion hē kainē diathēkē estin en tō emō haimati touto poieite hosakis an pinēte eis tēn emēn anamnēsin

26. ὁσάκις γὰρ ἂν ἐσθίητε τὸν ἄρτον τοῦτον, καὶ τὸ ποτήριον τοῦτο πίνητε, τὸν θάνατον τοῦ Κυρίου καταγγέλλετε ἄχρις οὗ ἂν ἔλθῃ.

hosakis gar an esthiēte ton arton touton kai to potērion touto pinēte ton thanaton tou kyriou katangellete achris hou an elthē

27. ὥστε ὃς ἂν ἐσθίῃ τὸν ἄρτον τοῦτον ἢ πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ Κυρίου ἀναξίως, ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου.

hōste hos an esthiē ton arton touton ē pinē to potērion tou kyriou anaksiōs enochos estai tou sōmatos kai haimatos tou kyriou

28. δοκιμαζέτω δὲ ἄνθρωπος ἑαυτόν, καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω•

dokimazetō de anthrōpos heauton kai houtōs ek tou artou esthietō kai ek tou potēriou pinetō

29. ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων ἀναξίως, κρίμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει, μὴ διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου.

ho gar esthiōn kai pinōn anaksiōs krima heautō esthiei kai pinei mē diakrinōn to sōma tou kyriou

30. διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι, καὶ κοιμῶνται ἱκανοί.

dia touto en hymin polloi astheneis kai arrōstoi kai koimōntai hikanoi

31. εἰ γὰρ ἑαυτοὺς διεκρίνομεν, οὐκ ἂν ἐκρινόμεθα•

ei gar heautous diekrinomen ouk an ekrinometha

32. κρινόμενοι δὲ, ὑπὸ Κυρίου παιδευόμεθα, ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν.

krinomenoi de hypo kyriou paideuometha hina mē syn tō kosmō katakrithōmen

33. ὥστε, ἀδελφοί μου, συνερχόμενοι εἰς τὸ φαγεῖν, ἀλλήλους ἐκδέχεσθε.

hōste adelfoi mou synerchomenoi eis to fagein allēlous ekdechesthe

34. εἴ δέ τις πεινᾷ, ἐν οἴκῳ ἐσθιέτω• ἵνα μὴ εἰς κρίμα συνέρχησθε. τὰ δὲ λοιπὰ, ὡς ἂν ἔλθω, διατάξομαι.

ei de tis peina en oikō esthietō hina mē eis krima synerchēsthe ta de loipa hōs an elthō diataksomai

Κεφαλαιο 12

1. Περὶ δὲ τῶν πνευματικῶν, ἀδελφοί, οὐ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν.

peri de tōn pneumatikōn adelfoi ou thelō hymas agnoein

2. οἴδατε ὅτι ἔθνη ἦτε πρὸς τὰ εἴδωλα τὰ ἄφωνα, ὡς ἂν ἤγεσθε ἀπαγόμενοι.

oidate hoti ethnē ēte pros ta eidōla ta afōna hōs an ēgesthe apagomenoi

3. διὸ γνωρίζω ὑμῖν, ὅτι οὐδεὶς ἐν Πνεύματι Θεοῦ λαλῶν λέγει, ἀνάθεμα Ἰησοῦν, καὶ οὐδεὶς δύναται εἰπεῖν, Κύριον Ἰησοῦν, εἰ μὴ ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ.

dio gnōrizō hymin hoti oudeis en pneumati theou lalōn legei anathema iēsoun kai oudeis dynatai eipein kyrion iēsoun ei mē en pneumati hagiō

4. Διαιρέσεις δὲ χαρισμάτων εἰσί, τὸ δὲ αὐτὸ Πνεῦμα.

diaireseis de charismatōn eisin to de auto pneuma

5. καὶ διαιρέσεις διακονιῶν εἰσι, καὶ ὁ αὐτὸς Κύριος.

kai diaireseis diakoniōn eisin kai ho autos kyrios

6. καὶ διαιρέσεις ἐνεργημάτων εἰσίν, ὁ δὲ αὐτὸς ἐστι Θεός, ὁ ἐνεργῶν τὰ πάντα ἐν πᾶσιν.

kai diaireseis energēmatōn eisin ho de autos estin theos ho energōn ta panta en pasin

7. ἑκάστῳ δὲ δίδοται ἡ φανέρωσις τοῦ Πνεύματος πρὸς τὸ συμφέρον.

hekastō de didotai hē fanerōsis tou pneumatos pros to symferon

8. ᾧ μὲν γὰρ διὰ τοῦ Πνεύματος δίδοται λόγος σοφίας, ἄλλῳ δὲ λόγος γνώσεως, κατὰ τὸ αὐτὸ Πνεῦμα•

hō men gar dia tou pneumatos didotai logos sofias allō de logos gnōseōs kata to auto pneuma

9. ἑτέρῳ δὲ πίστις, ἐν τῷ αὐτῷ Πνεύματι• ἄλλῳ δὲ χαρίσματα ἰαμάτων ἐν τῷ αὐτῷ πνεύματι•

heterō de pistis en tō autō pneumati allō de charismata iamatōn en tō autō pneumati

10. ἄλλῳ δὲ ἐνεργήματα δυνάμεων, ἄλλῳ δὲ προφητεία, ἄλλῳ δὲ διακρίσεις πνευμάτων, ἑτέρῳ δὲ γένη γλωσσῶν, ἄλλῳ δὲ ἑρμηνεία γλωσσῶν•

allō de energēmata dynameōn allō de profēteia allō de diakriseis pneumatōn heterō de genē glōssōn allō de hermēneia glōssōn

11. πάντα δὲ ταῦτα ἐνεργεῖ τὸ ἓν καὶ τὸ αὐτὸ Πνεῦμα, διαιροῦν ἰδίᾳ ἑκάστῳ καθὼς βούλεται.

panta de tauta energei to hen kai to auto pneuma diairoun idia hekastō kathōs bouletai

12. Καθάπερ γὰρ τὸ σῶμα ἕν ἐστι, καὶ μέλη ἔχει πολλὰ, πάντα δὲ τὰ μέλη τοῦ σώματος τοῦ ἑνός, πολλὰ ὄντα, ἕν ἐστι σῶμα• οὕτω καὶ ὁ Χριστός•

kathaper gar to sōma hen estin kai melē echei polla panta de ta melē tou sōmatos tou henos polla onta hen estin sōma houtōs kai ho christos

13. καὶ γὰρ ἐν ἑνὶ Πνεύματι ἡμεῖς πάντες εἰς ἓν σῶμα ἐβαπτίσθημεν, εἴτε Ἰουδαῖοι εἴτε Ἕλληνες, εἴτε δοῦλοι εἴτε ἐλεύθεροι• καὶ πάντες εἰς ἓν Πνεῦμα ἐποτίσθημεν.

kai gar en heni pneumati hēmeis pantes eis hen sōma ebaptisthēmen eite ioudaioi eite hellēnes eite douloi eite eleutheroi kai pantes eis hen pneuma epotisthēmen

14. καὶ γὰρ τὸ σῶμα οὐκ ἔστιν ἓν μέλος ἀλλὰ πολλά.

kai gar to sōma ouk estin hen melos alla polla

15. ἐὰν εἴπῃ ὁ πούς, Ὅτι οὐκ εἰμὶ χείρ, οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ σώματος• οὐ παρὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ σώματος•

ean eipē ho pous hoti ouk eimi cheir ouk eimi ek tou sōmatos ou para touto ouk estin ek tou sōmatos

16. καὶ ἐὰν εἴπῃ τὸ οὖς, Ὅτι οὐκ εἰμὶ ὀφθαλμός, οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ σώματος• οὐ παρὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ σώματος;

kai ean eipē to ous hoti ouk eimi ofthalmos ouk eimi ek tou sōmatos ou para touto ouk estin ek tou sōmatos

17. εἰ ὅλον τὸ σῶμα ὀφθαλμός, ποῦ ἡ ἀκοή; εἰ ὅλον ἀκοή, ποῦ ἡ ὄσφρησις;

ei holon to sōma ofthalmos pou hē akoē ei holon akoē pou hē osfrēsis

18. νυνὶ δὲ ὁ Θεὸς ἔθετο τὰ μέλη, ἓν ἕκαστον αὐτῶν, ἐν τῷ σώματι, καθὼς ἠθέλησεν.

nyni de ho theos etheto ta melē hen hekaston autōn en tō sōmati kathōs ēthelēsen

19. εἰ δὲ ἦν τὰ πάντα ἓν μέλος, ποῦ τὸ σῶμα;

ei de ēn ta panta hen melos pou to sōma

20. νῦν δὲ πολλὰ μὲν μέλη, ἓν δὲ σῶμα.

nyn de polla men melē hen de sōma

21. οὐ δύναται δὲ ὀφθαλμὸς εἰπεῖν τῇ χειρί, Χρείαν σου οὐκ ἔχω• ἢ πάλιν ἡ κεφαλὴ τοῖς ποσί, Χρείαν ὑμῶν οὐκ ἔχω•

ou dynatai de ofthalmos eipein tē cheiri chreian sou ouk echō ē palin hē kefalē tois posin chreian hymōn ouk echō

22. ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον τὰ δοκοῦντα μέλη τοῦ σώματος ἀσθενέστερα ὑπάρχειν, ἀναγκαῖά ἐστι•

alla pollō mallon ta dokounta melē tou sōmatos asthenestera hyparchein anagkaia estin

23. καὶ ἃ δοκοῦμεν ἀτιμότερα εἶναι τοῦ σώματος, τούτοις τιμὴν περισσοτέραν περιτίθεμεν• καὶ τὰ ἀσχήμονα ἡμῶν εὐσχημοσύνην περισσοτέραν ἔχει•

kai ha dokoumen atimotera einai tou sōmatos toutois timēn perissoteran peritithemen kai ta aschēmona hēmōn euschēmosynēn perissoteran echei

24. τὰ δὲ εὐσχήμονα ἡμῶν οὐ χρείαν ἔχει• ἀλλ’ ὁ Θεὸς συνεκέρασε τὸ σῶμα, τῷ ὑστερουντι περισσοτέραν δοὺς τιμήν,

ta de euschēmona hēmōn ou chreian echei all ho theos synekerasen to sōma tō usterounti perissoteran dous timēn

25. ἵνα μὴ ᾖ σχίσμα ἐν τῷ σώματι, ἀλλὰ τὸ αὐτὸ ὑπὲρ ἀλλήλων μεριμνῶσι τὰ μέλη.

hina mē ē schisma en tō sōmati alla to auto hyper allēlōn merimnōsin ta melē

26. καὶ εἴτε πάσχει ἓν μέλος, συμπάσχει πάντα τὰ μέλη• εἴτε δοξάζεται ἓν μέλος, συγχαίρει πάντα τὰ μέλη.

kai eite paschei hen melos sympaschei panta ta melē eite doksazetai hen melos sygchairei panta ta melē

27. ὑμεῖς δέ ἐστε σῶμα Χριστοῦ, καὶ μέλη ἐκ μέρους.

hymeis de este sōma christou kai melē ek merous

28. καὶ οὓς μὲν ἔθετο ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους, ἔπειτα δυνάμεις, εἶτα χαρίσματα ἰαμάτων, ἀντιλήψεις, κυβερνήσεις, γένη γλωσσῶν.

kai hous men etheto ho theos en tē ekklēsia prōton apostolous deuteron profētas triton didaskalous epeita dynameis eita charismata iamatōn antilēpseis kybernēseis genē glōssōn

29. μὴ πάντες ἀπόστολοι; μὴ πάντες προφῆται; μὴ πάντες διδάσκαλοι; μὴ πάντες δυνάμεις;

mē pantes apostoloi mē pantes profētai mē pantes didaskaloi mē pantes dynameis

30. μὴ πάντες χαρίσματα ἔχουσιν ἰαμάτων; μὴ πάντες γλώσσαις λαλοῦσι; μὴ πάντες διερμηνεύουσι;

mē pantes charismata echousin iamatōn mē pantes glōssais lalousin mē pantes diermēneuousin

31. ζηλοῦτε δὲ τὰ χαρίσματα τὰ κρείττονα. καὶ ἔτι καθ’ ὑπερβολὴν ὁδὸν ὑμῖν δείκνυμι.

zēloute de ta charismata ta kreittona kai eti kath hyperbolēn hodon hymin deiknymi

Κεφαλαιο 13

1. Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον.

ean tais glōssais tōn anthrōpōn lalō kai tōn angelōn agapēn de mē echō gegona chalkos ēchōn ē kymbalon alalazon

2. καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν, καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι.

kai ean echō profēteian kai eidō ta mystēria panta kai pasan tēn gnōsin kai ean echō pasan tēn pistin hōste orē methistanein agapēn de mē echō ouden eimi

3. καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι.

kai ean psōmisō panta ta hyparchonta mou kai ean paradō to sōma mou hina kauthēsōmai agapēn de mē echō ouden ōfeloumai

4. ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται• ἡ ἀγάπη, οὐ ζηλοῖ• ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται,

hē agapē makrothymei chrēsteuetai hē agapē ou zēloi hē agapē ou perpereuetai ou fysioutai

5. οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν,

ouk aschēmonei ou zētei ta heautēs ou paroksynetai ou logizetai to kakon

6. οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ•

ou chairei epi tē adikia sygchairei de tē alētheia

7. πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.

panta stegei panta pisteuei panta elpizei panta hypomenei

8. ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει. εἴτε δὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται• εἴτε γλῶσσαι, παύσονται• εἴτε γνῶσις, καταργηθήσεται.

hē agapē oudepote ekpiptei eite de profēteiai katargēthēsontai eite glōssai pausontai eite gnōsis katargēthēsetai

9. ἐκ μέρους γὰρ γινώσκομεν, καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν•

ek merous gar ginōskomen kai ek merous profēteuomen

10. ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται.

hotan de elthē to teleion tote to ek merous katargēthēsetai

11. ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην• ὅτε δέ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου.

hote ēmēn nēpios hōs nēpios elaloun hōs nēpios efronoun hōs nēpios elogizomēn hote de gegona anēr katērgēka ta tou nēpiou

12. βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον• ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην.

blepomen gar arti di esoptrou en ainigmati tote de prosōpon pros prosōpon arti ginōskō ek merous tote de epignōsomai kathōs kai epegnōsthēn

13. νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα• μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.

nyni de menei pistis elpis agapē ta tria tauta meizōn de toutōn hē agapē

Κεφαλαιο 14

1. Διώκετε τὴν ἀγάπην• ζηλοῦτε δὲ τὰ πνευματικά, μᾶλλον δὲ ἵνα προφητεύητε.

diōkete tēn agapēn zēloute de ta pneumatika mallon de hina profēteuēte

2. ὁ γὰρ λαλῶν γλώσσῃ οὐκ ἀνθρώποις λαλεῖ, ἀλλὰ τῶ Θεῷ• οὐδεὶς γὰρ ἀκούει, πνεύματι δὲ λαλεῖ μυστήρια.

ho gar lalōn glōssē ouk anthrōpois lalei alla tō theō oudeis gar akouei pneumati de lalei mystēria

3. ὁ δὲ προφητεύων ἀνθρώποις λαλεῖ οἰκοδομὴν καὶ παράκλησιν καὶ παραμυθίαν.

ho de profēteuōn anthrōpois lalei oikodomēn kai paraklēsin kai paramythian

4. ὁ λαλῶν γλώσσῃ ἑαυτὸν οἰκοδομεῖ, ὁ δὲ προφητεύων ἐκκλησίαν οἰκοδομεῖ.

ho lalōn glōssē heauton oikodomei ho de profēteuōn ekklēsian oikodomei

5. θέλω δὲ πάντας ὑμᾶς λαλεῖν γλώσσαις, μᾶλλον δὲ ἵνα προφητεύητε• μείζων γὰρ ὁ προφητεύων ἢ ὁ λαλῶν γλώσσαις, ἐκτὸς εἰ μὴ διερμηνεύῃ, ἵνα ἡ ἐκκλησία οἰκοδομὴν λάβῃ.

thelō de pantas hymas lalein glōssais mallon de hina profēteuēte meizōn gar ho profēteuōn ē ho lalōn glōssais ektos ei mē diermēneuē hina hē ekklēsia oikodomēn labē

6. νυνὶ δέ, ἀδελφοί, ἐὰν ἔλθω πρὸς ὑμᾶς γλώσσαις λαλῶν, τί ὑμᾶς ὠφελήσω, ἐὰν μὴ ὑμῖν λαλήσω ἢ ἐν ἀποκαλύψει, ἢ ἐν γνώσει, ἢ ἐν προφητείᾳ ἢ ἐν διδαχῇ;

nyni de adelfoi ean elthō pros hymas glōssais lalōn ti hymas ōfelēsō ean mē hymin lalēsō ē en apokalypsei ē en gnōsei ē en profēteia ē en didachē

7. ὅμως τὰ ἄψυχα φωνὴν διδόντα, εἴτε αὐλὸς, εἴτε κιθάρα, ἐὰν διαστολὴν τοῖς φθόγγοις μὴ δῷ, πῶς γνωσθήσεται τὸ αὐλούμενον ἢ τὸ κιθαριζόμενον;

homōs ta apsycha fōnēn didonta eite aulos eite kithara ean diastolēn tois fthongois mē dō pōs gnōsthēsetai to auloumenon ē to kitharizomenon

8. καὶ γὰρ ἐὰν ἄδηλον φωνὴν σάλπιγξ δῷ, τίς παρασκευάσεται εἰς πόλεμον;

kai gar ean adēlon fōnēn salpigks dō tis paraskeuasetai eis polemon

9. οὕτω καὶ ὑμεῖς διὰ τῆς γλώσσης ἐὰν μὴ εὔσημον λόγον δῶτε, πῶς γνωσθήσεται τὸ λαλούμενον; ἔσεσθε γὰρ εἰς ἀέρα λαλοῦντες.

houtōs kai hymeis dia tēs glōssēs ean mē eusēmon logon dōte pōs gnōsthēsetai to laloumenon esesthe gar eis aera lalountes

10. τοσαῦτα, εἰ τύχοι γένη φωνῶν ἐστιν ἐν κόσμῳ καὶ οὐδὲν ἄφωνον•

tosauta ei tychoi genē fōnōn estin en kosmō kai ouden afōnon

11. ἐὰν οὖν μὴ εἰδῶ τὴν δύναμιν τῆς φωνῆς, ἔσομαι τῷ λαλοῦντι βάρβαρος, καὶ ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ βάρβαρος.

ean oun mē eidō tēn dynamin tēs fōnēs esomai tō lalounti barbaros kai ho lalōn en emoi barbaros

12. οὕτω καὶ ὑμεῖς, ἐπεὶ ζηλωταί ἐστε πνευμάτων, πρὸς τὴν οἰκοδομὴν τῆς ἐκκλησίας ζητεῖτε ἵνα περισσεύητε.

houtōs kai hymeis epei zēlōtai este pneumatōn pros tēn oikodomēn tēs ekklēsias zēteite hina perisseuēte

13. διόπερ ὁ λαλῶν γλώσσῃ προσευχέσθω ἵνα διερμηνεύῃ.

dioper ho lalōn glōssē proseuchesthō hina diermēneuē

14. ἐὰν γὰρ προσεύχωμαι γλώσσῃ, τὸ πνεῦμά μου προσεύχεται, ὁ δὲ νοῦς μου ἄκαρπός ἐστι.

ean gar proseuchōmai glōssē to pneuma mou proseuchetai ho de nous mou akarpos estin

15. τί οὖν ἐστι; προσεύξομαι τῷ πνεύματι, προσεύξομαι δὲ καὶ τῷ νοΐ• ψαλῶ τῷ πνεύματι, ψαλῶ δὲ καὶ τῷ νοΐ.

ti oun estin proseuksomai tō pneumati proseuksomai de kai tō noi psalō tō pneumati psalō de kai tō noi

16. ἐπεὶ ἐὰν εὐλογήσῃς τῷ πνεύματι, ὁ ἀναπληρῶν τὸν τόπον τοῦ ἰδιώτου πῶς ἐρεῖ τὸ Ἀμήν ἐπὶ τῇ σῇ εὐχαριστίᾳ, ἐπειδὴ τί λέγεις οὐκ οἶδε;

epei ean eulogēsēs tō pneumati ho anaplērōn ton topon tou idiōtou pōs erei to amēn epi tē sē eucharistia epeidē ti legeis ouk oiden

17. σὺ μὲν γὰρ καλῶς εὐχαριστεῖς, ἀλλ’ ὁ ἕτερος οὐκ οἰκοδομεῖται.

sy men gar kalōs eucharisteis all ho heteros ouk oikodomeitai

18. εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου, πάντων ὑμῶν μᾶλλον γλώσσαις λαλῶν•

eucharistō tō theō mou pantōn hymōn mallon glōssais lalōn

19. ἀλλ’ ἐν ἐκκλησίᾳ θέλω πέντε λόγους διὰ τοῦ νοός μου λαλῆσαι, ἵνα καὶ ἄλλους κατηχήσω, ἢ μυρίους λόγους ἐν γλώσσῃ.

all en ekklēsia thelō pente logous dia tou noos mou lalēsai hina kai allous katēchēsō ē myrious logous en glōssē

20. Ἀδελφοί, μὴ παιδία γίνεσθε ταῖς φρεσίν, ἀλλὰ τῇ κακίᾳ νηπιάζετε, ταῖς δὲ φρεσὶ τέλειοι γίνεσθε.

adelfoi mē paidia ginesthe tais fresin alla tē kakia nēpiazete tais de fresin teleioi ginesthe

21. ἐν τῷ νόμῳ γέγραπται ὅτι Ἐν ἑτερογλώσσοις καὶ ἐν χείλεσιν ἑτέροις λαλήσω τῷ λαῷ τούτῳ, καὶ οὐδ’ οὕτως εἰσακούσονταί μου, λέγει Κύριος.

en tō nomō gegraptai hoti en heteroglōssois kai en cheilesin heterois lalēsō tō laō toutō kai oud houtōs eisakousontai mou legei kyrios

22. ὥστε αἱ γλῶσσαι εἰς σημεῖόν εἰσιν, οὐ τοῖς πιστεύουσιν, ἀλλὰ τοῖς ἀπίστοις• ἡ δὲ προφητεία, οὐ τοῖς ἀπίστοις, ἀλλὰ τοῖς πιστεύουσιν.

hōste hai glōssai eis sēmeion eisin ou tois pisteuousin alla tois apistois hē de profēteia ou tois apistois alla tois pisteuousin

23. ἐὰν οὖν συνέλθῃ ἡ ἐκκλησία ὅλη ἐπὶ τὸ αὐτὸ, καὶ πάντες γλώσσαις λαλῶσιν, εἰσέλθωσι δὲ ἰδιῶται ἢ ἄπιστοι. οὐκ ἐροῦσιν ὅτι μαίνεσθε;

ean oun synelthē hē ekklēsia holē epi to auto kai pantes glōssais lalōsin eiselthōsin de idiōtai ē apistoi ouk erousin hoti mainesthe

24. ἐὰν δὲ πάντες προφητεύωσιν, εἰσέλθῃ δέ τις ἄπιστος ἢ ἰδιώτης, ἐλέγχεται ὑπὸ πάντων, ἀνακρίνεται ὑπὸ πάντων,

ean de pantes profēteuōsin eiselthē de tis apistos ē idiōtēs elegchetai hypo pantōn anakrinetai hypo pantōn

25. καὶ ούτω τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ φανερὰ γίνεται• καὶ οὕτω πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον προσκυνήσει τῷ Θεῷ, ἀπαγγέλλων ὅτι ὁ Θεὸς ὄντως ἐν ὑμῖν ἐστι.

kai houtōs ta krypta tēs kardias autou fanera ginetai kai houtōs pesōn epi prosōpon proskynēsei tō theō apangellōn hoti ho theos ontōs en hymin estin

26. Τί οὖν ἐστιν, ἀδελφοί; ὅταν συνέρχησθε, ἕκαστος ὑμῶν ψαλμὸν ἔχει, διδαχὴν ἔχει, γλῶσσαν ἔχει, ἀποκάλυψιν ἔχει, ἑρμηνείαν ἔχει. πάντα πρὸς οἰκοδομὴν γενέσθω.

ti oun estin adelfoi hotan synerchēsthe hekastos hymōn psalmon echei didachēn echei glōssan echei apokalypsin echei hermēneian echei panta pros oikodomēn genesthō

27. εἴτε γλώσσῃ τις λαλεῖ, κατὰ δύο ἢ τὸ πλεῖστον τρεῖς, καὶ ἀνὰ μέρος, καὶ εἷς διερμηνευέτω•

eite glōssē tis lalei kata dyo ē to pleiston treis kai ana meros kai heis diermēneuetō

28. ἐὰν δὲ μὴ ᾖ διερμηνευτής, σιγάτω ἐν ἐκκλησίᾳ• ἑαυτῷ δὲ λαλείτω καὶ τῷ Θεῷ.

ean de mē ē diermēneutēs sigatō en ekklēsia heautō de laleitō kai tō theō

29. προφῆται δὲ δύο ἢ τρεῖς λαλείτωσαν, καὶ οἱ ἄλλοι διακρινέτωσαν.

profētai de dyo ē treis laleitōsan kai hoi alloi diakrinetōsan

30. ἐὰν δὲ ἄλλῳ ἀποκαλυφθῇ καθημένῳ, ὁ πρῶτος σιγάτω.

ean de allō apokalyfthē kathēmenō ho prōtos sigatō

31. δύνασθε γὰρ καθ’ ἕνα πάντες προφητεύειν, ἵνα πάντες μανθάνωσι, καὶ πάντες παρακαλῶνται•

dynasthe gar kath hena pantes profēteuein hina pantes manthanōsin kai pantes parakalōntai

32. καὶ πνεύματα προφητῶν προφήταις ὑποτάσσεται.

kai pneumata profētōn profētais hypotassetai

33. οὐ γάρ ἐστιν ἀκαταστασίας ὁ Θεὸς, ἀλλ’ εἰρήνης, ὡς ἐν πάσαις ταῖς ἐκκλησίαις τῶν ἁγίων,

ou gar estin akatastasias ho theos all eirēnēs hōs en pasais tais ekklēsiais tōn hagiōn

34. Αἱ γυναῖκες ὑμῶν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις σιγάτωσαν• οὐ γὰρ ἐπιτέτραπται αὐταῖς λαλεῖν, ἀλλ’ ὑποτάσσεσθαι, καθὼς καὶ ὁ νόμος λέγει.

hai gynaikes hymōn en tais ekklēsiais sigatōsan ou gar epitetraptai autais lalein all hypotassesthai kathōs kai ho nomos legei

35. εἰ δέ τι μαθεῖν θέλουσιν, ἐν οἴκῳ τοὺς ἰδίους ἄνδρας ἐπερωτάτωσαν• αἰσχρὸν γάρ ἐστι γυναιξὶν ἐν ἐκκλησίᾳ λαλεῖν.

ei de ti mathein thelousin en oikō tous idious andras eperōtatōsan aischron gar estin gynaiksin en ekklēsia lalein

36. ἢ ἀφ’ ὑμῶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθεν; ἢ εἰς ὑμᾶς μόνους κατήντησεν;

ē af hymōn ho logos tou theou eksēlthen ē eis hymas monous katēntēsen

37. Εἴ τις δοκεῖ προφήτης εἶναι ἢ πνευματικός, ἐπιγινωσκέτω ἃ γράφω ὑμῖν, ὅτι τοῦ Κυρίου εἰσὶν ἐντολαί•

ei tis dokei profētēs einai ē pneumatikos epiginōsketō ha grafō hymin hoti tou kyriou eisin entolai

38. εἰ δέ τις ἀγνοεῖ, ἀγνοέιτω

ei de tis agnoei agnoeitō

39. Ὥστε, ἀδελφοί, ζηλοῦτε τὸ προφητεύειν, καὶ τὸ λαλεῖν γλώσσαις μὴ κωλύετε•

hōste adelfoi zēloute to profēteuein kai to lalein glōssais mē kōlyete

40. πάντα εὐσχημόνως καὶ κατὰ τάξιν γινέσθω.

panta euschēmonōs kai kata taksin ginesthō

Κεφαλαιο 15

1. Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον ὃ εὐηγγελισάμην ὑμῖν, ὃ καὶ παρελάβετε, ἐν ᾧ καὶ ἑστήκατε,

gnōrizō de hymin adelfoi to euangelion ho euēngelisamēn hymin ho kai parelabete en hō kai hestēkate

2. δι’ οὗ καὶ σώζεσθε• τίνι λόγῳ εὐηγγελισάμην ὑμῖν, εἰ κατέχετε, ἐκτὸς εἰ μὴ εἰκῇ ἐπιστεύσατε.

di hou kai sōzesthe tini logō euēngelisamēn hymin ei katechete ektos ei mē eikē episteusate

3. παρέδωκα γὰρ ὑμῖν ἐν πρώτοις, ὃ καὶ παρέλαβον, ὅτι Χριστὸς ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατὰ τὰς γραφάς•

paredōka gar hymin en prōtois ho kai parelabon hoti christos apethanen hyper tōn hamartiōn hēmōn kata tas grafas

4. καὶ ὅτι ἐτάφη• καὶ ὅτι ἐγήγερται τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς γραφάς•

kai hoti etafē kai hoti egēgertai tē tritē hēmera kata tas grafas

5. καὶ ὅτι ὤφθη Κηφᾷ, εἶτα τοῖς δώδεκα•

kai hoti ōfthē kēfa eita tois dōdeka

6. ἔπειτα ὤφθη ἐπάνω πεντακοσίοις ἀδελφοῖς ἐφάπαξ, ἐξ ὧν οἱ πλείους μένουσιν ἕως ἄρτι, τινὲς δὲ καὶ ἐκοιμήθησαν•

epeita ōfthē epanō pentakosiois adelfois efapaks eks hōn hoi pleious menousin heōs arti tines de kai ekoimēthēsan

7. ἔπειτα ὤφθη Ἰακώβῳ, εἶτα τοῖς ἀποστόλοις πᾶσιν•

epeita ōfthē iakōbō eita tois apostolois pasin

8. ἔσχατον δὲ πάντων ὡσπερεὶ τῷ ἐκτρώματι ὤφθη κἀμοί.

eschaton de pantōn hōsperei tō ektrōmati ōfthē kamoi

9. ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ ἐλάχιστος τῶν ἀποστόλων, ὃς οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς καλεῖσθαι ἀπόστολος, διότι ἐδίωξα τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ.

egō gar eimi ho elachistos tōn apostolōn hos ouk eimi hikanos kaleisthai apostolos dioti ediōksa tēn ekklēsian tou theou

10. χάριτι δὲ Θεοῦ εἰμι ὅ εἰμι, καὶ ἡ χάρις αὐτοῦ ἡ εἰς ἐμὲ οὐ κενὴ ἐγενήθη, ἀλλὰ περισσότερον αὐτῶν πάντων ἐκοπίασα, οὐκ ἐγὼ δὲ ἀλλ’ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σὺν ἐμοί.

chariti de theou eimi ho eimi kai hē charis autou hē eis eme ou kenē egenēthē alla perissoteron autōn pantōn ekopiasa ouk egō de all hē charis tou theou hēsyn emoi

11. εἴτε οὖν ἐγὼ, εἴτε ἐκεῖνοι, οὕτω κηρύσσομεν καὶ οὕτως ἐπιστεύσατε.

eite oun egō eite ekeinoi houtōs kēryssomen kai houtōs episteusate

12. Εἰ δὲ Χριστὸς κηρύσσεται ὅτι ἐκ νεκρῶν ἐγήγερται, πῶς λέγουσι τινες ἐν ὑμῖν ὅτι ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν;

ei de christos kēryssetai hoti ek nekrōn egēgertai pōs legousin tines en hymin hoti anastasis nekrōn ouk estin

13. εἰ δὲ ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται•

ei de anastasis nekrōn ouk estin oude christos egēgertai

14. εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, κενὸν ἄρα τὸ κήρυγμα ἡμῶν, κενὴ δὲ καὶ ἡ πίστις ὑμῶν,

ei de christos ouk egēgertai kenon ara to kērygma hēmōn kenē de kai hē pistis hymōn

15. εὑρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἐμαρτυρήσαμεν κατὰ τοῦ Θεοῦ ὅτι ἤγειρε τὸν Χριστόν, ὃν οὐκ ἤγειρεν, εἴπερ ἄρα νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται.

heuriskometha de kai pseudomartyres tou theou hoti emartyrēsamen kata tou theou hoti ēgeiren ton christon hon ouk ēgeiren eiper ara nekroi ouk egeirontai

16. εἰ γὰρ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται•

ei gar nekroi ouk egeirontai oude christos egēgertai

17. εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, ματαία ἡ πίστις ὑμῶν• ἔτι ἐστὲ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν.

ei de christos ouk egēgertai mataia hē pistis hymōn eti este en tais hamartiais hymōn

18. ἄρα καὶ οἱ κοιμηθέντες ἐν Χριστῷ ἀπώλοντο.

ara kai hoi koimēthentes en christō apōlonto

19. εἰ ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ ἠλπικότες ἐσμὲν ἐν Χριστῷ μόνον, ἐλεεινότεροι πάντων ἀνθρώπων ἐσμέν.

ei en tē zōē tautē ēlpikotes esmen en christō monon eleeinoteroi pantōn anthrōpōn esmen

20. Νυνὶ δὲ Χριστὸς ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο.

nyni de christos egēgertai ek nekrōn aparchē tōn kekoimēmenōn egeneto

21. ἐπειδὴ γὰρ δι’ ἀνθρώπου ὁ θάνατος, καὶ δι’ ἀνθρώπου ἀνάστασις νεκρῶν.

epeidē gar di anthrōpou ho thanatos kai di anthrōpou anastasis nekrōn

22. ὥσπερ γὰρ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνήσκουσιν, οὕτω καὶ ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται.

hōsper gar en tō adam pantes apothnēskousin houtōs kai en tō christō pantes zōopoiēthēsontai

23. ἕκαστος δὲ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι• ἀπαρχὴ Χριστός, ἔπειτα οἱ Χριστοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ.

hekastos de en tō idiō tagmati aparchē christos epeita hoi christou en tē parousia autou

24. εἶτα τὸ τέλος, ὅταν παραδῷ τὴν βασιλείαν τῷ Θεῷ καὶ πατρί, ὅταν καταργήσῃ πᾶσαν ἀρχὴν καὶ πᾶσαν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν.

eita to telos hotan paradō tēn basileian tō theō kai patri hotan katargēsē pasan archēn kai pasan eksousian kai dynamin

25. δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν, ἄχρις οὗ ἄν θῇ πάντας τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ.

dei gar auton basileuein achris hou an thē pantas tous echthrous hypo tous podas autou

26. ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος.

eschatos echthros katargeitai ho thanatos

27. Πάντα γὰρ ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ. ὅταν δὲ εἴπῃ ὅτι Πάντα ὑποτέτακται, δῆλον ὅτι ἐκτὸς τοῦ ὑποτάξαντος αὐτῷ τὰ πάντα.

panta gar hypetaksen hypo tous podas autou hotan de eipē hoti panta hypotetaktai dēlon hoti ektos tou hypotaksantos autō ta panta

28. ὅταν δὲ ὑποταγῇ αὐτῷ τὰ πάντα, τότε καὶ αὐτὸς ὁ υἱὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα, ἵνα ᾖ ὁ Θεὸς τὰ πάντα ἐν πᾶσιν.

hotan de hypotagē autō ta panta tote kai autos ho hyios hypotagēsetai tō hypotaksanti autō ta panta hina ē ho theos ta panta en pasin

29. Ἐπεὶ τί ποιήσουσιν οἱ βαπτιζόμενοι ὑπὲρ τῶν νεκρῶν; εἰ ὅλως νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, τί καὶ βαπτίζονται ὑπὲρ τῶν νεκρῶν;

epei ti poiēsousin hoi baptizomenoi hyper tōn nekrōn ei holōs nekroi ouk egeirontai ti kai baptizontai hyper tōn nekrōn

30. τί καὶ ἡμεῖς κινδυνεύομεν πᾶσαν ὥραν;

ti kai hēmeis kindyneuomen pasan hōran

31. καθ’ ἡμέραν ἀποθνήσκω, νὴ τὴν ὑμετέραν καύχησιν, ἣν ἔχω ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν.

kath hēmeran apothnēskō nē tēn hymeteran kauchēsin hēn echō en christō iēsou tō kyriō hēmōn

32. εἰ κατὰ ἄνθρωπον ἐθηριομάχησα ἐν Ἐφέσῳ, τί μοι τὸ ὄφελος, εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, φάγωμεν καὶ πίωμεν, αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν.

ei kata anthrōpon ethēriomachēsa en efesō ti moi to ofelos ei nekroi ouk egeirontai fagōmen kai piōmen aurion gar apothnēskomen

33. μὴ πλανᾶσθε• Φθείρουσιν ἤθη χρησθ’ ὁμιλίαι κακαί.

mē planasthe ftheirousin ēthē chrēsth homiliai kakai

34. ἐκνήψατε δικαίως καὶ μὴ ἁμαρτάνετε• ἀγνωσίαν γὰρ Θεοῦ τινες ἔχουσι• πρὸς ἐντροπὴν ὑμῖν λέγω.

eknēpsate dikaiōs kai mē hamartanete agnōsian gar theou tines echousin pros entropēn hymin legō

35. ἀλλ’ ἐρεῖ τις, Πῶς ἐγείρονται οἱ νεκροί; ποίῳ δὲ σώματι ἔρχονται;

all erei tis pōs egeirontai hoi nekroi poiō de sōmati erchontai

36. Ἄφρον, σὺ ὃ σπείρεις, οὐ ζωοποιεῖται ἐὰν μὴ ἀποθάνῃ•

afron sy ho speireis ou zōopoieitai ean mē apothanē

37. καὶ ὃ σπείρεις, οὐ τὸ σῶμα τὸ γενησόμενον σπείρεις, ἀλλὰ γυμνὸν κόκκον εἰ τύχοι, σίτου ἤ τινος τῶν λοιπῶν•

kai ho speireis ou to sōma to genēsomenon speireis alla gymnon kokkon ei tychoi sitou ē tinos tōn loipōn

38. ὁ δὲ Θεὸς αὐτῷ δίδωσι σῶμα καθὼς ἠθέλησε, καὶ ἑκάστῳ τῶν σπερμάτων τὸ ἴδιον σῶμα.

ho de theos autō didōsin sōma kathōs ēthelēsen kai hekastō tōn spermatōn to idion sōma

39. οὐ πᾶσα σὰρξ ἡ αὐτὴ σάρξ• ἀλλὰ ἄλλη μὲν σὰρξ ἀνθρώπων, ἄλλη δὲ σὰρξ κτηνῶν, ἄλλη δὲ ἰχθύων, ἄλλη δὲ πτηνῶν.

ou pasa sarks hē autē sarks alla allē men sarks anthrōpōn allē de sarks ktēnōn allē de ichthyōn allē de ptēnōn

40. καὶ σώματα ἐπουράνια, καὶ σώματα ἐπίγεια• ἀλλ’ ἑτέρα μὲν ἡ τῶν ἐπουρανίων δόξα, ἑτέρα δὲ ἡ τῶν ἐπιγείων.

kai sōmata epourania kai sōmata epigeia all hetera men hē tōn epouraniōn doksa hetera de hē tōn epigeiōn

41. ἄλλη δόξα ἡλίου, καὶ ἄλλη δόξα σελήνης, καὶ ἄλλη δόξα ἀστέρων• ἀστὴρ γὰρ ἀστέρος διαφέρει ἐν δόξῃ.

allē doksa hēliou kai allē doksa selēnēs kai allē doksa asterōn astēr gar asteros diaferei en doksē

42. οὕτω καὶ ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν. σπείρεται ἐν φθορᾷ, ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ•

houtōs kai hē anastasis tōn nekrōn speiretai en fthora egeiretai en aftharsia

43. σπείρεται ἐν ἀτιμίᾳ, ἐγείρεται ἐν δόξῃ• σπείρεται ἐν ἀσθενείᾳ, ἐγείρεται ἐν δυνάμει•

speiretai en atimia egeiretai en doksē speiretai en astheneia egeiretai en dynamei

44. σπείρεται σῶμα ψυχικόν, ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν. ἔστι σῶμα ψυχικόν, καὶ ἔστι σῶμα πνευματικόν.

speiretai sōma psychikon egeiretai sōma pneumatikon estin sōma psychikon kai estin sōma pneumatikon

45. οὕτω καὶ γέγραπται, Ἐγένετο ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδὰμ εἰς ψυχὴν ζωσαν. ὁ ἔσχατος Ἀδὰμ εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν.

houtōs kai gegraptai egeneto ho prōtos anthrōpos adam eis psychēn zōsan ho eschatos adam eis pneuma zōopoioun

46. ἀλλ’ οὐ πρῶτον τὸ πνευματικὸν, ἀλλὰ τὸ ψυχικόν, ἔπειτα τὸ πνευματικόν.

all ou prōton to pneumatikon alla to psychikon epeita to pneumatikon

47. ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆς χοϊκός ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ.

ho prōtos anthrōpos ek gēs choikos ho deuteros anthrōpos ho kyrios eks ouranou

48. οἷος ὁ χοϊκός• τοιοῦτοι καὶ οἱ χοϊκοί, καὶ οἷος ὁ ἐπουράνιος, τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι•

hoios ho choikos toioutoi kai hoi choikoi kai hoios ho epouranios toioutoi kai hoi epouranioi

49. καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ, φορέσομεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου.

kai kathōs eforesamen tēn eikona tou choikou foresomen kai tēn eikona tou epouraniou

50. Τοῦτο δέ φημι, ἀδελφοί, ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν Θεοῦ κληρονομῆσαι οὐ δύνανται, οὐδὲ ἡ φθορὰ τὴν ἀφθαρσίαν κληρονομεῖ.

touto de fēmi adelfoi hoti sarks kai haima basileian theou klēronomēsai ou dynantai oude hē fthora tēn aftharsian klēronomei

51. ἰδοὺ, μυστήριον ὑμῖν λέγω• Πάντες μὲν οὐ κοιμηθησόμεθα, πάντες δὲ ἀλλαγησόμεθα,

idou mystērion hymin legō pantes men ou koimēthēsometha pantes de allagēsometha

52. ἐν ἀτόμῳ, ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ, ἐν τῇ ἐσχάτῃ σάλπιγγι• σαλπίσει γάρ, καὶ οἱ νεκροὶ ἐγερθήσονται ἄφθαρτοι, καὶ ἡμεῖς ἀλλαγησόμεθα.

en atomō en ripē ofthalmou en tē eschatē salpingi salpisei gar kai hoi nekroi egerthēsontai afthartoi kai hēmeis allagēsometha

53. δεῖ γὰρ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν, καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν.

dei gar to ftharton touto endysasthai aftharsian kai to thnēton touto endysasthai athanasian

54. ὅταν δὲ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσηται ἀφθαρσίαν, καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσηται ἀθανασίαν, τότε γενήσεται ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος, Κατεπόθη ὁ θάνατος εἰς νῖκος.

hotan de to ftharton touto endysētai aftharsian kai to thnēton touto endysētai athanasian tote genēsetai ho logos ho gegrammenos katepothē ho thanatos eis nikos

55. Ποῦ σου, θάνατε, τὸ κέντρον; ποῦ σου, ᾅδη, τὸ νῖκος;

pou sou thanate to kentron pou sou hadē to nikos

56. τὸ δὲ κέντρον τοῦ θανάτου ἡ ἁμαρτία• ἡ δὲ δύναμις τῆς ἁμαρτίας ὁ νόμος•

to de kentron tou thanatou hē hamartia hē de dynamis tēs hamartias ho nomos

57. τῷ δὲ Θεῷ χάρις τῷ διδόντι ἡμῖν τὸ νῖκος διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

tō de theō charis tō didonti hēmin to nikos dia tou kyriou hēmōn iēsou christou

58. ὥστε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοί, ἑδραῖοι γίνεσθε, ἀμετακίνητοι, περισσεύοντες ἐν τῷ ἔργῳ τοῦ Κυρίου πάντοτε, εἰδότες ὅτι ὁ κόπος ὑμῶν οὐκ ἔστι κενὸς ἐν Κυρίῳ.

hōste adelfoi mou agapētoi hedraioi ginesthe ametakinētoi perisseuontes en tō ergō tou kyriou pantote eidotes hoti ho kopos hymōn ouk estin kenos en kyriō

Κεφαλαιο 16

1. Περὶ δὲ τῆς λογίας τῆς εἰς τοὺς ἁγίους, ὥσπερ διέταξα ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας, οὕτω καὶ ὑμεῖς ποιήσατε.

peri de tēs logias tēs eis tous hagious hōsper dietaksa tais ekklēsiais tēs galatias houtōs kai hymeis poiēsate

2. κατὰ μίαν σαββάτων ἕκαστος ὑμῶν παρ’ ἑαυτῷ τιθέτω θησαυρίζων ὅ τι ἂν εὐοδῶται, ἵνα μὴ ὅταν ἔλθω, τότε λογίαι γίνωνται.

kata mian sabbatōn hekastos hymōn par heautō tithetō thēsaurizōn ho ti an euodōtai hina mē hotan elthō tote logiai ginōntai

3. ὅταν δὲ παραγένωμαι, οὓς ἐὰν δοκιμάσητε, δι’ ἐπιστολῶν, τούτους πέμψω ἀπενεγκεῖν τὴν χάριν ὑμῶν εἰς Ἰερουσαλήμ•

hotan de paragenōmai hous ean dokimasēte di epistolōn toutous pempsō apenegkein tēn charin hymōn eis ierousalēm

4. ἐὰν δὲ ᾖ ἄξιον τοῦ κἀμὲ πορεύεσθαι, σὺν ἐμοὶ πορεύσονται.

ean de hē aksion tou kame poreuesthai syn emoi poreusontai

5. ἐλεύσομαι δὲ πρὸς ὑμᾶς, ὅταν Μακεδονίαν διέλθω• Μακεδονίαν γὰρ διέρχομαι•

eleusomai de pros hymas hotan makedonian dielthō makedonian gar dierchomai

6. πρὸς ὑμᾶς δὲ τυχὸν παραμενῶ, ἢ καὶ παραχειμάσω, ἵνα ὑμεῖς με προπέμψητε οὗ ἐὰν πορεύωμαι.

pros hymas de tychon paramenō ē kai paracheimasō hina hymeis me propempsēte hou ean poreuōmai

7. οὐ θέλω γὰρ ὑμᾶς ἄρτι ἐν παρόδῳ ἰδεῖν• ἐλπίζω δὲ χρόνον τινὰ ἐπιμεῖναι πρὸς ὑμᾶς, ἐὰν ὁ Κύριος ἐπιτρέπῃ.

ou thelō gar hymas arti en parodō idein elpizō de chronon tina epimeinai pros hymas ean ho kyrios epitrepē

8. ἐπιμενῶ δὲ ἐν Ἐφέσῳ ἕως τῆς Πεντηκοστῆς•

epimenō de en efesō heōs tēs pentēkostēs

9. θύρα γάρ μοι ἀνέῳγε μεγάλη καὶ ἐνεργής, καὶ ἀντικείμενοι πολλοί.

thyra gar moi aneōgen megalē kai energēs kai antikeimenoi polloi

10. Ἐὰν δὲ ἔλθῃ Τιμόθεος, βλέπετε ἵνα ἀφόβως γένηται πρὸς ὑμᾶς• τὸ γὰρ ἔργον Κυρίου ἐργάζεται ὡς καὶ ἐγώ.

ean de elthē timotheos blepete hina afobōs genētai pros hymas to gar ergon kyriou ergazetai hōs kai egō

11. μή τις οὖν αὐτὸν ἐξουθενήσῃ• προπέμψατε δὲ αὐτὸν ἐν εἰρήνῃ, ἵνα ἔλθῃ πρός με• ἐκδέχομαι γὰρ αὐτὸν μετὰ τῶν ἀδελφῶν.

mē tis oun auton eksouthenēsē propempsate de auton en eirēnē hina elthē pros me ekdechomai gar auton meta tōn adelfōn

12. περὶ δὲ Ἀπολλῶ τοῦ ἀδελφοῦ, πολλὰ παρεκάλεσα αὐτὸν ἵνα ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς μετὰ τῶν ἀδελφῶν• καὶ πάντως οὐκ ἦν θέλημα ἵνα νῦν ἔλθῃ, ἐλεύσεται δὲ ὅταν εὐκαιρήσῃ.

peri de apollō tou adelfou polla parekalesa auton hina elthē pros hymas meta tōn adelfōn kai pantōs ouk ēn thelēma hina nyn elthē eleusetai de hotan eukairēsē

13. Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε.

grēgoreite stēkete en tē pistei andrizesthe krataiousthe

14. πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω.

panta hymōn en agapē ginesthō

15. Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί• οἴδατε τὴν οἰκίαν Στεφανᾶ, ὅτι ἐστὶν ἀπαρχὴ τῆς Ἀχαΐας, καὶ εἰς διακονίαν τοῖς ἁγίοις ἔταξαν ἑαυτούς

parakalō de hymas adelfoi oidate tēn oikian stefana hoti estin aparchē tēs achaias kai eis diakonian tois hagiois etaksan heautous

16. ἵνα καὶ ὑμεῖς ὑποτάσσησθε τοῖς τοιούτοις, καὶ παντὶ τῷ συνεργοῦντι καὶ κοπιῶντι.

hina kai hymeis hypotassēsthe tois toioutois kai panti tō synergounti kai kopiōnti

17. χαίρω δὲ ἐπὶ τῇ παρουσίᾳ Στεφανᾶ καὶ φουρτουνάτου καὶ Ἀχαϊκοῦ, ὅτι τὸ ὑμῶν ὑστέρημα οὗτοι ἀνεπλήρωσαν.

chairō de epi tē parousia stefana kai fourtounatou kai achaikou hoti to hymōn hysterēma houtoi aneplērōsan

18. ἀνέπαυσαν γὰρ τὸ ἐμὸν πνεῦμα καὶ τὸ ὑμῶν. ἐπιγινώσκετε οὖν τοὺς τοιούτους.

anepausan gar to emon pneuma kai to hymōn epiginōskete oun tous toioutous

19. Ἀσπάζονται ὑμᾶς αἱ ἐκκλησίαι τῆς Ἀσίας• ἀσπάζονται ὑμᾶς ἐν Κυρίῳ πολλὰ Ἀκύλας καὶ Πρίσκιλλα, σὺν τῇ κατ’ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίᾳ.

aspazontai hymas hai ekklēsiai tēs asias aspazontai hymas en kyriō polla akylas kai priskilla syn tē kat oikon autōn ekklēsia

20. ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἀδελφοὶ πάντες. ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ.

aspazontai hymas hoi adelfoi pantes aspasasthe allēlous en filēmati hagiō

21. Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου.

ho aspasmos tē emē cheiri paulou

22. εἴ τις οὐ φιλεῖ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἤτω ἀνάθεμα. Μαρὰν ἀθα.

ei tis ou filei ton kyrion iēsoun christon ētō anathema maran atha

23. ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθ’ ὑμῶν.

hē charis tou kyriou iēsou christou meth hymōn

24. ἡ ἀγάπη μου μετὰ πάντων ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. ἀμήν. πρός Κορινθίους πρώτη ἐγράφη ἀπό Φιλίππων διά Στεφανᾶ καί φουρτουνάτου καί Ἀχαϊκοῦ καί Τιμοθέου

hē agapē mou meta pantōn hymōn en christō iēsou amēn pros korinthious prōtē egrafē apo filippōn dia stefana kai fourtounatou kai achaikou kai timotheou

Β ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Κεφαλαιο 1

1. Παῦλος ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός, τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ τῇ οὔσῃ ἐν Κορίνθῳ, σὺν τοῖς ἁγίοις πᾶσι τοῖς οὖσιν ἐν ὅλῃ τῇ Ἀχαΐᾳ•

paulos apostolos iēsou christou dia thelēmatos theou kai timotheos ho adelfos tē ekklēsia tou theou tē ousē en korinthō syn tois hagiois pasin tois ousin en holē tē achaia

2. χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

charis hymin kai eirēnē apo theou patros hēmōn kai kyriou iēsou christou

3. Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν καὶ Θεὸς πάσης παρακλήσεως,

eulogētos ho theos kai patēr tou kyriou hēmōn iēsou christou ho patēr tōn oiktirmōn kai theos pasēs paraklēseōs

4. ὁ παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν, εἰς τὸ δύνασθαι ἡμᾶς παρακαλεῖν τοὺς ἐν πάσῃ θλίψει, διὰ τῆς παρακλήσεως ἧς παρακαλούμεθα αὐτοὶ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ•

ho parakalōn hēmas epi pasē tē thlipsei hēmōn eis to dynasthai hēmas parakalein tous en pasē thlipsei dia tēs paraklēseōs hēs parakaloumetha autoi hypo tou theou

5. ὅτι καθὼς περισσεύει τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ εἰς ἡμᾶς, οὕτω διὰ Χριστοῦ περισσεύει καὶ ἡ παράκλησις ἡμῶν.

hoti kathōs perisseuei ta pathēmata tou christou eis hēmas houtōs dia christou perisseuei kai hē paraklēsis hēmōn

6. εἴτε δὲ θλιβόμεθα, ὑπὲρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως καὶ σωτηρίας, τῆς ἐνεργουμένης ἐν ὑπομονῇ τῶν αὐτῶν παθημάτων ὧν καὶ ἡμεῖς πάσχομεν• εἴτε παρακαλούμεθα, ὑπὲρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως καὶ σωτηρίας•

eite de thlibometha hyper tēs hymōn paraklēseōs kai sōtērias tēs energoumenēs en hypomonē tōn autōn pathēmatōn hōn kai hēmeis paschomen

7. καὶ ἥ ἐλπίς ἡμῶν βεβαία ὑπὲρ ὑμῶν εἰδότες ὅτι ὥσπερ κοινωνοί ἐστε τῶν παθημάτων οὕτω καὶ τῆς παρακλήσεως

eite parakaloumetha hyper tēs hymōn paraklēseōs kai sōtērias kai hē elpis hēmōn bebaia hyper hymōn eidotes hoti hōsper koinōnoi este tōn pathēmatōn houtōs kai tēs paraklēseōs

8. οὐ γὰρ θέλομεν ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, ὑπὲρ τῆς θλίψεως ἡμῶν τῆς γενομένης ἡμῖν ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ὅτι καθ’ ὑπερβολὴν ἐβαρήθημεν ὑπὲρ δύναμιν, ὥστε ἐξαπορηθῆναι ἡμᾶς καὶ τοῦ ζῆν.

ou gar thelomen hymas agnoein adelfoi hyper tēs thlipseōs hēmōn tēs genomenēs hēmin en tē asia hoti kath hyperbolēn ebarēthēmen hyper dynamin hōste eksaporēthēnai hēmas kai tou zēn

9. ἀλλὰ αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς τὸ ἀπόκριμα τοῦ θανάτου ἐσχήκαμεν, ἵνα μὴ πεποιθότες ὦμεν ἐφ’ ἑαυτοῖς ἀλλ’ ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ ἐγείροντι τοὺς νεκρούς•

alla autoi en heautois to apokrima tou thanatou eschēkamen hina mē pepoithotes ōmen ef heautois all epi tō theō tō egeironti tous nekrous

10. ὃς ἐκ τηλικούτου θανάτου ἐρρύσατο ἡμᾶς καὶ ῥύεται, εἰς ὃν ἠλπίκαμεν ὅτι καὶ ἔτι ῥύσεται,

hos ek tēlikoutou thanatou errysato hēmas kai ryetai eis hon ēlpikamen hoti kai eti rysetai

11. συνυπουργούντων καὶ ὑμῶν ὑπὲρ ἡμῶν τῇ δεήσει, ἵνα ἐκ πολλῶν προσώπων τὸ εἰς ἡμᾶς χάρισμα διὰ πολλῶν εὐχαριστηθῇ ὑπὲρ ἡμῶν.

synypourgountōn kai hymōn hyper hēmōn tē deēsei hina ek pollōn prosōpōn to eis hēmas charisma dia pollōn eucharistēthē hyper hēmōn

12. Ἡ γὰρ καύχησις ἡμῶν αὕτη ἐστί, τὸ μαρτύριον τῆς συνειδήσεως ἡμῶν, ὅτι ἐν ἁπλότητι καὶ εἰλικρινείᾳ Θεοῦ, οὐκ ἐν σοφίᾳ σαρκικῇ ἀλλ’ ἐν χάριτι Θεοῦ, ἀνεστράφημεν ἐν τῷ κόσμῳ, περισσοτέρως δὲ πρὸς ὑμᾶς.

hē gar kauchēsis hēmōn hautē estin to martyrion tēs syneidēseōs hēmōn hoti en haplotēti kai eilikrineia theou ouk en sofia sarkikē all en chariti theou anestrafēmen en tō kosmō perissoterōsde pros hymas

13. οὐ γὰρ ἄλλα γράφομεν ὑμῖν, ἀλλ’ ἢ ἃ ἀναγινώσκετε ἢ καὶ ἐπιγινώσκετε, ἐλπίζω δὲ ὅτι καὶ ἕως τέλους ἐπιγνώσεσθε•

ou gar alla grafomen hymin all ē ha anaginōskete ē kai epiginōskete elpizō de hoti kai heōs telous epignōsesthe

14. καθὼς καὶ ἐπέγνωτε ἡμᾶς ἀπὸ μέρους, ὅτι καύχημα ὑμῶν ἐσμεν καθάπερ καὶ ὑμεῖς ἡμῶν, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.

kathōs kai epegnōte hēmas apo merous hoti kauchēma hymōn esmen kathaper kai hymeis hēmōn en tē hēmera tou kyriou iēsou

15. Καὶ ταύτῃ τῇ πεποιθήσει ἐβουλόμην πρὸς ὑμᾶς ἐλθεῖν πρότερον, ἵνα δευτέραν χάριν ἔχῆτε•

kai tautē tē pepoithēsei eboulomēn pros hymas elthein proteron hina deuteran charin echēte

16. καὶ δι’ ὑμῶν διελθεῖν εἰς Μακεδονίαν, καὶ πάλιν ἀπὸ Μακεδονίας ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς, καὶ ὑφ’ ὑμῶν προπεμφθῆναι εἰς τὴν Ἰουδαίαν.

kai di hymōn dielthein eis makedonian kai palin apo makedonias elthein pros hymas kai hyf hymōn propemfthēnai eis tēn ioudaian

17. τοῦτο οὖν βουλευόμενος, μή τι ἄρα τῇ ἐλαφρίᾳ ἐχρησάμην; ἢ ἃ βουλεύομαι, κατὰ σάρκα βουλεύομαι, ἵνα ᾖ παρ’ ἐμοὶ τὸ Ναὶ ναὶ καὶ τὸ Οὒ οὔ;

touto oun bouleuomenos mē ti ara tē elafria echrēsamēn ē ha bouleuomai kata sarka bouleuomai hina ē par emoi to nai nai kai to ou ou

18. πιστὸς δὲ ὁ Θεὸς, ὅτι ὁ λόγος ἡμῶν ὁ πρὸς ὑμᾶς οὐκ ἐγένετο ναὶ καὶ οὔ.

pistos de ho theos hoti ho logos hēmōn ho pros hymas ouk egeneto nai kai ou

19. ὁ γὰρ τοῦ Θεοῦ υἱὸς Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ ἐν ὑμῖν δι’ ἡμῶν κηρυχθείς, δι’ ἐμοῦ καὶ Σιλουανοῦ καὶ Τιμοθέου, οὐκ ἐγένετο ναὶ καὶ οὔ, ἀλλὰ ναὶ ἐν αὐτῷ γέγονεν.

ho gar tou theou hyios iēsous christos ho en hymin di hēmōn kērychtheis di emou kai silouanou kai timotheou ouk egeneto nai kai ou alla nai en autō gegonen

20. ὅσαι γὰρ ἐπαγγελίαι Θεοῦ, ἐν αὐτῷ τὸ ναί, καὶ ἐν αὐτῷ τὸ ἀμὴν, τῷ Θεῷ πρὸς δόξαν δι’ ἡμῶν.

hosai gar epangeliai theou en autō to nai kai en autō to amēn tō theō pros doksan di hēmōn

21. ὁ δὲ βεβαιῶν ἡμᾶς σὺν ὑμῖν εἰς Χριστὸν, καὶ χρίσας ἡμᾶς, Θεός,

ho de bebaiōn hēmas syn hymin eis christon kai chrisas hēmas theos

22. ὁ καὶ σφραγισάμενος ἡμᾶς, καὶ δοὺς τὸν ἀρραβῶνα τοῦ Πνεύματος ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν.

ho kai sfragisamenos hēmas kai dous ton arrabōna tou pneumatos en tais kardiais hēmōn

23. Ἐγὼ δὲ μάρτυρα τὸν Θεὸν ἐπικαλοῦμαι ἐπὶ τὴν ἐμὴν ψυχήν, ὅτι φειδόμενος ὑμῶν οὐκέτι ἦλθον εἰς Κόρινθον.

egō de martyra ton theon epikaloumai epi tēn emēn psychēn hoti feidomenos hymōn ouketi ēlthon eis korinthon

24. οὐχ ὅτι κυριεύομεν ὑμῶν τῆς πίστεως, ἀλλὰ συνεργοί ἐσμεν τῆς χαρᾶς ὑμῶν• τῇ γὰρ πίστει ἑστήκατε.

ouch hoti kyrieuomen hymōn tēs pisteōs alla synergoi esmen tēs charas hymōn tē gar pistei hestēkate

Κεφαλαιο 2

1. ἔκρινα δὲ ἐμαυτῷ τοῦτο, τὸ μὴ πάλιν ἐλθειν ἐν λύπῃ πρὸς ὑμᾶς.

ekrina de emautō touto to mē palin elthein en lypē pros hymas

2. εἰ γὰρ ἐγὼ λυπῶ ὑμᾶς, καὶ τίς ἐστιν ὁ εὐφραίνων με, εἰ μὴ ὁ λυπούμενος ἐξ ἐμοῦ;

ei gar egō lypō hymas kai tis estin ho eufrainōn me ei mē ho lypoumenos eks emou

3. καὶ ἔγραψα ὑμῖν τοῦτο αὐτὸ ἵνα μὴ ἐλθὼν λύπην ἔχω ἀφ’ ὧν ἔδει με χαίρειν, πεποιθὼς ἐπὶ πάντας ὑμᾶς, ὅτι ἡ ἐμὴ χαρὰ πάντων ὑμῶν ἐστιν.

kai egrapsa hymin touto auto hina mē elthōn lypēn echō af hōn edei me chairein pepoithōs epi pantas hymas hoti hē emē chara pantōn hymōn estin

4. ἐκ γὰρ πολλῆς θλίψεως καὶ συνοχῆς καρδίας ἔγραψα ὑμῖν διὰ πολλῶν δακρύων, οὐχ ἵνα λυπηθῆτε, ἀλλὰ τὴν ἀγάπην ἵνα γνῶτε ἣν ἔχω περισσοτέρως εἰς ὑμᾶς.

ek gar pollēs thlipseōs kai synochēs kardias egrapsa hymin dia pollōn dakryōn ouch hina lypēthēte alla tēn agapēn hina gnōte hēn echō perissoterōs eis hymas

5. Εἰ δέ τις λελύπηκεν, οὐκ ἐμὲ λελύπηκεν, ἀλλ’ ἀπὸ μέρους• ἵνα μὴ ἐπιβαρῶ πάντας ὑμᾶς.

ei de tis lelypēken ouk eme lelypēken all apo merous hina mē epibarō pantas hymas

6. ἱκανὸν τῷ τοιούτῳ ἡ ἐπιτιμία αὕτη ἡ ὑπὸ τῶν πλειόνων•

hikanon tō toioutō hē epitimia hautē hē hypo tōn pleionōn

7. ὥστε τοὐναντίον μᾶλλον ὑμᾶς χαρίσασθαι καὶ παρακαλέσαι, μή πως τῇ περισσοτέρᾳ λύπῃ καταποθῇ ὁ τοιοῦτος

hōste tounantion mallon hymas charisasthai kai parakalesai mēpōs tē perissotera lypē katapothē ho toioutos

8. διὸ παρακαλῶ ὑμᾶς κυρῶσαι εἰς αὐτὸν ἀγάπην.

dio parakalō hymas kyrōsai eis auton agapēn

9. εἰς τοῦτο γὰρ καὶ ἔγραψα, ἵνα γνῶ τὴν δοκιμὴν ὑμῶν, εἰ εἰς πάντα ὑπήκοοί ἐστε.

eis touto gar kai egrapsa hina gnō tēn dokimēn hymōn ei eis panta hypēkooi este

10. ᾧ δέ τι χαρίζεσθε, καὶ ἐγώ• καὶ γὰρ ἐγὼ εἴ τι κεχάρισμαι, ὧ κεχάρισμαι, δι’ ὑμᾶς ἐν προσώπῳ Χριστοῦ,

hō de ti charizesthe kai egō kai gar egō ei ti kecharismai hō kecharismai di hymas en prosōpō christou

11. ἵνα μὴ πλεονεκτηθῶμεν ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ• οὐ γὰρ αὐτοῦ τὰ νοήματα ἀγνοοῦμεν.

hina mē pleonektēthōmen hypo tou satana ou gar autou ta noēmata agnooumen

12. Ἐλθὼν δὲ εἰς τὴν Τρῳάδα εἰς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ, καὶ θύρας μοι ἀνεῳγμένης ἐν Κυρίῳ,

elthōn de eis tēn trōada eis to euangelion tou christou kai thyras moi aneōgmenēs en kyriō

13. οὐκ ἔσχηκα ἄνεσιν τῷ πνεύματί μου, τῷ μὴ εὑρεῖν με Τίτον τὸν ἀδελφόν μου• ἀλλὰ ἀποταξάμενος αὐτοῖς ἐξῆλθον εἰς Μακεδονίαν.

ouk eschēka anesin tō pneumati mou tō mē heurein me titon ton adelfon mou alla apotaksamenos autois eksēlthon eis makedonian

14. τῷ δὲ Θεῷ χάρις τῷ πάντοτε θριαμβεύοντι ἡμᾶς ἐν τῷ Χριστῷ, καὶ τὴν ὀσμὴν τῆς γνώσεως αὐτοῦ φανεροῦντι δι’ ἡμῶν ἐν παντὶ τόπῳ.

tō de theō charis tō pantote thriambeuonti hēmas en tō christō kai tēn osmēn tēs gnōseōs autou fanerounti di hēmōn en panti topō

15. ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν τῷ Θεῷ ἐν τοῖς σωζομένοις καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις•

hoti christou euōdia esmen tō theō en tois sōzomenois kai en tois apollymenois

16. οἷς μὲν ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον, οἷς δὲ ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν. καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός;

hois men osmē thanatou eis thanaton hois de osmē zōēs eis zōēn kai pros tauta tis hikanos

17. οὐ γάρ ἐσμεν ὡς οἱ πολλοὶ, καπηλεύοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ. ἀλλ’ ὡς ἐξ εἰλικρινείας, ἀλλ’ ὡς ἐκ Θεοῦ κατενώπιον τοῦ Θεοῦ• ἐν Χριστῷ λαλοῦμεν

ou gar esmen hōs hoi polloi kapēleuontes ton logon tou theou all hōs eks eilikrineias all hōs ek theou katenōpion tou theou en christō laloumen

Κεφαλαιο 3

1. Ἀρχόμεθα πάλιν ἑαυτοὺς συνιστάνειν; ἢ μὴ χρῄζομεν, ὥς τινες, συστατικῶν ἐπιστολῶν πρὸς ὑμᾶς, ἤ ἐξ ὑμῶν συστατικῶν;

archometha palin heautous synistanein ē mē chrēzomen hōs tines systatikōn epistolōn pros hymas ē eks hymōn systatikōn

2. ἡ ἐπιστολὴ ἡμῶν ὑμεῖς ἐστε, ἐγγεγραμμένη ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν, γινωσκομένη καὶ ἀναγινωσκομένη ὑπὸ πάντων ἀνθρώπων•

hē epistolē hēmōn hymeis este engegrammenē en tais kardiais hēmōn ginōskomenē kai anaginōskomenē hypo pantōn anthrōpōn

3. φανερούμενοι ὅτι ἐστὲ ἐπιστολὴ Χριστοῦ διακονηθεῖσα ὑφ’ ἡμῶν, ἐγγεγραμμένη οὐ μέλανι, ἀλλὰ Πνεύματι Θεοῦ ζωντος, οὐκ ἐν πλαξὶ λιθίναις, ἀλλ’ ἐν πλαξὶ καρδίας σαρκίναις.

faneroumenoi hoti este epistolē christou diakonētheisa hyf hēmōn engegrammenē ou melani alla pneumati theou zōntos ouk en plaksin lithinais all en plaksin kardias sarkinais

4. πεποίθησιν δὲ τοιαύτην ἔχομεν διὰ τοῦ Χριστοῦ πρὸς τὸν Θεόν•

pepoithēsin de toiautēn echomen dia tou christou pros ton theon

5. οὐχ ὅτι ἱκανοί ἐσμεν ἀφ’ ἑαυτῶν λογίσασθαί τι ὡς ἐξ ἑαυτῶν, ἀλλ’ ἡ ἱκανότης ἡμῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ•

ouch hoti hikanoi esmen af heautōn logisasthai ti hōs eks heautōn all hē hikanotēs hēmōn ek tou theou

6. ὃς καὶ ἱκάνωσεν ἡμᾶς διακόνους καινῆς διαθήκης, οὐ γράμματος ἀλλὰ πνεύματος• τὸ γὰρ γράμμα ἀποκτείνει, τὸ δὲ πνεῦμα ζωοποιεῖ.

hos kai hikanōsen hēmas diakonous kainēs diathēkēs ou grammatos alla pneumatos to gar gramma apokteinei to de pneuma zōopoiei

7. εἰ δὲ ἡ διακονία τοῦ θανάτου ἐν γράμμασιν, ἐντετυπωμένη ἐν λίθοις, ἐγενήθη ἐν δόξῃ, ὥστε μὴ δύνασθαι ἀτενίσαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἰς τὸ πρόσωπον Μωσέως διὰ τὴν δόξαν τοῦ προσώπου αὐτοῦ, τὴν καταργουμένην,

ei de hē diakonia tou thanatou en grammasin entetypōmenē en lithois egenēthē en doksē hōste mē dynasthai atenisai tous hyious israēl eis to prosōpon mōseōs dia tēn doksan tou prosōpouautou tēn katargoumenēn

8. πῶς οὐχὶ μᾶλλον ἡ διακονία τοῦ πνεύματος ἔσται ἐν δόξῃ;

pōs ouchi mallon hē diakonia tou pneumatos estai en doksē

9. εἰ γὰρ ἡ διακονίᾳ τῆς κατακρίσεως δόξα, πολλῷ μᾶλλον περισσεύει ἡ διακονία τῆς δικαιοσύνης ἐν δόξῃ.

ei gar hē diakonia tēs katakriseōs doksa pollō mallon perisseuei hē diakonia tēs dikaiosynēs en doksē

10. καὶ γὰρ οὐδὲ δεδόξασται τὸ δεδοξασμένον ἐν τούτῳ τῷ μέρει, ἕνεκεν τῆς ὑπερβαλλούσης δόξης.

kai gar oude dedoksastai to dedoksasmenon en toutō tō merei heneken tēs hyperballousēs doksēs

11. εἰ γὰρ τὸ καταργούμενον, διὰ δόξης, πολλῷ μᾶλλον τὸ μένον, ἐν δόξῃ.

ei gar to katargoumenon dia doksēs pollō mallon to menon en doksē

12. Ἔχοντες οὖν τοιαύτην ἐλπίδα, πολλῇ παρρησίᾳ χρώμεθα•

echontes oun toiautēn elpida pollē parrēsia chrōmetha

13. καὶ οὐ καθάπερ Μωσῆς ἐτίθει κάλυμμα ἐπὶ τὸ πρόσωπον ἑαυτοῦ, πρὸς τὸ μὴ ἀτενίσαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἰς τὸ τέλος τοῦ καταργουμένου•

kai ou kathaper mōsēs etithei kalymma epi to prosōpon heautou pros to mē atenisai tous hyious israēl eis to telos tou katargoumenou

14. ἀλλ’ ἐπωρώθη τὰ νοήματα αὐτῶν• ἄχρι γὰρ τῆς σήμερον τὸ αὐτὸ κάλυμμα ἐπὶ τῇ ἀναγνώσει τῆς παλαιᾶς διαθήκης μένει μὴ ἀνακαλυπτόμενον, ὅ τι ἐν Χριστῷ καταργεῖται.

all epōrōthē ta noēmata autōn achri gar tēs sēmeron to auto kalymma epi tē anagnōsei tēs palaias diathēkēs menei mē anakalyptomenon ho ti en christō katargeitai

15. ἀλλ’ ἕως σήμερον, ἡνίκα ἀναγινώσκεται Μωσῆς, κάλυμμα ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτῶν κεῖται.

all heōs sēmeron hēnika anaginōsketai mōsēs kalymma epi tēn kardian autōn keitai

16. ἡνίκα δ’ ἄν ἐπιστρέψῃ πρὸς κύριον, περιαιρεῖται τὸ κάλυμμα.

hēnika d an epistrepsē pros kyrion periaireitai to kalymma

17. ὁ δὲ Κύριος τὸ Πνεῦμά ἐστιν• οὗ δὲ τὸ Πνεῦμα Κυρίου, ἐκεῖ ἐλευθερία.

ho de kyrios to pneuma estin hou de to pneuma kyriou ekei eleutheria

18. ἡμεῖς δὲ, πάντες ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν Κυρίου κατοπτριζόμενοι, τὴν αὐτὴν εἰκόνα μεταμορφούμεθα ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν, καθάπερ ἀπὸ Κυρίου Πνεύματος.

hēmeis de pantes anakekalymmenō prosōpō tēn doksan kyriou katoptrizomenoi tēn autēn eikona metamorfoumetha apo doksēs eis doksan kathaper apo kyriou pneumatos

Κεφαλαιο 4

1. Διὰ τοῦτο ἔχοντες τὴν διακονίαν ταύτην, καθὼς ἠλεήθημεν, οὐκ ἐκκακοῦμεν•

dia touto echontes tēn diakonian tautēn kathōs ēleēthēmen ouk ekkakoumen

2. ἀλλ’ ἀπειπάμεθα τὰ κρυπτὰ τῆς αἰσχύνης, μὴ περιπατοῦντες ἐν πανουργίᾳ μηδὲ δολοῦντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τῇ φανερώσει τῆς ἀληθείας συνιστώντες ἑαυτοὺς πρὸς πᾶσαν συνείδησιν ἀνθρώπων ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

all apeipametha ta krypta tēs aischynēs mē peripatountes en panourgia mēde dolountes ton logon tou theou alla tē fanerōsei tēs alētheias synistōntes heautous pros pasan syneidēsin anthrōpōn enōpion tou theou

3. εἰ δὲ καὶ ἔστι κεκαλυμμένον τὸ εὐαγγέλιον ἡμῶν, ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις ἐστὶ κεκαλυμμένον•

ei de kai estin kekalymmenon to euangelion hēmōn en tois apollymenois estin kekalymmenon

4. ἐν οἷς ὁ Θεὸς τοῦ αἰῶνος τούτου ἐτύφλωσε τὰ νοήματα τῶν ἀπίστων, εἰς τὸ μὴ αὐγάσαι αὐτοῖς τὸν φωτισμὸν τοῦ εὐαγγελίου τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ, ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ Θεοῦ.

en hois ho theos tou aiōnos toutou etyflōsen ta noēmata tōn apistōn eis to mē augasai autois ton fōtismon tou euangeliou tēs doksēs tou christou hos estin eikōn tou theou

5. οὐ γὰρ ἑαυτοὺς κηρύσσομεν, ἀλλὰ Χριστὸν Ἰησοῦν Κύριον• ἑαυτοὺς δὲ δούλους ὑμῶν διὰ Ἰησοῦν.

ou gar heautous kēryssomen alla christon iēsoun kyrion heautous de doulous hymōn dia iēsoun

6. ὅτι ὁ Θεὸς ὁ εἰπών, ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

hoti ho theos ho eipōn ek skotous fōs lampsai hos elampsen en tais kardiais hēmōn pros fōtismon tēs gnōseōs tēs doksēs tou theou en prosōpō iēsou christou

7. Ἔχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν, ἵνα ἡ ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως ᾖ τοῦ Θεοῦ, καὶ μὴ ἐξ ἡμῶν•

echomen de ton thēsauron touton en ostrakinois skeuesin hina hē hyperbolē tēs dynameōs ē tou theou kai mē eks hēmōn

8. ἐν παντὶ θλιβόμενοι, ἀλλ’ οὐ στενοχωρούμενοι• ἀπορούμενοι ἀλλ’ οὐκ ἐξαπορούμενοι•

en panti thlibomenoi all ou stenochōroumenoi aporoumenoi all ouk eksaporoumenoi

9. διωκόμενοι, ἀλλ’ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι, καταβαλλόμενοι ἀλλ’ οὐκ ἀπολλύμενοι•

diōkomenoi all ouk egkataleipomenoi kataballomenoi all ouk apollymenoi

10. πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι ἡμῶν φανερωθῇ.

pantote tēn nekrōsin tou kyriou iēsou en tō sōmati periferontes hina kai hē zōē tou iēsou en tō sōmati hēmōn fanerōthē

11. ἀεὶ γὰρ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εἰς θάνατον παραδιδόμεθα διὰ Ἰησοῦν, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ φανερωθῇ ἐν τῇ θνητῇ σαρκὶ ἡμῶν.

aei gar hēmeis hoi zōntes eis thanaton paradidometha dia iēsoun hina kai hē zōē tou iēsou fanerōthē en tē thnētē sarki hēmōn

12. ὥστε ὁ μὲν θάνατος ἐν ἡμῖν ἐνεργεῖται, ἡ δὲ ζωὴ ἐν ὑμῖν.

hōste ho men thanatos en hēmin energeitai hē de zōē en hymin

13. ἔχοντες δὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῆς πίστεως, κατὰ τὸ γεγραμμένον, Ἐπίστευσα, διὸ ἐλάλησα• καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν, διὸ καὶ λαλοῦμεν•

echontes de to auto pneuma tēs pisteōs kata to gegrammenon episteusa dio elalēsa kai hēmeis pisteuomen dio kai laloumen

14. εἰδότες ὅτι ὁ ἐγείρας τὸν Κύριον Ἰησοῦν καὶ ἡμᾶς διὰ Ἰησοῦ ἐγερεῖ, καὶ παραστήσει σὺν ὑμῖν.

eidotes hoti ho egeiras ton kyrion iēsoun kai hēmas dia iēsou egerei kai parastēsei syn hymin

15. τὰ γὰρ πάντα δι’ ὑμᾶς, ἵνα ἡ χάρις πλεονάσασα διὰ τῶν πλειόνων τὴν εὐχαριστίαν περισσεύσῃ εἰς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ.

ta gar panta di hymas hina hē charis pleonasasa dia tōn pleionōn tēn eucharistian perisseusē eis tēn doksan tou theou

16. Διὸ οὐκ ἐκκακοῦμεν, ἀλλ’ εἰ καὶ ὁ ἔξω ἡμῶν ἄνθρωπος διαφθείρεται, ἀλλ’ ὁ ἔσωθεν ἀνακαινοῦται ἡμέρᾳ καὶ ἡμέρᾳ.

dio ouk ekkakoumen all ei kai ho eksō hēmōn anthrōpos diaftheiretai all ho esōthen anakainoutai hēmera kai hēmera

17. τὸ γὰρ παραυτίκα ἐλαφρὸν τῆς θλίψεως ἡμῶν καθ’ ὑπερβολὴν εἰς ὑπερβολὴν αἰώνιον βάρος δόξης κατεργάζεται ἡμῖν,

to gar parautika elafron tēs thlipseōs hēmōn kath hyperbolēn eis hyperbolēn aiōnion baros doksēs katergazetai hēmin

18. μὴ σκοπούντων ἡμῶν τὰ βλεπόμενα, ἀλλὰ τὰ μὴ βλεπόμενα• τὰ γὰρ βλεπόμενα πρόσκαιρα• τὰ δὲ μὴ βλεπόμενα αἰώνια.

mē skopountōn hēmōn ta blepomena alla ta mē blepomena ta gar blepomena proskaira ta de mē blepomena aiōnia

Κεφαλαιο 5

1. Οἴδαμεν γὰρ ὅτι ἐὰν ἡ ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυθῇ, οἰκοδομὴν, ἐκ Θεοῦ ἔχομεν, οἰκίαν ἀχειροποίητον, αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

oidamen gar hoti ean hē epigeios hēmōn oikia tou skēnous katalythē oikodomēn ek theou echomen oikian acheiropoiēton aiōnion en tois ouranois

2. καὶ γὰρ ἐν τούτῳ στενάζομεν, τὸ οἰκητήριον ἡμῶν τὸ ἐξ οὐρανοῦ ἐπενδύσασθαι ἐπιποθοῦντες•

kai gar en toutō stenazomen to oikētērion hēmōn to eks ouranou ependysasthai epipothountes

3. εἴ γε καὶ ἐνδυσάμενοι οὐ γυμνοὶ εὑρεθησόμεθα.

eige kai endysamenoi ou gymnoi heurethēsometha

4. καὶ γὰρ οἱ ὄντες ἐν τῷ σκήνει στενάζομεν βαρούμενοι• ἐφ’ ᾧ οὐ θέλομεν ἐκδύσασθαι, ἀλλ’ ἐπενδύσασθαι, ἵνα καταποθῇ τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς.

kai gar hoi ontes en tō skēnei stenazomen baroumenoi ef hō ou thelomen ekdysasthai all ependysasthai hina katapothē to thnēton hypo tēs zōēs

5. ὁ δὲ κατεργασάμενος ἡμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο Θεός, ὁ καὶ δοὺς ἡμῖν τὸν ἀρραβῶνα τοῦ Πνεύματος.

ho de katergasamenos hēmas eis auto touto theos ho kai dous hēmin ton arrabōna tou pneumatos

6. θαρροῦντες οὖν πάντοτε, καὶ εἰδότες ὅτι ἐνδημοῦντες ἐν τῷ σώματι ἐκδημοῦμεν ἀπὸ τοῦ Κυρίου,

tharrountes oun pantote kai eidotes hoti endēmountes en tō sōmati ekdēmoumen apo tou kyriou

7. διὰ πίστεως γὰρ περιπατοῦμεν, οὐ διὰ εἴδους

dia pisteōs gar peripatoumen ou dia eidous

8. θαρροῦμεν δὲ, καὶ εὐδοκοῦμεν μᾶλλον ἐκδημῆσαι ἐκ τοῦ σώματος, καὶ ἐνδημῆσαι πρὸς τὸν Κύριον.

tharroumen de kai eudokoumen mallon ekdēmēsai ek tou sōmatos kai endēmēsai pros ton kyrion

9. διὸ καὶ φιλοτιμούμεθα, εἴτε ἐνδημοῦντες, εἴτε ἐκδημοῦντες, εὐάρεστοι αὐτῷ εἶναι.

dio kai filotimoumetha eite endēmountes eite ekdēmountes euarestoi autō einai

10. τοὺς γὰρ πάντας ἡμᾶς φανερωθῆναι δεῖ ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, ἵνα κομίσηται ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος, πρὸς ἃ ἔπραξεν, εἴτε ἀγαθὸν εἴτε κακόν.

tous gar pantas hēmas fanerōthēnai dei emprosthen tou bēmatos tou christou hina komisētai hekastos ta dia tou sōmatos pros ha epraksen eite agathon eite kakon

11. Εἰδότες οὖν τὸν φόβον τοῦ Κυρίου ἀνθρώπους πείθομεν, Θεῷ δὲ πεφανερώμεθα• ἐλπίζω δὲ καὶ ἐν ταῖς συνειδήσεσιν ὑμῶν πεφανερῶσθαι.

eidotes oun ton fobon tou kyriou anthrōpous peithomen theō de pefanerōmetha elpizō de kai en tais syneidēsesin hymōn pefanerōsthai

12. οὐ γὰρ πάλιν ἑαυτοὺς συνιστάνομεν ὑμῖν, ἀλλὰ ἀφορμὴν διδόντες ὑμῖν καυχήματος ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα ἔχητε πρὸς τοὺς ἐν προσώπῳ καυχωμένους καὶ οὐ καρδίᾳ.

ou gar palin heautous synistanomen hymin alla aformēn didontes hymin kauchēmatos hyper hēmōn hina echēte pros tous en prosōpō kauchōmenous kai hou kardia

13. εἴτε γὰρ ἐξέστημεν, Θεῷ• εἴτε σωφρονοῦμεν, ὑμῖν.

eite gar eksestēmen theō eite sōfronoumen hymin

14. ἡ γὰρ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ συνέχει ἡμᾶς, κρίναντας τοῦτο, ὅτι εἰ εἷς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν, ἄρα οἱ πάντες ἀπέθανον•

hē gar agapē tou christou synechei hēmas krinantas touto hoti ei heis hyper pantōn apethanen ara hoi pantes apethanon

15. καὶ ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν ἵνα οἱ ζῶντες μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν, ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ αὐτῶν ἀποθανόντι καὶ ἐγερθέντι.

kai hyper pantōn apethanen hina hoi zōntes mēketi heautois zōsin alla tō hyper autōn apothanonti kai egerthenti

16. ὥστε ἡμεῖς ἀπὸ τοῦ νῦν οὐδένα οἴδαμεν κατὰ σάρκα• εἰ δὲ καὶ ἐγνώκαμεν κατὰ σάρκα Χριστόν, ἀλλὰ νῦν οὐκέτι γινώσκομεν.

hōste hēmeis apo tou nyn oudena oidamen kata sarka ei de kai egnōkamen kata sarka christon alla nyn ouketi ginōskomen

17. ὥστε εἴ τις ἐν Χριστῷ, καινὴ κτίσις• τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν, ἰδοὺ γέγονε καινά τὰ πάντα

hōste ei tis en christō kainē ktisis ta archaia parēlthen idou gegonen kaina ta panta

18. τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ Θεοῦ, τοῦ καταλλάξαντος ἡμᾶς ἑαυτῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ δόντος ἡμῖν τὴν διακονίαν τῆς καταλλαγῆς•

ta de panta ek tou theou tou katallaksantos hēmas heautō dia iēsou christou kai dontos hēmin tēn diakonian tēs katallagēs

19. ὡς ὅτι Θεὸς ἦν ἐν Χριστῷ κόσμον καταλλάσσων ἑαυτῷ, μὴ λογιζόμενος αὐτοῖς τὰ παραπτώματα αὐτῶν, καὶ θέμενος ἐν ἡμῖν τὸν λόγον τῆς καταλλαγῆς.

hōs hoti theos ēn en christō kosmon katallassōn heautō mē logizomenos autois ta paraptōmata autōn kai themenos en hēmin ton logon tēs katallagēs

20. ὑπὲρ Χριστοῦ οὖν πρεσβεύομεν, ὡς τοῦ Θεοῦ παρακαλοῦντος δι’ ἡμῶν• δεόμεθα ὑπὲρ Χριστοῦ, καταλλάγητε τῷ Θεῷ.

hyper christou oun presbeuomen hōs tou theou parakalountos di hēmōn deometha hyper christou katallagēte tō theō

21. τὸν γὰρ μὴ γνόντα ἁμαρτίαν ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν, ἵνα ἡμεῖς γινώμεθα δικαιοσύνη Θεοῦ ἐν αὐτῷ.

ton gar mē gnonta hamartian hyper hēmōn hamartian epoiēsen hina hēmeis ginōmetha dikaiosynē theou en autō

Κεφαλαιο 6

1. συνεργοῦντες δὲ καὶ παρακαλοῦμεν μὴ εἰς κενὸν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ δέξασθαι ὑμᾶς

synergountes de kai parakaloumen mē eis kenon tēn charin tou theou deksasthai hymas

2. λέγει γάρ, Καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου, καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι• ἰδοὺ, νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας

legei gar kairō dektō epēkousa sou kai en hēmera sōtērias eboēthēsa soi idou nyn kairos euprosdektos idou nyn hēmera sōtērias

3. μηδεμίαν ἐν μηδενὶ διδόντες προσκοπήν, ἵνα μὴ μωμηθῇ ἡ διακονία•

mēdemian en mēdeni didontes proskopēn hina mē mōmēthē hē diakonia

4. ἀλλ’ ἐν παντὶ συνιστώντες ἑαυτοὺς ὡς Θεοῦ διάκονοι, ἐν ὑπομονῇ πολλῇ, ἐν θλίψεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν στενοχωρίαις,

all en panti synistōntes heautous hōs theou diakonoi en hypomonē pollē en thlipsesin en anagkais en stenochōriais

5. ἐν πληγαῖς, ἐν φυλακαῖς, ἐν ἀκαταστασίαις, ἐν κόποις, ἐν ἀγρυπνίαις, ἐν νηστείαις,

en plēgais en fylakais en akatastasiais en kopois en agrypniais en nēsteiais

6. ἐν ἁγνότητι, ἐν γνώσει, ἐν μακροθυμίᾳ, ἐν χρηστότητι, ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ, ἐν ἀγάπῃ ἀνυποκρίτῳ,

en hagnotēti en gnōsei en makrothymia en chrēstotēti en pneumati hagiō en agapē anypokritō

7. ἐν λόγῳ ἀληθείας, ἐν δυνάμει Θεοῦ• διὰ τῶν ὅπλων τῆς δικαιοσύνης τῶν δεξιῶν καὶ ἀριστερῶν,

en logō alētheias en dynamei theou dia tōn hoplōn tēs dikaiosynēs tōn deksiōn kai aristerōn

8. διὰ δόξης καὶ ἀτιμίας, διὰ δυσφημίας καὶ εὐφημίας• ὡς πλάνοι καὶ ἀληθεῖς•

dia doksēs kai atimias dia dysfēmias kai eufēmias hōs planoi kai alētheis

9. ὡς ἀγνοούμενοι, καὶ ἐπιγινωσκόμενοι• ὡς ἀποθνῄσκοντες, καὶ ἰδοὺ, ζῶμεν• ὡς παιδευόμενοι, καὶ μὴ θανατούμενοι•

hōs agnooumenoi kai epiginōskomenoi hōs apothnēskontes kai idou zōmen hōs paideuomenoi kai mē thanatoumenoi

10. ὡς λυπούμενοι, ἀεὶ δὲ χαίροντες• ὡς πτωχοὶ, πολλοὺς δὲ πλουτίζοντες• ὡς μηδὲν ἔχοντες, καὶ πάντα κατέχοντες.

hōs lypoumenoi aei de chairontes hōs ptōchoi pollous de ploutizontes hōs mēden echontes kai panta katechontes

11. Τὸ στόμα ἡμῶν ἀνέῳγε πρὸς ὑμᾶς, Κορίνθιοι, ἡ καρδία ἡμῶν πεπλάτυνται.

to stoma hēmōn aneōgen pros hymas korinthioi hē kardia hēmōn peplatyntai

12. οὐ στενοχωρεῖσθε ἐν ἡμῖν, στενοχωρεῖσθε δὲ ἐν τοῖς σπλάγχνοις ὑμῶν.

ou stenochōreisthe en hēmin stenochōreisthe de en tois splagchnois hymōn

13. τὴν δὲ αὐτὴν ἀντιμισθίαν, ὡς τέκνοις λέγω, πλατύνθητε καὶ ὑμεῖς.

tēn de autēn antimisthian hōs teknois legō platynthēte kai hymeis

14. Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις• τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος;

mē ginesthe heterozygountes apistois tis gar metochē dikaiosynē kai anomia tis de koinōnia fōti pros skotos

15. τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελιάλ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου;

tis de symfōnēsis christō pros belial ē tis meris pistō meta apistou

16. τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι Ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς, καὶ ἐμπεριπατήσω• καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός.

tis de sygkatathesis naō theou meta eidōlōn hymeis gar naos theou este zōntos kathōs eipen ho theos hoti enoikēsō en autois kai emperipatēsō kai esomai autōn theos kai autoi esontaimoi laos

17. διὸ Ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε• κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς,

dio ekselthete ek mesou autōn kai aforisthēte legei kyrios kai akathartou mē haptesthe kagō eisdeksomai hymas

18. καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.

kai esomai hymin eis patera kai hymeis esesthe moi eis hyious kai thygateras legei kyrios pantokratōr

Κεφαλαιο 7

1. ταύτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ.

tautas oun echontes tas epangelias agapētoi katharisōmen heautous apo pantos molysmou sarkos kai pneumatos epitelountes hagiōsynēn en fobō theou

2. Χωρήσατε ἡμᾶς• οὐδένα ἠδικήσαμεν, οὐδένα ἐφθείραμεν, οὐδένα ἐπλεονεκτήσαμεν.

chōrēsate hēmas oudena ēdikēsamen oudena eftheiramen oudena epleonektēsamen

3. οὐ πρὸς κατάκρισιν λέγω• προείρηκα γὰρ, ὅτι ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἐστε εἰς τὸ συναποθανεῖν καὶ συζῆν.

hou pros katakrisin legō proeirēka gar hoti en tais kardiais hēmōn este eis to synapothanein kai syzēn

4. πολλή μοι παρρησία πρὸς ὑμᾶς, πολλή μοι καύχησις ὑπὲρ ὑμῶν• πεπλήρωμαι τῇ παρακλήσει, ὑπερπερισσεύομαι τῇ χαρᾷ ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν.

pollē moi parrēsia pros hymas pollē moi kauchēsis hyper hymōn peplērōmai tē paraklēsei hyperperisseuomai tē chara epi pasē tē thlipsei hēmōn

5. Καὶ γὰρ ἐλθόντων ἡμῶν εἰς Μακεδονίαν οὐδεμίαν ἔσχηκεν ἄνεσιν ἡ σὰρξ ἡμῶν, ἀλλ’ ἐν παντὶ θλιβόμενοι• ἔξωθεν μάχαι, ἔσωθεν φόβοι.

kai gar elthontōn hēmōn eis makedonian oudemian eschēken anesin hē sarks hēmōn all en panti thlibomenoi eksōthen machai esōthen foboi

6. ἀλλ’ ὁ παρακαλῶν τοὺς ταπεινοὺς παρεκάλεσεν ἡμᾶς, ὁ Θεὸς, ἐν τῇ παρουσίᾳ Τίτου•

all ho parakalōn tous tapeinous parekalesen hēmas ho theos en tē parousia titou

7. οὐ μόνον δὲ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ παρακλήσει ᾗ παρεκλήθη ἐφ’ ὑμῖν, ἀναγγέλλων ἡμῖν τὴν ὑμῶν ἐπιπόθησιν, τὸν ὑμῶν ὀδυρμόν, τὸν ὑμῶν ζῆλον ὑπὲρ ἐμοῦ, ὥστε με μᾶλλον χαρῆναι.

ou monon de en tē parousia autou alla kai en tē paraklēsei hē pareklēthē ef hymin anangellōn hēmin tēn hymōn epipothēsin ton hymōn odyrmon ton hymōn zēlon hyper emou hōsteme mallon charēnai

8. ὅτι εἰ καὶ ἐλύπησα ὑμᾶς ἐν τῇ ἐπιστολῇ, οὐ μεταμέλομαι, εἰ καὶ μετεμελόμην• βλέπω γὰρ ὅτι ἡ ἐπιστολὴ ἐκείνη, εἰ καὶ πρὸς ὥραν, ἐλύπησεν ὑμᾶς.

hoti ei kai elypēsa hymas en tē epistolē ou metamelomai ei kai metemelomēn blepō gar hoti hē epistolē ekeinē ei kai pros hōran elypēsen hymas

9. νῦν χαίρω, οὐχ ὅτι ἐλυπήθητε, ἀλλ’ ὅτι ἐλυπήθητε εἰς μετάνοιαν• ἐλυπήθητε γὰρ κατὰ Θεόν, ἵνα ἐν μηδενὶ ζημιωθῆτε ἐξ ἡμῶν.

nyn chairō ouch hoti elypēthēte all hoti elypēthēte eis metanoian elypēthēte gar kata theon hina en mēdeni zēmiōthēte eks hēmōn

10. ἡ γὰρ κατὰ θεὸν λύπη μετάνοιαν εἰς σωτηρίαν ἀμεταμέλητον κατἐργάζεται• ἡ δὲ τοῦ κόσμου λύπη θάνατον κατεργάζεται.

hē gar kata theon lypē metanoian eis sōtērian ametamelēton katergazetai hē de tou kosmou lypē thanaton katergazetai

11. ἰδοὺ γὰρ, αὐτὸ τοῦτο, τὸ κατὰ Θεὸν λυπηθῆναι ὑμᾶς, πόσην κατειργάσατο ὑμῖν σπουδήν, ἀλλὰ, ἀπολογίαν, ἀλλὰ ἀγανάκτησιν, ἀλλὰ φόβον, ἀλλὰ ἐπιπόθησιν, ἀλλὰ ζῆλον, ἀλλ’ ἐκδίκησιν. ἐν παντὶ συνεστήσατε ἑαυτοὺς ἁγνοὺς εἶναι ἐν τῷ πράγματι.

idou gar auto touto to kata theon lypēthēnai hymas posēn kateirgasato hymin spoudēn alla apologian alla aganaktēsin alla fobon alla epipothēsin alla zēlon all ekdikēsin en panti synestēsate heautous hagnouseinai en tō pragmati

12. ἄρα εἰ καὶ ἔγραψα ὑμῖν, οὐχ εἵνεκεν τοῦ ἀδικήσαντος, οὐδὲ εἵνεκεν τοῦ ἀδικηθέντος, ἀλλ’ εἵνεκεν τοῦ φανερωθῆναι τὴν σπουδὴν ἡμῶν τὴν ὑπὲρ ὑμῶν πρὸς ὑμᾶς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

ara ei kai egrapsa hymin ouch heineken tou adikēsantos oude heineken tou adikēthentos all heineken tou fanerōthēnai tēn spoudēn hēmōn tēn hyper hymōn pros hymas enōpion tou theou

13. διὰ τοῦτο παρακεκλήμεθα. ἐπὶ τῇ παρακλήσει ὑμῶν περισσοτέρως δὲ μᾶλλον ἐχάρημεν ἐπὶ τῇ χαρᾷ Τίτου, ὅτι ἀναπέπαυται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἀπὸ πάντων ὑμῶν•

dia touto parakeklēmetha epi tē paraklēsei hymōn perissoterōs de mallon echarēmen epi tē chara titou hoti anapepautai to pneuma autou apo pantōn hymōn

14. ὅτι εἴ τι αὐτῷ ὑπὲρ ὑμῶν κεκαύχημαι οὐ κατῃσχύνθην• ἀλλ’ ὡς πάντα ἐν ἀληθείᾳ ἐλαλήσαμεν ὑμῖν, οὕτω καὶ ἡ καύχησις ἡμῶν ἡ ἐπὶ Τίτου ἀλήθεια ἐγενήθη.

hoti ei ti autō hyper hymōn kekauchēmai ou katēschynthēn all hōs panta en alētheia elalēsamen hymin houtōs kai hē kauchēsis hēmōn hē epi titou alētheia egenēthē

15. καὶ τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ περισσοτέρως εἰς ὑμᾶς ἐστιν, ἀναμιμνησκομένου τὴν πάντων ὑμῶν ὑπακοήν, ὡς μετὰ φόβου καὶ τρόμου ἐδέξασθε αὐτόν.

kai ta splagchna autou perissoterōs eis hymas estin anamimnēskomenou tēn pantōn hymōn hypakoēn hōs meta fobou kai tromou edeksasthe auton

16. χαίρω οὖν ὅτι ἐν παντὶ θαρρῶ ἐν ὑμῖν.

chairō oun hoti en panti tharrō en hymin

Κεφαλαιο 8

1. Γνωρίζομεν δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δεδομένην ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Μακεδονίας•

gnōrizomen de hymin adelfoi tēn charin tou theou tēn dedomenēn en tais ekklēsiais tēs makedonias

2. ὅτι ἐν πολλῇ δοκιμῇ θλίψεως ἡ περισσεία τῆς χαρᾶς αὐτῶν καὶ ἡ κατὰ βάθους πτωχεία αὐτῶν ἐπερίσσευσεν εἰς τὸν πλοῦτον τῆς ἁπλότητος αὐτῶν.

hoti en pollē dokimē thlipseōs hē perisseia tēs charas autōn kai hē kata bathous ptōcheia autōn eperisseusen eis ton plouton tēs haplotētos autōn

3. ὅτι κατὰ δύναμιν, μαρτυρῶ, καὶ ὑπὲρ δύναμιν, αὐθαίρετοι,

hoti kata dynamin martyrō kai hyper dynamin authairetoi

4. μετὰ πολλῆς παρακλήσεως δεόμενοι ἡμῶν, τὴν χάριν καὶ τὴν κοινωνίαν τῆς διακονίας τῆς εἰς τοὺς ἁγίους δέξασθαι ἡμᾶς•

meta pollēs paraklēseōs deomenoi hēmōn tēn charin kai tēn koinōnian tēs diakonias tēs eis tous hagious deksasthai hēmas

5. καὶ οὐ καθὼς ἠλπίσαμεν, ἀλλ’ ἑαυτοὺς ἔδωκαν πρῶτον τῷ Κυρίῳ, καὶ ἡμῖν διὰ θελήματος Θεοῦ.

kai ou kathōs ēlpisamen all heautous edōkan prōton tō kyriō kai hēmin dia thelēmatos theou

6. εἰς τὸ παρακαλέσαι ἡμᾶς Τίτον, ἵνα καθὼς προενήρξατο, οὕτω καὶ ἐπιτελέσῃ εἰς ὑμᾶς καὶ τὴν χάριν ταύτην.

eis to parakalesai hēmas titon hina kathōs proenērksato houtōs kai epitelesē eis hymas kai tēn charin tautēn

7. ἀλλ’ ὥσπερ ἐν παντὶ περισσεύετε, πίστει καὶ λόγῳ, καὶ γνώσει, καὶ πάσῃ σπουδῇ, καὶ τῇ ἐξ ὑμῶν ἐν ἡμῖν ἀγάπῃ, ἵνα καὶ ἐν ταύτῃ τῇ χάριτι περισσεύητε.

all hōsper en panti perisseuete pistei kai logō kai gnōsei kai pasē spoudē kai tē eks hymōn en hēmin agapē hina kai en tautē tē chariti perisseuēte

8. οὐ κατ’ ἐπιταγὴν λέγω, ἀλλὰ διὰ τῆς ἑτέρων σπουδῆς καὶ τὸ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης γνήσιον δοκιμάζων.

ou kat epitagēn legō alla dia tēs heterōn spoudēs kai to tēs hymeteras agapēs gnēsion dokimazōn

9. γινώσκετε γὰρ τὴν χάριν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτι δι’ ὑμᾶς ἐπτώχευσε, πλούσιος ὤν, ἵνα ὑμεῖς τῇ ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσητε.

ginōskete gar tēn charin tou kyriou hēmōn iēsou christou hoti di hymas eptōcheusen plousios ōn hina hymeis tē ekeinou ptōcheia ploutēsēte

10. καὶ γνώμην ἐν τούτῳ δίδωμι• τοῦτο γὰρ ὑμῖν συμφέρει, οἵτινες οὐ μόνον τὸ ποιῆσαι ἀλλὰ καὶ τὸ θέλειν προενήρξασθε ἀπὸ πέρυσι•

kai gnōmēn en toutō didōmi touto gar hymin symferei hoitines ou monon to poiēsai alla kai to thelein proenērksasthe apo perysi

11. νυνὶ δὲ καὶ τὸ ποιῆσαι ἐπιτελέσατε, ὅπως, καθάπερ ἡ προθυμία τοῦ θέλειν, οὕτω καὶ τὸ ἐπιτελέσαι ἐκ τοῦ ἔχειν.

nyni de kai to poiēsai epitelesate hopōs kathaper hē prothymia tou thelein houtōs kai to epitelesai ek tou echein

12. εἰ γὰρ ἡ προθυμία πρόκειται, καθὸ ἐὰν ἔχῃ, τις εὐπρόσδεκτος, οὐ καθὸ οὐκ ἔχει.

ei gar hē prothymia prokeitai katho ean echē tis euprosdektos ou katho ouk echei

13. οὐ γὰρ ἵνα ἄλλοις ἄνεσις, ὑμῖν δὲ θλῖψις•

ou gar hina allois anesis hymin de thlipsis all eks isotētos en tō nyn kairō to hymōn perisseuma eis to ekeinōn hysterēma

14. ἀλλ’ ἐξ ἰσότητος, ἕν τῷ νῦν καιρῷ τό ὑμῶν περίσσευμα εἴς τό ἐκείνων ὑστέρημά, ἵνα καὶ τὸ ἐκείνων περίσσευμα γένηται εἰς τὸ ὑμῶν ὑστέρημα ὅπως γένηται ἰσότης

hina kai to ekeinōn perisseuma genētai eis to hymōn hysterēma hopōs genētai isotēs

15. καθὼς γέγραπται, Ὁ τὸ πολὺ, οὐκ ἐπλεόνασε• καὶ ὁ τὸ ὀλίγον, οὐκ ἠλαττόνησε.

kathōs gegraptai ho to poly ouk epleonasen kai ho to oligon ouk ēlattonēsen

16. Χάρις δὲ τῷ Θεῷ τῷ διδόντι τὴν αὐτὴν σπουδὴν ὑπὲρ ὑμῶν ἐν τῇ καρδίᾳ Τίτου,

charis de tō theō tō didonti tēn autēn spoudēn hyper hymōn en tē kardia titou

17. ὅτι τὴν μὲν παράκλησιν ἐδέξατο, σπουδαιότερος δὲ ὑπάρχων, αὐθαίρετος ἐξῆλθε πρὸς ὑμᾶς.

hoti tēn men paraklēsin edeksato spoudaioteros de hyparchōn authairetos eksēlthen pros hymas

18. συνεπέμψαμεν δὲ μετ’ αὐτοῦ τὸν ἀδελφὸν, οὗ ὁ ἔπαινος ἐν τῷ εὐαγγελίῳ διὰ πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν•

synepempsamen de met autou ton adelfon hou ho epainos en tō euangeliō dia pasōn tōn ekklēsiōn

19. οὐ μόνον δὲ, ἀλλὰ καὶ χειροτονηθεὶς ὑπὸ τῶν ἐκκλησιῶν συνέκδημος ἡμῶν σὺν τῇ χάριτι ταύτῃ τῇ διακονουμένῃ ὑφ’ ἡμῶν πρὸς τὴν αὐτοῦ τοῦ Κυρίου δόξαν καὶ προθυμίαν ὑμῶν•

ou monon de alla kai cheirotonētheis hypo tōn ekklēsiōn synekdēmos hēmōn syn tē chariti tautē tē diakonoumenē hyf hēmōn pros tēn autou tou kyriou doksan kai prothymian hymōn

20. στελλόμενοι τοῦτο, μή τις ἡμᾶς μωμήσηται ἐν τῇ ἁδρότητι ταύτῃ τῇ διακονουμένῃ ὑφ’ ἡμῶν•

stellomenoi touto mē tis hēmas mōmēsētai en tē hadrotēti tautē tē diakonoumenē hyf hēmōn

21. προνοοῦμενοι καλὰ οὐ μόνον ἐνώπιον Κυρίου ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον ἀνθρώπων.

pronooumenoi kala ou monon enōpion kyriou alla kai enōpion anthrōpōn

22. συνεπέμψαμεν δὲ αὐτοῖς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν, ὃν ἐδοκιμάσαμεν ἐν πολλοῖς πολλάκις σπουδαῖον, ὄντα, νυνὶ δὲ πολὺ σπουδαιότερον πεποιθήσει πολλῇ τῇ εἰς ὑμᾶς.

synepempsamen de autois ton adelfon hēmōn hon edokimasamen en pollois pollakis spoudaion onta nyni de poly spoudaioteron pepoithēsei pollē tē eis hymas

23. εἴτε ὑπὲρ Τίτου, κοινωνὸς ἐμὸς καὶ εἰς ὑμᾶς συνεργός• εἴτε ἀδελφοὶ ἡμῶν, ἀπόστολοι ἐκκλησιῶν, δόξα Χριστοῦ.

eite hyper titou koinōnos emos kai eis hymas synergos eite adelfoi hēmōn apostoloi ekklēsiōn doksa christou

24. τὴν οὖν ἔνδειξιν τῆς ἀγάπης ὑμῶν καὶ ἡμῶν καυχήσεως ὑπὲρ ὑμῶν, εἰς αὐτοὺς ἐνδειξασθε καὶ εἰς πρόσωπον τῶν ἐκκλησιῶν.

tēn oun endeiksin tēs agapēs hymōn kai hēmōn kauchēseōs hyper hymōn eis autous endeiksasthe kai eis prosōpon tōn ekklēsiōn

Κεφαλαιο 9

1. Περὶ μὲν γὰρ τῆς διακονίας τῆς εἰς τοὺς ἁγίους περισσόν μοί ἐστι τὸ γράφειν ὑμῖν•

peri men gar tēs diakonias tēs eis tous hagious perisson moi estin to grafein hymin

2. οἶδα γὰρ τὴν προθυμίαν ὑμῶν, ἣν ὑπὲρ ὑμῶν καυχῶμαι Μακεδόσιν, ὅτι Ἀχαΐα παρεσκεύασται ἀπὸ πέρυσι• καὶ ὁ ἐξ ὑμῶν ζῆλος ἠρέθισε τοὺς πλείονας.

oida gar tēn prothymian hymōn hēn hyper hymōn kauchōmai makedosin hoti achaia pareskeuastai apo perysi kai ho eks hymōn zēlos ērethisen tous pleionas

3. ἔπεμψα δὲ τοὺς ἀδελφούς, ἵνα μὴ τὸ καύχημα ἡμῶν τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κενωθῇ ἐν τῷ μέρει τούτῳ• ἵνα, καθὼς ἔλεγον, παρεσκευασμένοι ἦτε•

epempsa de tous adelfous hina mē to kauchēma hēmōn to hyper hymōn kenōthē en tō merei toutō hina kathōs elegon pareskeuasmenoi ēte

4. μή πως, ἐὰν ἔλθωσι σὺν ἐμοὶ Μακεδόνες καὶ εὕρωσιν ὑμᾶς ἀπαρασκευάστους, καταισχυνθῶμεν ἡμεῖς ἵνα μὴ λέγωμεν ὑμεῖς ἐν τῇ ὑποστάσει ταύτῃ τῆς καυχήσεως.

mēpōs ean elthōsin syn emoi makedones kai heurōsin hymas aparaskeuastous kataischynthōmen hēmeis hina mē legōmen hymeis en tē hypostasei tautē tēs kauchēseōs

5. ἀναγκαῖον οὖν ἡγησάμην παρακαλέσαι τοὺς ἀδελφούς, ἵνα προέλθωσιν εἰς ὑμᾶς, καὶ προκαταρτίσωσι τὴν προκατηγγελμένην εὐλογίαν ὑμῶν, ταύτην ἑτοίμην εἶναι, οὕτως ὡς εὐλογίαν καὶ μὴ ὡσπερ πλεονεξίαν.

anagkaion oun hēgēsamēn parakalesai tous adelfous hina proelthōsin eis hymas kai prokatartisōsin tēn prokatēngelmenēn eulogian hymōn tautēn hetoimēn einai houtōs hōs eulogian kai mē hōsper pleoneksian

6. Τοῦτο δέ, ὁ σπείρων φειδομένως, φειδομένως καὶ θερίσει• καὶ ὁ σπείρων ἐπ’ εὐλογίαις, ἐπ’ εὐλογίαις καὶ θερίσει.

touto de ho speirōn feidomenōs feidomenōs kai therisei kai ho speirōn ep eulogiais ep eulogiais kai therisei

7. ἕκαστος καθὼς προαιρεῖται τῇ καρδίᾳ• μὴ ἐκ λύπης ἢ ἐξ ἀνάγκης• ἱλαρὸν γὰρ δότην ἀγαπᾷ ὁ Θεός.

hekastos kathōs proaireitai tē kardia mē ek lypēs ē eks anagkēs hilaron gar dotēn agapa ho theos

8. δυνατὸς δὲ ὁ Θεὸς πᾶσαν χάριν περισσεῦσαι εἰς ὑμᾶς, ἵνα ἐν παντὶ πάντοτε πᾶσαν αὐτάρκειαν ἔχοντες περισσεύητε εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν•

dynatos de ho theos pasan charin perisseusai eis hymas hina en panti pantote pasan autarkeian echontes perisseuēte eis pan ergon agathon

9. καθὼς γέγραπται, Ἐσκόρπισεν, ἔδωκε τοῖς πένησιν• ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα.

kathōs gegraptai eskorpisen edōken tois penēsin hē dikaiosynē autou menei eis ton aiōna

10. ὁ δὲ ἐπιχορηγῶν σπέρμα τῷ σπείροντι, καὶ ἄρτον εἰς βρῶσιν χορηγήσαι, καὶ πληθυναῖ τὸν σπόρον ὑμῶν, καὶ αὐξήσαι τὰ γεννήματα τῆς δικαιοσύνης ὑμῶν•

ho de epichorēgōn sperma tō speironti kai arton eis brōsin chorēgēsai kai plēthynai ton sporon hymōn kai auksēsai ta gennēmata tēs dikaiosynēs hymōn

11. ἐν παντὶ πλουτιζόμενοι εἰς πᾶσαν ἁπλότητα, ἥτις κατεργάζεται δι’ ἡμῶν εὐχαριστίαν τῷ Θεῷ

en panti ploutizomenoi eis pasan haplotēta hētis katergazetai di hēmōn eucharistian tō theō

12. ὅτι ἡ διακονία τῆς λειτουργίας ταύτης οὐ μόνον ἐστὶ προσαναπληροῦσα τὰ ὑστερήματα τῶν ἁγίων, ἀλλὰ καὶ περισσεύουσα διὰ πολλῶν εὐχαριστιῶν τῷ Θεῷ•

hoti hē diakonia tēs leitourgias tautēs ou monon estin prosanaplērousa ta hysterēmata tōn hagiōn alla kai perisseuousa dia pollōn eucharistiōn tō theō

13. διὰ τῆς δοκιμῆς τῆς διακονίας ταύτης δοξάζοντες τὸν Θεὸν ἐπὶ τῇ ὑποταγῇ τῆς ὁμολογίας ὑμῶν εἰς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ, καὶ ἁπλότητι τῆς κοινωνίας εἰς αὐτοὺς καὶ εἰς πάντας•

dia tēs dokimēs tēs diakonias tautēs doksazontes ton theon epi tē hypotagē tēs homologias hymōn eis to euangelion tou christou kai haplotēti tēs koinōnias eis autous kai eis pantas

14. καὶ αὐτῶν δεήσει ὑπὲρ ὑμῶν ἐπιποθούντων ὑμᾶς διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν χάριν τοῦ Θεοῦ ἐφ’ ὑμῖν.

kai autōn deēsei hyper hymōn epipothountōn hymas dia tēn hyperballousan charin tou theou ef hymin

15. χάρις δὲ τῷ Θεῷ ἐπὶ τῇ ἀνεκδιηγήτῳ αὐτοῦ δωρεᾷ.

charis de tō theō epi tē anekdiēgētō autou dōrea

Κεφαλαιο 10

1. Αὐτὸς δὲ ἐγὼ Παῦλος παρακαλῶ ὑμᾶς διὰ τῆς πρᾳότητος καὶ ἐπιεικείας τοῦ Χριστοῦ, ὃς κατὰ πρόσωπον μὲν ταπεινὸς ἐν ὑμῖν, ἀπὼν δὲ θαρρῶ εἰς ὑμᾶς•

autos de egō paulos parakalō hymas dia tēs praotētos kai epieikeias tou christou hos kata prosōpon men tapeinos en hymin apōn de tharrō eis hymas

2. δέομαι δὲ τὸ μὴ παρὼν θαρρῆσαι τῇ πεποιθήσει ᾗ λογίζομαι τολμῆσαι ἐπί τινας τοὺς λογιζομένους ἡμᾶς ὡς κατὰ σάρκα περιπατοῦντας.

deomai de to mē parōn tharrēsai tē pepoithēsei hē logizomai tolmēsai epi tinas tous logizomenous hēmas hōs kata sarka peripatountas

3. ἐν σαρκὶ γὰρ περιπατοῦντες οὐ κατὰ σάρκα στρατευόμεθα

en sarki gar peripatountes ou kata sarka strateuometha

4. τὰ γὰρ ὅπλα τῆς στρατείας ἡμῶν οὐ σαρκικὰ, ἀλλὰ δυνατὰ τῷ Θεῷ πρὸς καθαίρεσιν ὀχυρωμάτων,

ta gar hopla tēs strateias hēmōn ou sarkika alla dynata tō theō pros kathairesin ochyrōmatōn

5. λογισμούς καθαιροῦντες καὶ πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ θεοῦ καὶ αἰχμαλωτίζοντες πᾶν νόημα εἰς τὴν ὑπακοὴν τοῦ Χριστοῦ

logismous kathairountes kai pan hypsōma epairomenon kata tēs gnōseōs tou theou kai aichmalōtizontes pan noēma eis tēn hypakoēn tou christou

6. καὶ ἐν ἑτοίμῳ ἔχοντες ἐκδικῆσαι πᾶσαν παρακοήν, ὅταν πληρωθῇ ὑμῶν ἡ ὑπακοή.

kai en hetoimō echontes ekdikēsai pasan parakoēn hotan plērōthē hymōn hē hypakoē

7. τὰ κατὰ πρόσωπον βλέπετε; εἴ τις πέποιθεν ἑαυτῷ Χριστοῦ εἶναι, τοῦτο λογιζέσθω πάλιν ἀφ’ ἑαυτοῦ, ὅτι καθὼς αὐτὸς Χριστοῦ, οὕτω καὶ ἡμεῖς Χριστοῦ.

ta kata prosōpon blepete ei tis pepoithen heautō christou einai touto logizesthō palin af heautou hoti kathōs autos christou houtōs kai hēmeis christou

8. ἐάν τε γὰρ καὶ περισσότερόν τι καυχήσωμαι περὶ τῆς ἐξουσίας ἡμῶν, ἧς ἔδωκεν ὁ Κύριος ἡμῖν εἰς οἰκοδομὴν, καὶ οὐκ εἰς καθαίρεσιν ὑμῶν, οὐκ αἰσχυνθήσομαι•

ean te gar kai perissoteron ti kauchēsōmai peri tēs eksousias hēmōn hēs edōken ho kyrios hēmin eis oikodomēn kai ouk eis kathairesin hymōn ouk aischynthēsomai

9. ἵνα μὴ δόξω ὡς ἂν ἐκφοβεῖν ὑμᾶς διὰ τῶν ἐπιστολῶν.

hina mē doksō hōs an ekfobein hymas dia tōn epistolōn

10. ὅτι Αἱ μὲν ἐπιστολαὶ, φησί, βαρεῖαι καὶ ἰσχυραί• ἡ δὲ παρουσία τοῦ σώματος ἀσθενὴς, καὶ ὁ λόγος ἐξουθενημένος.

hoti hai men epistolai fēsin bareiai kai ischyrai hē de parousia tou sōmatos asthenēs kai ho logos eksouthenēmenos

11. τοῦτο λογιζέσθω ὁ τοιοῦτος, ὅτι οἷοί ἐσμεν τῷ λόγῳ δι’ ἐπιστολῶν ἀπόντες, τοιοῦτοι καὶ παρόντες τῷ ἔργῳ.

touto logizesthō ho toioutos hoti hoioi esmen tō logō di epistolōn apontes toioutoi kai parontes tō ergō

12. οὐ γὰρ τολμῶμεν ἐγκρῖναι ἢ συγκρῖναι ἑαυτούς τισι τῶν ἑαυτοὺς συνιστανόντων• ἀλλὰ αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς ἑαυτοὺς μετροῦντες, καὶ συγκρίνοντες ἑαυτοὺς ἑαυτοῖς, οὐ συνιοῦσιν.

ou gar tolmōmen egkrinai ē sygkrinai heautous tisin tōn heautous synistanontōn alla autoi en heautois heautous metrountes kai sygkrinontes heautous heautois ou syniousin

13. ἡμεῖς δὲ οὐχι εἰς τὰ ἄμετρα καυχησόμεθα, ἀλλὰ κατὰ τὸ μέτρον τοῦ κανόνος οὗ ἐμέρισεν ἡμῖν ὁ Θεὸς, μέτρου, ἐφικέσθαι ἄχρι καὶ ὑμῶν.

hēmeis de ouchi eis ta ametra kauchēsometha alla kata to metron tou kanonos hou emerisen hēmin ho theos metrou efikesthai achri kai hymōn

14. οὐ γὰρ ὡς μὴ ἐφικνούμενοι εἰς ὑμᾶς ὑπερεκτείνομεν ἑαυτούς• ἄχρι γὰρ καὶ ὑμῶν ἐφθάσαμεν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ•

ou gar hōs mē efiknoumenoi eis hymas hyperekteinomen heautous achri gar kai hymōn efthasamen en tō euangeliō tou christou

15. οὐκ εἰς τὰ ἄμετρα καυχώμενοι ἐν ἀλλοτρίοις κόποις, ἐλπίδα δὲ ἔχοντες αὐξανομένης τῆς πίστεως ὑμῶν, ἐν ὑμῖν μεγαλυνθῆναι κατὰ τὸν κανόνα ἡμῶν εἰς περισσείαν,

ouk eis ta ametra kauchōmenoi en allotriois kopois elpida de echontes auksanomenēs tēs pisteōs hymōn en hymin megalynthēnai kata ton kanona hēmōn eis perisseian

16. εἰς τὰ ὑπερέκεινα ὑμῶν εὐαγγελίσασθαι, οὐκ ἐν ἀλλοτρίῳ κανόνι εἰς τὰ ἕτοιμα καυχήσασθαι.

eis ta hyperekeina hymōn euangelisasthai ouk en allotriō kanoni eis ta hetoima kauchēsasthai

17. ὁ δὲ καυχώμενος, ἐν Κυρίῳ καυχάσθω.

ho de kauchōmenos en kyriō kauchasthō

18. οὐ γὰρ ὁ ἑαυτὸν συνίστων, ἐκεῖνός ἐστι δόκιμος, ἀλλ’ ὃν ὁ Κύριος συνίστησιν.

ou gar ho heauton synistōn ekeinos estin dokimos all hon ho kyrios synistēsin

Κεφαλαιο 11

1. Ὄφελον ἀνείχεσθέ μου μικρόν τῇ ἀφροσύνῃ• ἀλλὰ καὶ ἀνέχεσθέ μου.

ofelon aneichesthe mou mikron tē afrosynē alla kai anechesthe mou

2. ζηλῶ γὰρ ὑμᾶς Θεοῦ ζήλῳ• ἡρμοσάμην γὰρ ὑμᾶς ἑνὶ ἀνδρὶ παρθένον ἁγνὴν παραστῆσαι τῷ Χριστῷ.

zēlō gar hymas theou zēlō hērmosamēn gar hymas heni andri parthenon hagnēn parastēsai tō christō

3. φοβοῦμαι δὲ μή πως ὡς ὁ ὄφις Εὕαν ἐξηπάτησεν ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτοῦ, οὕτω φθαρῇ τὰ νοήματα ὑμῶν ἀπὸ τῆς ἁπλότητος τῆς εἰς τὸν Χριστόν.

foboumai de mēpōs hōs ho ofis heuan eksēpatēsen en tē panourgia autou houtōs ftharē ta noēmata hymōn apo tēs haplotētos tēs eis ton christon

4. εἰ μὲν γὰρ ὁ ἐρχόμενος ἄλλον Ἰησοῦν κηρύσσει ὃν οὐκ ἐκηρύξαμεν, ἢ πνεῦμα ἕτερον λαμβάνετε ὃ οὐκ ἐλάβετε, ἢ εὐαγγέλιον ἕτερον ὃ οὐκ ἐδέξασθε, καλῶς ἠνείχεσθε.

ei men gar ho erchomenos allon iēsoun kēryssei hon ouk ekēryksamen ē pneuma heteron lambanete ho ouk elabete ē euangelion heteron ho ouk edeksasthe kalōs ēneichesthe

5. λογίζομαι γὰρ μηδὲν ὑστερηκέναι τῶν ὑπερ λίαν ἀποστόλων.

logizomai gar mēden hysterēkenai tōn hyper lian apostolōn

6. εἰ δὲ καὶ ἰδιώτης τῷ λόγῳ, ἀλλ’ οὐ τῇ γνώσει• ἀλλ’ ἐν παντὶ φανερωθέντες ἐν πᾶσιν εἰς ὑμᾶς.

ei de kai idiōtēs tō logō all ou tē gnōsei all en panti fanerōthentes en pasin eis hymas

7. ἢ ἁμαρτίαν ἐποίησα ἐμαυτὸν ταπεινῶν ἵνα ὑμεῖς ὑψωθῆτε, ὅτι δωρεὰν τὸ τοῦ Θεοῦ εὐαγγέλιον εὐηγγελισάμην ὑμῖν;

ē hamartian epoiēsa emauton tapeinōn hina hymeis hypsōthēte hoti dōrean to tou theou euangelion euēngelisamēn hymin

8. ἄλλας ἐκκλησίας ἐσύλησα, λαβὼν ὀψώνιον πρὸς τὴν ὑμῶν διακονίαν•

allas ekklēsias esylēsa labōn opsōnion pros tēn hymōn diakonian

9. καὶ παρὼν πρὸς ὑμᾶς καὶ ὑστερηθεὶς οὐ κατενάρκησα οὐδενός• τὸ γὰρ ὑστέρημά μου προσανεπλήρωσαν οἱ ἀδελφοὶ, ἐλθόντες ἀπὸ Μακεδονίας• καὶ ἐν παντὶ ἀβαρῆ ὑμῖν ἐμαυτὸν ἐτήρησα καὶ τηρήσω.

kai parōn pros hymas kai hysterētheis ou katenarkēsa oudenos to gar hysterēma mou prosaneplērōsan hoi adelfoi elthontes apo makedonias kai en panti abarē hymin emauton etērēsa kai tērēsō

10. ἔστιν ἀλήθεια Χριστοῦ ἐν ἐμοὶ, ὅτι ἡ καύχησις αὕτη οὐ φραγήσεται εἰς ἐμὲ ἐν τοῖς κλίμασι τῆς Ἀχαΐας.

estin alētheia christou en emoi hoti hē kauchēsis hautē ou fragēsetai eis eme en tois klimasin tēs achaias

11. διατί; ὅτι οὐκ ἀγαπῶ ὑμᾶς; ὁ Θεὸς οἶδεν.

dia ti hoti ouk agapō hymas ho theos oiden

12. ὃ δὲ ποιῶ, καὶ ποιήσω, ἵνα ἐκκόψω τὴν ἀφορμὴν τῶν θελόντων ἀφορμήν, ἵνα ἐν ᾧ καυχῶνται, εὑρεθῶσι καθὼς καὶ ἡμεῖς.

ho de poiō kai poiēsō hina ekkopsō tēn aformēn tōn thelontōn aformēn hina en hō kauchōntai heurethōsin kathōs kai hēmeis

13. οἱ γὰρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ.

hoi gar toioutoi pseudapostoloi ergatai dolioi metaschēmatizomenoi eis apostolous christou

14. καὶ οὐ θαυμαστόν• αὐτὸς γὰρ ὁ Σατανᾶς μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτός.

kai ou thaumaston autos gar ho satanas metaschēmatizetai eis angelon fōtos

15. οὐ μέγα οὖν εἰ καὶ οἱ διάκονοι αὐτοῦ μετασχηματίζονται ὡς διάκονοι δικαιοσύνης, ὧν τὸ τέλος ἔσται κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν.

ou mega oun ei kai hoi diakonoi autou metaschēmatizontai hōs diakonoi dikaiosynēs hōn to telos estai kata ta erga autōn

16. Πάλιν λέγω, μή τίς με δόξῃ ἄφρονα εἶναι• εἰ δὲ μή γε κἂν ὡς ἄφρονα δέξασθέ με, ἵνα μικρόν τι κἀγὼ καυχήσωμαι.

palin legō mē tis me doksē afrona einai ei de mēge kan hōs afrona deksasthe me hina mikron ti kagō kauchēsōmai

17. ὃ λαλῶ, οὐ λαλῶ κατὰ Κύριον, ἀλλ’ ὡς ἐν ἀφροσύνῃ, ἐν ταύτῃ τῇ ὑποστάσει τῆς καυχήσεως.

ho lalō ou lalō kata kyrion all hōs en afrosynē en tautē tē hypostasei tēs kauchēseōs

18. ἐπεὶ πολλοὶ καυχῶνται κατὰ τήν σάρκα, κἀγὼ καυχήσομαι.

epei polloi kauchōntai kata tēn sarka kagō kauchēsomai

19. ἡδέως γὰρ ἀνέχεσθε τῶν ἀφρόνων φρόνιμοι ὄντες.

hēdeōs gar anechesthe tōn afronōn fronimoi ontes

20. ἀνέχεσθε γὰρ, εἴ τις ὑμᾶς καταδουλοῖ, εἴ τις κατεσθίει, εἴ τις λαμβάνει, εἴ τις ἐπαίρεται, εἴ τις ὑμᾶς εἰς πρόσωπον δέρει.

anechesthe gar ei tis hymas katadouloi ei tis katesthiei ei tis lambanei ei tis epairetai ei tis hymas eis prosōpon derei

21. κατὰ ἀτιμίαν λέγω, ὡς ὅτι ἡμεῖς ἠσθενήσαμεν• ἐν ᾧ δ’ ἄν τις τολμᾷ ἐν ἀφροσύνῃ λέγω, τολμῶ κἀγώ.

kata atimian legō hōs hoti hēmeis ēsthenēsamen en hō d an tis tolma en afrosynē legō tolmō kagō

22. Ἑβραῖοί εἰσι; κἀγώ• Ἰσραηλῖταί εἰσι; κἀγώ• σπέρμα Ἀβραάμ εἰσι; κἀγώ•

hebraioi eisin kagō israēlitai eisin kagō sperma abraam eisin kagō

23. διάκονοι Χριστοῦ εἰσι; παραφρονῶν λαλῶ ὑπὲρ ἐγώ• ἐν κόποις περισσοτέρως, ἐν πληγαῖς ὑπερβαλλόντως, ἐν φυλακαῖς περισσοτέρως, ἐν θανάτοις πολλάκις•

diakonoi christou eisin parafronōn lalō hyper egō en kopois perissoterōs en plēgais hyperballontōs en fylakais perissoterōs en thanatois pollakis

24. ὑπὸ Ἰουδαίων πεντάκις τεσσαράκοντα παρὰ μίαν ἔλαβον.

hypo ioudaiōn pentakis tessarakonta para mian elabon

25. τρὶς ἐρραβδίσθην, ἅπαξ ἐλιθάσθην, τρὶς ἐναυάγησα, νυχθήμερον ἐν τῷ βυθῷ πεποίηκα•

tris errabdisthēn hapaks elithasthēn tris enauagēsa nychthēmeron en tō bythō pepoiēka

26. ὁδοιπορίαις πολλάκις, κινδύνοις ποταμῶν, κινδύνοις λῃστῶν, κινδύνοις ἐκ γένους, κινδύνοις ἐξ ἐθνῶν, κινδύνοις ἐν πόλει, κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ, κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ• κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις,

hodoiporiais pollakis kindynois potamōn kindynois lēstōn kindynois ek genous kindynois eks ethnōn kindynois en polei kindynois en erēmia kindynois en thalassē kindynois en pseudadelfois

27. ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ, ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις, ἐν λιμῷ καὶ δίψει, ἐν νηστείαις πολλάκις, ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι.

en kopō kai mochthō en agrypniais pollakis en limō kai dipsei en nēsteiais pollakis en psychei kai gymnotēti

28. χωρὶς τῶν παρεκτὸς ἡ ἐπισύστασις μου ἡ καθ’ ἡμέραν, ἡ μέριμνα πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν.

chōris tōn parektos hē episystasis mou hē kath hēmeran hē merimna pasōn tōn ekklēsiōn

29. τίς ἀσθενεῖ, καὶ οὐκ ἀσθενῶ; τίς σκανδαλίζεται, καὶ οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι;

tis asthenei kai ouk asthenō tis skandalizetai kai ouk egō pyroumai

30. εἰ καυχᾶσθαι δεῖ, τὰ τῆς ἀσθενείας μου καυχήσομαι.

ei kauchasthai dei ta tēs astheneias mou kauchēsomai

31. ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ οἶδεν, ὁ ὢν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας, ὅτι οὐ ψεύδομαι.

ho theos kai patēr tou kyriou hēmōn iēsou christou oiden ho ōn eulogētos eis tous aiōnas hoti ou pseudomai

32. ἐν Δαμασκῷ ὁ ἐθνάρχης Ἁρέτα τοῦ βασιλέως ἐφρούρει τὴν Δαμασκηνῶν πόλιν, πιάσαι με θέλων•

en damaskō ho ethnarchēs hareta tou basileōs efrourei tēn damaskēnōn polin piasai me thelōn

33. καὶ διὰ θυρίδος ἐν σαργάνῃ ἐχαλάσθην διὰ τοῦ τείχους καὶ ἐξέφυγον τὰς χεῖρας αὐτοῦ.

kai dia thyridos en sarganē echalasthēn dia tou teichous kai eksefygon tas cheiras autou

Κεφαλαιο 12

1. Καυχᾶσθαι δὴ οὐ συμφέρει μοι• ἐλεύσομαι γὰρ εἰς ὀπτασίας καὶ ἀποκαλύψεις Κυρίου.

kauchasthai dē ou symferei moi eleusomai gar eis optasias kai apokalypseis kyriou

2. οἶδα ἄνθρωπον ἐν Χριστῷ πρὸ ἐτῶν δεκατεσσάρων εἴτε ἐν σώματι οὐκ οἶδα• εἴτε ἐκτὸς τοῦ σώματος οὐκ οἶδα, ὁ Θεὸς οἶδεν, ἁρπαγέντα τὸν τοιοῦτον ἕως τρίτου οὐρανοῦ.

oida anthrōpon en christō pro etōn dekatessarōn eite en sōmati ouk oida eite ektos tou sōmatos ouk oida ho theos oiden harpagenta ton toiouton heōs tritou ouranou

3. καὶ οἶδα τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον εἴτε ἐν σώματι, εἴτε ἐκτὸς τοῦ σώματος, οὐκ οἶδα• ὁ Θεὸς οἶδεν

kai oida ton toiouton anthrōpon eite en sōmati eite ektos tou sōmatos ouk oida ho theos oiden

4. ὅτι ἡρπάγη εἰς τὸν παράδεισον, καὶ ἤκουσεν ἄρρητα ῥήματα, ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι.

hoti hērpagē eis ton paradeison kai ēkousen arrēta rēmata ha ouk ekson anthrōpō lalēsai

5. ὑπὲρ τοῦ τοιούτου καυχήσομαι• ὑπὲρ δὲ ἐμαυτοῦ οὐ καυχήσομαι, εἰ μὴ ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου.

hyper tou toioutou kauchēsomai hyper de emautou ou kauchēsomai ei mē en tais astheneiais mou

6. ἐὰν γὰρ θελήσω καυχήσασθαι, οὐκ ἔσομαι ἄφρων• ἀλήθειαν γὰρ ἐρῶ• φείδομαι δέ, μή τις εἰς ἐμὲ λογίσηται ὑπὲρ ὃ βλέπει με, ἢ ἀκούει τι ἐξ ἐμοῦ

ean gar thelēsō kauchēsasthai ouk esomai afrōn alētheian gar erō feidomai de mē tis eis eme logisētai hyper ho blepei me ē akouei ti eks emou

7. καὶ τῇ ὑπερβολῇ τῶν ἀποκαλύψεων ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι, ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκί, ἄγγελος Σατᾶν, ἵνα με κολαφίζῃ, ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι.

kai tē hyperbolē tōn apokalypseōn hina mē uperairōmai edothē moi skolops tē sarki angelos satan hina me kolafizē hina mē uperairōmai

8. ὑπὲρ τούτου τρὶς τὸν Κύριον παρεκάλεσα ἵνα ἀποστῇ ἀπ’ ἐμοῦ.

hyper toutou tris ton kyrion parekalesa hina apostē ap emou

9. καὶ εἴρηκέ μοι, Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου• ἡ γὰρ δύναμις μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. ἥδιστα οὖν μᾶλλον καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ’ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ.

kai eirēken moi arkei soi hē charis mou hē gar dynamis mou en astheneia teleioutai hēdista oun mallon kauchēsomai en tais astheneiais mou hina episkēnōsē ep eme hē dynamis touchristou

10. διὸ εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις, ἐν ὕβρεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν διωγμοῖς, ἐν στενοχωρίαις, ὑπὲρ Χριστοῦ• ὅταν γὰρ ἀσθενῶ, τότε δυνατός εἰμι.

dio eudokō en astheneiais en hybresin en anagkais en diōgmois en stenochōriais hyper christou hotan gar asthenō tote dynatos eimi

11. Γέγονα ἄφρων• καυχώμενος• ὑμεῖς με ἠναγκάσατε• ἐγὼ γὰρ ὤφειλον ὑφ’ ὑμῶν συνίστασθαι• οὐδὲν γὰρ ὑστέρησα τῶν ὑπερ λίαν ἀποστόλων, εἰ καὶ οὐδέν εἰμι.

gegona afrōn kauchōmenos hymeis me ēnagkasate egō gar ōfeilon hyf hymōn synistasthai ouden gar hysterēsa tōn hyper lian apostolōn ei kai ouden eimi

12. τὰ μὲν σημεῖα τοῦ ἀποστόλου κατειργάσθη ἐν ὑμῖν ἐν πάσῃ ὑπομονῇ, ἐν σημείοις καὶ τέρασι καὶ δυνάμεσι.

ta men sēmeia tou apostolou kateirgasthē en hymin en pasē hypomonē en sēmeiois kai terasin kai dynamesin

13. τί γάρ ἐστιν ὃ ἡττήθητε ὑπὲρ τὰς λοιπὰς ἐκκλησίας, εἰ μὴ ὅτι αὐτὸς ἐγὼ οὐ κατενάρκησα ὑμῶν; χαρίσασθέ μοι τὴν ἀδικίαν ταύτην.

ti gar estin ho ēttēthēte hyper tas loipas ekklēsias ei mē hoti autos egō ou katenarkēsa hymōn charisasthe moi tēn adikian tautēn

14. Ἰδοὺ, τρίτον ἑτοίμως ἔχω ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς, καὶ οὐ καταναρκήσω• ὑμῶν• οὐ γὰρ ζητῶ τὰ ὑμῶν, ἀλλ’ ὑμᾶς• οὐ γὰρ ὀφείλει τὰ τέκνα τοῖς γονεῦσι θησαυρίζειν, ἀλλ’ οἱ γονεῖς τοῖς τέκνοις.

idou triton hetoimōs echō elthein pros hymas kai ou katanarkēsō hymōn ou gar zētō ta hymōn all hymas ou gar ofeilei ta tekna tois goneusin thēsaurizein all hoi goneis toisteknois

15. ἐγὼ δὲ ἥδιστα δαπανήσω καὶ ἐκδαπανηθήσομαι ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν, εἰ καὶ περισσοτέρως ὑμᾶς ἀγαπῶν, ἧττον ἀγαπῶμαι

egō de hēdista dapanēsō kai ekdapanēthēsomai hyper tōn psychōn hymōn ei kai perissoterōs hymas agapōn ētton agapōmai

16. ἔστω δέ, ἐγὼ οὐ κατεβάρησα ὑμᾶς• ἀλλ’ ὑπάρχων πανοῦργος, δόλῳ ὑμᾶς ἔλαβον.

estō de egō ou katebarēsa hymas all hyparchōn panourgos dolō hymas elabon

17. μή τινα ὧν ἀπέσταλκα πρὸς ὑμᾶς, δι’ αὐτοῦ ἐπλεονέκτησα ὑμᾶς;

mē tina hōn apestalka pros hymas di autou epleonektēsa hymas

18. παρεκάλεσα Τίτον, καὶ συναπέστειλα τὸν ἀδελφόν• μή τι ἐπλεονέκτησεν ὑμᾶς Τίτος; οὐ τῷ αὐτῷ Πνεύματι περιεπατήσαμεν; οὐ τοῖς αὐτοῖς ἴχνεσι;

parekalesa titon kai synapesteila ton adelfon mē ti epleonektēsen hymas titos ou tō autō pneumati periepatēsamen ou tois autois ichnesin

19. Πάλιν δοκεῖτε ὅτι ὑμῖν ἀπολογούμεθα; κατένωπιον τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ λαλοῦμεν• τὰ δὲ πάντα, ἀγαπητοί, ὑπὲρ τῆς ὑμῶν οἰκοδομῆς.

palin dokeite hoti hymin apologoumetha katenōpion tou theou en christō laloumen ta de panta agapētoi hyper tēs hymōn oikodomēs

20. φοβοῦμαι γὰρ μή πως ἐλθὼν οὐχ οἵους θέλω εὕρω ὑμᾶς, κἀγὼ εὑρεθῶ ὑμῖν οἷον οὐ θέλετε• μή πως ἔρεις ζῆλοι, θυμοί, ἐριθείαι, καταλαλιαί, ψιθυρισμοί, φυσιώσεις, ἀκαταστασίαι•

foboumai gar mēpōs elthōn ouch hoious thelō heurō hymas kagō heurethō hymin hoion ou thelete mēpōs ereis zēloi thymoi eritheiai katalaliai psithyrismoi fysiōseis akatastasiai

21. μὴ πάλιν ἐλθόντα με ταπεινώσῃ ὁ Θεός μου πρὸς ὑμᾶς, καὶ πενθήσω πολλοὺς τῶν προημαρτηκότων, καὶ μὴ μετανοησάντων ἐπὶ τῇ ἀκαθαρσίᾳ καὶ πορνείᾳ καὶ ἀσελγείᾳ ᾗ ἔπραξαν.

mē palin elthonta me tapeinōsē ho theos mou pros hymas kai penthēsō pollous tōn proēmartēkotōn kai mē metanoēsantōn epi tē akatharsia kai porneia kai aselgeia hē epraksan

Κεφαλαιο 13

1. Τρίτον τοῦτο ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς. ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων καὶ τριῶν σταθήσεται πᾶν ῥῆμα.

triton touto erchomai pros hymas epi stomatos dyo martyrōn kai triōn stathēsetai pan rēma

2. προείρηκα καὶ προλέγω, ὡς παρὼν τὸ δεύτερον καὶ ἀπὼν νῦν γράφω τοῖς προημαρτηκόσι καὶ τοῖς λοιποῖς πᾶσιν, ὅτι ἐὰν ἔλθω εἰς τὸ πάλιν, οὐ φείσομαι•

proeirēka kai prolegō hōs parōn to deuteron kai apōn nyn grafō tois proēmartēkosin kai tois loipois pasin hoti ean elthō eis to palin ou feisomai

3. ἐπεὶ δοκιμὴν ζητεῖτε τοῦ ἐν ἐμοὶ λαλοῦντος Χριστοῦ, ὃς εἰς ὑμᾶς οὐκ ἀσθενεῖ ἀλλὰ δυνατεῖ ἐν ὑμῖν•

epei dokimēn zēteite tou en emoi lalountos christou hos eis hymas ouk asthenei alla dynatei en hymin

4. καὶ γὰρ εἰ ἐσταυρώθη ἐξ ἀσθενείας, ἀλλὰ ζῇ ἐκ δυνάμεως Θεοῦ. καὶ γὰρ καὶ ἡμεῖς ἀσθενοῦμεν ἐν αὐτῷ, ἀλλὰ ζήσομεθα σὺν αὐτῷ ἐκ δυνάμεως Θεοῦ εἰς ὑμᾶς.

kai gar ei estaurōthē eks astheneias alla zē ek dynameōs theou kai gar kai hēmeis asthenoumen en autō alla zēsometha syn autō ek dynameōs theou eis hymas

5. ἑαυτοὺς πειράζετε εἰ ἐστὲ ἐν τῇ πίστει, ἑαυτοὺς δοκιμάζετε. ἢ οὐκ ἐπιγινώσκετε ἑαυτοὺς ὅτι Ἰησοῦς Χριστὸς ἐν ὑμῖν; ἐστίν εἰ μή τι ἀδόκιμοί ἐστε.

heautous peirazete ei este en tē pistei heautous dokimazete ē ouk epiginōskete heautous hoti iēsous christos en hymin estin ei mē ti adokimoi este

6. ἐλπίζω δὲ ὅτι γνώσεσθε ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἐσμὲν ἀδόκιμοι.

elpizō de hoti gnōsesthe hoti hēmeis ouk esmen adokimoi

7. εὐχόμαι δὲ πρὸς τὸν Θεὸν, μὴ ποιῆσαι ὑμᾶς κακὸν μηδέν, οὐχ ἵνα ἡμεῖς δόκιμοι φανῶμεν, ἀλλ’ ἵνα ὑμεῖς τὸ καλὸν ποιῆτε, ἡμεῖς δὲ ὡς ἀδόκιμοι ὦμεν.

euchomai de pros ton theon mē poiēsai hymas kakon mēden ouch hina hēmeis dokimoi fanōmen all hina hymeis to kalon poiēte hēmeis de hōs adokimoi ōmen

8. οὐ γὰρ δυνάμεθά τι κατὰ τῆς ἀληθείας, ἀλλ’ ὑπὲρ τῆς ἀληθείας.

ou gar dynametha ti kata tēs alētheias all hyper tēs alētheias

9. χαίρομεν γὰρ ὅταν ἡμεῖς ἀσθενῶμεν, ὑμεῖς δὲ δυνατοὶ ἦτε• τοῦτο δὲ καὶ εὐχόμεθα, τὴν ὑμῶν κατάρτισιν.

chairomen gar hotan hēmeis asthenōmen hymeis de dynatoi ēte touto de kai euchometha tēn hymōn katartisin

10. διὰ τοῦτο ταῦτα ἀπὼν γράφω, ἵνα παρὼν μὴ ἀποτόμως χρήσωμαι, κατὰ τὴν ἐξουσίαν ἣν ἔδωκέ μοι ὁ Κύριος, εἰς οἰκοδομὴν, καὶ οὐκ εἰς καθαίρεσιν.

dia touto tauta apōn grafō hina parōn mē apotomōs chrēsōmai kata tēn eksousian hēn edōken moi ho kyrios eis oikodomēn kai ouk eis kathairesin

11. Λοιπόν, ἀδελφοί, χαίρετε• καταρτίζεσθε, παρακαλεῖσθε, τὸ αὐτὸ φρονεῖτε, εἰρηνεύετε• καὶ ὁ Θεὸς τῆς ἀγάπης καὶ εἰρήνης ἔσται μεθ’ ὑμῶν.

loipon adelfoi chairete katartizesthe parakaleisthe to auto froneite eirēneuete kai ho theos tēs agapēs kai eirēnēs estai meth hymōn

12. ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν ἁγίῳ φιλήματι.

aspasasthe allēlous en hagiō filēmati

13. Ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἅγιοι πάντες.

aspazontai hymas hoi hagioi pantes

14. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, καὶ ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μετὰ πάντων ὑμῶν. ἀμήν. πρός Κορινθίους δευτέρᾳ ἐγράφη ἀπό Φιλίππων τῆς Μακεδονίας διά Τίτου καί Λουκᾶ

hē charis tou kyriou iēsou christou kai hē agapē tou theou kai hē koinōnia tou hagiou pneumatos meta pantōn hymōn amēn pros korinthious deutera egrafē apo filippōn tēs makedonias diatitou kai louka

ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Κεφαλαιο 1

1. Παῦλος ἀπόστολος οὐκ ἀπ’ ἀνθρώπων, οὐδὲ δι’ ἀνθρώπου, ἀλλὰ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ Θεοῦ πατρὸς τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ νεκρῶν,

paulos apostolos ouk ap anthrōpōn oude di anthrōpou alla dia iēsou christou kai theou patros tou egeirantos auton ek nekrōn

2. καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ πάντες ἀδελφοί, ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας•

kai hoi syn emoi pantes adelfoi tais ekklēsiais tēs galatias

3. χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς, καὶ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

charis hymin kai eirēnē apo theou patros kai kyriou hēmōn iēsou christou

4. τοῦ δόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν, ὅπως ἐξέληται ἡμᾶς ἐκ τοῦ ἐνεστῶτος αἰῶνος πονηροῦ, κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν•

tou dontos heauton hyper tōn hamartiōn hēmōn hopōs ekselētai hēmas ek tou enestōtos aiōnos ponērou kata to thelēma tou theou kai patros hēmōn

5. ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων ἀμήν.

hō hē doksa eis tous aiōnas tōn aiōnōn amēn

6. Θαυμάζω ὅτι οὕτω ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς ἐν χάριτι Χριστοῦ εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον•

thaumazō hoti houtōs tacheōs metatithesthe apo tou kalesantos hymas en chariti christou eis heteron euangelion

7. ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο, εἰ μή τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς καὶ θέλοντες μεταστρέψαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ.

ho ouk estin allo ei mē tines eisin hoi tarassontes hymas kai thelontes metastrepsai to euangelion tou christou

8. ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ’ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω.

alla kai ean hēmeis ē angelos eks ouranou euangelizētai hymin par ho euēngelisametha hymin anathema estō

9. ὡς προειρήκαμεν, καὶ ἄρτι πάλιν λέγω, εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ’ ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω.

hōs proeirēkamen kai arti palin legō ei tis hymas euangelizetai par ho parelabete anathema estō

10. ἄρτι γὰρ ἀνθρώπους πείθω ἢ τὸν Θεόν; ἢ ζητῶ ἀνθρώποις ἀρέσκειν; εἰ γὰρ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον, Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἂν ἤμην.

arti gar anthrōpous peithō ē ton theon ē zētō anthrōpois areskein ei gar eti anthrōpois ēreskon christou doulos ouk an ēmēn

11. Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπ’ ἐμοῦ, ὅτι οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον.

gnōrizō de hymin adelfoi to euangelion to euangelisthen hyp emou hoti ouk estin kata anthrōpon

12. οὐδὲ γὰρ ἐγὼ παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτό, οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ δι’ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ.

oude gar egō para anthrōpou parelabon auto oute edidachthēn alla di apokalypseōs iēsou christou

13. ἠκούσατε γὰρ τὴν ἐμὴν ἀναστροφήν ποτε ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ, ὅτι καθ’ ὑπερβολὴν ἐδίωκον τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐπόρθουν αὐτήν•

ēkousate gar tēn emēn anastrofēn pote en tō ioudaismō hoti kath hyperbolēn ediōkon tēn ekklēsian tou theou kai eporthoun autēn

14. καὶ προέκοπτον ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ ὑπὲρ πολλοὺς συνηλικιώτας ἐν τῷ γένει μου, περισσοτέρως ζηλωτὴς ὑπάρχων τῶν πατρικῶν μου παραδόσεων.

kai proekopton en tō ioudaismō hyper pollous synēlikiōtas en tō genei mou perissoterōs zēlōtēs hyparchōn tōn patrikōn mou paradoseōn

15. ὅτε δὲ εὐδόκησεν ὁ Θεὸς ὁ ἀφορίσας με ἐκ κοιλίας μητρός μου καὶ καλέσας διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ,

hote de eudokēsen ho theos ho aforisas me ek koilias mētros mou kai kalesas dia tēs charitos autou

16. ἀποκαλύψαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐν ἐμοὶ ἵνα εὐαγγελίζωμαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, εὐθέως οὐ προσανεθέμην σαρκὶ καὶ αἵματι•

apokalypsai ton hyion autou en emoi hina euangelizōmai auton en tois ethnesin eutheōs ou prosanethemēn sarki kai haimati

17. οὐδὲ ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀποστόλους, ἀλλ’ ἀπῆλθον εἰς Ἀραβίαν, καὶ πάλιν ὑπέστρεψα εἰς Δαμασκόν.

oude anēlthon eis ierosolyma pros tous pro emou apostolous all apēlthon eis arabian kai palin hypestrepsa eis damaskon

18. Ἔπειτα μετὰ ἔτη τρία ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα ἱστορῆσαι Πέτρον, καὶ ἐπέμεινα πρὸς αὐτὸν ἡμέρας δεκαπέντε.

epeita meta etē tria anēlthon eis ierosolyma historēsai petron kai epemeina pros auton hēmeras dekapente

19. ἕτερον δὲ τῶν ἀποστόλων οὐκ εἶδον, εἰ μὴ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου.

heteron de tōn apostolōn ouk eidon ei mē iakōbon ton adelfon tou kyriou

20. ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι.

ha de grafō hymin idou enōpion tou theou hoti ou pseudomai

21. ἔπειτα ἦλθον εἰς τὰ κλίματα τῆς Συρίας καὶ τῆς Κιλικίας.

epeita ēlthon eis ta klimata tēs syrias kai tēs kilikias

22. ἤμην δὲ ἀγνοούμενος τῷ προσώπῳ ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Ἰουδαίας ταῖς ἐν Χριστῷ•

ēmēn de agnooumenos tō prosōpō tais ekklēsiais tēs ioudaias tais en christō

23. μόνον δὲ ἀκούοντες ἦσαν ὅτι Ὁ διώκων ἡμᾶς ποτε, νῦν εὐαγγελίζεται τὴν πίστιν ἥν ποτε ἐπόρθει,

monon de akouontes ēsan hoti ho diōkōn hēmas pote nyn euangelizetai tēn pistin hēn pote eporthei

24. καὶ ἐδόξαζον ἐν ἐμοὶ τὸν Θεόν.

kai edoksazon en emoi ton theon

Κεφαλαιο 2

1. Ἔπειτα διὰ δεκατεσσάρων ἐτῶν πάλιν ἀνέβην εἰς Ἱεροσόλυμα μετὰ Βαρναβᾶ, συμπαραλαβὼν καὶ Τίτον•

epeita dia dekatessarōn etōn palin anebēn eis ierosolyma meta barnaba symparalabōn kai titon

2. ἀνέβην δὲ κατὰ ἀποκάλυψιν, καὶ ἀνεθέμην αὐτοῖς τὸ εὐαγγέλιον ὃ κηρύσσω ἐν τοῖς ἔθνεσι, κατ’ ἰδίαν δὲ τοῖς δοκοῦσι, μή πως εἰς κενὸν τρέχω ἢ ἔδραμον.

anebēn de kata apokalypsin kai anethemēn autois to euangelion ho kēryssō en tois ethnesin kat idian de tois dokousin mēpōs eis kenon trechō ē edramon

3. ἀλλ’ οὐδὲ Τίτος ὁ σὺν ἐμοί, Ἕλλην ὤν, ἠναγκάσθη περιτμηθῆναι•

all oude titos ho syn emoi hellēn ōn ēnagkasthē peritmēthēnai

4. διὰ δὲ τοὺς παρεισάκτους ψευδαδέλφους, οἵτινες παρεισῆλθον κατασκοπῆσαι τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν ἣν ἔχομεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ἵνα ἡμᾶς καταδουλώσωνται•

dia de tous pareisaktous pseudadelfous hoitines pareisēlthon kataskopēsai tēn eleutherian hēmōn hēn echomen en christō iēsou hina hēmas katadoulōsōntai

5. οἷς οὐδὲ πρὸς ὥραν εἴξαμεν τῇ ὑποταγῇ, ἵνα ἡ ἀλήθεια τοῦ εὐαγγελίου διαμείνῃ πρὸς ὑμᾶς.

hois oude pros hōran eiksamen tē hypotagē hina hē alētheia tou euangeliou diameinē pros hymas

6. ἀπὸ δὲ τῶν δοκούντων εἶναί τι ὁποῖοί ποτε ἦσαν οὐδέν μοι διαφέρει• πρόσωπον Θεὸς ἀνθρώπου οὐ λαμβάνει ἐμοὶ γὰρ οἱ δοκοῦντες οὐδὲν προσανέθεντο•

apo de tōn dokountōn einai ti hopoioi pote ēsan ouden moi diaferei prosōpon theos anthrōpou ou lambanei emoi gar hoi dokountes ouden prosanethento

7. ἀλλὰ τοὐναντίον, ἰδόντες ὅτι πεπίστευμαι τὸ εὐαγγέλιον τῆς ἀκροβυστίας, καθὼς Πέτρος τῆς περιτομῆς,

alla tounantion idontes hoti pepisteumai to euangelion tēs akrobystias kathōs petros tēs peritomēs

8. ὁ γὰρ ἐνεργήσας Πέτρῳ εἰς ἀποστολὴν τῆς περιτομῆς, ἐνήργησε καὶ ἐμοὶ εἰς τὰ ἔθνη

ho gar energēsas petrō eis apostolēn tēs peritomēs enērgēsen kai emoi eis ta ethnē

9. καὶ γνόντες τὴν χάριν τὴν δοθεῖσάν μοι, Ἰάκωβος καὶ Κηφᾶς καὶ Ἰωάννης, οἱ δοκοῦντες στῦλοι εἶναι, δεξιὰς ἔδωκαν ἐμοὶ καὶ Βαρναβᾷ κοινωνίας, ἵνα ἡμεῖς εἰς τὰ ἔθνη, αὐτοὶ δὲ εἰς τὴν περιτομήν•

kai gnontes tēn charin tēn dotheisan moi iakōbos kai kēfas kai iōannēs hoi dokountes styloi einai deksias edōkan emoi kai barnaba koinōnias hina hēmeis eis ta ethnē autoi de eistēn peritomēn

10. μόνον τῶν πτωχῶν ἵνα μνημονεύωμεν, ὃ καὶ ἐσπούδασα αὐτὸ τοῦτο ποιῆσαι.

monon tōn ptōchōn hina mnēmoneuōmen ho kai espoudasa auto touto poiēsai

11. Ὅτε δὲ ἦλθε Πέτρος εἰς Ἀντιόχειαν, κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστην, ὅτι κατεγνωσμένος ἦν.

hote de ēlthen petros eis antiocheian kata prosōpon autō antestēn hoti kategnōsmenos ēn

12. πρὸ τοῦ γὰρ ἐλθεῖν τινας ἀπὸ Ἰακώβου, μετὰ τῶν ἐθνῶν συνήσθιεν• ὅτε δὲ ἦλθον, ὑπέστελλε καὶ ἀφώριζεν ἑαυτόν, φοβούμενος τοὺς ἐκ περιτομῆς.

pro tou gar elthein tinas apo iakōbou meta tōn ethnōn synēsthien hote de ēlthon hypestellen kai afōrizen heauton foboumenos tous ek peritomēs

13. καὶ συνυπεκρίθησαν αὐτῷ καὶ οἱ λοιποὶ Ἰουδαῖοι, ὥστε καὶ Βαρναβᾶς συναπήχθη αὐτῶν τῇ ὑποκρίσει.

kai synypekrithēsan autō kai hoi loipoi ioudaioi hōste kai barnabas synapēchthē autōn tē hypokrisei

14. ἀλλ’ ὅτε εἶδον ὅτι οὐκ ὀρθοποδοῦσι πρὸς τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου, εἶπον, τῷ Πέτρῳ ἔμπροσθεν πάντων, Εἰ σὺ Ἰουδαῖος ὑπάρχων, ἐθνικῶς ζῇς καὶ οὐκ Ἰουδαϊκῶς, τί τὰ ἔθνη ἀναγκάζεις Ἰουδαΐζειν;

all hote eidon hoti ouk orthopodousin pros tēn alētheian tou euangeliou eipon tō petrō emprosthen pantōn ei sy ioudaios hyparchōn ethnikōs zēs kai ouk ioudaikōs ti ta ethnē anagkazeis ioudaizein

15. ἡμεῖς φύσει Ἰουδαῖοι καὶ οὐκ ἐξ ἐθνῶν ἁμαρτωλοί,

hēmeis fysei ioudaioi kai ouk eks ethnōn hamartōloi

16. εἰδότες ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου, ἐὰν μὴ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ, καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου• διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ.

eidotes hoti ou dikaioutai anthrōpos eks ergōn nomou ean mē dia pisteōs iēsou christou kai hēmeis eis christon iēsoun episteusamen hina dikaiōthōmen ek pisteōs christou kai ouk eks ergōn nomoudioti hou dikaiōthēsetai eks ergōn nomou pasa sarks

17. εἰ δὲ, ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ, εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος; μὴ γένοιτο.

ei de zētountes dikaiōthēnai en christō heurethēmen kai autoi hamartōloi ara christos hamartias diakonos mē genoito

18. εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα, ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν συνίστημι.

ei gar ha katelysa tauta palin oikodomō parabatēn emauton synistēmi

19. ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον, ἵνα Θεῷ ζήσω.

egō gar dia nomou nomō apethanon hina theō zēsō

20. Χριστῷ συνεσταύρωμαι ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ

christō synestaurōmai zō de ouketi egō zē de en emoi christos ho de nyn zō en sarki en pistei zō tē tou hyiou tou theou tou agapēsantos me kai paradontosheauton hyper emou

21. οὐκ ἀθετῶ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ• εἰ γὰρ διὰ νόμου δικαιοσύνη, ἄρα Χριστὸς δωρεὰν ἀπέθανεν.

ouk athetō tēn charin tou theou ei gar dia nomou dikaiosynē ara christos dōrean apethanen

Κεφαλαιο 3

1. Ὦ ἀνόητοι Γαλάται, τίς ὑμᾶς ἐβάσκανε τῇ ἀληθείᾳ μὴ πείθεσθαι, οἷς κατ’ ὀφθαλμοὺς Ἰησοῦς Χριστὸς προεγράφη ἐν ὑμῖν ἐσταυρωμένος;

ō anoētoi galatai tis hymas ebaskanen tē alētheia mē peithesthai hois kat ofthalmous iēsous christos proegrafē en hymin estaurōmenos

2. τοῦτο μόνον θέλω μαθεῖν ἀφ’ ὑμῶν, ἐξ ἔργων νόμου τὸ Πνεῦμα ἐλάβετε, ἢ ἐξ ἀκοῆς πίστεως;

touto monon thelō mathein af hymōn eks ergōn nomou to pneuma elabete ē eks akoēs pisteōs

3. οὕτως ἀνόητοί ἐστε; ἐναρξάμενοι Πνεύματι νῦν σαρκὶ ἐπιτελεῖσθε;

houtōs anoētoi este enarksamenoi pneumati nyn sarki epiteleisthe

4. τοσαῦτα ἐπάθετε εἰκῇ; εἴ γε καὶ εἰκῇ.

tosauta epathete eikē eige kai eikē

5. ὁ οὖν ἐπιχορηγῶν ὑμῖν τὸ Πνεῦμα καὶ ἐνεργῶν δυνάμεις ἐν ὑμῖν, ἐξ ἔργων νόμου, ἢ ἐξ ἀκοῆς πίστεως;

ho oun epichorēgōn hymin to pneuma kai energōn dynameis en hymin eks ergōn nomou ē eks akoēs pisteōs

6. καθὼς Ἀβραὰμ ἐπίστευσε τῷ Θεῷ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην.

kathōs abraam episteusen tō theō kai elogisthē autō eis dikaiosynēn

7. γινώσκετε ἄρα ὅτι οἱ ἐκ πίστεως, οὗτοι εἰσιν υἱοί Ἀβραάμ.

ginōskete ara hoti hoi ek pisteōs houtoi eisin hyioi abraam

8. προϊδοῦσα δὲ ἡ γραφὴ ὅτι ἐκ πίστεως δικαιοῖ τὰ ἔθνη ὁ Θεὸς προευηγγελίσατο τῷ Ἀβραὰμ ὅτι Ἐυλογηθήσονται ἐν σοὶ πάντα τὰ ἔθνη.

proidousa de hē grafē hoti ek pisteōs dikaioi ta ethnē ho theos proeuēngelisato tō abraam hoti eulogēthēsontai en soi panta ta ethnē

9. ὥστε οἱ ἐκ πίστεως εὐλογοῦνται σὺν τῷ πιστῷ Ἀβραάμ.

hōste hoi ek pisteōs eulogountai syn tō pistō abraam

10. ὅσοι γὰρ ἐξ ἔργων νόμου εἰσὶν, ὑπὸ κατάραν εἰσί• γέγραπται γὰρ Ἐπικατάρατος πᾶς ὃς οὐκ ἐμμένει ἐν πᾶσι τοῖς γεγραμμένοις ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τοῦ ποιῆσαι αὐτά.

hosoi gar eks ergōn nomou eisin hypo kataran eisin gegraptai gar epikataratos pas hos ouk emmenei en pasin tois gegrammenois en tō bibliō tou nomou tou poiēsai auta

11. ὅτι δὲ ἐν νόμῳ οὐδεὶς δικαιοῦται παρὰ τῷ Θεῷ, δῆλον• ὅτι Ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται•

hoti de en nomō oudeis dikaioutai para tō theō dēlon hoti ho dikaios ek pisteōs zēsetai

12. ὁ δὲ νόμος οὐκ ἔστιν ἐκ πίστεως, ἀλλ’ Ὁ ποιήσας αὐτὰ ἄνθρωπος ζήσεται ἐν αὐτοῖς.

ho de nomos ouk estin ek pisteōs all ho poiēsas auta anthrōpos zēsetai en autois

13. Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου, γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα• γέγραπται γὰρ, Ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου•

christos hēmas eksēgorasen ek tēs kataras tou nomou genomenos hyper hēmōn katara gegraptai gar epikataratos pas ho kremamenos epi ksylou

14. ἵνα εἰς τὰ ἔθνη ἡ εὐλογία τοῦ Ἀβραὰμ γένηται ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ἵνα τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Πνεύματος, λάβωμεν διὰ τῆς πίστεως.

hina eis ta ethnē hē eulogia tou abraam genētai en christō iēsou hina tēn epangelian tou pneumatos labōmen dia tēs pisteōs

15. Ἀδελφοί, κατὰ ἄνθρωπον λέγω• ὅμως ἀνθρώπου κεκυρωμένην διαθήκην οὐδεὶς ἀθετεῖ ἢ ἐπιδιατάσσεται.

adelfoi kata anthrōpon legō homōs anthrōpou kekyrōmenēn diathēkēn oudeis athetei ē epidiatassetai

16. τῷ δὲ Ἀβραὰμ ἐρρήθησαν αἱ ἐπαγγελίαι καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ. οὐ λέγει, Καὶ τοῖς σπέρμασιν, ὡς ἐπὶ πολλῶν, ἀλλ’ ὡς ἐφ’ ἑνός, Καὶ τῷ σπέρματί σου, ὅς ἐστι Χριστός.

tō de abraam errēthēsan hai epangeliai kai tō spermati autou ou legei kai tois spermasin hōs epi pollōn all hōs ef henos kai tō spermati sou hos estin christos

17. τοῦτο δὲ λέγω• διαθήκην προκεκυρωμένην ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς Χριστὸν ὁ μετὰ ἔτη τετρακόσια καὶ τριάκοντα γεγονὼς νόμος οὐκ ἀκυροῖ, εἰς τὸ καταργῆσαι τὴν ἐπαγγελίαν.

touto de legō diathēkēn prokekyrōmenēn hypo tou theou eis christon ho meta etē tetrakosia kai triakonta gegonōs nomos ouk akyroi eis to katargēsai tēn epangelian

18. εἰ γὰρ ἐκ νόμου ἡ κληρονομία, οὐκέτι ἐξ ἐπαγγελίας• τῷ δὲ Ἀβραὰμ δι’ ἐπαγγελίας κεχάρισται ὁ Θεός.

ei gar ek nomou hē klēronomia ouketi eks epangelias tō de abraam di epangelias kecharistai ho theos

19. τί οὖν ὁ νόμος; τῶν παραβάσεων χάριν προσετέθη, ἄχρις οὗ ἔλθῃ τὸ σπέρμα ᾧ ἐπήγγελται, διαταγεὶς δι’ ἀγγέλων ἐν χειρὶ μεσίτου.

ti oun ho nomos tōn parabaseōn charin prosetethē achris hou elthē to sperma hō epēngeltai diatageis di angelōn en cheiri mesitou

20. ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν, ὁ δὲ Θεὸς εἷς ἐστιν.

ho de mesitēs henos ouk estin ho de theos heis estin

21. ὁ οὖν νόμος κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ; μὴ γένοιτο. εἰ γὰρ ἐδόθη νόμος ὁ δυνάμενος ζωοποιῆσαι, ὄντως ἂν ἐκ νόμου ἦν ἡ δικαιοσύνη.

ho oun nomos kata tōn epangeliōn tou theou mē genoito ei gar edothē nomos ho dynamenos zōopoiēsai ontōs an ek nomou ēn hē dikaiosynē

22. ἀλλὰ συνέκλεισεν ἡ γραφὴ τὰ πάντα ὑπὸ ἁμαρτίαν, ἵνα ἡ ἐπαγγελία ἐκ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ δοθῇ τοῖς πιστεύουσι.

alla synekleisen hē grafē ta panta hypo hamartian hina hē epangelia ek pisteōs iēsou christou dothē tois pisteuousin

23. Πρὸ τοῦ δὲ ἐλθεῖν τὴν πίστιν, ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι.

pro tou de elthein tēn pistin hypo nomon efrouroumetha sygkekleismenoi eis tēn mellousan pistin apokalyfthēnai

24. ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν•

hōste ho nomos paidagōgos hēmōn gegonen eis christon hina ek pisteōs dikaiōthōmen

25. ἐλθούσης δὲ τῆς πίστεως, οὐκέτι ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν.

elthousēs de tēs pisteōs ouketi hypo paidagōgon esmen

26. πάντες γὰρ υἱοὶ Θεοῦ ἐστε διὰ τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

pantes gar hyioi theou este dia tēs pisteōs en christō iēsou

27. ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε•

hosoi gar eis christon ebaptisthēte christon enedysasthe

28. οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ• πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

ouk eni ioudaios oude hellēn ouk eni doulos oude eleutheros ouk eni arsen kai thēly pantes gar hymeis heis este en christō iēsou

29. εἰ δὲ ὑμεῖς Χριστοῦ, ἄρα τοῦ Ἀβραὰμ σπέρμα ἐστέ, καὶ κατ’ ἐπαγγελίαν κληρονόμοι.

ei de hymeis christou ara tou abraam sperma este kai kat epangelian klēronomoi

Κεφαλαιο 4

1. Λέγω δέ, ἐφ’ ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος νήπιός ἐστιν, οὐδὲν διαφέρει δούλου κύριος πάντων ὤν•

legō de ef hoson chronon ho klēronomos nēpios estin ouden diaferei doulou kyrios pantōn ōn

2. ἀλλὰ ὑπὸ ἐπιτρόπους ἐστὶ καὶ οἰκονόμους, ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός.

alla hypo epitropous estin kai oikonomous achri tēs prothesmias tou patros

3. οὕτω καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἤμεν δεδουλωμένοι•

houtōs kai hēmeis hote ēmen nēpioi hypo ta stoicheia tou kosmou ēmen dedoulōmenoi

4. ὅτε δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον,

hote de ēlthen to plērōma tou chronou eksapesteilen ho theos ton hyion autou genomenon ek gynaikos genomenon hypo nomon

5. ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν.

hina tous hypo nomon eksagorasē hina tēn hyiothesian apolabōmen

6. ὅτι δέ ἐστε υἱοί, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸ Πνεῦμα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ὑμῶν, κρᾶζον, Αββα ὁ πατήρ.

hoti de este hyioi eksapesteilen ho theos to pneuma tou hyiou autou eis tas kardias hymōn krazon abba ho patēr

7. ὥστε οὐκέτι εἶ δοῦλος, ἀλλ’ υἱός• εἰ δὲ υἱός, καὶ κληρονόμος Θεοῦ διὰ Χριστοῦ.

hōste ouketi ei doulos all hyios ei de hyios kai klēronomos theou dia christou

8. Ἀλλὰ τότε μὲν, οὐκ εἰδότες Θεὸν, ἐδουλεύσατε τοῖς μὴ φύσει οὖσι θεοῖς•

alla tote men ouk eidotes theon edouleusate tois mē fysei ousin theois

9. νῦν δὲ γνόντες Θεόν, μᾶλλον δὲ γνωσθέντες ὑπὸ Θεοῦ, πῶς ἐπιστρέφετε πάλιν ἐπὶ τὰ ἀσθενῆ καὶ πτωχὰ στοιχεῖα, οἷς πάλιν ἄνωθεν δουλεύειν θέλετε;

nyn de gnontes theon mallon de gnōsthentes hypo theou pōs epistrefete palin epi ta asthenē kai ptōcha stoicheia hois palin anōthen douleuein thelete

10. ἡμέρας παρατηρεῖσθε, καὶ μῆνας καὶ καιροὺς, καὶ ἐνιαυτούς.

hēmeras paratēreisthe kai mēnas kai kairous kai eniautous

11. φοβοῦμαι ὑμᾶς, μή πως εἰκῇ κεκοπίακα εἰς ὑμᾶς.

foboumai hymas mēpōs eikē kekopiaka eis hymas

12. Γίνεσθε ὡς ἐγώ, ὅτι κἀγὼ ὡς ὑμεῖς, ἀδελφοί, δέομαι ὑμῶν. οὐδέν με ἠδικήσατε•

ginesthe hōs egō hoti kagō hōs hymeis adelfoi deomai hymōn ouden me ēdikēsate

13. οἴδατε δὲ ὅτι δι’ ἀσθένειαν τῆς σαρκὸς εὐηγγελισάμην ὑμῖν τὸ πρότερον,

oidate de hoti di astheneian tēs sarkos euēngelisamēn hymin to proteron

14. καὶ τὸν πειρασμὸν μοῦ τὸν ἐν τῇ σαρκί μου οὐκ ἐξουθενήσατε οὐδὲ ἐξεπτύσατε, ἀλλ’ ὡς ἄγγελον Θεοῦ ἐδέξασθέ με, ὡς Χριστὸν Ἰησοῦν.

kai ton peirasmon mou ton en tē sarki mou ouk eksouthenēsate oude ekseptysate all hōs angelon theou edeksasthe me hōs christon iēsoun

15. τίς οὖν ἧν ὁ μακαρισμὸς ὑμῶν; μαρτυρῶ γὰρ ὑμῖν ὅτι, εἰ δυνατὸν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν ἐξορύξαντες ἂν ἐδώκατέ μοι.

tis oun ēn ho makarismos hymōn martyrō gar hymin hoti ei dynaton tous ofthalmous hymōn eksoryksantes an edōkate moi

16. ὥστε ἐχθρὸς ὑμῶν γέγονα ἀληθεύων ὑμῖν;

hōste echthros hymōn gegona alētheuōn hymin

17. ζηλοῦσιν ὑμᾶς οὐ καλῶς, ἀλλὰ ἐκκλεῖσαι ὑμᾶς θέλουσιν, ἵνα αὐτοὺς ζηλοῦτε.

zēlousin hymas ou kalōs alla ekkleisai hymas thelousin hina autous zēloute

18. καλὸν δὲ τὸ ζηλοῦσθαι ἐν καλῷ πάντοτε, καὶ μὴ μόνον ἐν τῷ παρεῖναί με πρὸς ὑμᾶς.

kalon de to zēlousthai en kalō pantote kai mē monon en tō pareinai me pros hymas

19. τεκνία μου, οὓς πάλιν ὠδίνω ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν,

teknia mou hous palin ōdinō achris hou morfōthē christos en hymin

20. ἤθελον δὲ παρεῖναι πρὸς ὑμᾶς ἄρτι, καὶ ἀλλάξαι τὴν φωνήν μου, ὅτι ἀποροῦμαι ἐν ὑμῖν.

ēthelon de pareinai pros hymas arti kai allaksai tēn fōnēn mou hoti aporoumai en hymin

21. Λέγετέ μοι, οἱ ὑπὸ νόμον θέλοντες εἶναι, τὸν νόμον οὐκ ἀκούετε;

legete moi hoi hypo nomon thelontes einai ton nomon ouk akouete

22. γέγραπται γὰρ, ὅτι Ἀβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν• ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης, καὶ ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας.

gegraptai gar hoti abraam dyo hyious eschen hena ek tēs paidiskēs kai hena ek tēs eleutheras

23. ἀλλ’ ὁ μὲν ἐκ τῆς παιδίσκης κατὰ σάρκα γεγέννηται, ὁ δὲ ἐκ τῆς ἐλευθέρας διὰ τὴς ἐπαγγελίας.

all ho men ek tēs paidiskēs kata sarka gegennētai ho de ek tēs eleutheras dia tēs epangelias

24. ἅτινά ἐστιν ἀλληγορούμενα• αὗται γάρ εἰσιν αἱ δύο διαθῆκαι• μία μὲν ἀπὸ ὄρους Σινᾶ, εἰς δουλείαν γεννῶσα, ἥτις ἐστὶν Ἁγάρ.

hatina estin allēgoroumena hautai gar eisin hai dyo diathēkai mia men apo orous sina eis douleian gennōsa hētis estin hagar

25. τὸ γὰρ Ἁγὰρ Σινᾶ ὄρος ἐστὶν ἐν τῇ Ἀραβίᾳ, συστοιχεῖ δὲ τῇ νῦν Ἰερουσαλήμ, δουλεύει δὲ μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς.

to gar hagar sina oros estin en tē arabia systoichei de tē nyn ierousalēm douleuei de meta tōn teknōn autēs

26. ἡ δὲ ἄνω Ἰερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν, ἥτις ἐστὶ μήτηρ πάντων ἡμῶν•

hē de anō ierousalēm eleuthera estin hētis estin mētēr pantōn hēmōn

27. γέγραπται γάρ, Εὐφράνθητι, στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα• ῥῆξον καὶ βόησον, ἡ οὐκ ὠδίνουσα• ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα.

gegraptai gar eufranthēti steira hē ou tiktousa rēkson kai boēson hē ouk ōdinousa hoti polla ta tekna tēs erēmou mallon ē tēs echousēs ton andra

28. ἡμεῖς δέ, ἀδελφοί, κατὰ Ἰσαὰκ ἐπαγγελίας τέκνα ἐσμέν.

hēmeis de adelfoi kata isaak epangelias tekna esmen

29. ἀλλ’ ὥσπερ τότε ὁ κατὰ σάρκα γεννηθεὶς ἐδίωκε τὸν κατὰ Πνεῦμα, οὕτω καὶ νῦν.

all hōsper tote ho kata sarka gennētheis ediōken ton kata pneuma houtōs kai nyn

30. ἀλλὰ τί λέγει ἡ γραφή; Ἔκβαλε τὴν παιδίσκην καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς, οὐ γὰρ μὴ κληρονομήσῃ ὁ υἱὸς τῆς παιδίσκης μετὰ τοῦ υἱοῦ τῆς ἐλευθέρας.

alla ti legei hē grafē ekbale tēn paidiskēn kai ton hyion autēs ou gar mē klēronomēsē ho hyios tēs paidiskēs meta tou hyiou tēs eleutheras

31. ἄρα, ἀδελφοί, οὐκ ἐσμὲν παιδίσκης τέκνα, ἀλλὰ τῆς ἐλευθέρας.

ara adelfoi ouk esmen paidiskēs tekna alla tēs eleutheras

Κεφαλαιο 5

1. τῇ ἐλευθερίᾳ οὖν ᾖ Χριστὸς ἡμᾶς ἠλευθέρωσε, στήκετε, καὶ μὴ πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε.

tē eleutheria oun hē christos hēmas ēleutherōsen stēkete kai mē palin zygō douleias enechesthe

2. Ἴδε, ἐγὼ Παῦλος λέγω ὑμῖν ὅτι ἐὰν περιτέμνησθε, Χριστὸς ὑμᾶς οὐδὲν ὠφελήσει.

ide egō paulos legō hymin hoti ean peritemnēsthe christos hymas ouden ōfelēsei

3. μαρτύρομαι δὲ πάλιν παντὶ ἀνθρώπῳ περιτεμνομένῳ, ὅτι ὀφειλέτης ἐστὶν ὅλον τὸν νόμον ποιῆσαι.

martyromai de palin panti anthrōpō peritemnomenō hoti ofeiletēs estin holon ton nomon poiēsai

4. κατηργήθητε ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ, οἵτινες ἐν νόμῳ δικαιοῦσθε• τῆς χάριτος ἐξεπέσατε.

katērgēthēte apo tou christou hoitines en nomō dikaiousthe tēs charitos eksepesate

5. ἡμεῖς γὰρ Πνεύματι ἐκ πίστεως ἐλπίδα δικαιοσύνης ἀπεκδεχόμεθα.

hēmeis gar pneumati ek pisteōs elpida dikaiosynēs apekdechometha

6. ἐν γὰρ Χριστῷ Ἰησοῦ οὔτε περιτομή τι ἰσχύει, οὔτε ἀκροβυστία, ἀλλὰ πίστις δι’ ἀγάπης ἐνεργουμένη.

en gar christō iēsou oute peritomē ti ischyei oute akrobystia alla pistis di agapēs energoumenē

7. ἐτρέχετε καλῶς• τίς ὑμᾶς ἀνέκοψε τῇ ἀληθείᾳ μὴ πείθεσθαι;

etrechete kalōs tis hymas anekopsen tē alētheia mē peithesthai

8. ἡ πεισμονὴ οὐκ ἐκ τοῦ καλοῦντος ὑμᾶς.

hē peismonē ouk ek tou kalountos hymas

9. μικρὰ ζύμη ὅλον τὸ φύραμα ζυμοῖ.

mikra zymē holon to fyrama zymoi

10. ἐγὼ πέποιθα εἰς ὑμᾶς ἐν Κυρίῳ, ὅτι οὐδὲν ἄλλο φρονήσετε• ὁ δὲ ταράσσων ὑμᾶς βαστάσει τὸ κρίμα, ὅστις ἂν ᾖ.

egō pepoitha eis hymas en kyriō hoti ouden allo fronēsete ho de tarassōn hymas bastasei to krima hostis an ē

11. ἐγὼ δέ, ἀδελφοί, εἰ περιτομὴν ἔτι κηρύσσω, τί ἔτι διώκομαι; ἄρα κατήργηται τὸ σκάνδαλον τοῦ σταυροῦ.

egō de adelfoi ei peritomēn eti kēryssō ti eti diōkomai ara katērgētai to skandalon tou staurou

12. ὄφελον καὶ ἀποκόψονται οἱ ἀναστατοῦντες ὑμᾶς.

ofelon kai apokopsontai hoi anastatountes hymas

13. Ὑμεῖς γὰρ ἐπ’ ἐλευθερίᾳ ἐκλήθητε, ἀδελφοί• μόνον μὴ τὴν ἐλευθερίαν εἰς ἀφορμὴν τῇ σαρκί, ἀλλὰ διὰ τῆς ἀγάπης δουλεύετε ἀλλήλοις.

hymeis gar ep eleutheria eklēthēte adelfoi monon mē tēn eleutherian eis aformēn tē sarki alla dia tēs agapēs douleuete allēlois

14. ὁ γὰρ πᾶς νόμος ἐν ἑνὶ λόγῳ πληροῦται, ἐν τῷ, Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς εαυτόν.

ho gar pas nomos en heni logō plēroutai en tō agapēseis ton plēsion sou hōs heauton

15. εἰ δὲ ἀλλήλους δάκνετε καὶ κατεσθίετε, βλέπετε μὴ ὑπό ἀλλήλων ἀναλωθῆτε.

ei de allēlous daknete kai katesthiete blepete mē hypo allēlōn analōthēte

16. Λέγω δέ, Πνεύματι περιπατεῖτε, καὶ ἐπιθυμίαν σαρκὸς οὐ μὴ τελέσητε.

legō de pneumati peripateite kai epithymian sarkos ou mē telesēte

17. ἡ γὰρ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ Πνεύματος, τὸ δὲ Πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός• ταῦτα δὲ ἀντίκειται ἀλλήλοις, ἵνα μὴ ἃ ἂν θέλητε, ταῦτα ποιῆτε.

hē gar sarks epithymei kata tou pneumatos to de pneuma kata tēs sarkos tauta de antikeitai allēlois hina mē ha an thelēte tauta poiēte

18. εἰ δὲ Πνεύματι ἄγεσθε, οὐκ ἐστὲ ὑπὸ νόμον.

ei de pneumati agesthe ouk este hypo nomon

19. φανερὰ δέ ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκός, ἅτινά ἐστι μοιχεία, πορνεία, ἀκαθαρσία, ἀσέλγεια,

fanera de estin ta erga tēs sarkos hatina estin moicheia porneia akatharsia aselgeia

20. εἰδωλολατρεία φαρμακεία, ἔχθραι, ἔρεις, ζῆλοι, θυμοί, ἐριθείαι, διχοστασίαι, αἱρέσεις,

eidōlolatreia farmakeia echthrai ereis zēloi thymoi eritheiai dichostasiai haireseis

21. φθόνοι, φόνοι, μέθαι, κῶμοι, καὶ τὰ ὅμοια τούτοις• ἃ προλέγω ὑμῖν, καθὼς καὶ προεῖπον, ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράσσοντες βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν.

fthonoi fonoi methai kōmoi kai ta homoia toutois ha prolegō hymin kathōs kai proeipon hoti hoi ta toiauta prassontes basileian theou ou klēronomēsousin

22. ὁ δὲ καρπὸς τοῦ Πνεύματός ἐστιν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις,

ho de karpos tou pneumatos estin agapē chara eirēnē makrothymia chrēstotēs agathōsynē pistis

23. πρᾳότης, ἐγκράτεια• κατὰ τῶν τοιούτων οὐκ ἔστι νόμος.

praotēs egkrateia kata tōn toioutōn ouk estin nomos

24. οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις.

hoi de tou christou tēn sarka estaurōsan syn tois pathēmasin kai tais epithymiais

25. Εἰ ζῶμεν Πνεύματι, Πνεύματι καὶ στοιχῶμεν.

ei zōmen pneumati pneumati kai stoichōmen

26. μὴ γινώμεθα κενόδοξοι, ἀλλήλους προκαλούμενοι, ἀλλήλοις φθονοῦντες.

mē ginōmetha kenodoksoi allēlous prokaloumenoi allēlois fthonountes

Κεφαλαιο 6

1. Ἀδελφοί, ἐὰν καὶ προληφθῇ ἄνθρωπος ἔν τινι παραπτώματι, ὑμεῖς οἱ πνευματικοὶ καταρτίζετε τὸν τοιοῦτον ἐν πνεύματι πρᾳότητος, σκοπῶν σεαυτόν, μὴ καὶ σὺ πειρασθῇς.

adelfoi ean kai prolēfthē anthrōpos en tini paraptōmati hymeis hoi pneumatikoi katartizete ton toiouton en pneumati praotētos skopōn seauton mē kai sy peirasthēs

2. Ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε, καὶ οὕτως ἀναπληρώσατε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ.

allēlōn ta barē bastazete kai houtōs anaplērōsate ton nomon tou christou

3. εἰ γὰρ δοκεῖ τις εἶναί τι, μηδὲν ὤν, ἑαυτὸν φρεναπατᾷ•

ei gar dokei tis einai ti mēden ōn heauton frenapata

4. τὸ δὲ ἔργον ἑαυτοῦ δοκιμαζέτω ἕκαστος, καὶ τότε εἰς ἑαυτὸν μόνον τὸ καύχημα ἕξει, καὶ οὐκ εἰς τὸν ἕτερον.

to de ergon heautou dokimazetō hekastos kai tote eis heauton monon to kauchēma eksei kai ouk eis ton heteron

5. ἕκαστος γὰρ τὸ ἴδιον φορτίον βαστάσει.

hekastos gar to idion fortion bastasei

6. Κοινωνείτω δὲ ὁ κατηχούμενος τὸν λόγον τῷ κατηχοῦντι ἐν πᾶσιν ἀγαθοῖς.

koinōneitō de ho katēchoumenos ton logon tō katēchounti en pasin agathois

7. Μὴ πλανᾶσθε, Θεὸς οὐ μυκτηρίζεται• ὃ γὰρ ἐὰν σπείρῃ ἄνθρωπος τοῦτο καὶ θερίσει.

mē planasthe theos ou myktērizetai ho gar ean speirē anthrōpos touto kai therisei

8. ὅτι ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ, ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν• ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ Πνεῦμα ἐκ τοῦ Πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον.

hoti ho speirōn eis tēn sarka heautou ek tēs sarkos therisei fthoran ho de speirōn eis to pneuma ek tou pneumatos therisei zōēn aiōnion

9. τὸ δὲ καλὸν ποιοῦντες μὴ ἐκκακῶμεν• καιρῷ γὰρ ἰδίῳ θερίσομεν, μὴ ἐκλυόμενοι.

to de kalon poiountes mē ekkakōmen kairō gar idiō therisomen mē eklyomenoi

10. ἄρα οὖν ὡς καιρὸν ἔχομεν, ἐργαζώμεθα τὸ ἀγαθὸν πρὸς πάντας, μάλιστα δὲ πρὸς τοὺς οἰκείους τῆς πίστεως.

ara oun hōs kairon echomen ergazōmetha to agathon pros pantas malista de pros tous oikeious tēs pisteōs

11. Ἴδετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί.

idete pēlikois hymin grammasin egrapsa tē emē cheiri

12. ὅσοι θέλουσιν εὐπροσωπῆσαι ἐν σαρκί, οὗτοι ἀναγκάζουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι, μόνον ἵνα μὴ τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ διώκωνται.

hosoi thelousin euprosōpēsai en sarki houtoi anagkazousin hymas peritemnesthai monon hina mē tō staurō tou christou diōkōntai

13. οὐδὲ γὰρ οἱ περιτεμνόμενοι αὐτοὶ νόμον φυλάσσουσιν, ἀλλὰ θέλουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι, ἵνα ἐν τῇ ὑμετέρᾳ σαρκὶ καυχήσωνται.

oude gar hoi peritemnomenoi autoi nomon fylassousin alla thelousin hymas peritemnesthai hina en tē hymetera sarki kauchēsōntai

14. ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ• δι’ οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται, κἀγὼ τῷ κόσμῳ.

emoi de mē genoito kauchasthai ei mē en tō staurō tou kyriou hēmōn iēsou christou di hou emoi kosmos estaurōtai kagō tō kosmō

15. ἐν γὰρ Χριστῷ Ἰησοῦ οὔτε περιτομή τί ἰσχύει, οὔτε ἀκροβυστία, ἀλλὰ καινὴ κτίσις.

en gar christō iēsou oute peritomē ti ischyei oute akrobystia alla kainē ktisis

16. καὶ ὅσοι τῷ κανόνι τούτῳ στοιχήσουσιν, εἰρήνη ἐπ’ αὐτούς, καὶ ἔλεος, καὶ ἐπὶ τὸν Ἰσραὴλ τοῦ Θεοῦ.

kai hosoi tō kanoni toutō stoichēsousin eirēnē ep autous kai eleos kai epi ton israēl tou theou

17. Τοῦ λοιποῦ, κόπους μοι μηδεὶς παρεχέτω• ἐγὼ γὰρ τὰ στίγματα τοῦ Κυριοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματί μου βαστάζω.

tou loipou kopous moi mēdeis parechetō egō gar ta stigmata tou kyriou iēsou en tō sōmati mou bastazō

18. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ πνεύματος ὑμῶν, ἀδελφοί. ἀμήν. πρός Γαλάτας ἐγράφη ἀπό Ῥώμης

hē charis tou kyriou hēmōn iēsou christou meta tou pneumatos hymōn adelfoi amēn pros galatas egrafē apo rōmēs

ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Κεφαλαιο 1

1. Παῦλος, ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, τοῖς ἁγίοις τοῖς οὖσιν ἐν Ἐφέσῳ καὶ πιστοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ•

paulos apostolos iēsou christou dia thelēmatos theou tois hagiois tois ousin en efesō kai pistois en christō iēsou

2. χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

charis hymin kai eirēnē apo theou patros hēmōn kai kyriou iēsou christou

3. Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ εὐλογήσας ἡμᾶς ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ πνευματικῇ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ•

eulogētos ho theos kai patēr tou kyriou hēmōn iēsou christou ho eulogēsas hēmas en pasē eulogia pneumatikē en tois epouraniois en christō

4. καθὼς ἐξελέξατο ἡμᾶς ἐν αὐτῷ πρὸ καταβολῆς κόσμου, εἶναι ἡμᾶς ἁγίους, καὶ ἀμώμους κατενώπιον αὐτοῦ ἐν ἀγάπῃ,

kathōs ekseleksato hēmas en autō pro katabolēs kosmou einai hēmas hagious kai amōmous katenōpion autou en agapē

5. προορίσας ἡμᾶς εἰς υἱοθεσίαν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς αὐτόν, κατὰ τὴν εὐδοκίαν τοῦ θελήματος αὐτοῦ,

proorisas hēmas eis hyiothesian dia iēsou christou eis auton kata tēn eudokian tou thelēmatos autou

6. εἰς ἔπαινον δόξης τῆς χάριτος αὐτοῦ, ἐν ᾗ ἐχαρίτωσεν ἡμᾶς ἐν τῷ ἠγαπημένῳ•

eis epainon doksēs tēs charitos autou en hē echaritōsen hēmas en tō ēgapēmenō

7. ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν ἀπολύτρωσιν διὰ τοῦ αἵματος αὐτοῦ, τὴν ἄφεσιν τῶν παραπτωμάτων, κατὰ τὸ πλοῦτον τῆς χάριτος αὐτοῦ,

en hō echomen tēn apolytrōsin dia tou haimatos autou tēn afesin tōn paraptōmatōn kata ton plouton tēs charitos autou

8. ἧς ἐπερίσσευσεν εἰς ἡμᾶς ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ φρονήσει,

hēs eperisseusen eis hēmas en pasē sofia kai fronēsei

9. γνωρίσας ἡμῖν τὸ μυστήριον τοῦ θελήματος αὐτοῦ, κατὰ τὴν εὐδοκίαν αὐτοῦ, ἣν προέθετο ἐν αὐτῷ

gnōrisas hēmin to mystērion tou thelēmatos autou kata tēn eudokian autou hēn proetheto en autō

10. εἰς οἰκονομίαν τοῦ πληρώματος τῶν καιρῶν, ἀνακεφαλαιώσασθαι τὰ πάντα ἐν τῷ Χριστῷ, τὰ τε ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς• ἐν αὐτῷ,

eis oikonomian tou plērōmatos tōn kairōn anakefalaiōsasthai ta panta en tō christō ta te en tois ouranois kai ta epi tēs gēs

11. ἐν ᾧ καὶ ἐκληρώθημεν προορισθέντες κατὰ πρόθεσιν τοῦ τὰ πάντα ἐνεργοῦντος κατὰ τὴν βουλὴν τοῦ θελήματος αὐτοῦ

en autō en hō kai eklērōthēmen prooristhentes kata prothesin tou ta panta energountos kata tēn boulēn tou thelēmatos autou

12. εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς εἰς ἔπαινον τῆς δόξης αὐτοῦ, τοὺς προηλπικότας ἐν τῷ Χριστῷ•

eis to einai hēmas eis epainon tēs doksēs autou tous proēlpikotas en tō christō

13. ἐν ᾧ καὶ ὑμεῖς, ἀκούσαντες τὸν λόγον τῆς ἀληθείας, τὸ εὐαγγέλιον τῆς σωτηρίας ὑμῶν, ἐν ᾧ καὶ πιστεύσαντες ἐσφραγίσθητε τῷ πνεύματι τῆς ἐπαγγελίας τῷ Ἁγίῳ,

en hō kai hymeis akousantes ton logon tēs alētheias to euangelion tēs sōtērias hymōn en hō kai pisteusantes esfragisthēte tō pneumati tēs epangelias tō hagiō

14. ὅς ἐστιν ἀῤῥαβὼν τῆς κληρονομίας ἡμῶν, εἰς ἀπολύτρωσιν τῆς περιποιήσεως, εἰς ἔπαινον τῆς δόξης αὐτοῦ.

hos estin arrabōn tēs klēronomias hēmōn eis apolytrōsin tēs peripoiēseōs eis epainon tēs doksēs autou

15. Διὰ τοῦτο κἀγώ ἀκούσας τὴν καθ’ ὑμᾶς πίστιν ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ καὶ τὴν ἀγάπην τὴν εἰς πάντας τοὺς ἁγίους,

dia touto kagō akousas tēn kath hymas pistin en tō kyriō iēsou kai tēn agapēn tēn eis pantas tous hagious

16. οὐ παύομαι εὐχαριστῶν ὑπὲρ ὑμῶν, μνείαν ὑμῶν ποιούμενος ἐπὶ τῶν προσευχῶν μου•

ou pauomai eucharistōn hyper hymōn mneian hymōn poioumenos epi tōn proseuchōn mou

17. ἵνα ὁ Θεὸς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ πατὴρ τῆς δόξης, δώῃ ὑμῖν πνεῦμα σοφίας καὶ ἀποκαλύψεως, ἐν ἐπιγνώσει αὐτοῦ•

hina ho theos tou kyriou hēmōn iēsou christou ho patēr tēs doksēs dōē hymin pneuma sofias kai apokalypseōs en epignōsei autou

18. πεφωτισμένους τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς διανοίας ὑμῶν, εἰς τὸ εἰδέναι, ὑμᾶς τίς ἐστιν ἡ ἐλπὶς τῆς κλήσεως αὐτοῦ, καὶ τίς ὁ πλοῦτος τῆς δόξης τῆς κληρονομίας αὐτοῦ ἐν τοῖς ἁγίοις,

pefōtismenous tous ofthalmous tēs dianoias hymōn eis to eidenai hymas tis estin hē elpis tēs klēseōs autou kai tis ho ploutos tēs doksēs tēs klēronomias autou en tois hagiois

19. καὶ τί τὸ ὑπερβάλλον μέγεθος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ εἰς ἡμᾶς τοὺς πιστεύοντας κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ κράτους τῆς ἰσχύος αὐτοῦ

kai ti to hyperballon megethos tēs dynameōs autou eis hēmas tous pisteuontas kata tēn energeian tou kratous tēs ischyos autou

20. ἣν ἐνήργησεν ἐν τῷ Χριστῷ, ἐγείρας αὐτὸν ἐκ νεκρῶν, καὶ ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ αὐτοῦ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις,

hēn enērgēsen en tō christō egeiras auton ek nekrōn kai ekathisen en deksia autou en tois epouraniois

21. ὑπεράνω πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας καὶ δυνάμεως καὶ κυριότητος, καὶ παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου οὐ μόνον ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι•

hyperanō pasēs archēs kai eksousias kai dynameōs kai kyriotētos kai pantos onomatos onomazomenou ou monon en tō aiōni toutō alla kai en tō mellonti

22. καὶ πάντα ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ, καὶ αὐτὸν ἔδωκε κεφαλὴν ὑπὲρ πάντα τῇ ἐκκλησίᾳ,

kai panta hypetaksen hypo tous podas autou kai auton edōken kefalēn hyper panta tē ekklēsia

23. ἥτις ἐστὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ, τὸ πλήρωμα τοῦ πάντα ἐν πᾶσι πληρουμένου.

hētis estin to sōma autou to plērōma tou panta en pasin plēroumenou

Κεφαλαιο 2

1. Καὶ ὑμᾶς ὄντας νεκροὺς τοῖς παραπτώμασι, καὶ ταῖς ἁμαρτίαις,

kai hymas ontas nekrous tois paraptōmasin kai tais hamartiais

2. ἐν αἷς ποτε περιεπατήσατε κατὰ τὸν αἰῶνα τοῦ κόσμου τούτου, κατὰ τὸν ἄρχοντα τῆς ἐξουσίας τοῦ ἀέρος, τοῦ πνεύματος τοῦ νῦν ἐνεργοῦντος ἐν τοῖς υἱοῖς τῆς ἀπειθείας•

en hais pote periepatēsate kata ton aiōna tou kosmou toutou kata ton archonta tēs eksousias tou aeros tou pneumatos tou nyn energountos en tois hyiois tēs apeitheias

3. ἐν οἷς καὶ ἡμεῖς πάντες ἀνεστράφημέν ποτε ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῆς σαρκὸς ἡμῶν, ποιοῦντες τὰ θελήματα τῆς σαρκὸς καὶ τῶν διανοιῶν, καὶ ἤμεν τέκνα φύσει ὀργῆς, ὡς καὶ οἱ λοιποί•

en hois kai hēmeis pantes anestrafēmen pote en tais epithymiais tēs sarkos hēmōn poiountes ta thelēmata tēs sarkos kai tōn dianoiōn kai ēmen tekna fysei orgēs hōs kai hoi loipoi

4. ὁ δὲ Θεὸς, πλούσιος ὢν ἐν ἐλέει, διὰ τὴν πολλὴν ἀγάπην αὐτοῦ ἣν ἠγάπησεν ἡμᾶς,

ho de theos plousios ōn en eleei dia tēn pollēn agapēn autou hēn ēgapēsen hēmas

5. καὶ ὄντας ἡμᾶς νεκροὺς τοῖς παραπτώμασι συνεζωοποίησε τῷ Χριστῷ χάριτί ἐστε σεσῳσμένοι,

kai ontas hēmas nekrous tois paraptōmasin synezōopoiēsen tō christō chariti este sesōsmenoi

6. καὶ συνήγειρε, καὶ συνεκάθισεν ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ•

kai synēgeiren kai synekathisen en tois epouraniois en christō iēsou

7. ἵνα ἐνδείξηται ἐν τοῖς αἰῶσι τοῖς ἐπερχομένοις τὸν ὑπερβάλλοντα πλοῦτον τῆς χάριτος αὐτοῦ ἐν χρηστότητι ἐφ’ ἡμᾶς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ•

hina endeiksētai en tois aiōsin tois eperchomenois ton uperballonta plouton tēs charitos autou en chrēstotēti ef hēmas en christō iēsou

8. τῇ γὰρ χάριτί ἐστε σεσωσμένοι διὰ τῆς πίστεως, καὶ τοῦτο οὐκ ἐξ ὑμῶν• Θεοῦ τὸ δῶρον•

tē gar chariti este sesōsmenoi dia tēs pisteōs kai touto ouk eks hymōn theou to dōron

9. οὐκ ἐξ ἔργων, ἵνα μή τις καυχήσηται.

ouk eks ergōn hina mē tis kauchēsētai

10. αὐτοῦ γάρ ἐσμεν ποίημα, κτισθέντες ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἐπὶ ἔργοις ἀγαθοῖς, οἷς προητοίμασεν ὁ Θεὸς, ἵνα ἐν αὐτοῖς περιπατήσωμεν.

autou gar esmen poiēma ktisthentes en christō iēsou epi ergois agathois hois proētoimasen ho theos hina en autois peripatēsōmen

11. Διὸ μνημονεύετε ὅτι ὑμεῖς ποτὲ τὰ ἔθνη ἐν σαρκί, οἱ λεγόμενοι ἀκροβυστία ὑπὸ τῆς λεγομένης περιτομῆς ἐν σαρκὶ χειροποιήτου,

dio mnēmoneuete hoti hymeis pote ta ethnē en sarki hoi legomenoi akrobystia hypo tēs legomenēs peritomēs en sarki cheiropoiētou

12. ὅτι ἦτε ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ χωρὶς Χριστοῦ, ἀπηλλοτριωμένοι τῆς πολιτείας τοῦ Ἰσραὴλ, καὶ ξένοι τῶν διαθηκῶν, τῆς ἐπαγγελίας, ἐλπίδα μὴ ἔχοντες, καὶ ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ.

hoti ēte en tō kairō ekeinō chōris christou apēllotriōmenoi tēs politeias tou israēl kai ksenoi tōn diathēkōn tēs epangelias elpida mē echontes kai atheoi en tō kosmō

13. νυνὶ δὲ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὑμεῖς οἵ ποτε ὄντες μακρὰν, ἐγγὺς ἐγενήθητε ἐν τῷ αἵματι τοῦ Χριστοῦ.

nyni de en christō iēsou hymeis hoi pote ontes makran engys egenēthēte en tō haimati tou christou

14. αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἓν, καὶ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας,

autos gar estin hē eirēnē hēmōn ho poiēsas ta amfotera hen kai to mesotoichon tou fragmou lysas

15. τήν ἔχθραν ἐν τῇ σαρκί αὐτοῦ τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι καταργήσας ἵνα τοὺς δύο κτίσῃ ἐν ἑαὐτῷ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον ποιῶν εἰρήνην

tēn echthran en tē sarki autou ton nomon tōn entolōn en dogmasin katargēsas hina tous dyo ktisē en heautō eis hena kainon anthrōpon poiōn eirēnēn

16. καὶ ἀποκαταλλάξῃ τοὺς ἀμφοτέρους ἐν ἑνὶ σώματι τῷ Θεῷ διὰ τοῦ σταυροῦ, ἀποκτείνας τὴν ἔχθραν ἐν αὐτῷ•

kai apokatallaksē tous amfoterous en heni sōmati tō theō dia tou staurou apokteinas tēn echthran en autō

17. καὶ ἐλθὼν εὐηγγελίσατο εἰρήνην ὑμῖν τοῖς μακρὰν, καὶ τοῖς ἐγγύς•

kai elthōn euēngelisato eirēnēn hymin tois makran kai tois engys

18. ὅτι δι’ αὐτοῦ ἔχομεν τὴν προσαγωγὴν οἱ ἀμφότεροι ἐν ἑνὶ Πνεύματι πρὸς τὸν πατέρα.

hoti di autou echomen tēn prosagōgēn hoi amfoteroi en heni pneumati pros ton patera

19. ἄρα οὖν οὐκέτι ἐστὲ ξένοι καὶ πάροικοι, ἀλλὰ συμπολῖται τῶν ἁγίων καὶ οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ,

ara oun ouketi este ksenoi kai paroikoi alla sympolitai tōn hagiōn kai oikeioi tou theou

20. ἐποικοδομηθέντες ἐπὶ τῷ θεμελίῳ τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν, ὄντος ἀκρογωνιαίου αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,

epoikodomēthentes epi tō themeliō tōn apostolōn kai profētōn ontos akrogōniaiou autou iēsou christou

21. ἐν ᾧ πᾶσα ἡ οἰκοδομὴ συναρμολογουμένη αὔξει εἰς ναὸν ἅγιον ἐν Κυρίῳ,

en hō pasa hē oikodomē synarmologoumenē auksei eis naon hagion en kyriō

22. ἐν ᾧ καὶ ὑμεῖς συνοικοδομεῖσθε εἰς κατοικητήριον τοῦ Θεοῦ ἐν Πνεύματι.

en hō kai hymeis synoikodomeisthe eis katoikētērion tou theou en pneumati

Κεφαλαιο 3

1. Τούτου χάριν ἐγὼ Παῦλος ὁ δέσμιος τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ ὑπὲρ ὑμῶν τῶν ἐθνῶν,

toutou charin egō paulos ho desmios tou christou iēsou hyper hymōn tōn ethnōn

2. εἴγε ἠκούσατε τὴν οἰκονομίαν τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ τῆς δοθείσης μοι εἰς ὑμᾶς

eige ēkousate tēn oikonomian tēs charitos tou theou tēs dotheisēs moi eis hymas

3. ὅτι κατὰ ἀποκάλυψιν ἐγνωρισέ μοι τὸ μυστήριον, καθὼς προέγραψα ἐν ὀλίγῳ,

hoti kata apokalypsin egnōrisen moi to mystērion kathōs proegrapsa en oligō

4. πρὸς ὃ δύνασθε ἀναγινώσκοντες νοῆσαι τὴν σύνεσίν μου ἐν τῷ μυστηρίῳ τοῦ Χριστοῦ•

pros ho dynasthe anaginōskontes noēsai tēn synesin mou en tō mystēriō tou christou

5. ὃ ἐν ἑτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων, ὡς νῦν ἀπεκαλύφθη τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις αὐτοῦ καὶ προφήταις ἐν Πνεύματι•

ho en heterais geneais ouk egnōristhē tois hyiois tōn anthrōpōn hōs nyn apekalyfthē tois hagiois apostolois autou kai profētais en pneumati

6. εἶναι τὰ ἔθνη συγκληρονόμα καὶ σύσσωμα καὶ συμμέτοχα τῆς ἐπαγγελίας αὐτοῦ ἐν τῷ Χριστῷ, διὰ τοῦ εὐαγγελίου,

einai ta ethnē sygklēronoma kai syssōma kai symmetocha tēs epangelias autou en tō christō dia tou euangeliou

7. οὗ ἐγενόμην διάκονος κατὰ τὴν δωρεὰν τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσαν μοι κατὰ τὴν ἐνέργειαν τῆς δυνάμεως αὐτοῦ.

hou egenomēn diakonos kata tēn dōrean tēs charitos tou theou tēn dotheisan moi kata tēn energeian tēs dynameōs autou

8. ἐμοὶ τῷ ἐλαχιστοτέρῳ πάντων τῶν ἁγίων ἐδόθη ἡ χάρις αὕτη, ἐν τοῖς ἔθνεσιν εὐαγγελίσασθαι τὸν ἀνεξιχνίαστον πλοῦτον τοῦ Χριστοῦ,

emoi tō elachistoterō pantōn tōn hagiōn edothē hē charis hautē en tois ethnesin euangelisasthai ton aneksichniaston plouton tou christou

9. καὶ φωτίσαι πάντας τίς ἡ κοινωνία τοῦ μυστηρίου τοῦ ἀποκεκρυμμένου ἀπὸ τῶν αἰώνων ἐν τῷ Θεῷ τῷ τὰ πάντα κτίσαντι διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ,

kai fōtisai pantas tis hē koinōnia tou mystēriou tou apokekrymmenou apo tōn aiōnōn en tō theō tō ta panta ktisanti dia iēsou christou

10. ἵνα γνωρισθῇ νῦν ταῖς ἀρχαῖς καὶ ταῖς ἐξουσίαις ἐν τοῖς ἐπουρανίοις διὰ τῆς ἐκκλησίας ἡ πολυποίκιλος σοφία τοῦ Θεοῦ

hina gnōristhē nyn tais archais kai tais eksousiais en tois epouraniois dia tēs ekklēsias hē polypoikilos sofia tou theou

11. κατὰ πρόθεσιν τῶν αἰώνων ἣν ἐποίησεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν•

kata prothesin tōn aiōnōn hēn epoiēsen en christō iēsou tō kyriō hēmōn

12. ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν παρρησίαν καὶ τὴν προσαγωγὴν ἐν πεποιθήσει, διὰ τῆς πίστεως αὐτοῦ.

en hō echomen tēn parrēsian kai tēn prosagōgēn en pepoithēsei dia tēs pisteōs autou

13. διὸ αἰτοῦμαι μὴ ἐκκακεῖν ἐν ταῖς θλίψεσί μου ὑπὲρ ὑμῶν, ἥτις ἐστὶ δόξα ὑμῶν.

dio aitoumai mē ekkakein en tais thlipsesin mou hyper hymōn hētis estin doksa hymōn

14. Τούτου χάριν κάμπτω τὰ γόνατά μου πρὸς τὸν πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

toutou charin kamptō ta gonata mou pros ton patera tou kyriou hēmōn iēsou christou

15. ἐξ οὗ πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆς ὀνομάζεται,

eks hou pasa patria en ouranois kai epi gēs onomazetai

16. ἵνα δῷη ὑμῖν, κατὰ τὸν πλοῦτον τῆς δόξης αὐτοῦ, δυνάμει κραταιωθῆναι διὰ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ εἰς τὸν ἔσω ἄνθρωπον,

hina dōē hymin kata ton plouton tēs doksēs autou dynamei krataiōthēnai dia tou pneumatos autou eis ton esō anthrōpon

17. κατοικῆσαι τὸν Χριστὸν διὰ τῆς πίστεως ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν• ἐν ἀγάπῃ ἐῤῥιζωμένοι καὶ τεθεμελιωμένοι

katoikēsai ton christon dia tēs pisteōs en tais kardiais hymōn

18. ἵνα ἐξισχύσητε καταλαβέσθαι σὺν πᾶσι τοῖς ἁγίοις, τί τὸ πλάτος καὶ μῆκος καὶ βάθος καὶ ὕψος,

en agapē errizōmenoi kai tethemeliōmenoi hina eksischysēte katalabesthai syn pasin tois hagiois ti to platos kai mēkos kai bathos kai hypsos

19. γνῶναί τε τὴν ὑπερβάλλουσαν τῆς γνώσεως ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, ἵνα πληρωθῆτε εἰς πᾶν τὸ πλήρωμα τοῦ Θεοῦ.

gnōnai te tēn hyperballousan tēs gnōseōs agapēn tou christou hina plērōthēte eis pan to plērōma tou theou

20. Τῷ δὲ δυναμένῳ ὑπὲρ πάντα ποιῆσαι ὑπὲρ ἐκ περισσοῦ ὧν αἰτούμεθα ἢ νοοῦμεν, κατὰ τὴν δύναμιν τὴν ἐνεργουμένην ἐν ἡμῖν,

tō de dynamenō hyper panta poiēsai hyper ekperissou hōn aitoumetha ē nooumen kata tēn dynamin tēn energoumenēn en hēmin

21. αὐτῷ ἡ δόξα ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος τῶν αἰώνων. ἀμήν.

autō hē doksa en tē ekklēsia en christō iēsou eis pasas tas geneas tou aiōnos tōn aiōnōn amēn

Κεφαλαιο 4

1. Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς ἐγὼ, ὁ δέσμιος ἐν Κυρίῳ, ἀξίως περιπατῆσαι τῆς κλήσεως ἧς ἐκλήθητε,

parakalō oun hymas egō ho desmios en kyriō aksiōs peripatēsai tēs klēseōs hēs eklēthēte

2. μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης καὶ πρᾳότητος, μετὰ μακροθυμίας, ἀνεχόμενοι ἀλλήλων ἐν ἀγάπῃ,

meta pasēs tapeinofrosynēs kai praotētos meta makrothymias anechomenoi allēlōn en agapē

3. σπουδάζοντες τηρεῖν τὴν ἑνότητα τοῦ Πνεύματος ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης.

spoudazontes tērein tēn henotēta tou pneumatos en tō syndesmō tēs eirēnēs

4. ἓν σῶμα καὶ ἓν Πνεῦμα, καθὼς καὶ ἐκλήθητε ἐν μιᾷ ἐλπίδι τῆς κλήσεως ὑμῶν•

hen sōma kai hen pneuma kathōs kai eklēthēte en mia elpidi tēs klēseōs hymōn

5. εἷς Κύριος, μία πίστις, ἓν βάπτισμα,

heis kyrios mia pistis hen baptisma

6. εἷς Θεὸς καὶ πατὴρ πάντων, ὁ ἐπὶ πάντων καὶ διὰ πάντων, καὶ ἐν πᾶσιν ὑμῖν.

heis theos kai patēr pantōn ho epi pantōn kai dia pantōn kai en pasin hymin

7. ἑνὶ δὲ ἑκάστῳ ἡμῶν ἐδόθη ἡ χάρις κατὰ τὸ μέτρον τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ.

heni de hekastō hēmōn edothē hē charis kata to metron tēs dōreas tou christou

8. διὸ λέγει, Ἀναβὰς εἰς ὕψος ᾐχμαλώτευσεν αἰχμαλωσίαν, καὶ ἔδωκε, δόματα τοῖς ἀνθρώποις.

dio legei anabas eis hypsos ēchmalōteusen aichmalōsian kai edōken domata tois anthrōpois

9. τὸ δὲ, Ἀνέβη, τί ἐστιν εἰ μὴ ὅτι καὶ κατέβη πρῶτον εἰς τὰ κατώτερα μέρη τῆς γῆς;

to de anebē ti estin ei mē hoti kai katebē prōton eis ta katōtera merē tēs gēs

10. ὁ καταβὰς, αὐτός ἐστι καὶ ὁ ἀναβὰς ὑπεράνω πάντων τῶν οὐρανῶν, ἵνα πληρώσῃ τὰ πάντα.

ho katabas autos estin kai ho anabas hyperanō pantōn tōn ouranōn hina plērōsē ta panta

11. καὶ αὐτὸς ἔδωκε τοὺς μὲν, ἀποστόλους, τοὺς δὲ, προφήτας, τοὺς δὲ, εὐαγγελιστάς, τοὺς δὲ, ποιμένας καὶ διδασκάλους,

kai autos edōken tous men apostolous tous de profētas tous de euangelistas tous de poimenas kai didaskalous

12. πρὸς τὸν καταρτισμὸν τῶν ἁγίων, εἰς ἔργον διακονίας, εἰς οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ•

pros ton katartismon tōn hagiōn eis ergon diakonias eis oikodomēn tou sōmatos tou christou

13. μέχρι καταντήσωμεν οἱ πάντες εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως, καὶ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ•

mechri katantēsōmen hoi pantes eis tēn henotēta tēs pisteōs kai tēs epignōseōs tou hyiou tou theou eis andra teleion eis metron hēlikias tou plērōmatos tou christou

14. ἵνα μηκέτι ὦμεν νήπιοι, κλυδωνιζόμενοι καὶ περιφερόμενοι παντὶ ἀνέμῳ τῆς διδασκαλίας, ἐν τῇ κυβείᾳ τῶν ἀνθρώπων, ἐν πανουργίᾳ πρὸς τὴν μεθοδείαν τῆς πλάνης•

hina mēketi ōmen nēpioi klydōnizomenoi kai periferomenoi panti anemō tēs didaskalias en tē kybeia tōn anthrōpōn en panourgia pros tēn methodeian tēs planēs

15. ἀληθεύοντες δὲ ἐν ἀγάπῃ αὐξήσωμεν εἰς αὐτὸν τὰ πάντα, ὅς ἐστιν ἡ κεφαλή, ὁ Χριστός,

alētheuontes de en agapē auksēsōmen eis auton ta panta hos estin hē kefalē ho christos

16. ἐξ οὗ πᾶν τὸ σῶμα συναρμολογούμενον καὶ συμβιβαζόμενον διὰ πάσης ἁφῆς τῆς ἐπιχορηγίας, κατ’ ἐνέργειαν ἐν μέτρῳ ἑνὸς ἑκάστου μέρους, τὴν αὔξησιν τοῦ σώματος ποιεῖται εἰς οἰκοδομὴν ἑαυτοῦ ἐν ἀγάπῃ.

eks hou pan to sōma synarmologoumenon kai symbibazomenon dia pasēs hafēs tēs epichorēgias kat energeian en metrō henos hekastou merous tēn auksēsin tou sōmatos poieitai eis oikodomēn heautou en agapē

17. Τοῦτο οὖν λέγω καὶ μαρτύρομαι ἐν Κυρίῳ, μηκέτι ὑμᾶς περιπατεῖν, καθὼς καὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη περιπατεῖ ἐν ματαιότητι τοῦ νοὸς αὐτῶν,

touto oun legō kai martyromai en kyriō mēketi hymas peripatein kathōs kai ta loipa ethnē peripatei en mataiotēti tou noos autōn

18. ἐσκοτισμένοι τῇ διανοίᾳ, ὄντες ἀπηλλοτριωμένοι τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν ἄγνοιαν τὴν οὖσαν ἐν αὐτοῖς, διὰ τὴν πώρωσιν τῆς καρδίας αὐτῶν•

eskotismenoi tē dianoia ontes apēllotriōmenoi tēs zōēs tou theou dia tēn agnoian tēn ousan en autois dia tēn pōrōsin tēs kardias autōn

19. οἵτινες ἀπηλγηκότες ἑαυτοὺς παρέδωκαν τῇ ἀσελγείᾳ, εἰς ἐργασίαν ἀκαθαρσίας πάσης ἐν πλεονεξίᾳ.

hoitines apēlgēkotes heautous paredōkan tē aselgeia eis ergasian akatharsias pasēs en pleoneksia

20. ὑμεῖς δὲ οὐχ οὕτως ἐμάθετε τὸν Χριστόν,

hymeis de ouch houtōs emathete ton christon

21. εἴγε αὐτὸν ἠκούσατε καὶ ἐν αὐτῷ ἐδιδάχθητε, καθώς ἐστιν ἀλήθεια ἐν τῷ Ἰησοῦ•

eige auton ēkousate kai en autō edidachthēte kathōs estin alētheia en tō iēsou

22. ἀποθέσθαι ὑμᾶς, κατὰ τὴν προτέραν ἀναστροφὴν, τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον, τὸν φθειρόμενον κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης•

apothesthai hymas kata tēn proteran anastrofēn ton palaion anthrōpon ton ftheiromenon kata tas epithymias tēs apatēs

23. ἀνανεοῦσθαι δὲ τῷ πνεύματι τοῦ νοὸς ὑμῶν,

ananeousthai de tō pneumati tou noos hymōn

24. καὶ ἐνδύσασθαι τὸν καινὸν ἄνθρωπον, τὸν κατὰ Θεὸν κτισθέντα ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ὁσιότητι τῆς ἀληθείας.

kai endysasthai ton kainon anthrōpon ton kata theon ktisthenta en dikaiosynē kai hosiotēti tēs alētheias

25. Διὸ ἀποθέμενοι τὸ ψεῦδος λαλεῖτε ἀλήθειαν ἕκαστος μετὰ τοῦ πλησίον αὐτοῦ• ὅτι ἐσμὲν ἀλλήλων μέλη.

dio apothemenoi to pseudos laleite alētheian hekastos meta tou plēsion autou hoti esmen allēlōn melē

26. ὀργίζεσθε καὶ μὴ ἁμαρτάνετε• ὁ ἥλιος μὴ ἐπιδυέτω ἐπὶ τῷ παροργισμῷ ὑμῶν•

orgizesthe kai mē hamartanete ho hēlios mē epidyetō epi tō parorgismō hymōn

27. μήτε δίδοτε τόπον τῷ διαβόλῳ.

mēte didote topon tō diabolō

28. ὁ κλέπτων μηκέτι κλεπτέτω• μᾶλλον δὲ κοπιάτω, ἐργαζόμενος τὸ ἀγαθόν ταῖς χερσὶν, ἵνα ἔχῃ μεταδιδόναι τῷ χρείαν ἔχοντι.

ho kleptōn mēketi kleptetō mallon de kopiatō ergazomenos to agathon tais chersin hina echē metadidonai tō chreian echonti

29. πᾶς λόγος σαπρὸς ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν μὴ ἐκπορευέσθω, ἀλλ’ εἴ τις ἀγαθὸς πρὸς οἰκοδομὴν τῆς χρείας, ἵνα δῷ χάριν τοῖς ἀκούουσι.

pas logos sapros ek tou stomatos hymōn mē ekporeuesthō all ei tis agathos pros oikodomēn tēs chreias hina dō charin tois akouousin

30. καὶ μὴ λυπεῖτε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον τοῦ Θεοῦ, ἐν ᾧ ἐσφραγίσθητε εἰς ἡμέραν ἀπολυτρώσεως.

kai mē lypeite to pneuma to hagion tou theou en hō esfragisthēte eis hēmeran apolytrōseōs

31. πᾶσα πικρία καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ κραυγὴ καὶ βλασφημία ἀρθήτω ἀφ’ ὑμῶν, σὺν πάσῃ κακίᾳ•

pasa pikria kai thymos kai orgē kai kraugē kai blasfēmia arthētō af hymōn syn pasē kakia

32. γίνεσθε δὲ εἰς ἀλλήλους χρηστοί, εὔσπλαγχνοι, χαριζόμενοι ἑαυτοῖς, καθὼς καὶ ὁ Θεὸς ἐν Χριστῷ ἐχαρίσατο ὑμῖν.

ginesthe de eis allēlous chrēstoi eusplagchnoi charizomenoi heautois kathōs kai ho theos en christō echarisato hymin

Κεφαλαιο 5

1. Γίνεσθε οὖν μιμηταὶ τοῦ Θεοῦ, ὡς τέκνα ἀγαπητά•

ginesthe oun mimētai tou theou hōs tekna agapēta

2. καὶ περιπατεῖτε ἐν ἀγάπῃ, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς καὶ παρέδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν προσφορὰν καὶ θυσίαν τῷ Θεῷ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας.

kai peripateite en agapē kathōs kai ho christos ēgapēsen hēmas kai paredōken heauton hyper hēmōn prosforan kai thysian tō theō eis osmēn euōdias

3. πορνεία δὲ καὶ πᾶσα ἀκαθαρσία ἢ πλεονεξία μηδὲ ὀνομαζέσθω ἐν ὑμῖν, καθὼς πρέπει ἁγίοις•

porneia de kai pasa akatharsia ē pleoneksia mēde onomazesthō en hymin kathōs prepei hagiois

4. καὶ αἰσχρότης, καὶ μωρολογία, ἢ εὐτραπελία, τὰ οὐκ ἀνήκοντα• ἀλλὰ μᾶλλον εὐχαριστία.

kai aischrotēs kai mōrologia ē eutrapelia ta ouk anēkonta alla mallon eucharistia

5. τοῦτο γὰρ ἔστε γινώσκοντες, ὅτι πᾶς πόρνος, ἢ ἀκάθαρτος, ἢ πλεονέκτης, ὅς ἐστιν εἰδωλολάτρης, οὐκ ἔχει κληρονομίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ.

touto gar este ginōskontes hoti pas pornos ē akathartos ē pleonektēs hos estin eidōlolatrēs ouk echei klēronomian en tē basileia tou christou kai theou

6. μηδεὶς ὑμᾶς ἀπατάτω κενοῖς λόγοις• διὰ ταῦτα γὰρ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας.

mēdeis hymas apatatō kenois logois dia tauta gar erchetai hē orgē tou theou epi tous hyious tēs apeitheias

7. μὴ οὖν γίνεσθε συμμέτοχοι αὐτῶν•

mē oun ginesthe symmetochoi autōn

8. ἦτε γάρ ποτε σκότος, νῦν δὲ φῶς ἐν Κυρίῳ• ὡς τέκνα φωτὸς περιπατεῖτε

ēte gar pote skotos nyn de fōs en kyriō hōs tekna fōtos peripateite

9. ὁ γὰρ καρπὸς τοῦ Πνεύματος ἐν πάσῃ ἀγαθωσύνῃ καὶ δικαιοσύνῃ καὶ ἀληθείᾳ,

ho gar karpos tou pneumatos en pasē agathōsynē kai dikaiosynē kai alētheia

10. δοκιμάζοντες τί ἐστιν εὐάρεστον τῷ Κυρίῳ•

dokimazontes ti estin euareston tō kyriō

11. καὶ μὴ συγκοινωνεῖτε τοῖς ἔργοις τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους, μᾶλλον δὲ καὶ ἐλέγχετε•

kai mē sygkoinōneite tois ergois tois akarpois tou skotous mallon de kai elegchete

12. τὰ γὰρ κρυφῇ γινόμενα ὑπ’ αὐτῶν αἰσχρόν ἐστι καὶ λέγειν.

ta gar kryfē ginomena hyp autōn aischron estin kai legein

13. τὰ δὲ πάντα ἐλεγχόμενα ὑπὸ τοῦ φωτὸς φανεροῦται• πᾶν γάρ τό φανερούμενον φῶς ἐστί

ta de panta elegchomena hypo tou fōtos faneroutai pan gar to faneroumenon fōs estin

14. διὸ λέγει, Ἔγειραι ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν, καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός

dio legei egeirai ho katheudōn kai anasta ek tōn nekrōn kai epifausei soi ho christos

15. Βλέπετε οὖν πῶς ἀκριβῶς περιπατεῖτε, μὴ ὡς ἄσοφοι, ἀλλ’ ὡς σοφοί,

blepete oun pōs akribōs peripateite mē hōs asofoi all hōs sofoi

16. ἐξαγοραζόμενοι τὸν καιρόν, ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσι.

eksagorazomenoi ton kairon hoti hai hēmerai ponērai eisin

17. διὰ τοῦτο μὴ γίνεσθε ἄφρονες, ἀλλὰ συνιέντες τί τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου.

dia touto mē ginesthe afrones alla synientes ti to thelēma tou kyriou

18. καὶ μὴ μεθύσκεσθε οἴνῳ, ἐν ᾧ ἐστιν ἀσωτία, ἀλλὰ πληροῦσθε ἐν Πνεύματι,

kai mē methyskesthe oinō en hō estin asōtia alla plērousthe en pneumati

19. λαλοῦντες ἑαυτοῖς ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς, ᾄδοντες καὶ ψάλλοντες ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν τῷ Κυρίῳ,

lalountes heautois psalmois kai hymnois kai ōdais pneumatikais adontes kai psallontes en tē kardia hymōn tō kyriō

20. εὐχαριστοῦντες πάντοτε ὑπὲρ πάντων ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῷ Θεῷ καὶ πατρί,

eucharistountes pantote hyper pantōn en onomati tou kyriou hēmōn iēsou christou tō theō kai patri

21. ὑποτασσόμενοι ἀλλήλοις ἐν φόβῳ Θεοῦ.

hypotassomenoi allēlois en fobō theou

22. Αἱ γυναῖκες, τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ὑποτάσσεσθε, ὡς τῷ Κυρίῳ,

hai gynaikes tois idiois andrasin hypotassesthe hōs tō kyriō

23. ὅτι ὁ ἀνήρ ἐστι κεφαλὴ τῆς γυναικὸς, ὡς καὶ ὁ Χριστὸς κεφαλὴ τῆς ἐκκλησίας, καὶ αὐτὸς ἐστι σωτὴρ τοῦ σώματος.

hoti ho anēr estin kefalē tēs gynaikos hōs kai ho christos kefalē tēs ekklēsias kai autos estin sōtēr tou sōmatos

24. ἀλλ’ ὡσπερ ἡ ἐκκλησία ὑποτάσσεται τῷ Χριστῷ, οὕτω καὶ αἱ γυναῖκες τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ἐν παντί.

all hōsper hē ekklēsia hypotassetai tō christō houtōs kai hai gynaikes tois idiois andrasin en panti

25. οἱ ἄνδρες, ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας ἑαυτῶν, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησε τὴν ἐκκλησίαν, καὶ ἑαυτὸν παρέδωκεν ὑπὲρ αὐτῆς•

hoi andres agapate tas gynaikas heautōn kathōs kai ho christos ēgapēsen tēn ekklēsian kai heauton paredōken hyper autēs

26. ἵνα αὐτὴν ἁγιάσῃ, καθαρίσας τῷ λουτρῷ τοῦ ὕδατος ἐν ῥήματι,

hina autēn hagiasē katharisas tō loutrō tou hydatos en rēmati

27. ἵνα παραστήσῃ αὐτὴν ἑαυτῷ ἔνδοξον τὴν ἐκκλησίαν, μὴ ἔχουσαν σπίλον, ἢ ῥυτίδα, ἤ τι τῶν τοιούτων, ἀλλ’ ἵνα ᾖ ἁγία καὶ ἄμωμος.

hina parastēsē autēn heautō endokson tēn ekklēsian mē echousan spilon ē rytida ē ti tōn toioutōn all hina ē hagia kai amōmos

28. οὕτως ὀφείλουσιν οἱ ἄνδρες ἀγαπᾶν τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας ὡς τὰ ἑαυτῶν σώματα. ὁ ἀγαπῶν τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα, ἑαυτὸν ἀγαπᾷ•

houtōs ofeilousin hoi andres agapan tas heautōn gynaikas hōs ta heautōn sōmata ho agapōn tēn heautou gynaika heauton agapa

29. οὐδεὶς γάρ ποτε τὴν ἑαυτοῦ σάρκα ἐμίσησεν, ἀλλ’ ἐκτρέφει καὶ θάλπει αὐτήν, καθὼς καὶ ὁ Κύριος τὴν ἐκκλησίαν•

oudeis gar pote tēn heautou sarka emisēsen all ektrefei kai thalpei autēn kathōs kai ho kyrios tēn ekklēsian

30. ὅτι μέλη ἐσμὲν τοῦ σώματος αὐτοῦ, ἐκ τῆς σαρκός αὐτοῦ καί ἐκ τῶν ὀστέων αὐτοῦ

hoti melē esmen tou sōmatos autou ek tēs sarkos autou kai ek tōn osteōn autou

31. ἀντὶ τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν

anti toutou kataleipsei anthrōpos ton patera autou kai tēn mētera kai proskollēthēsetai pros tēn gynaika autou kai esontai hoi dyo eis sarka mian

32. τὸ μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν• ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν ἐκκλησίαν.

to mystērion touto mega estin egō de legō eis christon kai eis tēn ekklēsian

33. Πλὴν καὶ ὑμεῖς οἱ καθ’ ἕνα, ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα οὕτως ἀγαπάτω ὡς ἑαυτόν• ἡ δὲ γυνὴ ἵνα φοβῆται τὸν ἄνδρα.

plēn kai hymeis hoi kath hena hekastos tēn heautou gynaika houtōs agapatō hōs heauton hē de gynē hina fobētai ton andra

Κεφαλαιο 6

1. Τὰ τέκνα, ὑπακούετε τοῖς γονεῦσιν ὑμῶν ἐν Κυρίῳ• τοῦτο γάρ ἐστι δίκαιον.

ta tekna hypakouete tois goneusin hymōn en kyriō touto gar estin dikaion

2. Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα ἥτις ἐστὶν ἐντολὴ πρώτη ἐν ἐπαγγελίᾳ,

tima ton patera sou kai tēn mētera hētis estin entolē prōtē en epangelia

3. ἵνα εὖ σοι γένηται, καὶ ἔσῃ μακροχρόνιος ἐπὶ τῆς γῆς.

hina eu soi genētai kai esē makrochronios epi tēs gēs

4. καὶ οἱ πατέρες, μὴ παροργίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν, ἀλλ’ ἐκτρέφετε αὐτὰ ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου.

kai hoi pateres mē parorgizete ta tekna hymōn all ektrefete auta en paideia kai nouthesia kyriou

5. Οἱ δοῦλοι, ὑπακούετε τοῖς κυρίοις κατὰ σάρκα, μετὰ φόβου καὶ τρόμου, ἐν ἁπλότητι τῆς καρδίας ὑμῶν, ὡς τῷ Χριστῷ•

hoi douloi hypakouete tois kyriois kata sarka meta fobou kai tromou en haplotēti tēs kardias hymōn hōs tō christō

6. μὴ κατ’ ὀφθαλμοδουλείαν ὡς ἀνθρωπάρεσκοι, ἀλλ’ ὡς δοῦλοι τοῦ Χριστοῦ, ποιοῦντες τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἐκ ψυχῆς,

mē kat ofthalmodouleian hōs anthrōpareskoi all hōs douloi tou christou poiountes to thelēma tou theou ek psychēs

7. μετ’ εὐνοίας δουλεύοντες ὡς τῷ Κυρίῳ καὶ οὐκ ἀνθρώποις•

met eunoias douleuontes hōs tō kyriō kai ouk anthrōpois

8. εἰδότες ὅτι ὃ ἐάν τι ἕκαστος ποιήσῃ ἀγαθόν, τοῦτο κομιεῖται παρὰ τοῦ Κυρίου, εἴτε δοῦλος, εἴτε ἐλεύθερος.

eidotes hoti ho ean ti hekastos poiēsē agathon touto komieitai para tou kyriou eite doulos eite eleutheros

9. καὶ οἱ κύριοι τὰ αὐτὰ ποιεῖτε πρὸς αὐτούς, ἀνιέντες τὴν ἀπειλήν• εἰδότες ὅτι καὶ ὑμῶν αὐτῶν ὁ Κύριός ἐστιν ἐν οὐρανοῖς, καὶ προσωποληψία οὐκ ἔστι παρ’ αὐτῷ.

kai hoi kyrioi ta auta poieite pros autous anientes tēn apeilēn eidotes hoti kai hymōn autōn ho kyrios estin en ouranois kai prosōpolēpsia ouk estin par autō

10. Τὸ λοιπὸν, ἀδελφοί μου, ἐνδυναμοῦσθε ἐν Κυρίῳ, καὶ ἐν τῷ κράτει τῆς ἰσχύος αὐτοῦ.

to loipon adelfoi mou endynamousthe en kyriō kai en tō kratei tēs ischyos autou

11. ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ, πρὸς τὸ δύνασθαι ὑμᾶς στῆναι πρὸς τὰς μεθοδείας τοῦ διαβόλου•

endysasthe tēn panoplian tou theou pros to dynasthai hymas stēnai pros tas methodeias tou diabolou

12. ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις.

hoti ouk estin hēmin hē palē pros haima kai sarka alla pros tas archas pros tas eksousias pros tous kosmokratoras tou skotous tou aiōnos toutou pros ta pneumatika tēs ponēriasen tois epouraniois

13. διὰ τοῦτο ἀναλάβετε τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ, ἵνα δυνηθῆτε ἀντιστῆναι ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ πονηρᾷ, καὶ ἅπαντα κατεργασάμενοι στῆναι.

dia touto analabete tēn panoplian tou theou hina dynēthēte antistēnai en tē hēmera tē ponēra kai hapanta katergasamenoi stēnai

14. στῆτε οὖν περιζωσάμενοι τὴν ὀσφὺν ὑμῶν ἐν ἀληθείᾳ, καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν θώρακα τῆς δικαιοσύνης,

stēte oun perizōsamenoi tēn osfyn hymōn en alētheia kai endysamenoi ton thōraka tēs dikaiosynēs

15. καὶ ὑποδησάμενοι τοὺς πόδας ἐν ἑτοιμασίᾳ τοῦ εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης•

kai hypodēsamenoi tous podas en hetoimasia tou euangeliou tēs eirēnēs

16. ἐπὶ πᾶσιν ἀναλαβόντες τὸν θυρεὸν τῆς πίστεως, ἐν ᾧ δυνήσεσθε πάντα τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ τὰ πεπυρωμένα σβέσαι.

epi pasin analabontes ton thyreon tēs pisteōs en hō dynēsesthe panta ta belē tou ponērou ta pepyrōmena sbesai

17. καὶ τὴν περικεφαλαίαν τοῦ σωτηρίου δέξασθε, καὶ τὴν μάχαιραν τοῦ Πνεύματος, ὅ ἐστι ῥῆμα Θεοῦ,

kai tēn perikefalaian tou sōtēriou deksasthe kai tēn machairan tou pneumatos ho estin rēma theou

18. διὰ πάσης προσευχῆς καὶ δεήσεως προσευχόμενοι ἐν παντὶ καιρῷ ἐν Πνεύματι, καὶ εἰς αὐτὸ τοῦτο ἀγρυπνοῦντες ἐν πάσῃ προσκαρτερήσει καὶ δεήσει περὶ πάντων τῶν ἁγίων,

dia pasēs proseuchēs kai deēseōs proseuchomenoi en panti kairō en pneumati kai eis auto touto agrypnountes en pasē proskarterēsei kai deēsei peri pantōn tōn hagiōn

19. καὶ ὑπὲρ ἐμοῦ, ἵνα μοι δοθείη λόγος ἐν ἀνοίξει τοῦ στόματός μου ἐν παῤῥησίᾳ γνωρίσαι τὸ μυστήριον τοῦ εὐαγγελίου,

kai hyper emou hina moi dotheiē logos en anoiksei tou stomatos mou en parrēsia gnōrisai to mystērion tou euangeliou

20. ὑπὲρ οὗ πρεσβεύω ἐν ἁλύσει, ἵνα ἐν αὐτῷ παῤῥησιάσωμαι, ὡς δεῖ με λαλῆσαι.

hyper hou presbeuō en halysei hina en autō parrēsiasōmai hōs dei me lalēsai

21. Ἵνα δὲ εἰδῆτε καὶ ὑμεῖς τὰ κατ’ ἐμέ, τί πράσσω, πάντα ὑμῖν γνωρίσει Τυχικὸς ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος ἐν Κυρίῳ•

hina de eidēte kai hymeis ta kat eme ti prassō panta hymin gnōrisei tychikos ho agapētos adelfos kai pistos diakonos en kyriō

22. ὃν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο, ἵνα γνῶτε τὰ περὶ ἡμῶν, καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν.

hon epempsa pros hymas eis auto touto hina gnōte ta peri hēmōn kai parakalesē tas kardias hymōn

23. Εἰρήνη τοῖς ἀδελφοῖς καὶ ἀγάπη μετὰ πίστεως ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

eirēnē tois adelfois kai agapē meta pisteōs apo theou patros kai kyriou iēsou christou

24. ἡ χάρις μετὰ πάντων τῶν ἀγαπώντων τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν ἀφθαρσίᾳ. πρός Εφέσιους ἐγράφη ἀπό Ῥώμης διά τυχικοῦ

hē charis meta pantōn tōn agapōntōn ton kyrion hēmōn iēsoun christon en aftharsia pros efesious egrafē apo rōmēs dia tychikou

ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Κεφαλαιο 1

1. Παῦλος καὶ Τιμόθεος, δοῦλοι Ἰησοῦ Χριστοῦ, πᾶσι τοῖς ἁγίοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τοῖς οὖσιν ἐν Φιλίπποις, σὺν ἐπισκόποις καὶ διακόνοις•

paulos kai timotheos douloi iēsou christou pasin tois hagiois en christō iēsou tois ousin en filippois syn episkopois kai diakonois

2. χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

charis hymin kai eirēnē apo theou patros hēmōn kai kyriou iēsou christou

3. Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου ἐπὶ πάσῃ τῇ μνείᾳ ὑμῶν,

eucharistō tō theō mou epi pasē tē mneia hymōn

4. πάντοτε ἐν πάσῃ δεήσει μου ὑπὲρ πάντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς τὴν δέησιν ποιούμενος,

pantote en pasē deēsei mou hyper pantōn hymōn meta charas tēn deēsin poioumenos

5. ἐπὶ τῇ κοινωνίᾳ ὑμῶν εἰς τὸ εὐαγγέλιον, ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἄχρι τοῦ νῦν•

epi tē koinōnia hymōn eis to euangelion apo prōtēs hēmeras achri tou nyn

6. πεποιθὼς αὐτὸ τοῦτο, ὅτι ὁ ἐναρξάμενος ἐν ὑμῖν ἔργον ἀγαθὸν ἐπιτελέσει ἄχρις ἡμέρας Ἰησοῦ• Χριστοῦ•

pepoithōs auto touto hoti ho enarksamenos en hymin ergon agathon epitelesei achris hēmeras iēsou christou

7. καθώς ἐστι δίκαιον ἐμοὶ τοῦτο φρονεῖν ὑπὲρ πάντων ὑμῶν, διὰ τὸ ἔχειν με ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμᾶς, ἔν τε τοῖς δεσμοῖς μου, καὶ τῇ ἀπολογίᾳ καὶ βεβαιώσει τοῦ εὐαγγελίου, συγκοινωνούς μου τῆς χάριτος πάντας ὑμᾶς ὄντας.

kathōs estin dikaion emoi touto fronein hyper pantōn hymōn dia to echein me en tē kardia hymas en te tois desmois mou kai tē apologia kai bebaiōsei tou euangeliou sygkoinōnousmou tēs charitos pantas hymas ontas

8. μάρτυς γάρ μου ἐστιν ὁ Θεός, ὡς ἐπιποθῶ πάντας ὑμᾶς ἐν σπλάγχνοις Ἰησοῦ Χριστοῦ.

martys gar mou estin ho theos hōs epipothō pantas hymas en splagchnois iēsou christou

9. καὶ τοῦτο προσεύχομαι, ἵνα ἡ ἀγάπη ὑμῶν ἔτι μᾶλλον καὶ μᾶλλον περισσεύῃ ἐν ἐπιγνώσει καὶ πάσῃ αἰσθήσει,

kai touto proseuchomai hina hē agapē hymōn eti mallon kai mallon perisseuē en epignōsei kai pasē aisthēsei

10. εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τὰ διαφέροντα, ἵνα ἦτε εἰλικρινεῖς καὶ ἀπρόσκοποι εἰς ἡμέραν Χριστοῦ,

eis to dokimazein hymas ta diaferonta hina ēte eilikrineis kai aproskopoi eis hēmeran christou

11. πεπληρωμένοι καρπῶν δικαιοσύνης τῶν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς δόξαν καὶ ἔπαινον Θεοῦ.

peplērōmenoi karpōn dikaiosynēs tōn dia iēsou christou eis doksan kai epainon theou

12. Γινώσκειν δὲ ὑμᾶς βούλομαι, ἀδελφοί, ὅτι τὰ κατ’ ἐμὲ μᾶλλον εἰς προκοπὴν τοῦ εὐαγγελίου ἐλήλυθεν•

ginōskein de hymas boulomai adelfoi hoti ta kat eme mallon eis prokopēn tou euangeliou elēlythen

13. ὥστε τοὺς δεσμούς μου φανεροὺς ἐν Χριστῷ γενέσθαι ἐν ὅλῳ τῷ πραιτωρίῳ καὶ τοῖς λοιποῖς πάσι,

hōste tous desmous mou fanerous en christō genesthai en holō tō praitōriō kai tois loipois pasin

14. καὶ τοὺς πλείονας τῶν ἀδελφῶν ἐν Κυρίῳ, πεποιθότας τοῖς δεσμοῖς μου, περισσοτέρως τολμᾶν ἀφόβως τὸν λόγον λαλεῖν.

kai tous pleionas tōn adelfōn en kyriō pepoithotas tois desmois mou perissoterōs tolman afobōs ton logon lalein

15. τινὲς μὲν καὶ διὰ φθόνον καὶ ἔριν, τινὲς δὲ καὶ δι’ εὐδοκίαν τὸν Χριστὸν κηρύσσουσιν•

tines men kai dia fthonon kai erin tines de kai di eudokian ton christon kēryssousin

16. οἱ μὲν ἐξ ἐριθείας τὸν Χριστὸν καταγγέλλουσιν, οὐχ ἁγνῶς, οἰόμενοι θλῖψιν ἐπιφέρειν τοῖς δεσμοῖς μου•

hoi de eks agapēs eidotes hoti eis apologian tou euangeliou keimai

17. οἱ δὲ ἐξ ἀγάπης, εἰδότες ὅτι εἰς ἀπολογίαν τοῦ εὐαγγελίου κεῖμαι.

hoi men eks eritheias ton christon katangellousin ouch hagnōs oiomenoi thlipsin epiferein tois desmois mou

18. τί γάρ; πλὴν παντὶ τρόπῳ, εἴτε προφάσει, εἴτε ἀληθείᾳ, Χριστὸς καταγγέλλεται• καὶ ἐν τούτῳ χαίρω, ἀλλὰ καὶ χαρήσομαι.

ti gar plēn panti tropō eite profasei eite alētheia christos katangelletai kai en toutō chairō alla kai charēsomai

19. οἶδα γὰρ ὅτι τοῦτό μοι ἀποβήσεται εἰς σωτηρίαν διὰ τῆς ὑμῶν δεήσεως, καὶ ἐπιχορηγίας τοῦ Πνεύματος Ἰησοῦ Χριστοῦ,

oida gar hoti touto moi apobēsetai eis sōtērian dia tēs hymōn deēseōs kai epichorēgias tou pneumatos iēsou christou

20. κατὰ τὴν ἀποκαραδοκίαν καὶ ἐλπίδα μου, ὅτι ἐν οὐδενὶ αἰσχυνθήσομαι, ἀλλ’ ἐν πάσῃ παρρησίᾳ, ὡς πάντοτε, καὶ νῦν μεγαλυνθήσεται Χριστὸς ἐν τῷ σώματί μου, εἴτε διὰ ζωῆς, εἴτε διὰ θανάτου.

kata tēn apokaradokian kai elpida mou hoti en oudeni aischynthēsomai all en pasē parrēsia hōs pantote kai nyn megalynthēsetai christos en tō sōmati mou eite dia zōēs eite dia thanatou

21. ἐμοὶ γὰρ τὸ ζῆν, Χριστὸς• καὶ τὸ ἀποθανεῖν, κέρδος.

emoi gar to zēn christos kai to apothanein kerdos

22. εἰ δὲ τὸ ζῆν ἐν σαρκί, τοῦτό μοι καρπὸς ἔργου• καὶ τί αἱρήσομαι οὐ γνωρίζω.

ei de to zēn en sarki touto moi karpos ergou kai ti hairēsomai ou gnōrizō

23. συνέχομαι γὰρ ἐκ τῶν δύο, τὴν ἐπιθυμίαν ἔχων εἰς τὸ ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι, πολλῷ μᾶλλον κρεῖσσον•

synechomai gar ek tōn dyo tēn epithymian echōn eis to analysai kai syn christō einai pollō mallon kreisson

24. τὸ δὲ ἐπιμένειν ἐν τῇ σαρκὶ, ἀναγκαιότερον δι’ ὑμᾶς.

to de epimenein en tē sarki anagkaioteron di hymas

25. καὶ τοῦτο πεποιθὼς οἶδα ὅτι μενῶ, καὶ συμπαραμενῶ πᾶσιν ὑμῖν εἰς τὴν ὑμῶν προκοπὴν καὶ χαρὰν τῆς πίστεως,

kai touto pepoithōs oida hoti menō kai symparamenō pasin hymin eis tēn hymōn prokopēn kai charan tēs pisteōs

26. ἵνα τὸ καύχημα ὑμῶν περισσεύῃ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἐν ἐμοὶ, διὰ τῆς ἐμῆς παρουσίας πάλιν πρὸς ὑμᾶς.

hina to kauchēma hymōn perisseuē en christō iēsou en emoi dia tēs emēs parousias palin pros hymas

27. μόνον ἀξίως τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ πολιτεύεσθε, ἵνα εἴτε ἐλθὼν καὶ ἰδὼν ὑμᾶς, εἴτε ἀπὼν, ἀκούσω τὰ περὶ ὑμῶν, ὅτι στήκετε ἐν ἑνὶ πνεύματι, μιᾷ ψυχῇ συναθλοῦντες τῇ πίστει τοῦ εὐαγγελίου,

monon aksiōs tou euangeliou tou christou politeuesthe hina eite elthōn kai idōn hymas eite apōn akousō ta peri hymōn hoti stēkete en heni pneumati mia psychē synathlountes tē pistei toueuangeliou

28. καὶ μὴ πτυρόμενοι ἐν μηδενὶ ὑπὸ τῶν ἀντικειμένων• ἥτις αὐτοῖς μέν ἐστὶν ἔνδειξις ἀπωλείας, ὑμῖν δὲ σωτηρίας, καὶ τοῦτο ἀπὸ Θεοῦ•

kai mē ptyromenoi en mēdeni hypo tōn antikeimenōn hētis autois men estin endeiksis apōleias hymin de sōtērias kai touto apo theou

29. ὅτι ὑμῖν ἐχαρίσθη τὸ ὑπὲρ Χριστοῦ, οὐ μόνον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν, ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν•

hoti hymin echaristhē to hyper christou ou monon to eis auton pisteuein alla kai to hyper autou paschein

30. τὸν αὐτὸν ἀγῶνα ἔχοντες οἷον εἴδετε ἐν ἐμοὶ, καὶ νῦν ἀκούετε ἐν ἐμοί.

ton auton agōna echontes hoion eidete en emoi kai nyn akouete en emoi

Κεφαλαιο 2

1. Εἴ τις οὖν παράκλησις ἐν Χριστῷ, εἴ τι παραμύθιον ἀγάπης, εἴ τις κοινωνία Πνεύματος, εἴ τινα σπλάγχνα καὶ οἰκτιρμοί,

ei tis oun paraklēsis en christō ei ti paramythion agapēs ei tis koinōnia pneumatos ei tina splagchna kai oiktirmoi

2. πληρώσατέ μου τὴν χαρὰν, ἵνα τὸ αὐτὸ φρονῆτε, τὴν αὐτὴν ἀγάπην ἔχοντες, σύμψυχοι, τὸ ἓν φρονοῦντες•

plērōsate mou tēn charan hina to auto fronēte tēn autēn agapēn echontes sympsychoi to hen fronountes

3. μηδὲν κατὰ ἐριθείαν ἢ κενοδοξίαν, ἀλλὰ τῇ ταπεινοφροσύνῃ ἀλλήλους ἡγούμενοι ὑπερέχοντας ἑαυτῶν•

mēden kata eritheian hē kenodoksian alla tē tapeinofrosynē allēlous hēgoumenoi hyperechontas heautōn

4. μὴ τὰ ἑαυτῶν ἕκαστος σκοπεῖτε, ἀλλὰ καὶ τὰ ἑτέρων ἕκαστος.

mē ta heautōn hekastos skopeite alla kai ta heterōn hekastos

5. τοῦτο γὰρ φρονείσθω ἐν ὑμῖν ὃ καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ•

touto gar froneisthō en hymin ho kai en christō iēsou

6. ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων, οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ,

hos en morfē theou hyparchōn ouch harpagmon hēgēsato to einai isa theō

7. ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσε, μορφὴν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος•

all heauton ekenōsen morfēn doulou labōn en homoiōmati anthrōpōn genomenos kai schēmati heuretheis hōs anthrōpos

8. καί σχήματι εὑρεθείς ὥς ἄνθρωπος, ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν, γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ

etapeinōsen heauton genomenos hypēkoos mechri thanatou thanatou de staurou

9. διὸ καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσε, καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα•

dio kai ho theos auton hyperypsōsen kai echarisato autō onoma to hyper pan onoma

10. ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων,

hina en tō onomati iēsou pan gony kampsē epouraniōn kai epigeiōn kai katachthoniōn

11. καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς, εἰς δόξαν Θεοῦ πατρός.

kai pasa glōssa eksomologēsētai hoti kyrios iēsous christos eis doksan theou patros

12. Ὥστε, ἀγαπητοί μου, καθὼς πάντοτε ὑπηκούσατε, μὴ ὡς ἐν τῇ παρουσίᾳ μου μόνον, ἀλλὰ νῦν πολλῷ μᾶλλον ἐν τῇ ἀπουσίᾳ μου, μετὰ φόβου καὶ τρόμου τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν κατεργάζεσθε•

hōste agapētoi mou kathōs pantote hypēkousate mē hōs en tē parousia mou monon alla nyn pollō mallon en tē apousia mou meta fobou kai tromou tēn heautōn sōtērian katergazesthe

13. ὁ Θεὸς γάρ ἐστιν ὁ ἐνεργῶν ἐν ὑμῖν καὶ τὸ θέλειν καὶ τὸ ἐνεργεῖν ὑπὲρ τῆς εὐδοκίας.

ho theos gar estin ho energōn en hymin kai to thelein kai to energein hyper tēs eudokias

14. πάντα ποιεῖτε χωρὶς γογγυσμῶν καὶ διαλογισμῶν,

panta poieite chōris gongysmōn kai dialogismōn

15. ἵνα γένησθε ἄμεμπτοι καὶ ἀκέραιοι, τέκνα Θεοῦ ἀμώμητα ἐν μέσῳ γενεᾶς σκολιᾶς καὶ διεστραμμένης, ἐν οἷς φαίνεσθε ὡς φωστῆρες ἐν κόσμῳ,

hina genēsthe amemptoi kai akeraioi tekna theou amōmēta en mesō geneas skolias kai diestrammenēs en hois fainesthe hōs fōstēres en kosmō

16. λόγον ζωῆς ἐπέχοντες, εἰς καύχημα ἐμοὶ εἰς ἡμέραν Χριστοῦ, ὅτι οὐκ εἰς κενὸν ἔδραμον, οὐδὲ εἰς κενὸν ἐκοπίασα.

logon zōēs epechontes eis kauchēma emoi eis hēmeran christou hoti ouk eis kenon edramon oude eis kenon ekopiasa

17. ἀλλ’ εἰ καὶ σπένδομαι ἐπὶ τῇ θυσίᾳ καὶ λειτουργίᾳ τῆς πίστεως ὑμῶν, χαίρω καὶ συγχαίρω πᾶσιν ὑμῖν•

all ei kai spendomai epi tē thysia kai leitourgia tēs pisteōs hymōn chairō kai sygchairō pasin hymin

18. τὸ δ’ αὐτὸ καὶ ὑμεῖς χαίρετε καὶ συγχαίρετέ μοι.

to d auto kai hymeis chairete kai sygchairete moi

19. Ἐλπίζω δὲ ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ, Τιμόθεον ταχέως πέμψαι ὑμῖν, ἵνα κἀγὼ εὐψυχῶ γνοὺς τὰ περὶ ὑμῶν.

elpizō de en kyriō iēsou timotheon tacheōs pempsai hymin hina kagō eupsychō gnous ta peri hymōn

20. οὐδένα γὰρ ἔχω ἰσόψυχον, ὅστις γνησίως τὰ περὶ ὑμῶν μεριμνήσει,

oudena gar echō isopsychon hostis gnēsiōs ta peri hymōn merimnēsei

21. οἱ πάντες γὰρ τὰ ἑαυτῶν ζητοῦσιν, οὐ τὰ τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ.

hoi pantes gar ta heautōn zētousin ou ta tou christou iēsou

22. τὴν δὲ δοκιμὴν αὐτοῦ γινώσκετε, ὅτι ὡς πατρὶ τέκνον, σὺν ἐμοὶ ἐδούλευσεν εἰς τὸ εὐαγγέλιον.

tēn de dokimēn autou ginōskete hoti hōs patri teknon syn emoi edouleusen eis to euangelion

23. τοῦτον μὲν οὖν ἐλπίζω πέμψαι, ὡς ἂν ἀπίδω τὰ περὶ ἐμὲ, ἐξαυτῆς•

touton men oun elpizō pempsai hōs an apidō ta peri eme eksautēs

24. πέποιθα δὲ ἐν Κυρίῳ, ὅτι καὶ αὐτὸς ταχέως ἐλεύσομαι.

pepoitha de en kyriō hoti kai autos tacheōs eleusomai

25. ἀναγκαῖον δὲ ἡγησάμην Ἐπαφρόδιτον τὸν ἀδελφὸν καὶ συνεργὸν καὶ συστρατιώτην μου, ὑμῶν δὲ ἀπόστολον, καὶ λειτουργὸν τῆς χρείας μου, πέμψαι πρὸς ὑμᾶς•

anagkaion de hēgēsamēn epafroditon ton adelfon kai synergon kai systratiōtēn mou hymōn de apostolon kai leitourgon tēs chreias mou pempsai pros hymas

26. ἐπειδὴ ἐπιποθῶν ἦν πάντας ὑμᾶς, καὶ ἀδημονῶν, διότι ἠκούσατε ὅτι ἠσθένησε•

epeidē epipothōn ēn pantas hymas kai adēmonōn dioti ēkousate hoti ēsthenēsen

27. καὶ γὰρ ἠσθένησε παραπλήσιον θανάτῳ, ἀλλ’ ὁ Θεὸς αὐτόν ἠλέησεν, οὐκ αὐτὸν δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐμέ, ἵνα μὴ λύπην ἐπὶ λύπῃ σχῶ.

kai gar ēsthenēsen paraplēsion thanatō all ho theos auton ēleēsen ouk auton de monon alla kai eme hina mē lypēn epi lypē schō

28. σπουδαιοτέρως οὖν ἔπεμψα αὐτὸν, ἵνα, ἰδόντες αὐτὸν, πάλιν χαρῆτε, κἀγὼ ἀλυπότερος ὦ.

spoudaioterōs oun epempsa auton hina idontes auton palin charēte kagō alypoteros ō

29. προσδέχεσθε οὖν αὐτὸν ἐν Κυρίῳ μετὰ πάσης χαρᾶς, καὶ τοὺς τοιούτους ἐντίμους ἔχετε•

prosdechesthe oun auton en kyriō meta pasēs charas kai tous toioutous entimous echete

30. ὅτι διὰ τὸ ἔργον τοῦ Χριστοῦ μέχρι θανάτου ἤγγισε, παραβουλευσάμενος τῇ ψυχῇ, ἵνα ἀναπληρώσῃ τὸ ὑμῶν ὑστέρημα τῆς πρός με λειτουργίας.

hoti dia to ergon tou christou mechri thanatou ēngisen parabouleusamenos tē psychē hina anaplērōsē to hymōn hysterēma tēs pros me leitourgias

Κεφαλαιο 3

1. Τὸ λοιπόν, ἀδελφοί μου, χαίρετε ἐν Κυρίῳ. τὰ αὐτὰ γράφειν ὑμῖν, ἐμοὶ μὲν οὐκ ὀκνηρόν, ὑμῖν δὲ ἀσφαλές.

to loipon adelfoi mou chairete en kyriō ta auta grafein hymin emoi men ouk oknēron hymin de asfales

2. βλέπετε τοὺς κύνας, βλέπετε τοὺς κακοὺς ἐργάτας, βλέπετε τὴν κατατομήν•

blepete tous kynas blepete tous kakous ergatas blepete tēn katatomēn

3. ἡμεῖς γάρ ἐσμεν ἡ περιτομή, οἱ πνεύματι Θεῷ λατρεύοντες, καὶ καυχώμενοι ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, καὶ οὐκ ἐν σαρκὶ πεποιθότες•

hēmeis gar esmen hē peritomē hoi pneumati theō latreuontes kai kauchōmenoi en christō iēsou kai ouk en sarki pepoithotes

4. καίπερ ἐγὼ ἔχων πεποίθησιν καὶ ἐν σαρκί• εἴ τις δοκεῖ ἄλλος πεποιθέναι ἐν σαρκί, ἐγὼ μᾶλλον•

kaiper egō echōn pepoithēsin kai en sarki ei tis dokei allos pepoithenai en sarki egō mallon

5. περιτομῇ ὀκταήμερος, ἐκ γένους Ἰσραήλ, φυλῆς Βενιαμίν, Ἑβραῖος ἐξ Ἑβραίων, κατὰ νόμον Φαρισαῖος,

peritomē oktaēmeros ek genous israēl fylēs beniamin hebraios eks hebraiōn kata nomon farisaios

6. κατὰ ζῆλον διώκων τὴν ἐκκλησίαν, κατὰ δικαιοσύνην τὴν ἐν νόμῳ γενόμενος ἄμεμπτος.

kata zēlon diōkōn tēn ekklēsian kata dikaiosynēn tēn en nomō genomenos amemptos

7. ἀλλ’ ἅτινα ἦν μοι κέρδη, ταῦτα ἥγημαι διὰ τὸν Χριστὸν ζημίαν.

all hatina ēn moi kerdē tauta hēgēmai dia ton christon zēmian

8. ἀλλὰ μενοῦνγε καὶ ἡγοῦμαι πάντα ζημίαν εἶναι διὰ τὸ ὑπερέχον τῆς γνώσεως Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου μου• δι’ ὃν τὰ πάντα ἐζημιώθην, καὶ ἡγοῦμαι σκύβαλα εἴναι, ἵνα Χριστὸν κερδήσω,

alla menounge kai hēgoumai panta zēmian einai dia to hyperechon tēs gnōseōs christou iēsou tou kyriou mou di hon ta panta ezēmiōthēn kai hēgoumai skybala einai hina christon kerdēsō

9. καὶ εὑρεθῶ ἐν αὐτῷ, μὴ ἔχων ἐμὴν δικαιοσύνην τὴν ἐκ νόμου, ἀλλὰ τὴν διὰ πίστεως Χριστοῦ, τὴν ἐκ Θεοῦ δικαιοσύνην ἐπὶ τῇ πίστει•

kai heurethō en autō mē echōn emēn dikaiosynēn tēn ek nomou alla tēn dia pisteōs christou tēn ek theou dikaiosynēn epi tē pistei

10. τοῦ γνῶναι αὐτὸν καὶ τὴν δύναμιν τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ, καὶ τὴν κοινωνίαν τῶν παθημάτων αὐτοῦ, συμμορφούμενος τῷ θανάτῳ αὐτοῦ,

tou gnōnai auton kai tēn dynamin tēs anastaseōs autou kai tēn koinōnian tōn pathēmatōn autou symmorfoumenos tō thanatō autou

11. εἴ πως καταντήσω εἰς τὴν ἐξανάστασιν τῶν νεκρῶν.

ei pōs katantēsō eis tēn eksanastasin tōn nekrōn

12. οὐχ ὅτι ἤδη ἔλαβον, ἢ ἤδη τετελείωμαι• διώκω δὲ, εἰ καὶ καταλάβω ἐφ’ ᾧ καὶ κατελήφθην ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ.

ouch hoti ēdē elabon ē ēdē teteleiōmai diōkō de ei kai katalabō ef hō kai katelēfthēn hypo tou christou iēsou

13. ἀδελφοί, ἐγὼ ἐμαυτὸν οὐ λογίζομαι κατειληφέναι• ἓν δέ, τὰ μὲν ὀπίσω ἐπιλανθανόμενος, τοῖς δὲ ἔμπροσθεν ἐπεκτεινόμενος,

adelfoi egō emauton ou logizomai kateilēfenai hen de ta men opisō epilanthanomenos tois de emprosthen epekteinomenos

14. κατὰ σκοπὸν διώκω ἐπὶ τὸ βραβεῖον τῆς ἄνω κλήσεως τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

kata skopon diōkō epi to brabeion tēs anō klēseōs tou theou en christō iēsou

15. ὅσοι οὖν τέλειοι, τοῦτο φρονῶμεν• καὶ εἴ τι ἑτέρως φρονεῖτε, καὶ τοῦτο ὁ Θεὸς ὑμῖν ἀποκαλύψει•

hosoi oun teleioi touto fronōmen kai ei ti heterōs froneite kai touto ho theos hymin apokalypsei

16. πλὴν εἰς ὃ ἐφθάσαμεν, τῷ αὐτῷ στοιχεῖν κανόνι, τὸ ἀυτο φρονεῖν.

plēn eis ho efthasamen tō autō stoichein kanoni to auto fronein

17. Συμμιμηταί μου γίνεσθε, ἀδελφοί, καὶ σκοπεῖτε τοὺς οὕτω περιπατοῦντας, καθὼς ἔχετε τύπον ἡμᾶς.

symmimētai mou ginesthe adelfoi kai skopeite tous houtōs peripatountas kathōs echete typon hēmas

18. πολλοὶ γὰρ περιπατοῦσιν, οὓς πολλάκις ἔλεγον ὑμῖν, νῦν δὲ καὶ κλαίων λέγω, τοὺς ἐχθροὺς τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ•

polloi gar peripatousin hous pollakis elegon hymin nyn de kai klaiōn legō tous echthrous tou staurou tou christou

19. ὧν τὸ τέλος ἀπώλεια, ὧν ὁ θεὸς ἡ κοιλία, καὶ ἡ δόξα ἐν τῇ αἰσχύνῃ αὐτῶν, οἱ τὰ ἐπίγεια φρονοῦντες.

hōn to telos apōleia hōn ho theos hē koilia kai hē doksa en tē aischynē autōn hoi ta epigeia fronountes

20. ἡμῶν γὰρ τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει, ἐξ οὗ καὶ Σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα, Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν•

hēmōn gar to politeuma en ouranois hyparchei eks hou kai sōtēra apekdechometha kyrion iēsoun christon

21. ὃς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν, εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸ σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ, κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ δύνασθαι αὐτὸν καὶ ὑποτάξαι ἑαὐτῷ τὰ πάντα.

hos metaschēmatisei to sōma tēs tapeinōseōs hēmōn eis to genesthai auto symmorfon tō sōmati tēs doksēs autou kata tēn energeian tou dynasthai auton kai hypotaksai heautō ta panta

Κεφαλαιο 4

1. Ὥστε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοὶ καὶ ἐπιπόθητοι, χαρὰ καὶ στέφανός μου, οὕτω στήκετε ἐν Κυρίῳ, ἀγαπητοί.

hōste adelfoi mou agapētoi kai epipothētoi chara kai stefanos mou houtōs stēkete en kyriō agapētoi

2. Εὐοδίαν παρακαλῶ, καὶ Συντύχην παρακαλῶ, τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν Κυρίῳ.

euodian parakalō kai syntychēn parakalō to auto fronein en kyriō

3. καὶ ἐρωτῶ καὶ σέ, σύζυγε γνήσιε, συλλαμβάνου αὐταῖς, αἵτινες ἐν τῷ εὐαγγελίῳ συνήθλησάν μοι, μετὰ καὶ Κλήμεντος, καὶ τῶν λοιπῶν συνεργῶν μου, ὧν τὰ ὀνόματα ἐν βίβλῳ ζωῆς.

kai erōtō kai se syzyge gnēsie syllambanou autais haitines en tō euangeliō synēthlēsan moi meta kai klēmentos kai tōn loipōn synergōn mou hōn ta onomata en biblō zōēs

4. Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε• πάλιν ἐρῶ, χαίρετε.

chairete en kyriō pantote palin erō chairete

5. τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις. ὁ Κύριος ἐγγύς.

to epieikes hymōn gnōsthētō pasin anthrōpois ho kyrios engys

6. μηδὲν μεριμνᾶτε, ἀλλ’ ἐν παντὶ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει μετὰ εὐχαριστίας τὰ αἰτήματα ὑμῶν γνωριζέσθω πρὸς τὸν Θεόν,

mēden merimnate all en panti tē proseuchē kai tē deēsei meta eucharistias ta aitēmata hymōn gnōrizesthō pros ton theon

7. καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν, φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ τὰ νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

kai hē eirēnē tou theou hē hyperechousa panta noun frourēsei tas kardias hymōn kai ta noēmata hymōn en christō iēsou

8. Τὸ λοιπόν, ἀδελφοί, ὅσα ἐστὶν ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά, ὅσα προσφιλῆ, ὅσα εὔφημα, εἴ τις ἀρετὴ καὶ εἴ τις ἔπαινος, ταῦτα λογίζεσθε•

to loipon adelfoi hosa estin alēthē hosa semna hosa dikaia hosa hagna hosa prosfilē hosa eufēma ei tis aretē kai ei tis epainos tauta logizesthe

9. ἃ καὶ ἐμάθετε καὶ παρελάβετε καὶ ἠκούσατε καὶ εἴδετε ἐν ἐμοί, ταῦτα πράσσετε• καὶ ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ἔσται μεθ’ ὑμῶν.

ha kai emathete kai parelabete kai ēkousate kai eidete en emoi tauta prassete kai ho theos tēs eirēnēs estai meth hymōn

10. Ἐχάρην δὲ ἐν Κυρίῳ μεγάλως, ὅτι ἤδη ποτὲ ἀνεθάλετε τὸ ὑπὲρ ἐμοῦ φρονεῖν, ἐφ’ ᾧ καὶ ἐφρονεῖτε, ἠκαιρεῖσθε δέ.

echarēn de en kyriō megalōs hoti ēdē pote anethalete to hyper emou fronein ef hō kai efroneite ēkaireisthe de

11. οὐχ ὅτι καθ’ ὑστέρησιν λέγω• ἐγὼ γὰρ ἔμαθον, ἐν οἷς εἰμι, αὐτάρκης εἶναι.

ouch hoti kath hysterēsin legō egō gar emathon en hois eimi autarkēs einai

12. οἶδα καὶ ταπεινοῦσθαι, οἶδα καὶ περισσεύειν• ἐν παντὶ καὶ ἐν πᾶσι μεμύημαι καὶ χορτάζεσθαι καὶ πεινᾶν, καὶ περισσεύειν καὶ ὑστερεῖσθαι.

oida kai tapeinousthai oida kai perisseuein en panti kai en pasin memyēmai kai chortazesthai kai peinan kai perisseuein kai hystereisthai

13. πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ.

panta ischyō en tō endynamounti me christō

14. πλὴν καλῶς ἐποιήσατε συγκοινωνήσαντές μου τῇ θλίψει.

plēn kalōs epoiēsate sygkoinōnēsantes mou tē thlipsei

15. οἴδατε δὲ καὶ ὑμεῖς, Φιλιππήσιοι, ὅτι ἐν ἀρχῇ τοῦ εὐαγγελίου, ὅτε ἐξῆλθον ἀπὸ Μακεδονίας, οὐδεμία μοι ἐκκλησία ἐκοινώνησεν εἰς λόγον δόσεως καὶ λήψεως, εἰ μὴ ὑμεῖς μόνοι•

oidate de kai hymeis filippēsioi hoti en archē tou euangeliou hote eksēlthon apo makedonias oudemia moi ekklēsia ekoinōnēsen eis logon doseōs kai lēpseōs ei mē hymeis monoi

16. ὅτι καὶ ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ ἅπαξ καὶ δὶς εἰς τὴν χρείαν μοι ἐπέμψατε.

hoti kai en thessalonikē kai hapaks kai dis eis tēn chreian moi epempsate

17. οὐχ ὅτι ἐπιζητῶ τὸ δόμα, ἀλλ’ ἐπιζητῶ τὸν καρπὸν τὸν πλεονάζοντα εἰς λόγον ὑμῶν.

ouch hoti epizētō to doma all epizētō ton karpon ton pleonazonta eis logon hymōn

18. ἀπέχω δὲ πάντα καὶ περισσεύω• πεπλήρωμαι, δεξάμενος παρὰ Ἐπαφροδίτου τὰ παρ’ ὑμῶν, ὀσμὴν εὐωδίας, θυσίαν δεκτήν, εὐάρεστον τῷ Θεῷ.

apechō de panta kai perisseuō peplērōmai deksamenos para epafroditou ta par hymōn osmēn euōdias thysian dektēn euareston tō theō

19. Ὁ δὲ Θεός μου πληρώσει πᾶσαν χρείαν ὑμῶν κατὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῦ ἐν δόξῃ, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

ho de theos mou plērōsei pasan chreian hymōn kata ton plouton autou en doksē en christō iēsou

20. τῷ δὲ Θεῷ καὶ πατρὶ ἡμῶν ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ἀμήν.

tō de theō kai patri hēmōn hē doksa eis tous aiōnas tōn aiōnōn amēn

21. Ἀσπάσασθε πάντα ἅγιον ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ σὺν ἐμοὶ ἀδελφοί.

aspasasthe panta hagion en christō iēsou aspazontai hymas hoi syn emoi adelfoi

22. ἀσπάζονται ὑμᾶς πάντες οἱ ἅγιοι, μάλιστα δὲ οἱ ἐκ τῆς Καίσαρος οἰκίας.

aspazontai hymas pantes hoi hagioi malista de hoi ek tēs kaisaros oikias

23. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων υμῶν. ἀμην. πρός Φιλιππησίους ἐγράφη ἀπό Ῥώμης δι’ Ἐπαφροδίτου

hē charis tou kyriou hēmōn iēsou christou meta pantōn hymōn amēn pros filippēsious egrafē apo rōmēs di epafroditou

ΠΡΟΣ ΚΟΛΑΣΣΑΕΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Κεφαλαιο 1

1. Παῦλος καὶ Σιλουανὸς καὶ Τιμόθεος, τῇ ἐκκλησίᾳ Θεσσαλονικέων ἐν Θεῷ πατρὶ, καὶ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ• χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν, καὶ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ

paulos kai silouanos kai timotheos tē ekklēsia thessalonikeōn en theō patri kai kyriō iēsou christō charis hymin kai eirēnē apo theou patros hēmōn kai kyriou iēsou christou

2. Εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ πάντοτε περὶ πάντων ὑμῶν, μνείαν ὑμῶν ποιούμενοι ἐπὶ τῶν προσευχῶν ἡμῶν,

eucharistoumen tō theō pantote peri pantōn hymōn mneian hymōn poioumenoi epi tōn proseuchōn hēmōn

3. ἀδιαλείπτως μνημονεύοντες ὑμῶν τοῦ ἔργου τῆς πίστεως, καὶ τοῦ κόπου τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ὑπομονῆς τῆς ἐλπίδος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ• ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν•

adialeiptōs mnēmoneuontes hymōn tou ergou tēs pisteōs kai tou kopou tēs agapēs kai tēs hypomonēs tēs elpidos tou kyriou hēmōn iēsou christou emprosthen tou theou kai patros hēmōn

4. εἰδότες, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ Θεοῦ, τὴν ἐκλογὴν ὑμῶν•

eidotes adelfoi ēgapēmenoi hypo theou tēn eklogēn hymōn

5. ὅτι τὸ εὐαγγέλιον ἡμῶν οὐκ ἐγενήθη εἰς ὑμᾶς ἐν λόγῳ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐν δυνάμει, καὶ ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ, καὶ ἐν πληροφορίᾳ πολλῇ, καθὼς οἴδατε οἷοι ἐγενήθημεν ἐν ὑμῖν δι’ ὑμᾶς.

hoti to euangelion hēmōn ouk egenēthē eis hymas en logō monon alla kai en dynamei kai en pneumati hagiō kai en plēroforia pollē kathōs oidate hoioi egenēthēmen en hymin dihymas

6. καὶ ὑμεῖς μιμηταὶ ἡμῶν ἐγενήθητε καὶ τοῦ Κυρίου, δεξάμενοι τὸν λόγον ἐν θλίψει πολλῇ μετὰ χαρᾶς Πνεύματος Ἁγίου,

kai hymeis mimētai hēmōn egenēthēte kai tou kyriou deksamenoi ton logon en thlipsei pollē meta charas pneumatos hagiou

7. ὥστε γενέσθαι ὑμᾶς τύπους πᾶσι τοῖς πιστεύουσιν ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ τῇ Ἀχαΐᾳ.

hōste genesthai hymas typous pasin tois pisteuousin en tē makedonia kai tē achaia

8. ἀφ’ ὑμῶν γὰρ ἐξήχηται ὁ λόγος τοῦ Κυρίου οὐ μόνον ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ Ἀχαΐᾳ, ἀλλὰ καὶ ἐν παντὶ τόπῳ ἡ πίστις ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ἐξελήλυθεν, ὥστε μὴ χρείαν ἡμᾶς ἔχειν λαλεῖν τι.

af hymōn gar eksēchētai ho logos tou kyriou ou monon en tē makedonia kai achaia alla kai en panti topō hē pistis hymōn hē pros ton theon ekselēlythen hōste mēchreian hēmas echein lalein ti

9. αὐτοὶ γὰρ περὶ ἡμῶν ἀπαγγέλλουσιν ὁποίαν εἴσοδον ἔσχομεν πρὸς ὑμᾶς, καὶ πῶς ἐπεστρέψατε πρὸς τὸν Θεὸν ἀπὸ τῶν εἰδώλων, δουλεύειν Θεῷ ζῶντι καὶ ἀληθινῷ,

autoi gar peri hēmōn apangellousin hopoian eisodon eschomen pros hymas kai pōs epestrepsate pros ton theon apo tōn eidōlōn douleuein theō zōnti kai alēthinō

10. καὶ ἀναμένειν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐκ τῶν οὐρανῶν, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν, Ἰησοῦν τὸν ῥυόμενον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ὀργῆς τῆς ἐρχομένης.

kai anamenein ton hyion autou ek tōn ouranōn hon ēgeiren ek nekrōn iēsoun ton ryomenon hēmas apo tēs orgēs tēs erchomenēs

Κεφαλαιο 2

1. Θέλω γὰρ ὑμᾶς εἰδέναι ἡλίκον ἀγῶνα ἔχω περὶ ὑμῶν καὶ τῶν ἐν Λαοδικείᾳ, καὶ ὅσοι οὐχ ἑώρακασι τὸ πρόσωπόν μου ἐν σαρκί,

thelō gar hymas eidenai hēlikon agōna echō peri hymōn kai tōn en laodikeia kai hosoi ouch heōrakasin to prosōpon mou en sarki

2. ἵνα παρακληθῶσιν αἱ καρδίαι αὐτῶν, συμβιβασθέντων ἐν ἀγάπῃ, καὶ εἰς πάντα πλοῦτον τῆς πληροφορίας τῆς συνέσεως, εἰς ἐπίγνωσιν τοῦ μυστηρίου τοῦ Θεοῦ καὶ πατρὸς καὶ τοῦ Χριστοῦ,

hina paraklēthōsin hai kardiai autōn symbibasthentōn en agapē kai eis panta plouton tēs plēroforias tēs syneseōs eis epignōsin tou mystēriou tou theou kai patros kai tou christou

3. ἐν ᾧ εἰσὶ πάντες οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ τῆς γνώσεως ἀπόκρυφοι.

en hō eisin pantes hoi thēsauroi tēs sofias kai tēs gnōseōs apokryfoi

4. τοῦτο δὲ λέγω, ἵνα μή τις ὑμᾶς παραλογίζηται ἐν πιθανολογίᾳ.

touto de legō hina mē tis hymas paralogizētai en pithanologia

5. εἰ γὰρ καὶ τῇ σαρκὶ ἄπειμι, ἀλλὰ τῷ πνεύματι σὺν ὑμῖν εἰμι, χαίρων καὶ βλέπων ὑμῶν τὴν τάξιν, καὶ τὸ στερέωμα τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως ὑμῶν.

ei gar kai tē sarki apeimi alla tō pneumati syn hymin eimi chairōn kai blepōn hymōn tēn taksin kai to stereōma tēs eis christon pisteōs hymōn

6. Ὡς οὖν παρελάβετε τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν τὸν Κύριον, ἐν αὐτῷ περιπατεῖτε,

hōs oun parelabete ton christon iēsoun ton kyrion en autō peripateite

7. ἐρριζωμένοι καὶ ἐποικοδομούμενοι ἐν αὐτῷ, καὶ βεβαιούμενοι ἐν τῇ πίστει, καθὼς ἐδιδάχθητε, περισσεύοντες ἐν αὐτῇ ἐν εὐχαριστίᾳ.

errizōmenoi kai epoikodomoumenoi en autō kai bebaioumenoi en tē pistei kathōs edidachthēte perisseuontes en autē en eucharistia

8. βλέπετε μή τις ὑμᾶς ἔσται ὁ συλαγωγῶν διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ κενῆς ἀπάτης, κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου, καὶ οὐ κατὰ Χριστόν•

blepete mē tis hymas estai ho sylagōgōn dia tēs filosofias kai kenēs apatēs kata tēn paradosin tōn anthrōpōn kata ta stoicheia tou kosmou kai ou kata christon

9. ὅτι ἐν αὐτῷ κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς,

hoti en autō katoikei pan to plērōma tēs theotētos sōmatikōs

10. καὶ ἐστὲ ἐν αὐτῷ πεπληρωμένοι, ὅς ἐστιν ἡ κεφαλὴ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας•

kai este en autō peplērōmenoi hos estin hē kefalē pasēs archēs kai eksousias

11. ἐν ᾧ καὶ περιετμήθητε περιτομῇ ἀχειροποιήτῳ, ἐν τῇ ἀπεκδύσει τοῦ σώματος τῶν ἁμαρτιῶν τῆς σαρκός, ἐν τῇ περιτομῇ τοῦ Χριστοῦ,

en hō kai perietmēthēte peritomē acheiropoiētō en tē apekdysei tou sōmatos tōn hamartiōn tēs sarkos en tē peritomē tou christou

12. συνταφέντες αὐτῷ ἐν τῷ βαπτίσματι, ἐν ᾧ καὶ συνηγέρθητε διὰ τῆς πίστεως τῆς ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ, τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ τῶν νεκρῶν.

syntafentes autō en tō baptismati en hō kai synēgerthēte dia tēs pisteōs tēs energeias tou theou tou egeirantos auton ek tōn nekrōn

13. καὶ ὑμᾶς νεκροὺς ὄντας ἐν τοῖς παραπτώμασι καὶ τῇ ἀκροβυστίᾳ τῆς σαρκὸς ὑμῶν, συνεζωοποίησε σὺν αὐτῷ, χαρισάμενος ὑμῖν πάντα τὰ παραπτώματα,

kai hymas nekrous ontas en tois paraptōmasin kai tē akrobystia tēs sarkos hymōn synezōopoiēsen syn autō charisamenos hymin panta ta paraptōmata

14. ἐξαλείψας τὸ καθ’ ἡμῶν χειρόγραφον τοῖς δόγμασιν, ὃ ἦν ὑπεναντίον ἡμῖν• καὶ αὐτὸ ἦρκεν ἐκ τοῦ μέσου, προσηλώσας αὐτὸ τῷ σταυρῷ•

eksaleipsas to kath hēmōn cheirografon tois dogmasin ho ēn hypenantion hēmin kai auto ērken ek tou mesou prosēlōsas auto tō staurō

15. ἀπεκδυσάμενος τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας, ἐδειγμάτισεν ἐν παρρησίᾳ, θριαμβεύσας αὐτοὺς ἐν αὐτῷ.

apekdysamenos tas archas kai tas eksousias edeigmatisen en parrēsia thriambeusas autous en autō

16. Μὴ οὖν τις ὑμᾶς κρινέτω ἐν βρώσει ἢ ἐν πόσει, ἢ ἐν μέρει ἑορτῆς ἢ νουμηνίας ἢ σαββάτων•

mē oun tis hymas krinetō en brōsei hē en posei ē en merei heortēs ē noumēnias ē sabbatōn

17. ἅ ἐστι σκιὰ τῶν μελλόντων, τὸ δὲ σῶμα τοῦ Χριστοῦ.

ha estin skia tōn mellontōn to de sōma tou christou

18. μηδεὶς ὑμᾶς καταβραβευέτω θέλων ἐν ταπεινοφροσύνῃ καὶ θρησκείᾳ τῶν ἀγγέλων, ἃ μὴ ἑώρακεν ἐμβατεύων, εἰκῇ φυσιούμενος ὑπὸ τοῦ νοὸς τῆς σαρκὸς αὐτοῦ,

mēdeis hymas katabrabeuetō thelōn en tapeinofrosynē kai thrēskeia tōn angelōn ha mē heōraken embateuōn eikē fysioumenos hypo tou noos tēs sarkos autou

19. καὶ οὐ κρατῶν τὴν κεφαλήν, ἐξ οὗ πᾶν τὸ σῶμα, διὰ τῶν ἁφῶν καὶ συνδέσμων ἐπιχορηγούμενον καὶ συμβιβαζόμενον, αὔξει τὴν αὔξησιν τοῦ Θεοῦ.

kai ou kratōn tēn kefalēn eks hou pan to sōma dia tōn hafōn kai syndesmōn epichorēgoumenon kai symbibazomenon auksei tēn auksēsin tou theou

20. Εἰ οὖν ἀπεθάνετε σὺν τῷ Χριστῷ, ἀπὸ τῶν στοιχείων τοῦ κόσμου, τί ὡς ζῶντες ἐν κόσμῳ δογματίζεσθε,

ei oun apethanete syn tō christō apo tōn stoicheiōn tou kosmou ti hōs zōntes en kosmō dogmatizesthe

21. Μὴ ἅψῃ, μηδὲ γεύσῃ, μηδὲ θίγῃς

mē hapsē mēde geusē mēde thigēs

22. ἅ ἐστι πάντα εἰς φθορὰν τῇ ἀποχρήσει, κατὰ τὰ ἐντάλματα καὶ διδασκαλίας τῶν ἀνθρώπων;

ha estin panta eis fthoran tē apochrēsei kata ta entalmata kai didaskalias tōn anthrōpōn

23. ἅτινά ἐστι λόγον μὲν ἔχοντα σοφίας ἐν ἐθελοθρησκεία καὶ ταπεινοφροσύνῃ καὶ ἀφειδίᾳ σώματος, οὐκ ἐν τιμῇ τινι πρὸς πλησμονὴν τῆς σαρκός.

hatina estin logon men echonta sofias en ethelothrēskeia kai tapeinofrosynē kai afeidia sōmatos ouk en timē tini pros plēsmonēn tēs sarkos

Κεφαλαιο 3

1. Εἰ οὖν συνηγέρθητε τῷ Χριστῷ, τὰ ἄνω ζητεῖτε, οὗ ὁ Χριστός ἐστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ καθήμενος.

ei oun synēgerthēte tō christō ta anō zēteite hou ho christos estin en deksia tou theou kathēmenos

2. τὰ ἄνω φρονεῖτε, μὴ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς.

ta anō froneite mē ta epi tēs gēs

3. ἀπεθάνετε γάρ, καὶ ἡ ζωὴ ὑμῶν κέκρυπται σὺν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ Θεῷ.

apethanete gar kai hē zōē hymōn kekryptai syn tō christō en tō theō

4. ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ἡ ζωὴ ἡμῶν, τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ.

hotan ho christos fanerōthē hē zōē hēmōn tote kai hymeis syn autō fanerōthēsesthe en doksē

5. Νεκρώσατε οὖν τὰ μέλη ὑμῶν τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, πορνείαν, ἀκαθαρσίαν, πάθος, ἐπιθυμίαν κακήν, καὶ τὴν πλεονεξίαν, ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρεία,

nekrōsate oun ta melē hymōn ta epi tēs gēs porneian akatharsian pathos epithymian kakēn kai tēn pleoneksian hētis estin eidōlolatreia

6. δι’ ἃ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας;

di ha erchetai hē orgē tou theou epi tous hyious tēs apeitheias

7. ἐν οἷς καὶ ὑμεῖς περιεπατήσατέ ποτε, ὅτε ἐζῆτε ἐν αὔτοις.

en hois kai hymeis periepatēsate pote hote ezēte en autois

8. νυνὶ δὲ ἀπόθεσθε καὶ ὑμεῖς τὰ πάντα, ὀργήν, θυμόν, κακίαν, βλασφημίαν, αἰσχρολογίαν ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν•

nyni de apothesthe kai hymeis ta panta orgēn thymon kakian blasfēmian aischrologian ek tou stomatos hymōn

9. μὴ ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους, ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ,

mē pseudesthe eis allēlous apekdysamenoi ton palaion anthrōpon syn tais praksesin autou

10. καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον, τὸν ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν κατ’ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν•

kai endysamenoi ton neon ton anakainoumenon eis epignōsin kat eikona tou ktisantos auton

11. ὅπου οὐκ ἔνι Ἕλλην καὶ Ἰουδαῖος, περιτομὴ καὶ ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος• ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός.

hopou ouk eni hellēn kai ioudaios peritomē kai akrobystia barbaros skythēs doulos eleutheros alla ta panta kai en pasin christos

12. Ἐνδύσασθε οὖν, ὡς ἐκλεκτοὶ τοῦ Θεοῦ, ἅγιοι καὶ ἠγαπημένοι, σπλάγχνα οἰκτιρμῶν, χρηστότητα, ταπεινοφροσύνην, πρᾳότητα, μακροθυμίαν•

endysasthe oun hōs eklektoi tou theou hagioi kai ēgapēmenoi splagchna oiktirmōn chrēstotēta tapeinofrosynēn praotēta makrothymian

13. ἀνεχόμενοι ἀλλήλων, καὶ χαριζόμενοι ἑαυτοῖς ἐάν τις πρός τινα ἔχῃ μομφήν• καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἐχαρίσατο ὑμῖν, οὕτω καὶ ὑμεῖς•

anechomenoi allēlōn kai charizomenoi heautois ean tis pros tina echē momfēn kathōs kai ho christos echarisato hymin houtōs kai hymeis

14. ἐπὶ πᾶσι δὲ τούτοις τὴν ἀγάπην, ἥτις ἐστι σύνδεσμος τῆς τελειότητος.

epi pasin de toutois tēn agapēn hētis estin syndesmos tēs teleiotētos

15. καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ βραβευέτω ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν, εἰς ἣν καὶ ἐκλήθητε ἐν ἑνὶ σώματι• καὶ εὐχάριστοι γίνεσθε.

kai hē eirēnē tou theou brabeuetō en tais kardiais hymōn eis hēn kai eklēthēte en heni sōmati kai eucharistoi ginesthe

16. ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ἐνοικείτω ἐν ὑμῖν πλουσίως ἐν πάσῃ σοφίᾳ• διδάσκοντες καὶ νουθετοῦντες ἑαυτοὺς, ψαλμοῖς, καὶ ὕμνοις, καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς, ἐν χάριτι ᾄδοντες ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν τῷ Κυρίῳ.

ho logos tou christou enoikeitō en hymin plousiōs en pasē sofia didaskontes kai nouthetountes heautous psalmois kai hymnois kai ōdais pneumatikais en chariti adontes en tē kardia hymōn tō kyriō

17. καὶ πᾶν ὅ τι ἂν ποιῆτε, ἐν λόγῳ ἢ ἐν ἔργῳ, πάντα ἐν ὀνόματι Κυρίου Ἰησοῦ, εὐχαριστοῦντες τῷ Θεῷ καὶ πατρὶ δι’ αὐτοῦ.

kai pan ho ti an poiēte en logō ē en ergō panta en onomati kyriou iēsou eucharistountes tō theō kai patri di autou

18. Αἱ γυναῖκες, ὑποτάσσεσθε τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν, ὡς ἀνῆκεν ἐν Κυρίῳ.

hai gynaikes hypotassesthe tois idiois andrasin hōs anēken en kyriō

19. οἱ ἄνδρες, ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας, καὶ μὴ πικραίνεσθε πρὸς αὐτάς.

hoi andres agapate tas gynaikas kai mē pikrainesthe pros autas

20. τὰ τέκνα, ὑπακούετε τοῖς γονεῦσι κατὰ πάντα• τοῦτο γὰρ ἐστιν εὐάρεστόν τῷ Κυρίῳ.

ta tekna hypakouete tois goneusin kata panta touto gar estin euareston tō kyriō

21. οἱ πατέρες, μὴ ἐρεθίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν, ἵνα μὴ ἀθυμῶσιν.

hoi pateres mē erethizete ta tekna hymōn hina mē athymōsin

22. Οἱ δοῦλοι, ὑπακούετε κατὰ πάντα τοῖς κατὰ σάρκα κυρίοις, μὴ ἐν ὀφθαλμοδουλείαις ὡς ἀνθρωπάρεσκοι, ἀλλ’ ἐν ἁπλότητι καρδίας, φοβούμενοι τὸν Θεόν•

hoi douloi hypakouete kata panta tois kata sarka kyriois mē en ofthalmodouleiais hōs anthrōpareskoi all en haplotēti kardias foboumenoi ton theon

23. καὶ πᾶν ὃ τι ἐὰν ποιῆτε, ἐκ ψυχῆς ἐργάζεσθε, ὡς τῷ Κυρίῳ καὶ οὐκ ἀνθρώποις•

kai pan ho ti ean poiēte ek psychēs ergazesthe hōs tō kyriō kai ouk anthrōpois

24. εἰδότες ὅτι ἀπὸ Κυρίου ἀπολήψεσθε τὴν ἀνταπόδοσιν τῆς κληρονομίας• τῷ γὰρ Κυρίῳ Χριστῷ δουλεύετε.

eidotes hoti apo kyriou apolēpsesthe tēn antapodosin tēs klēronomias tō gar kyriō christō douleuete

25. ὁ δὲ ἀδικῶν κομιεῖται ὃ ἠδίκησε• καὶ οὐκ ἔστι προσωποληψία

ho de adikōn komieitai ho ēdikēsen kai ouk estin prosōpolēpsia

Κεφαλαιο 4

1. οἱ κύριοι, τὸ δίκαιον καὶ τὴν ἰσότητα τοῖς δούλοις παρέχεσθε, εἰδότες ὅτι καὶ ὑμεῖς ἔχετε Κύριον ἐν οὐρανοῖς.

hoi kyrioi to dikaion kai tēn isotēta tois doulois parechesthe eidotes hoti kai hymeis echete kyrion en ouranois

2. Τῇ προσευχῇ προσκαρτερεῖτε, γρηγοροῦντες ἐν αὐτῇ ἐν εὐχαριστίᾳ•

tē proseuchē proskartereite grēgorountes en autē en eucharistia

3. προσευχόμενοι ἅμα καὶ περὶ ἡμῶν, ἵνα ὁ Θεὸς ἀνοίξῃ ἡμῖν θύραν τοῦ λόγου, λαλῆσαι τὸ μυστήριον τοῦ Χριστοῦ, δι’ ὃ καὶ δέδεμαι•

proseuchomenoi hama kai peri hēmōn hina ho theos anoiksē hēmin thyran tou logou lalēsai to mystērion tou christou di ho kai dedemai

4. ἵνα φανερώσω αὐτό, ὡς δεῖ με λαλῆσαι.

hina fanerōsō auto hōs dei me lalēsai

5. ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω, τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι.

en sofia peripateite pros tous eksō ton kairon eksagorazomenoi

6. ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος, εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι.

ho logos hymōn pantote en chariti halati ērtymenos eidenai pōs dei hymas heni hekastō apokrinesthai

7. Τὰ κατ’ ἐμὲ πάντα γνωρίσει ὑμῖν Τυχικός, ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος καὶ σύνδουλος ἐν Κυρίῳ•

ta kat eme panta gnōrisei hymin tychikos ho agapētos adelfos kai pistos diakonos kai syndoulos en kyriō

8. ὃν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο, ἵνα γνῷ τὰ περὶ ὑμῶν καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν•

hon epempsa pros hymas eis auto touto hina gnō ta peri hymōn kai parakalesē tas kardias hymōn

9. σὺν Ὀνησίμῳ τῷ πιστῷ καὶ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ, ὅς ἐστιν ἐξ ὑμῶν. πάντα ὑμῖν γνωριοῦσι τὰ ὧδε.

syn onēsimō tō pistō kai agapētō adelfō hos estin eks hymōn panta hymin gnōriousin ta hōde

10. Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτός μου, καὶ Μᾶρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρναβᾶ περὶ οὗ ἐλάβετε ἐντολάς• ἐὰν ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς, δέξασθε αὐτόν,

aspazetai hymas aristarchos ho synaichmalōtos mou kai markos ho anepsios barnaba peri hou elabete entolas ean elthē pros hymas deksasthe auton

11. καὶ Ἰησοῦς ὁ λεγόμενος Ἰοῦστος, οἱ ὄντες ἐκ περιτομῆς• οὗτοι μόνοι συνεργοὶ εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, οἵτινες ἐγενήθησάν μοι παρηγορία.

kai iēsous ho legomenos ioustos hoi ontes ek peritomēs houtoi monoi synergoi eis tēn basileian tou theou hoitines egenēthēsan moi parēgoria

12. ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἐπαφρᾶς ὁ ἐξ ὑμῶν, δοῦλος Χριστοῦ, πάντοτε ἀγωνιζόμενος ὑπὲρ ὑμῶν ἐν ταῖς προσευχαῖς, ἵνα στῆτε τέλειοι καὶ πεπληρωμένοι ἐν παντὶ θελήματι τοῦ θεοῦ

aspazetai hymas epafras ho eks hymōn doulos christou pantote agōnizomenos hyper hymōn en tais proseuchais hina stēte teleioi kai peplērōmenoi en panti thelēmati tou theou

13. μαρτυρῶ γὰρ αὐτῷ ὅτι ἔχει ζῆλον πολὺν ὑπὲρ ὑμῶν καὶ τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καὶ τῶν ἐν Ἱεραπόλει.

martyrō gar autō hoti echei zēlon polyn hyper hymōn kai tōn en laodikeia kai tōn en hierapolei

14. ἀσπάζεται ὑμᾶς Λουκᾶς ὁ ἰατρὸς ὁ ἀγαπητὸς, καὶ Δημᾶς.

aspazetai hymas loukas ho iatros ho agapētos kai dēmas

15. ἀσπάσασθε τοὺς ἐν Λαοδικείᾳ ἀδελφοὺς, καὶ Νύμφαν, καὶ τὴν κατ’ οἶκον αὐτοῦ ἐκκλησίαν.

aspasasthe tous en laodikeia adelfous kai nymfan kai tēn kat oikon autou ekklēsian

16. καὶ ὅταν ἀναγνωσθῇ παρ’ ὑμῖν ἡ ἐπιστολή, ποιήσατε ἵνα καὶ ἐν τῇ Λαοδικέων ἐκκλησίᾳ ἀναγνωσθῇ, καὶ τὴν ἐκ Λαοδικείας ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀναγνῶτε.

kai hotan anagnōsthē par hymin hē epistolē poiēsate hina kai en tē laodikeōn ekklēsia anagnōsthē kai tēn ek laodikeias hina kai hymeis anagnōte

17. καὶ εἴπατε Ἀρχίππῳ, Βλέπε τὴν διακονίαν ἣν παρέλαβες ἐν Κυρίῳ, ἵνα αὐτὴν πληροῖς.

kai eipate archippō blepe tēn diakonian hēn parelabes en kyriō hina autēn plērois

18. Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου. μνημονεύετέ μου τῶν δεσμῶν. ἡ χάρις μεθ’ ὑμῶν. ἀμήν. πρός Κολασσαεῖς ἐγράφη ἀπό Ῥώμης διά τυχικοῦ καί Ὀνησίμου

ho aspasmos tē emē cheiri paulou mnēmoneuete mou tōn desmōn hē charis meth hymōn amēn pros kolassaeis egrafē apo rōmēs dia tychikou kai onēsimou

Α ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Κεφαλαιο 1

1. Παῦλος καὶ Σιλουανὸς καὶ Τιμόθεος, τῇ ἐκκλησίᾳ Θεσσαλονικέων ἐν Θεῷ πατρὶ, καὶ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ• χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν, καὶ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ

paulos kai silouanos kai timotheos tē ekklēsia thessalonikeōn en theō patri kai kyriō iēsou christō charis hymin kai eirēnē apo theou patros hēmōn kai kyriou iēsou christou

2. Εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ πάντοτε περὶ πάντων ὑμῶν, μνείαν ὑμῶν ποιούμενοι ἐπὶ τῶν προσευχῶν ἡμῶν,

eucharistoumen tō theō pantote peri pantōn hymōn mneian hymōn poioumenoi epi tōn proseuchōn hēmōn

3. ἀδιαλείπτως μνημονεύοντες ὑμῶν τοῦ ἔργου τῆς πίστεως, καὶ τοῦ κόπου τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ὑπομονῆς τῆς ἐλπίδος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ• ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν•

adialeiptōs mnēmoneuontes hymōn tou ergou tēs pisteōs kai tou kopou tēs agapēs kai tēs hypomonēs tēs elpidos tou kyriou hēmōn iēsou christou emprosthen tou theou kai patros hēmōn

4. εἰδότες, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ Θεοῦ, τὴν ἐκλογὴν ὑμῶν•

eidotes adelfoi ēgapēmenoi hypo theou tēn eklogēn hymōn

5. ὅτι τὸ εὐαγγέλιον ἡμῶν οὐκ ἐγενήθη εἰς ὑμᾶς ἐν λόγῳ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐν δυνάμει, καὶ ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ, καὶ ἐν πληροφορίᾳ πολλῇ, καθὼς οἴδατε οἷοι ἐγενήθημεν ἐν ὑμῖν δι’ ὑμᾶς.

hoti to euangelion hēmōn ouk egenēthē eis hymas en logō monon alla kai en dynamei kai en pneumati hagiō kai en plēroforia pollē kathōs oidate hoioi egenēthēmen en hymin dihymas

6. καὶ ὑμεῖς μιμηταὶ ἡμῶν ἐγενήθητε καὶ τοῦ Κυρίου, δεξάμενοι τὸν λόγον ἐν θλίψει πολλῇ μετὰ χαρᾶς Πνεύματος Ἁγίου,

kai hymeis mimētai hēmōn egenēthēte kai tou kyriou deksamenoi ton logon en thlipsei pollē meta charas pneumatos hagiou

7. ὥστε γενέσθαι ὑμᾶς τύπους πᾶσι τοῖς πιστεύουσιν ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ τῇ Ἀχαΐᾳ.

hōste genesthai hymas typous pasin tois pisteuousin en tē makedonia kai tē achaia

8. ἀφ’ ὑμῶν γὰρ ἐξήχηται ὁ λόγος τοῦ Κυρίου οὐ μόνον ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ Ἀχαΐᾳ, ἀλλὰ καὶ ἐν παντὶ τόπῳ ἡ πίστις ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ἐξελήλυθεν, ὥστε μὴ χρείαν ἡμᾶς ἔχειν λαλεῖν τι.

af hymōn gar eksēchētai ho logos tou kyriou ou monon en tē makedonia kai achaia alla kai en panti topō hē pistis hymōn hē pros ton theon ekselēlythen hōste mēchreian hēmas echein lalein ti

9. αὐτοὶ γὰρ περὶ ἡμῶν ἀπαγγέλλουσιν ὁποίαν εἴσοδον ἔσχομεν πρὸς ὑμᾶς, καὶ πῶς ἐπεστρέψατε πρὸς τὸν Θεὸν ἀπὸ τῶν εἰδώλων, δουλεύειν Θεῷ ζῶντι καὶ ἀληθινῷ,

autoi gar peri hēmōn apangellousin hopoian eisodon eschomen pros hymas kai pōs epestrepsate pros ton theon apo tōn eidōlōn douleuein theō zōnti kai alēthinō

10. καὶ ἀναμένειν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐκ τῶν οὐρανῶν, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν, Ἰησοῦν τὸν ῥυόμενον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ὀργῆς τῆς ἐρχομένης.

kai anamenein ton hyion autou ek tōn ouranōn hon ēgeiren ek nekrōn iēsoun ton ryomenon hēmas apo tēs orgēs tēs erchomenēs

Κεφαλαιο 2

1. Αὐτοὶ γὰρ οἴδατε, ἀδελφοί, τὴν εἴσοδον ἡμῶν τὴν πρὸς ὑμᾶς, ὅτι οὐ κενὴ γέγονεν•

autoi gar oidate adelfoi tēn eisodon hēmōn tēn pros hymas hoti ou kenē gegonen

2. ἀλλὰ καὶ προπαθόντες καὶ ὑβρισθέντες, καθὼς οἴδατε, ἐν Φιλίπποις, ἐπαρρησιασάμεθα ἐν τῷ Θεῷ ἡμῶν λαλῆσαι πρὸς ὑμᾶς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ ἐν πολλῷ ἀγῶνι.

alla kai propathontes kai hybristhentes kathōs oidate en filippois eparrēsiasametha en tō theō hēmōn lalēsai pros hymas to euangelion tou theou en pollō agōni

3. ἡ γὰρ παράκλησις ἡμῶν οὐκ ἐκ πλάνης οὐδὲ ἐξ ἀκαθαρσίας, οὐτὲ ἐν δόλῳ•

hē gar paraklēsis hēmōn ouk ek planēs oude eks akatharsias oute en dolō

4. ἀλλὰ καθὼς δεδοκιμάσμεθα ὑπὸ τοῦ Θεοῦ πιστευθῆναι τὸ εὐαγγέλιον, οὕτω λαλοῦμεν, οὐχ ὡς ἀνθρώποις ἀρέσκοντες, ἀλλὰ τῷ Θεῷ τῷ δοκιμάζοντι τὰς καρδίας ἡμῶν.

alla kathōs dedokimasmetha hypo tou theou pisteuthēnai to euangelion houtōs laloumen ouch hōs anthrōpois areskontes alla tō theō tō dokimazonti tas kardias hēmōn

5. οὔτε γάρ ποτε ἐν λόγῳ κολακείας ἐγενήθημεν, καθὼς οἴδατε, οὔτε ἐν προφάσει πλεονεξίας• Θεὸς μάρτυς•

oute gar pote en logō kolakeias egenēthēmen kathōs oidate oute en profasei pleoneksias theos martys

6. οὔτε ζητοῦντες ἐξ ἀνθρώπων δόξαν, οὔτε ἀφ’ ὑμῶν οὔτε ἀπ’ ἄλλων, δυνάμενοι ἕν βάρει εἶναι ὥς Χριστοῦ ἀπόστολοι

oute zētountes eks anthrōpōn doksan oute af hymōn oute ap allōn dynamenoi en barei einai hōs christou apostoloi

7. ἀλλ’ ἐγενήθημεν ἤπιοι ἐν μέσῳ ὑμῶν ὡς ἂν τροφὸς θάλπῃ τὰ ἑαυτῆς τέκνα

all egenēthēmen ēpioi en mesō hymōn hōs an trofos thalpē ta heautēs tekna

8. οὕτως ἱμειρόμενοι ὑμῶν, εὐδοκοῦμεν μεταδοῦναι ὑμῖν οὐ μόνον τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ τὰς ἑαυτῶν ψυχάς, διότι ἀγαπητοὶ ἡμῖν γεγένησθε

houtōs imeiromenoi hymōn eudokoumen metadounai hymin ou monon to euangelion tou theou alla kai tas heautōn psychas dioti agapētoi hēmin gegenēsthe

9. μνημονεύετε γάρ, ἀδελφοί, τὸν κόπον ἡμῶν καὶ τὸν μόχθον• νυκτὸς γὰρ καὶ ἡμέρας ἐργαζόμενοι πρὸς τὸ μὴ ἐπιβαρῆσαί τινα ὑμῶν, ἐκηρύξαμεν εἰς ὑμᾶς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ.

mnēmoneuete gar adelfoi ton kopon hēmōn kai ton mochthon nyktos gar kai hēmeras ergazomenoi pros to mē epibarēsai tina hymōn ekēryksamen eis hymas to euangelion tou theou

10. ὑμεῖς μάρτυρες καὶ ὁ Θεός, ὡς ὁσίως καὶ δικαίως καὶ ἀμέμπτως ὑμῖν τοῖς πιστεύουσιν ἐγενήθημεν•

hymeis martyres kai ho theos hōs hosiōs kai dikaiōs kai amemptōs hymin tois pisteuousin egenēthēmen

11. καθάπερ οἴδατε ὡς ἕνα ἕκαστον ὑμῶν, ὡς πατὴρ τέκνα ἑαυτοῦ, παρακαλοῦντες ὑμᾶς καί παραμυθούμενοι καί μαρτυρούμενοι,

kathaper oidate hōs hena hekaston hymōn hōs patēr tekna heautou parakalountes hymas kai paramythoumenoi

12. εἰς τὸ περιπατῆσαι ὑμᾶς ἀξίως τοῦ θεοῦ τοῦ καλοῦντος ὑμᾶς εἰς τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν καὶ δόξαν

kai martyroumenoi eis to peripatēsai hymas aksiōs tou theou tou kalountos hymas eis tēn heautou basileian kai doksan

13. Διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ ἀδιαλείπτως, ὅτι παραλαβόντες λόγον ἀκοῆς παρ’ ἡμῶν, τοῦ Θεοῦ, ἐδέξασθε οὐ λόγον ἀνθρώπων, ἀλλὰ καθώς ἐστιν ἀληθῶς λόγον Θεοῦ, ὃς καὶ ἐνεργεῖται ἐν ὑμῖν τοῖς πιστεύουσιν.

dia touto kai hēmeis eucharistoumen tō theō adialeiptōs hoti paralabontes logon akoēs par hēmōn tou theou edeksasthe ou logon anthrōpōn alla kathōs estin alēthōs logon theou hos kai energeitai enhymin tois pisteuousin

14. ὑμεῖς γὰρ μιμηταὶ ἐγενήθητε, ἀδελφοί, τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ τῶν οὐσῶν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ• ὅτι ταὐτὰ ἐπάθετε καὶ ὑμεῖς ὑπὸ τῶν ἰδίων συμφυλετῶν, καθὼς καὶ αὐτοὶ ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων,

hymeis gar mimētai egenēthēte adelfoi tōn ekklēsiōn tou theou tōn ousōn en tē ioudaia en christō iēsou hoti tauta epathete kai hymeis hypo tōn idiōn symfyletōn kathōs kai autoi hypotōn ioudaiōn

15. τῶν καὶ τὸν Κύριον ἀποκτεινάντων Ἰησοῦν καὶ τοὺς ἰδίους προφήτας, καὶ ἡμᾶς ἐκδιωξάντων, καὶ Θεῷ μὴ ἀρεσκόντων, καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις ἐναντίων,

tōn kai ton kyrion apokteinantōn iēsoun kai tous idious profētas kai hēmas ekdiōksantōn kai theō mē areskontōn kai pasin anthrōpois enantiōn

16. κωλυόντων ἡμᾶς τοῖς ἔθνεσι λαλῆσαι ἵνα σωθῶσιν, εἰς τὸ ἀναπληρῶσαι αὐτῶν τὰς ἁμαρτίας πάντοτε• ἔφθασε δὲ ἐπ’ αὐτοὺς ἡ ὀργὴ εἰς τέλος.

kōlyontōn hēmas tois ethnesin lalēsai hina sōthōsin eis to anaplērōsai autōn tas hamartias pantote efthasen de ep autous hē orgē eis telos

17. Ἡμεῖς δέ, ἀδελφοί, ἀπορφανισθέντες ἀφ’ ὑμῶν πρὸς καιρὸν ὥρας, προσώπῳ, οὐ καρδίᾳ, περισσοτέρως ἐσπουδάσαμεν τὸ πρόσωπον ὑμῶν ἰδεῖν ἐν πολλῇ ἐπιθυμίᾳ•

hēmeis de adelfoi aporfanisthentes af hymōn pros kairon hōras prosōpō ou kardia perissoterōs espoudasamen to prosōpon hymōn idein en pollē epithymia

18. διό ἠθελήσαμεν ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς, ἐγὼ μὲν Παῦλος καὶ ἅπαξ καὶ δίς, καὶ ἐνέκοψεν ἡμᾶς ὁ Σατανᾶς•

dio ēthelēsamen elthein pros hymas egō men paulos kai hapaks kai dis kai enekopsen hēmas ho satanas

19. τίς γὰρ ἡμῶν ἐλπὶς, ἢ χαρὰ ἢ στέφανος καυχήσεως; ἢ οὐχὶ καὶ ὑμεῖς, ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ αὐτοῦ παρουσίᾳ;

tis gar hēmōn elpis ē chara ē stefanos kauchēseōs ē ouchi kai hymeis emprosthen tou kyriou hēmōn iēsou christou en tē autou parousia

20. ὑμεῖς γάρ ἐστε ἡ δόξα ἡμῶν καὶ ἡ χαρά.

hymeis gar este hē doksa hēmōn kai hē chara

Κεφαλαιο 3

1. Διὸ μηκέτι στέγοντες, εὐδοκήσαμεν καταλειφθῆναι ἐν Ἀθήναις μόνοι,

dio mēketi stegontes eudokēsamen kataleifthēnai en athēnais monoi

2. καὶ ἐπέμψαμεν Τιμόθεον τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ διάκονον τοῦ Θεοῦ καὶ συνεργὸν ἡμῶν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ, εἰς τὸ στηρίξαι ὑμᾶς καὶ παρακαλέσαι ὑμᾶς περὶ τῆς πίστεως ὑμῶν,

kai epempsamen timotheon ton adelfon hēmōn kai diakonon tou theou kai synergon hēmōn en tō euangeliō tou christou eis to stēriksai hymas kai parakalesai hymas peri tēs pisteōs hymōn

3. τῷ μηδένα σαίνεσθαι ἐν ταῖς θλίψεσι ταύταις• αὐτοὶ γὰρ οἴδατε ὅτι εἰς τοῦτο κείμεθα.

tō mēdena sainesthai en tais thlipsesin tautais autoi gar oidate hoti eis touto keimetha

4. καὶ γὰρ ὅτε πρὸς ὑμᾶς ἦμεν, προελέγομεν ὑμῖν ὅτι μέλλομεν θλίβεσθαι, καθὼς καὶ ἐγένετο, καὶ οἴδατε.

kai gar hote pros hymas ēmen proelegomen hymin hoti mellomen thlibesthai kathōs kai egeneto kai oidate

5. διὰ τοῦτο κἀγὼ μηκέτι στέγων, ἔπεμψα εἰς τὸ γνῶναι τὴν πίστιν ὑμῶν, μή πως ἐπείρασεν ὑμᾶς ὁ πειράζων, καὶ εἰς κενὸν γένηται ὁ κόπος ἡμῶν.

dia touto kagō mēketi stegōn epempsa eis to gnōnai tēn pistin hymōn mēpōs epeirasen hymas ho peirazōn kai eis kenon genētai ho kopos hēmōn

6. ἄρτι δὲ ἐλθόντος Τιμοθέου πρὸς ἡμᾶς ἀφ’ ὑμῶν, καὶ εὐαγγελισαμένου ἡμῖν τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην ὑμῶν, καὶ ὅτι ἔχετε μνείαν ἡμῶν ἀγαθὴν πάντοτε, ἐπιποθοῦντες ἡμᾶς ἰδεῖν, καθάπερ καὶ ἡμεῖς ὑμᾶς•

arti de elthontos timotheou pros hēmas af hymōn kai euangelisamenou hēmin tēn pistin kai tēn agapēn hymōn kai hoti echete mneian hēmōn agathēn pantote epipothountes hēmas idein kathaper kai hēmeishymas

7. διὰ τοῦτο παρεκλήθημεν, ἀδελφοί, ἐφ’ ὑμῖν, ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει καὶ ἀνάγκῃ ἡμῶν διὰ τῆς ὑμῶν πίστεως•

dia touto pareklēthēmen adelfoi ef hymin epi pasē tē thlipsei kai anagkē hēmōn dia tēs hymōn pisteōs

8. ὅτι νῦν ζῶμεν, ἐὰν ὑμεῖς στήκητε ἐν Κυρίῳ.

hoti nyn zōmen ean hymeis stēkēte en kyriō

9. τίνα γὰρ εὐχαριστίαν δυνάμεθα τῷ Θεῷ ἀνταποδοῦναι περὶ ὑμῶν, ἐπὶ πάσῃ τῇ χαρᾷ ᾗ χαίρομεν δι’ ὑμᾶς ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν,

tina gar eucharistian dynametha tō theō antapodounai peri hymōn epi pasē tē chara hē chairomen di hymas emprosthen tou theou hēmōn

10. νυκτὸς καὶ ἡμέρας ὑπὲρ ἐκ περισσοῦ δεόμενοι εἰς τὸ ἰδεῖν ὑμῶν τὸ πρόσωπον, καὶ καταρτίσαι τὰ ὑστερήματα τῆς πίστεως ὑμῶν;

nyktos kai hēmeras hyper ekperissou deomenoi eis to idein hymōn to prosōpon kai katartisai ta hysterēmata tēs pisteōs hymōn

11. Αὐτὸς δὲ ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ ἡμῶν, καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός κατευθύναι τὴν ὁδὸν ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς•

autos de ho theos kai patēr hēmōn kai ho kyrios hēmōn iēsous christos kateuthynai tēn hodon hēmōn pros hymas

12. ὑμᾶς δὲ ὁ Κύριος πλεονάσαι καὶ περισσεύσαι τῇ ἀγάπῃ εἰς ἀλλήλους καὶ εἰς πάντας, καθάπερ καὶ ἡμεῖς εἰς ὑμᾶς,

hymas de ho kyrios pleonasai kai perisseusai tē agapē eis allēlous kai eis pantas kathaper kai hēmeis eis hymas

13. εἰς τὸ στηρίξαι ὑμῶν τὰς καρδίας ἀμέμπτους ἐν ἁγιωσύνῃ, ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν, ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων τῶν ἁγίων αὐτοῦ.

eis to stēriksai hymōn tas kardias amemptous en hagiōsynē emprosthen tou theou kai patros hēmōn en tē parousia tou kyriou hēmōn iēsou christou meta pantōn tōn hagiōn autou

Κεφαλαιο 4

1. Τὸ λοιπὸν οὖν, ἀδελφοί, ἐρωτῶμεν ὑμᾶς καὶ παρακαλοῦμεν ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ, καθὼς παρελάβετε παρ’ ἡμῶν τὸ πῶς δεῖ ὑμᾶς περιπατεῖν καὶ ἀρέσκειν Θεῷ, ἵνα περισσεύητε μᾶλλον.

to loipon oun adelfoi erōtōmen hymas kai parakaloumen en kyriō iēsou kathōs parelabete par hēmōn to pōs dei hymas peripatein kai areskein theō hina perisseuēte mallon

2. οἴδατε γὰρ τίνας παραγγελίας ἐδώκαμεν ὑμῖν διὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.

oidate gar tinas parangelias edōkamen hymin dia tou kyriou iēsou

3. τοῦτο γάρ ἐστι θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὁ ἁγιασμὸς ὑμῶν, ἀπέχεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ τῆς πορνείας•

touto gar estin thelēma tou theou ho hagiasmos hymōn apechesthai hymas apo tēs porneias

4. εἰδέναι ἕκαστον ὑμῶν τὸ ἑαυτοῦ σκεῦος κτᾶσθαι ἐν ἁγιασμῷ καὶ τιμῇ,

eidenai hekaston hymōn to heautou skeuos ktasthai en hagiasmō kai timē

5. μὴ ἐν πάθει ἐπιθυμίας, καθάπερ καὶ τὰ ἔθνη τὰ μὴ εἰδότα τὸν Θεόν•

mē en pathei epithymias kathaper kai ta ethnē ta mē eidota ton theon

6. τὸ μὴ ὑπερβαίνειν καὶ πλεονεκτεῖν ἐν τῷ πράγματι τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ• διότι ἔκδικος ὁ Κύριος περὶ πάντων τούτων, καθὼς καὶ προείπαμεν ὑμῖν καὶ διεμαρτυράμεθα.

to mē hyperbainein kai pleonektein en tō pragmati ton adelfon autou dioti ekdikos ho kyrios peri pantōn toutōn kathōs kai proeipamen hymin kai diemartyrametha

7. οὐ γὰρ ἐκάλεσεν ἡμᾶς ὁ Θεὸς ἐπὶ ἀκαθαρσίᾳ, ἀλλ’ ἐν ἁγιασμῷ.

ou gar ekalesen hēmas ho theos epi akatharsia all en hagiasmō

8. τοιγαροῦν ὁ ἀθετῶν, οὐκ ἄνθρωπον ἀθετεῖ, ἀλλὰ τὸν Θεὸν τὸν καὶ δόντα τὸ Πνεῦμα αὐτοῦ τὸ Ἅγιον εἰς ἡμᾶς.

toigaroun ho athetōn ouk anthrōpon athetei alla ton theon ton kai donta to pneuma autou to hagion eis hēmas

9. Περὶ δὲ τῆς φιλαδελφίας οὐ χρείαν ἔχετε γράφειν ὑμῖν• αὐτοὶ γὰρ ὑμεῖς θεοδίδακτοί ἐστε εἰς τὸ ἀγαπᾶν ἀλλήλους•

peri de tēs filadelfias ou chreian echete grafein hymin autoi gar hymeis theodidaktoi este eis to agapan allēlous

10. καὶ γὰρ ποιεῖτε αὐτὸ εἰς πάντας τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς ἐν ὅλῃ τῇ Μακεδονίᾳ. παρακαλοῦμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, περισσεύειν μᾶλλον,

kai gar poieite auto eis pantas tous adelfous tous en holē tē makedonia parakaloumen de hymas adelfoi perisseuein mallon

11. καὶ φιλοτιμεῖσθαι ἡσυχάζειν καὶ πράσσειν τὰ ἴδια, καὶ ἐργάζεσθαι ταῖς ἰδίαις χερσὶν ὑμῶν, καθὼς ὑμῖν παρηγγείλαμεν•

kai filotimeisthai hēsychazein kai prassein ta idia kai ergazesthai tais idiais chersin hymōn kathōs hymin parēngeilamen

12. ἵνα περιπατῆτε εὐσχημόνως πρὸς τοὺς ἔξω, καὶ μηδενὸς χρείαν ἔχητε.

hina peripatēte euschēmonōs pros tous eksō kai mēdenos chreian echēte

13. Οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, περὶ τῶν κεκοιμημένων, ἵνα μὴ λυπῆσθε, καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα.

ou thelō de hymas agnoein adelfoi peri tōn kekoimēmenōn hina mē lypēsthe kathōs kai hoi loipoi hoi mē echontes elpida

14. εἰ γὰρ πιστεύομεν ὅτι Ἰησοῦς ἀπέθανε καὶ ἀνέστη, οὕτω καὶ ὁ Θεὸς τοὺς κοιμηθέντας διὰ τοῦ Ἰησοῦ ἄξει σὺν αὐτῷ.

ei gar pisteuomen hoti iēsous apethanen kai anestē houtōs kai ho theos tous koimēthentas dia tou iēsou aksei syn autō

15. τοῦτο γὰρ ὑμῖν λέγομεν ἐν λόγῳ Κυρίου, ὅτι ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι εἰς τὴν παρουσίαν τοῦ Κυρίου, οὐ μὴ φθάσωμεν τοὺς κοιμηθέντας.

touto gar hymin legomen en logō kyriou hoti hēmeis hoi zōntes hoi perileipomenoi eis tēn parousian tou kyriou ou mē fthasōmen tous koimēthentas

16. ὅτι αὐτὸς ὁ Κύριος ἐν κελεύσματι, ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου, καὶ ἐν σάλπιγγι Θεοῦ, καταβήσεται ἀπ’ οὐρανοῦ, καὶ οἱ νεκροὶ ἐν Χριστῷ, ἀναστήσονται πρῶτον•

hoti autos ho kyrios en keleusmati en fōnē archangelou kai en salpingi theou katabēsetai ap ouranou kai hoi nekroi en christō anastēsontai prōton

17. ἔπειτα ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι, ἅμα σὺν αὐτοῖς ἁρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου εἰς ἀέρα• καὶ οὕτω πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμεθα.

epeita hēmeis hoi zōntes hoi perileipomenoi hama syn autois harpagēsometha en nefelais eis apantēsin tou kyriou eis aera kai houtōs pantote syn kyriō esometha

18. ὥστε παρακαλεῖτε ἀλλήλους ἐν τοῖς λόγοις τούτοις.

hōste parakaleite allēlous en tois logois toutois

Κεφαλαιο 5

1. Περὶ δὲ τῶν χρόνων καὶ τῶν καιρῶν, ἀδελφοί, οὐ χρείαν ἔχετε ὑμῖν γράφεσθαι.

peri de tōn chronōn kai tōn kairōn adelfoi ou chreian echete hymin grafesthai

2. αὐτοὶ γὰρ ἀκριβῶς οἴδατε ὅτι ἡ ἡμέρα Κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτὶ οὕτως ἔρχεται•

autoi gar akribōs oidate hoti hē hēmera kyriou hōs kleptēs en nykti houtōs erchetai

3. ὅταν γὰρ λέγωσιν, Εἰρήνη καὶ ἀσφάλεια, τότε αἰφνίδιος αὐτοῖς ἐφίσταται ὄλεθρος, ὥσπερ ἡ ὠδὶν τῇ ἐν γαστρὶ ἐχούσῃ, καὶ οὐ μὴ ἐκφύγωσιν.

hotan gar legōsin eirēnē kai asfaleia tote aifnidios autois efistatai olethros hōsper hē ōdin tē en gastri echousē kai ou mē ekfygōsin

4. ὑμεῖς δέ, ἀδελφοί, οὐκ ἐστὲ ἐν σκότει, ἵνα ἡ ἡμέρα ὑμᾶς ὡς κλέπτης καταλάβῃ•

hymeis de adelfoi ouk este en skotei hina hē hēmera hymas hōs kleptēs katalabē

5. πάντες ὑμεῖς υἱοὶ φωτός ἐστε καὶ υἱοὶ ἡμέρας• οὐκ ἐσμὲν νυκτὸς οὐδὲ σκότους•

pantes hymeis hyioi fōtos este kai hyioi hēmeras ouk esmen nyktos oude skotous

6. ἄρα οὖν μὴ καθεύδωμεν ὡς καὶ οἱ λοιποί, ἀλλὰ γρηγορῶμεν καὶ νήφωμεν.

ara oun mē katheudōmen hōs kai hoi loipoi alla grēgorōmen kai nēfōmen

7. οἱ γὰρ καθεύδοντες νυκτὸς καθεύδουσι• καὶ οἱ μεθυσκόμενοι, νυκτὸς μεθύουσιν.

hoi gar katheudontes nyktos katheudousin kai hoi methyskomenoi nyktos methyousin

8. ἡμεῖς δὲ ἡμέρας ὄντες, νήφωμεν, ἐνδυσάμενοι θώρακα πίστεως καὶ ἀγάπης, καὶ περικεφαλαίαν, ἐλπίδα σωτηρίας,

hēmeis de hēmeras ontes nēfōmen endysamenoi thōraka pisteōs kai agapēs kai perikefalaian elpida sōtērias

9. ὅτι οὐκ ἔθετο ἡμᾶς ὁ Θεὸς εἰς ὀργὴν, ἀλλ’ εἰς περιποίησιν σωτηρίας διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

hoti ouk etheto hēmas ho theos eis orgēn all eis peripoiēsin sōtērias dia tou kyriou hēmōn iēsou christou

10. τοῦ ἀποθανόντος ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα εἴτε γρηγορῶμεν εἴτε καθεύδωμεν, ἅμα σὺν αὐτῷ ζήσωμεν.

tou apothanontos hyper hēmōn hina eite grēgorōmen eite katheudōmen hama syn autō zēsōmen

11. διὸ παρακαλεῖτε ἀλλήλους, καὶ οἰκοδομεῖτε εἷς τὸν ἕνα, καθὼς καὶ ποιεῖτε.

dio parakaleite allēlous kai oikodomeite heis ton hena kathōs kai poieite

12. Ἐρωτῶμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, εἰδέναι τοὺς κοπιῶντας ἐν ὑμῖν, καὶ προϊσταμένους ὑμῶν ἐν Κυρίῳ, καὶ νουθετοῦντας ὑμᾶς,

erōtōmen de hymas adelfoi eidenai tous kopiōntas en hymin kai proistamenous hymōn en kyriō kai nouthetountas hymas

13. καὶ ἡγεῖσθαι αὐτοὺς ὑπερ ἐκ περισσοῦ ἐν ἀγάπῃ διὰ τὸ ἔργον αὐτῶν εἰρηνεύετε ἐν ἑαυτοῖς

kai hēgeisthai autous hyper ekperissou en agapē dia to ergon autōn eirēneuete en heautois

14. παρακαλοῦμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, νουθετεῖτε τοὺς ἀτάκτους, παραμυθεῖσθε τοὺς ὀλιγοψύχους, ἀντέχεσθε τῶν ἀσθενῶν, μακροθυμεῖτε πρὸς πάντας.

parakaloumen de hymas adelfoi noutheteite tous ataktous paramytheisthe tous oligopsychous antechesthe tōn asthenōn makrothymeite pros pantas

15. ὁρᾶτε μή τις κακὸν ἀντὶ κακοῦ τινι ἀποδῷ, ἀλλὰ πάντοτε τὸ ἀγαθὸν διώκετε καὶ εἰς ἀλλήλους καὶ εἰς πάντας.

horate mē tis kakon anti kakou tini apodō alla pantote to agathon diōkete kai eis allēlous kai eis pantas

16. πάντοτε χαίρετε•

pantote chairete

17. ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε•

adialeiptōs proseuchesthe

18. ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε• τοῦτο γὰρ θέλημα Θεοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ εἰς ὑμᾶς.

en panti eucharisteite touto gar thelēma theou en christō iēsou eis hymas

19. τὸ Πνεῦμα μὴ σβέννυτε•

to pneuma mē sbennyte

20. προφητείας μὴ ἐξουθενεῖτε•

profēteias mē eksoutheneite

21. πάντα δοκιμάζετε• τὸ καλὸν κατέχετε•

panta dokimazete to kalon katechete

22. ἀπὸ παντὸς εἴδους πονηροῦ ἀπέχεσθε.

apo pantos eidous ponērou apechesthe

23. Αὐτὸς δὲ ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ἁγιάσαι ὑμᾶς ὁλοτελεῖς• καὶ ὁλόκληρον ὑμῶν τὸ πνεῦμα καὶ ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα ἀμέμπτως ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τηρηθείη.

autos de ho theos tēs eirēnēs hagiasai hymas holoteleis kai holoklēron hymōn to pneuma kai hē psychē kai to sōma amemptōs en tē parousia tou kyriou hēmōn iēsou christou tērētheiē

24. πιστὸς ὁ καλῶν ὑμᾶς, ὃς καὶ ποιήσει.

pistos ho kalōn hymas hos kai poiēsei

25. Ἀδελφοί, προσεύχεσθε περὶ ἡμῶν.

adelfoi proseuchesthe peri hēmōn

26. Ἀσπάσασθε τοὺς ἀδελφοὺς πάντας ἐν φιλήματι ἁγίῳ.

aspasasthe tous adelfous pantas en filēmati hagiō

27. ὀρκίζω ὑμᾶς τὸν Κύριον, ἀναγνωσθῆναι τὴν ἐπιστολὴν πᾶσι τοῖς ἁγίοις ἀδελφοῖς.

horkizō hymas ton kyrion anagnōsthēnai tēn epistolēn pasin tois hagiois adelfois

28. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθ’ ὑμῶν. ἀμήν. πρός Θεσσαλονικείς πρώτη ἐγράφη ἀπό Ἀθηνῶν

hē charis tou kyriou hēmōn iēsou christou meth hymōn amēn pros thessalonikeis prōtē egrafē apo athēnōn

Β ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Κεφαλαιο 1

1. Παῦλος καὶ Σιλουανὸς καὶ Τιμόθεος τῇ ἐκκλησίᾳ Θεσσαλονικέων ἐν Θεῷ πατρὶ ἡμῶν καὶ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ•

paulos kai silouanos kai timotheos tē ekklēsia thessalonikeōn en theō patri hēmōn kai kyriō iēsou christō

2. χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

charis hymin kai eirēnē apo theou patros hēmōn kai kyriou iēsou christou

3. Εὐχαριστεῖν ὀφείλομεν τῷ Θεῷ πάντοτε περὶ ὑμῶν, ἀδελφοί, καθὼς ἄξιόν ἐστιν, ὅτι ὑπεραυξάνει ἡ πίστις ὑμῶν, καὶ πλεονάζει ἡ ἀγάπη ἑνὸς ἑκάστου πάντων ὑμῶν εἰς ἀλλήλους•

eucharistein ofeilomen tō theō pantote peri hymōn adelfoi kathōs aksion estin hoti hyperauksanei hē pistis hymōn kai pleonazei hē agapē henos hekastou pantōn hymōn eis allēlous

4. ὥστε ἡμᾶς αὐτοὺς ἐν ὑμῖν καυχᾶσθαι ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τοῦ Θεοῦ ὑπὲρ τῆς ὑπομονῆς ὑμῶν καὶ πίστεως ἐν πᾶσι τοῖς διωγμοῖς ὑμῶν καὶ ταῖς θλίψεσιν αἷς ἀνέχεσθε•

hōste hēmas autous en hymin kauchasthai en tais ekklēsiais tou theou hyper tēs hypomonēs hymōn kai pisteōs en pasin tois diōgmois hymōn kai tais thlipsesin hais anechesthe

5. ἔνδειγμα τῆς δικαίας κρίσεως τοῦ Θεοῦ, εἰς τὸ καταξιωθῆναι ὑμᾶς τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ὑπὲρ ἧς καὶ πάσχετε•

endeigma tēs dikaias kriseōs tou theou eis to kataksiōthēnai hymas tēs basileias tou theou hyper hēs kai paschete

6. εἴπερ δίκαιον παρὰ Θεῷ ἀνταποδοῦναι τοῖς θλίβουσιν ὑμᾶς θλῖψιν,

eiper dikaion para theō antapodounai tois thlibousin hymas thlipsin

7. καὶ ὑμῖν τοῖς θλιβομένοις ἄνεσιν μεθ’ ἡμῶν, ἐν τῇ ἀποκαλύψει τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἀπ’ οὐρανοῦ μετ’ ἀγγέλων δυνάμεως αὐτοῦ,

kai hymin tois thlibomenois anesin meth hēmōn en tē apokalypsei tou kyriou iēsou ap ouranou met angelōn dynameōs autou

8. ἐν πυρὶ φλογός, διδόντος ἐκδίκησιν τοῖς μὴ εἰδόσι Θεὸν, καὶ τοῖς μὴ ὑπακούουσι τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ•

en pyri flogos didontos ekdikēsin tois mē eidosin theon kai tois mē hypakouousin tō euangeliō tou kyriou hēmōn iēsou christou

9. οἵτινες δίκην τίσουσιν, ὄλεθρον αἰώνιον ἀπὸ προσώπου τοῦ Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ,

hoitines dikēn tisousin olethron aiōnion apo prosōpou tou kyriou kai apo tēs doksēs tēs ischyos autou

10. ὅταν ἔλθῃ ἐνδοξασθῆναι ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ, καὶ θαυμασθῆναι ἐν πᾶσι τοῖς πιστεύουσιν ὅτι ἐπιστεύθη τὸ μαρτύριον ἡμῶν ἐφ’ ὑμᾶς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.

hotan elthē endoksasthēnai en tois hagiois autou kai thaumasthēnai en pasin tois pisteuousin hoti episteuthē to martyrion hēmōn ef hymas en tē hēmera ekeinē

11. εἰς ὃ καὶ προσευχόμεθα πάντοτε περὶ ὑμῶν, ἵνα ὑμᾶς ἀξιώσῃ τῆς κλήσεως ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ πληρώσῃ πᾶσαν εὐδοκίαν ἀγαθωσύνης καὶ ἔργον πίστεως ἐν δυνάμει•

eis ho kai proseuchometha pantote peri hymōn hina hymas aksiōsē tēs klēseōs ho theos hēmōn kai plērōsē pasan eudokian agathōsynēs kai ergon pisteōs en dynamei

12. ὅπως ἐνδοξασθῇ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν ὑμῖν, καὶ ὑμεῖς ἐν αὐτῷ, κατὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

hopōs endoksasthē to onoma tou kyriou hēmōn iēsou christou en hymin kai hymeis en autō kata tēn charin tou theou hēmōn kai kyriou iēsou christou

Κεφαλαιο 2

1. Ἐρωτῶμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ὑπὲρ τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμῶν ἐπισυναγωγῆς ἐπ’ αὐτόν,

erōtōmen de hymas adelfoi hyper tēs parousias tou kyriou hēmōn iēsou christou kai hēmōn episynagōgēs ep auton

2. εἰς τὸ μὴ ταχέως σαλευθῆναι ὑμᾶς ἀπὸ τοῦ νοὸς, μητὲ θροεῖσθαι, μήτε διὰ πνεύματος, μήτε διὰ λόγου, μήτε δι’ ἐπιστολῆς ὡς δι’ ἡμῶν, ὡς ὅτι ἐνέστηκεν ἡ ἡμέρα τοῦ Χριστοῦ•

eis to mē tacheōs saleuthēnai hymas apo tou noos mēte throeisthai mēte dia pneumatos mēte dia logou mēte di epistolēs hōs di hēmōn hōs hoti enestēken hē hēmera tou christou

3. μή τις ὑμᾶς ἐξαπατήσῃ κατὰ μηδένα τρόπον• ὅτι ἐὰν μὴ ἔλθῃ ἡ ἀποστασία πρῶτον, καὶ ἀποκαλυφθῇ ὁ ἄνθρωπος τῆς ἁμαρτίας, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας,

mē tis hymas eksapatēsē kata mēdena tropon hoti ean mē elthē hē apostasia prōton kai apokalyfthē ho anthrōpos tēs hamartias ho hyios tēs apōleias

4. ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πᾶν τό λεγόμενον Θεὸν ἢ σέβασμα, ὥστε αὐτὸν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ ὡς Θεὸν καθίσαι, ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ἔστι Θεός.

ho antikeimenos kai uperairomenos epi pan to legomenon theon ē sebasma hōste auton eis ton naon tou theou hōs theon kathisai apodeiknynta heauton hoti estin theos

5. οὐ μνημονεύετε ὅτι ἔτι ὢν πρὸς ὑμᾶς, ταῦτα ἔλεγον ὑμῖν;

ou mnēmoneuete hoti eti ōn pros hymas tauta elegon hymin

6. καὶ νῦν τὸ κατέχον οἴδατε, εἰς τὸ ἀποκαλυφθῆναι αὐτὸν ἐν τῷ ἑαυτοῦ καιρῷ.

kai nyn to katechon oidate eis to apokalyfthēnai auton en tō heautou kairō

7. τὸ γὰρ μυστήριον ἤδη ἐνεργεῖται τῆς ἀνομίας• μόνον ὁ κατέχων ἄρτι, ἕως ἐκ μέσου γένηται,

to gar mystērion ēdē energeitai tēs anomias monon ho katechōn arti heōs ek mesou genētai

8. καὶ τότε ἀποκαλυφθήσεται ὁ ἄνομος, ὃν ὁ Κύριος ἀναλώσει τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ, καὶ καταργήσει τῇ ἐπιφανείᾳ τῆς παρουσίας αὐτοῦ•

kai tote apokalyfthēsetai ho anomos hon ho kyrios analōsei tō pneumati tou stomatos autou kai katargēsei tē epifaneia tēs parousias autou

9. οὗ ἐστιν ἡ παρουσία κατ’ ἐνέργειαν τοῦ Σατανᾶ ἐν πάσῃ δυνάμει καὶ σημείοις καὶ τέρασι ψεύδους,

hou estin hē parousia kat energeian tou satana en pasē dynamei kai sēmeiois kai terasin pseudous

10. καὶ ἐν πάσῃ ἀπάτῃ τῆς ἀδικίας ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις, ἀνθ’ ὧν τὴν ἀγάπην τῆς ἀληθείας οὐκ ἐδέξαντο εἰς τὸ σωθῆναι αὐτούς.

kai en pasē apatē tēs adikias en tois apollymenois anth hōn tēn agapēn tēs alētheias ouk edeksanto eis to sōthēnai autous

11. καὶ διὰ τοῦτο πέμψει αὐτοῖς ὁ Θεὸς ἐνέργειαν πλάνης, εἰς τὸ πιστεῦσαι αὐτοὺς τῷ ψεύδει•

kai dia touto pempsei autois ho theos energeian planēs eis to pisteusai autous tō pseudei

12. ἵνα κριθῶσι πάντες οἱ μὴ πιστεύσαντες τῇ ἀληθείᾳ, ἀλλ’ εὐδοκήσαντες ἐν τῇ ἀδικίᾳ.

hina krithōsin pantes hoi mē pisteusantes tē alētheia all eudokēsantes en tē adikia

13. Ἡμεῖς δὲ ὀφείλομεν εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ πάντοτε περὶ ὑμῶν, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ Κυρίου, ὅτι εἵλετο ὑμᾶς ὁ Θεὸς ἀπ’ αρχῆς εἰς σωτηρίαν ἐν ἁγιασμῷ Πνεύματος, καὶ πίστει ἀληθείας•

hēmeis de ofeilomen eucharistein tō theō pantote peri hymōn adelfoi ēgapēmenoi hypo kyriou hoti eileto hymas ho theos ap archēs eis sōtērian en hagiasmō pneumatos kai pistei alētheias

14. εἰς ὃ ἐκάλεσεν ὑμᾶς διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἡμῶν, εἰς περιποίησιν δόξης τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

eis ho ekalesen hymas dia tou euangeliou hēmōn eis peripoiēsin doksēs tou kyriou hēmōn iēsou christou

15. ἄρα οὖν, ἀδελφοί, στήκετε, καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις ἃς ἐδιδάχθητε, εἴτε διὰ λόγου, εἴτε δι’ ἐπιστολῆς ἡμῶν.

ara oun adelfoi stēkete kai krateite tas paradoseis has edidachthēte eite dia logou eite di epistolēs hēmōn

16. Αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, καὶ ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ ἡμῶν ὁ ἀγαπήσας ἡμᾶς, καὶ δοὺς παράκλησιν αἰωνίαν καὶ ἐλπίδα ἀγαθὴν ἐν χάριτι,

autos de ho kyrios hēmōn iēsous christos kai ho theos kai patēr hēmōn ho agapēsas hēmas kai dous paraklēsin aiōnian kai elpida agathēn en chariti

17. παρακαλέσαι ὑμῶν τὰς καρδίας, καὶ στηρίξαι ὑμᾶς ἐν παντὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ ἀγαθῷ.

parakalesai hymōn tas kardias kai stēriksai hymas en panti logō kai ergō agathō

Κεφαλαιο 3

1. Τὸ λοιπὸν προσεύχεσθε, ἀδελφοί, περὶ ἡμῶν, ἵνα ὁ λόγος τοῦ Κυρίου τρέχῃ καὶ δοξάζηται, καθὼς καὶ πρὸς ὑμᾶς,

to loipon proseuchesthe adelfoi peri hēmōn hina ho logos tou kyriou trechē kai doksazētai kathōs kai pros hymas

2. καὶ ἵνα ῥυσθῶμεν ἀπὸ τῶν ἀτόπων καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων• οὐ γὰρ πάντων ἡ πίστις.

kai hina rysthōmen apo tōn atopōn kai ponērōn anthrōpōn ou gar pantōn hē pistis

3. πιστὸς δέ ἐστιν ὁ Κύριος, ὃς στηρίξει ὑμᾶς καὶ φυλάξει ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

pistos de estin ho kyrios hos stēriksei hymas kai fylaksei apo tou ponērou

4. πεποίθαμεν δὲ ἐν Κυρίῳ ἐφ’ ὑμᾶς, ὅτι ἃ παραγγέλλομεν ὑμῖν, καὶ ποιεῖτε καὶ ποιήσετε.

pepoithamen de en kyriō ef hymas hoti ha parangellomen hymin kai poieite kai poiēsete

5. ὁ δὲ Κύριος κατευθύναι ὑμῶν τὰς καρδίας εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ, καὶ εἰς τὴν ὑπομονὴν τοῦ Χριστοῦ.

ho de kyrios kateuthynai hymōn tas kardias eis tēn agapēn tou theou kai eis tēn hypomonēn tou christou

6. Παραγγέλλομεν δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, στέλλεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ παντὸς ἀδελφοῦ ἀτάκτως περιπατοῦντος, καὶ μὴ κατὰ τὴν παράδοσιν ἣν παρέλαβε παρ’ ἡμῶν•

parangellomen de hymin adelfoi en onomati tou kyriou hēmōn iēsou christou stellesthai hymas apo pantos adelfou ataktōs peripatountos kai mē kata tēn paradosin hēn parelaben par hēmōn

7. αὐτοὶ γὰρ οἴδατε πῶς δεῖ μιμεῖσθαι ἡμᾶς• ὅτι οὐκ ἠτακτήσαμεν ἐν ὑμῖν,

autoi gar oidate pōs dei mimeisthai hēmas hoti ouk ētaktēsamen en hymin

8. οὐδὲ δωρεὰν ἄρτον ἐφάγομεν παρά τινος, ἀλλ’ ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ, νύκτα καὶ ἡμέραν ἐργαζόμενοι, πρὸς τὸ μὴ ἐπιβαρῆσαί τινα ὑμῶν•

oude dōrean arton efagomen para tinos all en kopō kai mochthō nykta kai hēmeran ergazomenoi pros to mē epibarēsai tina hymōn

9. οὐχ ὅτι οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν, ἀλλ’ ἵνα ἑαυτοὺς τύπον δῶμεν ὑμῖν εἰς τὸ μιμεῖσθαι ἡμᾶς.

ouch hoti ouk echomen eksousian all hina heautous typon dōmen hymin eis to mimeisthai hēmas

10. καὶ γὰρ ὅτε ἦμεν πρὸς ὑμᾶς, τοῦτο παρηγγέλλομεν ὑμῖν ὅτι Εἴ τις οὐ θέλει ἐργάζεσθαι, μηδὲ ἐσθιέτω.

kai gar hote ēmen pros hymas touto parēngellomen hymin hoti ei tis ou thelei ergazesthai mēde esthietō

11. ἀκούομεν γάρ τινας περιπατοῦντας ἐν ὑμῖν ἀτάκτως, μηδὲν ἐργαζομένους, ἀλλὰ περιεργαζομένους.

akouomen gar tinas peripatountas en hymin ataktōs mēden ergazomenous alla periergazomenous

12. τοῖς δὲ τοιούτοις παραγγέλλομεν καὶ παρακαλοῦμεν διὰ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστου, ἵνα μετὰ ἡσυχίας ἐργαζόμενοι τὸν ἑαυτῶν ἄρτον ἐσθίωσιν.

tois de toioutois parangellomen kai parakaloumen dia tou kyriou hēmōn iēsou christou hina meta hēsychias ergazomenoi ton heautōn arton esthiōsin

13. ὑμεῖς δέ, ἀδελφοί, μὴ ἐκκακήσητε καλοποιοῦντες.

hymeis de adelfoi mē ekkakēsēte kalopoiountes

14. εἰ δέ τις οὐχ ὑπακούει τῷ λόγῳ ἡμῶν διὰ τῆς ἐπιστολῆς, τοῦτον σημειοῦσθε, καὶ μὴ συναναμίγνυσθε αὐτῷ, ἵνα ἐντραπῇ,

ei de tis ouch hypakouei tō logō hēmōn dia tēs epistolēs touton sēmeiousthe kai mē synanamignysthe autō hina entrapē

15. καὶ μὴ ὡς ἐχθρὸν ἡγεῖσθε, ἀλλὰ νουθετεῖτε ὡς ἀδελφόν.

kai mē hōs echthron hēgeisthe alla noutheteite hōs adelfon

16. Αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος τῆς εἰρήνης δῴη ὑμῖν τὴν εἰρήνην διὰ παντὸς ἐν παντὶ τρόπῳ. ὁ Κύριος μετὰ πάντων ὑμῶν.

autos de ho kyrios tēs eirēnēs dōē hymin tēn eirēnēn dia pantos en panti tropō ho kyrios meta pantōn hymōn

17. Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου, ὅ ἐστι σημεῖον ἐν πάσῃ ἐπιστολῇ• οὕτω γράφω.

ho aspasmos tē emē cheiri paulou ho estin sēmeion en pasē epistolē houtōs grafō

18. ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ὑμῶν. ἀμήν. πρός Θεσσαλονικείς δευτέρᾳ ἐγράφη ἀπό Ἀθηνῶν

hē charis tou kyriou hēmōn iēsou christou meta pantōn hymōn amēn pros thessalonikeis deutera egrafē apo athēnōn

Α ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Κεφαλαιο 1

1. Παῦλος ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ κατ’ ἐπιταγὴν Θεοῦ σωτῆρος ἡμῶν, καὶ Κυριόυ Ἰησοῦ Χριστοῦ τῆς ἐλπίδος ἡμῶν,

paulos apostolos iēsou christou kat epitagēn theou sōtēros hēmōn kai kyriou iēsou christou tēs elpidos hēmōn

2. Τιμοθέῳ γνησίῳ τέκνῳ ἐν πίστει• χάρις, ἔλεος, εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν.

timotheō gnēsiō teknō en pistei charis eleos eirēnē apo theou patros hēmōn kai iēsou christou tou kyriou hēmōn

3. Καθὼς παρεκάλεσά σε προσμεῖναι ἐν Ἐφέσῳ, πορευόμενος εἰς Μακεδονίαν, ἵνα παραγγείλῃς τισὶ μὴ ἑτεροδιδασκαλεῖν,

kathōs parekalesa se prosmeinai en efesō poreuomenos eis makedonian hina parangeilēs tisin mē heterodidaskalein

4. μηδὲ προσέχειν μύθοις καὶ γενεαλογίαις ἀπεράντοις, αἵτινες ζητήσεις παρέχουσι μᾶλλον ἢ οἰκοδομίαν Θεοῦ τὴν ἐν πίστει.

mēde prosechein mythois kai genealogiais aperantois haitines zētēseis parechousin mallon ē oikodomian theou tēn en pistei

5. τὸ δὲ τέλος τῆς παραγγελίας ἐστὶν ἀγάπη ἐκ καθαρᾶς καρδίας καὶ συνειδήσεως ἀγαθῆς καὶ πίστεως ἀνυποκρίτου•

to de telos tēs parangelias estin agapē ek katharas kardias kai syneidēseōs agathēs kai pisteōs anypokritou

6. ὧν τινες ἀστοχήσαντες ἐξετράπησαν εἰς ματαιολογίαν,

hōn tines astochēsantes eksetrapēsan eis mataiologian

7. θέλοντες εἶναι νομοδιδάσκαλοι, μὴ νοοῦντες μήτε ἃ λέγουσι, μήτε περὶ τίνων διαβεβαιοῦνται.

thelontes einai nomodidaskaloi mē noountes mēte ha legousin mēte peri tinōn diabebaiountai

8. οἴδαμεν δὲ ὅτι καλὸς ὁ νόμος, ἐάν τις αὐτῷ νομίμως χρῆται,

oidamen de hoti kalos ho nomos ean tis autō nomimōs chrētai

9. εἰδὼς τοῦτο, ὅτι δικαίῳ νόμος οὐ κεῖται, ἀνόμοις δὲ καὶ ἀνυποτάκτοις, ἀσεβέσι καὶ ἁμαρτωλοῖς, ἀνοσίοις καὶ βεβήλοις, πατραλῴαις καὶ μητραλῴαις, ἀνδροφόνοις,

eidōs touto hoti dikaiō nomos ou keitai anomois de kai anypotaktois asebesin kai hamartōlois anosiois kai bebēlois patralōais kai mētralōais androfonois

10. πόρνοις, ἀρσενοκοίταις, ἀνδραποδισταῖς, ψεύσταις, ἐπιόρκοις, καὶ εἴ τι ἕτερον τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ ἀντίκειται,

pornois arsenokoitais andrapodistais pseustais epiorkois kai ei ti heteron tē hygiainousē didaskalia antikeitai

11. κατὰ τὸ εὐαγγέλιον τῆς δόξης τοῦ μακαρίου Θεοῦ, ὃ ἐπιστεύθην ἐγώ.

kata to euangelion tēs doksēs tou makariou theou ho episteuthēn egō

12. Καὶ χάριν ἔχω τῷ ἐνδυναμώσαντί με Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ὅτι πιστόν με ἡγήσατο, θέμενος εἰς διακονίαν,

kai charin echō tō endynamōsanti me christō iēsou tō kyriō hēmōn hoti piston me hēgēsato themenos eis diakonian

13. τὸν πρότερον ὄντα βλάσφημον καὶ διώκτην καὶ ὑβριστήν• ἀλλ’ ἠλεήθην, ὅτι ἀγνοῶν ἐποίησα ἐν ἀπιστίᾳ•

ton proteron onta blasfēmon kai diōktēn kai hybristēn all ēleēthēn hoti agnoōn epoiēsa en apistia

14. ὑπερεπλεόνασε δὲ ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν μετὰ πίστεως καὶ ἀγάπης τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

hyperepleonasen de hē charis tou kyriou hēmōn meta pisteōs kai agapēs tēs en christō iēsou

15. πιστὸς ὁ λόγος καὶ πάσης ἀποδοχῆς ἄξιος, ὅτι Χριστὸς Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σῶσαι, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ•

pistos ho logos kai pasēs apodochēs aksios hoti christos iēsous ēlthen eis ton kosmon hamartōlous sōsai hōn prōtos eimi egō

16. ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἠλεήθην, ἵνα ἐν ἐμοὶ πρώτῳ ἐνδείξηται Ἰησοῦς Χριστὸς τὴν πᾶσαν μακροθυμίαν, πρὸς ὑποτύπωσιν τῶν μελλόντων πιστεύειν ἐπ’ αὐτῷ εἰς ζωὴν αἰώνιον.

alla dia touto ēleēthēn hina en emoi prōtō endeiksētai iēsous christos tēn pasan makrothymian pros hypotypōsin tōn mellontōn pisteuein ep autō eis zōēn aiōnion

17. τῷ δὲ βασιλεῖ τῶν αἰώνων, ἀφθάρτῳ, ἀοράτῳ, μόνῳ σοφῷ Θεῷ, τιμὴ καὶ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ἀμήν.

tō de basilei tōn aiōnōn afthartō aoratō monō sofō theō timē kai doksa eis tous aiōnas tōn aiōnōn amēn

18. Ταύτην τὴν παραγγελίαν παρατίθεμαί σοι, τέκνον Τιμόθεε, κατὰ τὰς προαγούσας ἐπὶ σὲ προφητείας, ἵνα στρατεύῃ ἐν αὐταῖς τὴν καλὴν στρατείαν,

tautēn tēn parangelian paratithemai soi teknon timothee kata tas proagousas epi se profēteias hina strateuē en autais tēn kalēn strateian

19. ἔχων πίστιν καὶ ἀγαθὴν συνείδησιν, ἥν τινες ἀπωσάμενοι, περὶ τὴν πίστιν ἐναυάγησαν•

echōn pistin kai agathēn syneidēsin hēn tines apōsamenoi peri tēn pistin enauagēsan

20. ὧν ἐστιν Ὑμέναιος καὶ Ἀλέξανδρος, οὓς παρέδωκα τῷ Σατανᾷ, ἵνα παιδευθῶσι μὴ βλασφημεῖν.

hōn estin hymenaios kai aleksandros hous paredōka tō satana hina paideuthōsin mē blasfēmein

Κεφαλαιο 2

1. Παρακαλῶ οὖν πρῶτον πάντων ποιεῖσθαι δεήσεις, προσευχάς, ἐντεύξεις, εὐχαριστίας, ὑπὲρ πάντων ἀνθρώπων•

parakalō oun prōton pantōn poieisthai deēseis proseuchas enteukseis eucharistias hyper pantōn anthrōpōn

2. ὑπὲρ βασιλέων, καὶ πάντων τῶν ἐν ὑπεροχῇ ὄντων, ἵνα ἤρεμον καὶ ἡσύχιον βίον διάγωμεν ἐν πάσῃ εὐσεβείᾳ καὶ σεμνότητι•

hyper basileōn kai pantōn tōn en hyperochē ontōn hina ēremon kai hēsychion bion diagōmen en pasē eusebeia kai semnotēti

3. τοῦτο γὰρ καλὸν καὶ ἀπόδεκτον ἐνώπιον τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ,

touto gar kalon kai apodekton enōpion tou sōtēros hēmōn theou

4. ὃς πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν.

hos pantas anthrōpous thelei sōthēnai kai eis epignōsin alētheias elthein

5. εἷς γὰρ Θεός, εἷς καὶ μεσίτης Θεοῦ καὶ ἄνθρωπων ἄνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς,

heis gar theos heis kai mesitēs theou kai anthrōpōn anthrōpos christos iēsous

6. ὁ δοὺς ἑαυτὸν ἀντίλυτρον ὑπὲρ πάντων, τὸ μαρτύριον καιροῖς ἰδίοις,

ho dous heauton antilytron hyper pantōn to martyrion kairois idiois

7. εἰς ὃ ἐτέθην ἐγὼ κῆρυξ καὶ ἀπόστολος ἀλήθειαν λέγω ἐν Χριστῷ, οὐ ψεύδομαι, διδάσκαλος ἐθνῶν ἐν πίστει καὶ ἀληθείᾳ.

eis ho etethēn egō kēryks kai apostolos alētheian legō en christō ou pseudomai didaskalos ethnōn en pistei kai alētheia

8. Βούλομαι οὖν προσεύχεσθαι τοὺς ἄνδρας ἐν παντὶ τόπῳ, ἐπαίροντας ὁσίους χεῖρας, χωρὶς ὀργῆς καὶ διαλογισμοῦ.

boulomai oun proseuchesthai tous andras en panti topō epairontas hosious cheiras chōris orgēs kai dialogismou

9. ὡσαύτως καὶ τὰς γυναῖκας ἐν καταστολῇ κοσμίῳ, μετὰ αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης, κοσμεῖν ἑαυτάς, μὴ ἐν πλέγμασιν, ἢ χρυσῴ, ἢ μαργαρίταις, ἢ ἱματισμῷ πολυτελεῖ,

hōsautōs kai tas gynaikas en katastolē kosmiō meta aidous kai sōfrosynēs kosmein heautas mē en plegmasin hē chrysō ē margaritais ē himatismō polytelei

10. ἀλλ’ ὃ πρέπει γυναιξὶν ἐπαγγελλομέναις θεοσέβειαν δι’ ἔργων ἀγαθῶν.

all ho prepei gynaiksin epangellomenais theosebeian di ergōn agathōn

11. γυνὴ ἐν ἡσυχίᾳ μανθανέτω ἐν πάσῃ ὑποταγῇ.

gynē en hēsychia manthanetō en pasē hypotagē

12. γυναικὶ δὲ διδάσκειν οὐκ ἐπιτρέπω, οὐδὲ αὐθεντεῖν ἀνδρός, ἀλλ’ εἶναι ἐν ἡσυχίᾳ.

gynaiki de didaskein ouk epitrepō oude authentein andros all einai en hēsychia

13. Ἀδὰμ γὰρ πρῶτος ἐπλάσθη, εἶτα Εὗα•

adam gar prōtos eplasthē eita heua

14. καὶ Ἀδὰμ οὐκ ἠπατήθη, ἡ δὲ γυνὴ ἀπατηθεῖσα ἐν παραβάσει γέγονε,

kai adam ouk ēpatēthē hē de gynē apatētheisa en parabasei gegonen

15. σωθήσεται δὲ διὰ τῆς τεκνογονίας, ἐὰν μείνωσιν ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ καὶ ἁγιασμῷ μετὰ σωφροσύνης.

sōthēsetai de dia tēs teknogonias ean meinōsin en pistei kai agapē kai hagiasmō meta sōfrosynēs

Κεφαλαιο 3

1. Πιστὸς ὁ λόγος• Εἴ τις ἐπισκοπῆς ὀρέγεται, καλοῦ ἔργου ἐπιθυμεῖ•

pistos ho logos ei tis episkopēs oregetai kalou ergou epithymei

2. δεῖ οὖν τὸν ἐπίσκοπον ἀνεπίληπτον εἶναι, μιᾶς γυναικὸς ἄνδρα, νηφάλιον, σώφρονα, κόσμιον, φιλόξενον, διδακτικόν•

dei oun ton episkopon anepilēpton einai mias gynaikos andra nēfalion sōfrona kosmion filoksenon didaktikon

3. μὴ πάροινον, μὴ πλήκτην, μὴ αἰσχροκερδῆ, ἀλλ’ ἐπιεικῆ, ἄμαχον, ἀφιλάργυρον•

mē paroinon mē plēktēn mē aischrokerdē all epieikē amachon afilargyron

4. τοῦ ἰδίου οἴκου καλῶς προϊστάμενον, τέκνα ἔχοντα ἐν ὑποταγῇ μετὰ πάσης σεμνότητος

tou idiou oikou kalōs proistamenon tekna echonta en hypotagē meta pasēs semnotētos

5. εἰ δέ τις τοῦ ἰδίου οἴκου προστῆναι οὐκ οἶδε, πῶς ἐκκλησίας Θεοῦ ἐπιμελήσεται•

ei de tis tou idiou oikou prostēnai ouk oiden pōs ekklēsias theou epimelēsetai

6. μὴ νεόφυτον, ἵνα μὴ τυφωθεὶς εἰς κρίμα ἐμπέσῃ τοῦ διαβόλου.

mē neofyton hina mē tyfōtheis eis krima empesē tou diabolou

7. δεῖ δὲ αὐτὸν καὶ μαρτυρίαν καλὴν ἔχειν ἀπὸ τῶν ἔξωθεν, ἵνα μὴ εἰς ὀνειδισμὸν ἐμπέσῃ καὶ παγίδα τοῦ διαβόλου.

dei de auton kai martyrian kalēn echein apo tōn eksōthen hina mē eis oneidismon empesē kai pagida tou diabolou

8. διακόνους ὡσαύτως σεμνούς, μὴ διλόγους, μὴ οἴνῳ πολλῷ προσέχοντας, μὴ αἰσχροκερδεῖς,

diakonous hōsautōs semnous mē dilogous mē oinō pollō prosechontas mē aischrokerdeis

9. ἔχοντας τὸ μυστήριον τῆς πίστεως ἐν καθαρᾷ συνειδήσει.

echontas to mystērion tēs pisteōs en kathara syneidēsei

10. καὶ οὗτοι δὲ δοκιμαζέσθωσαν πρῶτον, εἶτα διακονείτωσαν ἀνέγκλητοι ὄντες.

kai houtoi de dokimazesthōsan prōton eita diakoneitōsan anegklētoi ontes

11. γυναῖκας ὡσαύτως σεμνάς, μὴ διαβόλους, νηφαλίους, πιστὰς ἐν πᾶσι.

gynaikas hōsautōs semnas mē diabolous nēfalious pistas en pasin

12. διάκονοι ἔστωσαν μιᾶς γυναικὸς ἄνδρες, τέκνων καλῶς προϊστάμενοι καὶ τῶν ἰδίων οἴκων.

diakonoi estōsan mias gynaikos andres teknōn kalōs proistamenoi kai tōn idiōn oikōn

13. οἱ γὰρ καλῶς διακονήσαντες βαθμὸν ἑαυτοῖς καλὸν περιποιοῦνται, καὶ πολλὴν παρρησίαν ἐν πίστει τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

hoi gar kalōs diakonēsantes bathmon heautois kalon peripoiountai kai pollēn parrēsian en pistei tē en christō iēsou

14. Ταῦτά σοι γράφω, ἐλπίζων ἐλθεῖν πρὸς σὲ τάχιον•

tauta soi grafō elpizōn elthein pros se tachion

15. ἐὰν δὲ βραδύνω, ἵνα εἰδῇς πῶς δεῖ ἐν οἴκῳ Θεοῦ ἀναστρέφεσθαι, ἥτις ἐστὶν ἐκκλησία Θεοῦ ζῶντος, στῦλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας.

ean de bradynō hina eidēs pōs dei en oikō theou anastrefesthai hētis estin ekklēsia theou zōntos stylos kai hedraiōma tēs alētheias

16. καὶ ὁμολογουμένως μέγα ἐστὶ τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον• Θεὸς ἐφανερώθη ἐν σαρκί, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ὤφθη ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ.

kai homologoumenōs mega estin to tēs eusebeias mystērion theos efanerōthē en sarki edikaiōthē en pneumati ōfthē angelois ekērychthē en ethnesin episteuthē en kosmō anelēfthē en doksē

Κεφαλαιο 4

1. Τὸ δὲ Πνεῦμα ῥητῶς λέγει, ὅτι ἐν ὑστέροις καιροῖς ἀποστήσονταί τινες τῆς πίστεως, προσέχοντες πνεύμασι πλάνοις καὶ διδασκαλίαις δαιμονίων,

to de pneuma rētōs legei hoti en hysterois kairois apostēsontai tines tēs pisteōs prosechontes pneumasin planois kai didaskaliais daimoniōn

2. ἐν ὑποκρίσει ψευδολόγων, κεκαυτηριασμένων τὴν ἰδίαν συνείδησιν,

en hypokrisei pseudologōn kekautēriasmenōn tēn idian syneidēsin

3. κωλυόντων γαμεῖν, ἀπέχεσθαι βρωμάτων ἃ ὁ Θεὸς ἔκτισεν εἰς μετάληψιν μετὰ εὐχαριστίας τοῖς πιστοῖς καὶ ἐπεγνωκόσι τὴν ἀλήθειαν•

kōlyontōn gamein apechesthai brōmatōn ha ho theos ektisen eis metalēpsin meta eucharistias tois pistois kai epegnōkosin tēn alētheian

4. ὅτι πᾶν κτίσμα Θεοῦ καλόν, καὶ οὐδὲν ἀπόβλητον, μετὰ εὐχαριστίας λαμβανόμενον•

hoti pan ktisma theou kalon kai ouden apoblēton meta eucharistias lambanomenon

5. ἁγιάζεται γὰρ διὰ λόγου Θεοῦ καὶ ἐντεύξεως.

hagiazetai gar dia logou theou kai enteukseōs

6. Ταῦτα ὑποτιθέμενος τοῖς ἀδελφοῖς καλὸς ἔσῃ διάκονος Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐντρεφόμενος τοῖς λόγοις τῆς πίστεως, καὶ τῆς καλῆς διδασκαλίας ᾗ παρηκολούθηκας.

tauta hypotithemenos tois adelfois kalos esē diakonos iēsou christou entrefomenos tois logois tēs pisteōs kai tēs kalēs didaskalias hē parēkolouthēkas

7. τοὺς δὲ βεβήλους καὶ γραώδεις μύθους παραιτοῦ. γύμναζε δὲ σεαυτὸν πρὸς εὐσέβειαν•

tous de bebēlous kai graōdeis mythous paraitou gymnaze de seauton pros eusebeian

8. ἡ γὰρ σωματικὴ γυμνασία πρὸς ὀλίγον ἐστὶν ὠφέλιμος• ἡ δὲ εὐσέβεια πρὸς πάντα ὠφέλιμός ἐστιν, ἐπαγγελίαν ἔχουσα ζωῆς τῆς νῦν καὶ τῆς μελλούσης.

hē gar sōmatikē gymnasia pros oligon estin ōfelimos hē de eusebeia pros panta ōfelimos estin epangelian echousa zōēs tēs nyn kai tēs mellousēs

9. πιστὸς ὁ λόγος καὶ πάσης ἀποδοχῆς ἄξιος.

pistos ho logos kai pasēs apodochēs aksios

10. εἰς τοῦτο γὰρ καὶ κοπιῶμεν καὶ ὀνειδιζόμεθα ὅτι ἠλπίκαμεν ἐπὶ θεῷ ζῶντι ὅς ἐστι σωτὴρ πάντων ἀνθρώπων μάλιστα πιστῶν

eis touto gar kai kopiōmen kai oneidizometha hoti ēlpikamen epi theō zōnti hos estin sōtēr pantōn anthrōpōn malista pistōn

11. παράγγελλε ταῦτα καὶ δίδασκε.

parangelle tauta kai didaske

12. μηδείς σου τῆς νεότητος καταφρονείτω, ἀλλὰ τύπος γίνου τῶν πιστῶν ἐν λόγῳ, ἐν ἀναστροφῇ, ἐν ἀγάπῃ, ἐν πνεύματι, ἐν πίστει, ἐν ἁγνείᾳ.

mēdeis sou tēs neotētos katafroneitō alla typos ginou tōn pistōn en logō en anastrofē en agapē en pneumati en pistei en hagneia

13. ἕως ἔρχομαι, πρόσεχε τῇ ἀναγνώσει, τῇ παρακλήσει, τῇ διδασκαλίᾳ.

heōs erchomai proseche tē anagnōsei tē paraklēsei tē didaskalia

14. μὴ ἀμέλει τοῦ ἐν σοὶ χαρίσματος, ὃ ἐδόθη σοι διὰ προφητείας μετὰ ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τοῦ πρεσβυτερίου.

mē amelei tou en soi charismatos ho edothē soi dia profēteias meta epitheseōs tōn cheirōn tou presbyteriou

15. ταῦτα μελέτα, ἐν τούτοις ἴσθι, ἵνα σου ἡ προκοπὴ φανερὰ ᾖ ἐν πᾶσιν.

tauta meleta en toutois isthi hina sou hē prokopē fanera ē en pasin

16. ἔπεχε σεαυτῷ καὶ τῇ διδασκαλίᾳ. ἐπίμενε αὐτοῖς• τοῦτο γὰρ ποιῶν καὶ σεαυτὸν σώσεις καὶ τοὺς ἀκούοντάς σου.

epeche seautō kai tē didaskalia epimene autois touto gar poiōn kai seauton sōseis kai tous akouontas sou

Κεφαλαιο 5

1. Πρεσβυτέρῳ μὴ ἐπιπλήξῃς, ἀλλὰ παρακάλει ὡς πατέρα• νεωτέρους, ὡς ἀδελφούς•

presbyterō mē epiplēksēs alla parakalei hōs patera neōterous hōs adelfous

2. πρεσβυτέρας, ὡς μητέρας• νεωτέρας, ὡς ἀδελφὰς, ἐν πάσῃ ἁγνείᾳ.

presbyteras hōs mēteras neōteras hōs adelfas en pasē hagneia

3. χήρας τίμα τὰς ὄντως χήρας.

chēras tima tas ontōs chēras

4. εἰ δέ τις χήρα τέκνα ἢ ἔκγονα ἔχει, μανθανέτωσαν πρῶτον τὸν ἴδιον οἶκον εὐσεβεῖν, καὶ ἀμοιβὰς ἀποδιδόναι τοῖς προγόνοις• τοῦτο γάρ ἐστὶ καλὸν καὶ ἀπόδεκτον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

ei de tis chēra tekna ē ekgona echei manthanetōsan prōton ton idion oikon eusebein kai amoibas apodidonai tois progonois touto gar estin kalon kai apodekton enōpion tou theou

5. ἡ δὲ ὄντως χήρα καὶ μεμονωμένη ἤλπικεν ἐπὶ τόν Θεὸν, καὶ προσμένει ταῖς δεήσεσι καὶ ταῖς προσευχαῖς νυκτὸς καὶ ἡμέρας.

hē de ontōs chēra kai memonōmenē ēlpiken epi ton theon kai prosmenei tais deēsesin kai tais proseuchais nyktos kai hēmeras

6. ἡ δὲ σπαταλῶσα, ζῶσα τέθνηκε.

hē de spatalōsa zōsa tethnēken

7. καὶ ταῦτα παράγγελλε, ἵνα ἀνεπίληπτοι ὦσιν.

kai tauta parangelle hina anepilēptoi ōsin

8. εἰ δέ τις τῶν ἰδίων καὶ μάλιστα τῶν οἰκείων οὐ προνοεῖ τὴν πίστιν ἤρνηται, καὶ ἔστιν ἀπίστου χείρων.

ei de tis tōn idiōn kai malista tōn oikeiōn ou pronoei tēn pistin ērnētai kai estin apistou cheirōn

9. χήρα καταλεγέσθω μὴ ἔλαττον ἐτῶν ἑξήκοντα, γεγονυῖα, ἑνὸς ἀνδρὸς γυνή,

chēra katalegesthō mē elatton etōn heksēkonta gegonyia henos andros gynē

10. ἐν ἔργοις καλοῖς μαρτυρουμένη, εἰ ἐτεκνοτρόφησεν, εἰ ἐξενοδόχησεν, εἰ ἁγίων πόδας ἔνιψεν, εἰ θλιβομένοις ἐπήρκεσεν, εἰ παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ ἐπηκολούθησε.

en ergois kalois martyroumenē ei eteknotrofēsen ei eksenodochēsen ei hagiōn podas enipsen ei thlibomenois epērkesen ei panti ergō agathō epēkolouthēsen

11. νεωτέρας δὲ χήρας παραιτοῦ• ὅταν γὰρ καταστρηνιάσωσι τοῦ Χριστοῦ, γαμεῖν θέλουσιν,

neōteras de chēras paraitou hotan gar katastrēniasōsin tou christou gamein thelousin

12. ἔχουσαι κρίμα, ὅτι τὴν πρώτην πίστιν ἠθέτησαν.

echousai krima hoti tēn prōtēn pistin ēthetēsan

13. ἅμα δὲ καὶ ἀργαὶ μανθάνουσι περιερχόμεναι τὰς οἰκίας, οὐ μόνον δὲ ἀργαὶ, ἀλλὰ καὶ φλύαροι καὶ περίεργοι, λαλοῦσαι τὰ μὴ δέοντα.

hama de kai argai manthanousin perierchomenai tas oikias ou monon de argai alla kai flyaroi kai periergoi lalousai ta mē deonta

14. βούλομαι οὖν νεωτέρας γαμεῖν, τεκνογονεῖν, οἰκοδεσποτεῖν, μηδεμίαν ἀφορμὴν διδόναι τῷ ἀντικειμένῳ λοιδορίας χάριν.

boulomai oun neōteras gamein teknogonein oikodespotein mēdemian aformēn didonai tō antikeimenō loidorias charin

15. ἤδη γάρ τινες ἐξετράπησαν ὀπίσω τοῦ Σατανᾶ.

ēdē gar tines eksetrapēsan opisō tou satana

16. εἴ τις πιστὸς ἢ πιστὴ ἔχει χήρας, ἐπαρκείτω αὐταῖς, καὶ μὴ βαρείσθω ἡ ἐκκλησία, ἵνα ταῖς ὄντως χήραις ἐπαρκέσῃ.

ei tis pistos hē pistē echei chēras eparkeitō autais kai mē bareisthō hē ekklēsia hina tais ontōs chērais eparkesē

17. Οἱ καλῶς προεστῶτες πρεσβύτεροι διπλῆς τιμῆς ἀξιούσθωσαν, μάλιστα οἱ κοπιῶντες ἐν λόγῳ καὶ διδασκαλίᾳ•

hoi kalōs proestōtes presbyteroi diplēs timēs aksiousthōsan malista hoi kopiōntes en logō kai didaskalia

18. λέγει γὰρ ἡ γραφή, Βοῦν ἀλοῶντα οὐ φιμώσεις• καί, Ἄξιος ὁ ἐργάτης τοῦ μισθοῦ αὐτοῦ.

legei gar hē grafē boun aloōnta ou fimōseis kai aksios ho ergatēs tou misthou autou

19. κατὰ πρεσβυτέρου κατηγορίαν μὴ παραδέχου, ἐκτὸς εἰ μὴ ἐπὶ δύο ἢ τριῶν μαρτύρων.

kata presbyterou katēgorian mē paradechou ektos ei mē epi dyo ē triōn martyrōn

20. τοὺς ἁμαρτάνοντας ἐνώπιον πάντων ἔλεγχε, ἵνα καὶ οἱ λοιποὶ φόβον ἔχωσι.

tous hamartanontas enōpion pantōn elegche hina kai hoi loipoi fobon echōsin

21. διαμαρτύρομαι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν ἐκλεκτῶν ἀγγέλων, ἵνα ταῦτα φυλάξῃς χωρὶς προκρίματος, μηδὲν ποιῶν κατὰ πρόσκλισιν.

diamartyromai enōpion tou theou kai kyriou iēsou christou kai tōn eklektōn angelōn hina tauta fylaksēs chōris prokrimatos mēden poiōn kata prosklisin

22. χεῖρας ταχέως μηδενὶ ἐπιτίθει, μηδὲ κοινώνει ἁμαρτίαις ἀλλοτρίαις• σεαυτὸν ἁγνὸν τήρει.

cheiras tacheōs mēdeni epitithei mēde koinōnei hamartiais allotriais seauton hagnon tērei

23. μηκέτι ὑδροπότει, ἀλλ’ οἴνῳ ὀλίγῳ χρῶ, διὰ τὸν στόμαχον σοῦ καὶ τὰς πυκνάς σου ἀσθενείας.

mēketi hydropotei all oinō oligō chrō dia ton stomachon sou kai tas pyknas sou astheneias

24. τινῶν ἀνθρώπων αἱ ἁμαρτίαι πρόδηλοί εἰσι, προάγουσαι εἰς κρίσιν• τισὶ δὲ καὶ ἐπακολουθοῦσιν.

tinōn anthrōpōn hai hamartiai prodēloi eisin proagousai eis krisin tisin de kai epakolouthousin

25. ὡσαύτως καὶ τὰ καλὰ ἔργα πρόδηλα ἐστι• καὶ τὰ ἄλλως ἔχοντα, κρυβῆναι οὐ δύναται

hōsautōs kai ta kala erga prodēla estin kai ta allōs echonta krybēnai ou dynatai

Κεφαλαιο 6

1. Ὅσοι εἰσὶν ὑπὸ ζυγὸν δοῦλοι, τοὺς ἰδίους δεσπότας πάσης τιμῆς ἀξίους ἡγείσθωσαν, ἵνα μὴ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ διδασκαλία βλασφημῆται•

hosoi eisin hypo zygon douloi tous idious despotas pasēs timēs aksious hēgeisthōsan hina mē to onoma tou theou kai hē didaskalia blasfēmētai

2. οἱ δὲ πιστοὺς ἔχοντες δεσπότας μὴ καταφρονείτωσαν, ὅτι ἀδελφοί εἰσιν• ἀλλὰ μᾶλλον δουλευέτωσαν, ὅτι πιστοί εἰσι καὶ ἀγαπητοὶ οἱ τῆς εὐεργεσίας ἀντιλαμβανόμενοι. ταῦτα δίδασκε καὶ παρακάλει.

hoi de pistous echontes despotas mē katafroneitōsan hoti adelfoi eisin alla mallon douleuetōsan hoti pistoi eisin kai agapētoi hoi tēs euergesias antilambanomenoi tauta didaske kai parakalei

3. Εἴ τις ἑτεροδιδασκαλεῖ, καὶ μὴ προσέρχεται ὑγιαίνουσι λόγοις, τοῖς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ τῇ κατ’ εὐσέβειαν διδασκαλίᾳ,

ei tis heterodidaskalei kai mē proserchetai hygiainousin logois tois tou kyriou hēmōn iēsou christou kai tē kat eusebeian didaskalia

4. τετύφωται, μηδὲν ἐπιστάμενος, ἀλλὰ νοσῶν περὶ ζητήσεις καὶ λογομαχίας, ἐξ ὧν γίνεται φθόνος, ἔρις, βλασφημίαι, ὑπόνοιαι πονηραί,

tetyfōtai mēden epistamenos alla nosōn peri zētēseis kai logomachias eks hōn ginetai fthonos eris blasfēmiai hyponoiai ponērai

5. παραδιατριβαὶ διεφθαρμένων ἀνθρώπων τὸν νοῦν, καὶ ἀπεστερημένων τῆς ἀληθείας, νομιζόντων πορισμὸν εἶναι τὴν εὐσέβειαν. ἀφίστασο ἀπὸ τῶν τοιούτων.

paradiatribai dieftharmenōn anthrōpōn ton noun kai apesterēmenōn tēs alētheias nomizontōn porismon einai tēn eusebeian afistaso apo tōn toioutōn

6. ἔστι δὲ πορισμὸς μέγας ἡ εὐσέβεια μετὰ αὐταρκείας•

estin de porismos megas hē eusebeia meta autarkeias

7. οὐδὲν γὰρ εἰσηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον, δῆλον ὅτι οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι δυνάμεθα•

ouden gar eisēnegkamen eis ton kosmon dēlon hoti oude eksenegkein ti dynametha

8. ἔχοντες δὲ διατροφὰς καὶ σκεπάσματα τούτοις ἀρκεσθησόμεθα.

echontes de diatrofas kai skepasmata toutois arkesthēsometha

9. οἱ δὲ βουλόμενοι πλουτεῖν ἐμπίπτουσιν εἰς πειρασμὸν καὶ παγίδα, καὶ ἐπιθυμίας πολλὰς ἀνοήτους καὶ βλαβεράς, αἵτινες βυθίζουσι τοὺς ἀνθρώπους εἰς ὄλεθρον καὶ ἀπώλειαν•

hoi de boulomenoi ploutein empiptousin eis peirasmon kai pagida kai epithymias pollas anoētous kai blaberas haitines bythizousin tous anthrōpous eis olethron kai apōleian

10. ῥίζα γὰρ πάντων τῶν κακῶν ἐστιν ἡ φιλαργυρία• ἧς τινες ὀρεγόμενοι ἀπεπλανήθησαν ἀπὸ τῆς πίστεως, καὶ ἑαυτοὺς περιέπειραν ὀδύναις πολλαῖς.

riza gar pantōn tōn kakōn estin hē filargyria hēs tines oregomenoi apeplanēthēsan apo tēs pisteōs kai heautous periepeiran odynais pollais

11. Σὺ δέ ὦ ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ταῦτα φεῦγε• δίωκε δὲ δικαιοσύνην, εὐσέβειαν, πίστιν, ἀγάπην, ὑπομονήν, πρᾳότητα

sy de ō anthrōpe tou theou tauta feuge diōke de dikaiosynēn eusebeian pistin agapēn hypomonēn praotēta

12. ἀγωνίζου τὸν καλὸν ἀγῶνα τῆς πίστεως, ἐπιλαβοῦ τῆς αἰωνίου ζωῆς, εἰς ἣν καὶ ἐκλήθης καὶ ὡμολόγησας τὴν καλὴν ὁμολογίαν ἐνώπιον πολλῶν μαρτύρων

agōnizou ton kalon agōna tēs pisteōs epilabou tēs aiōniou zōēs eis hēn kai eklēthēs kai hōmologēsas tēn kalēn homologian enōpion pollōn martyrōn

13. παραγγέλλω σοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τοῦ ζωοποιοῦντος τὰ πάντα, καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ μαρτυρήσαντος ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου τὴν καλὴν ὁμολογίαν,

parangellō soi enōpion tou theou tou zōopoiountos ta panta kai christou iēsou tou martyrēsantos epi pontiou pilatou tēn kalēn homologian

14. τηρῆσαί σε τὴν ἐντολὴν ἄσπιλον, ἀνεπίληπτον, μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

tērēsai se tēn entolēn aspilon anepilēpton mechri tēs epifaneias tou kyriou hēmōn iēsou christou

15. ἣν καιροῖς ἰδίοις δείξει ὁ μακάριος καὶ μόνος δυνάστης, ὁ βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων, καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων,

hēn kairois idiois deiksei ho makarios kai monos dynastēs ho basileus tōn basileuontōn kai kyrios tōn kyrieuontōn

16. ὁ μόνος ἔχων ἀθανασίαν, φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον, ὃν εἶδεν οὐδεὶς ἀνθρώπων, οὐδὲ ἰδεῖν δύναται• ᾧ τιμὴ καὶ κράτος αἰώνιον. ἀμήν.

ho monos echōn athanasian fōs oikōn aprositon hon eiden oudeis anthrōpōn oude idein dynatai hō timē kai kratos aiōnion amēn

17. Τοῖς πλουσίοις ἐν τῷ νῦν αἰῶνι παράγγελλε μὴ ὑψηλοφρονεῖν, μηδὲ ἠλπικέναι ἐπὶ πλούτου ἀδηλότητι, ἀλλ’ ἐν τῷ θεῷ, τῷ ζῶντι τῷ παρέχοντι ἡμῖν πλουσίως πάντα εἰς ἀπόλαυσιν

tois plousiois en tō nyn aiōni parangelle mē hypsēlofronein mēde ēlpikenai epi ploutou adēlotēti all en tō theō tō zōnti tō parechonti hēmin plousiōs panta eis apolausin

18. ἀγαθοεργεῖν, πλουτεῖν ἐν ἔργοις καλοῖς, εὐμεταδότους εἶναι, κοινωνικούς,

agathoergein ploutein en ergois kalois eumetadotous einai koinōnikous

19. ἀποθησαυρίζοντας ἑαυτοῖς θεμέλιον καλὸν εἰς τὸ μέλλον, ἵνα ἐπιλάβωνται τῆς αἰωνιόυ ζωῆς.

apothēsaurizontas heautois themelion kalon eis to mellon hina epilabōntai tēs aiōniou zōēs

20. Ὦ Τιμόθεε, τὴν παρακαταθήκην φύλαξον, ἐκτρεπόμενος τὰς βεβήλους κενοφωνίας καὶ ἀντιθέσεις τῆς ψευδωνύμου γνώσεως•

ō timothee tēn parakatathēkēn fylakson ektrepomenos tas bebēlous kenofōnias kai antitheseis tēs pseudōnymou gnōseōs

21. ἥν τινες ἐπαγγελλόμενοι περὶ τὴν πίστιν ἠστόχησαν. Ἡ χάρις μετὰ σοῦ. ἀμήν. πρός Τιμόθεον πρώτη ἐγράφη ἀπό Λαοδικείας ἥτις ἐστίν μητρόπολις φρυγίας τῆς Πακατιανῆς

hēn tines epangellomenoi peri tēn pistin ēstochēsan hē charis meta sou amēn pros timotheon prōtē egrafē apo laodikeias hētis estin mētropolis frygias tēs pakatianēs

Β ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Κεφαλαιο 1

1. Παῦλος ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, κατ’ ἐπαγγελίαν ζωῆς τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ,

paulos apostolos iēsou christou dia thelēmatos theou kat epangelian zōēs tēs en christō iēsou

2. Τιμοθέῳ ἀγαπητῷ τέκνῳ• χάρις, ἔλεος, εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς, καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν.

timotheō agapētō teknō charis eleos eirēnē apo theou patros kai christou iēsou tou kyriou hēmōn

3. Χάριν ἔχω τῷ Θεῷ, ᾧ λατρεύω ἀπὸ προγόνων ἐν καθαρᾷ συνειδήσει, ὡς ἀδιάλειπτον ἔχω τὴν περὶ σοῦ μνείαν ἐν ταῖς δεήσεσί μου νυκτὸς καὶ ἡμέρας,

charin echō tō theō hō latreuō apo progonōn en kathara syneidēsei hōs adialeipton echō tēn peri sou mneian en tais deēsesin mou nyktos kai hēmeras

4. ἐπιποθῶν σε ἰδεῖν, μεμνημένος σου τῶν δακρύων, ἵνα χαρᾶς πληρωθῶ,

epipothōn se idein memnēmenos sou tōn dakryōn hina charas plērōthō

5. ὑπόμνησιν λαμβάνων τῆς ἐν σοὶ ἀνυποκρίτου πίστεως, ἥτις ἐνῴκησε πρῶτον ἐν τῇ μάμμῃ σου Λωΐδι καὶ τῇ μητρί σου Εὐνίκῃ, πέπεισμαι δὲ ὅτι καὶ ἐν σοί.

hypomnēsin lambanōn tēs en soi anypokritou pisteōs hētis enōkēsen prōton en tē mammē sou lōidi kai tē mētri sou eunikē pepeismai de hoti kai en soi

6. δι’ ἣν αἰτίαν ἀναμιμνῄσκω σε ἀναζωπυρεῖν τὸ χάρισμα τοῦ Θεοῦ, ὅ ἐστιν ἐν σοὶ διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν μου.

di hēn aitian anamimnēskō se anazōpyrein to charisma tou theou ho estin en soi dia tēs epitheseōs tōn cheirōn mou

7. οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ.

ou gar edōken hēmin ho theos pneuma deilias alla dynameōs kai agapēs kai sōfronismou

8. μὴ οὖν ἐπαισχυνθῇς τὸ μαρτύριον τοῦ Κυρίου ἡμῶν, μηδὲ ἐμὲ τὸν δέσμιον αὐτοῦ• ἀλλὰ συγκακοπάθησον τῷ εὐαγγελίῳ κατὰ δύναμιν Θεοῦ,

mē oun epaischynthēs to martyrion tou kyriou hēmōn mēde eme ton desmion autou alla sygkakopathēson tō euangeliō kata dynamin theou

9. τοῦ σώσαντος ἡμᾶς, καὶ καλέσαντος κλήσει ἁγίᾳ, οὐ κατὰ τὰ ἔργα ἡμῶν, ἀλλὰ κατ’ ἰδίαν πρόθεσιν καὶ χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ πρὸ χρόνων αἰωνίων,

tou sōsantos hēmas kai kalesantos klēsei hagia ou kata ta erga hēmōn alla kat idian prothesin kai charin tēn dotheisan hēmin en christō iēsou pro chronōn aiōniōn

10. φανερωθεῖσαν δὲ νῦν διὰ τῆς ἐπιφανείας τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καταργήσαντος μὲν τὸν θάνατον, φωτίσαντος δὲ ζωὴν καὶ ἀφθαρσίαν διὰ τοῦ εὐαγγελίου,

fanerōtheisan de nyn dia tēs epifaneias tou sōtēros hēmōn iēsou christou katargēsantos men ton thanaton fōtisantos de zōēn kai aftharsian dia tou euangeliou

11. εἰς ὃ ἐτέθην ἐγὼ κῆρυξ καὶ ἀπόστολος καὶ διδάσκαλος ἐθνῶν.

eis ho etethēn egō kēryks kai apostolos kai didaskalos ethnōn

12. δι’ ἣν αἰτίαν καὶ ταῦτα πάσχω, ἀλλ’ οὐκ ἐπαισχύνομαι• οἶδα γὰρ ᾧ πεπίστευκα, καὶ πέπεισμαι ὅτι δυνατός ἐστι τὴν παραθήκην μου φυλάξαι εἰς ἐκείνην τὴν ἡμέραν.

di hēn aitian kai tauta paschō all ouk epaischynomai oida gar hō pepisteuka kai pepeismai hoti dynatos estin tēn parathēkēn mou fylaksai eis ekeinēn tēn hēmeran

13. ὑποτύπωσιν ἔχε ὑγιαινόντων λόγων ὧν παρ’ ἐμοῦ ἤκουσας, ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

hypotypōsin eche hygiainontōn logōn hōn par emou ēkousas en pistei kai agapē tē en christō iēsou

14. τὴν καλὴν παρακαταθήκην φύλαξον διὰ Πνεύματος ἁγίου τοῦ ἐνοικοῦντος ἐν ἡμῖν.

tēn kalēn parakatathēkēn fylakson dia pneumatos hagiou tou enoikountos en hēmin

15. Οἶδας τοῦτο, ὅτι ἀπεστράφησάν με πάντες οἱ ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ὧν ἐστι Φύγελλος καὶ Ἑρμογένης.

oidas touto hoti apestrafēsan me pantes hoi en tē asia hōn estin fygellos kai hermogenēs

16. δῴη ἔλεος ὁ Κύριος τῷ Ὀνησιφόρου οἴκῳ• ὅτι πολλάκις με ἀνέψυξε, καὶ τὴν ἅλυσίν μου οὐκ ἐπῆσχύνθη,

dōē eleos ho kyrios tō onēsiforou oikō hoti pollakis me anepsyksen kai tēn halysin mou ouk epēschynthē

17. ἀλλὰ γενόμενος ἐν Ῥώμῃ, σπουδαιότερον ἐζήτησέ με καὶ εὗρε

alla genomenos en rōmē spoudaioteron ezētēsen me kai heuren

18. δῴη αὐτῷ ὁ Κύριος εὑρεῖν ἔλεος παρὰ Κυρίου ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ• καὶ ὅσα ἐν Ἐφέσῳ διηκόνησε, βέλτιον σὺ γινώσκεις.

dōē autō ho kyrios heurein eleos para kyriou en ekeinē tē hēmera kai hosa en efesō diēkonēsen beltion sy ginōskeis

Κεφαλαιο 2

1. Σὺ οὖν, τέκνον μου, ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

sy oun teknon mou endynamou en tē chariti tē en christō iēsou

2. καὶ ἃ ἤκουσας παρ’ ἐμοῦ διὰ πολλῶν μαρτύρων, ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις, οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους διδάξαι.

kai ha ēkousas par emou dia pollōn martyrōn tauta parathou pistois anthrōpois hoitines hikanoi esontai kai heterous didaksai

3. σὺ οὖν κακοπάθησον, ὡς καλὸς στρατιώτης Ἰησοῦ Χριστοῦ.

sy oun kakopathēson hōs kalos stratiōtēs iēsou christou

4. οὐδεὶς στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις, ἵνα τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσῃ.

oudeis strateuomenos empleketai tais tou biou pragmateiais hina tō stratologēsanti aresē

5. ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ.

ean de kai athlē tis ou stefanoutai ean mē nomimōs athlēsē

6. τὸν κοπιῶντα γεωργὸν δεῖ πρῶτον τῶν καρπῶν μεταλαμβάνειν.

ton kopiōnta geōrgon dei prōton tōn karpōn metalambanein

7. νόει α λέγω• δῴη γάρ σοι ὁ Κύριος σύνεσιν ἐν πᾶσι.

noei ha legō dōē gar soi ho kyrios synesin en pasin

8. μνημόνευε Ἰησοῦν Χριστὸν ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν, ἐκ σπέρματος Δαβίδ, κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου•

mnēmoneue iēsoun christon egēgermenon ek nekrōn ek spermatos david kata to euangelion mou

9. ἐν ᾧ κακοπαθῶ μέχρι δεσμῶν, ὡς κακοῦργος• ἀλλ’ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ οὐ δέδεται.

en hō kakopathō mechri desmōn hōs kakourgos all ho logos tou theou ou dedetai

10. διὰ τοῦτο πάντα ὑπομένω διὰ τοὺς ἐκλεκτούς, ἵνα καὶ αὐτοὶ σωτηρίας τύχωσι τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, μετὰ δόξης αἰωνίου.

dia touto panta hypomenō dia tous eklektous hina kai autoi sōtērias tychōsin tēs en christō iēsou meta doksēs aiōniou

11. πιστὸς ὁ λόγος• εἰ γὰρ συναπεθάνομεν, καὶ συζήσομεν•

pistos ho logos ei gar synapethanomen kai syzēsomen

12. εἰ ὑπομένομεν, καὶ συμβασιλεύσομεν• εἰ ἀρνούμεθα, κἀκεῖνος ἀρνήσεται ἡμᾶς•

ei hypomenomen kai symbasileusomen ei arnoumetha kakeinos arnēsetai hēmas

13. εἰ ἀπιστοῦμεν, ἐκεῖνος πιστὸς μένει• ἀρνήσασθαι ἑαυτὸν οὐ δύναται.

ei apistoumen ekeinos pistos menei arnēsasthai heauton ou dynatai

14. Ταῦτα ὑπομίμνησκε, διαμαρτυρόμενος ἐνώπιον τοῦ Κυρίοῦ μὴ λογομαχεῖν εἰς οὐδὲν χρήσιμον, ἐπὶ καταστροφῇ τῶν ἀκουόντων.

tauta hypomimnēske diamartyromenos enōpion tou kyriou mē logomachein eis ouden chrēsimon epi katastrofē tōn akouontōn

15. σπούδασον σεαυτὸν δόκιμον παραστῆσαι τῷ Θεῷ, ἐργάτην ἀνεπαίσχυντον, ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας.

spoudason seauton dokimon parastēsai tō theō ergatēn anepaischynton orthotomounta ton logon tēs alētheias

16. τὰς δὲ βεβήλους κενοφωνίας περιΐστασο• ἐπὶ πλεῖον γὰρ προκόψουσιν ἀσεβείας,

tas de bebēlous kenofōnias periistaso epi pleion gar prokopsousin asebeias

17. καὶ ὁ λόγος αὐτῶν ὡς γάγγραινα νομὴν ἕξει• ὧν ἐστιν Ὑμέναιος καὶ Φίλητος•

kai ho logos autōn hōs gangraina nomēn eksei hōn estin hymenaios kai filētos

18. οἵτινες περὶ τὴν ἀλήθειαν ἠστόχησαν, λέγοντες τὴν ἀνάστασιν ἤδη γεγονέναι, καὶ ἀνατρέπουσι τήν τινων πίστιν.

hoitines peri tēn alētheian ēstochēsan legontes tēn anastasin ēdē gegonenai kai anatrepousin tēn tinōn pistin

19. ὁ μέντοι στερεὸς θεμέλιος τοῦ Θεοῦ ἕστηκεν, ἔχων τὴν σφραγῖδα ταύτην, Ἔγνω Κύριος τοὺς ὄντας αὐτοῦ, καί, Ἀποστήτω ἀπὸ ἀδικίας πᾶς ὁ ὀνομάζων τὸ ὄνομα Χριστού.

ho mentoi stereos themelios tou theou hestēken echōn tēn sfragida tautēn egnō kyrios tous ontas autou kai apostētō apo adikias pas ho onomazōn to onoma christou

20. ἐν μεγάλῃ δὲ οἰκίᾳ οὐκ ἔστι μόνον σκεύη χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ, ἀλλὰ καὶ ξύλινα καὶ ὀστράκινα, καὶ ἃ μὲν εἰς τιμὴν, ἃ δὲ εἰς ἀτιμίαν.

en megalē de oikia ouk estin monon skeuē chrysa kai argyra alla kai ksylina kai ostrakina kai ha men eis timēn ha de eis atimian

21. ἐὰν οὖν τις ἐκκαθάρῃ ἑαυτὸν ἀπὸ τούτων, ἔσται σκεῦος εἰς τιμήν, ἡγιασμένον, καὶ εὔχρηστον τῷ δεσπότῃ, εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἡτοιμασμένον.

ean oun tis ekkatharē heauton apo toutōn estai skeuos eis timēn hēgiasmenon kai euchrēston tō despotē eis pan ergon agathon hētoimasmenon

22. τὰς δὲ νεωτερικὰς ἐπιθυμίας φεῦγε• δίωκε δὲ δικαιοσύνην, πίστιν, ἀγάπην, εἰρήνην μετὰ τῶν ἐπικαλουμένων τὸν Κύριον ἐκ καθαρᾶς καρδίας.

tas de neōterikas epithymias feuge diōke de dikaiosynēn pistin agapēn eirēnēn meta tōn epikaloumenōn ton kyrion ek katharas kardias

23. τὰς δὲ μωρὰς καὶ ἀπαιδεύτους ζητήσεις παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι γεννῶσι μάχας.

tas de mōras kai apaideutous zētēseis paraitou eidōs hoti gennōsin machas

24. δοῦλον δὲ Κυρίου οὐ δεῖ μάχεσθαι, ἀλλ’ ἤπιον εἶναι πρὸς πάντας, διδακτικόν, ἀνεξίκακον,

doulon de kyriou ou dei machesthai all ēpion einai pros pantas didaktikon aneksikakon

25. ἐν πρᾶότητι παιδεύοντα τοὺς ἀντιδιατιθεμένους• μήποτε δῷ αὐτοῖς ὁ Θεὸς μετάνοιαν εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας,

en praotēti paideuonta tous antidiatithemenous mēpote dō autois ho theos metanoian eis epignōsin alētheias

26. καὶ ἀνανήψωσιν ἐκ τῆς τοῦ διαβόλου παγίδος, ἐζωγρημένοι ὑπ’ αὐτοῦ εἰς τὸ ἐκείνου θέλημα.

kai ananēpsōsin ek tēs tou diabolou pagidos ezōgrēmenoi hyp autou eis to ekeinou thelēma

Κεφαλαιο 3

1. Τοῦτο δὲ γίνωσκε, ὅτι ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί.

touto de ginōske hoti en eschatais hēmerais enstēsontai kairoi chalepoi

2. ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι,

esontai gar hoi anthrōpoi filautoi filargyroi alazones hyperēfanoi blasfēmoi goneusin apeitheis acharistoi anosioi

3. ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι, ἀφιλάγαθοι,

astorgoi aspondoi diaboloi akrateis anēmeroi afilagathoi

4. προδόται, προπετεῖς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μᾶλλον ἢ φιλόθεοι,

prodotai propeteis tetyfōmenoi filēdonoi mallon ē filotheoi

5. ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι• καὶ τούτους ἀποτρέπου.

echontes morfōsin eusebeias tēn de dynamin autēs ērnēmenoi kai toutous apotrepou

6. ἐκ τούτων γάρ εἰσιν οἱ ἐνδύνοντες εἰς τὰς οἰκίας, καὶ αἰχμαλωτεύοντες τὰ γυναικάρια σεσωρευμένα ἁμαρτίαις, ἀγόμενα ἐπιθυμίαις ποικίλαις,

ek toutōn gar eisin hoi endynontes eis tas oikias kai aichmalōteuontes ta gynaikaria sesōreumena hamartiais agomena epithymiais poikilais

7. πάντοτε μανθάνοντα, καὶ μηδέποτε εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν δυνάμενα.

pantote manthanonta kai mēdepote eis epignōsin alētheias elthein dynamena

8. ὃν τρόπον δὲ Ἰάννης καὶ Ἰαμβρῆς ἀντέστησαν Μωϋσεῖ, οὕτω καὶ οὗτοι ἀνθίστανται τῇ ἀληθείᾳ, ἄνθρωποι κατεφθαρμένοι τὸν νοῦν, ἀδόκιμοι περὶ τὴν πίστιν.

hon tropon de iannēs kai iambrēs antestēsan mōusei houtōs kai houtoi anthistantai tē alētheia anthrōpoi kateftharmenoi ton noun adokimoi peri tēn pistin

9. ἀλλ’ οὐ προκόψουσιν ἐπὶ πλεῖον• ἡ γὰρ ἄνοια αὐτῶν ἔκδηλος ἔσται πᾶσιν, ὡς καὶ ἡ ἐκείνων ἐγένετο.

all ou prokopsousin epi pleion hē gar anoia autōn ekdēlos estai pasin hōs kai hē ekeinōn egeneto

10. σὺ δὲ παρηκολούθηκάς μου τῇ διδασκαλίᾳ, τῇ ἀγωγῇ, τῇ προθέσει, τῇ πίστει, τῇ μακροθυμίᾳ, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ,

sy de parēkolouthēkas mou tē didaskalia tē agōgē tē prothesei tē pistei tē makrothymia tē agapē tē hypomonē

11. τοῖς διωγμοῖς, τοῖς παθήμασιν, οἷά μοι ἐγένετο ἐν Ἀντιοχείᾳ, ἐν Ἰκονίῳ, ἐν Λύστροις, οἵους διωγμοὺς ὑπήνεγκα• καὶ ἐκ πάντων με ἐρρύσατο ὁ Κύριος.

tois diōgmois tois pathēmasin hoia moi egeneto en antiocheia en ikoniō en lystrois hoious diōgmous hypēnegka kai ek pantōn me errysato ho kyrios

12. καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῇν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, διωχθήσονται.

kai pantes de hoi thelontes eusebōs zēn en christō iēsou diōchthēsontai

13. πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι.

ponēroi de anthrōpoi kai goētes prokopsousin epi to cheiron planōntes kai planōmenoi

14. σὺ δὲ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καὶ ἐπιστώθης, εἰδὼς παρὰ τίνος ἔμαθες,

sy de mene en hois emathes kai epistōthēs eidōs para tinos emathes

15. καὶ ὅτι ἀπὸ βρέφους τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας, τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

kai hoti apo brefous ta hiera grammata oidas ta dynamena se sofisai eis sōtērian dia pisteōs tēs en christō iēsou

16. πᾶσα γραφὴ θεόπνευστος καὶ ὠφέλιμος πρὸς διδασκαλίαν, πρὸς ἔλεγχον, πρὸς ἐπανόρθωσιν, πρὸς παιδείαν τὴν ἐν δικαιοσύνῃ•

pasa grafē theopneustos kai ōfelimos pros didaskalian pros elegchon pros epanorthōsin pros paideian tēn en dikaiosynē

17. ἵνα ἄρτιος ᾖ ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος, πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἐξηρτισμένος.

hina artios ē ho tou theou anthrōpos pros pan ergon agathon eksērtismenos

Κεφαλαιο 4

1. Διαμαρτύρομαι οὖν ἐγὼ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ μέλλοντος κρίνειν ζῶντας καὶ νεκρούς, κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ καὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ,

diamartyromai oun egō enōpion tou theou kai tou kyriou iēsou christou tou mellontos krinein zōntas kai nekrous kata tēn epifaneian autou kai tēn basileian autou

2. κήρυξον τὸν λόγον, ἐπίστηθι εὐκαίρως, ἀκαίρως, ἔλεγξον, ἐπιτίμησον, παρακάλεσον, ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ καὶ διδαχῇ.

kērykson ton logon epistēthi eukairōs akairōs elegkson epitimēson parakaleson en pasē makrothymia kai didachē

3. ἔσται γὰρ καιρὸς ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται, ἀλλὰ κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τὰς ἰδίας ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσι διδασκάλους, κνηθόμενοι τὴν ἀκοήν•

estai gar kairos hote tēs hygiainousēs didaskalias ouk aneksontai alla kata tas epithymias tas idias heautois episōreusousin didaskalous knēthomenoi tēn akoēn

4. καὶ ἀπὸ μὲν τῆς ἀληθείας τὴν ἀκοὴν ἀποστρέψουσιν, ἐπὶ δὲ τοὺς μύθους ἐκτραπήσονται.

kai apo men tēs alētheias tēn akoēn apostrepsousin epi de tous mythous ektrapēsontai

5. σὺ δὲ νῆφε ἐν πᾶσι, κακοπάθησον, ἔργον ποίησον εὐαγγελιστοῦ, τὴν διακονίαν σου πληροφόρησον.

sy de nēfe en pasin kakopathēson ergon poiēson euangelistou tēn diakonian sou plēroforēson

6. ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι, καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐμῆς ἀναλύσεώς ἐφέστηκε.

egō gar ēdē spendomai kai ho kairos tēs emēs analyseōs efestēken

7. τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα•

ton agōna ton kalon ēgōnismai ton dromon teteleka tēn pistin tetērēka

8. λοιπὸν, ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὃν ἀποδώσει μοι ὁ Κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὁ δίκαιος κριτής• οὐ μόνον δὲ ἐμοὶ, ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς ἠγαπηκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ.

loipon apokeitai moi ho tēs dikaiosynēs stefanos hon apodōsei moi ho kyrios en ekeinē tē hēmera ho dikaios kritēs ou monon de emoi alla kai pasin tois ēgapēkosin tēn epifaneianautou

9. Σπούδασον ἐλθεῖν πρός με ταχέως•

spoudason elthein pros me tacheōs

10. Δημᾶς γάρ με ἐγκατέλιπεν, ἀγαπήσας τὸν νῦν αἰῶνα, καὶ ἐπορεύθη εἰς Θεσσαλονίκην• Κρήσκης εἰς Γαλατίαν, Τίτος εἰς Δαλματίαν.

dēmas gar me egkatelipen agapēsas ton nyn aiōna kai eporeuthē eis thessalonikēn krēskēs eis galatian titos eis dalmatian

11. Λουκᾶς ἐστι μόνος μετ’ ἐμοῦ. Μᾶρκον ἀναλαβὼν ἄγε μετὰ σεαυτοῦ• ἔστι γάρ μοι εὔχρηστος εἰς διακονίαν.

loukas estin monos met emou markon analabōn age meta seautou estin gar moi euchrēstos eis diakonian

12. Τυχικὸν δὲ ἀπέστειλα εἰς Ἔφεσον.

tychikon de apesteila eis efeson

13. τὸν φελόνην ὃν ἀπέλιπον ἐν Τρωάδι παρὰ Κάρπῳ, ἐρχόμενος φέρε, καὶ τὰ βιβλία, μάλιστα τὰς μεμβράνας.

ton felonēn hon apelipon en trōadi para karpō erchomenos fere kai ta biblia malista tas membranas

14. Ἀλέξανδρος ὁ χαλκεὺς πολλά μοι κακὰ ἐνεδείξατο• ἀποδῴη αὐτῷ ὁ Κύριος κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ•

aleksandros ho chalkeus polla moi kaka enedeiksato apodōē autō ho kyrios kata ta erga autou

15. ὃν καὶ σὺ φυλάσσου, λίαν γὰρ ἀνθέστηκε τοῖς ἡμετέροις λόγοις.

hon kai sy fylassou lian gar anthestēken tois hēmeterois logois

16. ἐν τῇ πρώτῃ μου ἀπολογίᾳ οὐδείς μοι συμπαρεγένετο, ἀλλὰ πάντες με ἐγκατέλιπον• μὴ αὐτοῖς λογισθείη.

en tē prōtē mou apologia oudeis moi symparegeneto alla pantes me egkatelipon mē autois logistheiē

17. ὁ δὲ Κύριός μοι παρέστη, καὶ ἐνεδυνάμωσέ με, ἵνα δι’ ἐμοῦ τὸ κήρυγμα πληροφορηθῇ, καὶ ἀκούσῃ πάντα τὰ ἔθνη• καὶ ἐρρύσθην ἐκ στόματος λέοντος,

ho de kyrios moi parestē kai enedynamōsen me hina di emou to kērygma plēroforēthē kai akousē panta ta ethnē kai errysthēn ek stomatos leontos

18. καὶ ῥύσεταί με ὁ Κύριος ἀπὸ παντὸς ἔργου πονηροῦ, καὶ σώσει εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ τὴν ἐπουράνιον• ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ἀμήν.

kai rysetai me ho kyrios apo pantos ergou ponērou kai sōsei eis tēn basileian autou tēn epouranion hō hē doksa eis tous aiōnas tōn aiōnōn amēn

19. Ἄσπασαι Πρίσκαν καὶ Ἀκύλαν, καὶ τὸν Ὀνησιφόρου οἶκον.

aspasai priskan kai akylan kai ton onēsiforou oikon

20. Ἔραστος ἔμεινεν ἐν Κορίνθῳ• Τρόφιμον δὲ ἀπέλιπον ἐν Μιλήτῳ ἀσθενοῦντα.

erastos emeinen en korinthō trofimon de apelipon en milētō asthenounta

21. σπούδασον πρὸ χειμῶνος ἐλθεῖν. ἀσπάζεταί σε Εὔβουλος, καὶ Πούδης, καὶ Λίνος, καὶ Κλαυδία, καὶ οἱ ἀδελφοὶ πάντες.

spoudason pro cheimōnos elthein aspazetai se euboulos kai poudēs kai linos kai klaudia kai hoi adelfoi pantes

22. Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς μετὰ τοῦ πνεύματός σου. ἡ χάρις μεθ’ ὑμῶν. ἀμήν. πρός Τιμόθεον δευτέρᾳ τῆς Ἐφεσίων ἐκκλησίας πρῶτον ἐπίσκοπον χειροτονηθέντα ἐγράφη ἀπό Ῥώμης ὅτε ἐκ δευτέρου παρέστη Παῦλος τῷ Καίσαρί Νέρωνι

ho kyrios iēsous christos meta tou pneumatos sou hē charis meth hymōn amēn pros timotheon deutera tēs efesiōn ekklēsias prōton episkopon cheirotonēthenta egrafē apo rōmēs hote ek deuterou parestē paulostō kaisari nerōni

ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Κεφαλαιο 1

1. Παῦλος, δοῦλος Θεοῦ, ἀπόστολος δὲ Ἰησοῦ Χριστοῦ, κατὰ πίστιν ἐκλεκτῶν Θεοῦ καὶ ἐπίγνωσιν ἀληθείας τῆς κατ’ εὐσέβειαν,

paulos doulos theou apostolos de iēsou christou kata pistin eklektōn theou kai epignōsin alētheias tēs kat eusebeian

2. ἐπ’ ἐλπίδι ζωῆς αἰωνίου, ἣν ἐπηγγείλατο ὁ ἀψευδὴς Θεὸς πρὸ χρόνων αἰωνίων,

ep elpidi zōēs aiōniou hēn epēngeilato ho apseudēs theos pro chronōn aiōniōn

3. ἐφανέρωσε δὲ καιροῖς ἰδίοις τὸν λόγον αὐτοῦ ἐν κηρύγματι ὃ ἐπιστεύθην ἐγὼ κατ’ ἐπιταγὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ,

efanerōsen de kairois idiois ton logon autou en kērygmati ho episteuthēn egō kat epitagēn tou sōtēros hēmōn theou

4. Τίτῳ γνησίῳ τέκνῳ κατὰ κοινὴν πίστιν• χάρις, ἔλεος, εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς, καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν.

titō gnēsiō teknō kata koinēn pistin charis eleos eirēnē apo theou patros kai kyriou iēsou christou tou sōtēros hēmōn

5. Τούτου χάριν κατέλιπόν σε ἐν Κρήτῃ, ἵνα τὰ λείποντα ἐπιδιορθώσῃ, καὶ καταστήσῃς κατὰ πόλιν πρεσβυτέρους, ὡς ἐγώ σοι διεταξάμην•

toutou charin katelipon se en krētē hina ta leiponta epidiorthōsē kai katastēsēs kata polin presbyterous hōs egō soi dietaksamēn

6. εἴ τίς ἐστιν ἀνέγκλητος, μιᾶς γυναικὸς ἀνήρ, τέκνα ἔχων πιστά, μὴ ἐν κατηγορίᾳ ἀσωτίας, ἢ ἀνυπότακτα.

ei tis estin anegklētos mias gynaikos anēr tekna echōn pista mē en katēgoria asōtias ē anypotakta

7. δεῖ γὰρ τὸν ἐπίσκοπον ἀνέγκλητον εἶναι, ὡς Θεοῦ οἰκονόμον• μὴ αὐθάδη, μὴ ὀργίλον, μὴ πάροινον, μὴ πλήκτην, μὴ αἰσχροκερδῆ,

dei gar ton episkopon anegklēton einai hōs theou oikonomon mē authadē mē orgilon mē paroinon mē plēktēn mē aischrokerdē

8. ἀλλὰ φιλόξενον, φιλάγαθον, σώφρονα, δίκαιον, ὅσιον, ἐγκρατῆ,

alla filoksenon filagathon sōfrona dikaion hosion egkratē

9. ἀντεχόμενον τοῦ κατὰ τὴν διδαχὴν πιστοῦ λόγου, ἵνα δυνατὸς ᾖ καὶ παρακαλεῖν ἐν τῇ διδασκαλίᾳ τῇ ὑγιαινούσῃ, καὶ τοὺς ἀντιλέγοντας ἐλέγχειν.

antechomenon tou kata tēn didachēn pistou logou hina dynatos ē kai parakalein en tē didaskalia tē hygiainousē kai tous antilegontas elegchein

10. Εἰσὶ γὰρ πολλοὶ καὶ ἀνυπότακτοι, ματαιολόγοι καὶ φρεναπάται, μάλιστα οἱ ἐκ περιτομῆς,

eisin gar polloi kai anypotaktoi mataiologoi kai frenapatai malista hoi ek peritomēs

11. οὓς δεῖ ἐπιστομίζειν• οἵτινες ὅλους οἴκους ἀνατρέπουσι, διδάσκοντες ἃ μὴ δεῖ, αἰσχροῦ κέρδους χάριν.

hous dei epistomizein hoitines holous oikous anatrepousin didaskontes ha mē dei aischrou kerdous charin

12. εἶπέ τις ἐξ αὐτῶν, ἴδιος αὐτῶν προφήτης, Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται, κακὰ θηρία, γαστέρες ἀργαί.

eipen tis eks autōn idios autōn profētēs krētes aei pseustai kaka thēria gasteres argai

13. ἡ μαρτυρία αὕτη ἐστὶν ἀληθής. δι’ ἣν αἰτίαν ἔλεγχε αὐτοὺς ἀποτόμως, ἵνα ὑγιαίνωσιν ἐν τῇ πίστει,

hē martyria hautē estin alēthēs di hēn aitian elegche autous apotomōs hina hygiainōsin en tē pistei

14. μὴ προσέχοντες Ἰουδαϊκοῖς μύθοις, καὶ ἐντολαῖς ἀνθρώπων ἀποστρεφομένων τὴν ἀλήθειαν.

mē prosechontes ioudaikois mythois kai entolais anthrōpōn apostrefomenōn tēn alētheian

15. πάντα μὲν καθαρὰ τοῖς καθαροῖς• τοῖς δὲ μεμιασμένοις καὶ ἀπίστοις οὐδὲν καθαρόν• ἀλλὰ μεμίανται αὐτῶν καὶ ὁ νοῦς καὶ ἡ συνείδησις.

panta men kathara tois katharois tois de memiasmenois kai apistois ouden katharon alla memiantai autōn kai ho nous kai hē syneidēsis

16. Θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι, τοῖς δὲ ἔργοις ἀρνοῦνται, βδελυκτοὶ ὄντες καὶ ἀπειθεῖς, καὶ πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἀδόκιμοι.

theon homologousin eidenai tois de ergois arnountai bdelyktoi ontes kai apeitheis kai pros pan ergon agathon adokimoi

Κεφαλαιο 2

1. Σὺ δὲ λάλει ἃ πρέπει τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ•

sy de lalei ha prepei tē hygiainousē didaskalia

2. πρεσβύτας νηφαλίους εἶναι, σεμνούς, σώφρονας, ὑγιαίνοντας τῇ πίστει, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ•

presbytas nēfalious einai semnous sōfronas hygiainontas tē pistei tē agapē tē hypomonē

3. Πρεσβύτιδας ὡσαύτως ἐν καταστήματι ἱεροπρεπεῖς, μὴ διαβόλους, μὴ οἴνῳ πολλῷ δεδουλωμένας, καλοδιδασκάλους,

presbytidas hōsautōs en katastēmati hieroprepeis mē diabolous mē oinō pollō dedoulōmenas kalodidaskalous

4. ἵνα σωφρονίζωσι τὰς νέας, φιλάνδρους εἶναι, φιλοτέκνους,

hina sōfronizōsin tas neas filandrous einai filoteknous

5. σώφρονας, ἁγνάς, οἰκουρούς ἀγαθάς, ὑποτασσομένας τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν, ἵνα μὴ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ βλασφημῆται•

sōfronas hagnas oikourous agathas hypotassomenas tois idiois andrasin hina mē ho logos tou theou blasfēmētai

6. Τοὺς νεωτέρους ὡσαύτως παρακάλει σωφρονεῖν•

tous neōterous hōsautōs parakalei sōfronein

7. περὶ πάντα σεαυτὸν παρεχόμενος τύπον καλῶν ἔργων, ἐν τῇ διδασκαλίᾳ ἀδιἀφθορίαν, σεμνότητα, ἀφθαρσιαν,

peri panta seauton parechomenos typon kalōn ergōn en tē didaskalia adiafthorian semnotēta aftharsian

8. λόγον ὑγιῆ, ἀκατάγνωστον, ἵνα ὁ ἐξ ἐναντίας ἐντραπῇ, μηδὲν ἔχων περὶ ὑμῶν λέγειν φαῦλον.

logon hygiē akatagnōston hina ho eks enantias entrapē mēden echōn peri hymōn legein faulon

9. δούλους ἰδίοις δεσπόταις ὑποτάσσεσθαι, ἐν πᾶσιν, εὐαρέστους εἶναι, μὴ ἀντιλέγοντας,

doulous idiois despotais hypotassesthai en pasin euarestous einai mē antilegontas

10. μὴ νοσφιζομένους, ἀλλὰ πίστιν πᾶσαν ἐνδεικνυμένους ἀγαθήν, ἵνα τὴν διδασκαλίαν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ κοσμῶσιν ἐν πᾶσιν.

mē nosfizomenous alla pistin pasan endeiknymenous agathēn hina tēn didaskalian tou sōtēros hēmōn theou kosmōsin en pasin

11. ἐπεφάνη γὰρ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις,

epefanē gar hē charis tou theou hē sōtērios pasin anthrōpois

12. παιδεύουσα ἡμᾶς ἵνα, ἀρνησάμενοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας σωφρόνως καὶ δικαίως καὶ εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι,

paideuousa hēmas hina arnēsamenoi tēn asebeian kai tas kosmikas epithymias sōfronōs kai dikaiōs kai eusebōs zēsōmen en tō nyn aiōni

13. προσδεχόμενοι τὴν μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

prosdechomenoi tēn makarian elpida kai epifaneian tēs doksēs tou megalou theou kai sōtēros hēmōn iēsou christou

14. ὃς ἔδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα λυτρώσηται ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀνομίας, καὶ καθαρίσῃ ἑαυτῷ λαὸν περιούσιον, ζηλωτὴν καλῶν ἔργων.

hos edōken heauton hyper hēmōn hina lytrōsētai hēmas apo pasēs anomias kai katharisē heautō laon periousion zēlōtēn kalōn ergōn

15. Ταῦτα λάλει, καὶ παρακάλει, καὶ ἔλεγχε μετὰ πάσης ἐπιταγῆς. μηδείς σου περιφρονείτω.

tauta lalei kai parakalei kai elegche meta pasēs epitagēs mēdeis sou perifroneitō

Κεφαλαιο 3

1. Ὑπομίμνησκε αὐτοὺς ἀρχαῖς καὶ ἐξουσίαις ὑποτάσσεσθαι, πειθαρχεῖν, πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἑτοίμους εἶναι,

hypomimnēske autous archais kai eksousiais hypotassesthai peitharchein pros pan ergon agathon hetoimous einai

2. μηδένα βλασφημεῖν, ἀμάχους εἶναι, ἐπιεικεῖς, πᾶσαν ἐνδεικνυμένους πρᾳότητα πρὸς πάντας ἀνθρώπους.

mēdena blasfēmein amachous einai epieikeis pasan endeiknymenous praotēta pros pantas anthrōpous

3. ἦμεν γάρ ποτε καὶ ἡμεῖς ἀνόητοι, ἀπειθεῖς, πλανώμενοι, δουλεύοντες ἐπιθυμίαις καὶ ἡδοναῖς ποικίλαις, ἐν κακίᾳ καὶ φθόνῳ διάγοντες, στυγητοί, μισοῦντες ἀλλήλους.

ēmen gar pote kai hēmeis anoētoi apeitheis planōmenoi douleuontes epithymiais kai hēdonais poikilais en kakia kai fthonō diagontes stygētoi misountes allēlous

4. ὅτε δὲ ἡ χρηστότης καὶ ἡ φιλανθρωπία ἐπεφάνη τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ,

hote de hē chrēstotēs kai hē filanthrōpia epefanē tou sōtēros hēmōn theou

5. οὐκ ἐξ ἔργων τῶν ἐν δικαιοσύνῃ ὧν ἐποιήσαμεν ἡμεῖς, ἀλλὰ κατὰ τὸν αὐτοῦ ἔλεον ἔσωσεν ἡμᾶς, διὰ λουτροῦ παλιγγενεσίας καὶ ἀνακαινώσεως Πνεύματος Ἁγίου,

ouk eks ergōn tōn en dikaiosynē ōn epoiēsamen hēmeis alla kata ton autou eleon esōsen hēmas dia loutrou palingenesias kai anakainōseōs pneumatos hagiou

6. οὗ ἐξέχεεν ἐφ’ ἡμᾶς πλουσίως, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν,

hou eksecheen ef hēmas plousiōs dia iēsou christou tou sōtēros hēmōn

7. ἵνα δικαιωθέντες τῇ ἐκείνου χάριτι, κληρονόμοι γενώμεθα κατ’ ἐλπίδα ζωῆς αἰωνίου.

hina dikaiōthentes tē ekeinou chariti klēronomoi genōmetha kat elpida zōēs aiōniou

8. πιστὸς ὁ λόγος, καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ. ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις•

pistos ho logos kai peri toutōn boulomai se diabebaiousthai hina frontizōsin kalōn ergōn proistasthai hoi pepisteukotes tō theō tauta estin ta kala kai ōfelima tois anthrōpois

9. μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιΐστασο• εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι.

mōras de zētēseis kai genealogias kai ereis kai machas nomikas periistaso eisin gar anōfeleis kai mataioi

10. αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ,

hairetikon anthrōpon meta mian kai deuteran nouthesian paraitou

11. εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος, καὶ ἁμαρτάνει, ὢν αὐτοκατάκριτος.

eidōs hoti eksestraptai ho toioutos kai hamartanei ōn autokatakritos

12. Ὅταν πέμψω Ἀρτεμᾶν πρὸς σὲ ἢ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν• ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι.

hotan pempsō arteman pros se ē tychikon spoudason elthein pros me eis nikopolin ekei gar kekrika paracheimasai

13. Ζηνᾶν τὸν νομικὸν καὶ Ἀπολλὼ σπουδαίως πρόπεμψον, ἵνα μηδὲν αὐτοῖς λείπῃ.

zēnan ton nomikon kai apollō spoudaiōs propempson hina mēden autois leipē

14. μανθανέτωσαν δὲ καὶ οἱ ἡμέτεροι καλῶν ἔργων προΐστασθαι εἰς τὰς ἀναγκαίας χρείας, ἵνα μὴ ὦσιν ἄκαρποι.

manthanetōsan de kai hoi hēmeteroi kalōn ergōn proistasthai eis tas anagkaias chreias hina mē ōsin akarpoi

15. Ἀσπάζονταί σε οἱ μετ’ ἐμοῦ πάντες. ἄσπασαι τοὺς φιλοῦντας ἡμᾶς ἐν πίστει. Ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν. ἀμήν. πρός Τίτον τῆς Κρητῶν ἐκκλησίας πρῶτον ἐπίσκοπον χειροτονηθέντα ἐγράφη ἀπό Νικοπόλεως τῆς Μακεδονίας

aspazontai se hoi met emou pantes aspasai tous filountas hēmas en pistei hē charis meta pantōn hymōn amēn pros titon tēs krētōn ekklēsias prōton episkopon cheirotonēthenta egrafē apo nikopoleōs tēsmakedonias

ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Κεφαλαιο

1. Παῦλος δέσμιος Χριστοῦ Ἰησοῦ καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφὸς, Φιλήμονι τῷ ἀγαπητῷ καὶ συνεργῷ ἡμῶν,

paulos desmios christou iēsou kai timotheos ho adelfos filēmoni tō agapētō kai synergō hēmōn

2. καὶ Ἀπφίᾳ τῇ ἀγαπητῇ, καὶ Ἀρχίππῳ τῷ συστρατιώτῃ ἡμῶν, καὶ τῇ κατ’ οἶκόν σου ἐκκλησίᾳ•

kai apfia tē agapētē kai archippō tō systratiōtē hēmōn kai tē kat oikon sou ekklēsia

3. χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

charis hymin kai eirēnē apo theou patros hēmōn kai kyriou iēsou christou

4. Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου, πάντοτε μνείαν σου ποιούμενος ἐπὶ τῶν προσευχῶν μου,

eucharistō tō theō mou pantote mneian sou poioumenos epi tōn proseuchōn mou

5. ἀκούων σου τὴν ἀγάπην καὶ τὴν πίστιν ἣν ἔχεις πρὸς τὸν Κύριον Ἰησοῦν καὶ εἰς πάντας τοὺς ἁγίους,

akouōn sou tēn agapēn kai tēn pistin hēn echeis pros ton kyrion iēsoun kai eis pantas tous hagious

6. ὅπως ἡ κοινωνία τῆς πίστεώς σου ἐνεργὴς γένηται ἐν ἐπιγνώσει παντὸς ἀγαθοῦ τοῦ ἐν ὑμῖν εἰς Χριστόν Ἰησοῦν.

hopōs hē koinōnia tēs pisteōs sou energēs genētai en epignōsei pantos agathou tou en hymin eis christon iēsoun

7. χαρὰν γὰρ ἔχομεν πολλὴν καὶ παράκλησιν ἐπὶ τῇ ἀγάπῃ σου, ὅτι τὰ σπλάγχνα τῶν ἁγίων ἀναπέπαυται διὰ σοῦ, ἀδελφέ.

charan gar echomen pollēn kai paraklēsin epi tē agapē sou hoti ta splagchna tōn hagiōn anapepautai dia sou adelfe

8. Διό πολλὴν ἐν Χριστῷ παρρησίαν ἔχων ἐπιτάσσειν σοι τὸ ἀνῆκον,

dio pollēn en christō parrēsian echōn epitassein soi to anēkon

9. διὰ τὴν ἀγάπην μᾶλλον παρακαλῶ, τοιοῦτος ὢν ὡς Παῦλος πρεσβύτης, νυνὶ δὲ καὶ δέσμιος Ἰησοῦ Χριστοῦ.

dia tēn agapēn mallon parakalō toioutos ōn hōs paulos presbytēs nyni de kai desmios iēsou christou

10. παρακαλῶ σε περὶ τοῦ ἐμοῦ τέκνου, ὃν ἐγέννησα ἐν τοῖς δεσμοῖς μου, Ὀνήσιμον,

parakalō se peri tou emou teknou hon egennēsa en tois desmois mou onēsimon

11. τόν ποτέ σοι ἄχρηστον, νυνὶ δὲ σοὶ καὶ ἐμοὶ εὔχρηστον,

ton pote soi achrēston nyni de soi kai emoi euchrēston

12. ὃν ἀνέπεμψά• συ δὲ αὐτόν, τοῦτ’ ἔστι τὰ ἐμὰ σπλάγχνα, πρὸσλαβοῦ•

hon anepempsa sy de auton tout estin ta ema splagchna proslabou

13. ὃν ἐγὼ ἐβουλόμην πρὸς ἐμαυτὸν κατέχειν, ἵνα ὑπὲρ σοῦ διακονῇ μοι ἐν τοῖς δεσμοῖς τοῦ εὐαγγελίου•

hon egō eboulomēn pros emauton katechein hina hyper sou diakonē moi en tois desmois tou euangeliou

14. χωρὶς δὲ τῆς σῆς γνώμης οὐδὲν ἠθέλησα ποιῆσαι, ἵνα μὴ ὡς κατὰ ἀνάγκην τὸ ἀγαθόν σου ᾖ, ἀλλὰ κατὰ ἑκούσιον.

chōris de tēs sēs gnōmēs ouden ēthelēsa poiēsai hina mē hōs kata anagkēn to agathon sou ē alla kata hekousion

15. Τάχα γὰρ διὰ τοῦτο ἐχωρίσθη πρὸς ὥραν, ἵνα αἰώνιον αὐτὸν ἀπέχῃς•

tacha gar dia touto echōristhē pros hōran hina aiōnion auton apechēs

16. οὐκέτι ὡς δοῦλον, ἀλλ’ ὑπὲρ δοῦλον, ἀδελφὸν ἀγαπητόν, μάλιστα ἐμοί, πόσῳ δὲ μᾶλλον σοὶ καὶ ἐν σαρκὶ καὶ ἐν Κυρίῳ.

ouketi hōs doulon all hyper doulon adelfon agapēton malista emoi posō de mallon soi kai en sarki kai en kyriō

17. εἰ οὖν ἐμέ ἔχεις κοινωνόν, προσλαβοῦ αὐτὸν ὡς ἐμέ.

ei oun eme echeis koinōnon proslabou auton hōs eme

18. εἰ δέ τι ἠδίκησέ σε ἢ ὀφείλει, τοῦτο ἐμοὶ ἐλλόγει•

ei de ti ēdikēsen se ē ofeilei touto emoi ellogei

19. ἐγὼ Παῦλος ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί, ἐγὼ ἀποτίσω• ἵνα μὴ λέγω σοι ὅτι καὶ σεαυτόν μοι προσοφείλεις.

egō paulos egrapsa tē emē cheiri egō apotisō hina mē legō soi hoti kai seauton moi prosofeileis

20. ναί, ἀδελφέ, ἐγώ σου ὀναίμην ἐν Κυρίῳ• ἀνάπαυσόν μου τὰ σπλάγχνα ἐν Κυρίῳ.

nai adelfe egō sou onaimēn en kyriō anapauson mou ta splagchna en kyriō

21. πεποιθὼς τῇ ὑπακοῇ σου ἔγραψά σοι, εἰδὼς ὅτι καὶ ὑπὲρ ὃ λέγω ποιήσεις.

pepoithōs tē hypakoē sou egrapsa soi eidōs hoti kai hyper ho legō poiēseis

22. ἅμα δὲ καὶ ἑτοίμαζέ μοι ξενίαν• ἐλπίζω γὰρ ὅτι διὰ τῶν προσευχῶν ὑμῶν χαρισθήσομαι ὑμῖν.

hama de kai hetoimaze moi ksenian elpizō gar hoti dia tōn proseuchōn hymōn charisthēsomai hymin

23. Ἀσπάζονταί σε Ἐπαφρᾶς ὁ συναιχμάλωτός μου ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ,

aspazontai se epafras ho synaichmalōtos mou en christō iēsou

24. Μᾶρκος, Ἀρίσταρχος, Δημᾶς, Λουκᾶς, οἱ συνεργοί μου.

markos aristarchos dēmas loukas hoi synergoi mou

25. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ πνεύματος ὑμῶν. ἀμήν. πρός Φιλήμονα ἐγράφη ἀπό Ῥώμης διά Ὀνησίμου οἰκέτου

hē charis tou kyriou hēmōn iēsou christou meta tou pneumatos hymōn amēn pros filēmona egrafē apo rōmēs dia onēsimou oiketou

ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Κεφαλαιο 1

1. Πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως πάλαι ὁ Θεὸς λαλήσας τοῖς πατράσιν ἐν τοῖς προφήταις,

polymerōs kai polytropōs palai ho theos lalēsas tois patrasin en tois profētais

2. ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τούτων ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν υἱῷ, ὃν ἔθηκε κληρονόμον πάντων, δι’ οὗ καὶ τοὺς αἰῶνας ἐποίησεν,

ep eschatōn tōn hēmerōn toutōn elalēsen hēmin en hyiō hon ethēken klēronomon pantōn di hou kai tous aiōnas epoiēsen

3. ὃς ὢν ἀπαύγασμα τῆς δόξης, καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ, φέρων τε τὰ πάντα τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, δι’ εαυτοῦ καθαρισμὸν ποιησάμενος τῶν ἁμαρτιῶν ημῶν, ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τῆς μεγαλωσύνης ἐν ὑψηλοῖς,

hos ōn apaugasma tēs doksēs kai charaktēr tēs hypostaseōs autou ferōn te ta panta tō rēmati tēs dynameōs autou di heautou katharismon poiēsamenos tōn hamartiōn hēmōn ekathisen en deksia tēsmegalōsynēs en hypsēlois

4. τοσούτῳ κρείττων γενόμενος τῶν ἀγγέλων, ὅσῳ διαφορώτερον παρ’ αὐτοὺς κεκληρονόμηκεν ὄνομα.

tosoutō kreittōn genomenos tōn angelōn hosō diaforōteron par autous keklēronomēken onoma

5. τίνι γὰρ εἶπέ ποτε τῶν ἀγγέλων, Υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε; Καὶ πάλιν, Ἐγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς υἱόν;

tini gar eipen pote tōn angelōn hyios mou ei sy egō sēmeron gegennēka se kai palin egō esomai autō eis patera kai autos estai moi eis hyion

6. ὅταν δὲ πάλιν εἰσαγάγῃ τὸν πρωτότοκον εἰς τὴν οἰκουμένην, λέγει, Καὶ προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι Θεοῦ.

hotan de palin eisagagē ton prōtotokon eis tēn oikoumenēn legei kai proskynēsatōsan autō pantes angeloi theou

7. καὶ πρὸς μὲν τοὺς ἀγγέλους λέγει, Ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα, καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα•

kai pros men tous angelous legei ho poiōn tous angelous autou pneumata kai tous leitourgous autou pyros floga

8. πρὸς δὲ τὸν υἱόν, Ὁ θρόνος σου, ὁ Θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου.

pros de ton hyion ho thronos sou ho theos eis ton aiōna tou aiōnos rabdos euthytētos hē rabdos tēs basileias sou

9. ἠγάπησας δικαιοσύνην, καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν• διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ Θεός ὁ Θεός σου, ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου.

ēgapēsas dikaiosynēn kai emisēsas anomian dia touto echrisen se ho theos ho theos sou elaion agalliaseōs para tous metochous sou

10. καί, Σὺ κατ’ ἀρχάς, Κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σού εἰσιν οἱ οὐρανοί•

kai sy kat archas kyrie tēn gēn ethemeliōsas kai erga tōn cheirōn sou eisin hoi ouranoi

11. αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ διαμένεις• καὶ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται,

autoi apolountai sy de diameneis kai pantes hōs himation palaiōthēsontai

12. καὶ ὡσεὶ περιβόλαιον ἑλίξεις αὐτούς, καὶ ἀλλαγήσονται• σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ, καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσι.

kai hōsei peribolaion helikseis autous kai allagēsontai sy de ho autos ei kai ta etē sou ouk ekleipsousin

13. πρὸς τίνα δὲ τῶν ἀγγέλων εἴρηκέ ποτε, Κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου;

pros tina de tōn angelōn eirēken pote kathou ek deksiōn mou heōs an thō tous echthrous sou hypopodion tōn podōn sou

14. οὐχὶ πάντες εἰσὶ λειτουργικὰ πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν;

ouchi pantes eisin leitourgika pneumata eis diakonian apostellomena dia tous mellontas klēronomein sōtērian

Κεφαλαιο 2

1. Διὰ τοῦτο δεῖ περισσοτέρως ἡμᾶς προσέχειν τοῖς ἀκουσθεῖσι, μή ποτε παραρρυῶμεν.

dia touto dei perissoterōs hēmas prosechein tois akoustheisin mēpote pararryōmen

2. εἰ γὰρ ὁ δι’ ἀγγέλων λαληθεὶς λόγος ἐγένετο βέβαιος, καὶ πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν,

ei gar ho di angelōn lalētheis logos egeneto bebaios kai pasa parabasis kai parakoē elaben endikon misthapodosian

3. πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας; ἥτις, ἀρχὴν λαβοῦσα λαλεῖσθαι διὰ τοῦ Κυρίου, ὑπὸ τῶν ἀκουσάντων εἰς ἡμᾶς ἐβεβαιώθη,

pōs hēmeis ekfeuksometha tēlikautēs amelēsantes sōtērias hētis archēn labousa laleisthai dia tou kyriou hypo tōn akousantōn eis hēmas ebebaiōthē

4. συνεπιμαρτυροῦντος τοῦ Θεοῦ σημείοις τε καὶ τέρασι, καὶ ποικίλαις δυνάμεσι, καὶ Πνεύματος Ἁγίου μερισμοῖς, κατὰ τὴν αὐτοῦ θέλησιν.

synepimartyrountos tou theou sēmeiois te kai terasin kai poikilais dynamesin kai pneumatos hagiou merismois kata tēn autou thelēsin

5. Οὐ γὰρ ἀγγέλοις ὑπέταξε τὴν οἰκουμένην τὴν μέλλουσαν, περὶ ἧς λαλοῦμεν.

ou gar angelois hypetaksen tēn oikoumenēn tēn mellousan peri hēs laloumen

6. διεμαρτύρατο δέ πού τις λέγων, Τί ἐστιν ἄνθρωπος, ὅτι μιμνήσκῃ αὐτοῦ; ἢ υἱὸς ἀνθρώπου, ὅτι ἐπισκέπτῃ αὐτόν;

diemartyrato de pou tis legōn ti estin anthrōpos hoti mimnēskē autou ē hyios anthrōpou hoti episkeptē auton

7. ἠλάττωσας αὐτὸν βραχύ τι παρ’ ἀγγέλους• δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφάνωσας αὐτόν, καὶ κατέστησας αυτὸν ἐπὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου•

ēlattōsas auton brachy ti par angelous doksē kai timē estefanōsas auton kai katestēsas auton epi ta erga tōn cheirōn sou

8. πάντα ὑπέταξας ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ. ἐν γὰρ τῷ ὑποτάξαι αὐτῷ τὰ πάντα, οὐδὲν ἀφῆκεν αὐτῷ ἀνυπότακτον. νῦν δὲ οὔπω ὁρῶμεν αὐτῷ τὰ πάντα ὑποτεταγμένα.

panta hypetaksas hypokatō tōn podōn autou en gar tō hypotaksai autō ta panta ouden afēken autō anypotakton nyn de oupō horōmen autō ta panta hypotetagmena

9. τὸν δὲ βραχύ τι παρ’ ἀγγέλους ἠλαττωμένον βλέπομεν Ἰησοῦν, διὰ τὸ πάθημα τοῦ θανάτου δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφανωμένον, ὅπως χάριτι Θεοῦ ὑπὲρ παντὸς γεύσηται θανάτου.

ton de brachy ti par angelous ēlattōmenon blepomen iēsoun dia to pathēma tou thanatou doksē kai timē estefanōmenon hopōs chariti theou hyper pantos geusētai thanatou

10. ἔπρεπε γὰρ αὐτῷ, δι’ ὃν τὰ πάντα, καὶ δι’ οὗ τὰ πάντα, πολλοὺς υἱοὺς εἰς δόξαν ἀγαγόντα, τὸν ἀρχηγὸν τῆς σωτηρίας αὐτῶν διὰ παθημάτων τελειῶσαι

eprepen gar autō di hon ta panta kai di hou ta panta pollous hyious eis doksan agagonta ton archēgon tēs sōtērias autōn dia pathēmatōn teleiōsai

11. ὅ τε γὰρ ἁγιάζων καὶ οἱ ἁγιαζόμενοι, ἐξ ἑνὸς πάντες• δι’ ἣν αἰτίαν οὐκ ἐπαισχύνεται ἀδελφοὺς αὐτοὺς καλεῖν,

ho te gar hagiazōn kai hoi hagiazomenoi eks henos pantes di hēn aitian ouk epaischynetai adelfous autous kalein

12. λέγων, Ἀπαγγελῶ τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου, ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ὑμνήσω σε.

legōn apangelō to onoma sou tois adelfois mou en mesō ekklēsias hymnēsō se

13. καὶ πάλιν, Ἐγὼ ἔσομαι πεποιθὼς ἐπ’ αὐτῷ. καὶ πάλιν, Ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία ἅ μοι ἔδωκεν ὁ Θεός.

kai palin egō esomai pepoithōs ep autō kai palin idou egō kai ta paidia ha moi edōken ho theos

14. ἐπεὶ οὖν τὰ παιδία κεκοινώνηκε σαρκός καὶ αἵματος, καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχε τῶν αὐτῶν, ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοῦτ’ ἔστι τὸν διάβολον,

epei oun ta paidia kekoinōnēken sarkos kai haimatos kai autos paraplēsiōs meteschen tōn autōn hina dia tou thanatou katargēsē ton to kratos echonta tou thanatou tout estin ton diabolon

15. καὶ ἀπαλλάξῃ τούτους, ὅσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας.

kai apallaksē toutous hosoi fobō thanatou dia pantos tou zēn enochoi ēsan douleias

16. οὐ γὰρ δήπου ἀγγέλων ἐπιλαμβάνεται, ἀλλὰ σπέρματος Ἀβραὰμ ἐπιλαμβάνεται,

ou gar dēpou angelōn epilambanetai alla spermatos abraam epilambanetai

17. ὅθεν ὤφειλε κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ὁμοιωθῆναι, ἵνα ἐλεήμων• γένηται καὶ πιστὸς ἀρχιερεὺς τὰ πρὸς τὸν Θεόν, εἰς τὸ ἱλάσκεσθαι τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ.

hothen ōfeilen kata panta tois adelfois homoiōthēnai hina eleēmōn genētai kai pistos archiereus ta pros ton theon eis to hilaskesthai tas hamartias tou laou

18. ἐν ᾧ γὰρ πέπονθεν αὐτὸς πειρασθείς, δύναται τοῖς πειραζομένοις βοηθῆσαι.

en hō gar peponthen autos peirastheis dynatai tois peirazomenois boēthēsai

Κεφαλαιο 3

1. Ὅθεν, ἀδελφοὶ ἅγιοι, κλήσεως ἐπουρανίου μέτοχοι, κατανοήσατε τὸν ἀπόστολον καὶ ἀρχιερέα τῆς ὁμολογίας ἡμῶν Χριστὸν Ἰησοῦν,

hothen adelfoi hagioi klēseōs epouraniou metochoi katanoēsate ton apostolon kai archierea tēs homologias hēmōn christon iēsoun

2. πιστὸν ὄντα τῷ ποιήσαντι αὐτὸν, ὡς καὶ Μωσῆς ἐν ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ.

piston onta tō poiēsanti auton hōs kai mōsēs en holō tō oikō autou

3. πλείονος γὰρ δόξης οὗτος παρὰ Μωσῆν ἠξίωται, καθ’ ὅσον πλείονα τιμὴν ἔχει τοῦ οἴκου ὁ κατασκευάσας αὐτόν.

pleionos gar doksēs houtos para mōsēn ēksiōtai kath hoson pleiona timēn echei tou oikou ho kataskeuasas auton

4. πᾶς γὰρ οἶκος κατασκευάζεται ὑπό τινος• ὁ δὲ τὰ πάντα κατασκευάσας Θεός.

pas gar oikos kataskeuazetai hypo tinos ho de ta panta kataskeuasas theos

5. καὶ Μωσῆς μὲν πιστὸς ἐν ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ ὡς θεράπων, εἰς μαρτύριον τῶν λαληθησομένων•

kai mōsēs men pistos en holō tō oikō autou hōs therapōn eis martyrion tōn lalēthēsomenōn

6. Χριστὸς δὲ ὡς υἱὸς ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ• οὗ οἶκός ἐσμεν ἡμεῖς, ἐάνπερ τὴν παρρησίαν καὶ τὸ καύχημα τῆς ἐλπίδος μέχρι τέλους βεβαίαν κατάσχωμεν.

christos de hōs hyios epi ton oikon autou hou oikos esmen hēmeis eanper tēn parrēsian kai to kauchēma tēs elpidos mechri telous bebaian kataschōmen

7. διό καθὼς λέγει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, Σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε,

dio kathōs legei to pneuma to hagion sēmeron ean tēs fōnēs autou akousēte

8. μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν, ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ, κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ πειρασμοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ,

mē sklērynēte tas kardias hymōn hōs en tō parapikrasmō kata tēn hēmeran tou peirasmou en tē erēmō

9. οὗ ἐπείρασαν με οἱ πατέρες ὑμῶν, ἐδοκιμασάν με, καὶ εἶδον τὰ ἔργα μου τεσσαράκοντα ἔτη•

hou epeirasan me hoi pateres hymōn edokimasan me kai eidon ta erga mou tessarakonta etē

10. διὸ προσώχθισα τῇ γενεᾷ ἐκείνῃ, καὶ εἶπον, Ἀεὶ πλανῶνται τῇ καρδίᾳ• αὐτοὶ δὲ οὐκ ἔγνωσαν τὰς ὁδούς μου•

dio prosōchthisa tē genea ekeinē kai eipon aei planōntai tē kardia autoi de ouk egnōsan tas hodous mou

11. ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου, Εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου.

hōs ōmosa en tē orgē mou ei eiseleusontai eis tēn katapausin mou

12. βλέπετε, ἀδελφοί, μή ποτε ἔσται ἔν τινι ὑμῶν καρδία πονηρὰ ἀπιστίας, ἐν τῷ ἀποστῆναι ἀπὸ Θεοῦ ζῶντος•

blepete adelfoi mēpote estai en tini hymōn kardia ponēra apistias en tō apostēnai apo theou zōntos

13. ἀλλὰ παρακαλεῖτε ἑαυτοὺς καθ’ ἑκάστην ἡμέραν, ἄχρις οὗ τὸ Σήμερον καλεῖται, ἵνα μὴ σκληρυνθῇ τις ἐξ ὑμῶν ἀπάτῃ τῆς ἁμαρτίας•

alla parakaleite heautous kath hekastēn hēmeran achris hou to sēmeron kaleitai hina mē sklērynthē tis eks hymōn apatē tēs hamartias

14. μέτοχοι γὰρ γεγόναμεν τοῦ Χριστοῦ, ἐάνπερ τὴν ἀρχὴν τῆς ὑποστάσεως μέχρι τέλους βεβαίαν κατάσχωμεν•

metochoi gar gegonamen tou christou eanper tēn archēn tēs hypostaseōs mechri telous bebaian kataschōmen

15. ἐν τῷ λέγεσθαι, Σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν, ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ.

en tō legesthai sēmeron ean tēs fōnēs autou akousēte mē sklērynēte tas kardias hymōn hōs en tō parapikrasmō

16. τίνες γὰρ ἀκούσαντες παρεπίκραναν, ἀλλ’ οὐ πάντες οἱ ἐξελθόντες ἐξ Αἰγύπτου διὰ Μωσέως.

tines gar akousantes parepikranan all ou pantes hoi ekselthontes eks aigyptou dia mōseōs

17. Τίσι δὲ προσώχθισε τεσσαράκοντα ἔτη; οὐχὶ τοῖς ἁμαρτήσασιν, ὧν τὰ κῶλα ἔπεσεν ἐν τῇ ἐρήμῳ;

tisin de prosōchthisen tessarakonta etē ouchi tois hamartēsasin hōn ta kōla epesen en tē erēmō

18. τίσι δὲ ὤμοσε μὴ εἰσελεύσεσθαι εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ, εἰ μὴ τοῖς ἀπειθήσασι;

tisin de ōmosen mē eiseleusesthai eis tēn katapausin autou ei mē tois apeithēsasin

19. καὶ βλέπομεν ὅτι οὐκ ἠδυνήθησαν εἰσελθεῖν δι’ ἀπιστίαν.

kai blepomen hoti ouk ēdynēthēsan eiselthein di apistian

Κεφαλαιο 4

1. Φοβηθῶμεν οὖν μή ποτε καταλειπομένης ἐπαγγελίας εἰσελθεῖν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ, δοκῇ τις ἐξ ὑμῶν ὑστερηκέναι•

fobēthōmen oun mēpote kataleipomenēs epangelias eiselthein eis tēn katapausin autou dokē tis eks hymōn hysterēkenai

2. καὶ γάρ ἐσμεν εὐηγγελισμένοι, καθάπερ κἀκεῖνοι• ἀλλ’ οὐκ ὠφέλησεν ὁ λόγος τῆς ἀκοῆς ἐκείνους, μὴ συγκεκραμένος τῇ πίστει τοῖς ἀκούσασιν•

kai gar esmen euēngelismenoi kathaper kakeinoi all ouk ōfelēsen ho logos tēs akoēs ekeinous mē sygkekramenos tē pistei tois akousasin

3. εἰσερχόμεθα γὰρ εἰς τὴν κατάπαυσιν οἱ πιστεύσαντες, καθὼς εἴρηκεν, Ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου, Εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου• καίτοι τῶν ἔργων ἀπὸ καταβολῆς κόσμου γενηθέντων.

eiserchometha gar eis tēn katapausin hoi pisteusantes kathōs eirēken hōs ōmosa en tē orgē mou ei eiseleusontai eis tēn katapausin mou kaitoi tōn ergōn apo katabolēs kosmou genēthentōn

4. εἴρηκε γάρ που περὶ τῆς ἑβδόμης οὕτω, Καὶ κατέπαυσεν ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ•

eirēken gar pou peri tēs hebdomēs houtōs kai katepausen ho theos en tē hēmera tē hebdomē apo pantōn tōn ergōn autou

5. καὶ ἐν τούτῳ πάλιν, Εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου.

kai en toutō palin ei eiseleusontai eis tēn katapausin mou

6. ἐπεὶ οὖν ἀπολείπεται τινὰς εἰσελθεῖν εἰς αὐτήν, καὶ οἱ πρότερον εὐαγγελισθέντες οὐκ εἰσῆλθον δι’ ἀπείθειαν,

epei oun apoleipetai tinas eiselthein eis autēn kai hoi proteron euangelisthentes ouk eisēlthon di apeitheian

7. πάλιν τινὰ ὁρίζει ἡμέραν, Σήμερον, ἐν Δαβὶδ λέγων, μετὰ τοσοῦτον χρόνον, καθὼς εἴρηται, Σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν.

palin tina horizei hēmeran sēmeron en david legōn meta tosouton chronon kathōs eirētai sēmeron ean tēs fōnēs autou akousēte mē sklērynēte tas kardias hymōn

8. εἰ γὰρ αὐτοὺς Ἰησοῦς κατέπαυσεν, οὐκ ἂν περὶ ἄλλης ἐλάλει μετὰ ταῦτα ἡμέρας.

ei gar autous iēsous katepausen ouk an peri allēs elalei meta tauta hēmeras

9. ἄρα ἀπολείπεται σαββατισμὸς τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ.

ara apoleipetai sabbatismos tō laō tou theou

10. ὁ γὰρ εἰσελθὼν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ καὶ αὐτὸς κατέπαυσεν ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὥσπερ ἀπὸ τῶν ἰδίων ὁ Θεός.

ho gar eiselthōn eis tēn katapausin autou kai autos katepausen apo tōn ergōn autou hōsper apo tōn idiōn ho theos

11. σπουδάσωμεν οὖν εἰσελθεῖν εἰς ἐκείνην τὴν κατάπαυσιν, ἵνα μὴ ἐν τῷ αὐτῷ τις ὑποδείγματι πέσῃ τῆς ἀπειθείας.

spoudasōmen oun eiselthein eis ekeinēn tēn katapausin hina mē en tō autō tis hypodeigmati pesē tēs apeitheias

12. ζῶν γὰρ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐνεργής, καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον, καὶ διϊκνούμενος ἄχρι μερισμοῦ ψυχῆς τὲ καὶ πνεύματος, ἁρμῶν τε καὶ μυελῶν, καὶ κριτικὸς ἐνθυμήσεων καὶ ἐννοιῶν καρδίας.

zōn gar ho logos tou theou kai energēs kai tomōteros hyper pasan machairan distomon kai diiknoumenos achri merismou psychēs te kai pneumatos harmōn te kai myelōn kai kritikos enthymēseōn kaiennoiōn kardias

13. καὶ οὐκ ἔστι κτίσις ἀφανὴς ἐνώπιον αὐτοῦ• πάντα δὲ γυμνὰ καὶ τετραχηλισμένα τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ πρὸς ὃν ἡμῖν ὁ λόγος.

kai ouk estin ktisis afanēs enōpion autou panta de gymna kai tetrachēlismena tois ofthalmois autou pros hon hēmin ho logos

14. Ἔχοντες οὖν ἀρχιερέα μέγαν, διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ, κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας.

echontes oun archierea megan dielēlythota tous ouranous iēsoun ton hyion tou theou kratōmen tēs homologias

15. οὐ γὰρ ἔχομεν ἀρχιερέα μὴ δυνάμενον συμπαθῆσαι ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν, πεπειρασμένον δὲ κατὰ πάντα καθ’ ὁμοιότητα, χωρὶς ἁμαρτίας.

ou gar echomen archierea mē dynamenon sympathēsai tais astheneiais hēmōn pepeirasmenon de kata panta kath homoiotēta chōris hamartias

16. προσερχώμεθα οὖν μετὰ παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος, ἵνα λάβωμεν ἔλεον, καὶ χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν.

proserchōmetha oun meta parrēsias tō thronō tēs charitos hina labōmen eleon kai charin heurōmen eis eukairon boētheian

Κεφαλαιο 5

1. Πᾶς γὰρ ἀρχιερεὺς, ἐξ ἀνθρώπων λαμβανόμενος, ὑπὲρ ἀνθρώπων καθίσταται τὰ πρὸς τὸν Θεόν, ἵνα προσφέρῃ δῶρά τε καὶ θυσίας ὑπὲρ ἁμαρτιῶν•

pas gar archiereus eks anthrōpōn lambanomenos hyper anthrōpōn kathistatai ta pros ton theon hina prosferē dōra te kai thysias hyper hamartiōn

2. μετριοπαθεῖν δυνάμενος τοῖς ἀγνοοῦσι καὶ πλανωμένοις, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς περίκειται ἀσθένειαν•

metriopathein dynamenos tois agnoousin kai planōmenois epei kai autos perikeitai astheneian

3. καὶ διὰ ταὐτὴν ὀφείλει καθὼς περὶ τοῦ λαοῦ, οὕτω καὶ περὶ ἑαυτοῦ προσφέρειν ὑπὲρ ἁμαρτιῶν.

kai dia tautēn ofeilei kathōs peri tou laou houtōs kai peri heautou prosferein hyper hamartiōn

4. Καὶ οὐχ ἑαυτῷ τις λαμβάνει τὴν τιμήν, ἀλλὰ ὁ καλούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, καθάπερ καὶ ὁ Ἀαρών•

kai ouch heautō tis lambanei tēn timēn alla ho kaloumenos hypo tou theou kathaper kai ho aarōn

5. οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτὸν ἐδόξασε γενηθῆναι ἀρχιερέα, ἀλλ’ ὁ λαλήσας πρὸς αὐτόν, Υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε.

houtōs kai ho christos ouch heauton edoksasen genēthēnai archierea all ho lalēsas pros auton hyios mou ei sy egō sēmeron gegennēka se

6. καθὼς καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει, Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ.

kathōs kai en heterō legei sy hiereus eis ton aiōna kata tēn taksin melchisedek

7. ὃς ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς σαρκὸς αὐτοῦ, δεήσεις τε καὶ ἱκετηρίας πρὸς τὸν δυνάμενον σῴζειν αὐτὸν ἐκ θανάτου μετὰ κραυγῆς ἰσχυρᾶς καὶ δακρύων προσενέγκας, καὶ εἰσακουσθεὶς ἀπὸ τῆς εὐλαβείας,

hos en tais hēmerais tēs sarkos autou deēseis te kai hiketērias pros ton dynamenon sōzein auton ek thanatou meta kraugēs ischyras kai dakryōn prosenegkas kai eisakoustheis apo tēs eulabeias

8. καίπερ ὢν υἱὸς, ἔμαθεν ἀφ’ ὧν ἔπαθε τὴν ὑπακοήν,

kaiper ōn hyios emathen af hōn epathen tēn hypakoēn

9. καὶ τελειωθεὶς ἐγένετο τοῖς ὑπακούουσιν αὐτῷ πᾶσιν αἴτιος σωτηρίας αἰωνίου•

kai teleiōtheis egeneto tois hypakouousin autō pasin aitios sōtērias aiōniou

10. προσαγορευθεὶς ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἀρχιερεὺς κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ.

prosagoreutheis hypo tou theou archiereus kata tēn taksin melchisedek

11. Περὶ οὗ πολὺς ἡμῖν ὁ λόγος καὶ δυσερμήνευτος λέγειν, ἐπεὶ νωθροὶ γεγόνατε ταῖς ἀκοαῖς.

peri hou polys hēmin ho logos kai dysermēneutos legein epei nōthroi gegonate tais akoais

12. καὶ γὰρ ὀφείλοντες εἶναι διδάσκαλοι, διὰ τὸν χρόνον, πάλιν χρείαν ἔχετε τοῦ διδάσκειν ὑμᾶς, τινὰ τὰ στοιχεῖα τῆς ἀρχῆς τῶν λογίων τοῦ Θεοῦ• καὶ γεγόνατε χρείαν ἔχοντες γάλακτος, καὶ οὐ στερεᾶς τροφῆς.

kai gar ofeilontes einai didaskaloi dia ton chronon palin chreian echete tou didaskein hymas tina ta stoicheia tēs archēs tōn logiōn tou theou kai gegonate chreian echontes galaktos kai oustereas trofēs

13. πᾶς γὰρ ὁ μετέχων γάλακτος ἄπειρος λόγου δικαιοσύνης• νήπιος γάρ ἐστι.

pas gar ho metechōn galaktos apeiros logou dikaiosynēs nēpios gar estin

14. τελείων δέ ἐστιν ἡ στερεὰ τροφή, τῶν διὰ τὴν ἕξιν τὰ αἰσθητήρια γεγυμνασμένα ἐχόντων πρὸς διάκρισιν καλοῦ τε καὶ κακοῦ.

teleiōn de estin hē sterea trofē tōn dia tēn heksin ta aisthētēria gegymnasmena echontōn pros diakrisin kalou te kai kakou

Κεφαλαιο 6

1. Διὸ, ἀφέντες τὸν τῆς ἀρχῆς τοῦ Χριστοῦ λόγον, ἐπὶ τὴν τελειότητα φερώμεθα, μὴ πάλιν θεμέλιον καταβαλλόμενοι μετανοίας ἀπὸ νεκρῶν ἔργων, καὶ πίστεως ἐπὶ Θεόν,

dio afentes ton tēs archēs tou christou logon epi tēn teleiotēta ferōmetha mē palin themelion kataballomenoi metanoias apo nekrōn ergōn kai pisteōs epi theon

2. βαπτισμῶν διδαχῆς, ἐπιθέσεώς τε χειρῶν, ἀναστάσεώς τε νεκρῶν, καὶ κρίματος αἰωνίου.

baptismōn didachēs epitheseōs te cheirōn anastaseōs te nekrōn kai krimatos aiōniou

3. καὶ τοῦτο ποιήσομεν, ἐάνπερ ἐπιτρέπῃ ὁ Θεός.

kai touto poiēsomen eanper epitrepē ho theos

4. ἀδύνατον γὰρ τοὺς ἅπαξ φωτισθέντας, γευσαμένους τε τῆς δωρεᾶς τῆς ἐπουρανίου, καὶ μετόχους γενηθέντας Πνεύματος Ἁγίου,

adynaton gar tous hapaks fōtisthentas geusamenous te tēs dōreas tēs epouraniou kai metochous genēthentas pneumatos hagiou

5. καὶ καλὸν γευσαμένους Θεοῦ ῥῆμα, δυνάμεις τε μέλλοντος αἰῶνος,

kai kalon geusamenous theou rēma dynameis te mellontos aiōnos

6. καὶ παραπεσόντας, πάλιν ἀνακαινίζειν εἰς μετάνοιαν, ἀνασταυροῦντας ἑαυτοῖς τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ παραδειγματίζοντας•

kai parapesontas palin anakainizein eis metanoian anastaurountas heautois ton hyion tou theou kai paradeigmatizontas

7. γῆ γὰρ ἡ πιοῦσα τὸν ἐπ’ αὐτῆς πολλάκις ἐρχόμενον ὑετόν, καὶ τίκτουσα βοτάνην εὔθετον ἐκείνοις δι’ οὓς καὶ γεωργεῖται, μεταλαμβάνει εὐλογίας ἀπὸ τοῦ Θεοῦ•

gē gar hē piousa ton ep autēs pollakis erchomenon hyeton kai tiktousa botanēn eutheton ekeinois di hous kai geōrgeitai metalambanei eulogias apo tou theou

8. ἐκφέρουσα δὲ ἀκάνθας καὶ τριβόλους, ἀδόκιμος καὶ κατάρας ἐγγύς, ἧς τὸ τέλος εἰς καῦσιν.

ekferousa de akanthas kai tribolous adokimos kai kataras engys hēs to telos eis kausin

9. Πεπείσμεθα δὲ περὶ ὑμῶν, ἀγαπητοί, τὰ κρείττονα καὶ ἐχόμενα σωτηρίας, εἰ καὶ οὕτω λαλοῦμεν•

pepeismetha de peri hymōn agapētoi ta kreittona kai echomena sōtērias ei kai houtōs laloumen

10. οὐ γὰρ ἄδικος ὁ Θεὸς ἐπιλαθέσθαι τοῦ ἔργου ὑμῶν, καὶ τοῦ κόπου τῆς ἀγάπης ἧς ἐνδειξασθε εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ, διακονήσαντες τοῖς ἁγίοις καὶ διακονοῦντες

ou gar adikos ho theos epilathesthai tou ergou hymōn kai tou kopou tēs agapēs hēs endeiksasthe eis to onoma autou diakonēsantes tois hagiois kai diakonountes

11. ἐπιθυμοῦμεν δὲ ἕκαστον ὑμῶν τὴν αὐτὴν ἐνδείκνυσθαι σπουδὴν πρὸς τὴν πληροφορίαν τῆς ἐλπίδος ἄχρι τέλους•

epithymoumen de hekaston hymōn tēn autēn endeiknysthai spoudēn pros tēn plēroforian tēs elpidos achri telous

12. ἵνα μὴ νωθροὶ γένησθε, μιμηταὶ δὲ τῶν διὰ πίστεως καὶ μακροθυμίας κληρονομούντων τὰς ἐπαγγελίας.

hina mē nōthroi genēsthe mimētai de tōn dia pisteōs kai makrothymias klēronomountōn tas epangelias

13. Τῷ γὰρ Ἀβραὰμ ἐπαγγειλάμενος ὁ Θεός, ἐπεὶ κατ’ οὐδενὸς εἶχε μείζονος ὀμόσαι, ὤμοσε καθ’ ἑαυτοῦ,

tō gar abraam epangeilamenos ho theos epei kat oudenos eichen meizonos omosai ōmosen kath heautou

14. λέγων, Ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε, καὶ πληθύνων πληθυνῶ σε.

legōn hē mēn eulogōn eulogēsō se kai plēthynōn plēthynō se

15. καὶ οὕτω μακροθυμήσας ἐπέτυχε τῆς ἐπαγγελίας.

kai houtōs makrothymēsas epetychen tēs epangelias

16. ἄνθρωποι μεν γὰρ κατὰ τοῦ μείζονος ὀμνύουσι, καὶ πάσης αὐτοῖς ἀντιλογίας πέρας εἰς βεβαίωσιν ὁ ὅρκος.

anthrōpoi men gar kata tou meizonos omnyousin kai pasēs autois antilogias peras eis bebaiōsin ho horkos

17. ἐν ᾧ περισσότερον βουλόμενος ὁ Θεὸς ἐπιδεῖξαι τοῖς κληρονόμοις τῆς ἐπαγγελίας τὸ ἀμετάθετον τῆς βουλῆς αὐτοῦ, ἐμεσίτευσεν ὅρκῳ,

en hō perissoteron boulomenos ho theos epideiksai tois klēronomois tēs epangelias to ametatheton tēs boulēs autou emesiteusen horkō

18. ἵνα διὰ δύο πραγμάτων ἀμεταθέτων, ἐν οἷς ἀδύνατον ψεύσασθαι Θεόν, ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχωμεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος•

hina dia dyo pragmatōn ametathetōn en hois adynaton pseusasthai theon ischyran paraklēsin echōmen hoi katafygontes kratēsai tēs prokeimenēs elpidos

19. ἣν ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν, καὶ εἰσερχομένην εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος•

hēn hōs agkyran echomen tēs psychēs asfalē te kai bebaian kai eiserchomenēn eis to esōteron tou katapetasmatos

20. ὅπου πρόδρομος ὑπὲρ ἡμῶν εἰσῆλθεν Ἰησοῦς, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ ἀρχιερεὺς γενόμενος εἰς τὸν αἰῶνα.

hopou prodromos hyper hēmōn eisēlthen iēsous kata tēn taksin melchisedek archiereus genomenos eis ton aiōna

Κεφαλαιο 7

1. Οὗτος γὰρ ὁ Μελχισέδεκ, βασιλεὺς Σαλήμ, ἱερεὺς τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου, ὁ συναντήσας Ἀβραὰμ ὑποστρέφοντι ἀπὸ τῆς κοπῆς τῶν βασιλέων, καὶ εὐλογήσας αὐτόν,

houtos gar ho melchisedek basileus salēm hiereus tou theou tou hypsistou ho synantēsas abraam hypostrefonti apo tēs kopēs tōn basileōn kai eulogēsas auton

2. ᾧ καὶ δεκάτην ἀπὸ πάντων ἐμέρισεν Ἀβραάμ πρῶτον μὲν ἑρμηνευόμενος βασιλεὺς δικαιοσύνης, ἔπειτα δὲ καὶ βασιλεὺς Σαλήμ, ὅ ἐστι βασιλεὺς εἰρήνης•

hō kai dekatēn apo pantōn emerisen abraam prōton men hermēneuomenos basileus dikaiosynēs epeita de kai basileus salēm ho estin basileus eirēnēs

3. ἀπάτωρ, ἀμήτωρ, ἀγενεαλόγητος, μήτε ἀρχὴν ἡμερῶν μήτε ζωῆς τέλος ἔχων, ἀφωμοιωμένος δὲ τῷ υἱῷ τοῦ Θεοῦ, μένει ἱερεὺς εἰς τὸ διηνεκές.

apatōr amētōr agenealogētos mēte archēn hēmerōn mēte zōēs telos echōn afōmoiōmenos de tō hyiō tou theou menei hiereus eis to diēnekes

4. Θεωρεῖτε δὲ πηλίκος οὗτος, ᾧ καὶ δεκάτην Ἀβραὰμ ἔδωκεν ἐκ τῶν ἀκροθινίων ὁ πατριάρχης.

theōreite de pēlikos houtos hō kai dekatēn abraam edōken ek tōn akrothiniōn ho patriarchēs

5. καὶ οἱ μὲν ἐκ τῶν υἱῶν Λευῒ τὴν ἱερατείαν λαμβάνοντες ἐντολὴν ἔχουσιν ἀποδεκατοῦν τὸν λαὸν κατὰ τὸν νόμον, τοῦτ’ ἔστι τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῶν καίπερ ἐξεληλυθότας ἐκ τῆς ὀσφύος Ἀβραάμ

kai hoi men ek tōn hyiōn leui tēn hierateian lambanontes entolēn echousin apodekatoun ton laon kata ton nomon tout estin tous adelfous autōn kaiper ekselēlythotas ek tēs osfyos abraam

6. ὁ δὲ μὴ γενεαλογούμενος ἐξ αὐτῶν, δεδεκάτωκε τὸν Ἀβραάμ, καὶ τὸν ἔχοντα τὰς ἐπαγγελίας εὐλόγηκε.

ho de mē genealogoumenos eks autōn dedekatōken ton abraam kai ton echonta tas epangelias eulogēken

7. χωρὶς δὲ πάσης ἀντιλογίας, τὸ ἔλαττον ὑπὸ τοῦ κρείττονος εὐλογεῖται.

chōris de pasēs antilogias to elatton hypo tou kreittonos eulogeitai

8. καὶ ὧδε μὲν δεκάτας ἀποθνήσκοντες ἄνθρωποι λαμβάνουσιν• ἐκεῖ δὲ, μαρτυρούμενος ὅτι ζῇ.

kai hōde men dekatas apothnēskontes anthrōpoi lambanousin ekei de martyroumenos hoti zē

9. καὶ, ὡς ἔπος εἰπεῖν, διὰ Ἀβραὰμ καὶ Λευῒ ὁ δεκάτας λαμβάνων δεδεκάτωται•

kai hōs epos eipein dia abraam kai leui ho dekatas lambanōn dedekatōtai

10. ἔτι γὰρ ἐν τῇ ὀσφύϊ τοῦ πατρὸς ἦν, ὅτε συνήντησεν αὐτῷ ὁ Μελχισέδεκ.

eti gar en tē osfyi tou patros ēn hote synēntēsen autō ho melchisedek

11. Εἰ μὲν οὖν τελείωσις διὰ τῆς Λευϊτικῆς ἱερωσύνης ἦν ὁ λαὸς γὰρ ἐπ’ αὐτῇ νενομοθέτητο, τίς ἔτι χρεία, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ ἕτερον ἀνίστασθαι ἱερέα, καὶ οὐ κατὰ τὴν τάξιν Ἀαρὼν λέγεσθαι;

ei men oun teleiōsis dia tēs leuitikēs hierōsynēs ēn ho laos gar ep autē nenomothetēto tis eti chreia kata tēn taksin melchisedek heteron anistasthai hierea kai ou kata tēn taksinaarōn legesthai

12. μετατιθεμένης γὰρ τῆς ἱερωσύνης, ἐξ ἀνάγκης καὶ νόμου μετάθεσις γίνεται.

metatithemenēs gar tēs hierōsynēs eks anagkēs kai nomou metathesis ginetai

13. ἐφ’ ὃν γὰρ λέγεται ταῦτα, φυλῆς ἑτέρας μετέσχηκεν, ἀφ’ ἧς οὐδεὶς προσέσχηκε τῷ θυσιαστηρίῳ.

ef hon gar legetai tauta fylēs heteras meteschēken af hēs oudeis proseschēken tō thysiastēriō

14. πρόδηλον γὰρ ὅτι ἐξ Ἰούδα ἀνατέταλκεν ὁ Κύριος ἡμῶν, εἰς ἣν φυλὴν οὐδὲν περὶ ἱερωσυνής Μωσῆς ἐλάλησε.

prodēlon gar hoti eks iouda anatetalken ho kyrios hēmōn eis hēn fylēn ouden peri hierōsynēs mōsēs elalēsen

15. καὶ περισσότερον ἔτι κατάδηλόν ἐστιν, εἰ κατὰ τὴν ὁμοιότητα Μελχισέδεκ ἀνίσταται ἱερεὺς ἕτερος,

kai perissoteron eti katadēlon estin ei kata tēn homoiotēta melchisedek anistatai hiereus heteros

16. ὃς οὐ κατὰ νόμον ἐντολῆς σαρκίκης γέγονεν, ἀλλὰ κατὰ δύναμιν ζωῆς ἀκαταλύτου•

hos ou kata nomon entolēs sarkikēs gegonen alla kata dynamin zōēs akatalytou

17. μαρτυρεῖ γὰρ, ὅτι Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ.

martyrei gar hoti sy hiereus eis ton aiōna kata tēn taksin melchisedek

18. ἀθέτησις μὲν γὰρ γίνεται προαγούσης ἐντολῆς, διὰ τὸ αὐτῆς ἀσθενὲς καὶ ἀνωφελές•

athetēsis men gar ginetai proagousēs entolēs dia to autēs asthenes kai anōfeles

19. οὐδὲν γὰρ ἐτελείωσεν ὁ νόμος, ἐπεισαγωγὴ δὲ κρείττονος ἐλπίδος, δι’ ἧς ἐγγίζομεν τῷ Θεῷ.

ouden gar eteleiōsen ho nomos epeisagōgē de kreittonos elpidos di hēs engizomen tō theō

20. καὶ καθ’ ὅσον οὐ χωρὶς ὁρκωμοσίας,

kai kath hoson ou chōris horkōmosias hoi men gar chōris horkōmosias eisin hiereis gegonotes

21. οἱ μὲν γὰρ χωρὶς ὁρκωμοσίας εἰσὶν ἱερεῖς γεγονότες, ὁ δὲ μετὰ ὁρκωμοσίας διὰ τοῦ λέγοντος πρὸς αὐτόν, Ὤμοσε Κύριος καὶ οὐ μεταμεληθήσεται, Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ•

ho de meta horkōmosias dia tou legontos pros auton ōmosen kyrios kai ou metamelēthēsetai sy hiereus eis ton aiōna kata tēn taksin melchisedek

22. κατὰ τοσοῦτον κρείττονος διαθήκης γέγονεν ἔγγυος Ἰησοῦς.

kata tosouton kreittonos diathēkēs gegonen engyos iēsous

23. καὶ οἱ μὲν πλείονές εἰσι γεγονότες ἱερεῖς, διὰ τὸ θανάτῳ κωλύεσθαι παραμένειν•

kai hoi men pleiones eisin gegonotes hiereis dia to thanatō kōlyesthai paramenein

24. ὁ δὲ διὰ τὸ μένειν αὐτὸν εἰς τὸν αἰῶνα, ἀπαράβατον ἔχει τὴν ἱερωσύνην.

ho de dia to menein auton eis ton aiōna aparabaton echei tēn hierōsynēn

25. ὅθεν καὶ σώζειν εἰς τὸ παντελὲς δύναται τοὺς προσερχομένους δι’ αὐτοῦ τῷ Θεῷ, πάντοτε ζῶν εἰς τὸ ἐντυγχάνειν ὑπὲρ αὐτῶν.

hothen kai sōzein eis to panteles dynatai tous proserchomenous di autou tō theō pantote zōn eis to entygchanein hyper autōn

26. Τοιοῦτος γὰρ ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν, καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος•

toioutos gar hēmin eprepen archiereus hosios akakos amiantos kechōrismenos apo tōn hamartōlōn kai hypsēloteros tōn ouranōn genomenos

27. ὃς οὐκ ἔχει καθ’ ἡμέραν ἀνάγκην, ὥσπερ οἱ ἀρχιερεῖς, πρότερον ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἁμαρτιῶν θυσίας ἀναφέρειν, ἔπειτα τῶν τοῦ λαοῦ• τοῦτο γὰρ ἐποίησεν ἐφάπαξ ἑαυτὸν ἀνενέγκας.

hos ouk echei kath hēmeran anagkēn hōsper hoi archiereis proteron hyper tōn idiōn hamartiōn thysias anaferein epeita tōn tou laou touto gar epoiēsen efapaks heauton anenegkas

28. ὁ νόμος γὰρ ἀνθρώπους καθίστησιν ἀρχιερεῖς, ἔχοντας ἀσθένειαν• ὁ λόγος δὲ τῆς ὁρκωμοσίας τῆς μετὰ τὸν νόμον, υἱὸν εἰς τὸν αἰῶνα τετελειωμένον.

ho nomos gar anthrōpous kathistēsin archiereis echontas astheneian ho logos de tēs horkōmosias tēs meta ton nomon hyion eis ton aiōna teteleiōmenon

Κεφαλαιο 8

1. Κεφάλαιον δὲ ἐπὶ τοῖς λεγομένοις• τοιοῦτον ἔχομεν ἀρχιερέα, ὃς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου τῆς μεγαλωσύνης ἐν τοῖς οὐρανοῖς,

kefalaion de epi tois legomenois toiouton echomen archierea hos ekathisen en deksia tou thronou tēs megalōsynēs en tois ouranois

2. τῶν ἁγίων λειτουργὸς, καὶ τῆς σκηνῆς τῆς ἀληθινῆς, ἣν ἔπηξεν ὁ Κύριος, καὶ οὐκ ἄνθρωπος•

tōn hagiōn leitourgos kai tēs skēnēs tēs alēthinēs hēn epēksen ho kyrios kai ouk anthrōpos

3. πᾶς γὰρ ἀρχιερεὺς εἰς τὸ προσφέρειν δῶρά τε καὶ θυσίας καθίσταται• ὅθεν ἀναγκαῖον ἔχειν τι καὶ τοῦτον ὃ προσενέγκῃ.

pas gar archiereus eis to prosferein dōra te kai thysias kathistatai hothen anagkaion echein ti kai touton ho prosenegkē

4. εἰ μὲν γὰρ ἦν ἐπὶ γῆς, οὐδ’ ἂν ἦν ἱερεύς, ὄντων τῶν ἱερέων τῶν προσφερόντων κατὰ τὸν νόμον τὰ δῶρα,

ei men gar ēn epi gēs oud an ēn hiereus ontōn tōn hiereōn tōn prosferontōn kata ton nomon ta dōra

5. οἵτινες ὑποδείγματι καὶ σκιᾷ λατρεύουσι τῶν ἐπουρανίων, καθὼς κεχρημάτισται Μωσῆς μέλλων ἐπιτελεῖν τὴν σκηνήν, Ὅρα, γάρ φησί, ποιήσῃς πάντα κατὰ τὸν τύπον τὸν δειχθέντα σοι ἐν τῷ ὄρει.

hoitines hypodeigmati kai skia latreuousin tōn epouraniōn kathōs kechrēmatistai mōsēs mellōn epitelein tēn skēnēn hora gar fēsin poiēsēs panta kata ton typon ton deichthenta soi en tō orei

6. νυνὶ δὲ διαφορωτέρας τέτευχε λειτουργίας, ὅσῳ καὶ κρείττονός ἐστι διαθήκης μεσίτης, ἥτις ἐπὶ κρείττοσιν ἐπαγγελίαις νενομοθέτηται.

nyni de diaforōteras teteuchen leitourgias hosō kai kreittonos estin diathēkēs mesitēs hētis epi kreittosin epangeliais nenomothetētai

7. εἰ γὰρ ἡ πρώτη ἐκείνη ἦν ἄμεμπτος, οὐκ ἂν δευτέρας ἐζητεῖτο τόπος.

ei gar hē prōtē ekeinē ēn amemptos ouk an deuteras ezēteito topos

8. μεμφόμενος γὰρ αὐτοῖς λέγει, Ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ συντελέσω ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰσραὴλ καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰούδα διαθήκην καινήν•

memfomenos gar autois legei idou hēmerai erchontai legei kyrios kai syntelesō epi ton oikon israēl kai epi ton oikon iouda diathēkēn kainēn

9. οὐ κατὰ τὴν διαθήκην ἣν ἐποίησα τοῖς πατράσιν αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἐπιλαβομένου μου τῆς χειρὸς αὐτῶν ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου• ὅτι αὐτοὶ οὐκ ἐνέμειναν ἐν τῇ διαθήκῃ μου, κἀγὼ ἠμέλησα αὐτῶν, λέγει Κύριος.

ou kata tēn diathēkēn hēn epoiēsa tois patrasin autōn en hēmera epilabomenou mou tēs cheiros autōn eksagagein autous ek gēs aigyptou hoti autoi ouk enemeinan en tē diathēkē mou kagōēmelēsa autōn legei kyrios

10. ὅτι αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει Κύριος, διδοὺς νόμους μου εἰς τὴν διάνοιαν αὐτῶν, καὶ ἐπὶ καρδίας αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς• καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεὸν, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν.

hoti hautē hē diathēkē hēn diathēsomai tō oikō israēl meta tas hēmeras ekeinas legei kyrios didous nomous mou eis tēn dianoian autōn kai epi kardias autōn epigrapsō autous kai esomaiautois eis theon kai autoi esontai moi eisλαονlaon

11. καὶ οὐ μὴ διδάξωσιν ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ, καὶ ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, λέγων, Γνῶθι τὸν Κύριον• ὅτι πάντες εἰδήσουσί με, ἀπὸ μικροῦ αὐτῶν ἕως μεγάλου αὐτῶν.

kai ou mē didaksōsin hekastos ton plēsion autou kai hekastos ton adelfon autou legōn gnōthi ton kyrion hoti pantes eidēsousin me apo mikrou autōn heōs megalou autōn

12. ὅτι ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν, καὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν καὶ τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶ ἔτι.

hoti hileōs esomai tais adikiais autōn kai tōn hamartiōn autōn kai tōn anomiōn autōn ou mē mnēsthō eti

13. ἐν τῷ λέγειν, Καινὴν πεπαλαίωκε τὴν πρώτην. τὸ δὲ παλαιούμενον καὶ γηράσκον, ἐγγὺς ἀφανισμοῦ.

en tō legein kainēn pepalaiōken tēn prōtēn to de palaioumenon kai gēraskon engys afanismou

Κεφαλαιο 9

1. Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη δικαιώματα λατρείας, τό τε ἅγιον κοσμικόν.

eichen men oun kai hē prōtē dikaiōmata latreias to te hagion kosmikon

2. σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται ἅγια.

skēnē gar kateskeuasthē hē prōtē en hē hē te lychnia kai hē trapeza kai hē prothesis tōn artōn hētis legetai hagia

3. μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη ἅγια ἁγίων,

meta de to deuteron katapetasma skēnē hē legomenē hagia hagiōn

4. χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον, καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ, ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα, καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα, καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης•

chrysoun echousa thymiatērion kai tēn kibōton tēs diathēkēs perikekalymmenēn pantothen chrysiō en hē stamnos chrysē echousa to manna kai hē rabdos aarōn hē blastēsasa kai hai plakes tēs diathēkēs

5. ὑπεράνω δὲ αὐτῆς χερουβιμ δόξης κατασκιάζοντα τὸ ἱλαστήριον• περὶ ὧν οὐκ ἔστι νῦν λέγειν κατὰ μέρος.

hyperanō de autēs cheroubim doksēs kataskiazonta to hilastērion peri hōn ouk estin nyn legein kata meros

6. τούτων δὲ οὕτω κατεσκευασμένων, εἰς μὲν τὴν πρώτην σκηνὴν διὰ παντός εἰσίασιν οἱ ἱερεῖς τὰς λατρείας ἐπιτελοῦντες•

toutōn de houtōs kateskeuasmenōn eis men tēn prōtēn skēnēn diapantos eisiasin hoi hiereis tas latreias epitelountes

7. εἰς δὲ τὴν δευτέραν ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ μόνος ὁ ἀρχιερεύς, οὐ χωρὶς αἵματος, ὃ προσφέρει ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων•

eis de tēn deuteran hapaks tou eniautou monos ho archiereus ou chōris haimatos ho prosferei hyper heautou kai tōn tou laou agnoēmatōn

8. τοῦτο δηλοῦντος τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου, μήπω πεφανερῶσθαι τὴν τῶν ἁγίων ὁδὸν, ἔτι τῆς πρώτης σκηνῆς ἐχούσης στάσιν•

touto dēlountos tou pneumatos tou hagiou mēpō pefanerōsthai tēn tōn hagiōn hodon eti tēs prōtēs skēnēs echousēs stasin

9. ἥτις παραβολὴ εἰς τὸν καιρὸν τὸν ἐνεστηκότα, καθ’ ὃν δῶρά τε καὶ θυσίαι προσφέρονται μὴ δυνάμεναι κατὰ συνείδησιν τελειῶσαι τὸν λατρεύοντα,

hētis parabolē eis ton kairon ton enestēkota kath hon dōra te kai thysiai prosferontai mē dynamenai kata syneidēsin teleiōsai ton latreuonta

10. μόνον ἐπὶ βρώμασι, καὶ πόμασι, καὶ διαφόροις βαπτισμοῖς καὶ δικαιώμασι σαρκὸς, μέχρι καιροῦ διορθώσεως ἐπικείμενα.

monon epi brōmasin kai pomasin kai diaforois baptismois kai dikaiōmasin sarkos mechri kairou diorthōseōs epikeimena

11. Χριστὸς δὲ παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς, οὐ χειροποιήτου, τοῦτ’ ἔστιν, οὐ ταύτης τῆς κτίσεως,

christos de paragenomenos archiereus tōn mellontōn agathōn dia tēs meizonos kai teleioteras skēnēs ou cheiropoiētou tout estin ou tautēs tēs ktiseōs

12. οὐδὲ δι’ αἵματος τράγων καὶ μόσχων, διὰ δὲ τοῦ ἰδίου αἵματος εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς τὰ ἅγια, αἰωνίαν λύτρωσιν εὑράμενος.

oude di haimatos tragōn kai moschōn dia de tou idiou haimatos eisēlthen efapaks eis ta hagia aiōnian lytrōsin heuramenos

13. εἰ γὰρ τὸ αἷμα ταύρων καὶ τράγων, καὶ σποδὸς δαμάλεως ῥαντίζουσα τοὺς κεκοινωμένους, ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα,

ei gar to haima taurōn kai tragōn kai spodos damaleōs rantizousa tous kekoinōmenous hagiazei pros tēn tēs sarkos katharotēta

14. πόσῳ μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ὃς διὰ Πνεύματος αἰωνίου ἑαυτὸν προσήνεγκεν ἄμωμον τῷ Θεῷ, καθαριεῖ τὴν συνείδησιν ὑμῶν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων, εἰς τὸ λατρεύειν Θεῷ ζῶντι;

posō mallon to haima tou christou hos dia pneumatos aiōniou heauton prosēnegken amōmon tō theō kathariei tēn syneidēsin hymōn apo nekrōn ergōn eis to latreuein theō zōnti

15. καὶ διὰ τοῦτο διαθήκης καινῆς μεσίτης ἐστίν, ὅπως θανάτου γενομένου εἰς ἀπολύτρωσιν τῶν ἐπὶ τῇ πρώτῃ διαθήκῃ παραβάσεων, τὴν ἐπαγγελίαν λάβωσιν οἱ κεκλημένοι τῆς αἰωνίου κληρονομίας.

kai dia touto diathēkēs kainēs mesitēs estin hopōs thanatou genomenou eis apolytrōsin tōn epi tē prōtē diathēkē parabaseōn tēn epangelian labōsin hoi keklēmenoi tēs aiōniou klēronomias

16. ὅπου γὰρ διαθήκη, θάνατον ἀνάγκη φέρεσθαι τοῦ διαθεμένου.

hopou gar diathēkē thanaton anagkē feresthai tou diathemenou

17. διαθήκη γὰρ ἐπὶ νεκροῖς βεβαία, ἐπεὶ μή ποτε ἰσχύει ὅτε ζῇ ὁ διαθέμενος.

diathēkē gar epi nekrois bebaia epei mēpote ischyei hote zē ho diathemenos

18. ὅθεν οὐδ’ ἡ πρώτη χωρὶς αἵματος ἐγκεκαίνισται.

hothen oud hē prōtē chōris haimatos egkekainistai

19. λαληθείσης γὰρ πάσης ἐντολῆς κατὰ νόμον ὑπὸ Μωϋσέως παντὶ τῷ λαῷ, λαβὼν τὸ αἷμα τῶν μόσχων καὶ τράγων, μετὰ ὕδατος καὶ ἐρίου κοκκίνου καὶ ὑσσώπου, αὐτό τε τὸ βιβλίον καὶ πάντα τὸν λαὸν ἐρράντισε,

lalētheisēs gar pasēs entolēs kata nomon hypo mōuseōs panti tō laō labōn to haima tōn moschōn kai tragōn meta hydatos kai eriou kokkinou kai hyssōpou auto te to biblion kaipanta ton laon errantisen

20. λέγων, Τοῦτο τὸ αἷμα τῆς διαθήκης ἧς ἐνετείλατο πρὸς ὑμᾶς ὁ Θεός.

legōn touto to haima tēs diathēkēs hēs eneteilato pros hymas ho theos

21. καὶ τὴν σκηνὴν δὲ καὶ πάντα τὰ σκεύη τῆς λειτουργίας τῷ αἵματι ὁμοίως ἐρράντισε.

kai tēn skēnēn de kai panta ta skeuē tēs leitourgias tō haimati homoiōs errantisen

22. καὶ σχεδὸν ἐν αἵματι πάντα καθαρίζεται κατὰ τὸν νόμον, καὶ χωρὶς αἱματεκχυσίας οὐ γίνεται ἄφεσις.

kai schedon en haimati panta katharizetai kata ton nomon kai chōris haimatekchysias ou ginetai afesis

23. Ἀνάγκη οὖν τὰ μὲν ὑποδείγματα τῶν ἐν τοῖς οὐρανοῖς, τούτοις καθαρίζεσθαι, αὐτὰ δὲ τὰ ἐπουράνια κρείττοσι θυσίαις παρὰ ταύτας.

anagkē oun ta men hypodeigmata tōn en tois ouranois toutois katharizesthai auta de ta epourania kreittosin thysiais para tautas

24. οὐ γὰρ εἰς χειροποίητα ἅγια εἰσῆλθεν ὁ Χριστός, ἀντίτυπα τῶν ἀληθινῶν, ἀλλ’ εἰς αὐτὸν τὸν οὐρανόν, νῦν ἐμφανισθῆναι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ ὑπὲρ ἡμῶν•

ou gar eis cheiropoiēta hagia eisēlthen ho christos antitypa tōn alēthinōn all eis auton ton ouranon nyn emfanisthēnai tō prosōpō tou theou hyper hēmōn

25. οὐδ’ ἵνα πολλάκις προσφέρῃ ἑαυτόν, ὥσπερ ὁ ἀρχιερεὺς εἰσέρχεται εἰς τὰ ἅγια κατ’ ἐνιαυτὸν ἐν αἵματι ἀλλοτρίῳ•

oud hina pollakis prosferē heauton hōsper ho archiereus eiserchetai eis ta hagia kat eniauton en haimati allotriō

26. ἐπεὶ ἔδει αὐτὸν πολλάκις παθεῖν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου• νῦν δὲ ἅπαξ ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰώνων εἰς ἀθέτησιν ἁμαρτίας διὰ τῆς θυσίας αὐτοῦ πεφανέρωται.

epei edei auton pollakis pathein apo katabolēs kosmou nyn de hapaks epi synteleia tōn aiōnōn eis athetēsin hamartias dia tēs thysias autou pefanerōtai

27. καὶ καθ’ ὅσον ἀπόκειται τοῖς ἀνθρώποις ἅπαξ ἀποθανεῖν, μετὰ δὲ τοῦτο κρίσις•

kai kath hoson apokeitai tois anthrōpois hapaks apothanein meta de touto krisis

28. οὕτως ὁ Χριστός ἅπαξ προσενεχθεὶς εἰς τὸ πολλῶν ἀνενεγκεῖν ἁμαρτίας, ἐκ δευτέρου χωρὶς ἁμαρτίας ὀφθήσεται τοῖς αὐτὸν ἀπεκδεχομένοις, εἰς σωτηρίαν.

houtōs ho christos hapaks prosenechtheis eis to pollōn anenegkein hamartias ek deuterou chōris hamartias ofthēsetai tois auton apekdechomenois eis sōtērian

Κεφαλαιο 10

1. Σκιὰν γὰρ ἔχων ὁ νόμος τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, οὐκ αὐτὴν τὴν εἰκόνα τῶν πραγμάτων, κατ’ ἐνιαυτὸν ταῖς αὐταῖς θυσίαις ἃς προσφέρουσιν εἰς τὸ διηνεκὲς, οὐδέποτε δύναται τοὺς προσερχομένους τελειῶσαι.

skian gar echōn ho nomos tōn mellontōn agathōn ouk autēn tēn eikona tōn pragmatōn kat eniauton tais autais thysiais has prosferousin eis to diēnekes oudepote dynatai tous proserchomenous teleiōsai

2. ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐπαύσαντο προσφερόμεναι, διὰ τὸ μηδεμίαν ἔχειν ἔτι συνείδησιν ἁμαρτιῶν τοὺς λατρεύοντας, ἅπαξ κεκαθαρμένους

epei ouk an epausanto prosferomenai dia to mēdemian echein eti syneidēsin hamartiōn tous latreuontas hapaks kekatharmenous

3. ἀλλ’ ἐν αὐταῖς ἀνάμνησις ἁμαρτιῶν κατ’ ἐνιαυτόν•

all en autais anamnēsis hamartiōn kat eniauton

4. ἀδύνατον γὰρ αἷμα ταύρων καὶ τράγων ἀφαιρεῖν ἁμαρτίας•

adynaton gar haima taurōn kai tragōn afairein hamartias

5. διὸ εἰσερχόμενος εἰς τὸν κόσμον λέγει, Θυσίαν καὶ προσφορὰν οὐκ ἠθέλησας, σῶμα δὲ κατηρτίσω μοι•

dio eiserchomenos eis ton kosmon legei thysian kai prosforan ouk ēthelēsas sōma de katērtisō moi

6. ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ εὐδόκησας•

holokautōmata kai peri hamartias ouk eudokēsas

7. τότε εἶπον, Ἰδοὺ, ἥκω ἐν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται περὶ ἐμοῦ τοῦ ποιῆσαι, ὁ Θεός, τὸ θέλημά σου.

tote eipon idou hēkō en kefalidi bibliou gegraptai peri emou tou poiēsai ho theos to thelēma sou

8. ἀνώτερον λέγων, ὅτι θυσίαν καὶ προσφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ ἠθέλησας οὐδὲ εὐδόκησας αἵτινες κατὰ τόν νόμον προσφέρονται,

anōteron legōn hoti thysian kai prosforan kai holokautōmata kai peri hamartias ouk ēthelēsas oude eudokēsas haitines kata ton nomon prosferontai

9. τότε εἴρηκεν, Ἰδοὺ, ἥκω τοῦ ποιῆσαι, ὁ Θεός, τὸ θέλημά σου. ἀναιρεῖ τὸ πρῶτον, ἵνα τὸ δεύτερον στήσῃ.

tote eirēken idou hēkō tou poiēsai ho theos to thelēma sou anairei to prōton hina to deuteron stēsē

10. ἐν ᾧ θελήματι ἡγιασμένοι ἐσμὲν, διὰ τῆς προσφορᾶς τοῦ σώματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐφάπαξ.

en hō thelēmati hēgiasmenoi esmen dia tēs prosforas tou sōmatos tou iēsou christou efapaks

11. καὶ πᾶς μὲν ἱερεὺς ἕστηκε καθ’ ἡμέραν λειτουργῶν, καὶ τὰς αὐτὰς πολλάκις προσφέρων θυσίας, αἵτινες οὐδέποτε δύνανται περιελεῖν ἁμαρτίας•

kai pas men hiereus hestēken kath hēmeran leitourgōn kai tas autas pollakis prosferōn thysias haitines oudepote dynantai perielein hamartias

12. αὗτος δὲ μίαν ὑπὲρ ἁμαρτιῶν προσενέγκας θυσίαν εἰς τὸ διηνεκὲς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ,

autos de mian hyper hamartiōn prosenegkas thysian eis to diēnekes ekathisen en deksia tou theou

13. τὸ λοιπὸν ἐκδεχόμενος ἕως τεθῶσιν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν αὐτοῦ.

to loipon ekdechomenos heōs tethōsin hoi echthroi autou hypopodion tōn podōn autou

14. μιᾷ γὰρ προσφορᾷ τετελείωκεν εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους.

mia gar prosfora teteleiōken eis to diēnekes tous hagiazomenous

15. μαρτυρεῖ δὲ ἡμῖν καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον• μετὰ γὰρ τὸ προειρηκέναι,

martyrei de hēmin kai to pneuma to hagion meta gar to proeirēkenai

16. Αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι πρὸς αὐτοὺς μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει Κύριος, διδοὺς νόμους μου ἐπὶ καρδίας αὐτῶν, καὶ ἐπὶ τῶν διανοιῶν αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς•

hautē hē diathēkē hēn diathēsomai pros autous meta tas hēmeras ekeinas legei kyrios didous nomous mou epi kardias autōn kai epi tōn dianoiōn autōn epigrapsō autous

17. καὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν καὶ τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶ ἔτι.

kai tōn hamartiōn autōn kai tōn anomiōn autōn ou mē mnēsthō eti

18. ὅπου δὲ ἄφεσις τούτων, οὐκέτι προσφορὰ περὶ ἁμαρτίας.

hopou de afesis toutōn ouketi prosfora peri hamartias

19. Ἔχοντες οὖν, ἀδελφοί, παρρησίαν εἰς τὴν εἴσοδον τῶν ἁγίων ἐν τῷ αἵματι Ἰησοῦ,

echontes oun adelfoi parrēsian eis tēn eisodon tōn hagiōn en tō haimati iēsou

20. ἣν ἐνεκαίνισεν ἡμῖν ὁδὸν πρόσφατον, καὶ ζῶσαν, διὰ τοῦ καταπετάσματος, τοῦτ’ ἔστι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ,

hēn enekainisen hēmin hodon prosfaton kai zōsan dia tou katapetasmatos tout estin tēs sarkos autou

21. καὶ ἱερέα μέγαν ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ,

kai hierea megan epi ton oikon tou theou

22. προσερχώμεθα μετὰ ἀληθινῆς καρδίας ἐν πληροφορίᾳ πίστεως, ἐρραντισμένοι τὰς καρδίας ἀπὸ συνειδήσεως πονηρᾶς, καὶ λελουμένοι τὸ σῶμα ὕδατι καθαρῷ•

proserchōmetha meta alēthinēs kardias en plēroforia pisteōs errantismenoi tas kardias apo syneidēseōs ponēras kai leloumenoi to sōma hydati katharō

23. κατέχωμεν τὴν ὁμολογίαν τῆς ἐλπίδος ἀκλινῆ, πιστὸς γὰρ ὁ ἐπαγγειλάμενος•

katechōmen tēn homologian tēs elpidos aklinē pistos gar ho epangeilamenos

24. καὶ κατανοῶμεν ἀλλήλους εἰς παροξυσμὸν ἀγάπης καὶ καλῶν ἔργων,

kai katanoōmen allēlous eis paroksysmon agapēs kai kalōn ergōn

25. μὴ ἐγκαταλείποντες τὴν ἐπισυναγωγὴν ἑαυτῶν, καθὼς ἔθος τισίν, ἀλλὰ παρακαλοῦντες, καὶ τοσούτῳ μᾶλλον, ὅσῳ βλέπετε ἐγγίζουσαν τὴν ἡμέραν.

mē egkataleipontes tēn episynagōgēn heautōn kathōs ethos tisin alla parakalountes kai tosoutō mallon hosō blepete engizousan tēn hēmeran

26. Ἑκουσίως γὰρ ἁμαρτανόντων ἡμῶν μετὰ τὸ λαβεῖν τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας, οὐκέτι περὶ ἁμαρτιῶν ἀπολείπεται θυσία,

hekousiōs gar hamartanontōn hēmōn meta to labein tēn epignōsin tēs alētheias ouketi peri hamartiōn apoleipetai thysia

27. φοβερὰ δέ τις ἐκδοχὴ κρίσεως, καὶ πυρὸς ζῆλος ἐσθίειν μέλλοντος τοὺς ὑπεναντίους.

fobera de tis ekdochē kriseōs kai pyros zēlos esthiein mellontos tous hypenantious

28. ἀθετήσας τις νόμον Μωσέως, χωρὶς οἰκτιρμῶν ἐπὶ δυσὶν ἢ τρισὶ μάρτυσιν ἀποθνῄσκει•

athetēsas tis nomon mōseōs chōris oiktirmōn epi dysin ē trisin martysin apothnēskei

29. πόσῳ, δοκεῖτε, χείρονος ἀξιωθήσεται τιμωρίας ὁ τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ καταπατήσας, καὶ τὸ αἷμα τῆς διαθήκης κοινὸν ἡγησάμενος ἐν ᾧ ἡγιάσθη, καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος ἐνυβρίσας;

posō dokeite cheironos aksiōthēsetai timōrias ho ton hyion tou theou katapatēsas kai to haima tēs diathēkēs koinon hēgēsamenos en hō hēgiasthē kai to pneuma tēs charitos enybrisas

30. οἴδαμεν γὰρ τὸν εἰπόντα, Ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω, λέγει Κύριος• καὶ πάλιν, Κύριος κρινεῖ τὸν λαὸν αὐτοῦ.

oidamen gar ton eiponta emoi ekdikēsis egō antapodōsō legei kyrios kai palin kyrios krinei ton laon autou

31. φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος.

foberon to empesein eis cheiras theou zōntos

32. Ἀναμιμνῄσκεσθε δὲ τὰς πρότερον ἡμέρας, ἐν αἷς φωτισθέντες πολλὴν ἄθλησιν ὑπεμείνατε παθημάτων•

anamimnēskesthe de tas proteron hēmeras en hais fōtisthentes pollēn athlēsin hypemeinate pathēmatōn

33. τοῦτο μὲν, ὀνειδισμοῖς τε καὶ θλίψεσι θεατριζόμενοι• τοῦτο δὲ, κοινωνοὶ τῶν οὕτως ἀναστρεφομένων γενηθέντες.

touto men oneidismois te kai thlipsesin theatrizomenoi touto de koinōnoi tōn houtōs anastrefomenōn genēthentes

34. καὶ γὰρ τοῖς δεσμοῖς μου συνεπαθήσατε, καὶ τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς προσεδέξασθε, γινώσκοντες ἔχειν ἐν ἑαυτοῖς κρείττονα ὕπαρξιν ἐν οὐρανοῖς καὶ μένουσαν.

kai gar tois desmois mou synepathēsate kai tēn harpagēn tōn hyparchontōn hymōn meta charas prosedeksasthe ginōskontes echein en heautois kreittona hyparksin en ouranois kai menousan

35. μὴ ἀποβάλητε οὖν τὴν παρρησίαν ὑμῶν, ἥτις ἔχει μισθαποδοσίαν μεγάλην.

mē apobalēte oun tēn parrēsian hymōn hētis echei misthapodosian megalēn

36. ὑπομονῆς γὰρ ἔχετε χρείαν, ἵνα τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ποιήσαντες, κομίσησθε τὴν ἐπαγγελίαν.

hypomonēs gar echete chreian hina to thelēma tou theou poiēsantes komisēsthe tēn epangelian

37. ἔτι γὰρ μικρὸν ὅσον ὅσον, Ὁ ἐρχόμενος ἥξει, καὶ οὐ χρονιεῖ

eti gar mikron hoson hoson ho erchomenos hēksei kai ou chroniei

38. ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται• καὶ ἐὰν ὑποστείληται, οὐκ εὐδοκεῖ ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῷ.

ho de dikaios ek pisteōs zēsetai kai ean hyposteilētai ouk eudokei hē psychē mou en autō

39. ἡμεῖς δὲ οὐκ ἐσμὲν ὑποστολῆς εἰς ἀπώλειαν, ἀλλὰ πίστεως εἰς περιποίησιν ψυχῆς.

hēmeis de ouk esmen hypostolēs eis apōleian alla pisteōs eis peripoiēsin psychēs

Κεφαλαιο 11

1. Ἔστι δὲ πίστις ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων.

estin de pistis elpizomenōn hypostasis pragmatōn elegchos ou blepomenōn

2. ἐν ταύτῃ γὰρ ἐμαρτυρήθησαν οἱ πρεσβύτεροι.

en tautē gar emartyrēthēsan hoi presbyteroi

3. πίστει νοοῦμεν κατηρτίσθαι τοὺς αἰῶνας ῥήματι Θεοῦ, εἰς τὸ μὴ ἐκ φαινομένων τά βλεπόμενα γεγονέναι.

pistei nooumen katērtisthai tous aiōnas rēmati theou eis to mē ek fainomenōn ta blepomena gegonenai

4. πίστει πλείονα θυσίαν Ἄβελ παρὰ Κάϊν προσήνεγκε τῷ Θεῷ, δι’ ἧς ἐμαρτυρήθη εἶναι δίκαιος, μαρτυροῦντος ἐπὶ τοῖς δώροις αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ• καὶ δι’ αὐτῆς ἀποθανὼν ἔτι λαλεῖ

pistei pleiona thysian abel para kain prosēnegken tō theō di hēs emartyrēthē einai dikaios martyrountos epi tois dōrois autou tou theou kai di autēs apothanōn eti lalei

5. πίστει Ἑνὼχ μετετέθη τοῦ μὴ ἰδεῖν θάνατον, καὶ οὐχ εὑρίσκετο, διότι μετέθηκεν αὐτὸν ὁ Θεός• πρὸ γὰρ τῆς μεταθέσεως αὐτοῦ μεμαρτύρηται εὐηρεστηκέναι τῷ Θεῷ•

pistei henōch metetethē tou mē idein thanaton kai ouch eurisketo dioti metethēken auton ho theos pro gar tēs metatheseōs autou memartyrētai euērestēkenai tō theō

6. χωρὶς δὲ πίστεως ἀδύνατον εὐαρεστῆσαι• πιστεῦσαι γὰρ δεῖ τὸν προσερχόμενον τῷ Θεῷ, ὅτι ἔστι, καὶ τοῖς ἐκζητοῦσιν αὐτὸν μισθαποδότης γίνεται.

chōris de pisteōs adynaton euarestēsai pisteusai gar dei ton proserchomenon tō theō hoti estin kai tois ekzētousin auton misthapodotēs ginetai

7. πίστει χρηματισθεὶς Νῶε περὶ τῶν μηδέπω βλεπομένων, εὐλαβηθεὶς, κατεσκεύασε κιβωτὸν εἰς σωτηρίαν τοῦ οἴκου αὐτοῦ• δι’ ἧς κατέκρινε τὸν κόσμον, καὶ τῆς κατὰ πίστιν δικαιοσύνης ἐγένετο κληρονόμος.

pistei chrēmatistheis nōe peri tōn mēdepō blepomenōn eulabētheis kateskeuasen kibōton eis sōtērian tou oikou autou di hēs katekrinen ton kosmon kai tēs kata pistin dikaiosynēs egeneto klēronomos

8. πίστει καλούμενος Ἀβραὰμ ὑπήκουσεν ἐξελθεῖν εἰς τὸν τόπον ὃν ἤμελλε λαμβάνειν εἰς κληρονομίαν, καὶ ἐξῆλθε, μὴ ἐπιστάμενος ποῦ ἔρχεται.

pistei kaloumenos abraam hypēkousen ekselthein eis ton topon hon ēmellen lambanein eis klēronomian kai eksēlthen mē epistamenos pou erchetai

9. πίστει παρῴκησεν εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας, ὡς ἀλλοτρίαν, ἐν σκηναῖς κατοικήσας μετὰ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ, τῶν συγκληρονόμων τῆς ἐπαγγελίας τῆς αὐτῆς•

pistei parōkēsen eis tēn gēn tēs epangelias hōs allotrian en skēnais katoikēsas meta isaak kai iakōb tōn sygklēronomōn tēs epangelias tēs autēs

10. ἐξεδέχετο γὰρ τὴν τοὺς θεμελίους ἔχουσαν πόλιν, ἧς τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ Θεός.

eksedecheto gar tēn tous themelious echousan polin hēs technitēs kai dēmiourgos ho theos

11. πίστει καὶ αὐτὴ Σάρρα δύναμιν εἰς καταβολὴν σπέρματος ἔλαβε, καὶ παρὰ καιρὸν ἡλικίας ἔτεκεν, ἐπεὶ πιστὸν ἡγήσατο τὸν ἐπαγγειλάμενον.

pistei kai autē sarra dynamin eis katabolēn spermatos elaben kai para kairon hēlikias eteken epei piston hēgēsato ton epangeilamenon

12. διὸ καὶ ἀφ’ ἑνὸς ἐγεννήθησαν, καὶ ταῦτα νενεκρωμένου, καθὼς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τῷ πλήθει, καὶ ὡσεὶ ἄμμος ἡ παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης ἡ ἀναρίθμητος.

dio kai af henos egennēthēsan kai tauta nenekrōmenou kathōs ta astra tou ouranou tō plēthei kai hōsei ammos hē para to cheilos tēs thalassēs hē anarithmētos

13. Κατὰ πίστιν ἀπέθανον οὗτοι πάντες, μὴ λαβόντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀλλὰ πόρρωθεν αὐτὰς ἰδόντες, καὶ πεισθέντες, καὶ ἀσπασάμενοι, καὶ ὁμολογήσαντες ὅτι ξένοι καὶ παρεπίδημοί εἰσιν ἐπὶ τῆς γῆς.

kata pistin apethanon houtoi pantes mē labontes tas epangelias alla porrōthen autas idontes kai peisthentes kai aspasamenoi kai homologēsantes hoti ksenoi kai parepidēmoi eisin epi tēs gēs

14. οἱ γὰρ τοιαῦτα λέγοντες ἐμφανίζουσιν ὅτι πατρίδα ἐπιζητοῦσι.

hoi gar toiauta legontes emfanizousin hoti patrida epizētousin

15. καὶ εἰ μὲν ἐκείνης ἐμνημόνευον ἀφ’ ἧς ἐξῆλθον, εἶχον ἂν καιρὸν ἀνακάμψαι•

kai ei men ekeinēs emnēmoneuon af hēs eksēlthon eichon an kairon anakampsai

16. νυνὶ δὲ κρείττονος ὀρέγονται, τοῦτ’ ἔστιν ἐπουρανίου• διὸ οὐκ ἐπαισχύνεται αὐτοὺς ὁ Θεὸς, Θεὸς ἐπικαλεῖσθαι αὐτῶν• ἡτοίμασε γὰρ αὐτοῖς πόλιν.

nyni de kreittonos oregontai tout estin epouraniou dio ouk epaischynetai autous ho theos theos epikaleisthai autōn hētoimasen gar autois polin

17. Πίστει προσενήνοχεν Ἀβραὰμ τὸν Ἰσαὰκ πειραζόμενος, καὶ τὸν μονογενῆ προσέφερεν ὁ τὰς ἐπαγγελίας ἀναδεξάμενος,

pistei prosenēnochen abraam ton isaak peirazomenos kai ton monogenē proseferen ho tas epangelias anadeksamenos

18. πρὸς ὃν ἐλαλήθη, ὅτι Ἐν Ἰσαὰκ κληθήσεταί σοι σπέρμα•

pros hon elalēthē hoti en isaak klēthēsetai soi sperma

19. λογισάμενος ὅτι καὶ ἐκ νεκρῶν ἐγείρειν δυνατὸς ὁ Θεός• ὅθεν αὐτὸν καὶ ἐν παραβολῇ ἐκομίσατο.

logisamenos hoti kai ek nekrōn egeirein dynatos ho theos hothen auton kai en parabolē ekomisato

20. πίστει περὶ μελλόντων εὐλόγησεν Ἰσαὰκ τὸν Ἰακὼβ καὶ τὸν Ἠσαῦ.

pistei peri mellontōn eulogēsen isaak ton iakōb kai ton ēsau

21. πίστει Ἰακὼβ ἀποθνῄσκων ἕκαστον τῶν υἱῶν Ἰωσὴφ εὐλόγησε, καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς ῥάβδου αὐτοῦ.

pistei iakōb apothnēskōn hekaston tōn hyiōn iōsēf eulogēsen kai prosekynēsen epi to akron tēs rabdou autou

22. πίστει Ἰωσὴφ τελευτῶν περὶ τῆς ἐξόδου τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἐμνημόνευσε, καὶ περὶ τῶν ὀστέων αὐτοῦ ἐνετείλατο.

pistei iōsēf teleutōn peri tēs eksodou tōn hyiōn israēl emnēmoneusen kai peri tōn osteōn autou eneteilato

23. πίστει Μωσῆς γεννηθεὶς ἐκρύβη τρίμηνον ὑπὸ τῶν πατέρων αὐτοῦ, διότι εἶδον ἀστεῖον τὸ παιδίον• καὶ οὐκ ἐφοβήθησαν τὸ διάταγμα τοῦ βασιλέως.

pistei mōsēs gennētheis ekrybē trimēnon hypo tōn paterōn autou dioti eidon asteion to paidion kai ouk efobēthēsan to diatagma tou basileōs

24. πίστει Μωσῆς μέγας γενόμενος ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ,

pistei mōsēs megas genomenos ērnēsato legesthai hyios thygatros faraō

25. μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν•

mallon helomenos sygkakoucheisthai tō laō tou theou ē proskairon echein hamartias apolausin

26. μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν ἐν Αἰγύπτῳ θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ• ἀπέβλεπε γὰρ εἰς τὴν μισθαποδοσίαν.

meizona plouton hēgēsamenos tōn en aigyptō thēsaurōn ton oneidismon tou christou apeblepen gar eis tēn misthapodosian

27. πίστει κατέλιπεν Αἴγυπτον, μὴ φοβηθεὶς τὸν θυμὸν τοῦ βασιλέως• τὸν γὰρ ἀόρατον ὡς ὁρῶν ἐκαρτέρησε.

pistei katelipen aigypton mē fobētheis ton thymon tou basileōs ton gar aoraton hōs horōn ekarterēsen

28. πίστει πεποίηκε τὸ πάσχα καὶ τὴν πρόσχυσιν τοῦ αἵματος, ἵνα μὴ ὁ ὀλοθρεύων τὰ πρωτότοκα θίγῃ αὐτῶν.

pistei pepoiēken to pascha kai tēn proschysin tou haimatos hina mē ho olothreuōn ta prōtotoka thigē autōn

29. πίστει διέβησαν τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν ὡς διὰ ξηρᾶς• ἧς πεῖραν λαβόντες οἱ Αἰγύπτιοι κατεπόθησαν.

pistei diebēsan tēn erythran thalassan hōs dia ksēras hēs peiran labontes hoi aigyptioi katepothēsan

30. πίστει τὰ τείχη Ἰεριχὼ ἔπεσε, κυκλωθέντα ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας.

pistei ta teichē ierichō epesen kyklōthenta epi hepta hēmeras

31. πίστει Ῥαὰβ ἡ πόρνη οὐ συναπώλετο τοῖς ἀπειθήσασι, δεξαμένη τοὺς κατασκόπους μετ’ εἰρήνης.

pistei raab hē pornē ou synapōleto tois apeithēsasin deksamenē tous kataskopous met eirēnēs

32. καὶ τί ἔτι λέγω; ἐπιλείψει γὰρ με διηγούμενον ὁ χρόνος περὶ Γεδεών, Βαράκ τε καὶ Σαμψών καὶ Ἰεφθάε, Δαβίδ τε καὶ Σαμουὴλ, καὶ τῶν προφητῶν•

kai ti eti legō epileipsei gar me diēgoumenon ho chronos peri gedeōn barak te kai sampsōn kai iefthae david te kai samouēl kai tōn profētōn

33. οἳ διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων,

hoi dia pisteōs katēgōnisanto basileias eirgasanto dikaiosynēn epetychon epangeliōn efraksan stomata leontōn

34. ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων.

esbesan dynamin pyros efygon stomata machairas enedynamōthēsan apo astheneias egenēthēsan ischyroi en polemō parembolas eklinan allotriōn

35. ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τοὺς νεκροὺς αὐτῶν• ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν•

elabon gynaikes eks anastaseōs tous nekrous autōn alloi de etympanisthēsan ou prosdeksamenoi tēn apolytrōsin hina kreittonos anastaseōs tychōsin

36. ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς•

heteroi de empaigmōn kai mastigōn peiran elabon eti de desmōn kai fylakēs

37. ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον• περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι,

elithasthēsan epristhēsan epeirasthēsan en fonō machairas apethanon periēlthon en mēlōtais en aigeiois dermasin hysteroumenoi thlibomenoi kakouchoumenoi

38. ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς.

hōn ouk ēn aksios ho kosmos en erēmiais planōmenoi kai oresin kai spēlaiois kai tais opais tēs gēs

39. καὶ οὗτοι πάντες, μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν,

kai houtoi pantes martyrēthentes dia tēs pisteōs ouk ekomisanto tēn epangelian

40. τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι.

tou theou peri hēmōn kreitton ti problepsamenou hina mē chōris hēmōn teleiōthōsin

Κεφαλαιο 12

1. Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, δι’ ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα,

toigaroun kai hēmeis tosouton echontes perikeimenon hēmin nefos martyrōn ogkon apothemenoi panta kai tēn euperistaton hamartian di hypomonēs trechōmen ton prokeimenon hēmin agōna

2. ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν, ὃς ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς, ὑπέμεινε σταυρὸν, αἰσχύνης καταφρονήσας, ἐν δεξιᾷ τε τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ εκάθισεν.

aforōntes eis ton tēs pisteōs archēgon kai teleiōtēn iēsoun hos anti tēs prokeimenēs autō charas hypemeinen stauron aischynēs katafronēsas en deksia te tou thronou tou theou ekathisen

3. ἀναλογίσασθε γὰρ τὸν τοιαύτην ὑπομεμενηκότα ὑπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν εἰς ἀυτὸν ἀντιλογίαν, ἵνα μὴ κάμητε, ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν ἐκλυόμενοι.

analogisasthe gar ton toiautēn hypomemenēkota hypo tōn hamartōlōn eis auton antilogian hina mē kamēte tais psychais hymōn eklyomenoi

4. οὔπω μέχρις αἵματος ἀντικατέστητε πρὸς τὴν ἁμαρτίαν ἀνταγωνιζόμενοι•

oupō mechris haimatos antikatestēte pros tēn hamartian antagōnizomenoi

5. καὶ ἐκλέλησθε τῆς παρακλήσεως, ἥτις ὑμῖν ὡς υἱοῖς διαλέγεται, Υἱέ μου, μὴ ὀλιγώρει παιδείας Κυρίου, μηδὲ ἐκλύου, ὑπ’ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος•

kai eklelēsthe tēs paraklēseōs hētis hymin hōs hyiois dialegetai hyie mou mē oligōrei paideias kyriou mēde eklyou hyp autou elegchomenos

6. ὃν γὰρ ἀγαπᾷ Κύριος παιδεύει• μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται.

hon gar agapa kyrios paideuei mastigoi de panta hyion hon paradechetai

7. εἰ παιδείαν ὑπομένετε, ὡς υἱοῖς ὑμῖν προσφέρεται ὁ Θεός• τίς γὰρ ἐστιν υἱὸς ὃν οὐ παιδεύει πατήρ;

ei paideian hypomenete hōs hyiois hymin prosferetai ho theos tis gar estin hyios hon ou paideuei patēr

8. εἰ δὲ χωρίς ἐστε παιδείας, ἧς μέτοχοι γεγόνασι πάντες, ἄρα νόθοι ἐστὲ καὶ οὐχ υἱοί.

ei de chōris este paideias hēs metochoi gegonasin pantes ara nothoi este kai ouch hyioi

9. εἶτα τοὺς μὲν τῆς σαρκὸς ἡμῶν πατέρας εἴχομεν παιδευτὰς καὶ ἐνετρεπόμεθα• οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑποταγησόμεθα τῷ πατρὶ τῶν πνευμάτων, καὶ ζήσομεν;

eita tous men tēs sarkos hēmōn pateras eichomen paideutas kai enetrepometha ou pollō mallon hypotagēsometha tō patri tōn pneumatōn kai zēsomen

10. οἱ μὲν γὰρ πρὸς ὀλίγας ἡμέρας, κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς ἐπαίδευον• ὁ δὲ ἐπὶ τὸ συμφέρον, εἰς τὸ μεταλαβεῖν τῆς ἁγιότητος αὐτοῦ.

hoi men gar pros oligas hēmeras kata to dokoun autois epaideuon ho de epi to symferon eis to metalabein tēs hagiotētos autou

11. πᾶσα δὲ παιδεία πρὸς μὲν τὸ παρὸν οὐ δοκεῖ χαρᾶς εἶναι, ἀλλὰ λύπης• ὕστερον δὲ καρπὸν εἰρηνικὸν τοῖς δι’ αὐτῆς γεγυμνασμένοις ἀποδίδωσι δικαιοσύνης.

pasa de paideia pros men to paron ou dokei charas einai alla lypēs hysteron de karpon eirēnikon tois di autēs gegymnasmenois apodidōsin dikaiosynēs

12. διὸ τὰς παρειμένας χεῖρας καὶ τὰ παραλελυμένα γόνατα ἀνορθώσατε•

dio tas pareimenas cheiras kai ta paralelymena gonata anorthōsate

13. καὶ τροχιὰς ὀρθὰς ποιήσατε τοῖς ποσὶν ὑμῶν, ἵνα μὴ τὸ χωλὸν ἐκτραπῇ, ἰαθῇ δὲ μᾶλλον.

kai trochias orthas poiēsate tois posin hymōn hina mē to chōlon ektrapē iathē de mallon

14. Εἰρήνην διώκετε μετὰ πάντων, καὶ τὸν ἁγιασμόν, οὗ χωρὶς οὐδεὶς ὄψεται τὸν Κύριον•

eirēnēn diōkete meta pantōn kai ton hagiasmon hou chōris oudeis opsetai ton kyrion

15. ἐπισκοποῦντες μή τις ὑστερῶν ἀπὸ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ• μή τις ῥίζα πικρίας ἄνω φύουσα ἐνοχλῇ, καὶ διὰ ταὐτῆς μιανθῶσι πολλοί•

episkopountes mē tis hysterōn apo tēs charitos tou theou mē tis riza pikrias anō fyousa enochlē kai dia tautēs mianthōsin polloi

16. μή τις πόρνος ἢ βέβηλος, ὡς Ἠσαῦ, ὃς ἀντὶ βρώσεως μιᾶς ἀπέδοτο τὰ πρωτοτόκια αὐτοῦ

mē tis pornos ē bebēlos hōs ēsau hos anti brōseōs mias apedoto ta prōtotokia autou

17. ἴστε γὰρ ὅτι καὶ μετέπειτα, θέλων κληρονομῆσαι τὴν εὐλογίαν, ἀπεδοκιμάσθη• μετανοίας γὰρ τόπον οὐχ εὗρε, καίπερ μετὰ δακρύων ἐκζητήσας αὐτήν.

iste gar hoti kai metepeita thelōn klēronomēsai tēn eulogian apedokimasthē metanoias gar topon ouch heuren kaiper meta dakryōn ekzētēsas autēn

18. Οὐ γὰρ προσεληλύθατε ψηλαφωμένῳ ὄρει, καὶ κεκαυμενῳ πυρὶ, καὶ γνόφῳ, καὶ σκότῳ, καὶ θυέλλῃ,

ou gar proselēlythate psēlafōmenō orei kai kekaumenō pyri kai gnofō kai skotō kai thyellē

19. καὶ σάλπιγγος ἤχῳ, καὶ φωνῇ ῥημάτων, ἧς οἱ ἀκούσαντες παρῃτήσαντο μὴ προστεθῆναι αὐτοῖς λόγον•

kai salpingos ēchō kai fōnē rēmatōn hēs hoi akousantes parētēsanto mē prostethēnai autois logon

20. οὐκ ἔφερον γὰρ τὸ διαστελλόμενον, Κἂν θηρίον θίγῃ τοῦ ὄρους, λιθοβοληθήσεται, ἢ βολίδι κατατοξευθήσεται•

ouk eferon gar to diastellomenon kan thērion thigē tou orous lithobolēthēsetai hē bolidi katatokseuthēsetai

21. καί, οὕτω φοβερὸν ἦν τὸ φανταζόμενον, Μωσῆς εἶπεν, Ἔκφοβός εἰμι καὶ ἔντρομος.

kai houtōs foberon ēn to fantazomenon mōsēs eipen ekfobos eimi kai entromos

22. ἀλλὰ προσεληλύθατε Σιὼν ὄρει, καὶ πόλει Θεοῦ ζῶντος, Ἰερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ, καὶ μυριάσιν ἀγγέλων.

alla proselēlythate siōn orei kai polei theou zōntos ierousalēm epouraniō kai myriasin angelōn

23. πανηγύρει καὶ ἐκκλησίᾳ πρωτοτόκων ἐν οὐρανοῖς ἀπογεγραμμένων, καὶ κριτῇ Θεῷ πάντων, καὶ πνεύμασι δικαίων τετελειωμένων,

panēgyrei kai ekklēsia prōtotokōn en ouranois apogegrammenōn kai kritē theō pantōn kai pneumasin dikaiōn teteleiōmenōn

24. καὶ διαθήκης νέας μεσίτῃ Ἰησοῦ, καὶ αἵματι ῥαντισμοῦ κρείττονα λαλοῦντι παρὰ τὸ Ἄβελ.

kai diathēkēs neas mesitē iēsou kai haimati rantismou kreittona lalounti para to abel

25. βλέπετε μὴ παραιτήσησθε τὸν λαλοῦντα. εἰ γὰρ ἐκεῖνοι οὐκ ἔφυγον, τὸν ἐπὶ τῆς γῆς παραιτησάμενοι χρηματίζοντα, πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ τὸν ἀπ’ οὐρανῶν ἀποστρεφόμενοι•

blepete mē paraitēsēsthe ton lalounta ei gar ekeinoi ouk efygon ton epi tēs gēs paraitēsamenoi chrēmatizonta pollō mallon hēmeis hoi ton ap ouranōn apostrefomenoi

26. οὗ ἡ φωνὴ τὴν γῆν ἐσάλευσε τότε, νῦν δὲ ἐπήγγελται, λέγων, Ἔτι ἅπαξ ἐγὼ σείω οὐ μόνον τὴν γῆν, ἀλλὰ καὶ τὸν οὐρανόν.

hou hē fōnē tēn gēn esaleusen tote nyn de epēngeltai legōn eti hapaks egō seiō ou monon tēn gēn alla kai ton ouranon

27. τὸ δέ, Ἔτι ἅπαξ, δηλοῖ τῶν σαλευομένων τὴν μετάθεσιν, ὡς πεποιημένων, ἵνα μείνῃ τὰ μὴ σαλευόμενα.

to de eti hapaks dēloi tōn saleuomenōn tēn metathesin hōs pepoiēmenōn hina meinē ta mē saleuomena

28. διὸ βασιλείαν ἀσάλευτον παραλαμβάνοντες, ἔχωμεν χάριν δι’ ἧς λατρεύωμεν εὐαρέστως τῷ Θεῷ μετὰ αἰδοῦς καὶ εὐλαβείας•

dio basileian asaleuton paralambanontes echōmen charin di hēs latreuōmen euarestōs tō theō meta aidous kai eulabeias

29. καὶ γὰρ ὁ Θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον.

kai gar ho theos hēmōn pyr katanaliskon

Κεφαλαιο 13

1. Ἡ φιλαδελφία μενέτω.

hē filadelfia menetō

2. τῆς φιλοξενίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε• διὰ ταύτης γὰρ ἔλαθόν τινες ξενίσαντες ἀγγέλους.

tēs filoksenias mē epilanthanesthe dia tautēs gar elathon tines ksenisantes angelous

3. μιμνῄσκεσθε τῶν δεσμίων, ὡς συνδεδεμένοι• τῶν κακουχουμένων, ὡς καὶ αὐτοὶ ὄντες ἐν σώματι.

mimnēskesthe tōn desmiōn hōs syndedemenoi tōn kakouchoumenōn hōs kai autoi ontes en sōmati

4. τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσι, καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος• πόρνους δὲ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ Θεός.

timios ho gamos en pasin kai hē koitē amiantos pornous de kai moichous krinei ho theos

5. ἀφιλάργυρος ὁ τρόπος, ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσιν• αὐτὸς γὰρ εἴρηκεν, Οὐ μή σε ἀνῶ, οὐδ’ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω.

afilargyros ho tropos arkoumenoi tois parousin autos gar eirēken ou mē se anō oud ou mē se egkatalipō

6. ὥστε θαρροῦντας ἡμᾶς λέγειν, Κύριος ἐμοὶ βοηθός, καὶ οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος.

hōste tharrountas hēmas legein kyrios emoi boēthos kai ou fobēthēsomai ti poiēsei moi anthrōpos

7. Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ• ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς, μιμεῖσθε τὴν πίστιν.

mnēmoneuete tōn hēgoumenōn hymōn hoitines elalēsan hymin ton logon tou theou hōn anatheōrountes tēn ekbasin tēs anastrofēs mimeisthe tēn pistin

8. Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτός, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας.

iēsous christos chthes kai sēmeron ho autos kai eis tous aiōnas

9. διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ περιφέρεσθε• καλὸν γὰρ χάριτι βεβαιοῦσθαι τὴν καρδίαν, οὐ βρώμασιν, ἐν οἷς οὐκ ὠφελήθησαν οἱ περιπατήσαντες.

didachais poikilais kai ksenais mē periferesthe kalon gar chariti bebaiousthai tēn kardian ou brōmasin en hois ouk ōfelēthēsan hoi peripatēsantes

10. ἔχομεν θυσιαστήριον, ἐξ οὗ φαγεῖν οὐκ ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ τῇ σκηνῇ λατρεύοντες.

echomen thysiastērion eks hou fagein ouk echousin eksousian hoi tē skēnē latreuontes

11. ὧν γὰρ εἰσφέρεται ζῴων τὸ αἷμα περὶ ἁμαρτίας εἰς τὰ ἅγια διὰ τοῦ ἀρχιερέως, τούτων τὰ σώματα κατακαίεται ἔξω τῆς παρεμβολῆς.

hōn gar eisferetai zōōn to haima peri hamartias eis ta hagia dia tou archiereōs toutōn ta sōmata katakaietai eksō tēs parembolēs

12. διὸ καὶ Ἰησοῦς, ἵνα ἁγιάσῃ διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος τὸν λαόν, ἔξω τῆς πύλης ἔπαθε.

dio kai iēsous hina hagiasē dia tou idiou haimatos ton laon eksō tēs pylēs epathen

13. τοίνυν ἐξερχώμεθα πρὸς αὐτὸν ἔξω τῆς παρεμβολῆς, τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ φέροντες.

toinyn ekserchōmetha pros auton eksō tēs parembolēs ton oneidismon autou ferontes

14. οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν.

ou gar echomen hōde menousan polin alla tēn mellousan epizētoumen

15. δι’ αὐτοῦ οὖν ἀναφέρωμεν θυσίαν αἰνέσεως διὰ παντὸς τῷ Θεῷ, τοῦτ’ ἔστι καρπὸν χειλέων ὁμολογούντων τῷ ὀνόματι αὐτοῦ.

di autou oun anaferōmen thysian aineseōs diapantos tō theō tout estin karpon cheileōn homologountōn tō onomati autou

16. τῆς δὲ εὐποιΐας καὶ κοινωνίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε• τοιαύταις γὰρ θυσίαις εὐαρεστεῖται ὁ Θεός.

tēs de eupoiias kai koinōnias mē epilanthanesthe toiautais gar thysiais euaresteitai ho theos

17. πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν, καὶ ὑπείκετε• αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν, ὑμῶν, ὡς λόγον ἀποδώσοντες• ἵνα μετὰ χαρᾶς τοῦτο ποιῶσι, καὶ μὴ στενάζοντες• ἀλυσιτελὲς γὰρ ὑμῖν τοῦτο.

peithesthe tois hēgoumenois hymōn kai hypeikete autoi gar agrypnousin hyper tōn psychōn hymōn hōs logon apodōsontes hina meta charas touto poiōsin kai mē stenazontes alysiteles gar hymin touto

18. Προσεύχεσθε περὶ ἡμῶν• πεποίθαμεν γὰρ ὅτι καλὴν συνείδησιν ἔχομεν, ἐν πᾶσι καλῶς θέλοντες ἀναστρέφεσθαι•

proseuchesthe peri hēmōn pepoithamen gar hoti kalēn syneidēsin echomen en pasin kalōs thelontes anastrefesthai

19. περισσοτέρως δὲ παρακαλῶ τοῦτο ποιῆσαι, ἵνα τάχιον ἀποκατασταθῶ ὑμῖν.

perissoterōs de parakalō touto poiēsai hina tachion apokatastathō hymin

20. Ὁ δὲ Θεὸς τῆς εἰρήνης ὁ ἀναγαγὼν ἐκ νεκρῶν τὸν ποιμένα τῶν προβάτων τὸν μέγαν ἐν αἵματι διαθήκης αἰωνίου, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν,

ho de theos tēs eirēnēs ho anagagōn ek nekrōn ton poimena tōn probatōn ton megan en haimati diathēkēs aiōniou ton kyrion hēmōn iēsoun

21. καταρτίσαι ὑμᾶς ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ εἰς τὸ ποιῆσαι τὸ θέλημα αὐτοῦ, ποιῶν ἐν ὑμῖν τὸ εὐάρεστον ἐνώπιον αὐτοῦ, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ἀμήν.

katartisai hymas en panti ergō agathō eis to poiēsai to thelēma autou poiōn en hymin to euareston enōpion autou dia iēsou christou hō hē doksa eis tous aiōnas tōn aiōnōnamēn

22. Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ἀνέχεσθε τοῦ λόγου τῆς παρακλήσεως• καὶ γὰρ διὰ βραχέων ἐπέστειλα ὑμῖν.

parakalō de hymas adelfoi anechesthe tou logou tēs paraklēseōs kai gar dia bracheōn epesteila hymin

23. γινώσκετε τὸν ἀδελφὸν ΤιμόΘεον ἀπολελυμένον, μεθ’ οὗ, ἐὰν τάχιον ἔρχηται, ὄψομαι ὑμᾶς.

ginōskete ton adelfon timotheon apolelymenon meth hou ean tachion erchētai opsomai hymas

24. Ἀσπάσασθε πάντας τοὺς ἡγουμένους ὑμῶν, καὶ πάντας τοὺς ἁγίους. ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἀπὸ τῆς Ἰταλίας.

aspasasthe pantas tous hēgoumenous hymōn kai pantas tous hagious aspazontai hymas hoi apo tēs italias

25. Ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν. ἀμήν. πρός Ἑβραίους ἐγράφη ἀπό τῆς Ἰταλίας διά Τιμοθέου

hē charis meta pantōn hymōn amēn pros hebraious egrafē apo tēs italias dia timotheou

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ

Κεφαλαιο 1

1. Ἰάκωβος, Θεοῦ καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ δοῦλος, ταῖς δώδεκα φυλαῖς ταῖς ἐν τῇ διασπορᾷ, χαίρειν.

iakōbos theou kai kyriou iēsou christou doulos tais dōdeka fylais tais en tē diaspora chairein

2. Πᾶσαν χαρὰν ἡγήσασθε, ἀδελφοί μου, ὅταν πειρασμοῖς περιπέσητε ποικίλοις,

pasan charan hēgēsasthe adelfoi mou hotan peirasmois peripesēte poikilois

3. γινώσκοντες ὅτι τὸ δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως κατεργάζεται ὑπομονήν•

ginōskontes hoti to dokimion hymōn tēs pisteōs katergazetai hypomonēn

4. ἡ δὲ ὑπομονὴ ἔργον τέλειον ἐχέτω, ἵνα ἦτε τέλειοι καὶ ὁλόκληροι, ἐν μηδενὶ λειπόμενοι.

hē de hypomonē ergon teleion echetō hina ēte teleioi kai holoklēroi en mēdeni leipomenoi

5. Εἰ δέ τις ὑμῶν λείπεται σοφίας, αἰτείτω παρὰ τοῦ διδόντος Θεοῦ πᾶσιν ἁπλῶς, καὶ μὴ ὀνειδίζοντος, καὶ δοθήσεται αὐτῷ.

ei de tis hymōn leipetai sofias aiteitō para tou didontos theou pasin haplōs kai mē oneidizontos kai dothēsetai autō

6. αἰτείτω δὲ ἐν πίστει, μηδὲν διακρινόμενος• ὁ γὰρ διακρινόμενος ἔοικε κλύδωνι θαλάσσης ἀνεμιζομένῳ καὶ ῥιπιζομένῳ.

aiteitō de en pistei mēden diakrinomenos ho gar diakrinomenos eoiken klydōni thalassēs anemizomenō kai ripizomenō

7. μὴ γὰρ οἰέσθω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὅτι λήψεταί τι παρὰ τοῦ Κυρίου.

mē gar oiesthō ho anthrōpos ekeinos hoti lēpsetai ti para tou kyriou

8. ἀνὴρ δίψυχος, ἀκατάστατος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ.

anēr dipsychos akatastatos en pasais tais hodois autou

9. Καυχάσθω δὲ ὁ ἀδελφὸς ὁ ταπεινὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ•

kauchasthō de ho adelfos ho tapeinos en tō hypsei autou

10. ὁ δὲ πλούσιος ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ• ὅτι ὡς ἄνθος χόρτου παρελεύσεται.

ho de plousios en tē tapeinōsei autou hoti hōs anthos chortou pareleusetai

11. ἀνέτειλε γὰρ ὁ ἥλιος σὺν τῷ καύσωνι, καὶ ἐξήρανε τὸν χόρτον, καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε, καὶ ἡ εὐπρέπεια τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἀπώλετο• οὕτω καὶ ὁ πλούσιος ἐν ταῖς πορείαις αὐτοῦ μαρανθήσεται.

aneteilen gar ho hēlios syn tō kausōni kai eksēranen ton chorton kai to anthos autou eksepesen kai hē euprepeia tou prosōpou autou apōleto houtōs kai ho plousios en tais poreiaisautou maranthēsetai

12. Μακάριος ἀνὴρ ὃς ὑπομένει πειρασμόν• ὅτι δόκιμος γενόμενος λήψεταί τὸν στέφανον τῆς ζωῆς, ὃν ἐπηγγείλατο ὁ Κύριος τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν.

makarios anēr hos hypomenei peirasmon hoti dokimos genomenos lēpsetai ton stefanon tēs zōēs hon epēngeilato ho kyrios tois agapōsin auton

13. μηδεὶς πειραζόμενος λεγέτω ὅτι Ἀπὸ τοῦ Θεοῦ πειράζομαι• ὁ γὰρ Θεὸς ἀπείραστός ἐστι κακῶν, πειράζει δὲ αὐτὸς οὐδένα.

mēdeis peirazomenos legetō hoti apo tou theou peirazomai ho gar theos apeirastos estin kakōn peirazei de autos oudena

14. ἕκαστος δὲ πειράζεται, ὑπὸ τῆς ἰδίας ἐπιθυμίας ἐξελκόμενος καὶ δελεαζόμενος.

hekastos de peirazetai hypo tēs idias epithymias ekselkomenos kai deleazomenos

15. εἶτα ἡ ἐπιθυμία συλλαβοῦσα τίκτει ἁμαρτίαν• ἡ δὲ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα ἀποκύει θάνατον.

eita hē epithymia syllabousa tiktei hamartian hē de hamartia apotelestheisa apokyei thanaton

16. μὴ πλανᾶσθε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοί.

mē planasthe adelfoi mou agapētoi

17. πᾶσα δόσις ἀγαθὴ, καὶ πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἐστι, καταβαῖνον ἀπὸ τοῦ πατρὸς τῶν φώτων, παρ’ ᾧ οὐκ ἔνι παραλλαγὴ, ἢ τροπῆς ἀποσκίασμα.

pasa dosis agathē kai pan dōrēma teleion anōthen estin katabainon apo tou patros tōn fōtōn par hō ouk eni parallagē ē tropēs aposkiasma

18. βουληθεὶς ἀπεκύησεν ἡμᾶς λόγῳ ἀληθείας, εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς ἀπαρχήν τινα τῶν αὐτοῦ κτισμάτων.

boulētheis apekyēsen hēmas logō alētheias eis to einai hēmas aparchēn tina tōn autou ktismatōn

19. Ὥστε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοί, ἔστω πᾶς ἄνθρωπος ταχὺς εἰς τὸ ἀκοῦσαι, βραδὺς εἰς τὸ λαλῆσαι, βραδὺς εἰς ὀργήν•

hōste adelfoi mou agapētoi estō pas anthrōpos tachys eis to akousai bradys eis to lalēsai bradys eis orgēn

20. ὀργὴ γὰρ ἀνδρὸς δικαιοσύνην Θεοῦ οὐ κατεργάζεται.

orgē gar andros dikaiosynēn theou hou katergazetai

21. διὸ ἀποθέμενοι πᾶσαν ῥυπαρίαν καὶ περισσείαν κακίας, ἐν πραΰτητι δέξασθε τὸν ἔμφυτον λόγον, τὸν δυνάμενον σῶσαι τὰς ψυχὰς ὑμῶν.

dio apothemenoi pasan ryparian kai perisseian kakias en prautēti deksasthe ton emfyton logon ton dynamenon sōsai tas psychas hymōn

22. γίνεσθε δὲ ποιηταὶ λόγου, καὶ μὴ μόνον ἀκροαταὶ, παραλογιζόμενοι ἑαυτούς.

ginesthe de poiētai logou kai mē monon akroatai paralogizomenoi heautous

23. ὅτι εἴ τις ἀκροατὴς λόγου ἐστὶ καὶ οὐ ποιητής, οὗτος ἔοικεν ἀνδρὶ κατανοοῦντι τὸ πρόσωπον τῆς γενέσεως αὐτοῦ ἐν ἐσόπτρῳ•

hoti ei tis akroatēs logou estin kai ou poiētēs houtos eoiken andri katanoounti to prosōpon tēs geneseōs autou en esoptrō

24. κατενόησε γὰρ ἑαυτὸν, καὶ ἀπελήλυθε, καὶ εὐθέως ἐπελάθετο ὁποῖος ἦν.

katenoēsen gar heauton kai apelēlythen kai eutheōs epelatheto hopoios ēn

25. ὁ δὲ παρακύψας εἰς νόμον τέλειον τὸν τῆς ἐλευθερίας καὶ παραμείνας, οὗτος οὐκ ἀκροατὴς ἐπιλησμονῆς γενόμενος ἀλλὰ ποιητὴς ἔργου, οὗτος μακάριος ἐν τῇ ποιήσει αὐτοῦ ἔσται.

ho de parakypsas eis nomon teleion ton tēs eleutherias kai parameinas houtos ouk akroatēs epilēsmonēs genomenos alla poiētēs ergou houtos makarios en tē poiēsei autou estai

26. εἴ τις δοκεῖ θρησκὸς εἶναι ἐν ὑμῖν, μὴ χαλιναγωγῶν γλῶσσαν αὐτοῦ, ἀλλ’ ἀπατῶν καρδίαν αὐτοῦ, τούτου μάταιος ἡ θρησκεία.

ei tis dokei thrēskos einai en hymin mē chalinagōgōn glōssan autou all apatōn kardian autou toutou mataios hē thrēskeia

27. θρησκεία καθαρὰ καὶ ἀμίαντος παρὰ τῷ Θεῷ καὶ πατρὶ αὕτη ἐστίν, ἐπισκέπτεσθαι ὀρφανοὺς καὶ χήρας ἐν τῇ θλίψει αὐτῶν, ἄσπιλον ἑαυτὸν τηρεῖν ἀπὸ τοῦ κόσμου.

thrēskeia kathara kai amiantos para tō theō kai patri hautē estin episkeptesthai orfanous kai chēras en tē thlipsei autōn aspilon heauton tērein apo tou kosmou

Κεφαλαιο 2

1. Ἀδελφοί μου, μὴ ἐν προσωποληψίαις ἔχετε τὴν πίστιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῆς δόξης.

adelfoi mou mē en prosōpolēpsiais echete tēn pistin tou kyriou hēmōn iēsou christou tēs doksēs

2. ἐὰν γὰρ εἰσέλθῃ εἰς τήν συναγωγὴν ὑμῶν ἀνὴρ χρυσοδακτύλιος ἐν ἐσθῆτι λαμπρᾷ, εἰσέλθῃ δὲ καὶ πτωχὸς ἐν ῥυπαρᾷ ἐσθῆτι,

ean gar eiselthē eis tēn synagōgēn hymōn anēr chrysodaktylios en esthēti lampra eiselthē de kai ptōchos en rypara esthēti

3. καὶ ἐπιβλέψητε ἐπὶ τὸν φοροῦντα τὴν ἐσθῆτα τὴν λαμπρὰν καὶ εἴπητε αὐτῷ, Σὺ κάθου ὧδε καλῶς, καὶ τῷ πτωχῷ εἴπητε, Σὺ στῆθι ἐκεῖ, ἢ κάθου ὧδε ὑπὸ τὸ ὑποπόδιόν μου•

kai epiblepsēte epi ton forounta tēn esthēta tēn lampran kai eipēte autō sy kathou hōde kalōs kai tō ptōchō eipēte sy stēthi ekei ē kathou hōde hypo to hypopodion mou

4. καὶ οὐ διεκρίθητε ἐν ἑαυτοῖς, καὶ ἐγένεσθε κριταὶ διαλογισμῶν πονηρῶν;

kai ou diekrithēte en heautois kai egenesthe kritai dialogismōn ponērōn

5. ἀκούσατε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοί. οὐχ ὁ Θεὸς ἐξελέξατο τοὺς πτωχοὺς τοῦ κόσμου τούτου, πλουσίους ἐν πίστει, καὶ κληρονόμους τῆς βασιλείας ἧς ἐπηγγείλατο τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν;

akousate adelfoi mou agapētoi ouch ho theos ekseleksato tous ptōchous tou kosmou toutou plousious en pistei kai klēronomous tēs basileias hēs epēngeilato tois agapōsin auton

6. ὑμεῖς δὲ ἠτιμάσατε τὸν πτωχόν. οὐχ οἱ πλούσιοι καταδυναστεύουσιν ὑμῶν, καὶ αὐτοὶ ἕλκουσιν ὑμᾶς εἰς κριτήρια;

hymeis de ētimasate ton ptōchon ouch hoi plousioi katadynasteuousin hymōn kai autoi helkousin hymas eis kritēria

7. οὐκ αὐτοὶ βλασφημοῦσι τὸ καλὸν ὄνομα τὸ ἐπικληθὲν ἐφ’ ὑμᾶς;

ouk autoi blasfēmousin to kalon onoma to epiklēthen ef hymas

8. εἰ μέντοι νόμον τελεῖτε βασιλικὸν, κατὰ τὴν γραφήν, Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν, καλῶς ποιεῖτε•

ei mentoi nomon teleite basilikon kata tēn grafēn agapēseis ton plēsion sou hōs seauton kalōs poieite

9. εἰ δὲ προσωποληπτεῖτε, ἁμαρτίαν ἐργάζεσθε, ἐλεγχόμενοι ὑπὸ τοῦ νόμου ὡς παραβάται.

ei de prosōpolēpteite hamartian ergazesthe elegchomenoi hypo tou nomou hōs parabatai

10. ὅστις γὰρ ὅλον τὸν νόμον τηρήσει, πταίσει δὲ ἐν ἑνί, γέγονε πάντων ἔνοχος.

hostis gar holon ton nomon tērēsei ptaisei de en heni gegonen pantōn enochos

11. ὁ γὰρ εἰπών, Μὴ μοιχεύσῃς, εἶπε καί, Μὴ φονεύσῃς• εἰ δὲ οὐ μοιχεύσεις, φονεύσεις δέ, γέγονας παραβάτης νόμου.

ho gar eipōn mē moicheusēs eipen kai mē foneusēs ei de ou moicheuseis foneuseis de gegonas parabatēs nomou

12. οὕτω λαλεῖτε καὶ οὕτω ποιεῖτε, ὡς διὰ νόμου ἐλευθερίας μέλλοντες κρίνεσθαι.

houtōs laleite kai houtōs poieite hōs dia nomou eleutherias mellontes krinesthai

13. ἡ γὰρ κρίσις ἀνίλεως τῷ μὴ ποιήσαντι ἔλεος• καὶ κατακαυχᾶται ἔλεος κρίσεως.

hē gar krisis anileōs tō mē poiēsanti eleos kai katakauchatai eleos kriseōs

14. Τί τὸ ὄφελος, ἀδελφοί μου, ἐὰν πίστιν λέγῃ τις ἔχειν, ἔργα δὲ μὴ ἔχῃ; μὴ δύναται ἡ πίστις σῶσαι αὐτόν;

ti to ofelos adelfoi mou ean pistin legē tis echein erga de mē echē mē dynatai hē pistis sōsai auton

15. ἐὰν δὲ ἀδελφὸς ἢ ἀδελφὴ γυμνοὶ ὑπάρχωσι καὶ λειπόμενοι ὦσι τῆς ἐφημέρου τροφῆς,

ean de adelfos ē adelfē gymnoi hyparchōsin kai leipomenoi ōsin tēs efēmerou trofēs

16. εἴπῃ δέ τις αὐτοῖς ἐξ ὑμῶν, Ὑπάγετε ἐν εἰρήνῃ, θερμαίνεσθε καὶ χορτάζεσθε• μὴ δῶτε δὲ αὐτοῖς τὰ ἐπιτήδεια τοῦ σώματος, τί τὸ ὄφελος;

eipē de tis autois eks hymōn hypagete en eirēnē thermainesthe kai chortazesthe mē dōte de autois ta epitēdeia tou sōmatos ti to ofelos

17. οὕτω καὶ ἡ πίστις, ἐὰν μὴ ἔργα ἔχῃ, νεκρά ἐστι καθ’ ἑαυτήν.

houtōs kai hē pistis ean mē erga echē nekra estin kath heautēn

18. ἀλλ’ ἐρεῖ τις, Σὺ πίστιν ἔχεις, κἀγὼ ἔργα ἔχω• δεῖξόν μοι τὴν πίστιν σου χωρὶς τῶν ἔργων σου, κἀγώ δείξω σοι ἐκ τῶν ἔργων μου τὴν πίστιν μου.

all erei tis sy pistin echeis kagō erga echō deikson moi tēn pistin sou chōris tōn ergōn sou kagō deiksō soi ek tōn ergōn mou tēn pistin mou

19. σὺ πιστεύεις ὅτι ὁ Θεὸς εἷς ἐστι; καλῶς ποιεῖς• καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουσι, καὶ φρίσσουσι.

sy pisteueis hoti ho theos heis estin kalōs poieis kai ta daimonia pisteuousin kai frissousin

20. Θέλεις δὲ γνῶναι, ὦ ἄνθρωπε κενέ, ὅτι ἡ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων νεκρά ἐστιν;

theleis de gnōnai ō anthrōpe kene hoti hē pistis chōris tōn ergōn nekra estin

21. Ἀβραὰμ ὁ πατὴρ ἡμῶν οὐκ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη, ἀνενέγκας Ἰσαὰκ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον;

abraam ho patēr hēmōn ouk eks ergōn edikaiōthē anenegkas isaak ton hyion autou epi to thysiastērion

22. βλέπεις ὅτι ἡ πίστις συνήργει τοῖς ἔργοις αὐτοῦ, καὶ ἐκ τῶν ἔργων ἡ πίστις ἐτελειώθη;

blepeis hoti hē pistis synērgei tois ergois autou kai ek tōn ergōn hē pistis eteleiōthē

23. καὶ ἐπληρώθη ἡ γραφὴ ἡ λέγουσα, Ἐπίστευσε δὲ Ἀβραὰμ τῷ Θεῷ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην, καὶ φίλος Θεοῦ ἐκλήθη.

kai eplērōthē hē grafē hē legousa episteusen de abraam tō theō kai elogisthē autō eis dikaiosynēn kai filos theou eklēthē

24. ὁρᾶτε τοίνυν ὅτι ἐξ ἔργων δικαιοῦται ἄνθρωπος, καὶ οὐκ ἐκ πίστεως μόνον.

horate toinyn hoti eks ergōn dikaioutai anthrōpos kai ouk ek pisteōs monon

25. ὁμοίως δὲ καὶ Ῥαὰβ ἡ πόρνη οὐκ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη, ὑποδεξαμένη τοὺς ἀγγέλους, καὶ ἑτέρᾳ ὁδῷ ἐκβαλοῦσα;

homoiōs de kai raab hē pornē ouk eks ergōn edikaiōthē hypodeksamenē tous angelous kai hetera hodō ekbalousa

26. ὥσπερ γὰρ τὸ σῶμα χωρὶς πνεύματος νεκρόν ἐστιν, οὕτω καὶ ἡ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων νεκρά ἐστι.

hōsper gar to sōma chōris pneumatos nekron estin houtōs kai hē pistis chōris tōn ergōn nekra estin

Κεφαλαιο 3

1. Μὴ πολλοὶ διδάσκαλοι γίνεσθε, ἀδελφοί μου, εἰδότες ὅτι μεῖζον κρίμα ληψόμεθα.

mē polloi didaskaloi ginesthe adelfoi mou eidotes hoti meizon krima lēpsometha

2. πολλὰ γὰρ πταίομεν ἅπαντες. εἴ τις ἐν λόγῳ οὐ πταίει, οὗτος τέλειος ἀνήρ, δυνατὸς χαλιναγωγῆσαι καὶ ὅλον τὸ σῶμα.

polla gar ptaiomen hapantes ei tis en logō ou ptaiei houtos teleios anēr dynatos chalinagōgēsai kai holon to sōma

3. ἰδού, τῶν ἵππων τοὺς χαλινοὺς εἰς τὰ στόματα βάλλομεν πρὸς τὸ πείθεσθαι αὐτοὺς ἡμῖν, καὶ ὅλον τὸ σῶμα αὐτῶν μετάγομεν.

idou tōn hippōn tous chalinous eis ta stomata ballomen pros to peithesthai autous hēmin kai holon to sōma autōn metagomen

4. ἰδοὺ, καὶ τὰ πλοῖα, τηλικαῦτα ὄντα καὶ ὑπὸ σκληρῶν ἀνέμων ἐλαυνόμενα, μετάγεται ὑπὸ ἐλαχίστου πηδαλίου, ὅπου ἂν ἡ ὁρμὴ τοῦ εὐθύνοντος βούληται.

idou kai ta ploia tēlikauta onta kai hypo sklērōn anemōn elaunomena metagetai hypo elachistou pēdaliou hopou an hē hormē tou euthynontos boulētai

5. οὕτω καὶ ἡ γλῶσσα μικρὸν μέλος ἐστὶ, καὶ μεγάλαυχεῖ. ἰδοὺ, ὀλίγον πῦρ ἡλίκην ὕλην ἀνάπτει.

houtōs kai hē glōssa mikron melos estin kai megalauchei idou oligon pyr hēlikēn hylēn anaptei

6. καὶ ἡ γλῶσσα πῦρ, ὁ κόσμος τῆς ἀδικίας• οὕτως ἡ γλῶσσα καθίσταται ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν, ἡ σπιλοῦσα ὅλον τὸ σῶμα, καὶ φλογίζουσα τὸν τροχὸν τῆς γενέσεως, καὶ φλογιζομένη ὑπὸ τῆς γεέννης.

kai hē glōssa pyr ho kosmos tēs adikias houtōs hē glōssa kathistatai en tois melesin hēmōn hē spilousa holon to sōma kai flogizousa ton trochon tēs geneseōs kai flogizomenē hypotēs geennēs

7. πᾶσα γὰρ φύσις θηρίων τε καὶ πετεινῶν, ἑρπετῶν τε καὶ ἐναλίων, δαμάζεται καὶ δεδάμασται τῇ φύσει τῇ ἀνθρωπίνῃ•

pasa gar fysis thēriōn te kai peteinōn herpetōn te kai enaliōn damazetai kai dedamastai tē fysei tē anthrōpinē

8. τὴν δὲ γλῶσσαν οὐδεὶς δύναται ἀνθρώπων δαμάσαι• ἀκατάσχετον κακόν, μεστὴ ἰοῦ θανατηφόρου.

tēn de glōssan oudeis dynatai anthrōpōn damasai akatascheton kakon mestē iou thanatēforou

9. ἐν αὐτῇ εὐλογοῦμεν τὸν Θεὸν καὶ πατέρα, καὶ ἐν αὐτῇ καταρώμεθα τοὺς ἀνθρώπους τοὺς καθ’ ὁμοίωσιν Θεοῦ γεγονότας•

en autē eulogoumen ton theon kai patera kai en autē katarōmetha tous anthrōpous tous kath homoiōsin theou gegonotas

10. ἐκ τοῦ αὐτοῦ στόματος ἐξέρχεται εὐλογία καὶ κατάρα. οὐ χρή, ἀδελφοί μου, ταῦτα οὕτω γίνεσθαι.

ek tou autou stomatos ekserchetai eulogia kai katara ou chrē adelfoi mou tauta houtōs ginesthai

11. μήτι ἡ πηγὴ ἐκ τῆς αὐτῆς ὀπῆς βρύει τὸ γλυκὺ καὶ τὸ πικρόν;

mēti hē pēgē ek tēs autēs opēs bryei to glyky kai to pikron

12. μὴ δύναται, ἀδελφοί μου, συκῆ ἐλαίας ποιῆσαι, ἢ ἄμπελος σῦκα; οὕτως οὐδεμια πηγὴ ἁλυκὸν καὶ γλυκὺ ποιῆσαι ὕδωρ.

mē dynatai adelfoi mou sykē elaias poiēsai ē ampelos syka houtōs oudemia pēgē halykon kai glyky poiēsai hydōr

13. Τίς σοφὸς καὶ ἐπιστήμων ἐν ὑμῖν; δειξάτω ἐκ τῆς καλῆς ἀναστροφῆς τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν πρᾳΰτητι σοφίας.

tis sofos kai epistēmōn en hymin deiksatō ek tēs kalēs anastrofēs ta erga autou en prautēti sofias

14. εἰ δὲ ζῆλον πικρὸν ἔχετε καὶ ἐριθείαν ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν, μὴ κατακαυχᾶσθε καὶ ψεύδεσθε κατὰ τῆς ἀληθείας.

ei de zēlon pikron echete kai eritheian en tē kardia hymōn mē katakauchasthe kai pseudesthe kata tēs alētheias

15. οὐκ ἔστιν αὕτη ἡ σοφία ἄνωθεν κατερχομένη, ἀλλ’ ἐπίγειος, ψυχική, δαιμονιώδης.

ouk estin hautē hē sofia anōthen katerchomenē all epigeios psychikē daimoniōdēs

16. ὅπου γὰρ ζῆλος καὶ ἐριθεία, ἐκεῖ ἀκαταστασία καὶ πᾶν φαῦλον πρᾶγμα.

hopou gar zēlos kai eritheia ekei akatastasia kai pan faulon pragma

17. ἡ δὲ ἄνωθεν σοφία πρῶτον μὲν ἁγνή ἐστιν, ἔπειτα εἰρηνική, ἐπιεικής, εὐπειθής, μεστὴ ἐλέους καὶ καρπῶν ἀγαθῶν, ἀδιάκριτος καὶ ἀνυπόκριτος.

hē de anōthen sofia prōton men hagnē estin epeita eirēnikē epieikēs eupeithēs mestē eleous kai karpōn agathōn adiakritos kai anypokritos

18. καρπὸς δὲ τῆς δικαιοσύνης ἐν εἰρήνῃ σπείρεται τοῖς ποιοῦσιν εἰρήνην.

karpos de tēs dikaiosynēs en eirēnē speiretai tois poiousin eirēnēn

Κεφαλαιο 4

1. Πόθεν πόλεμοι καὶ μάχαι ἐν ὑμῖν; οὐκ ἐντεῦθεν, ἐκ τῶν ἡδονῶν ὑμῶν τῶν στρατευομένων ἐν τοῖς μέλεσιν ὑμῶν;

pothen polemoi kai machai en hymin ouk enteuthen ek tōn hēdonōn hymōn tōn strateuomenōn en tois melesin hymōn

2. ἐπιθυμεῖτε, καὶ οὐκ ἔχετε• φονεύετε καὶ ζηλοῦτε, καὶ οὐ δύνασθε ἐπιτυχεῖν• μάχεσθε καὶ πολεμεῖτε, οὐκ ἔχετε δὲ, διὰ τὸ μὴ αἰτεῖσθαι ὑμᾶς•

epithymeite kai ouk echete foneuete kai zēloute kai ou dynasthe epitychein machesthe kai polemeite ouk echete de dia to mē aiteisthai hymas

3. αἰτεῖτε καὶ οὐ λαμβάνετε, διότι κακῶς αἰτεῖσθε, ἵνα ἐν ταῖς ἡδοναῖς ὑμῶν δαπανήσητε.

aiteite kai ou lambanete dioti kakōs aiteisthe hina en tais hēdonais hymōn dapanēsēte

4. μοιχοὶ καὶ μοιχαλίδες, οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία τοῦ κόσμου ἔχθρα τοῦ Θεοῦ ἐστιν; ὃς ἂν οὖν βουληθῇ φίλος εἶναι τοῦ κόσμου, ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ καθίσταται.

moichoi kai moichalides ouk oidate hoti hē filia tou kosmou echthra tou theou estin hos an oun boulēthē filos einai tou kosmou echthros tou theou kathistatai

5. ἢ δοκεῖτε ὅτι κενῶς ἡ γραφὴ λέγει, Πρὸς φθόνον ἐπιποθεῖ τὸ πνεῦμα ὃ κατῴκησεν ἐν ἡμῖν;

ē dokeite hoti kenōs hē grafē legei pros fthonon epipothei to pneuma ho katōkēsen en hēmin

6. μείζονα δὲ δίδωσι χάριν• διὸ λέγει, Ὁ Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν.

meizona de didōsin charin dio legei ho theos hyperēfanois antitassetai tapeinois de didōsin charin

7. ὑποτάγητε οὖν τῷ θεῷ, ἀντίστητε τῷ διαβόλῳ, καὶ φεύξεται ἀφ’ ὑμῶν.

hypotagēte oun tō theō antistēte tō diabolō kai feuksetai af hymōn

8. ἐγγίσατε τῷ θεῷ, καὶ ἐγγιεῖ ὑμῖν• καθαρίσατε χεῖρας, ἁμαρτωλοί, καὶ ἁγνίσατε καρδίας, δίψυχοι.

engisate tō theō kai engiei hymin katharisate cheiras hamartōloi kai hagnisate kardias dipsychoi

9. ταλαιπωρήσατε καὶ πενθήσατε καὶ κλαύσατε• ὁ γέλως ὑμῶν εἰς πένθος μεταστραφήτω, καὶ ἡ χαρὰ εἰς κατήφειαν.

talaipōrēsate kai penthēsate kai klausate ho gelōs hymōn eis penthos metastrafētō kai hē chara eis katēfeian

10. ταπεινώθητε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ ὑψώσει ὑμᾶς.

tapeinōthēte enōpion tou kyriou kai hypsōsei hymas

11. Μὴ καταλαλεῖτε ἀλλήλων, ἀδελφοί. ὁ καταλαλῶν ἀδελφοῦ, καὶ κρίνων τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, καταλαλεῖ νόμου, καὶ κρίνει νόμον• εἰ δὲ νόμον κρίνεις, οὐκ εἶ ποιητὴς νόμου, ἀλλὰ κριτής.

mē katalaleite allēlōn adelfoi ho katalalōn adelfou kai krinōn ton adelfon autou katalalei nomou kai krinei nomon ei de nomon krineis ouk ei poiētēs nomou alla kritēs

12. εἷς ἐστιν ὁ νομοθέτης, ὁ δυνάμενος σῶσαι καὶ ἀπολέσαι• σὺ τίς εἶ ὃς κρίνεις τὸν ἕτερον;

heis estin ho nomothetēs ho dynamenos sōsai kai apolesai sy tis ei hos krineis ton heteron

13. Ἄγε νῦν οἱ λέγοντες, Σήμερον ἢ αὔριον πορευσόμεθα εἰς τήνδε τήν πόλιν καὶ ποιήσομεν ἐκεῖ ἐνιαυτὸν ἕνα καὶ ἐμπορευσόμεθα καὶ κερδήσομεν

age nyn hoi legontes sēmeron ē aurion poreusōmetha eis tēnde tēn polin kai poiēsomen ekei eniauton hena kai emporeusometha kai kerdēsomen

14. οἵτινες οὐκ ἐπίστασθε τὸ τῆς αὔριον. ποία γὰρ ἡ ζωὴ ὑμῶν; ἀτμὶς γάρ ἐστιν ἡ πρὸς ὀλίγον φαινομένη, ἔπειτα δὲ ἀφανιζομένη•

hoitines ouk epistasthe to tēs aurion poia gar hē zōē hymōn atmis gar estin hē pros oligon fainomenē epeita de afanizomenē

15. ἀντὶ τοῦ λέγειν ὑμᾶς, Ἐὰν ὁ Κύριος θελήσῃ, καὶ ζήσομεν, καὶ ποιήσομεν τοῦτο ἢ ἐκεῖνο.

anti tou legein hymas ean ho kyrios thelēsē kai zēsomen kai poiēsomen touto ē ekeino

16. νῦν δὲ καυχᾶσθε ἐν ταῖς ἀλαζονείαις ὑμῶν• πᾶσα καύχησις τοιαύτη πονηρά ἐστιν.

nyn de kauchasthe en tais alazoneiais hymōn pasa kauchēsis toiautē ponēra estin

17. εἰδότι οὖν καλὸν ποιεῖν καὶ μὴ ποιοῦντι, ἁμαρτία αὐτῷ ἐστιν.

eidoti oun kalon poiein kai mē poiounti hamartia autō estin

Κεφαλαιο 5

1. Ἄγε νῦν οἱ πλούσιοι, κλαύσατε ὀλολύζοντες ἐπὶ ταῖς ταλαιπωρίαις ὑμῶν ταῖς ἐπερχομέναις.

age nyn hoi plousioi klausate ololyzontes epi tais talaipōriais hymōn tais eperchomenais

2. ὁ πλοῦτος ὑμῶν σέσηπε, καὶ τὰ ἱμάτια ὑμῶν σητόβρωτα γέγονεν•

ho ploutos hymōn sesēpen kai ta himatia hymōn sētobrōta gegonen

3. ὁ χρυσὸς ὑμῶν καὶ ὁ ἄργυρος κατίωται, καὶ ὁ ἰὸς αὐτῶν εἰς μαρτύριον ὑμῖν ἔσται, καὶ φάγεται τὰς σάρκας ὑμῶν ὡς πῦρ. ἐθησαυρίσατε ἐν ἐσχάταις ἡμέραις.

ho chrysos hymōn kai ho argyros katiōtai kai ho ios autōn eis martyrion hymin estai kai fagetai tas sarkas hymōn hōs pyr ethēsaurisate en eschatais hēmerais

4. ἰδοὺ ὁ μισθὸς τῶν ἐργατῶν τῶν ἀμησάντων τὰς χώρας ὑμῶν, ὁ ἀπεστερημένος ἀφ’ ὑμῶν κράζει• καὶ αἱ βοαὶ τῶν θερισάντων εἰς τὰ ὦτα Κυρίου Σαβαὼθ εἰσεληλύθασιν.

idou ho misthos tōn ergatōn tōn amēsantōn tas chōras hymōn ho apesterēmenos af hymōn krazei kai hai boai tōn therisantōn eis ta ōta kyriou sabaōth eiselēlythasin

5. ἐτρυφήσατε ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἐσπαταλήσατε• ἐθρέψατε τὰς καρδίας ὑμῶν ὡς ἐν ἡμέρᾳ σφαγῆς,

etryfēsate epi tēs gēs kai espatalēsate ethrepsate tas kardias hymōn hōs en hēmera sfagēs

6. κατεδικάσατε, ἐφονεύσατε τὸν δίκαιον• οὐκ ἀντιτάσσεται ὑμῖν.

katedikasate efoneusate ton dikaion ouk antitassetai hymin

7. μακροθυμήσατε οὖν, ἀδελφοί, ἕως τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου. ἰδοὺ, ὁ γεωργὸς ἐκδέχεται τὸν τίμιον καρπὸν τῆς γῆς, μακροθυμῶν ἐπ’ αὐτῷ, ἕως ἂν λάβῃ ὑετὸν πρώϊμον καὶ ὄψιμον.

makrothymēsate oun adelfoi heōs tēs parousias tou kyriou idou ho geōrgos ekdechetai ton timion karpon tēs gēs makrothymōn ep autō heōs an labē hyeton prōimon kai opsimon

8. μακροθυμήσατε καὶ ὑμεῖς, στηρίξατε τὰς καρδίας ὑμῶν, ὅτι ἡ παρουσία τοῦ Κυρίου ἤγγικε.

makrothymēsate kai hymeis stēriksate tas kardias hymōn hoti hē parousia tou kyriou ēngiken

9. μὴ στενάζετε κατ’ ἀλλήλων, ἀδελφοί, ἵνα μὴ κατακριθῆτε• ἰδού, ὁ κριτὴς πρὸ τῶν θυρῶν ἕστηκεν.

mē stenazete kat allēlōn adelfoi hina mē katakrithēte idou ho kritēs pro tōn thyrōn hestēken

10. ὑπόδειγμα λάβετε τῆς κακοπαθείας, ἀδελφοί μου, καὶ τῆς μακροθυμίας, τοὺς προφήτας, οἳ ἐλάλησαν τῷ ὀνόματι Κυρίου.

hypodeigma labete tēs kakopatheias adelfoi mou kai tēs makrothymias tous profētas hoi elalēsan tō onomati kyriou

11. ἰδού, μακαρίζομεν τοὺς ὑπομένοντας• τὴν ὑπομονὴν Ἰὼβ ἠκούσατε, καὶ τὸ τέλος Κυρίου εἴδετε, ὅτι πολύσπλαγχνός ἐστιν ὁ Κύριος καὶ οἰκτίρμων.

idou makarizomen tous upomenontas tēn hypomonēn iōb ēkousate kai to telos kyriou eidete hoti polysplagchnos estin ho kyrios kai oiktirmōn

12. Πρὸ πάντων δέ, ἀδελφοί μου, μὴ ὀμνύετε, μήτε τὸν οὐρανὸν, μήτε τὴν γῆν, μήτε ἄλλον τινὰ ὅρκον• ἤτω δὲ ὑμῶν τὸ ναὶ, ναὶ, καὶ τὸ οὒ, οὔ• ἵνα μὴ ὑπὸκρίσιν πέσητε.

pro pantōn de adelfoi mou mē omnyete mēte ton ouranon mēte tēn gēn mēte allon tina horkon ētō de hymōn to nai nai kai to ou ou hina mē hypokrisin pesēte

13. Κακοπαθεῖ τις ἐν ὑμῖν; προσευχέσθω. εὐθυμεῖ τις; ψαλλέτω.

kakopathei tis en hymin proseuchesthō euthymei tis psalletō

14. ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν; προσκαλεσάσθω τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας, καὶ προσευξάσθωσαν ἐπ’ αὐτὸν, ἀλείψαντες αὐτὸν ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου•

asthenei tis en hymin proskalesasthō tous presbyterous tēs ekklēsias kai proseuksasthōsan ep auton aleipsantes auton elaiō en tō onomati tou kyriou

15. καὶ ἡ εὐχὴ τῆς πίστεως σώσει τὸν κάμνοντα, καὶ ἐγερεῖ αὐτὸν ὁ Κύριος• κἂν ἁμαρτίας ᾖ πεποιηκώς, ἀφεθήσεται αὐτῷ.

kai hē euchē tēs pisteōs sōsei ton kamnonta kai egerei auton ho kyrios kan hamartias ē pepoiēkōs afethēsetai autō

16. ἐξομολογεῖσθε ἀλλήλοις τὰ παραπτώματα, καὶ εὔχεσθε ὑπὲρ ἀλλήλων, ὅπως ἰαθῆτε. πολὺ ἰσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη.

eksomologeisthe allēlois ta paraptōmata kai euchesthe hyper allēlōn hopōs iathēte poly ischyei deēsis dikaiou energoumenē

17. Ἠλίας ἄνθρωπος ἦν ὁμοιοπαθὴς ἡμῖν, καὶ προσευχῇ προσηύξατο τοῦ μὴ βρέξαι• καὶ οὐκ ἔβρεξεν ἐπὶ τῆς γῆς ἐνιαυτοὺς τρεῖς καὶ μῆνας ἕξ•

ēlias anthrōpos ēn homoiopathēs hēmin kai proseuchē prosēuksato tou mē breksai kai ouk ebreksen epi tēs gēs eniautous treis kai mēnas heks

18. καὶ πάλιν προσηύξατο, καὶ ὁ οὐρανὸς ὑετὸν ἔδωκε, καὶ ἡ γῆ ἐβλάστησε τὸν καρπὸν αὐτῆς.

kai palin prosēuksato kai ho ouranos hyeton edōken kai hē gē eblastēsen ton karpon autēs

19. Ἀδελφοί, ἐάν τις ἐν ὑμῖν πλανηθῇ ἀπὸ τῆς ἀληθείας, καὶ ἐπιστρέψῃ τις αὐτόν,

adelfoi ean tis en hymin planēthē apo tēs alētheias kai epistrepsē tis auton

20. γινωσκέτω ὅτι ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ σώσει ψυχὴν ἐκ θανάτου, καὶ καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν.

ginōsketō hoti ho epistrepsas hamartōlon ek planēs hodou autou sōsei psychēn ek thanatou kai kalypsei plēthos hamartiōn

Α ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ

Κεφαλαιο 1

1. Πέτρος, ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐκλεκτοῖς παρεπιδήμοις διασπορᾶς Πόντου, Γαλατίας, Καππαδοκίας, Ἀσίας, καὶ Βιθυνίας,

petros apostolos iēsou christou eklektois parepidēmois diasporas pontou galatias kappadokias asias kai bithynias

2. κατὰ πρόγνωσιν Θεοῦ πατρός, ἐν ἁγιασμῷ Πνεύματος, εἰς ὑπακοὴν καὶ ῥαντισμὸν αἵματος Ἰησοῦ Χριστοῦ• χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη πληθυνθείη.

kata prognōsin theou patros en hagiasmō pneumatos eis hypakoēn kai rantismon haimatos iēsou christou charis hymin kai eirēnē plēthyntheiē

3. Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ κατὰ τὸ πολὺ αὐτοῦ ἔλεος ἀναγεννήσας ἡμᾶς εἰς ἐλπίδα ζῶσαν δι’ ἀναστάσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐκ νεκρῶν,

eulogētos ho theos kai patēr tou kyriou hēmōn iēsou christou ho kata to poly autou eleos anagennēsas hēmas eis elpida zōsan di anastaseōs iēsou christou ek nekrōn

4. εἰς κληρονομίαν ἄφθαρτον καὶ ἀμίαντον καὶ ἀμάραντον, τετηρημένην ἐν οὐρανοῖς εἰς ὑμᾶς

eis klēronomian aftharton kai amianton kai amaranton tetērēmenēn en ouranois eis hymas

5. τοὺς ἐν δυνάμει Θεοῦ φρουρουμένους διὰ πίστεως εἰς σωτηρίαν ἑτοίμην ἀποκαλυφθῆναι ἐν καιρῷ ἐσχάτῳ.

tous en dynamei theou frouroumenous dia pisteōs eis sōtērian hetoimēn apokalyfthēnai en kairō eschatō

6. ἐν ᾧ ἀγαλλιᾶσθε ὀλίγον ἄρτι, εἰ δέον ἐστὶ, λυπηθέντες ἐν ποικίλοις πειρασμοῖς,

en hō agalliasthe oligon arti ei deon estin lypēthentes en poikilois peirasmois

7. ἵνα τὸ δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως πολυ τιμιώτερον χρυσίου τοῦ ἀπολλυμένου, διὰ πυρὸς δὲ δοκιμαζομένου, εὑρεθῇ εἰς ἔπαινον καὶ τιμὴν καὶ δόξαν, ἐν ἀποκαλύψει Ἰησοῦ Χριστοῦ•

hina to dokimion hymōn tēs pisteōs poly timiōteron chrysiou tou apollymenou dia pyros de dokimazomenou heurethē eis epainon kai timēn kai doksan en apokalypsei iēsou christou

8. ὃν οὐκ ἰδόντες ἀγαπᾶτε, εἰς ὃν ἄρτι μὴ ὁρῶντες πιστεύοντες δὲ, ἀγαλλιᾶσθε χαρᾷ ἀνεκλαλήτῳ καὶ δεδοξασμένῃ,

hon ouk idontes agapate eis hon arti mē horōntes pisteuontes de agalliasthe chara aneklalētō kai dedoksasmenē

9. κομιζόμενοι τὸ τέλος τῆς πίστεως ὑμῶν, σωτηρίαν ψυχῶν.

komizomenoi to telos tēs pisteōs hymōn sōtērian psychōn

10. περὶ ἧς σωτηρίας ἐξεζήτησαν καὶ ἐξηρεύνησαν προφῆται οἱ περὶ τῆς εἰς ὑμᾶς χάριτος προφητεύσαντες•

peri hēs sōtērias eksezētēsan kai eksēreunēsan profētai hoi peri tēs eis hymas charitos profēteusantes

11. ἐρευνῶντες εἰς τίνα ἢ ποῖον καιρὸν ἐδήλου τὸ ἐν αὐτοῖς Πνεῦμα Χριστοῦ, προμαρτυρόμενον τὰ εἰς Χριστὸν παθήματα, καὶ τὰς μετὰ ταῦτα δόξας•

ereunōntes eis tina ē poion kairon edēlou to en autois pneuma christou promartyromenon ta eis christon pathēmata kai tas meta tauta doksas

12. οἷς ἀπεκαλύφθη ὅτι οὐχ ἑαυτοῖς, ἡμῖν δὲ διηκόνουν αὐτά, ἃ νῦν ἀνηγγέλη ὑμῖν διὰ τῶν εὐαγγελισαμένων ὑμᾶς ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ ἀποσταλέντι ἀπ’ οὐρανοῦ, εἰς ἃ ἐπιθυμοῦσιν ἄγγελοι παρακύψαι.

hois apekalyfthē hoti ouch heautois hēmin de diēkonoun auta ha nyn anēngelē hymin dia tōn euangelisamenōn hymas en pneumati hagiō apostalenti ap ouranou eis ha epithymousin angeloi parakypsai

13. Διὸ ἀναζωσάμενοι τὰς ὀσφύας τῆς διανοίας ὑμῶν, νήφοντες, τελείως ἐλπίσατε ἐπὶ τὴν φερομένην ὑμῖν χάριν ἐν ἀποκαλύψει Ἰησοῦ Χριστοῦ•

dio anazōsamenoi tas osfyas tēs dianoias hymōn nēfontes teleiōs elpisate epi tēn feromenēn hymin charin en apokalypsei iēsou christou

14. ὡς τέκνα ὑπακοῆς, μὴ συσχηματιζόμενοι ταῖς πρότερον ἐν τῇ ἀγνοίᾳ ὑμῶν ἐπιθυμίαις,

hōs tekna hypakoēs mē syschēmatizomenoi tais proteron en tē agnoia hymōn epithymiais

15. ἀλλὰ κατὰ τὸν καλέσαντα ὑμᾶς ἅγιον καὶ αὐτοὶ ἅγιοι ἐν πάσῃ ἀναστροφῇ γενήθητε•

alla kata ton kalesanta hymas hagion kai autoi hagioi en pasē anastrofē genēthēte

16. διότι γέγραπται Ἅγιοι γένεσθε, ὅτι ἐγὼ ἅγιος εἰμι.

dioti gegraptai hagioi genesthe hoti egō hagios eimi

17. καὶ εἰ πατέρα ἐπικαλεῖσθε τὸν ἀπροσωπολήπτως κρίνοντα κατὰ τὸ ἑκάστου ἔργον, ἐν φόβῳ τὸν τῆς παροικίας ὑμῶν χρόνον ἀναστράφητε•

kai ei patera epikaleisthe ton aprosōpolēptōs krinonta kata to hekastou ergon en fobō ton tēs paroikias hymōn chronon anastrafēte

18. εἰδότες ὅτι οὐ φθαρτοῖς ἀργυρίῳ ἢ χρυσίῳ, ἐλυτρώθητε ἐκ τῆς ματαίας ὑμῶν ἀναστροφῆς πατροπαραδότου,

eidotes hoti ou fthartois argyriō ē chrysiō elytrōthēte ek tēs mataias hymōn anastrofēs patroparadotou

19. ἀλλὰ τιμίῳ αἵματι ὡς ἀμνοῦ ἀμώμου καὶ ἀσπίλου Χριστοῦ,

alla timiō haimati hōs amnou amōmou kai aspilou christou

20. προεγνωσμένου μὲν πρὸ καταβολῆς κόσμου, φανερωθέντος δὲ ἐπ’ ἐσχάτων τῶν χρόνων δι’ ὑμᾶς,

proegnōsmenou men pro katabolēs kosmou fanerōthentos de ep eschatōn tōn chronōn di hymas

21. τοὺς δι’ αὐτοῦ πιστεύοντας εἰς Θεὸν, τὸν ἐγείραντα αὐτὸν ἐκ νεκρῶν, καὶ δόξαν αὐτῷ δόντα, ὥστε τὴν πίστιν ὑμῶν καὶ ἐλπίδα εἶναι εἰς Θεόν.

tous di autou pisteuontas eis theon ton egeiranta auton ek nekrōn kai doksan autō donta hōste tēn pistin hymōn kai elpida einai eis theon

22. τὰς ψυχὰς ὑμῶν ἡγνικότες ἐν τῇ ὑπακοῇ τῆς ἀληθείας διὰ Πνεύματος εἰς φιλαδελφίαν ἀνυπόκριτον, ἐκ καθαρᾶς καρδίας ἀλλήλους ἀγαπήσατε ἐκτενῶς•

tas psychas hymōn hēgnikotes en tē hypakoē tēs alētheias dia pneumatos eis filadelfian anypokriton ek katharas kardias allēlous agapēsate ektenōs

23. ἀναγεγεννημένοι οὐκ ἐκ σπορᾶς φθαρτῆς, ἀλλὰ ἀφθάρτου, διὰ λόγου ζῶντος Θεοῦ καὶ μένοντος εἰς τὸν αἰῶνα.

anagegennēmenoi ouk ek sporas fthartēs alla afthartou dia logou zōntos theou kai menontos eis ton aiōna

24. διότι πᾶσα σὰρξ ὡς χόρτος, καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου. ἐξηράνθη ὁ χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε•

dioti pasa sarks hōs chortos kai pasa doksa anthrōpou hōs anthos chortou eksēranthē ho chortos kai to anthos autou eksepesen

25. τὸ δὲ ῥῆμα Κυρίου μένει εἰς τὸν αἰῶνα. τοῦτο δέ ἐστι τὸ ῥῆμα τὸ εὐαγγελισθὲν εἰς ὑμᾶς.

to de rēma kyriou menei eis ton aiōna touto de estin to rēma to euangelisthen eis hymas

Κεφαλαιο 2

1. Ἀποθέμενοι οὖν πᾶσαν κακίαν καὶ πάντα δόλον καὶ ὑποκρίσεις καὶ φθόνους καὶ πάσας καταλαλιάς,

apothemenoi oun pasan kakian kai panta dolon kai hypokriseis kai fthonous kai pasas katalalias

2. ὡς ἀρτιγέννητα βρέφη, τὸ λογικὸν ἄδολον γάλα ἐπιποθήσατε, ἵνα ἐν αὐτῷ αὐξηθῆτε,

hōs artigennēta brefē to logikon adolon gala epipothēsate hina en autō auksēthēte

3. εἴπερ ἐγεύσασθε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος•

eiper egeusasthe hoti chrēstos ho kyrios

4. πρὸς ὃν προσερχόμενοι, λίθον ζῶντα, ὑπὸ ἀνθρώπων μὲν ἀποδεδοκιμασμένον, παρὰ δὲ Θεῷ ἐκλεκτὸν, ἔντιμον,

pros hon proserchomenoi lithon zōnta hypo anthrōpōn men apodedokimasmenon para de theō eklekton entimon

5. καὶ αὐτοὶ ὡς λίθοι ζῶντες οἰκοδομεῖσθε οἶκος πνευματικὸς, ἱεράτευμα ἅγιον, ἀνενέγκαι πνευματικὰς θυσίας εὐπροσδέκτους τῷ Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

kai autoi hōs lithoi zōntes oikodomeisthe oikos pneumatikos hierateuma hagion anenegkai pneumatikas thysias euprosdektous tō theō dia iēsou christou

6. διὸ καὶ περιέχει ἐν τῇ γραφῇ, Ἰδοὺ τίθημι ἐν Σιὼν λίθον ἀκρογωνιαῖον, ἐκλεκτόν ἔντιμον• καὶ ὁ πιστεύων ἐπ αὐτῷ οὐ μὴ καταισχυνθῇ.

dio kai periechei en tē grafē idou tithēmi en siōn lithon akrogōniaion eklekton entimon kai ho pisteuōn ep autō ou mē kataischynthē

7. ὑμῖν οὖν ἡ τιμὴ τοῖς πιστεύουσιν• ἀπειθοῦσι δὲ, Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας,

hymin oun hē timē tois pisteuousin apeithousin de lithon hon apedokimasan hoi oikodomountes houtos egenēthē eis kefalēn gōnias

8. καὶ, Λίθος προσκόμματος, καὶ πέτρα σκανδάλου• οἳ προσκόπτουσι τῷ λόγῳ, ἀπειθοῦντες• εἰς ὃ καὶ ἐτέθησαν•

kai lithos proskommatos kai petra skandalou hoi proskoptousin tō logō apeithountes eis ho kai etethēsan

9. ὑμεῖς δὲ γένος ἐκλεκτόν, βασίλειον ἱεράτευμα, ἔθνος ἅγιον, λαὸς εἰς περιποίησιν, ὅπως τὰς ἀρετὰς ἐξαγγείλητε τοῦ ἐκ σκότους ὑμᾶς καλέσαντος εἰς τὸ θαυμαστὸν αὐτοῦ φῶς•

hymeis de genos eklekton basileion hierateuma ethnos hagion laos eis peripoiēsin hopōs tas aretas eksangeilēte tou ek skotous hymas kalesantos eis to thaumaston autou fōs

10. οἵ ποτε οὐ λαὸς, νῦν δὲ λαὸς Θεοῦ• οἱ οὐκ ἠλεημένοι, νῦν δὲ ἐλεηθέντες.

hoi pote ou laos nyn de laos theou hoi ouk ēleēmenoi nyn de eleēthentes

11. Ἀγαπητοί, παρακαλῶ ὡς παροίκους καὶ παρεπιδήμους ἀπέχεσθαι τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν, αἵτινες στρατεύονται κατὰ τῆς ψυχῆς•

agapētoi parakalō hōs paroikous kai parepidēmous apechesthai tōn sarkikōn epithymiōn haitines strateuontai kata tēs psychēs

12. τὴν ἀναστροφὴν ὑμῶν ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἔχοντες καλήν, ἵνα, ἐν ᾧ καταλαλοῦσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν, ἐκ τῶν καλῶν ἔργων ἐποπτεύσαντες δοξάσωσι τὸν Θεὸν ἐν ἡμέρᾳ ἐπισκοπῆς.

tēn anastrofēn hymōn en tois ethnesin echontes kalēn hina en hō katalalousin hymōn hōs kakopoiōn ek tōn kalōn ergōn epopteusantes doksasōsin ton theon en hēmera episkopēs

13. Ὑποτάγητε οὖν πάσῃ ἀνθρωπίνῃ κτίσει διὰ τὸν Κύριον• εἴτε βασιλεῖ, ὡς ὑπερέχοντι•

hypotagēte oun pasē anthrōpinē ktisei dia ton kyrion eite basilei hōs hyperechonti

14. εἴτε ἡγεμόσιν, ὡς δι’ αὐτοῦ πεμπομένοις εἰς ἐκδίκησιν μὲν κακοποιῶν, ἔπαινον δὲ ἀγαθοποιῶν.

eite hēgemosin hōs di autou pempomenois eis ekdikēsin men kakopoiōn epainon de agathopoiōn

15. ὅτι οὕτως ἐστὶ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἀγαθοποιοῦντας φιμοῦν τὴν τῶν ἀφρόνων ἀνθρώπων ἀγνωσίαν•

hoti houtōs estin to thelēma tou theou agathopoiountas fimoun tēn tōn afronōn anthrōpōn agnōsian

16. ὡς ἐλεύθεροι, καὶ μὴ ὡς ἐπικάλυμμα ἔχοντες τῆς κακίας τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλ’ ὡς δοῦλοι Θεοῦ.

hōs eleutheroi kai mē hōs epikalymma echontes tēs kakias tēn eleutherian all hōs douloi theou

17. πάντας τιμήσατε. τὴν ἀδελφότητα ἀγαπᾶτε. τὸν Θεὸν φοβεῖσθε. τὸν βασιλέα τιμᾶτε.

pantas timēsate tēn adelfotēta agapate ton theon fobeisthe ton basilea timate

18. Οἱ οἰκέται ὑποτασσόμενοι ἐν παντὶ φόβῳ τοῖς δεσπόταις, οὐ μόνον τοῖς ἀγαθοῖς καὶ ἐπιεικέσιν, ἀλλὰ καὶ τοῖς σκολιοῖς.

hoi oiketai hypotassomenoi en panti fobō tois despotais ou monon tois agathois kai epieikesin alla kai tois skoliois

19. τοῦτο γὰρ χάρις, εἰ διὰ συνείδησιν Θεοῦ ὑποφέρει τις λύπας, πάσχων ἀδίκως.

touto gar charis ei dia syneidēsin theou hypoferei tis lypas paschōn adikōs

20. ποῖον γὰρ κλέος, εἰ ἁμαρτάνοντες καὶ κολαφιζόμενοι ὑπομενεῖτε; ἀλλ’ εἰ ἀγαθοποιοῦντες καὶ πάσχοντες, ὑπομενεῖτε, τοῦτο χάρις παρὰ Θεῷ.

poion gar kleos ei hamartanontes kai kolafizomenoi hypomeneite all ei agathopoiountes kai paschontes hypomeneite touto charis para theō

21. εἰς τοῦτο γὰρ ἐκλήθητε, ὅτι καὶ Χριστὸς ἔπαθεν ὑπὲρ ἡμῶν, ἡμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμὸν, ἵνα ἐπακολουθήσητε τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ•

eis touto gar eklēthēte hoti kai christos epathen hyper hēmōn hēmin hypolimpanōn hypogrammon hina epakolouthēsēte tois ichnesin autou

22. ὃς ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ•

hos hamartian ouk epoiēsen oude heurethē dolos en tō stomati autou

23. ὃς λοιδορούμενος οὐκ ἀντελοιδόρει, πάσχων οὐκ ἠπείλει, παρεδίδου δὲ τῷ κρίνοντι δικαίως•

hos loidoroumenos ouk anteloidorei paschōn ouk ēpeilei paredidou de tō krinonti dikaiōs

24. ὃς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αὐτὸς ἀνήνεγκεν ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ξύλον, ἵνα, ταῖς ἁμαρτίαις ἀπογενόμενοι, τῇ δικαιοσύνῃ ζήσωμεν• οὗ τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἰάθητε.

hos tas hamartias hēmōn autos anēnegken en tō sōmati autou epi to ksylon hina tais hamartiais apogenomenoi tē dikaiosynē zēsōmen hou tō mōlōpi autou iathēte

25. ἦτε γὰρ ὡς πρόβατα πλανώμενα• ἀλλ’ ἐπεστράφητε νῦν ἐπὶ τὸν ποιμένα καὶ ἐπίσκοπον τῶν ψυχῶν ὑμῶν.

ēte gar hōs probata planōmena all epestrafēte nyn epi ton poimena kai episkopon tōn psychōn hymōn

Κεφαλαιο 3

1. Ὁμοίως, αἱ γυναῖκες ὑποτασσόμεναι τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν, ἵνα καὶ εἴ τινες ἀπειθοῦσι τῷ λόγῳ, διὰ τῆς τῶν γυναικῶν ἀναστροφῆς ἄνευ λόγου κερδηθήσωνται

homoiōs hai gynaikes hypotassomenai tois idiois andrasin hina kai ei tines apeithousin tō logō dia tēs tōn gynaikōn anastrofēs aneu logou kerdēthēsōntai

2. ἐποπτεύσαντες τὴν ἐν φόβῳ ἁγνὴν ἀναστροφὴν ὑμῶν.

epopteusantes tēn en fobō hagnēn anastrofēn hymōn

3. ὧν ἔστω οὐχ ὁ ἔξωθεν ἐμπλοκῆς τριχῶν, καὶ περιθέσεως χρυσίων, ἢ ἐνδύσεως ἱματίων κόσμος•

hōn estō ouch ho eksōthen emplokēs trichōn kai peritheseōs chrysiōn ē endyseōs himatiōn kosmos

4. ἀλλ’ ὁ κρυπτὸς τῆς καρδίας ἄνθρωπος, ἐν τῷ ἀφθάρτῳ τοῦ πρᾳέος καὶ ἡσυχίου πνεύματος, ὅ ἐστιν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πολυτελές.

all ho kryptos tēs kardias anthrōpos en tō afthartō tou praeos kai hēsychiou pneumatos ho estin enōpion tou theou polyteles

5. οὕτω γάρ ποτε καὶ αἱ ἅγιαι γυναῖκες αἱ ἐλπίζουσαι ἐπὶ τὸν Θεὸν ἐκόσμουν ἑαυτάς, ὑποτασσόμεναι τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν•

houtōs gar pote kai hai hagiai gynaikes hai elpizousai epi ton theon ekosmoun heautas hypotassomenai tois idiois andrasin

6. ὡς Σάρρα ὑπήκουσε τῷ Ἀβραάμ, κύριον αὐτὸν καλοῦσα, ἧς ἐγενήθητε τέκνα, ἀγαθοποιοῦσαι καὶ μὴ φοβούμεναι μηδεμίαν πτόησιν.

hōs sarra hypēkousen tō abraam kyrion auton kalousa hēs egenēthēte tekna agathopoiousai kai mē foboumenai mēdemian ptoēsin

7. Οἱ ἄνδρες ὁμοίως, συνοικοῦντες κατὰ γνῶσιν, ὡς ἀσθενεστέρῳ σκεύει τῷ γυναικείῳ ἀπονέμοντες τιμήν, ὡς καὶ συγκληρονόμοι χάριτος ζωῆς, εἰς τὸ μὴ ἐκκόπτεσθαι τὰς προσευχὰς ὑμῶν.

hoi andres homoiōs synoikountes kata gnōsin hōs asthenesterō skeuei tō gynaikeiō aponemontes timēn hōs kai sygklēronomoi charitos zōēs eis to mē ekkoptesthai tas proseuchas hymōn

8. Τὸ δὲ τέλος, πάντες ὁμόφρονες, συμπαθεῖς, φιλάδελφοι, εὔσπλαγχνοι, φιλόφρονες•

to de telos pantes homofrones sympatheis filadelfoi eusplagchnoi filofrones

9. μὴ ἀποδιδόντες κακὸν ἀντὶ κακοῦ, ἢ λοιδορίαν ἀντὶ λοιδορίας• τοὐναντίον δὲ. εὐλογοῦντες, εἰδότες ὅτι εἰς τοῦτο ἐκλήθητε, ἵνα εὐλογίαν κληρονομήσητε.

mē apodidontes kakon anti kakou ē loidorian anti loidorias tounantion de eulogountes eidotes hoti eis touto eklēthēte hina eulogian klēronomēsēte

10. Ὁ γὰρ θέλων ζωὴν ἀγαπᾶν, καὶ ἰδεῖν ἡμέρας ἀγαθὰς, παυσάτω τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ ἀπὸ κακοῦ, καὶ χείλη αὐτοῦ τοῦ μὴ λαλῆσαι δόλον•

ho gar thelōn zōēn agapan kai idein hēmeras agathas pausatō tēn glōssan autou apo kakou kai cheilē autou tou mē lalēsai dolon

11. ἐκκλινάτω ἀπὸ κακοῦ, καὶ ποιησάτω ἀγαθόν• ζητησάτω εἰρήνην, καὶ διωξάτω αὐτήν.

ekklinatō apo kakou kai poiēsatō agathon zētēsatō eirēnēn kai diōksatō autēn

12. ὅτι οἵ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ δικαίους, καὶ ὦτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν• πρόσωπον δὲ Κυρίου ἐπὶ ποιοῦντας κακά.

hoti hoi ofthalmoi kyriou epi dikaious kai ōta autou eis deēsin autōn prosōpon de kyriou epi poiountas kaka

13. Καὶ τίς ὁ κακώσων ὑμᾶς, ἐὰν τοῦ ἀγαθοῦ μιμηταὶ γένησθε

kai tis ho kakōsōn hymas ean tou agathou mimētai genēsthe

14. ἀλλ’ εἰ καὶ πάσχοιτε διὰ δικαιοσύνην, μακάριοι• Τὸν δὲ φόβον αὐτῶν μὴ φοβηθῆτε μηδὲ ταραχθῆτε•

all ei kai paschoite dia dikaiosynēn makarioi ton de fobon autōn mē fobēthēte mēde tarachthēte

15. Κύριον δὲ τὸν Θεὸν ἁγιάσατε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν• ἕτοιμοι δὲ ἀεὶ πρὸς ἀπολογίαν παντὶ τῷ αἰτοῦντι ὑμᾶς λόγον περὶ τῆς ἐν ὑμῖν ἐλπίδος, μετά πραΰτητος καί φόβου

kyrion de ton theon hagiasate en tais kardiais hymōn hetoimoi de aei pros apologian panti tō aitounti hymas logon peri tēs en hymin elpidos meta prautētos kai fobou

16. συνείδησιν ἔχοντες ἀγαθήν ἵνα ἐν ᾧ καταλαλῶσιν ὑμῶν ὡς κακοποιων καταισχυνθῶσιν οἱ ἐπηρεάζοντες ὑμῶν τὴν ἀγαθὴν ἐν Χριστῷ ἀναστροφήν

syneidēsin echontes agathēn hina en hō katalalōsin hymōn hōs kakopoiōn kataischynthōsin hoi epēreazontes hymōn tēn agathēn en christō anastrofēn

17. κρεῖττον γὰρ ἀγαθοποιοῦντας, εἰ θέλει τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, πάσχειν, ἢ κακοποιοῦντας.

kreitton gar agathopoiountas ei thelei to thelēma tou theou paschein ē kakopoiountas

18. ὅτι καὶ Χριστὸς ἅπαξ περὶ ἁμαρτιῶν ἔπαθε, δίκαιος ὑπὲρ ἀδίκων, ἵνα ἡμᾶς προσαγάγῃ τῷ Θεῷ, θανατωθεὶς μὲν σαρκὶ, ζωοποιηθεὶς δὲ τῷ πνεύματι,

hoti kai christos hapaks peri hamartiōn epathen dikaios hyper adikōn hina hēmas prosagagē tō theō thanatōtheis men sarki zōopoiētheis de tō pneumati

19. ἐν ᾧ καὶ τοῖς ἐν φυλακῇ πνεύμασι πορευθεὶς ἐκήρυξεν,

en hō kai tois en fylakē pneumasin poreutheis ekēryksen

20. ἀπειθήσασί ποτε, ὅτε ἅπαξ ἐξεδέχετο ἡ τοῦ Θεοῦ μακροθυμία, ἐν ἡμέραις Νῶε κατασκευαζομένης κιβωτοῦ, εἰς ἣν ὀλίγαι, τοῦτ’ ἔστιν ὀκτὼ ψυχαί, διεσώθησαν δι’ ὕδατος.

apeithēsasin pote hote hapaks eksedecheto hē tou theou makrothymia en hēmerais nōe kataskeuazomenēs kibōtou eis hēn oligai tout estin oktō psychai diesōthēsan di hydatos

21. ᾧ καὶ ἡμᾶς ἀντίτυπον νῦν σώζει βάπτισμα, οὐ σαρκὸς ἀπόθεσις ῥύπου, ἀλλὰ συνειδήσεως ἀγαθῆς ἐπερώτημα εἰς Θεόν, δι’ ἀναστάσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ,

hō kai hēmas antitypon nyn sōzei baptisma ou sarkos apothesis rypou alla syneidēseōs agathēs eperōtēma eis theon di anastaseōs iēsou christou

22. ὅς ἐστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ, πορευθεὶς εἰς οὐρανόν, ὑποταγέντων αὐτῷ ἀγγέλων καὶ ἐξουσιῶν καὶ δυνάμεων.

hos estin en deksia tou theou poreutheis eis ouranon hypotagentōn autō angelōn kai eksousiōn kai dynameōn

Κεφαλαιο 4

1. Χριστοῦ οὖν παθόντος ὑπὲρ ἡμῶν σαρκὶ, καὶ ὑμεῖς τὴν αὐτὴν ἔννοιαν ὁπλίσασθε, ὅτι ὁ παθὼν ἕν σαρκὶ, πέπαυται ἁμαρτίας,

christou oun pathontos hyper hēmōn sarki kai hymeis tēn autēn ennoian hoplisasthe hoti ho pathōn en sarki pepautai hamartias

2. εἰς τὸ μηκέτι ἀνθρώπων ἐπιθυμίαις, ἀλλὰ θελήματι Θεοῦ τὸν ἐπίλοιπον ἐν σαρκὶ βιῶσαι χρόνον.

eis to mēketi anthrōpōn epithymiais alla thelēmati theou ton epiloipon en sarki biōsai chronon

3. ἀρκετὸς γὰρ ἡμῖν ὁ παρεληλυθὼς χρόνος τοῦ βίου τὸ θέλημα τῶν ἐθνῶν κατεργάσασθαι, πεπορευμένους ἐν ἀσελγείαις, ἐπιθυμίαις, οἰνοφλυγίαις, κώμοις, πότοις, καὶ ἀθεμίτοις εἰδωλολατρείαις•

arketos gar hēmin ho parelēlythōs chronos tou biou to thelēma tōn ethnōn katergasasthai peporeumenous en aselgeiais epithymiais oinoflygiais kōmois potois kai athemitois eidōlolatreiais

4. ἐν ᾧ ξενίζονται, μὴ συντρεχόντων ὑμῶν εἰς τὴν αὐτὴν τῆς ἀσωτίας ἀνάχυσιν, βλασφημοῦντες•

en hō ksenizontai mē syntrechontōn hymōn eis tēn autēn tēs asōtias anachysin blasfēmountes

5. οἳ ἀποδώσουσι λόγον τῷ ἑτοίμως ἔχοντι κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς.

hoi apodōsousin logon tō hetoimōs echonti krinai zōntas kai nekrous

6. εἰς τοῦτο γὰρ καὶ νεκροῖς εὐηγγελίσθη, ἵνα κριθῶσι μὲν κατὰ ἀνθρώπους σαρκὶ, ζῶσι δὲ κατὰ Θεὸν πνεύματι•

eis touto gar kai nekrois euēngelisthē hina krithōsin men kata anthrōpous sarki zōsin de kata theon pneumati

7. Πάντων δὲ τὸ τέλος ἤγγικε• σωφρονήσατε οὖν καὶ νήψατε εἰς τὰς προσευχάς•

pantōn de to telos ēngiken sōfronēsate oun kai nēpsate eis tas proseuchas

8. πρὸ πάντων δὲ τὴν εἰς ἑαυτοὺς ἀγάπην ἐκτενῆ ἔχοντες, ὅτι ἥ ἀγάπη καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν•

pro pantōn de tēn eis heautous agapēn ektenē echontes hoti hē agapē kalypsei plēthos hamartiōn

9. φιλόξενοι εἰς ἀλλήλους, ἄνευ γογγυσμῶν•

filoksenoi eis allēlous aneu gongysmōn

10. ἕκαστος καθὼς ἔλαβε χάρισμα, εἰς ἑαυτοὺς αὐτὸ διακονοῦντες, ὡς καλοὶ οἰκονόμοι ποικίλης χάριτος Θεοῦ•

hekastos kathōs elaben charisma eis heautous auto diakonountes hōs kaloi oikonomoi poikilēs charitos theou

11. εἴ τις λαλεῖ, ὡς λόγια Θεοῦ• εἴ τις διακονεῖ, ὡς ἐξ ἰσχύος ἧς χορηγεῖ ὁ Θεός• ἵνα ἐν πᾶσι δοξάζηται ὁ Θεὸς διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἐστιν ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων• ἀμήν.

ei tis lalei hōs logia theou ei tis diakonei hōs eks ischyos hēs chorēgei ho theos hina en pasin doksazētai ho theos dia iēsou christou hō estin hē doksa kaito kratos eis tous aiōnas tōn aiōnōn amēn

12. Ἀγαπητοί, μὴ ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν γινομένῃ, ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος•

agapētoi mē ksenizesthe tē en hymin pyrōsei pros peirasmon hymin ginomenē hōs ksenou hymin symbainontos

13. ἀλλὰ καθὸ κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ Χριστοῦ παθήμασι, χαίρετε, ἵνα καὶ ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῆς δόξης αὐτοῦ χαρῆτε ἀγαλλιώμενοι.

alla katho koinōneite tois tou christou pathēmasin chairete hina kai en tē apokalypsei tēs doksēs autou charēte agalliōmenoi

14. εἰ ὀνειδίζεσθε ἐν ὀνόματι Χριστοῦ, μακάριοι• ὅτι τὸ τῆς δόξης καὶ τὸ τοῦ Θεοῦ Πνεῦμα ἐφ’ ὑμᾶς ἀναπαύεται• κατὰ μὲν αὐτοὺς βλασφημεῖται, κατὰ δὲ ὑμᾶς δοξάζεται.

ei oneidizesthe en onomati christou makarioi hoti to tēs doksēs kai to tou theou pneuma ef hymas anapauetai kata men autous blasfēmeitai kata de hymas doksazetai

15. μὴ γάρ τις ὑμῶν πασχέτω ὡς φονεὺς, ἢ κλέπτης, ἢ κακοποιὸς, ἢ ὡς ἀλλοτριοεπίσκοπος•

mē gar tis hymōn paschetō hōs foneus ē kleptēs ē kakopoios ē hōs allotrioepiskopos

16. εἰ δὲ ὡς Χριστιανός, μὴ αἰσχυνέσθω, δοξαζέτω δὲ τὸν Θεὸν ἐν τῷ μέρει τούτῳ.

ei de hōs christianos mē aischynesthō doksazetō de ton theon en tō merei toutō

17. ὅτι ὁ καιρὸς τοῦ ἄρξασθαι τὸ κρίμα ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ• εἰ δὲ πρῶτον ἀφ’ ἡμῶν, τί τὸ τέλος τῶν ἀπειθούντων τῷ τοῦ Θεοῦ εὐαγγελίῳ;

hoti ho kairos tou arksasthai to krima apo tou oikou tou theou ei de prōton af hēmōn ti to telos tōn apeithountōn tō tou theou euangeliō

18. καὶ Εἰ ὁ δίκαιος μόλις σώζεται, ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται;

kai ei ho dikaios molis sōzetai ho asebēs kai hamartōlos pou faneitai

19. ὥστε καὶ οἱ πάσχοντες κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὡς πιστῷ κτίστῃ παρατιθέσθωσαν τὰς ψυχὰς ἑαυτῶν ἐν ἀγαθοποιΐᾳ.

hōste kai hoi paschontes kata to thelēma tou theou hōs pistō ktistē paratithesthōsan tas psychas heautōn en agathopoiia

Κεφαλαιο 5

1. Πρεσβυτέρους τοὺς ἐν ὑμῖν παρακαλῶ ὁ συμπρεσβύτερος καὶ μάρτυς τῶν τοῦ Χριστοῦ παθημάτων, ὁ καὶ τῆς μελλούσης ἀποκαλύπτεσθαι δόξης κοινωνός•

presbyterous tous en hymin parakalō ho sympresbyteros kai martys tōn tou christou pathēmatōn ho kai tēs mellousēs apokalyptesthai doksēs koinōnos

2. ποιμάνατε τὸ ἐν ὑμῖν ποίμνιον τοῦ Θεοῦ, ἐπισκοποῦντες μὴ ἀναγκαστῶς, ἀλλ’ ἑκουσίως• μηδὲ αἰσχροκερδῶς, ἀλλὰ προθύμως,

poimanate to en hymin poimnion tou theou episkopountes mē anagkastōs all hekousiōs mēde aischrokerdōs alla prothymōs

3. μηδ’ ὡς κατακυριεύοντες τῶν κλήρων, ἀλλὰ τύποι γινόμενοι τοῦ ποιμνίου.

mēd hōs katakyrieuontes tōn klērōn alla typoi ginomenoi tou poimniou

4. καὶ φανερωθέντος τοῦ ἀρχιποίμενος κομιεῖσθε τὸν ἀμαράντινον τῆς δόξης στέφανον.

kai fanerōthentos tou archipoimenos komieisthe ton amarantinon tēs doksēs stefanon

5. ὁμοίως, νεώτεροι, ὑποτάγητε πρεσβυτέροις• πάντες δὲ ἀλλήλοις ὑποτασσόμενοι, τὴν ταπεινοφροσύνην ἐγκομβώσασθε• ὅτι ὁ Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν.

homoiōs neōteroi hypotagēte presbyterois pantes de allēlois hypotassomenoi tēn tapeinofrosynēn egkombōsasthe hoti ho theos hyperēfanois antitassetai tapeinois de didōsin charin

6. ταπεινώθητε οὖν ὑπὸ τὴν κραταιὰν χεῖρα τοῦ Θεοῦ, ἵνα ὑμᾶς ὑψώσῃ ἐν καιρῷ,

tapeinōthēte oun hypo tēn krataian cheira tou theou hina hymas hypsōsē en kairō

7. πᾶσαν τὴν μέριμναν ὑμῶν ἐπιρρίψαντες ἐπ’ αὐτόν, ὅτι αὐτῷ μέλει περὶ ὑμῶν.

pasan tēn merimnan hymōn epirripsantes ep auton hoti autō melei peri hymōn

8. νήψατε, γρηγορήσατε, ὅτι ὁ ἀντίδικος ὑμῶν διάβολος, ὡς λέων ὠρυόμενος περιπατεῖ ζητῶν τινα καταπίῃ•

nēpsate grēgorēsate hoti ho antidikos hymōn diabolos hōs leōn ōryomenos peripatei zētōn tina katapiē

9. ᾧ ἀντίστητε στερεοὶ τῇ πίστει, εἰδότες τὰ αὐτὰ τῶν παθημάτων τῇ ἐν κόσμῳ ὑμῶν ἀδελφότητι ἐπιτελεῖσθαι.

hō antistēte stereoi tē pistei eidotes ta auta tōn pathēmatōn tē en kosmō hymōn adelfotēti epiteleisthai

10. ὁ δὲ Θεὸς πάσης χάριτος, ὁ καλέσας ἡμᾶς εἰς τὴν αἰώνιον αὐτοῦ δόξαν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὀλίγον παθόντας αὐτὸς καταρτίσαι ὑμᾶς, στηρίξαι, σθενώσαι, θεμελιώσαι.

ho de theos pasēs charitos ho kalesas hēmas eis tēn aiōnion autou doksan en christō iēsou oligon pathontas autos katartisai hymas stēriksai sthenōsai themeliōsai

11. αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ἀμήν.

autō hē doksa kai to kratos eis tous aiōnas tōn aiōnōn amēn

12. Διὰ Σιλουανοῦ ὑμῖν τοῦ πιστοῦ ἀδελφοῦ, ὡς λογίζομαι, δι’ ὀλίγων ἔγραψα, παρακαλῶν καὶ ἐπιμαρτυρῶν ταύτην εἶναι ἀληθῆ χάριν τοῦ Θεοῦ εἰς ἣν ἑστήκατε.

dia silouanou hymin tou pistou adelfou hōs logizomai di oligōn egrapsa parakalōn kai epimartyrōn tautēn einai alēthē charin tou theou eis hēn hestēkate

13. ἀσπάζεται ὑμᾶς ἡ ἐν Βαβυλῶνι συνεκλεκτὴ, καὶ Μᾶρκος ὁ υἱός μου.

aspazetai hymas hē en babylōni syneklektē kai markos ho hyios mou

14. ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἀγάπης. Εἰρήνη ὑμῖν πᾶσι τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. ἀμὴν.

aspasasthe allēlous en filēmati agapēs eirēnē hymin pasin tois en christō iēsou amēn

Β ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ

Κεφαλαιο 1

1. Σίμων Πέτρος, δοῦλος καὶ ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῖς ἰσότιμον ἡμῖν λαχοῦσι πίστιν ἐν δικαιοσύνῃ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ•

simōn petros doulos kai apostolos iēsou christou tois isotimon hēmin lachousin pistin en dikaiosynē tou theou hēmōn kai sōtēros hēmōn iēsou christou

2. χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη πληθυνθείη ἐν ἐπιγνώσει τοῦ Θεοῦ καὶ Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν•

charis hymin kai eirēnē plēthyntheiē en epignōsei tou theou kai iēsou tou kyriou hēmōn

3. ὡς πάντα ἡμῖν τῆς θείας δυνάμεως αὐτοῦ τὰ πρὸς ζωὴν καὶ εὐσέβειαν δεδωρημένης, διὰ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ καλέσαντος ἡμᾶς διὰ δόξης καὶ ἀρετῆς•

hōs panta hēmin tēs theias dynameōs autou ta pros zōēn kai eusebeian dedōrēmenēs dia tēs epignōseōs tou kalesantos hēmas dia doksēs kai aretēs

4. δι’ ὧν τὰ μέγιστα ἡμῖν καὶ τίμια ἐπαγγέλματα δεδώρηται, ἵνα διὰ τούτων γένησθε θείας κοινωνοὶ φύσεως, ἀποφυγόντες τῆς ἐν κόσμῳ ἐν ἐπιθυμίᾳ φθορᾶς.

di hōn ta megista hēmin kai timia epangelmata dedōrētai hina dia toutōn genēsthe theias koinōnoi fyseōs apofygontes tēs en kosmō en epithymia fthoras

5. καὶ αὐτὸ τοῦτο δὲ σπουδὴν πᾶσαν παρεισενέγκαντες, ἐπιχορηγήσατε ἐν τῇ πίστει ὑμῶν τὴν ἀρετήν, ἐν δὲ τῇ ἀρετῇ τὴν γνῶσιν,

kai auto touto de spoudēn pasan pareisenegkantes epichorēgēsate en tē pistei hymōn tēn aretēn en de tē aretē tēn gnōsin

6. ἐν δὲ τῇ γνώσει τὴν ἐγκράτειαν, ἐν δὲ τῇ ἐγκρατείᾳ τὴν ὑπομονήν, ἐν δὲ τῇ ὑπομονῇ τὴν εὐσέβειαν,

en de tē gnōsei tēn egkrateian en de tē egkrateia tēn hypomonēn en de tē hypomonē tēn eusebeian

7. ἐν δὲ τῇ εὐσεβείᾳ τὴν φιλαδελφίαν, ἐν δὲ τῇ φιλαδελφίᾳ τὴν ἀγάπην.

en de tē eusebeia tēn filadelfian en de tē filadelfia tēn agapēn

8. ταῦτα γὰρ ὑμῖν ὑπάρχοντα, καὶ πλεονάζοντα, οὐκ ἀργοὺς οὐδὲ ἀκάρπους καθίστησιν εἰς τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπίγνωσιν•

tauta gar hymin hyparchonta kai pleonazonta ouk argous oude akarpous kathistēsin eis tēn tou kyriou hēmōn iēsou christou epignōsin

9. ᾧ γὰρ μὴ πάρεστι ταῦτα, τυφλός ἐστι μυωπάζων, λήθην λαβὼν τοῦ καθαρισμοῦ τῶν πάλαι αὐτοῦ ἁμαρτιῶν.

hō gar mē parestin tauta tyflos estin myōpazōn lēthēn labōn tou katharismou tōn palai autou hamartiōn

10. διὸ μᾶλλον, ἀδελφοί, σπουδάσατε βεβαίαν ὑμῶν τὴν κλῆσιν καὶ ἐκλογὴν ποιεῖσθαι• ταῦτα γὰρ ποιοῦντες οὐ μὴ πταίσητέ ποτε•

dio mallon adelfoi spoudasate bebaian hymōn tēn klēsin kai eklogēn poieisthai tauta gar poiountes ou mē ptaisēte pote

11. οὕτω γὰρ πλουσίως ἐπιχορηγηθήσεται ὑμῖν ἡ εἴσοδος εἰς τὴν αἰώνιον βασιλείαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ.

houtōs gar plousiōs epichorēgēthēsetai hymin hē eisodos eis tēn aiōnion basileian tou kyriou hēmōn kai sōtēros iēsou christou

12. Διὸ οὐκ ἀμελήσω ὑμᾶς ἀει ὑπομιμνήσκειν περὶ τούτων, καίπερ εἰδότας, καὶ ἐστηριγμένους ἐν τῇ παρούσῃ ἀληθείᾳ.

dio ouk amelēsō hymas aei hypomimnēskein peri toutōn kaiper eidotas kai estērigmenous en tē parousē alētheia

13. δίκαιον δὲ ἡγοῦμαι, ἐφ’ ὅσον εἰμὶ ἐν τούτῳ τῷ σκηνώματι, διεγείρειν ὑμᾶς ἐν ὑπομνήσει•

dikaion de hēgoumai ef hoson eimi en toutō tō skēnōmati diegeirein hymas en hypomnēsei

14. εἰδὼς ὅτι ταχινή ἐστιν ἡ ἀπόθεσις τοῦ σκηνώματός μου, καθὼς καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐδήλωσέ μοι.

eidōs hoti tachinē estin hē apothesis tou skēnōmatos mou kathōs kai ho kyrios hēmōn iēsous christos edēlōsen moi

15. Σπουδάσω δὲ καὶ ἑκάστοτε ἔχειν ὑμᾶς μετὰ τὴν ἐμὴν ἔξοδον τὴν τούτων μνήμην ποιεῖσθαι.

spoudasō de kai hekastote echein hymas meta tēn emēn eksodon tēn toutōn mnēmēn poieisthai

16. οὐ γὰρ σεσοφισμένοις μύθοις ἐξακολουθήσαντες ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ δύναμιν καὶ παρουσίαν, ἀλλ’ ἐπόπται γενηθέντες τῆς ἐκείνου μεγαλειότητος.

ou gar sesofismenois mythois eksakolouthēsantes egnōrisamen hymin tēn tou kyriou hēmōn iēsou christou dynamin kai parousian all epoptai genēthentes tēs ekeinou megaleiotētos

17. λαβὼν γὰρ παρὰ Θεοῦ πατρὸς τιμὴν καὶ δόξαν, φωνῆς ἐνεχθείσης αὐτῷ τοιᾶσδε ὑπὸ τῆς μεγαλοπρεποῦς δόξης, Οὕτος ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός εἰς ὃν ἐγὼ εὐδόκησα•

labōn gar para theou patros timēn kai doksan fōnēs enechtheisēs autō toiasde hypo tēs megaloprepous doksēs houtos estin ho hyios mou ho agapētos eis hon egō eudokēsa

18. καὶ ταύτην τὴν φωνὴν ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐξ οὐρανοῦ ἐνεχθεῖσαν, σὺν αὐτῷ ὄντες ἐν τῷ ὄρει τῷ ἁγίῳ.

kai tautēn tēn fōnēn hēmeis ēkousamen eks ouranou enechtheisan syn autō ontes en tō orei tō hagiō

19. καὶ ἔχομεν βεβαιότερον τὸν προφητικὸν λόγον, ᾧ καλῶς ποιεῖτε προσέχοντες ὡς λύχνῳ φαίνοντι ἐν αὐχμηρῷ τόπῳ, ἕως οὗ ἡμέρα διαυγάσῃ, καὶ φωσφόρος ἀνατείλῃ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν•

kai echomen bebaioteron ton profētikon logon hō kalōs poieite prosechontes hōs lychnō fainonti en auchmērō topō heōs hou hēmera diaugasē kai fōsforos anateilē en tais kardiais hymōn

20. τοῦτο πρῶτον γινώσκοντες, ὅτι πᾶσα προφητεία, γραφῆς ἰδίας ἐπιλύσεως οὐ γίνεται.

touto prōton ginōskontes hoti pasa profēteia grafēs idias epilyseōs ou ginetai

21. οὐ γὰρ θελήματι ἀνθρώπου ἠνέχθη ποτέ προφητεία, ἀλλ’ ὑπὸ Πνεύματος Ἁγίου φερόμενοι ἐλάλησαν ἅγιοι Θεοῦ ἄνθρωποι.

ou gar thelēmati anthrōpou ēnechthē pote profēteia all hypo pneumatos hagiou feromenoi elalēsan hagioi theou anthrōpoi

Κεφαλαιο 2

1. Ἐγένοντο δὲ καὶ ψευδοπροφῆται ἐν τῷ λαῷ, ὡς καὶ ἐν ὑμῖν ἔσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οἵτινες παρεισάξουσιν αἱρέσεις ἀπωλείας, καὶ τὸν ἀγοράσαντα αὐτοὺς δεσπότην ἀρνούμενοι, ἐπάγοντες ἑαυτοῖς ταχινὴν ἀπώλειαν,

egenonto de kai pseudoprofētai en tō laō hōs kai en hymin esontai pseudodidaskaloi hoitines pareisaksousin haireseis apōleias kai ton agorasanta autous despotēn arnoumenoi epagontes heautois tachinēn apōleian

2. καὶ πολλοὶ ἐξακολουθήσουσιν αὐτῶν ταῖς ἀπωλείαις, δἰ οὓς ἡ ὁδὸς τῆς ἀληθείας βλασφημηθήσεται,

kai polloi eksakolouthēsousin autōn tais apōleiais di hous hē hodos tēs alētheias blasfēmēthēsetai

3. καὶ ἐν πλεονεξίᾳ πλαστοῖς λόγοις ὑμᾶς ἐμπορεύσονται• οἷς τὸ κρίμα ἔκπαλαι οὐκ ἀργεῖ, καὶ ἡ ἀπώλεια αὐτῶν οὐ νυστάζει.

kai en pleoneksia plastois logois hymas emporeusontai hois to krima ekpalai ouk argei kai hē apōleia autōn ou nystazei

4. εἰ γὰρ ὁ Θεὸς ἀγγέλων ἁμαρτησάντων οὐκ ἐφείσατο, ἀλλὰ σειραῖς ζόφου ταρταρώσας παρέδωκεν εἰς κρίσιν τετηρημένους•

ei gar ho theos angelōn hamartēsantōn ouk efeisato alla seirais zofou tartarōsas paredōken eis krisin tetērēmenous

5. καὶ ἀρχαίου κόσμου οὐκ ἐφείσατο, ἀλλ’ ὄγδοον Νῶε δικαιοσύνης κήρυκα ἐφύλαξε, κατακλυσμὸν κόσμῳ ἀσεβῶν ἐπάξας•

kai archaiou kosmou ouk efeisato all ogdoon nōe dikaiosynēs kēryka efylaksen kataklysmon kosmō asebōn epaksas

6. καὶ πόλεις Σοδόμων καὶ Γομόρρας τεφρώσας καταστροφῇ κατέκρινεν, ὑπόδειγμα μελλόντων ἀσεβεῖν τεθεικώς•

kai poleis sodomōn kai gomorras tefrōsas katastrofē katekrinen hypodeigma mellontōn asebein tetheikōs

7. καὶ δίκαιον Λὼτ, καταπονούμενον ὑπὸ τῆς τῶν ἀθέσμων ἐν ἀσελγείᾳ ἀναστροφῆς, ἐρρύσατο

kai dikaion lōt kataponoumenon hypo tēs tōn athesmōn en aselgeia anastrofēs errysato

8. βλέμματι γὰρ καὶ ἀκοῇ ὁ δίκαιος, ἐγκατοικῶν ἐν αὐτοῖς, ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ψυχὴν δικαίαν ἀνόμοις ἔργοις ἐβασάνιζεν•

blemmati gar kai akoē ho dikaios egkatoikōn en autois hēmeran eks hēmeras psychēn dikaian anomois ergois ebasanizen

9. οἶδε Κύριος εὐσεβεῖς ἐκ πειρασμῶν ῥύεσθαι, ἀδίκους δὲ εἰς ἡμέραν κρίσεως κολαζομένους τηρεῖν•

oiden kyrios eusebeis ek peirasmōn ryesthai adikous de eis hēmeran kriseōs kolazomenous tērein

10. μάλιστα δὲ τοὺς ὀπίσω σαρκὸς ἐν ἐπιθυμίᾳ μιασμοῦ πορευομένους, καὶ κυριότητος καταφρονοῦντας. τολμηταί, αὐθάδεις, δόξας οὐ τρέμουσι βλασφημοῦντες•

malista de tous opisō sarkos en epithymia miasmou poreuomenous kai kyriotētos katafronountas tolmētai authadeis doksas ou tremousin blasfēmountes

11. ὅπου ἄγγελοι, ἰσχύϊ καὶ δυνάμει μείζονες ὄντες, οὐ φέρουσι κατ’ αὐτῶν παρὰ Κυρίῳ βλάσφημον κρίσιν.

hopou angeloi ischyi kai dynamei meizones ontes ou ferousin kat autōn para kyriō blasfēmon krisin

12. οὗτοι δέ, ὡς ἄλογα ζῶα φυσικὰ γεγενημένα εἰς ἅλωσιν καὶ φθοράν, ἐν οἷς ἀγνοοῦσι βλασφημοῦντες, ἐν τῇ φθορᾷ αὐτῶν καταφθαρήσονται,

houtoi de hōs aloga zōa fysika gegenēmena eis halōsin kai fthoran en hois agnoousin blasfēmountes en tē fthora autōn kataftharēsontai

13. κομιούμενοι μισθὸν ἀδικίας, ἡδονὴν ἡγούμενοι τὴν ἐν ἡμέρᾳ τρυφήν, σπίλοι καὶ μῶμοι ἐντρυφῶντες ἐν ταῖς ἀπάταις αὐτῶν συνευωχούμενοι ὑμῖν,

komioumenoi misthon adikias hēdonēn hēgoumenoi tēn en hēmera tryfēn spiloi kai mōmoi entryfōntes en tais apatais autōn syneuōchoumenoi hymin

14. ὀφθαλμοὺς ἔχοντες μεστοὺς μοιχαλίδος, καὶ ἀκαταπαύστους ἁμαρτίας, δελεάζοντες ψυχὰς ἀστηρίκτους, καρδίαν γεγυμνασμένην πλεονεξίαις ἔχοντες, κατάρας τέκνα•

ofthalmous echontes mestous moichalidos kai akatapaustous hamartias deleazontes psychas astēriktous kardian gegymnasmenēn pleoneksiais echontes kataras tekna

15. καταλίποντες τὴν εὐθεῖαν ὁδὸν ἐπλανήθησαν, ἐξακολουθήσαντες τῇ ὁδῷ τοῦ Βαλαὰμ τοῦ Βοσόρ, ὃς μισθὸν ἀδικίας ἠγάπησεν,

katalipontes tēn eutheian hodon eplanēthēsan eksakolouthēsantes tē hodō tou balaam tou bosor hos misthon adikias ēgapēsen

16. ἔλεγξιν δὲ ἔσχεν ἰδίας παρανομίας• ὑποζύγιον ἄφωνον, ἐν ἀνθρώπου φωνῇ φθεγξάμενον ἐκώλυσε τὴν τοῦ προφήτου παραφρονίαν.

elegksin de eschen idias paranomias hypozygion afōnon en anthrōpou fōnē fthegksamenon ekōlysen tēn tou profētou parafronian

17. οὗτοί εἰσι πηγαὶ ἄνυδροι, νεφέλαι ὑπὸ λαίλαπος ἐλαυνόμεναι, οἷς ὁ ζόφος τοῦ σκότους εἰς αἰῶνα τετήρηται.

houtoi eisin pēgai anydroi nefelai hypo lailapos elaunomenai hois ho zofos tou skotous eis aiōna tetērētai

18. ὑπέρογκα γὰρ ματαιότητος φθεγγόμενοι, δελεάζουσιν ἐν ἐπιθυμίαις σαρκὸς ἐν ἀσελγείαις, τοὺς ὄντως ἀποφύγοντας τοὺς ἐν πλάνῃ ἀναστρεφομένους,

hyperogka gar mataiotētos fthengomenoi deleazousin en epithymiais sarkos en aselgeiais tous ontōs apofygontas tous en planē anastrefomenous

19. ἐλευθερίαν αὐτοῖς ἐπαγγελλόμενοι, αὐτοὶ δοῦλοι ὑπάρχοντες τῆς φθορᾶς• ᾧ γάρ τις ἥττηται, τούτῳ καὶ δεδούλωται.

eleutherian autois epangellomenoi autoi douloi hyparchontes tēs fthoras hō gar tis hēttētai toutō kai dedoulōtai

20. εἰ γὰρ ἀποφυγόντες τὰ μιάσματα τοῦ κόσμου ἐν ἐπιγνώσει τοῦ Κυρίου καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ, τούτοις δὲ πάλιν ἐμπλακέντες ἡττῶνται, γέγονεν αὐτοῖς τὰ ἔσχατα χείρονα τῶν πρώτων.

ei gar apofygontes ta miasmata tou kosmou en epignōsei tou kyriou kai sōtēros iēsou christou toutois de palin emplakentes hēttōntai gegonen autois ta eschata cheirona tōn prōtōn

21. κρεῖττον γὰρ ἦν αὐτοῖς μὴ ἐπεγνωκέναι τὴν ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης, ἢ ἐπιγνοῦσιν ἐπιστρέψαι ἐκ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἁγίας ἐντολῆς.

kreitton gar ēn autois mē epegnōkenai tēn hodon tēs dikaiosynēs ē epignousin epistrepsai ek tēs paradotheisēs autois hagias entolēs

22. συμβέβηκε δὲ αὐτοῖς τὸ τῆς ἀληθοῦς παροιμίας, Κύων ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμα• καί, ὗς λουσαμένη εἰς κὺλισμα βορβόρου.

symbebēken de autois to tēs alēthous paroimias kyōn epistrepsas epi to idion ekserama kai hys lousamenē eis kylisma borborou

Κεφαλαιο 3

1. Ταύτην ἤδη, ἀγαπητοί, δευτέραν ὑμῖν γράφω ἐπιστολήν, ἐν αἷς διεγείρω ὑμῶν ἐν ὑπομνήσει τὴν εἰλικρινῆ διάνοιαν,

tautēn ēdē agapētoi deuteran hymin grafō epistolēn en hais diegeirō hymōn en hypomnēsei tēn eilikrinē dianoian

2. μνησθῆναι τῶν προειρημένων ῥημάτων ὑπὸ τῶν ἁγίων προφητῶν, καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων ἡμῶν ἐντολῆς, τοῦ Κυρίου καὶ σωτῆρος•

mnēsthēnai tōn proeirēmenōn rēmatōn hypo tōn hagiōn profētōn kai tēs tōn apostolōn hēmōn entolēs tou kyriou kai sōtēros

3. τοῦτο πρῶτον γινώσκοντες, ὅτι ἐλεύσονται ἐπ’ ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν ἐμπαικται, κατὰ τὰς ἰδίας αὐτῶν ἐπιθυμίας πορευόμενοι,

touto prōton ginōskontes hoti eleusontai ep eschatou tōn hēmerōn empaiktai kata tas idias autōn epithymias poreuomenoi

4. καὶ λέγοντες, Ποῦ ἐστιν ἡ ἐπαγγελία τῆς παρουσίας αὐτοῦ; ἀφ’ ἧς γὰρ οἱ πατέρες ἐκοιμήθησαν, πάντα οὕτω διαμένει ἀπ’ ἀρχῆς κτίσεως.

kai legontes pou estin hē epangelia tēs parousias autou af hēs gar hoi pateres ekoimēthēsan panta houtōs diamenei ap archēs ktiseōs

5. λανθάνει γὰρ αὐτοὺς τοῦτο θέλοντας, ὅτι οὐρανοὶ ἦσαν ἔκπαλαι, καὶ γῆ, ἐξ ὕδατος καὶ δι’ ὕδατος συνεστῶσα τῷ τοῦ Θεοῦ λόγῳ,

lanthanei gar autous touto thelontas hoti ouranoi ēsan ekpalai kai gē eks hydatos kai di hydatos synestōsa tō tou theou logō

6. δι’ ὧν ὁ τότε κόσμος ὕδατι κατακλυσθεὶς ἀπώλετο•

di hōn ho tote kosmos hydati kataklystheis apōleto

7. οἱ δὲ νῦν οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ τῷ αὐτῷ λόγῳ τεθησαυρισμένοι εἰσὶ, πυρί τηρούμενοι εἰς ἡμέραν κρίσεως καὶ ἀπωλείας τῶν ἀσεβῶν ἀνθρώπων.

hoi de nyn ouranoi kai hē gē tō autō logō tethēsaurismenoi eisin pyri tēroumenoi eis hēmeran kriseōs kai apōleias tōn asebōn anthrōpōn

8. Ἓν δὲ τοῦτο μὴ λανθανέτω ὑμᾶς, ἀγαπητοί, ὅτι μία ἡμέρα παρὰ Κυρίῳ ὡς χίλια ἔτη καὶ χίλια ἔτη, ὡς ἡμέρα μία.

hen de touto mē lanthanetō hymas agapētoi hoti mia hēmera para kyriō hōs chilia etē kai chilia etē hōs hēmera mia

9. οὐ βραδύνει ὁ Κύριος τῆς ἐπαγγελίας, ὥς τινες βραδύτητα ἡγοῦνται• ἀλλὰ μακροθυμεῖ εἰς ἡμᾶς, μὴ βουλόμενός τινας ἀπολέσθαι ἀλλὰ πάντας εἰς μετάνοιαν χωρῆσαι.

ou bradynei ho kyrios tēs epangelias hōs tines bradytēta hēgountai alla makrothymei eis hēmas mē boulomenos tinas apolesthai alla pantas eis metanoian chōrēsai

10. ἥξει δὲ ἡ ἡμέρα Κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτὶ, ἐν ᾗ οἱ οὐρανοὶ ῥοιζηδὸν παρελεύσονται, στοιχεῖα δὲ καυσούμενα λυθήσονται, καὶ γῆ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ἔργα κατακαήσεται.

hēksei de hē hēmera kyriou hōs kleptēs en nykti en hē hoi ouranoi roizēdon pareleusontai stoicheia de kausoumena lythēsontai kai gē kai ta en autē erga katakaēsetai

11. τούτων οὺν πάντων λυομένων, ποταποὺς δεῖ ὑπάρχειν ὑμᾶς ἐν ἁγίαις ἀναστροφαῖς καὶ εὐσεβείαις,

toutōn oun pantōn lyomenōn potapous dei hyparchein hymas en hagiais anastrofais kai eusebeiais

12. προσδοκῶντας καὶ σπεύδοντας τὴν παρουσίαν τῆς τοῦ Θεοῦ ἡμέρας, δι’ ἣν οὐρανοὶ πυρούμενοι λυθήσονται, καὶ στοιχεῖα καυσούμενα τήκεται;

prosdokōntas kai speudontas tēn parousian tēs tou theou hēmeras di hēn ouranoi pyroumenoi lythēsontai kai stoicheia kausoumena tēketai

13. καινοὺς δὲ οὐρανοὺς καὶ γῆν καινὴν κατὰ τὸ ἐπάγγελμα αὐτοῦ προσδοκῶμεν, ἐν οἷς δικαιοσύνη κατοικεῖ.

kainous de ouranous kai gēn kainēn kata to epangelma autou prosdokōmen en hois dikaiosynē katoikei

14. Διό, ἀγαπητοί, ταῦτα προσδοκῶντες, σπουδάσατε ἄσπιλοι καὶ ἀμώμητοι αὐτῷ εὑρεθῆναι ἐν εἰρήνῃ.

dio agapētoi tauta prosdokōntes spoudasate aspiloi kai amōmētoi autō heurethēnai en eirēnē

15. καὶ τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν μακροθυμίαν σωτηρίαν ἡγεῖσθε, καθὼς καὶ ὁ ἀγαπητὸς ἡμῶν ἀδελφὸς Παῦλος κατὰ τὴν αὐτῷ δοθεῖσαν σοφίαν ἔγραψεν ὑμῖν•

kai tēn tou kyriou hēmōn makrothymian sōtērian hēgeisthe kathōs kai ho agapētos hēmōn adelfos paulos kata tēn autō dotheisan sofian egrapsen hymin

16. ὡς καὶ ἐν πάσαις ταῖς ἐπιστολαῖς, λαλῶν ἐν αὐταῖς περὶ τούτων, ἐν οἷς ἐστι δυσνόητά τινα, ἃ οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτοι στρεβλοῦσιν, ὡς καὶ τὰς λοιπὰς γραφὰς, πρὸς τὴν ἰδίαν αὐτῶν ἀπώλειαν.

hōs kai en pasais tais epistolais lalōn en autais peri toutōn en hois estin dysnoēta tina ha hoi amatheis kai astēriktoi streblousin hōs kai tas loipas grafas pros tēn idianautōn apōleian

17. ὑμεῖς οὖν, ἀγαπητοί, προγινώσκοντες φυλάσσεσθε, ἵνα μὴ τῇ τῶν ἀθέσμων πλάνῃ συναπαχθέντες, ἐκπέσητε τοῦ ἰδίου στηριγμοῦ.

hymeis oun agapētoi proginōskontes fylassesthe hina mē tē tōn athesmōn planē synapachthentes ekpesēte tou idiou stērigmou

18. αὐξάνετε δὲ ἐν χάριτι καὶ γνώσει τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ. αὐτῷ ἡ δόξα καὶ νῦν καὶ εἰς ἡμέραν αἰῶνος. ἀμήν.

auksanete de en chariti kai gnōsei tou kyriou hēmōn kai sōtēros iēsou christou autō hē doksa kai nyn kai eis hēmeran aiōnos amēn

Α ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ

Κεφαλαιο 1

1. Ὃ ἦν ἀπ’ ἀρχῆς, ὃ ἀκηκόαμεν, ὃ ἑωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν, ὃ ἐθεασάμεθα, καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν, περὶ τοῦ λόγου τῆς ζωῆς

ho ēn ap archēs ho akēkoamen ho heōrakamen tois ofthalmois hēmōn ho etheasametha kai hai cheires hēmōn epsēlafēsan peri tou logou tēs zōēs

2. καὶ ἡ ζωὴ ἐφανερώθη, καὶ ἑωράκαμεν, καὶ μαρτυροῦμεν, καὶ ἀπαγγέλλομεν ὑμῖν τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον, ἥτις ἦν πρὸς τὸν πατέρα, καὶ ἐφανερώθη ἡμῖν•

kai hē zōē efanerōthē kai heōrakamen kai martyroumen kai apangellomen hymin tēn zōēn tēn aiōnion hētis ēn pros ton patera kai efanerōthē hēmin

3. ὃ ἑωράκαμεν καὶ ἀκηκόαμεν, ἀπαγγέλλομεν ὑμῖν, ἵνα καὶ ὑμεῖς κοινωνίαν ἔχητε μεθ’ ἡμῶν• καὶ ἡ κοινωνία δὲ ἡ ἡμετέρα μετὰ τοῦ πατρὸς καὶ μετὰ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ•

ho heōrakamen kai akēkoamen apangellomen hymin hina kai hymeis koinōnian echēte meth hēmōn kai hē koinōnia de hē hēmetera meta tou patros kai meta tou hyiou autou iēsou christou

4. καὶ ταῦτα γράφομεν ὑμῖν, ἵνα ἡ χαρὰ ὑμῶν ᾖ πεπληρωμένη.

kai tauta grafomen hymin hina hē chara hymōn ē peplērōmenē

5. Καὶ αὕτη ἔστιν ἡ ἀγγελία ἣν ἀκηκόαμεν ἀπ’ αὐτοῦ καὶ ἀναγγέλλομεν ὑμῖν, ὅτι ὁ Θεὸς φῶς ἐστι, καὶ σκοτία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν οὐδεμία.

kai autē estin hē angelia hēn akēkoamen ap autou kai anangellomen hymin hoti ho theos fōs estin kai skotia en autō ouk estin oudemia

6. ἐὰν εἴπωμεν ὅτι κοινωνίαν ἔχομεν μετ’ αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ σκότει περιπατῶμεν, ψευδόμεθα, καὶ οὐ ποιοῦμεν τὴν ἀλήθειαν•

ean eipōmen hoti koinōnian echomen met autou kai en tō skotei peripatōmen pseudometha kai ou poioumen tēn alētheian

7. ἐὰν δὲ ἐν τῷ φωτὶ περιπατῶμεν, ὡς αὐτός ἐστιν ἐν τῷ φωτί, κοινωνίαν ἔχομεν μετ’ ἀλλήλων, καὶ τὸ αἷμα Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καθαρίζει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας.

ean de en tō fōti peripatōmen hōs autos estin en tō fōti koinōnian echomen met allēlōn kai to haima iēsou christou tou hyiou autou katharizei hēmas apo pasēs hamartias

8. ἐὰν εἴπωμεν ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτοὺς πλανῶμεν, καὶ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν.

ean eipōmen hoti hamartian ouk echomen heautous planōmen kai hē alētheia ouk estin en hēmin

9. ἐὰν ὁμολογῶμεν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, πιστός ἐστι καὶ δίκαιος ἵνα ἀφῇ ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας, καὶ καθαρίσῃ ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀδικίας.

ean homologōmen tas hamartias hēmōn pistos estin kai dikaios hina afē hēmin tas hamartias kai katharisē hēmas apo pasēs adikias

10. ἐὰν εἴπωμεν ὅτι οὐχ ἡμαρτήκαμεν, ψεύστην ποιοῦμεν αὐτὸν, καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν.

ean eipōmen hoti ouch hēmartēkamen pseustēn poioumen auton kai ho logos autou ouk estin en hēmin

Κεφαλαιο 2

1. Τεκνία μου, ταῦτα γράφω ὑμῖν, ἵνα μὴ ἁμάρτητε. καὶ ἐάν τις ἁμάρτῃ, παράκλητον ἔχομεν πρὸς τὸν πατέρα, Ἰησοῦν Χριστὸν δίκαιον•

teknia mou tauta grafō hymin hina mē hamartēte kai ean tis hamartē paraklēton echomen pros ton patera iēsoun christon dikaion

2. καὶ αὐτὸς ἱλασμός ἐστι περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν• οὐ περὶ τῶν ἡμετέρων δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ περὶ ὅλου τοῦ κόσμου.

kai autos hilasmos estin peri tōn hamartiōn hēmōn ou peri tōn hēmeterōn de monon alla kai peri holou tou kosmou

3. Καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐγνώκαμεν αὐτόν, ἐὰν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν.

kai en toutō ginōskomen hoti egnōkamen auton ean tas entolas autou tērōmen

4. ὁ λέγων Ἔγνωκα αὐτόν, καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ μὴ τηρῶν, ψεύστης ἐστί, καὶ ἐν τούτῳ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν•

ho legōn egnōka auton kai tas entolas autou mē tērōn pseustēs estin kai en toutō hē alētheia ouk estin

5. ὃς δ’ ἂν τηρῇ αὐτοῦ τὸν λόγον, ἀληθῶς ἐν τούτῳ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ τετελείωται. ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ ἐσμεν•

hos d an tērē autou ton logon alēthōs en toutō hē agapē tou theou teteleiōtai en toutō ginōskomen hoti en autō esmen

6. ὁ λέγων ἐν αὐτῷ μένειν ὀφείλει, καθὼς ἐκεῖνος περιεπάτησε, καὶ αὐτὸς οὕτω περιπατεῖν.

ho legōn en autō menein ofeilei kathōs ekeinos periepatēsen kai autos houtōs peripatein

7. Ἀδελφοί, οὐκ ἐντολὴν καινὴν γράφω ὑμῖν, ἀλλ’ ἐντολὴν παλαιὰν, ἣν εἴχετε ἀπ’ ἀρχῆς• ἡ ἐντολὴ ἡ παλαιά ἐστιν ὁ λόγος ὃν ἠκούσατε ἀπ’ ἀρχῆς.

adelfoi ouk entolēn kainēn grafō hymin all entolēn palaian hēn eichete ap archēs hē entolē hē palaia estin ho logos hon ēkousate ap archēs

8. πάλιν ἐντολὴν καινὴν γράφω ὑμῖν, ὅ ἐστιν ἀληθὲς ἐν αὐτῷ, καὶ ἐν ὑμῖν• ὅτι ἡ σκοτία παράγεται, καὶ τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν ἤδη φαίνει.

palin entolēn kainēn grafō hymin ho estin alēthes en autō kai en hymin hoti hē skotia paragetai kai to fōs to alēthinon ēdē fainei

9. ὁ λέγων ἐν τῷ φωτὶ εἶναι, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῶν, ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶν ἕως ἄρτι.

ho legōn en tō fōti einai kai ton adelfon autou misōn en tē skotia estin heōs arti

10. ὁ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ἐν τῷ φωτὶ μένει, καὶ σκάνδαλον ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν.

ho agapōn ton adelfon autou en tō fōti menei kai skandalon en autō ouk estin

11. ὁ δὲ μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶ, καὶ ἐν τῇ σκοτίᾳ περιπατεῖ, καὶ οὐκ οἶδε ποῦ ὑπάγει, ὅτι ἡ σκοτία ἐτύφλωσε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ.

ho de misōn ton adelfon autou en tē skotia estin kai en tē skotia peripatei kai ouk oiden pou hypagei hoti hē skotia etyflōsen tous ofthalmous autou

12. Γράφω ὑμῖν, τεκνία, ὅτι ἀφέωνται ὑμῖν αἱ ἁμαρτίαι διὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ.

grafō hymin teknia hoti afeōntai hymin hai hamartiai dia to onoma autou

13. γράφω ὑμῖν, πατέρες, ὅτι ἐγνώκατε τὸν ἀπ’ ἀρχῆς. γράφω ὑμῖν, νεανίσκοι, ὅτι νενικήκατε τὸν πονηρόν. γράφω ὑμῖν παιδία ὅτι ἐγνώκατε τὸν πατέρα

grafō hymin pateres hoti egnōkate ton ap archēs grafō hymin neaniskoi hoti nenikēkate ton ponēron grafō hymin paidia hoti egnōkate ton patera

14. ἔγραψα ὑμῖν, πατέρες, ὅτι ἐγνώκατε τὸν ἀπ ἀρχῆς ἔγραψα ὑμῖν, νεανίσκοι, ὅτι ἰσχυροί ἐστε καὶ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ἐν ὑμῖν μένει καὶ νενικήκατε τὸν πονηρόν

egrapsa hymin pateres hoti egnōkate ton ap archēs egrapsa hymin neaniskoi hoti ischyroi este kai ho logos tou theou en hymin menei kai nenikēkate ton ponēron

15. μὴ ἀγαπᾶτε τὸν κόσμον μηδὲ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ. ἐάν τις ἀγαπᾷ τὸν κόσμον, οὐκ ἔστιν ἡ ἀγάπη τοῦ πατρὸς, ἐν αὐτῷ•

mē agapate ton kosmon mēde ta en tō kosmō ean tis agapa ton kosmon ouk estin hē agapē tou patros en autō

16. ὅτι πᾶν τὸ ἐν τῷ κόσμῳ, ἡ ἐπιθυμία τῆς σαρκὸς, καὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν, καὶ ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου, οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ πατρὸς ἀλλ’ ἐκ τοῦ κόσμου ἐστί.

hoti pan to en tō kosmō hē epithymia tēs sarkos kai hē epithymia tōn ofthalmōn kai hē alazoneia tou biou ouk estin ek tou patros all ek tou kosmou estin

17. καὶ ὁ κόσμος παράγεται, καὶ ἡ ἐπιθυμία αὐτοῦ• ὁ δὲ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα.

kai ho kosmos paragetai kai hē epithymia autou ho de poiōn to thelēma tou theou menei eis ton aiōna

18. Παιδία, ἐσχάτη ὥρα ἐστί, καὶ καθὼς ἠκούσατε ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται, καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν• ὅθεν γινώσκομεν ὅτι ἐσχάτη ὥρα ἐστίν.

paidia eschatē hōra estin kai kathōs ēkousate hoti ho antichristos erchetai kai nyn antichristoi polloi gegonasin hothen ginōskomen hoti eschatē hōra estin

19. ἐξ ἡμῶν ἐξῆλθον, ἀλλ’ οὐκ ἦσαν ἐξ ἡμῶν• εἰ γὰρ ἦσαν ἐξ ἡμῶν, μεμενήκεισαν ἂν μεθ’ ἡμῶν• ἀλλ’ ἵνα φανερωθῶσιν ὅτι οὐκ εἰσὶ πάντες ἐξ ἡμῶν.

eks hēmōn eksēlthon all ouk ēsan eks hēmōn ei gar ēsan eks hēmōn memenēkeisan an meth hēmōn all hina fanerōthōsin hoti ouk eisin pantes eks hēmōn

20. καὶ ὑμεῖς χρῖσμα ἔχετε ἀπὸ τοῦ ἁγίου, καὶ οἴδατε πάντα.

kai hymeis chrisma echete apo tou hagiou kai oidate panta

21. οὐκ ἔγραψα ὑμῖν, ὅτι οὐκ οἴδατε τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ’ ὅτι οἴδατε αὐτήν, καὶ ὅτι πᾶν ψεῦδος ἐκ τῆς ἀληθείας οὐκ ἔστι.

ouk egrapsa hymin hoti ouk oidate tēn alētheian all hoti oidate autēn kai hoti pan pseudos ek tēs alētheias ouk estin

22. τίς ἐστιν ὁ ψεύστης, εἰ μὴ ὁ ἀρνούμενος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ὁ Χριστός; οὗτός ἐστιν ὁ ἀντίχριστος, ὁ ἀρνούμενος τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱόν.

tis estin ho pseustēs ei mē ho arnoumenos hoti iēsous ouk estin ho christos houtos estin ho antichristos ho arnoumenos ton patera kai ton hyion

23. πᾶς ὁ ἀρνούμενος τὸν υἱὸν οὐδὲ τὸν πατέρα ἔχει• ὁ ὁμολογῶν τὸν υἱὸν καὶ τὸν πατέρα ἔχει.

pas ho arnoumenos ton hyion oude ton patera echei ho homologōn ton hyion kai ton patera echei

24. ὑμεῖς οὐν ὃ ἠκούσατε ἀπ’ ἀρχῆς ἐν ὑμῖν μενέτω. ἐὰν ἐν ὑμῖν μείνῃ ὃ ἀπ’ ἀρχῆς ἠκούσατε, καὶ ὑμεῖς ἐν τῷ υἱῷ καὶ ἐν τῷ πατρὶ μενεῖτε.

hymeis oun ho ēkousate ap archēs en hymin menetō ean en hymin meinē ho ap archēs ēkousate kai hymeis en tō hyiō kai en tō patri meneite

25. καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἐπαγγελία ἣν αὐτὸς ἐπηγγείλατο ἡμῖν, τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον.

kai hautē estin hē epangelia hēn autos epēngeilato hēmin tēn zōēn tēn aiōnion

26. ταῦτα ἔγραψα ὑμῖν περὶ τῶν πλανώντων ὑμᾶς.

tauta egrapsa hymin peri tōn planōntōn hymas

27. καὶ ὑμεῖς τὸ χρῖσμα ὃ ἐλάβετε ἀπ’ αὐτοῦ ἐν ὑμῖν μένει, καὶ οὐ χρείαν ἔχετε ἵνα τις διδάσκῃ ὑμᾶς• ἀλλ’ ὡς τὸ αὐτὸ χρῖσμα διδάσκει ὑμᾶς περὶ πάντων, καὶ ἀληθές ἐστι, καὶ οὐκ ἔστι ψεῦδος, καὶ καθὼς ἐδίδαξεν ὑμᾶς, μενεῖτε ἐν αὐτῷ.

kai hymeis to chrisma ho elabete ap autou en hymin menei kai ou chreian echete hina tis didaskē hymas all hōs to auto chrisma didaskei hymas peri pantōn kai alēthesestin kai ouk estin pseudos kai kathōs edidaksenυμαςhymas meneite en autō

28. καὶ νῦν, τεκνία, μένετε ἐν αὐτῷ• ἵνα ὅταν φανερωθῇ ἔχῶμεν παρρησίαν, καὶ μὴ αἰσχυνθῶμεν ἀπ’ αὐτοῦ, ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ.

kai nyn teknia menete en autō hina hotan fanerōthē echōmen parrēsian kai mē aischynthōmen ap autou en tē parousia autou

29. ἐὰν εἰδῆτε ὅτι δίκαιός ἐστι, γινώσκετε ὅτι πᾶς ὁ ποιῶν τὴν δικαιοσύνην, ἐξ αὐτοῦ γεγέννηται.

ean eidēte hoti dikaios estin ginōskete hoti pas ho poiōn tēn dikaiosynēn eks autou gegennētai

Κεφαλαιο 3

1. Ἴδετε ποταπὴν ἀγάπην δέδωκεν ἡμῖν ὁ πατὴρ ἵνα τέκνα Θεοῦ κληθῶμεν. διὰ τοῦτο ὁ κόσμος οὐ γινώσκει ἡμᾶς, ὅτι οὐκ ἔγνω αὐτόν.

idete potapēn agapēn dedōken hēmin ho patēr hina tekna theou klēthōmen dia touto ho kosmos ou ginōskei hēmas hoti ouk egnō auton

2. ἀγαπητοί, νῦν τέκνα Θεοῦ ἐσμεν, καὶ οὔπω ἐφανερώθη τί ἐσόμεθα. οἴδαμεν δὲ ὅτι ἐὰν φανερωθῇ, ὅμοιοι αὐτῷ ἐσόμεθα, ὅτι ὀψόμεθα αὐτὸν καθώς ἐστι.

agapētoi nyn tekna theou esmen kai oupō efanerōthē ti esometha oidamen de hoti ean fanerōthē homoioi autō esometha hoti opsometha auton kathōs estin

3. καὶ πᾶς ὁ ἔχων τὴν ἐλπίδα ταύτην ἐπ’ αὐτῷ, ἁγνίζει ἑαυτὸν, καθὼς ἐκεῖνος ἁγνός ἐστι.

kai pas ho echōn tēn elpida tautēn ep autō hagnizei heauton kathōs ekeinos hagnos estin

4. πᾶς ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν, καὶ τὴν ἀνομίαν ποιεῖ• καὶ ἡ ἁμαρτία ἐστὶν ἡ ἀνομία.

pas ho poiōn tēn hamartian kai tēn anomian poiei kai hē hamartia estin hē anomia

5. καὶ οἴδατε ὅτι ἐκεῖνος ἐφανερώθη, ἵνα τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἄρῃ• καὶ ἁμαρτία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστι.

kai oidate hoti ekeinos efanerōthē hina tas hamartias hēmōn arē kai hamartia en autō ouk estin

6. πᾶς ὁ ἐν αὐτῷ μένων οὐχ ἁμαρτάνει• πᾶς ὁ ἁμαρτάνων οὐχ ἑώρακεν αὐτὸν, οὐδὲ ἔγνωκεν αὐτόν.

pas ho en autō menōn ouch hamartanei pas ho hamartanōn ouch heōraken auton oude egnōken auton

7. τεκνία, μηδεὶς πλανάτω ὑμᾶς• ὁ ποιῶν τὴν δικαιοσύνην δίκαιός ἐστι, καθὼς ἐκεῖνος δίκαιός ἐστιν•

teknia mēdeis planatō hymas ho poiōn tēn dikaiosynēn dikaios estin kathōs ekeinos dikaios estin

8. ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν ἐκ τοῦ διαβόλου ἐστίν, ὅτι ἀπ’ ἀρχῆς ὁ διάβολος ἁμαρτάνει. εἰς τοῦτο ἐφανερώθη ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ἵνα λύσῃ τὰ ἔργα τοῦ διαβόλου.

ho poiōn tēn hamartian ek tou diabolou estin hoti ap archēs ho diabolos hamartanei eis touto efanerōthē ho hyios tou theou hina lysē ta erga tou diabolou

9. πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ Θεοῦ ἁμαρτίαν οὐ ποιεῖ, ὅτι σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει• καὶ οὐ δύναται ἁμαρτάνειν, ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ γεγέννηται.

pas ho gegennēmenos ek tou theou hamartian ou poiei hoti sperma autou en autō menei kai ou dynatai hamartanein hoti ek tou theou gegennētai

10. ἐν τούτῳ φανερά ἐστι τὰ τέκνα τοῦ Θεοῦ καὶ τὰ τέκνα τοῦ διαβόλου• πᾶς ὁ μὴ ποιῶν δικαιοσύνην, οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ.

en toutō fanera estin ta tekna tou theou kai ta tekna tou diabolou pas ho mē poiōn dikaiosynēn ouk estin ek tou theou kai ho mē agapōn ton adelfon autou

11. ὅτι αὕτη ἐστὶν ἡ ἀγγελία ἣν ἠκούσατε ἀπ’ ἀρχῆς, ἵνα ἀγαπῶμεν ἀλλήλους•

hoti hautē estin hē angelia hēn ēkousate ap archēs hina agapōmen allēlous

12. οὐ καθὼς Κάϊν ἐκ τοῦ πονηροῦ ἦν, καὶ ἔσφαξε τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. καὶ χάριν τίνος ἔσφαξεν αὐτόν; ὅτι τὰ ἔργα αὐτοῦ πονηρὰ ἦν, τὰ δὲ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ δίκαια.

ou kathōs kain ek tou ponērou ēn kai esfaksen ton adelfon autou kai charin tinos esfaksen auton hoti ta erga autou ponēra ēn ta de tou adelfou autou dikaia

13. Μὴ θαυμάζετε ἀδελφοί μου, εἰ μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος.

mē thaumazete adelfoi mou ei misei hymas ho kosmos

14. ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι μεταβεβήκαμεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν, ὅτι ἀγαπῶμεν τοὺς ἀδελφούς. ὁ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφόν μένει ἐν τῷ θανάτῳ.

hēmeis oidamen hoti metabebēkamen ek tou thanatou eis tēn zōēn hoti agapōmen tous adelfous ho mē agapōn ton adelfon menei en tō thanatō

15. πᾶς ὁ μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἀνθρωποκτόνος ἐστί• καὶ οἴδατε ὅτι πᾶς ἀνθρωποκτόνος οὐκ ἔχει ζωὴν αἰώνιον ἐν αὐτῷ μένουσαν.

pas ho misōn ton adelfon autou anthrōpoktonos estin kai oidate hoti pas anthrōpoktonos ouk echei zōēn aiōnion en autō menousan

16. ἐν τούτῳ ἐγνώκαμεν τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ, ὅτι εκεῖνος ὑπὲρ ἡμῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἔθηκε• καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν τὰς ψυχὰς τιθέναι.

en toutō egnōkamen tēn agapēn tou theou hoti ekeinos hyper hēmōn tēn psychēn autou ethēken kai hēmeis ofeilomen hyper tōn adelfōn tas psychas tithenai

17. ὅς δ’ ἂν ἔχῃ τὸν βίον τοῦ κόσμου, καὶ θεωρῇ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ χρείαν ἔχοντα, καὶ κλείσῃ τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ ἀπ’ αὐτοῦ, πῶς ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μένει ἐν αὐτῷ;

hos d an echē ton bion tou kosmou kai theōrē ton adelfon autou chreian echonta kai kleisē ta splagchna autou ap autou pōs hē agapē tou theou menei en autō

18. τεκνία μου, μὴ ἀγαπῶμεν λόγῳ μηδὲ γλώσσῃ, ἀλλ’ ἔργῳ καὶ ἀληθείᾳ.

teknia mou mē agapōmen logō mēde glōssē all ergō kai alētheia

19. καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐκ τῆς ἀληθείας ἐσμέν, καὶ ἔμπροσθεν αὐτοῦ πείσομεν τὰς καρδίας ἡμῶν,

kai en toutō ginōskomen hoti ek tēs alētheias esmen kai emprosthen autou peisomen tas kardias hēmōn

20. ὅτι ἐὰν καταγινώσκῃ ἡμῶν ἡ καρδία, ὅτι μείζων ἐστὶν ὁ Θεὸς τῆς καρδίας ἡμῶν καὶ γινώσκει πάντα.

hoti ean kataginōskē hēmōn hē kardia hoti meizōn estin ho theos tēs kardias hēmōn kai ginōskei panta

21. ἀγαπητοί, ἐὰν ἡ καρδία ἡμῶν μὴ καταγινώσκῃ ἡμῶν, παρρησίαν ἔχομεν πρὸς τὸν Θεόν,

agapētoi ean hē kardia hēmōn mē kataginōskē hēmōn parrēsian echomen pros ton theon

22. καὶ ὃ ἐὰν αἰτῶμεν, λαμβάνομεν παρ’ αὐτοῦ, ὅτι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηροῦμεν, καὶ τὰ ἀρεστὰ ἐνώπιον αὐτοῦ ποιοῦμεν.

kai ho ean aitōmen lambanomen par autou hoti tas entolas autou tēroumen kai ta aresta enōpion autou poioumen

23. καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἐντολὴ αὐτοῦ, ἵνα πιστεύσωμεν τῷ ὀνόματι τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, καθὼς ἔδωκεν ἐντολὴν ἡμῖν.

kai hautē estin hē entolē autou hina pisteusōmen tō onomati tou hyiou autou iēsou christou kai agapōmen allēlous kathōs edōken entolēn hēmin

24. καὶ ὁ τηρῶν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, ἐν αὐτῷ μένει, καὶ αὐτὸς ἐν αὐτῷ. καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι μένει ἐν ἡμῖν, ἐκ τοῦ Πνεύματος οὗ ἡμῖν ἔδωκεν.

kai ho tērōn tas entolas autou en autō menei kai autos en autō kai en toutō ginōskomen hoti menei en hēmin ek tou pneumatos hou hēmin edōken

Κεφαλαιο 4

1. Ἀγαπητοί, μὴ παντὶ πνεύματι πιστεύετε, ἀλλὰ δοκιμάζετε τὰ πνεύματα, εἰ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν• ὅτι πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐξεληλύθασιν εἰς τὸν κόσμον.

agapētoi mē panti pneumati pisteuete alla dokimazete ta pneumata ei ek tou theou estin hoti polloi pseudoprofētai ekselēlythasin eis ton kosmon

2. ἐν τούτῳ γινώσκετε τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ• πᾶν πνεῦμα ὃ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστι•

en toutō ginōskete to pneuma tou theou pan pneuma ho homologei iēsoun christon en sarki elēlythota ek tou theou estin

3. καὶ πᾶν πνεῦμα ὃ μὴ ὁμολογεῖ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστι• καὶ τοῦτό ἐστι τὸ τοῦ ἀντιχρίστου, ὃ ἀκηκόατε ὅτι ἔρχεται, καὶ νῦν ἐν τῷ κόσμῳ ἐστὶν ἤδη.

kai pan pneuma ho mē homologei ton iēsoun christon en sarki elēlythota ek tou theou ouk estin kai touto estin to tou antichristou ho akēkoate hoti erchetai kai nyn entō kosmō estin ēdē

4. ὑμεῖς ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστε, τεκνία, καὶ νενικήκατε αὐτούς• ὅτι μείζων ἐστὶν ὁ ἐν ὑμῖν ἢ ὁ ἐν τῷ κόσμῳ.

hymeis ek tou theou este teknia kai nenikēkate autous hoti meizōn estin ho en hymin ē ho en tō kosmō

5. αὐτοὶ ἐκ τοῦ κόσμου εἰσί• διὰ τοῦτο ἐκ τοῦ κόσμου λαλοῦσι καὶ ὁ κόσμος αὐτῶν ἀκούει.

autoi ek tou kosmou eisin dia touto ek tou kosmou lalousin kai ho kosmos autōn akouei

6. ἡμεῖς ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐσμεν• ὁ γινώσκων τὸν Θεὸν, ἀκούει ἡμῶν• ὃς οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ, οὐκ ἀκούει ἡμῶν. ἐκ τούτου γινώσκομεν τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας καὶ τὸ πνεῦμα τῆς πλάνης.

hēmeis ek tou theou esmen ho ginōskōn ton theon akouei hēmōn hos ouk estin ek tou theou ouk akouei hēmōn ek toutou ginōskomen to pneuma tēs alētheias kai to pneumatēs planēs

7. Ἀγαπητοί, ἀγαπῶμεν ἀλλήλους• ὅτι ἡ ἀγάπη ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστι, καὶ πᾶς ὁ ἀγαπῶν, ἐκ τοῦ Θεοῦ γεγέννηται, καὶ γινώσκει τὸν Θεόν.

agapētoi agapōmen allēlous hoti hē agapē ek tou theou estin kai pas ho agapōn ek tou theou gegennētai kai ginōskei ton theon

8. ὁ μὴ ἀγαπῶν, οὐκ ἔγνω τὸν Θεόν• ὅτι ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστίν.

ho mē agapōn ouk egnō ton theon hoti ho theos agapē estin

9. ἐν τούτῳ ἐφανερώθη ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐν ἡμῖν, ὅτι τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἀπέσταλκεν ὁ Θεὸς εἰς τὸν κόσμον, ἵνα ζήσωμεν δι’ αὐτοῦ.

en toutō efanerōthē hē agapē tou theou en hēmin hoti ton hyion autou ton monogenē apestalken ho theos eis ton kosmon hina zēsōmen di autou

10. ἐν τούτῳ ἐστὶν ἡ ἀγάπη, οὐχ ὅτι ἡμεῖς ἠγαπήσαμεν τὸν Θεόν, ἀλλ’ ὅτι αὐτὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ ἀπέστειλε τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἱλασμὸν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν.

en toutō estin hē agapē ouch hoti hēmeis ēgapēsamen ton theon all hoti autos ēgapēsen hēmas kai apesteilen ton hyion autou hilasmon peri tōn hamartiōn hēmōn

11. ἀγαπητοί, εἰ οὕτως ὁ Θεὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν ἀλλήλους ἀγαπᾶν.

agapētoi ei houtōs ho theos ēgapēsen hēmas kai hēmeis ofeilomen allēlous agapan

12. Θεὸν οὐδεὶς πώποτε τεθέαται• ἐὰν ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, ὁ Θεὸς ἐν ἡμῖν μένει, καὶ ἡ ἀγάπη αὐτοῦ, τετελειωμένη ἐστιν ἐν ἡμῖν.

theon oudeis pōpote tetheatai ean agapōmen allēlous ho theos en hēmin menei kai hē agapē autou teteleiōmenē estin en hēmin

13. ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ μένομεν, καὶ αὐτὸς ἐν ἡμῖν, ὅτι ἐκ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ δέδωκεν ἡμῖν.

en toutō ginōskomen hoti en autō menomen kai autos en hēmin hoti ek tou pneumatos autou dedōken hēmin

14. καὶ ἡμεῖς τεθεάμεθα καὶ μαρτυροῦμεν ὅτι ὁ πατὴρ ἀπέσταλκε τὸν υἱὸν σωτῆρα τοῦ κόσμου.

kai hēmeis tetheametha kai martyroumen hoti ho patēr apestalken ton hyion sōtēra tou kosmou

15. ὃς ἂν ὁμολογήσῃ ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ μένει, καὶ αὐτὸς ἐν τῷ Θεῷ.

hos an homologēsē hoti iēsous estin ho hyios tou theou ho theos en autō menei kai autos en tō theō

16. καὶ ἡμεῖς ἐγνώκαμεν καὶ πεπιστεύκαμεν τὴν ἀγάπην ἣν ἔχει ὁ Θεὸς ἐν ἡμῖν. Ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστί, καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐν τῷ Θεῷ μένει καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ.

kai hēmeis egnōkamen kai pepisteukamen tēn agapēn hēn echei ho theos en hēmin ho theos agapē estin kai ho menōn en tē agapē en tō theō menei kai ho theosen autō

17. ἐν τούτῳ τετελείωται ἡ ἀγάπη, μεθ’ ἡμῶν, ἵνα παρρησίαν ἔχωμεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, ὅτι καθὼς ἐκεῖνός ἐστι, καὶ ἡμεῖς ἐσμεν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ.

en toutō teteleiōtai hē agapē meth hēmōn hina parrēsian echōmen en tē hēmera tēs kriseōs hoti kathōs ekeinos estin kai hēmeis esmen en tō kosmō toutō

18. φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ’ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον, ὅτι ὁ φόβος κόλασιν ἔχει• ὁ δὲ φοβούμενος οὐ τετελείωται ἐν τῇ ἀγάπῃ.

fobos ouk estin en tē agapē all hē teleia agapē eksō ballei ton fobon hoti ho fobos kolasin echei ho de foboumenos ou teteleiōtai en tē agapē

19. ἡμεῖς ἀγαπῶμεν αὐτὸν, ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς.

hēmeis agapōmen auton hoti autos prōtos ēgapēsen hēmas

20. ἐάν τις εἴπῃ, ὅτι Ἀγαπῶ τὸν Θεόν, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῇ, ψεύστης ἐστίν• ὁ γὰρ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ὃν ἑώρακε, τὸν Θεὸν ὃν οὐχ ἑώρακε πῶς δύναται ἀγαπᾷν;

ean tis eipē hoti agapō ton theon kai ton adelfon autou misē pseustēs estin ho gar mē agapōn ton adelfon autou hon heōraken ton theon hon ouch heōraken pōs dynataiagapan

21. καὶ ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔχομεν ἀπ’ αὐτοῦ, ἵνα ὁ ἀγαπῶν τὸν Θεὸν, ἀγαπᾷ καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ.

kai tautēn tēn entolēn echomen ap autou hina ho agapōn ton theon agapa kai ton adelfon autou

Κεφαλαιο 5

1. Πᾶς ὁ πιστεύων ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς ἐκ τοῦ Θεοῦ γεγέννηται• καὶ πᾶς ὁ ἀγαπῶν τὸν γεννήσαντα ἀγαπᾷ καὶ τὸν γεγεννημένον ἐξ αὐτοῦ.

pas ho pisteuōn hoti iēsous estin ho christos ek tou theou gegennētai kai pas ho agapōn ton gennēsanta agapa kai ton gegennēmenon eks autou

2. ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἀγαπῶμεν τὰ τέκνα τοῦ Θεοῦ, ὅταν τὸν Θεὸν ἀγαπῶμεν, καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν•

en toutō ginōskomen hoti agapōmen ta tekna tou theou hotan ton theon agapōmen kai tas entolas autou tērōmen

3. αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἵνα τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν• καὶ αἱ ἐντολαὶ αὐτοῦ βαρεῖαι οὐκ εἰσίν.

hautē gar estin hē agapē tou theou hina tas entolas autou tērōmen kai hai entolai autou bareiai ouk eisin

4. ὅτι πᾶν τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ Θεοῦ νικᾷ τὸν κόσμον• καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ νίκη ἡ νικήσασα τὸν κόσμον, ἡ πίστις ἡμῶν.

hoti pan to gegennēmenon ek tou theou nika ton kosmon kai hautē estin hē nikē hē nikēsasa ton kosmon hē pistis hēmōn

5. τίς ἐστιν ὁ νικῶν τὸν κόσμον, εἰ μὴ ὁ πιστεύων ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ;

tis estin ho nikōn ton kosmon ei mē ho pisteuōn hoti iēsous estin ho hyios tou theou

6. οὗτός ἐστιν ὁ ἐλθὼν δι’ ὕδατος καὶ αἵματος, Ἰησοῦς ὁ Χριστός• οὐκ ἐν τῷ ὕδατι μόνον, ἀλλ’ ἐν τῷ ὕδατι καὶ τῷ αἵματι καὶ τὸ Πνεῦμά ἐστι τὸ μαρτυροῦν, ὅτι τὸ Πνεῦμά ἐστιν ἡ ἀλήθεια.

houtos estin ho elthōn di hydatos kai haimatos iēsous ho christos ouk en tō hydati monon all en tō hydati kai tō haimati kai to pneuma estin to martyroun hotito pneuma estin hē alētheia

7. ὅτι τρεῖς εἰσιν οἱ μαρτυροῦντες εν τῷ οὐρανῷ, ὁ πατήρ, ὁ λόγος, καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα• καὶ οὗτοι οἱ τρεῖς ἕν εἰσι.

hoti treis eisin hoi martyrountes en tō ouranō ho patēr ho logos kai to hagion pneuma kai houtoi hoi treis en eisin

8. καὶ τρεῖς εἰσὶν οἱ μαρτυροῦντες ἐν τῇ γῇ, τὸ Πνεῦμα, καὶ τὸ ὕδωρ, καὶ τὸ αἷμα• καὶ οἱ τρεῖς εἰς τὸ ἕν εἰσιν.

kai treis eisin hoi martyrountes en tē gē to pneuma kai to hydōr kai to haima kai hoi treis eis to hen eisin

9. εἰ τὴν μαρτυρίαν τῶν ἀνθρώπων λαμβάνομεν, ἡ μαρτυρία τοῦ Θεοῦ μείζων ἐστίν• ὅτι αὕτη ἐστὶν ἡ μαρτυρία τοῦ Θεοῦ, ἥν μεμαρτύρηκε περὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ.

ei tēn martyrian tōn anthrōpōn lambanomen hē martyria tou theou meizōn estin hoti hautē estin hē martyria tou theou ēn memartyrēken peri tou hyiou autou

10. ὁ πιστεύων εἰς τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ ἔχει τὴν μαρτυρίαν ἐν ἑαυτῷ• ὁ μὴ πιστεύων τῷ Θεῷ, ψεύστην πεποίηκεν αὐτόν, ὅτι οὐ πεπίστευκεν εἰς τὴν μαρτυρίαν, ἣν μεμαρτύρηκεν ὁ Θεὸς περὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ.

ho pisteuōn eis ton hyion tou theou echei tēn martyrian en heautō ho mē pisteuōn tō theō pseustēn pepoiēken auton hoti ou pepisteuken eis tēn martyrian hēn memartyrēken ho theosperi tou hyiou autou

11. καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ μαρτυρία, ὅτι ζωὴν αἰώνιον ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεός, καὶ αὕτη ἡ ζωὴ ἐν τῷ υἱῷ αὐτοῦ ἐστιν.

kai hautē estin hē martyria hoti zōēn aiōnion edōken hēmin ho theos kai hautē hē zōē en tō hyiō autou estin

12. ὁ ἔχων τὸν υἱὸν, ἔχει τὴν ζωήν• ὁ μὴ ἔχων τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὴν ζωὴν οὐκ ἔχει.

ho echōn ton hyion echei tēn zōēn ho mē echōn ton hyion tou theou tēn zōēn ouk echei

13. Ταῦτα ἔγραψα ὑμῖν, τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ ὑιοῦ τοῦ Θεοῦ, ἵνα εἰδῆτε ὅτι ζωὴν ἔχετε αἰώνιον, καὶ ἵνα πιστεύητε εἰς τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.

tauta egrapsa hymin tois pisteuousin eis to onoma tou hyiou tou theou hina eidēte hoti zōēn echete aiōnion kai hina pisteuēte eis to onoma tou hyiou tou theou

14. καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ παρρησία ἣν ἔχομεν πρὸς αὐτόν, ὅτι ἐάν τι αἰτώμεθα κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ, ἀκούει ἡμῶν•

kai hautē estin hē parrēsia hēn echomen pros auton hoti ean ti aitōmetha kata to thelēma autou akouei hēmōn

15. καὶ ἐὰν οἴδαμεν ὅτι ἀκούει ἡμῶν, ὃ ἂν αἰτώμεθα, οἴδαμεν ὅτι ἔχομεν τὰ αἰτήματα ἃ ᾐτήκαμεν παρ’ αὐτοῦ.

kai ean oidamen hoti akouei hēmōn ho an aitōmetha oidamen hoti echomen ta aitēmata ha ētēkamen par autou

16. ἐάν τις ἴδῃ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἁμαρτάνοντα ἁμαρτίαν μὴ πρὸς θάνατον, αἰτήσει, καὶ δώσει αὐτῷ ζωήν, τοῖς ἁμαρτάνουσι μὴ πρὸς θάνατον. ἔστιν ἁμαρτία πρὸς θάνατον• οὐ περὶ ἐκείνης λέγω ἵνα ἐρωτήσῃ.

ean tis idē ton adelfon autou hamartanonta hamartian mē pros thanaton aitēsei kai dōsei autō zōēn tois hamartanousin mē pros thanaton estin hamartia pros thanaton ou peri ekeinēs legō hinaerōtēsē

17. πᾶσα ἀδικία ἁμαρτία ἐστί• καὶ ἔστιν ἁμαρτία οὐ πρὸς θάνατον.

pasa adikia hamartia estin kai estin hamartia ou pros thanaton

18. Οἴδαμεν ὅτι πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐχ ἁμαρτάνει• ἀλλ’ ὁ γεννηθεὶς ἐκ τοῦ Θεοῦ τηρεῖ ἐαυτὸν, καὶ ὁ πονηρὸς οὐχ ἅπτεται αὐτοῦ.

oidamen hoti pas ho gegennēmenos ek tou theou ouch hamartanei all ho gennētheis ek tou theou tērei heauton kai ho ponēros ouch haptetai autou

19. οἴδαμεν ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐσμεν, καὶ ὁ κόσμος ὅλος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται.

oidamen hoti ek tou theou esmen kai ho kosmos holos en tō ponērō keitai

20. οἴδαμεν δὲ ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἥκει, καὶ δέδωκεν ἡμῖν διάνοιαν ἵνα γινώσκωμεν τὸν ἀληθινόν• καὶ ἐσμὲν ἐν τῷ ἀληθινῷ, ἐν τῷ υἱῷ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστῷ. οὗτός ἐστιν ὁ ἀληθινὸς Θεὸς, καὶ ἥ ζωὴ αἰώνιος.

oidamen de hoti ho hyios tou theou hēkei kai dedōken hēmin dianoian hina ginōskōmen ton alēthinon kai esmen en tō alēthinō en tō hyiō autou iēsou christō houtos estin hoalēthinos theos kai hē zōē aiōnios

21. Τεκνία, φυλάξατε ἑαυτοὺς ἀπὸ τῶν εἰδώλων. ἀμήν.

teknia fylaksate heautous apo tōn eidōlōn amēn

Β ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ

Κεφαλαιο 1

1. Ὁ πρεσβύτερος ἐκλεκτῇ κυρίᾳ, καὶ τοῖς τέκνοις αὐτῆς, οὓς ἐγὼ ἀγαπῶ ἐν ἀληθείᾳ, καὶ οὐκ ἐγὼ μόνος ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ ἐγνωκότες τὴν ἀλήθειαν,

ho presbyteros eklektē kyria kai tois teknois autēs hous egō agapō en alētheia kai ouk egō monos alla kai pantes hoi egnōkotes tēn alētheian

2. διὰ τὴν ἀλήθειαν τὴν μένουσαν ἐν ἡμῖν, καὶ μεθ’ ἡμῶν ἔσται εἰς τὸν αἰῶνα•

dia tēn alētheian tēn menousan en hēmin kai meth hēmōn estai eis ton aiōna

3. ἔσται μεθ’ ὑμῶν χάρις, ἔλεος, εἰρήνη παρὰ Θεοῦ πατρός, καὶ παρὰ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ υἱοῦ τοῦ πατρός, ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἀγάπῃ.

estai meth hymōn charis eleos eirēnē para theou patros kai para kyriou iēsou christou tou hyiou tou patros en alētheia kai agapē

4. Ἐχάρην λίαν ὅτι εὕρηκα ἐκ τῶν τέκνων σου περιπατοῦντας ἐν ἀληθείᾳ, καθὼς ἐντολὴν ἐλάβομεν παρὰ τοῦ πατρός.

echarēn lian hoti heurēka ek tōn teknōn sou peripatountas en alētheia kathōs entolēn elabomen para tou patros

5. καὶ νῦν ἐρωτῶ σε, κυρία, οὐχ ὡς ἐντολὴν γράφων σοι καινήν, ἀλλὰ ἣν εἴχομεν ἀπ’ ἀρχῆς, ἵνα ἀγαπῶμεν ἀλλήλους.

kai nyn erōtō se kyria ouch hōs entolēn grafōn soi kainēn alla hēn eichomen ap archēs hina agapōmen allēlous

6. καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἀγάπη, ἵνα περιπατῶμεν κατὰ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ. αὕτη ἐστὶν ἡ ἐντολή, καθὼς ἠκούσατε ἀπ’ ἀρχῆς, ἵνα ἐν αὐτῇ περιπατῆτε.

kai hautē estin hē agapē hina peripatōmen kata tas entolas autou hautē estin hē entolē kathōs ēkousate ap archēs hina en autē peripatēte

7. ὅτι πολλοὶ πλάνοι εἰσῆλθόν εἰς τὸν κόσμον, οἱ μὴ ὁμολογοῦντες Ἰησοῦν Χριστὸν ἐρχόμενον ἐν σαρκί. οὗτός ἐστιν ὁ πλάνος καὶ ὁ ἀντίχριστος.

hoti polloi planoi eisēlthon eis ton kosmon hoi mē homologountes iēsoun christon erchomenon en sarki houtos estin ho planos kai ho antichristos

8. βλέπετε ἑαυτούς, ἵνα μὴ ἀπολέσωμεν ἃ εἰργασάμεθα, ἀλλὰ μισθὸν πλήρη ἀπολάβωμεν.

blepete heautous hina mē apolesōmen ha eirgasametha alla misthon plērē apolabōmen

9. πᾶς ὁ παραβαίνων καὶ μὴ μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ, Θεὸν οὐκ ἔχει• ὁ μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ, οὗτος καὶ τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱὸν ἔχει.

pas ho parabainōn kai mē menōn en tē didachē tou christou theon ouk echei ho menōn en tē didachē tou christou houtos kai ton patera kai ton hyion echei

10. εἴ τις ἔρχεται πρὸς ὑμᾶς, καὶ ταύτην τὴν διδαχὴν οὐ φέρει, μὴ λαμβάνετε αὐτὸν εἰς οἰκίαν, καὶ χαίρειν αὐτῷ μὴ λέγετε•

ei tis erchetai pros hymas kai tautēn tēn didachēn ou ferei mē lambanete auton eis oikian kai chairein autō mē legete

11. ὁ γὰρ λέγων αὐτῷ χαίρειν, κοινωνεῖ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ τοῖς πονηροῖς.

ho gar legōn autō chairein koinōnei tois ergois autou tois ponērois

12. Πολλὰ ἔχων ὑμῖν γράφειν, οὐκ ἠβουλήθην διὰ χάρτου καὶ μέλανος• ἀλλὰ ἐλπίζω ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς, καὶ στόμα πρὸς στόμα λαλῆσαι, ἵνα ἡ χαρὰ ἡμῶν ᾗ πεπληρωμένη.

polla echōn hymin grafein ouk ēboulēthēn dia chartou kai melanos alla elpizō elthein pros hymas kai stoma pros stoma lalēsai hina hē chara hēmōn hē peplērōmenē

13. ἀσπάζεταί σε τὰ τέκνα τῆς ἀδελφῆς σου τῆς Ἐκλεκτῆς. ἀμήν.

aspazetai se ta tekna tēs adelfēs sou tēs eklektēs amēn

Γ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ

Κεφαλαιο 1

1. Ὁ πρεσβύτερος Γαΐῳ τῷ ἀγαπητῷ, ὃν ἐγὼ ἀγαπῶ ἐν ἀληθείᾳ.

ho presbyteros gaiō tō agapētō hon egō agapō en alētheia

2. Ἀγαπητέ, περὶ πάντων εὔχομαί σε εὐοδοῦσθαι καὶ ὑγιαίνειν, καθὼς εὐοδοῦταί σου ἡ ψυχή.

agapēte peri pantōn euchomai se euodousthai kai hygiainein kathōs euodoutai sou hē psychē

3. ἐχάρην γὰρ λίαν, ἐρχομένων ἀδελφῶν, καὶ μαρτυρούντων σου τῇ ἀληθείᾳ, καθὼς σὺ ἐν ἀληθείᾳ περιπατεῖς.

echarēn gar lian erchomenōn adelfōn kai martyrountōn sou tē alētheia kathōs sy en alētheia peripateis

4. μειζοτέραν τούτων οὐκ ἔχω χαράν, ἵνα ἀκούω τὰ ἐμὰ τέκνα ἐν ἀληθείᾳ περιπατοῦντα.

meizoteran toutōn ouk echō charan hina akouō ta ema tekna en alētheia peripatounta

5. Ἀγαπητέ, πιστὸν ποιεῖς ὃ ἐὰν ἐργάσῃ εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ εἰς τοὺς ξένους,

agapēte piston poieis ho ean ergasē eis tous adelfous kai eis tous ksenous

6. οἳ ἐμαρτύρησάν σου τῇ ἀγάπῃ ἐνώπιον ἐκκλησίας• οὓς καλῶς ποιήσεις προπέμψας ἀξίως τοῦ Θεοῦ.

hoi emartyrēsan sou tē agapē enōpion ekklēsias hous kalōs poiēseis propempsas aksiōs tou theou

7. ὑπὲρ γὰρ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἐξῆλθον μηδὲν λαμβάνοντες ἀπὸ τῶν ἐθνῶν.

hyper gar tou onomatos autou eksēlthon mēden lambanontes apo tōn ethnōn

8. ἡμεῖς οὖν ὀφείλομεν ἀπολαμβάνειν τοὺς τοιούτους, ἵνα συνεργοὶ γινώμεθα τῇ ἀληθείᾳ.

hēmeis oun ofeilomen apolambanein tous toioutous hina synergoi ginōmetha tē alētheia

9. Ἔγραψά τῇ ἐκκλησίᾳ• ἀλλ’ ὁ φιλοπρωτεύων αὐτῶν Διοτρέφης οὐκ ἐπιδέχεται ἡμᾶς.

egrapsa tē ekklēsia all ho filoprōteuōn autōn diotrefēs ouk epidechetai hēmas

10. διὰ τοῦτο, ἐὰν ἔλθω, ὑπομνήσω αὐτοῦ τὰ ἔργα ἃ ποιεῖ, λόγοις πονηροῖς φλυαρῶν ἡμᾶς• καὶ μὴ ἀρκούμενος ἐπὶ τούτοις, οὔτε αὐτὸς ἐπιδέχεται τοὺς ἀδελφοὺς, καὶ τοὺς βουλομένους κωλύει, καὶ ἐκ τῆς ἐκκλησίας ἐκβάλλει.

dia touto ean elthō hypomnēsō autou ta erga ha poiei logois ponērois flyarōn hēmas kai mē arkoumenos epi toutois oute autos epidechetai tous adelfous kai tous boulomenous kōlyei kai ektēs ekklēsias ekballei

11. ἀγαπητέ, μὴ μιμοῦ τὸ κακὸν, ἀλλὰ τὸ ἀγαθόν. ὁ ἀγαθοποιῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν• ὁ δὲ κακοποιῶν οὐχ ἑώρακε τὸν Θεόν.

agapēte mē mimou to kakon alla to agathon ho agathopoiōn ek tou theou estin ho de kakopoiōn ouch heōraken ton theon

12. Δημητρίῳ μεμαρτύρηται ὑπὸ πάντων, καὶ ὑπ’ αὐτῆς τῆς ἀληθείας• καὶ ἡμεῖς δὲ μαρτυροῦμεν, καὶ οἴδατε ὅτι ἡ μαρτυρία ἡμῶν ἀληθής ἐστι.

dēmētriō memartyrētai hypo pantōn kai hyp autēs tēs alētheias kai hēmeis de martyroumen kai oidate hoti hē martyria hēmōn alēthēs estin

13. Πολλὰ εἶχον γράφειν, ἀλλ’ οὐ θέλω διὰ μέλανος καὶ καλάμου σοι γράψαι•

polla eichon grafein all ou thelō dia melanos kai kalamou soi grapsai

14. ἐλπίζω δὲ εὐθέως ἰδεῖν σε, καὶ στόμα πρὸς στόμα λαλήσομεν. εἰρήνῃ σοί ἀσπάζονταί σε οἵ φίλοι ἀσπάζου τούς φίλους κατ’ ὄνομα

elpizō de eutheōs idein se kai stoma pros stoma lalēsomen

15.

eirēnē soi aspazontai se hoi filoi aspazou tous filous kat onoma

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΥΔΑ

Κεφαλαιο

1. Ἰούδας Ἰησοῦ Χριστοῦ δοῦλος, ἀδελφὸς δὲ Ἰακώβου, τοῖς ἐν Θεῷ πατρὶ ἠγίασμένοις, καὶ Ἰησοῦ Χριστῷ τετηρημένοις, κλητοῖς•

ioudas iēsou christou doulos adelfos de iakōbou tois en theō patri hēgiasmenois kai iēsou christō tetērēmenois klētois

2. ἔλεος ὑμῖν καὶ εἰρήνη καὶ ἀγάπη πληθυνθείη.

eleos hymin kai eirēnē kai agapē plēthyntheiē

3. Ἀγαπητοί, πᾶσαν σπουδὴν ποιούμενος γράφειν ὑμῖν περὶ τῆς κοινῆς σωτηρίας, ἀνάγκην ἔσχον γράψαι ὑμῖν παρακαλῶν ἐπαγωνίζεσθαι τῇ ἅπαξ παραδοθείσῃ τοῖς ἁγίοις πίστει.

agapētoi pasan spoudēn poioumenos grafein hymin peri tēs koinēs sōtērias anagkēn eschon grapsai hymin parakalōn epagōnizesthai tē hapaks paradotheisē tois hagiois pistei

4. παρεισέδυσαν γάρ τινες ἄνθρωποι, οἱ πάλαι προγεγραμμένοι εἰς τοῦτο τὸ κρίμα, ἀσεβεῖς, τὴν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν χάριν μετατιθέντες εἰς ἀσέλγειαν, καὶ τὸν μόνον δεσπότην Θεόν, καὶ Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ἀρνούμενοι.

pareisedysan gar tines anthrōpoi hoi palai progegrammenoi eis touto to krima asebeis tēn tou theou hēmōn charin metatithentes eis aselgeian kai ton monon despotēn theon kai kyrion hēmōn iēsoun christonarnoumenoi

5. Ὑπομνῆσαι δὲ ὑμᾶς βούλομαι, εἰδότας ὑμᾶς ἅπαξ τοῦτο, ὅτι ὁ Κύριος, λαὸν ἐκ γῆς Αἰγύπτου σώσας, τὸ δεύτερον τοὺς μὴ πιστεύσαντας ἀπώλεσεν.

hypomnēsai de hymas boulomai eidotas hymas hapaks touto hoti ho kyrios laon ek gēs aigyptou sōsas to deuteron tous mē pisteusantas apōlesen

6. ἀγγέλους τε τοὺς μὴ τηρήσαντας τὴν ἑαυτῶν ἀρχὴν, ἀλλὰ ἀπολιπόντας τὸ ἴδιον οἰκητήριον, εἰς κρίσιν μεγάλης ἡμέρας, δεσμοῖς ἀϊδίοις ὑπὸ ζόφον τετήρηκεν.

angelous te tous mē tērēsantas tēn heautōn archēn alla apolipontas to idion oikētērion eis krisin megalēs hēmeras desmois aidiois hypo zofon tetērēken

7. ὡς Σόδομα καὶ Γόμορρα, καὶ αἱ περὶ αὐτὰς πόλεις τὸν ὅμοιον τούτοις τρόπον ἐκπορνεύσασαι, καὶ ἀπελθοῦσαι ὀπίσω σαρκὸς ἑτέρας, πρόκεινται δεῖγμα, πυρὸς αἰωνίου δίκην ὑπέχουσαι.

hōs sodoma kai gomorra kai hai peri autas poleis ton homoion toutois tropon ekporneusasai kai apelthousai opisō sarkos heteras prokeintai deigma pyros aiōniou dikēn hypechousai

8. ὁμοίως μέντοι καὶ οὗτοι ἐνυπνιαζόμενοι σάρκα μὲν μιαίνουσι, κυριότητα δὲ ἀθετοῦσι, δόξας δὲ βλασφημοῦσιν.

homoiōs mentoi kai houtoi enypniazomenoi sarka men miainousin kyriotēta de athetousin doksas de blasfēmousin

9. ὁ δὲ Μιχαὴλ ὁ ἀρχάγγελος, ὅτε τῷ διαβόλῳ διακρινόμενος διελέγετο περὶ τοῦ Μωσέως σώματος, οὐκ ἐτόλμησε κρίσιν ἐπενεγκεῖν βλασφημίας, ἀλλ’ εἶπεν, Ἐπιτιμήσαι σοι Κύριος.

ho de michaēl ho archangelos hote tō diabolō diakrinomenos dielegeto peri tou mōseōs sōmatos ouk etolmēsen krisin epenegkein blasfēmias all eipen epitimēsai soi kyrios

10. οὗτοι δὲ ὅσα μὲν οὐκ οἴδασι βλασφημοῦσιν• ὅσα δὲ φυσικῶς, ὡς τὰ ἄλογα ζῶα ἐπίστανται, ἐν τούτοις φθείρονται.

houtoi de hosa men ouk oidasin blasfēmousin hosa de fysikōs hōs ta aloga zōa epistantai en toutois ftheirontai

11. οὐαὶ αὐτοῖς• ὅτι τῇ ὁδῷ τοῦ Κάϊν ἐπορεύθησαν, καὶ τῇ πλάνῃ τοῦ Βαλαὰμ μισθοῦ ἐξεχύθησαν, καὶ τῇ ἀντιλογίᾳ τοῦ Κόρε ἀπώλοντο.

ouai autois hoti tē hodō tou kain eporeuthēsan kai tē planē tou balaam misthou eksechythēsan kai tē antilogia tou kore apōlonto

12. οὗτοί εἰσιν ἐν ταῖς ἀγάπαις ὑμῶν σπιλάδες, συνευωχούμενοι ὑμῖν, ἀφόβως ἑαυτοὺς ποιμαίνοντες• νεφέλαι ἄνυδροι, ὑπὸ ἀνέμων περιφερόμεναι• δένδρα φθινοπωρινὰ, ἄκαρπα, δὶς ἀποθανόντα, ἐκριζωθέντα•

houtoi eisin en tais agapais hymōn spilades syneuōchoumenoi hymin afobōs heautous poimainontes nefelai anydroi hypo anemōn periferomenai dendra fthinopōrina akarpa dis apothanonta ekrizōthenta

13. κύματα ἄγρια θαλάσσης, ἐπαφρίζοντα τὰς ἑαυτῶν αἰσχύνας• ἀστέρες πλανῆται, οἷς ὁ ζόφος τοῦ σκότους εἰς τὸν αἰῶνα τετήρηται.

kymata agria thalassēs epafrizonta tas heautōn aischynas asteres planētai hois ho zofos tou skotous eis ton aiōna tetērētai

14. προεφήτευσε δὲ καὶ τούτοις ἕβδομος ἀπὸ Ἀδὰμ Ἑνὼχ λέγων, Ἰδοὺ, ἦλθε Κύριος ἐν μυριάσιν ἁγίαις αὐτοῦ,

proefēteusen de kai toutois hebdomos apo adam henōch legōn idou ēlthen kyrios en myriasin hagiais autou

15. ποιῆσαι κρίσιν κατὰ πάντων, καὶ ἐξἐλέγξαι πάντας τοὺς ἀσεβεῖς αὐτῶν περὶ πάντων τῶν ἔργων ἀσεβείας αὐτῶν ὧν ἠσέβησαν, καὶ περὶ πάντων τῶν σκληρῶν ὧν ἐλάλησαν κατ’ αὐτοῦ ἁμαρτωλοὶ ἀσεβεῖς.

poiēsai krisin kata pantōn kai ekselegksai pantas tous asebeis autōn peri pantōn tōn ergōn asebeias autōn hōn ēsebēsan kai peri pantōn tōn sklērōn hōn elalēsan kat autou hamartōloi asebeis

16. οὗτοί εἰσι γογγυσταί, μεμψίμοιροι, κατὰ τὰς ἐπιθυμίας αὐτῶν πορευόμενοι, καὶ τὸ στόμα αὐτῶν λαλεῖ ὑπέρογκα, θαυμάζοντες πρόσωπα, ὠφελείας χάριν.

houtoi eisin gongystai mempsimoiroi kata tas epithymias autōn poreuomenoi kai to stoma autōn lalei hyperogka thaumazontes prosōpa ōfeleias charin

17. Ὑμεῖς δέ ἀγαπητοί, μνήσθητε τῶν ῥημάτων τῶν προειρημένων ὑπὸ τῶν ἀποστόλων τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ•

hymeis de agapētoi mnēsthēte tōn rēmatōn tōn proeirēmenōn hypo tōn apostolōn tou kyriou hēmōn iēsou christou

18. ὅτι ἔλεγον ὑμῖν, ὅτι ἐν ἐσχάτῳ χρόνῳ ἔσονται ἐμπαῖκται, κατὰ τὰς ἑαυτῶν ἐπιθυμίας πορευόμενοι τῶν ἀσεβειῶν.

hoti elegon hymin hoti en eschatō chronō esontai empaiktai kata tas heautōn epithymias poreuomenoi tōn asebeiōn

19. οὗτοί εἰσιν οἱ ἀποδιορίζοντες ἑαυτούς, ψυχικοί, Πνεῦμα μὴ ἔχοντες.

houtoi eisin hoi apodiorizontes heautous psychikoi pneuma mē echontes

20. ὑμεῖς δέ, ἀγαπητοί, τῇ ἁγιωτάτῃ ὑμῶν πίστει ἐποικοδομοῦντες ἑαυτοὺς, ἐν Πνεύματι Ἁγίω προσευχόμενοι,

hymeis de agapētoi tē hagiōtatē hymōn pistei epoikodomountes heautous en pneumati hagiō proseuchomenoi

21. ἑαυτοὺς ἐν ἀγάπῃ Θεοῦ τηρήσατε, προσδεχόμενοι τὸ ἔλεος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς ζωὴν αἰώνιον.

heautous en agapē theou tērēsate prosdechomenoi to eleos tou kyriou hēmōn iēsou christou eis zōēn aiōnion

22. καὶ οὓς μὲν ἐλεεῖτε διακρινομένοι•

kai hous men eleeite diakrinomenoi

23. οὓς δὲ ἐν φόβῳ σώζετε ἐκ τοῦ πυρὸς ἁρπάζοντες, μισοῦντες καὶ τὸν ἀπὸ τῆς σαρκὸς ἐσπιλωμένον χιτῶνα.

hous de en fobō sōzete ek tou pyros harpazontes misountes kai ton apo tēs sarkos espilōmenon chitōna

24. Τῷ δὲ δυναμένῳ φυλάξαι ὑμᾶς ἀπταίστους, καὶ στῆσαι κατενώπιον τῆς δόξης αὐτοῦ ἀμώμους ἐν ἀγαλλιάσει,

tō de dynamenō fylaksai hymas aptaistous kai stēsai katenōpion tēs doksēs autou amōmous en agalliasei

25. μόνῳ σοφῷ Θεῷ σωτῆρι ἡμῶν, δόξα καὶ μεγαλωσύνη, κράτος καὶ ἐξουσία, καὶ νῦν καὶ εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. ἀμήν.

monō sofō theō sōtēri hēmōn doksa kai megalōsynē kratos kai eksousia kai nyn kai eis pantas tous aiōnas amēn

ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ

Κεφαλαιο 1

1. Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἣν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ Θεός, δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ, ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει, καὶ ἐσήμανεν ἀποστείλας διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ τῷ δούλῳ αὐτοῦ Ἰωάννῃ,

apokalypsis iēsou christou hēn edōken autō ho theos deiksai tois doulois autou ha dei genesthai en tachei kai esēmanen aposteilas dia tou angelou autou tō doulō autou iōannē

2. ὃς ἐμαρτύρησε τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, καὶ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅσα τε εἶδε.

hos emartyrēsen ton logon tou theou kai tēn martyrian iēsou christou hosa te eiden

3. μακάριος ὁ ἀναγινώσκων, καὶ οἱ ἀκούοντες τοὺς λόγους τῆς προφητείας. καὶ τηροῦντες τὰ ἐν αὐτῇ γεγραμμένα• ὁ γὰρ καιρὸς ἐγγύς.

makarios ho anaginōskōn kai hoi akouontes tous logous tēs profēteias kai tērountes ta en autē gegrammena ho gar kairos engys

4. Ἰωάννης ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις ταῖς ἐν τῇ Ἀσίᾳ• χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ τοῦ ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος• καὶ ἀπὸ τῶν ἑπτὰ πνευμάτων, ἃ ἐστιν ἐνώπιον τοῦ θρόνου αὐτοῦ•

iōannēs tais hepta ekklēsiais tais en tē asia charis hymin kai eirēnē apo tou ho ōn kai ho ēn kai ho erchomenos kai apo tōn hepta pneumatōn ha estin enōpiontou thronou autou

5. καὶ ἀπὸ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ μάρτυς ὁ πιστός, ὁ πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν καὶ ὁ ἄρχων τῶν βασιλέων τῆς γῆς. τῷ ἀγαπήσαντι ἡμᾶς, καὶ λούσαντι ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ•

kai apo iēsou christou ho martys ho pistos ho prōtotokos ek tōn nekrōn kai ho archōn tōn basileōn tēs gēs tō agapēsanti hēmas kai lousanti hēmas apo tōn hamartiōn hēmōnen tō haimati autou

6. καὶ ἐποίησεν ἡμᾶς βασιλεῖς καὶ ἱερεῖς τῷ Θεῷ καὶ πατρὶ αὐτοῦ• αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ἀμήν.

kai epoiēsen hēmas basileis kai hiereis tō theō kai patri autou autō hē doksa kai to kratos eis tous aiōnas tōn aiōnōn amēn

7. ἰδοὺ ἔρχεται μετὰ τῶν νεφελῶν, καὶ ὄψεται αὐτὸν πᾶς ὀφθαλμὸς, καὶ οἵτινες αὐτὸν ἐξεκέντησαν• καὶ κόψονται ἐπ’ αὐτὸν πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς. ναί, ἀμήν.

idou erchetai meta tōn nefelōn kai opsetai auton pas ofthalmos kai hoitines auton eksekentēsan kai kopsontai ep auton pasai hai fylai tēs gēs nai amēn

8. Ἐγώ εἰμι τὸ Α καὶ τὸ Ω, ἀρχὴ καὶ τέλος, λέγει ὁ Κύριος, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, ὁ παντοκράτωρ.

egō eimi to ha kai to ō archē kai telos legei ho kyrios ho ōn kai ho ēn kai ho erchomenos ho pantokratōr

9. Ἐγὼ Ἰωάννης, ὁ καὶ ἀδελφὸς ὑμῶν, καὶ συγκοινωνὸς ἐν τῇ θλίψει καὶ ἐν τῇ βασιλείᾳ καὶ ὑπομονῇ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐγενόμην ἐν τῇ νήσῳ τῇ καλουμένῃ Πάτμῳ, διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

egō iōannēs ho kai adelfos hymōn kai sygkoinōnos en tē thlipsei kai en tē basileia kai hypomonē iēsou christou egenomēn en tē nēsō tē kaloumenē patmō dia ton logon toutheou kai dia tēn martyrian iēsou christou

10. ἐγενόμην ἐν Πνεύματι ἐν τῇ Κυριακῇ ἡμέρᾳ• καὶ ἤκουσα ὀπίσω μου φωνὴν μεγάλην ὡς σάλπιγγος,

egenomēn en pneumati en tē kyriakē hēmera kai ēkousa opisō mou fōnēn megalēn hōs salpingos

11. λεγούσης, Ἐγώ ἐιμι τὸ Α καὶ τὸ Ω, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος• καὶ Ὃ βλέπεις γράψον, εἰς βιβλίον, καὶ πέμψον ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις ταῖς ἐν Ἀσίᾳ, εἰς Ἔφεσον, καὶ εἰς Σμύρναν, καὶ εἰς Πέργαμον, καὶ εἰς Θυάτειρα, καὶ εἰς Σάρδεις, καὶ εἰς Φιλαδέλφειαν, καὶ εἰς Λαοδίκειαν.

legousēs egō eimi to ha kai to hō ho prōtos kai ho eschatos kai ho blepeis grapson eis biblion kai pempson tais hepta ekklēsiais tais en asia eis efeson kaieis smyrnan kai eis pergamon kai eis thyateiraκαιkai eis sardeis kai eis filadelfeian kai eis laodikeian

12. καὶ ἐπέστρεψα βλέπειν τὴν φωνὴν ἥτις ἐλάλησε μετ’ ἐμοῦ. καὶ ἐπιστρέψας εἶδον ἑπτὰ λυχνίας χρυσᾶς,

kai epestrepsa blepein tēn fōnēn hētis elalēsen met emou kai epistrepsas eidon hepta lychnias chrysas

13. καὶ ἐν μέσῳ τῶν ἑπτὰ λυχνιῶν ὅμοιον ὑιῷ ἀνθρώπου, ἐνδεδυμένον ποδήρη καὶ περιεζωσμένον πρὸς τοῖς μαστοῖς ζώνην χρυσῆν•

kai en mesō tōn hepta lychniōn homoion hyiō anthrōpou endedymenon podērē kai periezōsmenon pros tois mastois zōnēn chrysēn

14. ἡ δὲ κεφαλὴ αὐτοῦ καὶ αἱ τρίχες λευκαὶ ὡσει ἔριον λευκόν, ὡς χιών• καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς φλὸξ πυρός,

hē de kefalē autou kai hai triches leukai hōsei erion leukon hōs chiōn kai hoi ofthalmoi autou hōs floks pyros

15. καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὅμοιοι χαλκολιβάνῳ ὡς ἐν καμίνῳ πεπυρωμένοι• καὶ ἡ φωνὴ αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὑδάτων πολλῶν•

kai hoi podes autou homoioi chalkolibanō hōs en kaminō pepyrōmenoi kai hē fōnē autou hōs fōnē hydatōn pollōn

16. καὶ ἔχων ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ χειρὶ ἀστέρας ἑπτά, καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ῥομφαία δίστομος ὀξεῖα ἐκπορευομένη• καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ, ὡς ὁ ἥλιος φαίνει ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ.

kai echōn en tē deksia autou cheiri asteras hepta kai ek tou stomatos autou romfaia distomos okseia ekporeuomenē kai hē opsis autou hōs ho hēlios fainei en tē dynamei autou

17. καὶ ὅτε εἶδον αὐτόν, ἔπεσα πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ ὡς νεκρός• καὶ ἐπέθηκε τὴν δεξιὰν αὐτοῦ χεῖρα ἐπ’ ἐμὲ λέγων μοι, Μὴ φοβοῦ• ἐγώ εἰμι ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος,

kai hote eidon auton epesa pros tous podas autou hōs nekros kai epethēken tēn deksian autou cheira ep eme legōn moi mē fobou egō eimi ho prōtos kai ho eschatos

18. καὶ ὁ ζῶν• καὶ ἐγενόμην νεκρὸς καὶ ἰδοὺ, ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ἀμήν• καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ ᾅδου καὶ τοῦ θανάτου.

kai ho zōn kai egenomēn nekros kai idou zōn eimi eis tous aiōnas tōn aiōnōn amēn kai echō tas kleis tou hadou kai tou thanatou

19. γράψον ἃ εἶδες, καὶ ἃ εἰσὶ, καὶ ἃ μέλλει γινέσθαι μετὰ ταῦτα•

grapson ha eides kai ha eisin kai ha mellei ginesthai meta tauta

20. τὸ μυστήριον τῶν ἑπτὰ• ἀστέρων ὦν εἶδες ἐπὶ τῆς δεξιᾶς μου, καὶ τὰς ἑπτὰ λυχνίας τὰς χρυσᾶς. οἱ ἑπτὰ ἀστέρες ἄγγελοι τῶν ἑπτὰ ἐκκλησιῶν εἰσι• καὶ αἱ ἑπτὰ λυχνίαι ἅς εἶδες ἑπτὰ ἐκκλησίαι εἰσί.

to mystērion tōn hepta asterōn ōn eides epi tēs deksias mou kai tas hepta lychnias tas chrysas hoi hepta asteres angeloi tōn hepta ekklēsiōn eisin kai hai hepta lychniai haseides hepta ekklēsiai eisin

Κεφαλαιο 2

1. Τῷ ἀγγέλῳ τῆς Ἐφέσίνης ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ κρατῶν τοὺς ἑπτὰ ἀστέρας ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ, ὁ περιπατῶν ἐν μέσῳ τῶν ἑπτὰ λυχνιῶν τῶν χρυσῶν•

tō angelō tēs efesinēs ekklēsias grapson tade legei ho kratōn tous hepta asteras en tē deksia autou ho peripatōn en mesō tōn hepta lychniōn tōn chrysōn

2. Οἶδα τὰ ἔργα σου, καὶ τὸν κόπον σου, καὶ τὴν ὑπομονήν σου, καὶ ὅτι οὐ δύνῃ βαστάσαι κακούς, καὶ ἐπειράσω τοὺς φάσκοντας εἶναι ἀποστόλους καὶ οὐκ εἰσί, καὶ εὗρες αὐτοὺς ψευδεῖς,

oida ta erga sou kai ton kopon sou kai tēn hypomonēn sou kai hoti ou dynē bastasai kakous kai epeirasō tous faskontas einai apostolous kai ouk eisin kai heures autouspseudeis

3. καὶ ἐβὰστασας καὶ ὑπομονὴν ἔχεις, καὶ διὰ τὸ ὄνομά μου κεκοπίακας καὶ οὐ κέκμηκας.

kai ebastasas kai hypomonēn echeis kai dia to onoma mou kekopiakas kai ou kekmēkas

4. ἀλλ’ ἔχω κατὰ σοῦ, ὅτι τὴν ἀγάπην σου τὴν πρώτην ἀφῆκας.

all echō kata sou hoti tēn agapēn sou tēn prōtēn afēkas

5. μνημόνευε οὖν πόθεν ἐκπέπτωκας, καὶ μετανόησον καὶ τὰ πρῶτα ἔργα ποίησον• εἰ δὲ μή, ἔρχομαί σοι ταχύ, καὶ κινήσω τὴν λυχνίαν σου ἐκ τοῦ τόπου αὐτῆς, ἐὰν μὴ μετανοήσῃς•

mnēmoneue oun pothen ekpeptōkas kai metanoēson kai ta prōta erga poiēson ei de mē erchomai soi tachy kai kinēsō tēn lychnian sou ek tou topou autēs ean mē metanoēsēs

6. ἀλλὰ τοῦτο ἔχεις, ὅτι μισεῖς τὰ ἔργα τῶν Νικολαϊτῶν, ἃ κἀγὼ μισῶ.

alla touto echeis hoti miseis ta erga tōn nikolaitōn ha kagō misō

7. ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. Τῷ νικῶντι δώσω αὐτῷ φαγεῖν ἐκ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς, ὅ ἐστιν ἐν μέσῶ τοῦ παραδείσου τοῦ Θεοῦ.

ho echōn ous akousatō ti to pneuma legei tais ekklēsiais tō nikōnti dōsō autō fagein ek tou ksylou tēs zōēs ho estin en mesō tou paradeisou tou theou

8. Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐκκλησίας Σμυρναίων γράψον, Τάδε λέγει ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος, ὃς ἐγένετο νεκρὸς καὶ ἔζησεν•

kai tō angelō tēs ekklēsias smyrnaiōn grapson tade legei ho prōtos kai ho eschatos hos egeneto nekros kai ezēsen

9. Οἶδά σου τὰ ἔργα καὶ τὴν θλῖψιν καὶ τὴν πτωχείαν, πλούσιος δὲ εἶ• καὶ τὴν βλασφημίαν τῶν λεγόντων Ἰουδαίους εἶναι ἑαυτούς, καὶ οὐκ εἰσὶν, ἀλλὰ συναγωγὴ τοῦ Σατανᾶ.

oida sou ta erga kai tēn thlipsin kai tēn ptōcheian plousios de ei kai tēn blasfēmian tōn legontōn ioudaious einai heautous kai ouk eisin alla synagōgē tou satana

10. μηδὲν φοβοῦ ἃ μέλλεις πάσχειν• ἰδοὺ μέλλει βάλειν ἐξ ὑμῶν ὁ διάβολος εἰς φυλακὴν, ἵνα πειρασθῆτε• καὶ ἕξετε θλῖψιν ἡμερῶν δέκα. γίνου πιστὸς ἄχρι θανάτου, καὶ δώσω σοι τὸν στέφανον τῆς ζωῆς.

mēden fobou ha melleis paschein idou mellei balein eks hymōn ho diabolos eis fylakēn hina peirasthēte kai eksete thlipsin hēmerōn deka ginou pistos achri thanatou kai dōsō soi ton stefanontēs zōēs

11. ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. ὁ νικῶν οὐ μὴ ἀδικηθῇ ἐκ τοῦ θανάτου τοῦ δευτέρου.

ho echōn ous akousatō ti to pneuma legei tais ekklēsiais ho nikōn ou mē adikēthē ek tou thanatou tou deuterou

12. Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Περγάμῳ ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ ἔχων τὴν ῥομφαίαν τὴν δίστομον τὴν ὀξεῖαν•

kai tō angelō tēs en pergamō ekklēsias grapson tade legei ho echōn tēn romfaian tēn distomon tēn okseian

13. Οἶδα τὰ ἔργα σου, καὶ ποῦ κατοικεῖς, ὅπου ὁ θρόνος τοῦ Σατανᾶ• καὶ κρατεῖς τὸ ὄνομά μου, καὶ οὐκ ἠρνήσω τὴν πίστιν, μου, καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐν αἷς Ἀντιπᾶς ὁ μάρτυς μου, ὁ πιστός, ὃς ἀπεκτάνθη παρ’ ὑμῖν, ὅπου κατοικεῖ ὁ Σατανᾶς•

oida ta erga sou kai pou katoikeis hopou ho thronos tou satana kai krateis to onoma mou kai ouk ērnēsō tēn pistin mou kai en tais hēmerais en hais antipasho martys mou ho pistos hos apektanthē parυμινhymin hopou katoikei ho satanas

14. ἀλλ’ ἔχω κατὰ σοῦ ὀλίγα, ὅτι ἔχεις ἐκεῖ κρατοῦντας τὴν διδαχὴν Βαλαάμ, ὃς ἐδίδασκε τὸν Βαλὰκ βαλεῖν σκάνδαλον ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, φαγεῖν εἰδωλόθυτα καὶ πορνεῦσαι.

all echō kata sou oliga hoti echeis ekei kratountas tēn didachēn balaam hos edidasken ton balak balein skandalon enōpion tōn hyiōn israēl fagein eidōlothyta kai porneusai

15. οὕτως ἔχεις καὶ σὺ κρατοῦντας τὴν διδαχὴν τῶν Νικολαϊτῶν, ὅ μισῶ.

houtōs echeis kai sy kratountas tēn didachēn tōn nikolaitōn ho misō

16. μετανόησον• εἰ δὲ μή, ἔρχομαί σοι ταχύ, καὶ πολεμήσω μετ’ αὐτῶν ἐν τῇ ῥομφαίᾳ τοῦ στόματός μου.

metanoēson ei de mē erchomai soi tachy kai polemēsō met autōn en tē romfaia tou stomatos mou

17. ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. τῷ νικῶντι δώσω αὐτῷ φαγεῖν ἀπὸ τοῦ μάννα τοῦ κεκρυμμένου, καὶ δώσω αὐτῷ ψῆφον λευκὴν, καὶ ἐπὶ τὴν ψῆφον ὄνομα καινὸν γεγραμμένον, ὃ οὐδεὶς ἔγνω εἰ μὴ ὁ λαμβάνων.

ho echōn ous akousatō ti to pneuma legei tais ekklēsiais tō nikōnti dōsō autō fagein apo tou manna tou kekrymmenou kai dōsō autō psēfon leukēn kai epi tēn psēfon onomakainon gegrammenon ho oudeis egnō ei mē hoλαμβανωνlambanōn

18. Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Θυατείροις ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ ἔχων τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ὡς φλόγα πυρός, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὅμοιοι χαλκολιβάνῳ•

kai tō angelō tēs en thyateirois ekklēsias grapson tade legei ho hyios tou theou ho echōn tous ofthalmous autou hōs floga pyros kai hoi podes autou homoioi chalkolibanō

19. Οἶδά σου τὰ ἔργα, καὶ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν διακονίαν καὶ τὴν πίστιν καὶ τὴν ὑπομονήν σου, καὶ τὰ ἔργα σου, καὶ τὰ ἔσχατα πλείονα τῶν πρώτων.

oida sou ta erga kai tēn agapēn kai tēn diakonian kai tēn pistin kai tēn hypomonēn sou kai ta erga sou kai ta eschata pleiona tōn prōtōn

20. ἀλλ’ ἔχω κατὰ σοῦ ὀλίγα ὅτι ἐᾷς τὴν γυναῖκα Ἰεζάβηλ, τὴν λέγουσαν ἑαυτὴν προφῆτιν, διδάσκειν καὶ πλανᾶσθαι ἐμοὺς δούλους, πορνεῦσαι καὶ εἰδωλόθυτα φαγεῖν.

all echō kata sou oliga hoti eas tēn gynaika iezabēl tēn legousan heautēn profētin didaskein kai planasthai emous doulous porneusai kai eidōlothyta fagein

21. καὶ ἔδωκα αὐτῇ χρόνον ἵνα μετανοήσῃ, εκ’ τῆς πορνείας αὐτῆς, καὶ οὐ μετενόησεν.

kai edōka autē chronon hina metanoēsē ek tēs porneias autēs kai hou metenoēsen

22. ἰδοὺ ἐγὼ βάλλω αὐτὴν εἰς κλίνην, καὶ τοὺς μοιχεύοντας μετ’ αὐτῆς εἰς θλῖψιν μεγάλην, ἐὰν μὴ μετανοήσωσιν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῶν.

idou egō ballō autēn eis klinēn kai tous moicheuontas met autēs eis thlipsin megalēn ean mē metanoēsōsin ek tōn ergōn autōn

23. καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς ἀποκτενῶ ἐν θανάτῳ• καὶ γνώσονται πᾶσαι αἱ ἐκκλησίαι ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ ἐρευνῶν νεφροὺς καὶ καρδίας• καὶ δώσω ὑμῖν ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα ὑμῶν.

kai ta tekna autēs apoktenō en thanatō kai gnōsontai pasai hai ekklēsiai hoti egō eimi ho ereunōn nefrous kai kardias kai dōsō hymin hekastō kata ta erga hymōn

24. ὑμῖν δὲ λέγω καὶ λοιποῖς τοῖς ἐν Θυατείροις, ὅσοι οὐκ ἔχουσι τὴν διδαχὴν ταύτην, καὶ οἵτινες οὐκ ἔγνωσαν τὰ βάθη τοῦ Σατανᾶ, ὡς λέγουσιν, Οὐ βάλω ἐφ’ ὑμᾶς ἄλλο βάρος.

hymin de legō kai loipois tois en thyateirois hosoi ouk echousin tēn didachēn tautēn kai hoitines ouk egnōsan ta bathē tou satana hōs legousin ou balō ef hymas allo baros

25. πλὴν ὃ ἔχετε κρατήσατε, ἄχρις οὗ ἂν ἥξω.

plēn ho echete kratēsate achris hou an hēksō

26. καὶ ὁ νικῶν καὶ ὁ τηρῶν ἄχρι τέλους τὰ ἔργα μου, δώσω αὐτῷ ἐξουσίαν ἐπὶ τῶν ἐθνῶν•

kai ho nikōn kai ho tērōn achri telous ta erga mou dōsō autō eksousian epi tōn ethnōn

27. καὶ ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ• ὡς τὰ σκεύη τὰ κεραμικὰ συντρίβεται• ὡς κἀγώ εἴληφα παρά τοῦ πατρός μου

kai poimanei autous en rabdō sidēra hōs ta skeuē ta keramika syntribetai hōs kagō eilēfa para tou patros mou

28. καὶ δώσω αὐτῷ τὸν ἀστέρα τὸν πρωϊνόν

kai dōsō autō ton astera ton prōinon

29. ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις.

ho echōn ous akousatō ti to pneuma legei tais ekklēsiais

Κεφαλαιο 3

1. Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Σάρδεσιν ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ ἔχων τὰ ἑπτὰ πνεύματα τοῦ Θεοῦ, καὶ τοὺς ἑπτὰ ἀστέρας• Οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι τὸ ὄνομα ἔχεις ὅτι ζῇς, καὶ νεκρὸς εἶ.

kai tō angelō tēs en sardesin ekklēsias grapson tade legei ho echōn ta hepta pneumata tou theou kai tous hepta asteras oida sou ta erga hoti to onoma echeis hotizēs kai nekros ei

2. γίνου γρηγορῶν, καὶ στήριξον τὰ λοιπὰ ἃ μὲλλει ἀποθανεῖν• οὐ γὰρ εὕρηκά σου τὰ ἔργα πεπληρωμένα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

ginou grēgorōn kai stērikson ta loipa ha mellei apothanein ou gar heurēka sou ta erga peplērōmena enōpion tou theou

3. μνημόνευε οὖν πῶς εἴληφας καὶ ἤκουσας, καὶ τήρει, καὶ μετανόησον. ἐὰν οὖν μὴ γρηγορήσῃς, ἥξω ἐπὶ σε ὡς κλέπτης, καὶ οὐ μὴ γνῷς ποίαν ὥραν ἥξω ἐπὶ σε.

mnēmoneue oun pōs eilēfas kai ēkousas kai tērei kai metanoēson ean oun mē grēgorēsēs hēksō epi se hōs kleptēs kai ou mē gnōs poian hōran hēksō epi se

4. ἔχεις ὀλίγα ὀνόματα καὶ ἐν Σάρδεσιν, ἃ οὐκ ἐμόλυναν τὰ ἱμάτια αὐτῶν• καὶ περιπατήσουσι μετ’ ἐμοῦ ἐν λευκοῖς, ὅτι ἄξιοί εἰσιν.

echeis oliga onomata kai en sardesin ha ouk emolynan ta himatia autōn kai peripatēsousin met emou en leukois hoti aksioi eisin

5. ὁ νικῶν, οὕτος περιβαλεῖται ἐν ἱματίοις λευκοῖς• καὶ οὐ μὴ ἐξαλείψω τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκ τῆς βίβλου τῆς ζωῆς, καὶ ἐξομολογήσομαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ πατρός μου, καὶ ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ.

ho nikōn houtos peribaleitai en himatiois leukois kai ou mē eksaleipsō to onoma autou ek tēs biblou tēs zōēs kai eksomologēsomai to onoma autou enōpion tou patros mou kai enōpiontōn angelōn autou

6. ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις.

ho echōn ous akousatō ti to pneuma legei tais ekklēsiais

7. Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Φιλαδελφείᾳ ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ ἅγιος, ὁ ἀληθινός, ὁ ἔχων τὴν κλεῖδα τοῦ Δαβίδ, ὁ ἀνοίγων καὶ οὐδεὶς κλείει, καὶ κλείει καὶ οὐδεὶς ἀνοίγει•

kai tō angelō tēs en filadelfeia ekklēsias grapson tade legei ho hagios ho alēthinos ho echōn tēn kleida tou david ho anoigōn kai oudeis kleiei kai kleiei kai oudeis anoigei

8. Οἶδά σου τὰ ἔργα ἰδού, δέδωκα ἐνώπιόν σου θύραν ἀνεῳγμένην, καὶ οὐδεὶς δύναται κλεῖσαι αὐτήν, ὅτι μικρὰν ἔχεις δύναμιν, καὶ ἐτήρησάς μου τὸν λόγον, καὶ οὐκ ἠρνήσω τὸ ὄνομά μου.

oida sou ta erga idou dedōka enōpion sou thyran aneōgmenēn kai oudeis dynatai kleisai autēn hoti mikran echeis dynamin kai etērēsas mou ton logon kai ouk ērnēsō to onoma mou

9. ἰδοὺ διδωμι ἐκ τῆς συναγωγῆς τοῦ Σατανᾶ, τῶν λεγόντων ἑαυτοὺς Ἰουδαίους εἶναι, καὶ οὐκ εἰσὶν, ἀλλὰ ψεύδονται• ἰδοὺ ποιήσω αὐτοὺς, ἵνα ἥξωσι καὶ προσκυνήσωσιν ἐνώπιον τῶν ποδῶν σου, καὶ γνῶσιν ὅτι ἐγὼ ἠγάπησά σε.

idou didōmi ek tēs synagōgēs tou satana tōn legontōn heautous ioudaious einai kai ouk eisin alla pseudontai idou poiēsō autous hina ēksōsin kai proskynēsōsin enōpion tōn podōn sou kai gnōsinhoti egō ēgapēsa se

10. ὅτι ἐτήρησας τὸν λόγον τῆς ὑπομονῆς μου, κἀγώ σε τηρήσω ἐκ τῆς ὥρας τοῦ πειρασμοῦ τῆς μελλούσης ἔρχεσθαι ἐπὶ τῆς οἰκουμένης ὅλης, πειράσαι τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς.

hoti etērēsas ton logon tēs hypomonēs mou kagō se tērēsō ek tēs hōras tou peirasmou tēs mellousēs erchesthai epi tēs oikoumenēs holēs peirasai tous katoikountas epi tēs gēs

11. ἰδού, ἔρχομαι ταχύ• κράτει ὃ ἔχεις, ἵνα μηδεὶς λάβῃ τὸν στέφανόν σου.

idou erchomai tachy kratei ho echeis hina mēdeis labē ton stefanon sou

12. ὁ νικῶν, ποιήσω αὐτὸν στῦλον ἐν τῷ ναῷ τοῦ Θεοῦ μου, καὶ ἔξω οὐ μὴ ἐξέλθῃ ἔτι, καὶ γράψω ἐπ’ αὐτὸν τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ μου, καὶ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως τοῦ Θεοῦ μου. τῆς καινῆς Ἰερουσαλήμ, ἡ καταβαίνει ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ μου, καὶ τὸ ὄνομά μου τὸ καινόν.

ho nikōn poiēsō auton stylon en tō naō tou theou mou kai eksō ou mē ekselthē eti kai grapsō ep auton to onoma tou theou mou kai to onoma tēspoleōs tou theou mou tēs kainēs ierousalēm hēκαταβαινειkatabainei ek tou ouranou apo tou theou mou kai to onoma mou to kainon

13. ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις.

ho echōn ous akousatō ti to pneuma legei tais ekklēsiais

14. Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐκκλησίας Λαοδικέων γράψον, Τάδε λέγει ὁ Ἀμήν, ὁ μάρτυς ὁ πιστὸς καὶ ἀληθινός, ἡ ἀρχὴ τῆς κτίσεως τοῦ Θεοῦ•

kai tō angelō tēs ekklēsias laodikeōn grapson tade legei ho amēn ho martys ho pistos kai alēthinos hē archē tēs ktiseōs tou theou

15. Οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶ οὔτε ζεστός. ὄφελον ψυχρὸς εἴης ἢ ζεστός.

oida sou ta erga hoti oute psychros ei oute zestos ofelon psychros eiēs ē zestos

16. οὕτως, ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὔτε ψυχρὸς οὔτε ζεστός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου.

houtōs hoti chliaros ei kai oute psychros oute zestos mellō se emesai ek tou stomatos mou

17. ὅτι λέγεις, ὅτι Πλούσιός εἰμι, καὶ πεπλούτηκα καὶ οὐδενὸς χρείαν ἔχω, καὶ οὐκ οἶδας ὅτι σὺ εἶ ὁ ταλαίπωρος καὶ ἐλεεινὸς καὶ πτωχὸς καὶ τυφλὸς καὶ γυμνός•

hoti legeis hoti plousios eimi kai peploutēka kai oudenos chreian echō kai ouk oidas hoti sy ei ho talaipōros kai eleeinos kai ptōchos kai tyflos kai gymnos

18. συμβουλεύω σοι ἀγοράσαι παρ’ ἐμοῦ χρυσίον πεπυρωμένον ἐκ πυρὸς, ἵνα πλουτήσῃς• καὶ ἱμάτια λευκὰ, ἵνα περιβάλῃ, καὶ μὴ φανερωθῇ ἡ αἰσχύνη τῆς γυμνότητός σου• καὶ κολλούριον ἐγχρῖσον τοὺς ὀφθαλμούς σου, ἵνα βλέπῃς.

symbouleuō soi agorasai par emou chrysion pepyrōmenon ek pyros hina ploutēsēs kai himatia leuka hina peribalē kai mē fanerōthē hē aischynē tēs gymnotētos sou kai kollourion egchrison tous ofthalmous souhina blepēs

19. ἐγὼ ὅσους ἐὰν φιλῶ, ἐλέγχω καὶ παιδεύω. ζήλωσον οὖν καὶ μετανόησον.

egō hosous ean filō elegchō kai paideuō zēlōson oun kai metanoēson

20. ἰδοὺ, ἕστηκα ἐπὶ τὴν θύραν καὶ κρούω• ἐάν τις ἀκούσῃ τῆς φωνῆς μου, καὶ ἀνοίξῃ τὴν θύραν, εἰσελεύσομαι πρὸς αὐτὸν, καὶ δειπνήσω μετ’ αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς μετ’ ἐμοῦ.

idou hestēka epi tēn thyran kai krouō ean tis akousē tēs fōnēs mou kai anoiksē tēn thyran eiseleusomai pros auton kai deipnēsō met autou kai autos met emou

21. ὁ νικῶν, δώσω αὐτῷ καθίσαι μετ’ ἐμοῦ ἐν τῷ θρόνῳ μου, ὡς κἀγὼ ἐνίκησα, καὶ ἐκάθισα μετὰ τοῦ πατρός μου ἐν τῷ θρόνῳ αὐτοῦ.

ho nikōn dōsō autō kathisai met emou en tō thronō mou hōs kagō enikēsa kai ekathisa meta tou patros mou en tō thronō autou

22. ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις.

ho echōn ous akousatō ti to pneuma legei tais ekklēsiais

Κεφαλαιο 4

1. Μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἰδοὺ, θύρα ἠνεῳγμένη ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἡ φωνὴ ἡ πρώτη ἣν ἤκουσα ὡς σάλπιγγος λαλούσης μετ’ ἐμοῦ, λέγουσα, Ἀνάβα ὧδε, καὶ δείξω σοι ἃ δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα.

meta tauta eidon kai idou thyra ēneōgmenē en tō ouranō kai hē fōnē hē prōtē hēn ēkousa hōs salpingos lalousēs met emou legousa anaba hōde kai deiksō soi ha deigenesthai meta tauta

2. καὶ εὐθέως ἐγενόμην ἐν πνεύματι• καὶ ἰδοὺ, θρόνος ἔκειτο ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τοῦ θρόνου καθήμενος•

kai eutheōs egenomēn en pneumati kai idou thronos ekeito en tō ouranō kai epi tou thronou kathēmenos

3. καὶ ὁ καθήμενος ἦν ὅμοιος ὁράσει λίθῳ ἰάσπιδι καὶ σαρδίνῳ• καὶ ἶρις κυκλόθεν τοῦ θρόνου ὅμοία ὁράσει σμαραγδίνῳ.

kai ho kathēmenos ēn homoios horasei lithō iaspidi kai sardinō kai iris kyklothen tou thronou homoia horasei smaragdinō

4. καὶ κυκλόθεν τοῦ θρόνου θρόνοι εἴκοσι καὶ τέσσαρες• καὶ ἐπὶ τοὺς θρόνους εἴδον τοὺς εἴκοσι καὶ τέσσαρας πρεσβυτέρους καθημένους, περιβεβλημένους ἐν ἱματίοις λευκοῖς, καὶ ἔσχον ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν στεφάνους χρυσοῦς.

kai kyklothen tou thronou thronoi eikosi kai tessares kai epi tous thronous eidon tous eikosi kai tessaras presbyterous kathēmenous peribeblēmenous en himatiois leukois kai eschon epi tas kefalas autōn stefanouschrysous

5. καὶ ἐκ τοῦ θρόνου ἐκπορεύονται ἀστραπαὶ καὶ βρονταί καὶ φωναὶ. καὶ ἑπτὰ λαμπάδες πυρὸς καιόμεναι ἐνώπιον τοῦ θρόνου, αἵ εἰσι τὰ ἑπτὰ πνεύματα τοῦ Θεοῦ•

kai ek tou thronou ekporeuontai astrapai kai brontai kai fōnai kai hepta lampades pyros kaiomenai enōpion tou thronou hai eisin ta hepta pneumata tou theou

6. καὶ ἐνώπιον τοῦ θρόνου θάλασσα ὑαλίνη, ὁμοία κρυστάλλῳ. καὶ ἐν μέσῳ τοῦ θρόνου καὶ κύκλῳ τοῦ θρόνου τέσσαρα ζῶα γέμοντα ὀφθαλμῶν ἔμπροσθεν καὶ ὄπισθεν.

kai enōpion tou thronou thalassa hyalinē homoia krystallō kai en mesō tou thronou kai kyklō tou thronou tessara zōa gemonta ofthalmōn emprosthen kai opisthen

7. καὶ τὸ ζῶον τὸ πρῶτον ὅμοιον λέοντι, καὶ τὸ δεύτερον ζῶον ὅμοιον μόσχῳ, καὶ τὸ τρίτον ζῶον ἔχον τὸ πρόσωπον ὡς ἄνθρωπος, καὶ τὸ τέταρτον ζῶον ὅμοιον ἀετῷ πετωμένῳ•

kai to zōon to prōton homoion leonti kai to deuteron zōon homoion moschō kai to triton zōon echon to prosōpon hōs anthrōpos kai to tetarton zōon homoion aetō petōmenō

8. καὶ τέσσαρα ζῶα, ἓν καθ’ ἑαυτὸ εἴχον ἀνὰ πτέρυγας ἕξ κυκλόθεν, καὶ ἔσωθεν γέμοντα ὀφθαλμῶν, καὶ ἀνάπαυσιν οὐκ ἔχουσιν ἡμέρας καὶ νυκτὸς, λέγοντα, Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος, Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ, ὁ ἦν καὶ ὁ ὢν καὶ ὁ ἐρχόμενος.

kai tessara zōa hen kath eauto eichon ana pterygas heks kyklothen kai esōthen gemonta ofthalmōn kai anapausin ouk echousin hēmeras kai nyktos legonta hagios hagios hagios kyrios ho theos hopantokratōr ho ēn kai ho ōn kai hoερχομενοςerchomenos

9. καὶ ὅταν δώσουσι τὰ ζῶα δόξαν καὶ τιμὴν καὶ εὐχαριστίαν τῷ καθημένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνου, τῷ ζῶντι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων,

kai hotan dōsousin ta zōa doksan kai timēn kai eucharistian tō kathēmenō epi tou thronou tō zōnti eis tous aiōnas tōn aiōnōn

10. πεσοῦνται οἱ εἴκοσι καὶ τέσσαρες πρεσβύτεροι ἐνώπιον τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου, καὶ προσκυνοῦσι τῷ ζῶντι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, καὶ βαλλοῦσι τοὺς στεφάνους αὐτῶν ἐνώπιον τοῦ θρόνου, λέγοντες,

pesountai hoi eikosi kai tessares presbyteroi enōpion tou kathēmenou epi tou thronou kai proskynousin tō zōnti eis tous aiōnas tōn aiōnōn kai ballousin tous stefanous autōn enōpion tou thronou legontes

11. Ἄξιος εἶ, Κύριε, λαβεῖν τὴν δόξαν, καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν δύναμιν• ὅτι σὺ ἔκτισας τὰ πάντα, καὶ διὰ τὸ θέλημά σου ἐισὶ καὶ ἐκτίσθησαν.

aksios ei kyrie labein tēn doksan kai tēn timēn kai tēn dynamin hoti sy ektisas ta panta kai dia to thelēma sou eisin kai ektisthēsan

Κεφαλαιο 5

1. Καὶ εἶδον ἐπὶ τὴν δεξιὰν τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου βιβλίον γεγραμμένον ἔσωθεν καὶ ὄπισθεν, κατεσφραγισμένον σφραγῖσιν ἑπτά.

kai eidon epi tēn deksian tou kathēmenou epi tou thronou biblion gegrammenon esōthen kai opisthen katesfragismenon sfragisin hepta

2. καὶ εἶδον ἄγγελον ἰσχυρὸν κηρύσσοντα φωνῇ μεγάλῃ, Τίς ἐστιν ἄξιος ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον, καὶ λῦσαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ;

kai eidon angelon ischyron kēryssonta fōnē megalē tis estin aksios anoiksai to biblion kai lysai tas sfragidas autou

3. καὶ οὐδεὶς ἠδύνατο ἐν τῷ οὐρανῷ, οὐδὲ ἐπὶ τῆς γῆς, οὐδὲ ὑποκάτω τῆς γῆς, ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον, οὐδὲ βλέπειν αὐτό.

kai oudeis ēdynato en tō ouranō oude epi tēs gēs oude hypokatō tēs gēs anoiksai to biblion oude blepein auto

4. καὶ ἐγὼ ἔκλαιον πολλὰ, ὅτι οὐδεὶς ἄξιος εὑρέθη ἀνοῖξαι καὶ ἀναγνῶναι τὸ βιβλίον, οὔτε βλέπειν αὐτό.

kai egō eklaion polla hoti oudeis aksios heurethē anoiksai kai anagnōnai to biblion oute blepein auto

5. καὶ εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγει μοι, Μὴ κλαῖε• ἰδοὺ, ἐνίκησεν ὁ λέων ὁ ὢν ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα, ἡ ῥίζα Δαβίδ, ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον καὶ λῦσαι τὰς ἑπτὰ σφραγῖδας αὐτοῦ.

kai heis ek tōn presbyterōn legei moi mē klaie idou enikēsen ho leōn ho ōn ek tēs fylēs iouda hē riza david anoiksai to biblion kai lysai tas hepta sfragidasautou

6. καὶ εἶδον, καὶ ἰδού, ἐν μέσῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν τεσσάρων ζώων καὶ ἐν μέσῳ τῶν πρεσβυτέρων, ἀρνίον ἑστηκὸς ὡς ἐσφαγμένον, ἔχον κέρατα ἑπτὰ καὶ ὀφθαλμοὺς ἑπτά, οἵ εἰσι τὰ ἑπτὰ τοῦ Θεοῦ πνεύματα τὰ ἀπεσταλμένα εἰς πᾶσαν τὴν γῆν.

kai eidon kai idou en mesō tou thronou kai tōn tessarōn zōōn kai en mesō tōn presbyterōn arnion hestēkos hōs esfagmenon echon kerata hepta kai ofthalmous hepta hoi eisin tahepta tou theou pneumata ta apestalmena eis pasanτηνtēn gēn

7. καὶ ἦλθε, καὶ εἴληφε τὸ βιβλίον ἐκ τῆς δεξιᾶς τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου.

kai ēlthen kai eilēfen to biblion ek tēs deksias tou kathēmenou epi tou thronou

8. καὶ ὅτε ἔλαβε τὸ βιβλίον, τὰ τέσσαρα ζῶα καὶ οἱ εἴκοσιιτέσσαρες πρεσβύτεροι ἔπεσον ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, ἔχοντες ἕκαστος κιθάρας, καὶ φιάλας χρυσᾶς γεμούσας θυμιαμάτων, αἵ εἰσιν αἱ προσευχαὶ τῶν ἁγίων.

kai hote elaben to biblion ta tessara zōa kai hoi eikositessares presbyteroi epeson enōpion tou arniou echontes hekastos kitharas kai fialas chrysas gemousas thymiamatōn hai eisin hai proseuchai tōn hagiōn

9. καὶ ᾄδουσιν ᾠδὴν καινὴν, λέγοντες, Ἄξιος εἶ λαβεῖν τὸ βιβλίον, καὶ ἀνοῖξαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ, ὅτι ἐσφάγης, καὶ ἠγόρασας τῷ Θεῷ ἡμᾶς ἐν τῷ αἵματί σου ἐκ πάσης φυλῆς καὶ γλώσσης καὶ λαοῦ καὶ ἔθνους,

kai adousin ōdēn kainēn legontes aksios ei labein to biblion kai anoiksai tas sfragidas autou hoti esfagēs kai ēgorasas tō theō hēmas en tō haimati sou ek pasēs fylēs kaiglōssēs kai laou kai ethnous

10. καὶ ἐποίησας ἡμᾶς τῷ Θεῷ ἡμῶν βασιλεῖς καὶ ἱερεῖς, καὶ βασιλεύσομεν ἐπὶ τῆς γῆς.

kai epoiēsas hēmas tō theō hēmōn basileis kai hiereis kai basileusomen epi tēs gēs

11. καὶ εἶδον, καὶ ἤκουσα φωνὴν ἀγγέλων πολλῶν κύκλοθεν τοῦ θρόνου καὶ τῶν ζώων καὶ τῶν πρεσβυτέρων• καὶ ἦν ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν μυριάδες μυριάδων, καὶ χιλιάδες χιλιάδων,

kai eidon kai ēkousa fōnēn angelōn pollōn kyklothen tou thronou kai tōn zōōn kai tōn presbyterōn kai ēn ho arithmos autōn myriades myriadōn kai chiliades chiliadōn

12. λέγοντες φωνῇ μεγάλῃ, Ἄξιόν ἐστι τὸ ἀρνίον τὸ ἐσφαγμένον λαβεῖν τὴν δύναμιν καὶ πλοῦτον καὶ σοφίαν καὶ ἰσχὺν καὶ τιμὴν καὶ δόξαν καὶ εὐλογίαν.

legontes fōnē megalē aksion estin to arnion to esfagmenon labein tēn dynamin kai plouton kai sofian kai ischyn kai timēn kai doksan kai eulogian

13. καὶ πᾶν κτίσμα ὃ ἐστιν ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἐν τῇ γῇ, καὶ ὑποκάτω τῆς γῆς, καὶ ἐπὶ τῆς θαλάσσης ἅ ἐστι, καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς πάντα, ἤκουσα λέγοντας, Τῷ καθημένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνοῦ καὶ τῷ ἀρνίῳ ἡ εὐλογία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

kai pan ktisma ho estin en tō ouranō kai en tē gē kai hypokatō tēs gēs kai epi tēs thalassēs ha estin kai ta en autois panta ēkousa legontas tōkathēmenō epi tou thronou kai tō arniō hēευλογιαeulogia kai hē timē kai hē doksa kai to kratos eis tous aiōnas tōn aiōnōn

14. καὶ τὰ τέσσαρα ζῶα ἔλεγον, Ἀμήν. καὶ οἱ εἴκοσιτέσσαρες πρεσβύτεροι ἔπεσαν, καὶ προσεκύνησαν ζῶντι εἰς τοὺς αἰωνας τῶν αἰώνων.

kai ta tessara zōa elegon amēn kai hoi eikositessares presbyteroi epesan kai prosekynēsan zōnti eis tous aiōnas tōn aiōnōn

Κεφαλαιο 6

1. Καὶ εἶδον ὅτε ἤνοιξε τὸ ἀρνίον μίαν ἐκ τῶν σφραγίδων, καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἐκ τῶν τεσσάρων ζώων λέγοντος, ὡς φωνὴς βροντῆς, Ἔρχου καὶ βλέπε.

kai eidon hote ēnoiksen to arnion mian ek tōn sfragidōn kai ēkousa henos ek tōn tessarōn zōōn legontos hōs fōnēs brontēs erchou kai blepe

2. καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ, ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ’ αὐτῷ ἔχων τόξον• καὶ ἐδόθη αὐτῷ στέφανος, καὶ ἐξῆλθε νικῶν, καὶ ἵνα νικήσῃ.

kai eidon kai idou hippos leukos kai ho kathēmenos ep autō echōn tokson kai edothē autō stefanos kai eksēlthen nikōn kai hina nikēsē

3. Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν δευτέραν σφραγῖδα, ἤκουσα τοῦ δευτέρου ζώου λέγοντος, Ἔρχου καὶ βλέπε.

kai hote ēnoiksen tēn deuteran sfragida ēkousa tou deuterou zōou legontos erchou kai blepe

4. καὶ ἐξῆλθεν ἄλλος ἵππος πυρρός• καὶ τῷ καθημένῳ ἐπ’ αὐτῷ ἐδόθη αὐτῷ λαβεῖν τὴν εἰρήνην ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ἵνα ἀλλήλους σφάξωσι• καὶ ἐδόθη αὐτῷ μάχαιρα μεγάλη.

kai eksēlthen allos hippos pyrros kai tō kathēmenō ep autō edothē autō labein tēn eirēnēn apo tēs gēs kai hina allēlous sfaksōsin kai edothē autō machaira megalē

5. Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν τρίτην σφραγῖδα, ἤκουσα τοῦ τρίτου ζώου λέγοντος, Ἔρχου καὶ βλέπε. καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ, ἵππος μέλας, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ’ αὐτῷ ἔχων ζυγὸν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ.

kai hote ēnoiksen tēn tritēn sfragida ēkousa tou tritou zōou legontos erchou kai blepe kai eidon kai idou hippos melas kai ho kathēmenos ep autō echōn zygon en tē cheiriautou

6. καὶ ἤκουσα φωνὴν ἐν μέσῳ τῶν τεσσάρων ζώων λέγουσαν, Χοῖνιξ σίτου δηναρίου, καὶ τρεῖς χοίνικες κριθῆς δηναρίου• καὶ τὸ ἔλαιον καὶ τὸν οἶνον μὴ ἀδικήσῃς.

kai ēkousa fōnēn en mesō tōn tessarōn zōōn legousan choiniks sitou dēnariou kai treis choinikes krithēs dēnariou kai to elaion kai ton oinon mē adikēsēs

7. Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν τετάρτην, ἤκουσα φωνὴν τοῦ τετάρτου ζώου λέγουσαν, Ἔρχου καὶ βλέπε.

kai hote ēnoiksen tēn sfragida tēn tetartēn ēkousa fōnēn tou tetartou zōou legousan erchou kai blepe

8. καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ ἵππος χλωρός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπάνω αὐτοῦ, ὄνομα αὐτῷ ὁ Θάνατος, καὶ ὁ ᾅδης ἀκολούθει μετ’ αὐτοῦ. καὶ ἐδόθη αὐτοῖς ἐξουσία ἀποκτεῖναι ἐπὶ τὸ τέταρτον τῆς γῆς, ἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ καὶ ἐν θανάτῳ, καὶ ὑπὸ τῶν θηρίων τῆς γῆς.

kai eidon kai idou hippos chlōros kai ho kathēmenos epanō autou onoma autō ho thanatos kai ho hadēs akolouthei met autou kai edothē autois eksousia apokteinai epi to tetarton tēsgēs en romfaia kai en limō kai enθανατωthanatō kai hypo tōn thēriōn tēs gēs

9. Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν πέμπτην σφραγῖδα, εἶδον ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου τὰς ψυχὰς τῶν ἐσφαγμένων διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν ἣν εἶχον.

kai hote ēnoiksen tēn pemptēn sfragida eidon hypokatō tou thysiastēriou tas psychas tōn esfagmenōn dia ton logon tou theou kai dia tēn martyrian hēn eichon

10. καὶ ἔκραζον φωνῇ μεγάλῃ λέγοντες, Ἕως πότε, ὁ δεσπότης, ὁ ἅγιος καὶ ὁ ἀληθινός, οὐ κρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶν, ἀπὸ τῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς;

kai ekrazon fōnē megalē legontes heōs pote ho despotēs ho hagios kai ho alēthinos ou krineis kai ekdikeis to haima hēmōn apo tōn katoikountōn epi tēs gēs

11. καὶ ἐδόθησαν ἑκάστοις στολαὶ λευκαὶ, καὶ ἐρρέθη αὐτοῖς ἵνα ἀναπαύσωνται ἔτι χρόνον μικρόν, ἕως οὗ πληρωσονται καὶ οἱ σύνδουλοι αὐτῶν καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν, οἱ μέλλοντες ἀποκτείνεσθαι ὡς καὶ αὐτοί.

kai edothēsan ekastois stolai leukai kai errethē autois hina anapausōntai eti chronon mikron heōs hou plērōsontai kai hoi syndouloi autōn kai hoi adelfoi autōn hoi mellontes apokteinesthai hōs kai autoi

12. Καὶ εἶδον ὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν ἕκτην, καὶ ἰδού, σεισμὸς μέγας ἐγένετο, καὶ ὁ ἥλιος ἐγένετο μέλας ὡς σάκκος τρίχινος, καὶ ἡ σελήνη ἐγένετο ὡς αἷμα,

kai eidon hote ēnoiksen tēn sfragida tēn hektēn kai idou seismos megas egeneto kai ho hēlios egeneto melas hōs sakkos trichinos kai hē selēnē egeneto hōs haima

13. καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ ἔπεσαν εἰς τὴν γῆν, ὡς συκῆ βάλλει τοὺς ὀλύνθους αὐτῆς, ὑπὸ μεγάλου ἀνέμου σειομένη.

kai hoi asteres tou ouranou epesan eis tēn gēn hōs sykē ballei tous olynthous autēs hypo megalou anemou seiomenē

14. καὶ οὐρανὸς ἀπεχωρίσθη ὡς βιβλίον εἱλισσόμενον, καὶ πᾶν ὄρος καὶ νῆσος ἐκ τῶν τόπων αὐτῶν ἐκινήθησαν,

kai ouranos apechōristhē hōs biblion eilissomenon kai pan oros kai nēsos ek tōn topōn autōn ekinēthēsan

15. καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ μεγιστᾶνες καὶ οἱ πλούσιοι, καὶ οἱ χιλίαρχοι, καὶ οἱ δυνατοὶ, καὶ πᾶς δοῦλος καὶ πᾶς ἐλεύθερος, ἔκρυψαν ἑαυτοὺς εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς πέτρας τῶν ὀρέων,

kai hoi basileis tēs gēs kai hoi megistanes kai hoi plousioi kai hoi chiliarchoi kai hoi dynatoi kai pas doulos kai pas eleutheros ekrypsan heautous eis ta spēlaia kai eistas petras tōn oreōn

16. καὶ λέγουσι τοῖς ὄρεσι καὶ ταῖς πέτραις, Πέσετε ἐφ’ ἡμᾶς, καὶ κρύψατε ἡμᾶς ἀπὸ προσώπου τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου, καὶ ἀπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ ἀρνίου•

kai legousin tois oresin kai tais petrais pesete ef hēmas kai krypsate hēmas apo prosōpou tou kathēmenou epi tou thronou kai apo tēs orgēs tou arniou

17. ὅτι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆς αὐτοῦ, καὶ τίς δύναται σταθῆναι;

hoti ēlthen hē hēmera hē megalē tēs orgēs autou kai tis dynatai stathēnai

Κεφαλαιο 7

1. Καὶ μετὰ ταῦτα εἶδον τέσσαρας ἀγγέλους ἑστῶτας ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τῆς γῆς κρατοῦντας τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τῆς γῆς, ἵνα μὴ πνέῃ ἄνεμος ἐπὶ τῆς γῆς, μήτε ἐπὶ τῆς θαλάσσης, μήτε ἐπὶ πᾶν δένδρον.

kai meta tauta eidon tessaras angelous hestōtas epi tas tessaras gōnias tēs gēs kratountas tous tessaras anemous tēs gēs hina mē pneē anemos epi tēs gēs mēte epi tēs thalassēsmēte epi pan dendron

2. καὶ εἶδον ἄλλον ἄγγελον ἀναβαίνοντα ἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου, ἔχοντα σφραγῖδα Θεοῦ ζῶντος• καὶ ἔκραξε φωνῇ μεγάλῃ τοῖς τέσσαρσιν ἀγγέλοις, οἷς ἐδόθη αὐτοῖς ἀδικῆσαι τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν,

kai eidon allon angelon anabainonta apo anatolēs hēliou echonta sfragida theou zōntos kai ekraksen fōnē megalē tois tessarsin angelois hois edothē autois adikēsai tēn gēn kai tēn thalassan

3. λέγων, Μὴ ἀδικήσητε τὴν γῆν, μήτε τὴν θάλασσαν, μήτε τὰ δένδρα ἄχρις οὗ σφραγίσωμεν τοὺς δούλους τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν.

legōn mē adikēsēte tēn gēn mēte tēn thalassan mēte ta dendra achris hou sfragisōmen tous doulous tou theou hēmōn epi tōn metōpōn autōn

4. καὶ ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐσφραγισμένων, ρμδʹ χιλιάδες, ἐσφραγισμένοι ἐκ πάσης φυλῆς υἱῶν Ἰσραήλ.

kai ēkousa ton arithmon tōn esfragismenōn rmd chiliades esfragismenoi ek pasēs fylēs hyiōn israēl

5. Ἐκ φυλῆς Ἰούδα, ιβʹ χιλιάδες ἐσφραγισμένοι• Ἐκ φυλῆς Ῥουβήν, ιβʹ χιλιάδες εσφραγισμένοι• Ἐκ φυλῆς Γάδ, ιβʹ χιλιάδες εσφραγισμένοι•

ek fylēs iouda ib chiliades esfragismenoi ek fylēs roubēn ib chiliades esfragismenoi ek fylēs gad ib chiliades esfragismenoi

6. Ἐκ φυλῆς Ἀσὴρ, ιβʹ χιλιάδες εσφραγισμένοι• Ἐκ φυλῆς Νεφθαλείμ, ιβʹ χιλιάδες εσφραγισμένοι• Ἐκ φυλῆς Μανασσῆ, ιβʹ χιλιάδες εσφραγισμένοι•

ek fylēs asēr ib chiliades esfragismenoi ek fylēs nefthaleim ib chiliades esfragismenoi ek fylēs manassē ib chiliades esfragismenoi

7. Ἐκ φυλῆς Συμεών, ιβʹ χιλιάδες εσφραγισμένοι• Ἐκ φυλῆς Λευΐ, ιβʹ χιλιάδες, εσφραγισμένοι• Ἐκ φυλῆς Ἰσαχάρ, ιβʹ χιλιάδες εσφραγισμένοι•

ek fylēs symeōn ib chiliades esfragismenoi ek fylēs leui ib chiliades esfragismenoi ek fylēs isachar ib chiliades esfragismenoi

8. Ἐκ φυλῆς Ζαβουλών, ιβʹ χιλιάδες εσφραγισμένοι• Ἐκ φυλῆς Ἰωσήφ, ιβʹ χιλιάδες εσφραγισμένοι• Ἐκ φυλῆς Βενιαμίν, ιβʹ χιλιάδες ἐσφραγισμένοι.

ek fylēs zaboulōn ib chiliades esfragismenoi ek fylēs iōsēf ib chiliades esfragismenoi ek fylēs beniamin ib chiliades esfragismenoi

9. Μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἰδοὺ, ὄχλος πολύς, ὃν ἀριθμῆσαι αὐτὸν οὐδεὶς ἠδύνατο, ἐκ παντὸς ἔθνους καὶ φυλῶν καὶ λαῶν καὶ γλωσσῶν, ἑστῶτες ἐνώπιον τοῦ θρόνου καὶ ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, περιβεβλημένοι στολὰς λευκάς, καὶ φοίνικες ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν•

meta tauta eidon kai idou ochlos polys hon arithmēsai auton oudeis ēdynato ek pantos ethnous kai fylōn kai laōn kai glōssōn hestōtes enōpion tou thronou kai enōpion tou arniou peribeblēmenoistolas leukas kai foinikes en tais chersin autōn

10. καὶ κράζοντες φωνῇ μεγάλῃ, λέγοντες, Ἡ σωτηρία τῷ Θεῷ ἡμῶν τῷ καθημένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνου, καὶ τῷ ἀρνίῳ.

kai krazontes fōnē megalē legontes hē sōtēria tō theō hēmōn tō kathēmenō epi tou thronou kai tō arniō

11. καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι ἑστήκεσαν κύκλῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν πρεσβυτέρων καὶ τῶν τεσσάρων ζώων, καὶ ἔπεσον ἐνώπιον τοῦ θρόνου ἐπὶ πρόσωπον αὐτῶν, καὶ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ,

kai pantes hoi angeloi estēkesan kyklō tou thronou kai tōn presbyterōn kai tōn tessarōn zōōn kai epeson enōpion tou thronou epi prosōpon autōn kai prosekynēsan tō theō

12. λέγοντες, Ἀμήν. ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ Θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ἀμήν.

legontes amēn hē eulogia kai hē doksa kai hē sofia kai hē eucharistia kai hē timē kai hē dynamis kai hē ischys tō theō hēmōn eis tous aiōnas tōn aiōnōnamēn

13. καὶ ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων, λέγων μοι, Οὗτοι οἱ περιβεβλημένοι τὰς στολὰς τὰς λευκὰς, τίνες εἰσὶ, καὶ πόθεν ἦλθον;

kai apekrithē heis ek tōn presbyterōn legōn moi houtoi hoi peribeblēmenoi tas stolas tas leukas tines eisin kai pothen ēlthon

14. καὶ εἴρηκα αὐτῷ, Κύριέ, σὺ οἶδας. καὶ εἶπέ μοι, Οὗτοί εἰσιν οἱ ἐρχόμενοι ἐκ τῆς θλίψεως τῆς μεγάλης, καὶ ἔπλυναν τὰς στολὰς αὐτῶν καὶ ἐλεύκαναν αὐτὰς ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἀρνίου.

kai eirēka autō kyrie sy oidas kai eipen moi houtoi eisin hoi erchomenoi ek tēs thlipseōs tēs megalēs kai eplynan tas stolas autōn kai eleukanan autas en tō haimati touarniou

15. διὰ τοῦτό εἰσιν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ, καὶ λατρεύουσιν αὐτῷ ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ• καὶ ὁ καθήμενος ἐπὶ τοῦ θρόνου σκηνώσει ἐπ’ αὐτούς.

dia touto eisin enōpion tou thronou tou theou kai latreuousin autō hēmeras kai nyktos en tō naō autou kai ho kathēmenos epi tou thronou skēnōsei ep autous

16. οὐ πεινάσουσιν ἔτι, οὐδὲ διψήσουσιν ἔτι, οὐδὲ μὴ πέσῃ ἐπ’ αὐτοὺς ὁ ἥλιος, οὐδὲ πᾶν καῦμα•

ou peinasousin eti oude dipsēsousin eti oude mē pesē ep autous ho hēlios oude pan kauma

17. ὅτι τὸ ἀρνίον τὸ ἀνὰ μέσον τοῦ θρόνου ποιμανεῖ αὐτούς, καὶ ὁδηγήσει αὐτοὺς ἐπὶ ζώσας πηγὰς ὑδάτων, καὶ ἐξαλείψει ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.

hoti to arnion to ana meson tou thronou poimanei autous kai hodēgēsei autous epi zōsas pēgas hydatōn kai eksaleipsei ho theos pan dakryon apo tōn ofthalmōn autōn

Κεφαλαιο 8

1. Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν ἑβδόμην, ἐγένετο σιγὴ ἐν τῷ οὐρανῷ ὡς ἡμιώριον.

kai hote ēnoiksen tēn sfragida tēn hebdomēn egeneto sigē en tō ouranō hōs hēmiōrion

2. καὶ εἶδον τοὺς ἑπτὰ ἀγγέλους, οἳ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἑστήκασι, καὶ ἐδόθησαν αὐτοῖς ἑπτὰ σάλπιγγες.

kai eidon tous hepta angelous hoi enōpion tou theou hestēkasin kai edothēsan autois hepta salpinges

3. Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἦλθε, καὶ ἐστάθη ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ἔχων λιβανωτὸν χρυσοῦν, καὶ ἐδόθη αὐτῷ θυμιάματα πολλὰ, ἵνα δώσῃ ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων πάντων ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν τὸ ἐνώπιον τοῦ θρόνου.

kai allos angelos ēlthen kai hestathē epi to thysiastērion echōn libanōton chrysoun kai edothē autō thymiamata polla hina dōsē tais proseuchais tōn hagiōn pantōn epi to thysiastērion to chrysoun toenōpion tou thronou

4. καὶ ἀνέβη ὁ καπνὸς τῶν θυμιαμάτων ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων, ἐκ χειρὸς τοῦ ἀγγέλου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

kai anebē ho kapnos tōn thymiamatōn tais proseuchais tōn hagiōn ek cheiros tou angelou enōpion tou theou

5. καὶ εἴληφεν ὁ ἄγγελος τὸ λιβανωτόν, καὶ ἐγέμισεν αὐτὸ ἐκ τοῦ πυρὸς τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν γῆν• καὶ ἐγένοντο φωναὶ καὶ βρονταὶ καὶ ἀστραπαὶ καὶ σεισμός.

kai eilēfen ho angelos to libanōton kai egemisen auto ek tou pyros tou thysiastēriou kai ebalen eis tēn gēn kai egenonto fōnai kai brontai kai astrapai kai seismos

6. Καὶ οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι οἱ ἔχοντες τὰς ἑπτὰ σάλπιγγας ἡτοίμασαν εαὐτοὺς ἵνα σαλπίσωσι.

kai hoi hepta angeloi hoi echontes tas hepta salpingas hētoimasan heautous hina salpisōsin

7. Καὶ ὁ πρῶτος ἄγγελος ἐσάλπισε, καὶ ἐγένετο χάλαζα καὶ πῦρ μεμιγμένα αἵματι, καὶ ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν• καὶ τὸ τρίτον τῶν δένδρων κατεκάη, καὶ πᾶς χόρτος χλωρὸς κατεκάη.

kai ho prōtos angelos esalpisen kai egeneto chalaza kai pyr memigmena haimati kai eblēthē eis tēn gēn kai to triton tōn dendrōn katekaē kai pas chortos chlōros katekaē

8. Καὶ ὁ δεύτερος ἄγγελος ἐσάλπισε, καὶ ὡς ὄρος μέγα πυρὶ καιόμενον ἐβλήθη εἰς τὴν θάλασσαν• καὶ ἐγένετο τὸ τρίτον τῆς θαλάσσης, αἷμα•

kai ho deuteros angelos esalpisen kai hōs oros mega pyri kaiomenon eblēthē eis tēn thalassan kai egeneto to triton tēs thalassēs haima

9. καὶ ἀπέθανε τὸ τρίτον τῶν κτισμάτων τῶν ἐν τῇ θαλάσσῃ, τὰ ἔχοντα ψυχάς, καὶ τὸ τρίτον τῶν πλοίων διεφθάρη.

kai apethanen to triton tōn ktismatōn tōn en tē thalassē ta echonta psychas kai to triton tōn ploiōn dieftharē

10. Καὶ ὁ τρίτος ἄγγελος ἐσάλπισε, καὶ ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀστὴρ μέγας καιόμενος ὡς λαμπάς, καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὸ τρίτον τῶν ποταμῶν, καὶ ἐπὶ τὰς πηγὰς ὑδάτων.

kai ho tritos angelos esalpisen kai epesen ek tou ouranou astēr megas kaiomenos hōs lampas kai epesen epi to triton tōn potamōn kai epi tas pēgas hydatōn

11. καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἀστέρος λέγεται Ἄψινθος• καὶ γίνεται τὸ τρίτον τῶν ὑδάτων εἰς ἄψινθον, καὶ πολλοὶ ἀνθρώπων ἀπέθανον ἐκ τῶν ὑδάτων, ὅτι ἐπικράνθησαν.

kai to onoma tou asteros legetai apsinthos kai ginetai to triton tōn hydatōn eis apsinthon kai polloi anthrōpōn apethanon ek tōn hydatōn hoti epikranthēsan

12. Καὶ ὁ τέταρτος ἄγγελος ἐσάλπισε, καὶ ἐπλήγη τὸ τρίτον τοῦ ἡλίου καὶ τὸ τρίτον τῆς σελήνης καὶ τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων, ἵνα σκοτισθῇ τὸ τρίτον αὐτῶν, καὶ ἡ ἡμέρα μὴ φαίνῃ τὸ τρίτον αὐτῆς, καὶ ἡ νὺξ ὁμοίως.

kai ho tetartos angelos esalpisen kai eplēgē to triton tou hēliou kai to triton tēs selēnēs kai to triton tōn asterōn hina skotisthē to triton autōn kai hē hēmera mēfainē to triton autēs kai hē nyks homoiōs

13. Καὶ εἶδον, καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἀγγέλου πετωμένου ἐν μεσουρανήματι, λέγοντος φωνῇ μεγάλῃ, Οὐαὶ, οὐαὶ, οὐαὶ τοῖς κατοικοῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς, ἐκ τῶν λοιπῶν φωνῶν τῆς σάλπιγγος τῶν τριῶν ἀγγέλων τῶν μελλόντων σαλπίζειν.

kai eidon kai ēkousa henos angelou petōmenou en mesouranēmati legontos fōnē megalē ouai ouai ouai tois katoikousin epi tēs gēs ek tōn loipōn fōnōn tēs salpingos tōn triōn angelōn tōnmellontōn salpizein

Κεφαλαιο 9

1. Καὶ ὁ πέμπτος ἄγγελος ἐσάλπισε, καὶ εἶδον ἀστέρα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεπτωκότα εἰς τὴν γῆν, καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἡ κλεὶς τοῦ φρέατος τῆς ἀβύσσου.

kai ho pemptos angelos esalpisen kai eidon astera ek tou ouranou peptōkota eis tēn gēn kai edothē autō hē kleis tou freatos tēs abyssou

2. καὶ ἤνοιξε τὸ φρέαρ τῆς ἀβύσσου, καὶ ἀνέβη καπνὸς ἐκ τοῦ φρέατος ὡς καπνὸς καμίνου μεγάλης, καὶ ἐσκοτίσθη ὁ ἥλιος καὶ ὁ ἀὴρ ἐκ τοῦ καπνοῦ τοῦ φρέατος.

kai ēnoiksen to frear tēs abyssou kai anebē kapnos ek tou freatos hōs kapnos kaminou megalēs kai eskotisthē ho hēlios kai ho aēr ek tou kapnou tou freatos

3. καὶ ἐκ τοῦ καπνοῦ ἐξῆλθον ἀκρίδες εἰς τὴν γῆν, καὶ ἐδόθη αὐταῖς ἐξουσία, ὡς ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ σκορπίοι τῆς γῆς.

kai ek tou kapnou eksēlthon akrides eis tēn gēn kai edothē autais eksousia hōs echousin eksousian hoi skorpioi tēs gēs

4. καὶ ἐρρέθη αὐταῖς ἵνα μὴ ἀδικήσωσι τὸν χόρτον τῆς γῆς, οὐδὲ πᾶν χλωρὸν, οὐδὲ πᾶν δένδρον, εἰ μὴ τοὺς ἀνθρώπους μόνους οἵτινες οὐκ ἔχουσι τὴν σφραγῖδα τοῦ θεοῦ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν.

kai errethē autais hina mē adikēsōsin ton chorton tēs gēs oude pan chlōron oude pan dendron ei mē tous anthrōpous monous hoitines ouk echousin tēn sfragida tou theou epi tōnmetōpōn autōn

5. καὶ ἐδόθη αὐταῖς ἵνα μὴ ἀποκτείνωσιν αὐτούς, ἀλλ’ ἵνα βασανισθῶσι μῆνας πέντε• καὶ ὁ βασανισμὸς αὐτῶν ὡς βασανισμὸς σκορπίου, ὅταν παίσῃ ἄνθρωπον.

kai edothē autais hina mē apokteinōsin autous all hina basanisthōsin mēnas pente kai ho basanismos autōn hōs basanismos skorpiou hotan paisē anthrōpon

6. καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ζητήσουσιν οἱ ἄνθρωποι τὸν θάνατον, καὶ οὐχ εὑρήσουσιν αὐτόν• καὶ ἐπιθυμήσουσιν ἀποθανεῖν, καὶ φεύξεται ὁ θάνατος ἀπ’ αὐτῶν.

kai en tais hēmerais ekeinais zētēsousin hoi anthrōpoi ton thanaton kai ouch heurēsousin auton kai epithymēsousin apothanein kai feuksetai ho thanatos ap autōn

7. καὶ τὰ ὁμοιώματα τῶν ἀκρίδων ὅμοια ἵπποις ἡτοιμασμένοις εἰς πόλεμον, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν ὡς στέφανοι ὅμοιοι χρυσῷ, καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὡς πρόσωπα ἀνθρώπων.

kai ta homoiōmata tōn akridōn homoia hippois hētoimasmenois eis polemon kai epi tas kefalas autōn hōs stefanoi homoioi chrysō kai ta prosōpa autōn hōs prosōpa anthrōpōn

8. καὶ εἶχον τρίχας ὡς τρίχας γυναικῶν, καὶ οἱ ὀδόντες αὐτῶν ὡς λεόντων ἦσαν.

kai eichon trichas hōs trichas gynaikōn kai hoi odontes autōn hōs leontōn ēsan

9. καὶ εἶχον θώρακας ὡς θώρακας σιδηροῦς, καὶ ἡ φωνὴ τῶν πτερύγων αὐτῶν ὡς φωνὴ ἁρμάτων ἵππων πολλῶν τρεχόντων εἰς πόλεμον.

kai eichon thōrakas hōs thōrakas sidērous kai hē fōnē tōn pterygōn autōn hōs fōnē harmatōn hippōn pollōn trechontōn eis polemon

10. καὶ ἔχουσιν οὐρὰς ὁμοίας σκορπίοις, καὶ κέντρα ἦν ἐν ταῖς οὐραῖς αὐτῶν• καὶ ἡ ἐξουσία αὐτῶν ἀδικῆσαι τοὺς ἀνθρώπους μῆνας πέντε•

kai echousin ouras homoias skorpiois kai kentra ēn en tais ourais autōn kai hē eksousia autōn adikēsai tous anthrōpous mēnas pente

11. καὶ ἔχουσιν ἐπ’ αὐτῶν βασιλέα τὸν ἄγγελον τῆς ἀβύσσου• ὄνομα αὐτῷ Ἑβραϊστὶ Ἀβαδδὼν, καὶ ἐν τῇ Ἑλληνικῇ ὄνομα ἔχει Ἀπολλύων.

kai echousin ep autōn basilea ton angelon tēs abyssou onoma autō hebraisti abaddōn kai en tē hellēnikē onoma echei apollyōn

12. Ἡ οὐαὶ ἡ μία ἀπῆλθεν• ἰδοὺ ἔρχονται ἔτι δύο οὐαὶ μετὰ ταῦτα.

hē ouai hē mia apēlthen idou erchontai eti dyo ouai meta tauta

13. Καὶ ὁ ἕκτος ἄγγελος ἐσάλπισε, καὶ ἤκουσα φωνὴν μίαν ἐκ τῶν τεσσάρων κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ χρυσοῦ τοῦ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ,

kai ho hektos angelos esalpisen kai ēkousa fōnēn mian ek tōn tessarōn keratōn tou thysiastēriou tou chrysou tou enōpion tou theou

14. λέγουσαν τῷ ἕκτῳ ἀγγέλῳ ὅς εἴχε τὴν σάλπιγγα, Λῦσον τοὺς τέσσαρας ἀγγέλους τοὺς δεδεμένους ἐπὶ τῷ ποταμῷ τῷ μεγάλῳ Εὐφράτῃ.

legousan tō hektō angelō hos eiche tēn salpinga lyson tous tessaras angelous tous dedemenous epi tō potamō tō megalō eufratē

15. καὶ ἐλύθησαν οἱ τέσσαρες ἄγγελοι οἱ ἡτοιμασμένοι εἰς τὴν ὥραν καὶ ἡμέραν καὶ μῆνα καὶ ἐνιαυτόν, ἵνα ἀποκτείνωσι τὸ τρίτον τῶν ἀνθρώπων.

kai elythēsan hoi tessares angeloi hoi hētoimasmenoi eis tēn hōran kai hēmeran kai mēna kai eniauton hina apokteinōsin to triton tōn anthrōpōn

16. καὶ ὁ ἀριθμὸς στρατευμάτων τοῦ ἱππικοῦ, δύο μυριάδες μυριάδων• καὶ ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν.

kai ho arithmos strateumatōn tou hippikou dyo myriades myriadōn kai ēkousa ton arithmon autōn

17. καὶ οὕτως εἶδον τοὺς ἵππους ἐν τῇ ὁράσει, καὶ τοὺς καθημένους ἐπ’ αὐτῶν, ἔχοντας θώρακας πυρίνους καὶ ὑακινθίνους καὶ θειώδεις• καὶ αἱ κεφαλαὶ τῶν ἵππων ὡς κεφαλαὶ λεόντων, καὶ ἐκ τῶν στομάτων αὐτῶν ἐκπορεύεται πῦρ καὶ καπνὸς καὶ θεῖον.

kai houtōs eidon tous hippous en tē horasei kai tous kathēmenous ep autōn echontas thōrakas pyrinous kai hyakinthinous kai theiōdeis kai hai kefalai tōn hippōn hōs kefalai leontōn kai ektōn stomatōn autōn ekporeuetai pyr kai kapnos kaiθειονtheion

18. ὑπὸ τῶν τριῶν τούτων ἀπεκτάνθησαν τὸ τρίτον τῶν ἀνθρώπων, ἐκ τοῦ πυρὸς καὶ ἐκ τοῦ καπνοῦ καὶ ἐκ τοῦ θείου τοῦ ἐκπορευομένου ἐκ τῶν στομάτων αὐτῶν.

hypo tōn triōn toutōn apektanthēsan to triton tōn anthrōpōn ek tou pyros kai ek tou kapnou kai ek tou theiou tou ekporeuomenou ek tōn stomatōn autōn

19. ἡ γὰρ ἐξουσία αὐτῶν ἐν τῷ στόματι αὐτῶν ἐστι, καὶ ἐν ταῖς οὐραῖς αὐτῶν αἱ γὰρ οὐραὶ αὐτῶν ὅμοιαι ὄφεσιν ἔχουσαι κεφαλάς καὶ ἐν αὐταῖς ἀδικοῦσι.

hē gar eksousia autōn en tō stomati autōn estin kai en tais ourais autōn hai gar ourai autōn homoiai ofesin echousai kefalas kai en autais adikousin

20. καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, οἳ οὐκ ἀπεκτάνθησαν ἐν ταῖς πληγαῖς ταύταις, οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὐτῶν, ἵνα μὴ προσκυνήσωσι τὰ δαιμόνια, καὶ εἴδωλα τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χαλκᾶ καὶ τὰ λίθινα καὶ τὰ ξύλινα, ἃ οὔτε βλέπειν δύναται, οὔτε ἀκούειν, οὔτε περιπατεῖν•

kai hoi loipoi tōn anthrōpōn hoi ouk apektanthēsan en tais plēgais tautais hou metenoēsan ek tōn ergōn tōn cheirōn autōn hina mē proskynēsōsin ta daimonia kai eidōla ta chrysa kaita argyra kai ta chalka kai ta lithinaκαιkai ta ksylina ha oute blepein dynatai oute akouein oute peripatein

21. καὶ οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν φόνων αὐτῶν, οὔτε ἐκ τῶν φαρμακειῶν αὐτῶν, οὔτε ἐκ τῆς πορνείας αὐτῶν, οὔτε ἐκ τῶν κλεμμάτων αὐτῶν.

kai ou metenoēsan ek tōn fonōn autōn oute ek tōn farmakeiōn autōn oute ek tēs porneias autōn oute ek tōn klemmatōn autōn

Κεφαλαιο 10

1. Καὶ εἶδον ἄλλον ἄγγελον ἰσχυρὸν καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, περιβεβλημένον νεφέλην, καὶ ἶρις ἐπὶ τῆς κεφαλῆς, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς στῦλοι πυρός•

kai eidon allon angelon ischyron katabainonta ek tou ouranou peribeblēmenon nefelēn kai iris epi tēs kefalēs kai to prosōpon autou hōs ho hēlios kai hoi podes autou hōs styloi pyros

2. καὶ εἴχεν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ βιβλαρίδιον ἀνεῳγμένον• καὶ ἔθηκε τὸν πόδα αὐτοῦ τὸν δεξιὸν ἐπὶ τὴν θάλασσαν, τὸν δὲ εὐώνυμον ἐπὶ τὴν γῆν,

kai eichen en tē cheiri autou biblaridion aneōgmenon kai ethēken ton poda autou ton deksion epi tēn thalassan ton de euōnymon epi tēn gēn

3. καὶ ἔκραξε φωνῇ μεγάλῃ ὥσπερ λέων μυκᾶται• καὶ ὅτε ἔκραξεν, ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταὶ τὰς ἑαυτῶν φωνάς,

kai ekraksen fōnē megalē hōsper leōn mykatai kai hote ekraksen elalēsan hai hepta brontai tas heautōn fōnas

4. καὶ ὅτε ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταί τὰς φωνὰς ἑαυτῶν, ἔμελλον γράφειν• καὶ ἤκουσα φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, λέγουσαν μοι, Σφράγισον ἃ ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταί, καὶ μὴ ταὐτὰ γράψῃς.

kai hote elalēsan hai hepta brontai tas fōnas heautōn emellon grafein kai ēkousa fōnēn ek tou ouranou legousan moi sfragison ha elalēsan hai hepta brontai kai mē tauta grapsēs

5. καὶ ὁ ἄγγελος ὃν εἶδον ἑστῶτα ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ἦρε τὴν χεῖρα αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν,

kai ho angelos hon eidon hestōta epi tēs thalassēs kai epi tēs gēs ēren tēn cheira autou eis ton ouranon

6. καὶ ὤμοσεν ἐν τῷ ζῶντι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ὃς ἔκτισε τὸν οὐρανὸν καὶ τὰ ἐν αὐτῷ, καὶ τὴν γῆν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ, καὶ τὴν θάλασσαν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ, ὅτι χρόνος οὐκ ἔσται έτι•

kai ōmosen en tō zōnti eis tous aiōnas tōn aiōnōn hos ektisen ton ouranon kai ta en autō kai tēn gēn kai ta en autē kai tēn thalassan kai taen autē hoti chronos ouk estai eti

7. ἀλλὰ ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς φωνῆς τοῦ ἑβδόμου ἀγγέλου, ὅταν μέλλῃ σαλπίζειν, καὶ τελεσθῇ τὸ μυστήριον τοῦ Θεοῦ, ὡς εὐηγγέλισε τοῖς ἑαυτοῦ δούλοις τοῖς προφήταις.

alla en tais hēmerais tēs fōnēs tou hebdomou angelou hotan mellē salpizein kai telesthē to mystērion tou theou hōs euēngelisen tois heautou doulois tois profētais

8. καὶ ἡ φωνὴ ἣν ἤκουσα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, πάλιν λαλοῦσα μετ’ ἐμοῦ, καὶ λέγουσα, Ὕπαγε λάβε τὸ βιβλαρίδιον τὸ ἠνεῳγμένον ἐν τῇ χειρὶ ἀγγέλου τοῦ ἑστῶτος ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ ἐπὶ τῆς γῆς.

kai hē fōnē hēn ēkousa ek tou ouranou palin lalousa met emou kai legousa hypage labe to biblaridion to ēneōgmenon en tē cheiri angelou tou hestōtos epi tēs thalassēs kaiepi tēs gēs

9. καὶ ἀπῆλθον πρὸς τὸν ἄγγελον, λέγων αὐτῷ, Δός μοι τὸ βιβλαρίδιον. καὶ λέγει μοι, Λάβε καὶ κατάφαγε αὐτό• καὶ πικρανεῖ σου τὴν κοιλίαν, ἀλλ’ ἐν τῷ στόματί σου ἔσται γλυκὺ ὡς μέλι.

kai apēlthon pros ton angelon legōn autō dos moi to biblaridion kai legei moi labe kai katafage auto kai pikranei sou tēn koilian all en tō stomati sou estai glykyhōs meli

10. καὶ ἔλαβον τὸ βιβλαρίδιον ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ ἀγγέλου, καὶ κατέφαγον αὐτό, καὶ ἦν ἐν τῷ στόματί μου ὡς μέλι, γλυκύ• καὶ ὅτε ἔφαγον αὐτό, ἐπικράνθη ἡ κοιλία μου.

kai elabon to biblaridion ek tēs cheiros tou angelou kai katefagon auto kai ēn en tō stomati mou hōs meli glyky kai hote efagon auto epikranthē hē koilia mou

11. καὶ λέγει μοι, Δεῖ σε πάλιν προφητεῦσαι ἐπὶ λαοῖς καὶ ἔθνεσι καὶ γλώσσαις καὶ βασιλεῦσι πολλοῖς.

kai legei moi dei se palin profēteusai epi laois kai ethnesin kai glōssais kai basileusin pollois

Κεφαλαιο 11

1. Καὶ ἐδόθη μοι κάλαμος ὅμοιος ῥάβδῳ καὶ ὁ ἄγγελος εἰστήκει λέγων, Ἔγειραι, καὶ μέτρησον τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ, καὶ τὸ θυσιαστήριον, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας ἐν αὐτῷ.

kai edothē moi kalamos homoios rabdō kai ho angelos heistēkei legōn egeirai kai metrēson ton naon tou theou kai to thysiastērion kai tous proskynountas en autō

2. καὶ τὴν αὐλὴν τὴν ἔξωθεν τοῦ ναοῦ ἔκβαλε ἔξω, καὶ μὴ αὐτὴν μετρήσῃς, ὅτι ἐδόθη τοῖς ἔθνεσι• καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν πατήσουσι μῆνας τεσσαράκοντα δύο.

kai tēn aulēn tēn eksōthen tou naou ekbale eksō kai mē autēn metrēsēs hoti edothē tois ethnesin kai tēn polin tēn hagian patēsousin mēnas tessarakonta dyo

3. καὶ δώσω τοῖς δυσὶ μάρτυσί μου, καὶ προφητεύσουσιν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα, περιβεβλημένοι σάκκους.

kai dōsō tois dysin martysin mou kai profēteusousin hēmeras chilias diakosias heksēkonta peribeblēmenoi sakkous

4. οὗτοί εἰσιν αἱ δύο ἐλαῖαι, καὶ αἱ δύο λυχνίαι αἱ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τῆς γῆς ἑστῶσαι.

houtoi eisin hai dyo elaiai kai hai dyo lychniai hai enōpion tou theou tēs gēs estōsai

5. καὶ εἴ τις αὐτοὺς θέλῃ ἀδικῆσαι, πῦρ ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν, καὶ κατεσθίει τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν• καὶ εἴ τις αὐτοὺς θέλῃ ἀδικῆσαι, οὕτω δεῖ αὐτὸν ἀποκτανθῆναι.

kai ei tis autous thelē adikēsai pyr ekporeuetai ek tou stomatos autōn kai katesthiei tous echthrous autōn kai ei tis autous thelē adikēsai houtōs dei auton apoktanthēnai

6. οὗτοι ἔχουσιν ἐξουσίαν κλεῖσαι τὸν οὐρανόν, ἵνα μὴ βρέχῃ ὑετὸς ἐν ἡμέραις αὐτῶν τῆς προφητείας, καὶ ἐξουσίαν ἔχουσιν ἐπὶ τῶν ὑδάτων, στρέφειν αὐτὰ εἰς αἷμα, καὶ πατάξαι τὴν γῆν πάσῃ πληγῇ, ὁσάκις ἐὰν θελήσωσι.

houtoi echousin eksousian kleisai ton ouranon hina mē brechē hyetos en hēmerais autōn tēs profēteias kai eksousian echousin epi tōn hydatōn strefein auta eis haima kai pataksai tēn gēn pasēplēgē hosakis ean thelēsōsin

7. καὶ ὅταν τελέσωσι τὴν μαρτυρίαν αὐτῶν, τὸ θηρίον τὸ ἀναβαῖνον ἐκ τῆς ἀβύσσου ποιήσει πόλεμον μετ’ αὐτῶν, καὶ νικήσει αὐτοὺς, καὶ ἀποκτενεῖ αὐτούς.

kai hotan telesōsin tēn martyrian autōn to thērion to anabainon ek tēs abyssou poiēsei polemon met autōn kai nikēsei autous kai apoktenei autous

8. καὶ τὰ πτῶματα αὐτῶν ἐπὶ τῆς πλατείας πόλεως τῆς μεγάλης, ἥτις καλεῖται πνευματικῶς Σόδομα καὶ Αἴγυπτος, ὅπου καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν ἐσταυρώθη.

kai ta ptōmata autōn epi tēs plateias poleōs tēs megalēs hētis kaleitai pneumatikōs sodoma kai aigyptos hopou kai ho kyrios hēmōn estaurōthē

9. καὶ βλέψουσιν ἐκ τῶν λαῶν καὶ φυλῶν καὶ γλωσσῶν καὶ ἐθνῶν τὰ πτῶματα αὐτῶν ἡμέρας τρεῖς καὶ ἥμισυ, καὶ τὰ πτώματα αὐτῶν οὐκ ἀφήσουσι τεθῆναι εἰς μνῆματα.

kai blepsousin ek tōn laōn kai fylōn kai glōssōn kai ethnōn ta ptōmata autōn hēmeras treis kai hēmisy kai ta ptōmata autōn ouk afēsousin tethēnai eis mnēmata

10. καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς χάρουσιν ἐπ’ αὐτοῖς καὶ εὐφρανθήσονται, καὶ δῶρα πέμψουσιν ἀλλήλοις, ὅτι οὗτοι οἱ δύο προφῆται ἐβασάνισαν τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς.

kai hoi katoikountes epi tēs gēs charousin ep autois kai eufranthēsontai kai dōra pempsousin allēlois hoti houtoi hoi dyo profētai ebasanisan tous katoikountas epi tēs gēs

11. καὶ μετὰ τὰς τρεῖς ἡμέρας καὶ ἥμισυ, πνεῦμα ζωῆς ἐκ τοῦ Θεοῦ εἰσῆλθεν ἐπ’ αὐτούς, καὶ ἔστησαν ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῶν, καὶ φόβος μέγας ἔπεσεν ἐπὶ τοὺς θεωροῦντας αὐτούς.

kai meta tas treis hēmeras kai hēmisy pneuma zōēs ek tou theou eisēlthen ep autous kai hestēsan epi tous podas autōn kai fobos megas epesen epi tous theōrountas autous

12. καὶ ἤκουσαν φωνὴν μεγάλην ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, λέγουσαν αὐτοῖς, Ἀνάβητε ὧδε. καὶ ἀνέβησαν εἰς τὸν οὐρανὸν ἐν τῇ νεφέλῃ. καὶ ἐθεώρησαν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν.

kai ēkousan fōnēn megalēn ek tou ouranou legousan autois anabēte hōde kai anebēsan eis ton ouranon en tē nefelē kai etheōrēsan autous hoi echthroi autōn

13. καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ ἐγένετο σεισμὸς μέγας, καὶ τὸ δέκατον τῆς πόλεως ἔπεσε, καὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῷ σεισμῷ ὀνόματα ἀνθρώπων, χιλιάδες ἑπτά• καὶ οἱ λοιποὶ ἔμφοβοι ἐγένοντο, καὶ ἔδωκαν δόξαν τῷ Θεῷ τοῦ οὐρανοῦ.

kai en ekeinē tē hōra egeneto seismos megas kai to dekaton tēs poleōs epesen kai apektanthēsan en tō seismō onomata anthrōpōn chiliades hepta kai hoi loipoi emfoboi egenonto kai edōkandoksan tō theō tou ouranou

14. Ἡ οὐαὶ ἡ δευτέρα ἀπῆλθεν• καὶ ἰδοὺ, ἡ οὐαὶ ἡ τρίτη ἔρχεται ταχύ.

hē ouai hē deutera apēlthen kai idou hē ouai hē tritē erchetai tachy

15. Καὶ ὁ ἕβδομος ἄγγελος ἐσάλπισε, καὶ ἐγένοντο φωναὶ μεγάλαι ἐν τῷ οὐρανῷ, λέγουσαι, Ἐγένοντο αἱ βασιλεῖαι τοῦ κόσμου, τοῦ Κυρίου ἡμῶν, καὶ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ, καὶ βασιλεύσει εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

kai ho hebdomos angelos esalpisen kai egenonto fōnai megalai en tō ouranō legousai egenonto hai basileiai tou kosmou tou kyriou hēmōn kai tou christou autou kai basileusei eis tous aiōnastōn aiōnōn

16. καὶ οἱ εἴκοσι καὶ τέσσαρες πρεσβύτεροι οἱ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καθήμενοι ἐπὶ τοὺς θρόνους αὐτῶν, ἔπεσαν ἐπὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν, καὶ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ,

kai hoi eikosi kai tessares presbyteroi hoi enōpion tou theou kathēmenoi epi tous thronous autōn epesan epi ta prosōpa autōn kai prosekynēsan tō theō

17. λέγοντες, Εὐχαριστοῦμέν σοι, Κύριε ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, ὅτι εἴληφας τὴν δύναμίν σου τὴν μεγάλην, καὶ ἐβασίλευσας.

legontes eucharistoumen soi kyrie ho theos ho pantokratōr ho ōn kai ho ēn kai ho erchomenos hoti eilēfas tēn dynamin sou tēn megalēn kai ebasileusas

18. καὶ τὰ ἔθνη ὠργίσθησαν, καὶ ἦλθεν ἡ ὀργή σου, καὶ ὁ καιρὸς τῶν νεκρῶν κριθῆναι, καὶ δοῦναι τὸν μισθὸν τοῖς δούλοις σου τοῖς προφήταις καὶ τοῖς ἁγίοις καὶ τοῖς φοβουμένοις τὸ ὄνομά σου, τοῖς μικροῖς καὶ τοῖς μεγάλοις, καὶ διαφθεῖραι τοὺς διαφθείροντας τὴν γῆν.

kai ta ethnē ōrgisthēsan kai ēlthen hē orgē sou kai ho kairos tōn nekrōn krithēnai kai dounai ton misthon tois doulois sou tois profētais kai tois hagiois kai tois foboumenoisto onoma sou tois mikrois kai tois megaloisκαιkai diaftheirai tous diaftheirontas tēn gēn

19. Καὶ ἠνοίγη ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ὤφθη ἡ κιβωτὸς τῆς διαθήκης αὐτοῦ ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ• καὶ ἐγένοντο ἀστραπαὶ καὶ φωναὶ καὶ βρονταὶ καὶ σεισμὸς καὶ χάλαζα μεγάλη.

kai ēnoigē ho naos tou theou en tō ouranō kai ōfthē hē kibōtos tēs diathēkēs autou en tō naō autou kai egenonto astrapai kai fōnai kai brontai kai seismos kaichalaza megalē

Κεφαλαιο 12

1. Καὶ σημεῖον μέγα ὤφθη ἐν τῷ οὐρανῷ, γυνὴ περιβεβλημένη τὸν ἥλιον, καὶ ἡ σελήνη ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς, καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς στέφανος ἀστέρων δώδεκα•

kai sēmeion mega ōfthē en tō ouranō gynē peribeblēmenē ton hēlion kai hē selēnē hypokatō tōn podōn autēs kai epi tēs kefalēs autēs stefanos asterōn dōdeka

2. καὶ ἐν γαστρὶ ἔχουσα, κράζει ὠδίνουσα, καὶ βασανιζομένη τεκεῖν.

kai en gastri echousa krazei ōdinousa kai basanizomenē tekein

3. καὶ ὤφθη ἄλλο σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἰδοὺ δράκων μέγας πυρρός, ἔχων κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ διαδήματα ἑπτά.

kai ōfthē allo sēmeion en tō ouranō kai idou drakōn megas pyrros echōn kefalas hepta kai kerata deka kai epi tas kefalas autou diadēmata hepta

4. καὶ ἡ οὐρὰ αὐτοῦ σύρει τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν• καὶ ὁ δράκων ἕστηκεν ἐνώπιον τῆς γυναικὸς τῆς μελλούσης τεκεῖν, ἵνα, ὅταν τέκῃ τὸ τέκνον αὐτῆς. καταφάγῃ.

kai hē oura autou syrei to triton tōn asterōn tou ouranou kai ebalen autous eis tēn gēn kai ho drakōn hestēken enōpion tēs gynaikos tēs mellousēs tekein hina hotan tekēto teknon autēs katafagē

5. καὶ ἔτεκεν υἱόν, ἄρρενα, ὃς μέλλει ποιμαίνειν πάντα τὰ ἔθνη ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ• καὶ ἡρπάσθη τὸ τέκνον αὐτῆς πρὸς τὸν Θεὸν καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ.

kai eteken hyion arrena hos mellei poimainein panta ta ethnē en rabdō sidēra kai hērpasthē to teknon autēs pros ton theon kai ton thronon autou

6. καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.

kai hē gynē efygen eis tēn erēmon hopou echei topon hētoimasmenon apo tou theou hina ekei trefōsin autēn hēmeras chilias diakosias heksēkonta

7. Καὶ ἐγένετο πόλεμος ἐν τῷ οὐρανῷ• ὁ Μιχαὴλ καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ ἐπολέμησαν κατὰ τοῦ δράκοντος• καὶ ὁ δράκων ἐπολέμησε καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ,

kai egeneto polemos en tō ouranō ho michaēl kai hoi angeloi autou epolemēsan kata tou drakontos kai ho drakōn epolemēsen kai hoi angeloi autou

8. καὶ οὐκ ἴσχυσαν, οὐτὲ τόπος εὑρέθη αὐτῶν ἔτι ἐν τῷ οὐρανῷ.

kai ouk ischysan oute topos heurethē autōn eti en tō ouranō

9. καὶ ἐβλήθη ὁ δράκων ὁ μέγας, ὁ ὄφις ὁ ἀρχαῖος, ὁ καλούμενος διάβολος καὶ ὁ Σατανᾶς, ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην• ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν, καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ ἐβλήθησαν.

kai eblēthē ho drakōn ho megas ho ofis ho archaios ho kaloumenos diabolos kai ho satanas ho planōn tēn oikoumenēn holēn eblēthē eis tēn gēn kai hoi angeloi autou metautou eblēthēsan

10. καὶ ἤκουσα φωνὴν μεγάλην λέγουσαν, ἐν τῷ οὐρανῷ, Ἄρτι ἐγένετο ἡ σωτηρία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, καὶ ἡ ἐξουσία τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ• ὅτι κατἐβλήθη ὁ κατήγορος τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν, ὁ κατηγορῶν αυτῶν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἡμέρας καὶ νυκτός.

kai ēkousa fōnēn megalēn legousan en tō ouranō arti egeneto hē sōtēria kai hē dynamis kai hē basileia tou theou hēmōn kai hē eksousia tou christou autou hoti kateblēthē hokatēgoros tōn adelfōn hēmōn ho katēgorōn autōn enōpionτουtou theou hēmōn hēmeras kai nyktos

11. καὶ αὐτοὶ ἐνίκησαν αὐτὸν διὰ τὸ αἷμα τοῦ ἀρνίου καὶ διὰ τὸν λόγον τῆς μαρτυρίας αὐτῶν, καὶ οὐκ ἠγάπησαν τὴν ψυχὴν αὐτῶν ἄχρι θανάτου.

kai autoi enikēsan auton dia to haima tou arniou kai dia ton logon tēs martyrias autōn kai ouk ēgapēsan tēn psychēn autōn achri thanatou

12. διὰ τοῦτο εὐφραίνεσθε, οἱ οὐρανοὶ καὶ οἱ ἐν αὐτοῖς σκηνοῦντες. οὐαὶ τοῖς κατοικοῦσι τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν, ὅτι κατέβη ὁ διάβολος πρὸς ὑμᾶς ἔχων θυμὸν μέγαν, εἰδὼς ὅτι ὀλίγον καιρὸν ἔχει.

dia touto eufrainesthe hoi ouranoi kai hoi en autois skēnountes ouai tois katoikousin tēn gēn kai tēn thalassan hoti katebē ho diabolos pros hymas echōn thymon megan eidōs hoti oligonkairon echei

13. Καὶ ὅτε εἶδεν ὁ δράκων ὅτι ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν, ἐδίωξε τὴν γυναῖκα ἥτις ἔτεκε τὸν ἄρρενα.

kai hote eiden ho drakōn hoti eblēthē eis tēn gēn ediōksen tēn gynaika hētis eteken ton arrena

14. καὶ ἐδόθησαν τῇ γυναικὶ δύο πτέρυγες τοῦ ἀετοῦ τοῦ μεγάλου, ἵνα πέτηται εἰς τὴν ἔρημον εἰς τὸν τόπον αὐτῆς, ὅπου τρέφεται ἐκεῖ καιρὸν, καὶ καιροὺς καὶ ἥμισυ καιροῦ, ἀπὸ προσώπου τοῦ ὄφεως.

kai edothēsan tē gynaiki dyo pteryges tou aetou tou megalou hina petētai eis tēn erēmon eis ton topon autēs hopou trefetai ekei kairon kai kairous kai hēmisy kairou apo prosōpoutou ofeōs

15. καὶ ἔβαλεν ὁ ὄφις ὀπίσω τῆς γυναικὸς εκ’ τοῦ στόματος αὐτοῦ ὕδωρ ὡς ποταμόν, ἵνα ταὐτὴν ποταμοφόρητον ποιήσῃ.

kai ebalen ho ofis opisō tēs gynaikos ek tou stomatos autou hydōr hōs potamon hina tautēn potamoforēton poiēsē

16. καὶ ἐβοήθησεν ἡ γῆ τῇ γυναικί, καὶ ἤνοιξεν ἡ γῆ τὸ στόμα αὐτῆς, καὶ κατέπιε τὸν ποταμὸν ὃν ἔβαλεν ὁ δράκων ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ.

kai eboēthēsen hē gē tē gynaiki kai ēnoiksen hē gē to stoma autēs kai katepien ton potamon hon ebalen ho drakōn ek tou stomatos autou

17. καὶ ὠργίσθη ὁ δράκων ἐπὶ τῇ γυναικί, καὶ ἀπῆλθε ποιῆσαι πόλεμον μετὰ τῶν λοιπῶν τοῦ σπέρματος αὐτῆς, τῶν τηρούντων τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ καὶ ἐχόντων τὴν μαρτυρίαν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

kai ōrgisthē ho drakōn epi tē gynaiki kai apēlthen poiēsai polemon meta tōn loipōn tou spermatos autēs tōn tērountōn tas entolas tou theou kai echontōn tēn martyrian tou iēsou christou

18. (13:1) καὶ ἐστάθην ἐπὶ τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης.

kai estathēn epi tēn ammon tēs thalassēs

Κεφαλαιο 13

1. Καὶ εἶδον ἐκ τῆς θαλάσσης θηρίον ἀναβαῖνον, ἔχον κεφαλὰς ἑπτά καὶ κέρατα δέκα, καὶ ἐπὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ δέκα διαδήματα, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ ὀνόμα βλασφημίας.

kai eidon ek tēs thalassēs thērion anabainon echon kefalas hepta kai kerata deka kai epi tōn keratōn autou deka diadēmata kai epi taskefalas autou onoma blasfēmias

2. καὶ τὸ θηρίον ὃ εἶδον ἦν ὅμοιον παρδάλει, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς ἄρκτου, καὶ τὸ στόμα αὐτοῦ ὡς στόμα λέοντος• Καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ δράκων τὴν δύναμιν αὐτοῦ, καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ, καὶ ἐξουσίαν μεγάλην.

kai to thērion ho eidon ēn homoion pardalei kai hoi podes autou hōs arktou kai to stoma autou hōs stoma leontos kai edōken autō ho drakōn tēn dynamin autou kaiton thronon autou kai eksousian megalēn

3. καὶ εἶδον μίαν τῶν κεφαλῶν αὐτοῦ ὡς ἐσφαγμένην εἰς θάνατον• καὶ ἡ πληγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ ἐθεραπεύθη• καὶ ἐθαύμασεν ὅλη ἡ γῆ ὀπίσω τοῦ θηρίου•

kai eidon mian tōn kefalōn autou hōs esfagmenēn eis thanaton kai hē plēgē tou thanatou autou etherapeuthē kai ethaumasen holē hē gē opisō tou thēriou

4. καὶ προσεκύνησαν τόν δράκοντα ὅς ἔδωκεν ἐξουσίαν τῷ θηρίῳ, καὶ προσεκύνησαν τὸ θηρίον, λέγοντες, τίς ὅμοιος τῷ θηρίῳ; Τίς δύναται πολεμῆσαι μετ’ αὐτοῦ;

kai prosekynēsan ton drakonta hos edōken eksousian tō thēriō kai prosekynēsan to thērion legontes tis homoios tō thēriō tis dynatai polemēsai met autou

5. καὶ ἐδόθη αὐτῷ στόμα λαλοῦν μεγάλα καὶ βλασφημίας• καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία ποιῆσαι μῆνας τεσσαράκοντα δύο.

kai edothē autō stoma laloun megala kai blasfēmias kai edothē autō eksousia poiēsai mēnas tessarakonta dyo

6. καὶ ἤνοιξε τὸ στόμα αὐτοῦ εἰς βλασφημίαν πρὸς τὸν Θεόν, βλασφημῆσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, καὶ τοὺς ἐν τῷ οὐρανῷ σκηνοῦντας.

kai ēnoiksen to stoma autou eis blasfēmian pros ton theon blasfēmēsai to onoma autou kai tēn skēnēn autou kai tous en tō ouranō skēnountas

7. καὶ ἐδόθη αὐτῷ πόλεμον ποιῆσαι μετὰ τῶν ἁγίων, καὶ νικῆσαι αὐτούς• καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία ἐπὶ πᾶσαν φυλὴν καὶ γλῶσσαν καὶ ἔθνος.

kai edothē autō polemon poiēsai meta tōn hagiōn kai nikēsai autous kai edothē autō eksousia epi pasan fylēn kai glōssan kai ethnos

8. καὶ προσκυνήσουσιν αὐτῷ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν οὐ γέγραπται τὰ ὄνοματα ἐν τῇ βίβλῳ τῆς ζωῆς τοῦ ἀρνίου ἐσφαγμένου ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.

kai proskynēsousin autō pantes hoi katoikountes epi tēs gēs ōn ou gegraptai ta onomata en tē biblō tēs zōēs tou arniou esfagmenou apo katabolēs kosmou

9. εἴ τις ἔχει οὖς, ἀκουσάτω.

ei tis echei ous akousatō

10. εἴ τις αἰχμαλωσίαν συνάγει, εἰς αἰχμαλωσίαν ὑπάγει• εἴ τις ἐν μαχαίρᾳ ἀποκτενει, δεῖ αὐτον ἐν μαχαίρᾳ ἀποκτανθῆναι. ὧδέ ἐστιν ἡ ὑπομονὴ καὶ ἡ πίστις τῶν ἁγίων.

ei tis aichmalōsian synagei eis aichmalōsian hypagei ei tis en machaira apoktenei dei auton en machaira apoktanthēnai hōde estin hē hypomonē kai hē pistis tōn hagiōn

11. Καὶ εἶδον ἄλλο θηρίον ἀναβαῖνον ἐκ τῆς γῆς, καὶ εἶχε κέρατα δύο ὅμοια ἀρνίῳ, καὶ ἐλάλει ὡς δράκων.

kai eidon allo thērion anabainon ek tēs gēs kai eichen kerata dyo homoia arniō kai elalei hōs drakōn

12. καὶ τὴν ἐξουσίαν τοῦ πρώτου θηρίου πᾶσαν ποιεῖ ἐνώπιον αὐτοῦ. καὶ ποιεῖ τὴν γῆν καὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ ἵνα προσκυνήσωσι τὸ θηρίον τὸ πρῶτον, οὗ ἐθεραπεύθη ἡ πληγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ.

kai tēn eksousian tou prōtou thēriou pasan poiei enōpion autou kai poiei tēn gēn kai tous katoikountas en autē hina proskynēsōsin to thērion to prōton hou etherapeuthē hē plēgē touthanatou autou

13. καὶ ποιεῖ σημεῖα μεγάλα, ἵνα καὶ πῦρ ποιῇ καταβαίνειν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ εἰς τὴν γην. ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων.

kai poiei sēmeia megala hina kai pyr poiē katabainein ek tou ouranou eis tēn gēn enōpion tōn anthrōpōn

14. καὶ πλανᾷ τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς διὰ τὰ σημεῖα ἃ ἐδόθη αὐτῷ ποιῆσαι ἐνώπιον τοῦ θηρίου, λέγων τοῖς κατοικοῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς, ποιῆσαι εἰκόνα τῷ θηρίῳ ὃ ἔχει τὴν πληγὴν τῆς μαχαίρας, καὶ ἔζησε.

kai plana tous katoikountas epi tēs gēs dia ta sēmeia ha edothē autō poiēsai enōpion tou thēriou legōn tois katoikousin epi tēs gēs poiēsai eikona tō thēriō ho echei tēnplēgēn tēs machairas kai ezēsen

15. καὶ ἐδόθη αὐτῷ δοῦναι πνεῦμα τῇ εἰκόνι τοῦ θηρίου, ἵνα καὶ λαλήσῃ ἡ εἰκὼν τοῦ θηρίου, καὶ ποιήσῃ, ὅσοι ἂν μὴ προσκυνήσωσι τὴν εἰκόνα τοῦ θηρίου, ἵνα ἀποκτανθῶσι.

kai edothē autō dounai pneuma tē eikoni tou thēriou hina kai lalēsē hē eikōn tou thēriou kai poiēsē hosoi an mē proskynēsōsin tēn eikona tou thēriou hina apoktanthōsin

16. καὶ ποιεῖ πάντας, τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς μεγάλους, καὶ τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς πτωχούς, καὶ τοὺς ἐλευθέρους καὶ τοὺς δούλους, ἵνα δώσῃ αὐτοῖς χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς, ἢ ἐπὶ τῶν μέτωπων αὐτῶν,

kai poiei pantas tous mikrous kai tous megalous kai tous plousious kai tous ptōchous kai tous eleutherous kai tous doulous hina dōsē autois charagma epi tēs cheiros autōn tēs deksiasē epi tōn metōpōn autōn

17. καὶ ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι, εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, ἤ τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.

kai hina mē tis dynētai agorasai ē pōlēsai ei mē ho echōn to charagma hē to onoma tou thēriou ē ton arithmon tou onomatos autou

18. ὧδε ἡ σοφία ἐστίν. ὁ ἔχων τὸν νοῦν ψηφισάτω τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου• ἀριθμὸς γὰρ ἀνθρώπου ἐστί, καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτοῦ χξϛʹ.

hōde hē sofia estin ho echōn ton noun psēfisatō ton arithmon tou thēriou arithmos gar anthrōpou estin kai ho arithmos autou chi ksi sigma

Κεφαλαιο 14

1. Καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ, ἀρνίον ἑστηκὸς ἐπὶ τὸ ὄρος Σιών, καὶ μετ’ αὐτοῦ ἑκατὸν τεσσαράκοντατέσσαρες χιλιάδες, ἔχουσαι τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ γεγραμμένον ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν.

kai eidon kai idou arnion hestēkos epi to oros siōn kai met autou hekaton tessarakonta tessares chiliades echousai to onoma tou patros autou gegrammenon epi tōn metōpōn autōn

2. καὶ ἤκουσα φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ὡς φωνὴν ὑδάτων πολλῶν, καὶ ὡς φωνὴν βροντῆς μεγάλης• καὶ φωνὴν ἤκουσα κιθαρῳδῶν κιθαριζόντων ἐν ταῖς κιθάραις αὐτῶν,

kai ēkousa fōnēn ek tou ouranou hōs fōnēn hydatōn pollōn kai hōs fōnēn brontēs megalēs kai fōnēn ēkousa kitharōdōn kitharizontōn en tais kitharais autōn

3. καὶ ᾄδουσιν ὡς ᾠδὴν καινὴν ἐνώπιον τοῦ θρόνου, καὶ ἐνώπιον τῶν τεσσάρων ζώων καὶ τῶν πρεσβυτέρων• καὶ οὐδεὶς ἠδύνατο μαθεῖν τὴν ᾠδὴν, εἰ μὴ αἱ ἑκατὸν τεσσαράκοντατέσσαρες χιλιάδες, οἱ ἠγορασμένοι ἀπὸ τῆς γῆς.

kai adousin hōs ōdēn kainēn enōpion tou thronou kai enōpion tōn tessarōn zōōn kai tōn presbyterōn kai oudeis ēdynato mathein tēn ōdēn ei mē hai hekaton tessarakonta tessares chiliades hoiēgorasmenoi apo tēs gēs

4. οὗτοί εἰσιν οἳ μετὰ γυναικῶν οὐκ ἐμολύνθησαν• παρθένοι γάρ εἰσιν. οὗτοι εἰσιν οἱ ἀκολουθοῦντες τῷ ἀρνίῳ ὅπου ἂν ὑπάγῃ. οὗτοι ἠγοράσθησαν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων, ἀπαρχὴ τῷ Θεῷ καὶ τῷ ἀρνίῳ.

houtoi eisin hoi meta gynaikōn ouk emolynthēsan parthenoi gar eisin houtoi eisin hoi akolouthountes tō arniō hopou an hypagē houtoi ēgorasthēsan apo tōn anthrōpōn aparchē tō theō kai tō arniō

5. καὶ ἐν τῷ στόματι αὐτῶν οὐχ εὑρέθη δόλος• ἄμωμοί γάρ εἰσιν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ.

kai en tō stomati autōn ouch heurethē dolos amōmoi gar eisin enōpion tou thronou tou theou

6. Καὶ εἶδον ἄλλον ἄγγελον πετώμενον ἐν μεσουρανήματι, ἔχοντα εὐαγγέλιον αἰώνιον, εὐαγγελίσαι τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ πᾶν ἔθνος καὶ φυλὴν καὶ γλῶσσαν καὶ λαόν,

kai eidon allon angelon petōmenon en mesouranēmati echonta euangelion aiōnion euangelisai tous katoikountas epi tēs gēs kai pan ethnos kai fylēn kai glōssan kai laon

7. λέγοντα ἐν φωνῇ μεγάλῃ, Φοβήθητε τὸν Θεὸν, καὶ δότε αὐτῷ δόξαν, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα τῆς κρίσεως αὐτοῦ, καὶ προσκυνήσατε τῷ ποιήσαντι τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πηγὰς ὑδάτων.

legonta en fōnē megalē fobēthēte ton theon kai dote autō doksan hoti ēlthen hē hōra tēs kriseōs autou kai proskynēsate tō poiēsanti ton ouranon kai tēn gēn kai tēn thalassankai pēgas hydatōn

8. Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἠκολούθησε λέγων, Ἔπεσεν ἔπεσε Βαβυλὼν ἡ πόλις, ἡ μεγάλη ὅτι ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς πεπότικε πάντα ἔθνη

kai allos angelos ēkolouthēsen legōn epesen epesen babylōn hē polis hē megalē hoti ek tou oinou tou thymou tēs porneias autēs pepotiken panta ethnē

9. Καὶ τρίτος ἄγγελος ἠκολούθησεν αὐτοῖς, λέγων ἐν φωνῇ μεγάλῃ, Εἴ τις τὸ θηρίον προσκυνεῖ καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ λαμβάνει χάραγμα ἐπὶ τοῦ μετώπου αὐτοῦ, ἢ ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ,

kai tritos angelos ēkolouthēsen autois legōn en fōnē megalē ei tis to thērion proskynei kai tēn eikona autou kai lambanei charagma epi tou metōpou autou ē epi tēn cheira autou

10. καὶ αὐτὸς πίεται ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ κεκερασμένου ἀκράτου ἐν τῷ ποτηρίῳ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ, καὶ βασανισθήσεται ἐν πυρὶ καὶ θείῳ ἐνώπιον τῶν ἁγίων ἀγγέλων, καὶ ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου•

kai autos pietai ek tou oinou tou thymou tou theou tou kekerasmenou akratou en tō potēriō tēs orgēs autou kai basanisthēsetai en pyri kai theiō enōpion tōn hagiōn angelōn kaienōpion tou arniou

11. καὶ ὁ καπνὸς τοῦ βασανισμοῦ αὐτῶν ἀναβαίνει εἰς αἰῶνας αἰώνων• καὶ οὐκ ἔχουσιν ἀνάπαυσιν ἡμέρας καὶ νυκτός οἱ προσκυνοῦντες τὸ θηρίον καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ εἴ τις λαμβάνει τὸ χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.

kai ho kapnos tou basanismou autōn anabainei eis aiōnas aiōnōn kai ouk echousin anapausin hēmeras kai nyktos hoi proskynountes to thērion kai tēn eikona autou kai ei tis lambanei tocharagma tou onomatos autou

12. ὧδε ὑπομονὴ τῶν ἁγίων ἐστίν• ὧδε οἱ τηροῦντες τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν πίστιν Ἰησοῦ.

hōde hypomonē tōn hagiōn estin hōde hoi tērountes tas entolas tou theou kai tēn pistin iēsou

13. Καὶ ἤκουσα φωνῆς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λεγούσης μοι, Γράψον, Μακάριοι οἱ νεκροὶ οἱ ἐν Κυρίῳ ἀποθνῄσκοντες ἀπ’ ἄρτί ναί, λέγει τὸ Πνεῦμα, ἵνα ἀναπαύσωνται ἐκ τῶν κόπων αὐτῶν• τὰ δὲ ἔργα αὐτῶν ἀκολουθεῖ μετ’ αὐτῶν.

kai ēkousa fōnēs ek tou ouranou legousēs moi grapson makarioi hoi nekroi hoi en kyriō apothnēskontes aparti nai legei to pneuma hina anapausōntai ek tōn kopōn autōn ta de ergaautōn akolouthei met autōn

14. Καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ, νεφέλη λευκή, καὶ ἐπὶ τὴν νεφέλην καθήμενος ὅμοιος υιῷ ἀνθρώπου, ἔχων ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ στέφανον χρυσοῦν, καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ δρέπανον ὀξύ.

kai eidon kai idou nefelē leukē kai epi tēn nefelēn kathēmenos homoios hyiō anthrōpou echōn epi tēs kefalēs autou stefanon chrysoun kai en tē cheiri autou drepanon oksy

15. καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ναοῦ, κράζων ἐν μεγάλῃ φωνῇ τῷ καθημένῳ ἐπὶ τῆς νεφέλης, Πέμψον τὸ δρέπανόν σου καὶ θέρισον• ὅτι ἦλθε σοι ἡ ὥρα τοῦ θερίσαι, ὅτι ἐξηράνθη ὁ θερισμὸς τῆς γῆς.

kai allos angelos eksēlthen ek tou naou krazōn en megalē fōnē tō kathēmenō epi tēs nefelēs pempson to drepanon sou kai therison hoti ēlthen soi hē hōra tou therisai hotieksēranthē ho therismos tēs gēs

16. καὶ ἔβαλεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τὴν νεφέλην τὸ δρέπανον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἐθερίσθη ἡ γῆ.

kai ebalen ho kathēmenos epi tēn nefelēn to drepanon autou epi tēn gēn kai etheristhē hē gē

17. Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ναοῦ τοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ, ἔχων καὶ αὐτὸς δρέπανον ὀξύ.

kai allos angelos eksēlthen ek tou naou tou en tō ouranō echōn kai autos drepanon oksy

18. καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου, ἔχων ἐξουσίαν ἐπὶ τοῦ πυρός, καὶ ἐφώνησε κραυγῇ μεγάλῃ τῷ ἔχοντι τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺ, λέγων, Πέμψον σου τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺ, καὶ τρύγησον τοὺς βότρυας τῆς ἀμπέλου τῆς γῆς, ὅτι ἤκμασαν αἱ σταφυλαὶ αὐτῆς.

kai allos angelos eksēlthen ek tou thysiastēriou echōn eksousian epi tou pyros kai efōnēsen kraugē megalē tō echonti to drepanon to oksy legōn pempson sou to drepanon to oksy kaitrygēson tous botryas tēs ampelou tēs gēs hotiηκμασανēkmasan hai stafylai autēs

19. καὶ ἔβαλεν ὁ ἄγγελος τὸ δρέπανον αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν, καὶ ἐτρύγησε τὴν ἄμπελον τῆς γῆς, καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν ληνὸν τοῦ θυμοῦ τοῦ Θεοῦ τὴν μέγαλην.

kai ebalen ho angelos to drepanon autou eis tēn gēn kai etrygēsen tēn ampelon tēs gēs kai ebalen eis tēn lēnon tou thymou tou theou tēn megalēn

20. καὶ ἐπατήθη ἡ ληνὸς ἔξω τῆς πόλεως, καὶ ἐξῆλθεν αἷμα ἐκ τῆς ληνοῦ ἄχρι τῶν χαλινῶν τῶν ἵππων ἀπὸ σταδίων χιλίων ἑξακοσίων.

kai epatēthē hē lēnos eksō tēs poleōs kai eksēlthen haima ek tēs lēnou achri tōn chalinōn tōn hippōn apo stadiōn chiliōn heksakosiōn

Κεφαλαιο 15

1. Καὶ εἶδον ἄλλο σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ μέγα καὶ θαυμαστόν, ἀγγέλους ἑπτὰ ἔχοντας πληγὰς ἑπτὰ τὰς ἐσχάτας, ὅτι ἐν αὐταῖς ἐτελέσθη ὁ θυμὸς τοῦ Θεοῦ.

kai eidon allo sēmeion en tō ouranō mega kai thaumaston angelous hepta echontas plēgas hepta tas eschatas hoti en autais etelesthē ho thymos tou theou

2. Καὶ εἶδον ὡς θάλασσαν ὑαλίνην μεμιγμένην πυρί, καὶ τοὺς νικῶντας ἐκ τοῦ θηρίου καὶ ἐκ τῆς εἰκόνος αὐτοῦ καὶ ἐκ τοῦ χαράγματος ἀυτοῦ, ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἑστῶτας ἐπὶ τὴν θάλασσαν τὴν ὑαλίνην, ἔχοντας κιθάρας τοῦ Θεοῦ,

kai eidon hōs thalassan hyalinēn memigmenēn pyri kai tous nikōntas ek tou thēriou kai ek tēs eikonos autou kai ek tou charagmatos autou ek tou arithmou tou onomatos autou hestōtasepi tēn thalassan tēn hyalinēn echontas kitharas touθεουtheou

3. καὶ ᾄδουσι τὴν ᾠδὴν Μωσέως τοῦ δούλου τοῦ θεοῦ καὶ τὴν ᾠδὴν τοῦ ἀρνίου λέγοντες Μεγάλα καὶ θαυμαστὰ τὰ ἔργα σου κύριε ὁ θεὸς ὁ παντοκράτωρ δίκαιαι καὶ ἀληθιναὶ αἱ ὁδοί σου ὁ βασιλεὺς τῶν ἁγίων

kai adousin tēn ōdēn mōseōs tou doulou tou theou kai tēn ōdēn tou arniou legontes megala kai thaumasta ta erga sou kyrie ho theos ho pantokratōr dikaiai kai alēthinai haihodoi sou ho basileus tōn hagiōn

4. τίς οὐ μὴ φοβηθῇ σε, Κύριε, καὶ δοξάσῃ τὸ ὄνομά σου; ὅτι μόνος ὅσιος• ὅτι πάντα τὰ ἔθνη ἥξουσι καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιόν σου, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐφανερώθησαν.

tis ou mē fobēthē se kyrie kai doksasē to onoma sou hoti monos hosios hoti panta ta ethnē hēksousin kai proskynēsousin enōpion sou hoti ta dikaiōmata sou efanerōthēsan

5. Καὶ μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἰδού, ἠνοίγη ὁ ναὸς τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἐν τῷ οὐρανῷ•

kai meta tauta eidon kai idou ēnoigē ho naos tēs skēnēs tou martyriou en tō ouranō

6. καὶ ἐξῆλθον οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι ἔχοντες τὰς ἑπτὰ πληγὰς ἐκ τοῦ ναοῦ, ἐνδεδυμένοι λίνον καθαρὸν καὶ λαμπρὸν, καὶ περιεζωσμένοι περὶ τὰ στήθη ζώνας χρυσᾶς•

kai eksēlthon hoi hepta angeloi echontes tas hepta plēgas ek tou naou endedymenoi linon katharon kai lampron kai periezōsmenoi peri ta stēthē zōnas chrysas

7. καὶ ἓν ἐκ τῶν τεσσάρων ζώων ἔδωκε τοῖς ἑπτὰ ἀγγέλοις ἑπτὰ φιάλας χρυσᾶς, γεμούσας τοῦ θυμοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

kai hen ek tōn tessarōn zōōn edōken tois hepta angelois hepta fialas chrysas gemousas tou thymou tou theou tou zōntos eis tous aiōnas tōn aiōnōn

8. καὶ ἐγεμίσθη ὁ ναὸς καπνοῦ ἐκ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐκ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ• καὶ οὐδεὶς ἠδύνατο εἰσελθεῖν εἰς τὸν ναὸν, ἄχρι τελεσθῶσιν αἱ ἑπτὰ πληγαὶ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων.

kai egemisthē ho naos kapnou ek tēs doksēs tou theou kai ek tēs dynameōs autou kai oudeis ēdynato eiselthein eis ton naon achri telesthōsin hai hepta plēgai tōn hepta angelōn

Κεφαλαιο 16

1. Καὶ ἤκουσα φωνῆς μεγάλης ἐκ τοῦ ναοῦ, λεγούσης τοῖς ἑπτὰ ἀγγέλοις, Ὑπάγετε, καὶ ἐκχέατε τὰς φιάλας τοῦ θυμοῦ τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν γῆν.

kai ēkousa fōnēs megalēs ek tou naou legousēs tois hepta angelois hypagete kai ekcheate tas fialas tou thymou tou theou eis tēn gēn

2. Καὶ ἀπῆλθεν ὁ πρῶτος, καὶ ἐξέχεε τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν• καὶ ἐγένετο ἕλκος κακὸν καὶ πονηρὸν εἰς τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἔχοντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου, καὶ τοὺς τῇ εἰκόνι αὐτοῦ προσκυνοῦντας.

kai apēlthen ho prōtos kai eksecheen tēn fialēn autou epi tēn gēn kai egeneto helkos kakon kai ponēron eis tous anthrōpous tous echontas to charagma tou thēriou kai tous tēeikoni autou proskynountas

3. Καὶ ὁ δεύτερος ἄγγελος ἐξέχεε τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν• καὶ ἐγένετο αἷμα ὡς νεκροῦ, καὶ πᾶσα ψυχὴ ζῶσα ἀπέθανεν ἐν τῇ θαλάσσῃ.

kai ho deuteros angelos eksecheen tēn fialēn autou eis tēn thalassan kai egeneto haima hōs nekrou kai pasa psychē zōsa apethanen en tē thalassē

4. Καὶ ὁ τρίτος ἄγγελος ἐξέχεε τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τοὺς ποταμοὺς καὶ εἰς τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων• καὶ ἐγένετο αἷμα.

kai ho tritos angelos eksecheen tēn fialēn autou eis tous potamous kai eis tas pēgas tōn hydatōn kai egeneto haima

5. καὶ ἤκουσα τοῦ ἀγγέλου τῶν ὑδάτων λέγοντος, Δίκαιος, Κύριε, εἶ, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν, καὶ ὁ ἐσόμενος ὅτι ταῦτα ἔκρινας•

kai ēkousa tou angelou tōn hydatōn legontos dikaios kyrie ei ho ōn kai ho ēn kai ho esomenos hoti tauta ekrinas

6. ὅτι αἷμα ἁγίων καὶ προφητῶν ἐξέχεαν, καὶ αἷμα αὐτοῖς έδωκας πιεῖν• ἄξιοί γάρ εἰσι.

hoti haima hagiōn kai profētōn eksechean kai haima autois edōkas piein aksioi gar eisin

7. καὶ ἤκουσα ἄλλου ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου λέγοντος, Ναί, Κύριε ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ, ἀληθιναὶ καὶ δίκαιαι αἱ κρίσεις σου.

kai ēkousa allou ek tou thysiastēriou legontos nai kyrie ho theos ho pantokratōr alēthinai kai dikaiai hai kriseis sou

8. Καὶ ὁ τέταρτος ἄγγελος ἐξέχεε τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ἥλιον• καὶ ἐδόθη αὐτῷ καυματίσαι τοὺς ἀνθρώπους ἐν πυρί.

kai ho tetartos angelos eksecheen tēn fialēn autou epi ton hēlion kai edothē autō kaumatisai tous anthrōpous en pyri

9. καὶ ἐκαυματίσθησαν οἱ ἄνθρωποι καῦμα μέγα, καὶ ἐβλασφήμησαν τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ τοῦ ἔχοντος ἐξουσίαν ἐπὶ τὰς πληγὰς ταύτας, καὶ οὐ μετενόησαν δοῦναι αὐτῷ δόξαν.

kai ekaumatisthēsan hoi anthrōpoi kauma mega kai eblasfēmēsan to onoma tou theou tou echontos eksousian epi tas plēgas tautas kai ou metenoēsan dounai autō doksan

10. Καὶ ὁ πέμπτος ἄγγελος ἐξέχεε τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν θρόνον τοῦ θηρίου• καὶ ἐγένετο ἡ βασιλεία αὐτοῦ ἐσκοτωμένη• καὶ ἐμασσῶντο τὰς γλώσσας αὐτῶν ἐκ τοῦ πόνου,

kai ho pemptos angelos eksecheen tēn fialēn autou epi ton thronon tou thēriou kai egeneto hē basileia autou eskotōmenē kai emassōnto tas glōssas autōn ek tou ponou

11. καὶ ἐβλασφήμησαν τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ἐκ τῶν πόνων αὐτῶν καὶ ἐκ τῶν ἑλκῶν αὐτῶν, καὶ οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῶν.

kai eblasfēmēsan ton theon tou ouranou ek tōn ponōn autōn kai ek tōn helkōn autōn kai ou metenoēsan ek tōn ergōn autōn

12. Καὶ ὁ ἕκτος ἄγγελος ἐξέχεε τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ποταμὸν τὸν μέγαν τὸν Εὐφράτην• καὶ ἐξηράνθη τὸ ὕδωρ αὐτοῦ, ἵνα ἑτοιμασθῇ ἡ ὁδὸς τῶν βασιλέων τῶν ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου.

kai ho hektos angelos eksecheen tēn fialēn autou epi ton potamon ton megan ton eufratēn kai eksēranthē to hydōr autou hina hetoimasthē hē hodos tōn basileōn tōn apo anatolōn hēliou

13. καὶ εἶδον ἐκ τοῦ στόματος τοῦ δράκοντος καὶ ἐκ τοῦ στόματος τοῦ θηρίου καὶ ἐκ τοῦ στόματος τοῦ ψευδοπροφήτου, πνεύματα τρία ἀκάθαρτα ὁμοία βάτραχοις•

kai eidon ek tou stomatos tou drakontos kai ek tou stomatos tou thēriou kai ek tou stomatos tou pseudoprofētou pneumata tria akatharta homoia batrachois

14. εἰσὶ γὰρ πνεύματα δαιμόνων ποιοῦντα σημεῖα, ἃ ἐκπορεύεται ἐπὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ τῆς οἰκουμένης ὅλης, συναγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὸν πόλεμον τῆς ἡμέρας ἐκείνης τῆς μεγάλης τοῦ Θεοῦ τοῦ παντοκράτορος.

eisin gar pneumata daimonōn poiounta sēmeia ha ekporeuetai epi tous basileis tēs gēs kai tēs oikoumenēs holēs synagagein autous eis ton polemon tēs hēmeras ekeinēs tēs megalēs tou theou toupantokratoros

15. Ἰδοὺ, ἔρχομαι ὡς κλέπτης. μακάριος ὁ γρηγορῶν, καὶ τηρῶν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, ἵνα μὴ γυμνὸς περιπατῇ, καὶ βλέπωσι τὴν ἀσχημοσύνην αὐτοῦ.

idou erchomai hōs kleptēs makarios ho grēgorōn kai tērōn ta himatia autou hina mē gymnos peripatē kai blepōsin tēn aschēmosynēn autou

16. καὶ συνήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὸν τόπον τὸν καλούμενον Ἑβραϊστὶ Ἁρμαγεδδών.

kai synēgagen autous eis ton topon ton kaloumenon hebraisti armageddōn

17. Καὶ ὁ ἕβδομος ἄγγελος ἐξέχεε τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τὸν ἀέρα• καὶ ἐξῆλθε φωνὴ μεγάλη ἀπὸ τοῦ ναοῦ τοῦ οὐρανοῦ, ἀπὸ τοῦ θρόνου λέγουσα, Γέγονε.

kai ho hebdomos angelos eksecheen tēn fialēn autou eis ton aera kai eksēlthen fōnē megalē apo tou naou tou ouranou apo tou thronou legousa gegonen

18. καὶ ἐγένοντο φωναὶ καὶ βρονταί καὶ ἀστραπαὶ, καὶ σεισμὸς ἐγένετο μέγας, οἷος οὐκ ἐγένετο ἀφ’ οὗ οἱ ἄνθρωποι ἐγένοντο ἐπὶ τῆς γῆς, τηλικοῦτος σεισμὸς οὕτω μέγας.

kai egenonto fōnai kai brontai kai astrapai kai seismos egeneto megas hoios ouk egeneto af hou hoi anthrōpoi egenonto epi tēs gēs tēlikoutos seismos houtōs megas

19. καὶ ἐγένετο ἡ πόλις ἡ μεγάλη εἰς τρία μέρη, καὶ αἱ πόλεις τῶν ἐθνῶν ἔπεσον• καὶ Βαβυλὼν ἡ μεγάλη ἐμνήσθη ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, δοῦναι αὐτῇ τὸ ποτήριον τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ.

kai egeneto hē polis hē megalē eis tria merē kai hai poleis tōn ethnōn epeson kai babylōn hē megalē emnēsthē enōpion tou theou dounai autē to potērion tou oinou touthymou tēs orgēs autou

20. καὶ πᾶσα νῆσος ἔφυγε, καὶ ὄρη οὐχ εὑρέθησαν.

kai pasa nēsos efygen kai orē ouch heurethēsan

21. καὶ χάλαζα μεγάλη ὡς ταλαντιαία, καταβαίνει ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους• καὶ ἐβλασφήμησαν οἱ ἄνθρωποι τὸν Θεὸν ἐκ τῆς πληγῆς τῆς χαλάζης• ὅτι μεγάλη ἐστὶν ἡ πληγὴ αὐτῆς σφόδρα.

kai chalaza megalē hōs talantiaia katabainei ek tou ouranou epi tous anthrōpous kai eblasfēmēsan hoi anthrōpoi ton theon ek tēs plēgēs tēs chalazēs hoti megalē estin hē plēgē autēs sfodra

Κεφαλαιο 17

1. Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλας, καὶ ἐλάλησε μετ’ ἐμοῦ, λέγων μοι, Δεῦρο, δείξω σοι τὸ κρίμα τῆς πόρνης τῆς μεγάλης, τῆς καθημένης ἐπὶ τῶν ὑδάτων τῶν πολλῶν

kai ēlthen heis ek tōn hepta angelōn tōn echontōn tas hepta fialas kai elalēsen met emou legōn moi deuro deiksō soi to krima tēs pornēs tēs megalēs tēs kathēmenēs epitōn hydatōn tōn pollōn

2. μεθ’ ἧς ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ ἐμεθύσθησαν ἐκ τοῦ οἴνου τῆς πορνείας αὐτῆς οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν.

meth hēs eporneusan hoi basileis tēs gēs kai emethysthēsan ek tou oinou tēs porneias autēs hoi katoikountes tēn gēn

3. καὶ ἀπήνεγκέ με εἰς ἔρημον ἐν Πνεύματι• καὶ εἶδον γυναῖκα καθημένην ἐπὶ θηρίον κόκκινον, γέμον ὀνομάτων βλασφημίας, ἔχον κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα.

kai apēnegken me eis erēmon en pneumati kai eidon gynaika kathēmenēn epi thērion kokkinon gemon onomatōn blasfēmias echon kefalas hepta kai kerata deka

4. καὶ ἡ γυνὴ ἦν περιβεβλημένη πορφύρᾳ καὶ κόκκινῳ, καὶ κεχρυσωμένη χρυσῷ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ μαργαρίταις, ἔχουσα χρυσοῦν ποτήριον ἐν τῇ χειρὶ αὐτῆς, γέμον βδελυγμάτων καὶ ἀκάθαρτητος πορνείας αὐτῆς,

kai hē gynē ēn peribeblēmenē porfyra kai kokkinō kai kechrysōmenē chrysō kai lithō timiō kai margaritais echousa chrysoun potērion en tē cheiri autēs gemon bdelygmatōn kai akathartētos porneias autēs

5. καὶ ἐπὶ τὸ μέτωπον αὐτῆς ὄνομα γεγραμμένον, Μυστήριον, Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἡ μήτηρ τῶν πορνῶν καὶ τῶν βδελυγμάτων τῆς γῆς.

kai epi to metōpon autēs onoma gegrammenon mystērion babylōn hē megalē hē mētēr tōn pornōn kai tōn bdelygmatōn tēs gēs

6. καὶ εἶδον τὴν γυναῖκα μεθύουσαν ἐκ τοῦ αἵματος τῶν ἁγίων, καὶ ἐκ τοῦ αἵματος τῶν μαρτύρων Ἰησοῦ. καὶ ἐθαύμασα ἰδὼν αὐτὴν θαῦμα μέγα.

kai eidon tēn gynaika methyousan ek tou haimatos tōn hagiōn kai ek tou haimatos tōn martyrōn iēsou kai ethaumasa idōn autēn thauma mega

7. καὶ εἶπέ μοι ὁ ἄγγελος, Διὰτί ἐθαύμασας; ἐγὼ σοι ἐρῶ τὸ μυστήριον τῆς γυναικὸς, καὶ τοῦ θηρίου τοῦ βαστάζοντος αὐτήν, τοῦ ἔχοντος τὰς ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ τὰ δέκα κέρατα.

kai eipen moi ho angelos dia ti ethaumasas egō soi erō to mystērion tēs gynaikos kai tou thēriou tou bastazontos autēn tou echontos tas hepta kefalas kai ta deka kerata

8. τὸ θηρίον, ὃ εἶδες, ἦν, καὶ οὐκ ἔστι, καὶ μέλλει ἀναβαίνειν ἐκ τῆς ἀβύσσου, καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑπάγειν• καὶ θαυμάσονται οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν οὐ γέγραπται τὰ ὀνόματα ἐπὶ τὸ βιβλίον τῆς ζωῆς, ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, βλεπόντες τὸ θηρίον ὅ, τι ἦν, καὶ οὐκ ἔστι, καὶπερ ἔστιν.

to thērion ho eides ēn kai ouk estin kai mellei anabainein ek tēs abyssou kai eis apōleian hypagein kai thaumasontai hoi katoikountes epi tēs gēs hōn ou gegraptai ta onomataepi to biblion tēs zōēs apo katabolēs kosmouβλεποντεςblepontes to thērion ho ti ēn kai ouk estin kaiper estin

9. ὧδε ὁ νοῦς ὁ ἔχων σοφίαν. αἱ ἑπτὰ κεφαλαὶ ὄρη εἰσίν ἑπτὰ ὅπου ἡ γυνὴ κάθηται ἐπ’ αὐτῶν.

hōde ho nous ho echōn sofian hai hepta kefalai orē eisin hepta hopou hē gynē kathētai ep autōn

10. καὶ βασιλεῖς ἑπτά εἰσιν οἱ πέντε ἔπεσαν καὶ ὁ εἷς ἔστιν ὁ ἄλλος οὔπω ἦλθε καὶ ὅταν ἔλθῃ ὀλίγον αὐτὸν δεῖ μεῖναι

kai basileis hepta eisin hoi pente epesan kai ho heis estin ho allos oupō ēlthen kai hotan elthē oligon auton dei meinai

11. καὶ τὸ θηρίον ὃ ἦν, καὶ οὐκ ἔστι, καὶ αὐτὸς ὄγδοός ἐστι, καὶ ἐκ τῶν ἑπτά ἐστι, καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑπάγει.

kai to thērion ho ēn kai ouk estin kai autos ogdoos estin kai ek tōn hepta estin kai eis apōleian hypagei

12. καὶ τὰ δέκα κέρατα, ἃ εἶδες, δέκα βασιλεῖς εἰσιν, οἵτινες βασιλείαν οὔπω ἔλαβον, ἀλλ’ ἐξουσίαν ὡς βασιλεῖς μίαν ὥραν λαμβάνουσι μετὰ τοῦ θηρίου.

kai ta deka kerata ha eides deka basileis eisin hoitines basileian oupō elabon all eksousian hōs basileis mian hōran lambanousin meta tou thēriou

13. οὗτοι μίαν γνώμην ἔχουσι, καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν ἑαυτῶν τῷ θηρίῳ διαδιδώσουσιν.

houtoi mian gnōmēn echousin kai tēn dynamin kai tēn eksousian heautōn tō thēriō diadidōsousin

14. οὗτοι μετὰ τοῦ ἀρνίου πολεμήσουσι, καὶ τὸ ἀρνίον νικήσει αὐτούς, ὅτι Κύριος κυρίων ἐστὶ καὶ βασιλεὺς βασιλέων, καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ κλητοὶ καὶ ἐκλεκτοὶ καὶ πιστοί.

houtoi meta tou arniou polemēsousin kai to arnion nikēsei autous hoti kyrios kyriōn estin kai basileus basileōn kai hoi met autou klētoi kai eklektoi kai pistoi

15. καὶ λέγει μοι, Τὰ ὕδατα ἃ εἶδες, οὗ ἡ πόρνη κάθηται, λαοὶ καὶ ὄχλοι εἰσὶ, καὶ ἔθνη καὶ γλῶσσαι.

kai legei moi ta hydata ha eides hou hē pornē kathētai laoi kai ochloi eisin kai ethnē kai glōssai

16. καὶ τὰ δέκα κέρατα, ἃ εἶδες ἐπὶ τὸ θηρίον, οὗτοι μισήσουσι τὴν πόρνην, καὶ ἠρημωμένην ποιήσουσιν αὐτὴν καὶ γυμνήν, καὶ τὰς σάρκας αὐτῆς φάγονται, καὶ αὐτὴν κατακαύσουσιν ἐν πυρί.

kai ta deka kerata ha eides epi to thērion houtoi misēsousin tēn pornēn kai ērēmōmenēn poiēsousin autēn kai gymnēn kai tas sarkas autēs fagontai kai autēn katakausousin en pyri

17. ὁ γὰρ Θεὸς ἔδωκεν εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν ποιῆσαι τὴν γνώμην αὐτοῦ, καὶ ποιῆσαι μίαν γνώμην, καὶ δοῦναι τὴν βασιλείαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ, ἄχρι τελεσθῇ τὰ ῥήματά τοῦ Θεοῦ.

ho gar theos edōken eis tas kardias autōn poiēsai tēn gnōmēn autou kai poiēsai mian gnōmēn kai dounai tēn basileian autōn tō thēriō achri telesthē ta rēmata tou theou

18. καὶ ἡ γυνὴ, ἣν εἶδες, ἔστιν ἡ πόλις ἡ μεγάλη ἡ ἔχουσα βασιλείαν ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς.

kai hē gynē hēn eides estin hē polis hē megalē hē echousa basileian epi tōn basileōn tēs gēs

Κεφαλαιο 18

1. Καὶ μετὰ ταῦτα εἶδον ἄλλον ἄγγελον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔχοντα ἐξουσίαν μεγάλην• καὶ ἡ γῆ ἐφωτίσθη ἐκ τῆς δόξης αὐτοῦ.

kai meta tauta eidon allon angelon katabainonta ek tou ouranou echonta eksousian megalēn kai hē gē efōtisthē ek tēs doksēs autou

2. καὶ ἔκραξεν ἐν ἰσχύϊ, φωνῇ μεγάλῃ λέγων, Ἔπεσεν ἔπεσε Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, καὶ ἐγένετο κατοικητήριον δαιμόνων, καὶ φυλακὴ παντὸς πνεύματος ἀκαθάρτου, καὶ φυλακὴ παντὸς ὀρνέου ἀκαθάρτου καὶ μεμισημένου.

kai ekraksen en ischyi fōnē megalē legōn epesen epesen babylōn hē megalē kai egeneto katoikētērion daimonōn kai fylakē pantos pneumatos akathartou kai fylakē pantos orneou akathartou kai memisēmenou

3. ὅτι ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς πέπωκε πάντα τὰ ἔθνη, καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς μετ’ αὐτῆς ἐπόρνευσαν, καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς ἐκ τῆς δυνάμεως τοῦ στρήνους αὐτῆς ἐπλούτησαν.

hoti ek tou oinou tou thymou tēs porneias autēs pepōken panta ta ethnē kai hoi basileis tēs gēs met autēs eporneusan kai hoi emporoi tēs gēs ek tēs dynameōs toustrēnous autēs eploutēsan

4. Καὶ ἤκουσα ἄλλην φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, λέγουσαν, Ἐξέλθετε ἐξ αὐτῆς, ὁ λαός μου, ἵνα μὴ συγκοινωνήσητε ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῆς, καὶ ἵνα μὴ λάβητε ἐκ τῶν πληγῶν αὐτῆς•

kai ēkousa allēn fōnēn ek tou ouranou legousan ekselthete eks autēs ho laos mou hina mē sygkoinōnēsēte tais hamartiais autēs kai hina mē labēte ek tōn plēgōn autēs

5. ὅτι ἐκολλήθησαν αὐτῆς αἱ ἁμαρτίαι ἄχρι τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐμνημόνευσεν ὁ Θεὸς τὰ ἀδικήματα αὐτῆς.

hoti ekollēthēsan autēs hai hamartiai achri tou ouranou kai emnēmoneusen ho theos ta adikēmata autēs

6. ἀπόδοτε αὐτῇ ὡς καὶ αὐτὴ ἀπέδωκεν ὑμῖν, καὶ διπλώσατε αὐτῇ διπλᾶ κατὰ τὰ ἔργα αὐτῆς• ἐν τῷ ποτηρίῳ ᾧ ἐκέρασε, κεράσατε αὐτῇ διπλοῦν.

apodote autē hōs kai autē apedōken hymin kai diplōsate autē dipla kata ta erga autēs en tō potēriō hō ekerasen kerasate autē diploun

7. ὅσα ἐδόξασεν ἑαυτὴν, καὶ ἐστρηνίασε, τοσοῦτον δότε αὐτῇ βασανισμὸν καὶ πένθος• ὅτι ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς λέγει, Κάθημαι βασίλισσα, καὶ χήρα οὐκ εἰμί, καὶ πένθος οὐ μὴ ἴδω.

hosa edoksasen heautēn kai estrēniasen tosouton dote autē basanismon kai penthos hoti en tē kardia autēs legei kathēmai basilissa kai chēra ouk eimi kai penthos ou mē idō

8. διὰ τοῦτο ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἥξουσιν αἱ πληγαὶ αὐτῆς, θάνατος καὶ πένθος καὶ λιμός, καὶ ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται, ὅτι ἰσχυρὸς Κύριος ὁ Θεὸς ὁ κρίνων αὐτήν.

dia touto en mia hēmera hēksousin hai plēgai autēs thanatos kai penthos kai limos kai en pyri katakauthēsetai hoti ischyros kyrios ho theos ho krinōn autēn

9. καὶ κλαύσονται ἀυτην, καὶ κόψονται ἐπ’ αὐτῇ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς οἱ μετ’ αὐτῆς πορνεύσαντες καὶ στρηνιάσαντες, ὅταν βλέπωσι τὸν καπνὸν τῆς πυρώσεως αὐτῆς,

kai klausontai autēn kai kopsontai ep autē hoi basileis tēs gēs hoi met autēs porneusantes kai strēniasantes hotan blepōsin ton kapnon tēs pyrōseōs autēs

10. ἀπὸ μακρόθεν ἑστηκότες διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς, λέγοντες, Οὐαὶ, οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, Βαβυλὼν, ἡ πόλις ἡ ἰσχυρά, ὅτι ἐν μιᾷ ὥρᾳ ἦλθεν ἡ κρίσις σου.

apo makrothen hestēkotes dia ton fobon tou basanismou autēs legontes ouai ouai hē polis hē megalē babylōn hē polis hē ischyra hoti en mia hōra ēlthen hē krisis sou

11. καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς κλαίουσι καὶ πενθοῦσιν ἐπ’ αὐτῇ, ὅτι τὸν γόμον αὐτῶν οὐδεὶς ἀγοράζει οὐκέτι•

kai hoi emporoi tēs gēs klaiousin kai penthousin ep autē hoti ton gomon autōn oudeis agorazei ouketi

12. γόμον χρυσοῦ, καὶ ἀργύρου, καὶ λίθου τιμίου, καὶ μαργαρίτου, καὶ βύσσου, καὶ πορφύρας, καὶ σηρικοῦ, καὶ κοκκίνου• καὶ πᾶν ξύλον θύϊνον, καὶ πᾶν σκεῦος ἐλεφάντινον, καὶ πᾶν σκεῦος ἐκ ξύλου τιμιωτάτου, καὶ χαλκοῦ, καὶ σιδήρου, καὶ μαρμάρου•

gomon chrysou kai argyrou kai lithou timiou kai margaritou kai byssou kai porfyras kai sērikou kai kokkinou kai pan ksylon thyinon kai pan skeuos elefantinon kai pan skeuos ek ksyloutimiōtatou kai chalkou kai sidērou kai marmarou

13. καὶ κινάμωμον, καὶ θυμιάματα, καὶ μύρον, καὶ λίβανον, καὶ οἶνον, καὶ ἔλαιον, καὶ σεμίδαλιν, καὶ σῖτον, καὶ κτήνη, καὶ πρόβατα• καὶ ἵππων, καὶ ῥεδῶν, καὶ σωμάτων, καὶ ψυχὰς ἀνθρώπων.

kai kinamōmon kai thymiamata kai myron kai libanon kai oinon kai elaion kai semidalin kai siton kai ktēnē kai probata kai hippōn kai redōn kai sōmatōn kai psychas anthrōpōn

14. καὶ ἡ ὀπώρα τῆς ἐπιθυμίας τῆς ψυχῆς σου ἀπῆλθεν ἀπὸ σοῦ, καὶ πάντα τὰ λιπαρὰ καὶ τὰ λαμπρὰ ἀπῆλθεν ἀπὸ σοῦ, καὶ οὐκέτι οὐ μὴ εὑρήσῃς αὐτὰ.

kai hē opōra tēs epithymias tēs psychēs sou apēlthen apo sou kai panta ta lipara kai ta lampra apēlthen apo sou kai ouketi ou mē eurēsēs auta

15. οἱ ἔμποροι τούτων, οἱ πλουτήσαντες ἀπ’ αὐτῆς, ἀπὸ μακρόθεν στήσονται διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς, κλαίοντες καὶ πενθοῦντες,

hoi emporoi toutōn hoi ploutēsantes ap autēs apo makrothen stēsontai dia ton fobon tou basanismou autēs klaiontes kai penthountes

16. καὶ λέγοντες, Οὐαὶ, οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ περιβεβλημένη βύσσινον καὶ πορφυροῦν καὶ κόκκινον, καὶ κεχρυσωμένη ἐν χρυσῷ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ μαργαρίταις•

kai legontes ouai ouai hē polis hē megalē hē peribeblēmenē byssinon kai porfyroun kai kokkinon kai kechrysōmenē en chrysō kai lithō timiō kai margaritais

17. ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη ὁ τοσοῦτος πλοῦτος. καὶ πᾶς κυβερνήτης, καὶ πᾶς ἐπὶ τῶν πλοίων ὁ ὅμιλος, καὶ ναῦται, καὶ ὅσοι τὴν θάλασσαν ἐργάζονται ἀπὸ μακρόθεν ἔστησαν,

hoti mia hōra ērēmōthē ho tosoutos ploutos kai pas kybernētēs kai pas epi tōn ploiōn ho omilos kai nautai kai hosoi tēn thalassan ergazontai apo makrothen hestēsan

18. καὶ ἔκραζον ὁρῶντες τὸν καπνὸν τῆς πυρώσεως αὐτῆς, λέγοντες, Τίς ὁμοία τῇ πόλει τῇ μεγάλῃ;

kai ekrazon horōntes ton kapnon tēs pyrōseōs autēs legontes tis homoia tē polei tē megalē

19. καὶ ἔβαλον χοῦν ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν, καὶ ἔκραζον κλαίοντες καὶ πενθοῦντες, λέγοντες, Οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἐν ᾗ ἐπλούτησαν πάντες οἱ ἔχοντες πλοῖα ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐκ τῆς τιμιότητος αὐτῆς, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη.

kai ebalon choun epi tas kefalas autōn kai ekrazon klaiontes kai penthountes legontes ouai ouai hē polis hē megalē en hē eploutēsan pantes hoi echontes ploia en tē thalassē ektēs timiotētos autēs hoti mia hōra ērēmōthē

20. εὐφραίνου ἐπ’ αὐτήν, οὐρανέ, καὶ οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι καὶ οἱ προφῆται, ὅτι ἔκρινεν ὁ Θεὸς τὸ κρίμα ὑμῶν ἐξ αὐτῆς.

eufrainou ep autēn ourane kai hoi hagioi apostoloi kai hoi profētai hoti ekrinen ho theos to krima hymōn eks autēs

21. Καὶ ἦρεν εἷς ἄγγελος ἰσχυρὸς λίθον ὡς μύλον μέγαν, καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν θάλασσαν, λέγων, Οὕτως ὁρμήματι βληθήσεται Βαβυλὼν ἡ μεγάλη πόλις, καὶ οὐ μὴ εὑρεθῇ ἔτι.

kai ēren heis angelos ischyros lithon hōs mylon megan kai ebalen eis tēn thalassan legōn houtōs hormēmati blēthēsetai babylōn hē megalē polis kai ou mē heurethē eti

22. καὶ φωνὴ κιθαρῳδῶν καὶ μουσικῶν καὶ αὐλητῶν καὶ σαλπιστῶν οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι, καὶ πᾶς τεχνίτης πάσης τέχνης οὐ μὴ εὑρεθῇ ἐν σοὶ ἔτι, καὶ φωνὴ μύλου οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι,

kai fōnē kitharōdōn kai mousikōn kai aulētōn kai salpistōn ou mē akousthē en soi eti kai pas technitēs pasēs technēs ou mē heurethē en soi eti kai fōnē mylou oumē akousthē en soi eti

23. καὶ φῶς λύχνου οὐ μὴ φάνῃ ἐν σοὶ ἔτι, καὶ φωνὴ νυμφίου καὶ νύμφης οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι• ὅτι οἱ ἔμποροί σου ἦσαν οἱ μεγιστᾶνες τῆς γῆς• ὅτι ἐν τῇ φαρμακείᾳ σου ἐπλανήθησαν πάντα τὰ ἔθνη,

kai fōs lychnou ou mē fanē en soi eti kai fōnē nymfiou kai nymfēs ou mē akousthē en soi eti hoti hoi emporoi sou ēsan hoi megistanes tēs gēs hotien tē farmakeia sou eplanēthēsan panta ta ethnē

24. καὶ ἐν αὐτῇ αἷμα προφητῶν καὶ ἁγίων εὑρέθη, καὶ πάντων τῶν ἐσφαγμένων ἐπὶ τῆς γῆς.

kai en autē haima profētōn kai hagiōn heurethē kai pantōn tōn esfagmenōn epi tēs gēs

Κεφαλαιο 19

1. καὶ μετὰ ταῦτα ἤκουσα φωνὴν ὄχλου πολλοῦ μεγάλην ἐν τῷ οὐρανῷ, λεγόντος, Ἁλληλουϊά• ἡ σωτηρία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν•

kai meta tauta ēkousa fōnēn ochlou pollou megalēn en tō ouranō legontos hallēlouia hē sōtēria kai hē doksa kai hē timē kai hē dynamis kyriō tō theō hēmōn

2. ὅτι ἀληθιναὶ καὶ δίκαιαι αἱ κρίσεις αὐτοῦ• ὅτι ἔκρινε τὴν πόρνην τὴν μεγάλην, ἥτις ἔφθειρε τὴν γῆν ἐν τῇ πορνείᾳ αὐτῆς, καὶ ἐξεδίκησε τὸ αἷμα τῶν δούλων αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῆς.

hoti alēthinai kai dikaiai hai kriseis autou hoti ekrinen tēn pornēn tēn megalēn hētis eftheiren tēn gēn en tē porneia autēs kai eksedikēsen to haima tōn doulōn autou ek tēscheiros autēs

3. καὶ δεύτερον εἴρηκαν, Ἁλληλουϊά• καὶ ὁ καπνὸς αὐτῆς ἀναβαίνει εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

kai deuteron eirēkan hallēlouia kai ho kapnos autēs anabainei eis tous aiōnas tōn aiōnōn

4. καὶ ἔπεσαν οἱ πρεσβύτεροι οἱ εἴκοσι καὶ τέσσαρες καὶ τὰ τέσσαρα ζῷα καὶ προσεκύνησαν τῷ θεῷ τῷ καθημένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνου λέγοντες Ἀμήν Ἁλληλουϊά

kai epesan hoi presbyteroi hoi eikosi kai tessares kai ta tessara zōa kai prosekynēsan tō theō tō kathēmenō epi tou thronou legontes amēn hallēlouia

5. καὶ φωνὴ ἐκ τοῦ θρόνου ἐξῆλθε, λέγουσα, Αἰνεῖτε τὸν Θεὸν ἡμῶν, πάντες οἱ δοῦλοι αὐτοῦ, καὶ οἱ φοβούμενοι αὐτόν καὶ οἱ μικροὶ καὶ οἱ μεγάλοι.

kai fōnē ek tou thronou eksēlthen legousa aineite ton theon hēmōn pantes hoi douloi autou kai hoi foboumenoi auton kai hoi mikroi kai hoi megaloi

6. καὶ ἤκουσα ὡς φωνὴν ὄχλου πολλοῦ, καὶ ὡς φωνὴν ὑδάτων πολλῶν, καὶ ὡς φωνὴν βροντῶν ἰσχυρῶν, λεγόντας, Ἁλληλουϊά• ὅτι ἐβασίλευσε Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ.

kai ēkousa hōs fōnēn ochlou pollou kai hōs fōnēn hydatōn pollōn kai hōs fōnēn brontōn ischyrōn legontas hallēlouia hoti ebasileusen kyrios ho theos ho pantokratōr

7. χαίρωμεν καὶ ἀγαλλιῶμεθα, καὶ δῶμεν τὴν δόξαν αὐτῷ• ὅτι ἦλθεν ὁ γάμος τοῦ ἀρνίου, καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἡτοίμασεν ἑαυτήν.

chairōmen kai agalliōmetha kai dōmen tēn doksan autō hoti ēlthen ho gamos tou arniou kai hē gynē autou hētoimasen heautēn

8. καὶ ἐδόθη αὐτῇ ἵνα περιβάληται βύσσινον καθαρόν καὶ λαμπρὸν• τὸ γὰρ βύσσινον τὰ δικαιώματα ἐστι τῶν ἁγίων.

kai edothē autē hina peribalētai byssinon katharon kai lampron to gar byssinon ta dikaiōmata estin tōn hagiōn

9. καὶ λέγει μοι, Γράψον, Μακάριοι οἱ εἰς τὸ δεῖπνον τοῦ γάμου τοῦ ἀρνίου κεκλημένοι. καὶ λέγει μοι, Οὗτοι οἱ λόγοι ἀληθινοὶ εἰσί τοῦ Θεοῦ.

kai legei moi grapson makarioi hoi eis to deipnon tou gamou tou arniou keklēmenoi kai legei moi houtoi hoi logoi alēthinoi eisin tou theou

10. καὶ ἔπεσον ἔμπροσθεν τῶν ποδῶν αὐτοῦ προσκυνῆσαι αὐτῷ• καὶ λέγει μοι, Ὅρα μή• σύνδουλός σού εἰμὶ καὶ τῶν ἀδελφῶν σου τῶν ἐχόντων τὴν μαρτυρίαν τοῦ Ἰησοῦ τῷ Θεῷ προσκύνησον• ἡ γὰρ μαρτυρία τοῦ Ἰησοῦ ἐστι τὸ πνεῦμα τῆς προφητείας.

kai epeson emprosthen tōn podōn autou proskynēsai autō kai legei moi hora mē syndoulos sou eimi kai tōn adelfōn sou tōn echontōn tēn martyrian tou iēsou tō theō proskynēson hēgar martyria tou iēsou estin to pneuma tēsπροφητειαςprofēteias

11. Καὶ εἶδον τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγμένον, καὶ ἰδοὺ ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ’ αὐτὸν καλούμενος πιστὸς καὶ ἀληθινός, καὶ ἐν δικαιοσύνῃ κρίνει καὶ πολεμεῖ.

kai eidon ton ouranon aneōgmenon kai idou hippos leukos kai ho kathēmenos ep auton kaloumenos pistos kai alēthinos kai en dikaiosynē krinei kai polemei

12. οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς φλὸξ πυρός, καὶ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ διαδήματα πολλά• ἔχων ὄνομα γεγραμμένον, ὃ οὐδεὶς οἶδεν εἰ μὴ αὐτός,

hoi de ofthalmoi autou hōs floks pyros kai epi tēn kefalēn autou diadēmata polla echōn onoma gegrammenon ho oudeis oiden ei mē autos

13. καὶ περιβεβλημένος ἱμάτιον βεβαμμένον αἵματι• καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ, Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ.

kai peribeblēmenos himation bebammenon haimati kai kaleitai to onoma autou ho logos tou theou

14. καὶ τὰ στρατεύματα τὰ ἐν τῷ οὐρανῷ ἠκολούθει αὐτῷ ἐφ’ ἵπποις λεὺκοῖς, ἐνδεδυμένοι βύσσινον λευκὸν καὶ καθαρόν.

kai ta strateumata ta en tō ouranō ēkolouthei autō ef hippois leukois endedymenoi byssinon leukon kai katharon

15. καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύεται ῥομφαία ὀξεῖα, ἵνα ἐν αὐτῇ πατάσσῃ τὰ ἔθνη• καὶ αὐτὸς ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ• καὶ αὐτὸς πατεῖ τὴν ληνὸν τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ καὶ τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ τοῦ παντοκράτορος.

kai ek tou stomatos autou ekporeuetai romfaia okseia hina en autē patassē ta ethnē kai autos poimanei autous en rabdō sidēra kai autos patei tēn lēnon tou oinou tou thymoukai tēs orgēs tou theou tou pantokratoros

16. καὶ ἔχει ἐπὶ τὸ ἱμάτιον καὶ ἐπὶ τὸν μηρὸν αὐτοῦ ὄνομα γεγραμμένον, Βασιλεὺς βασιλέων καὶ Κύριος κυρίων.

kai echei epi to himation kai epi ton mēron autou onoma gegrammenon basileus basileōn kai kyrios kyriōn

17. Καὶ εἶδον ἕνα ἄγγελον ἑστῶτα ἐν τῷ ἡλίῳ• καὶ ἔκραξε φωνῇ μεγάλῃ, λέγων πᾶσι τοῖς ὀρνέοις τοῖς πετωμένοις ἐν μεσουρανήματι, Δεῦτε καὶ συνάγεσθε εἰς τὸ δεῖπνον τοῦ μεγάλου Θεοῦ,

kai eidon hena angelon hestōta en tō hēliō kai ekraksen fōnē megalē legōn pasin tois orneois tois petōmenois en mesouranēmati deute kai synagesthe eis to deipnon tou megalou theou

18. ἵνα φάγητε σάρκας βασιλέων, καὶ σάρκας χιλιάρχων, καὶ σάρκας ἰσχυρῶν, καὶ σάρκας ἵππων καὶ τῶν καθημένων ἐπ’ αὐτῶν, καὶ σάρκας πάντων, ἐλευθέρων τε καὶ δούλων, καὶ μικρῶν καὶ μεγάλων.

hina fagēte sarkas basileōn kai sarkas chiliarchōn kai sarkas ischyrōn kai sarkas hippōn kai tōn kathēmenōn ep autōn kai sarkas pantōn eleutherōn te kai doulōn kai mikrōn kai megalōn

19. Καὶ εἶδον τὸ θηρίον, καὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ τὰ στρατεύματα αὐτῶν συνηγμένα ποιῆσαι πόλεμον μετὰ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου, καὶ μετὰ τοῦ στρατεύματος αὐτοῦ.

kai eidon to thērion kai tous basileis tēs gēs kai ta strateumata autōn synēgmena poiēsai polemon meta tou kathēmenou epi tou hippou kai meta tou strateumatos autou

20. καὶ ἐπιάσθη τὸ θηρίον, καὶ μετὰ τοὐτοῦ ὁ ψευδοπροφήτης ὁ ποιήσας τὰ σημεῖα ἐνώπιον αὐτοῦ, ἐν οἷς ἐπλάνησε τοὺς λαβόντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ• ζωντες ἐβλήθησαν οἱ δύο εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς τῆν καιομένην ἐν τῷ θείῳ•

kai epiasthē to thērion kai meta toutou ho pseudoprofētēs ho poiēsas ta sēmeia enōpion autou en hois eplanēsen tous labontas to charagma tou thēriou kai tous proskynountas tē eikoni autouzōntes eblēthēsan hoi dyo eis tēn limnēn touπυροςpyros tēn kaiomenēn en tō theiō

21. καὶ οἱ λοιποὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῇ ῥομφαίᾳ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου, τῇ ἐκπορευομένῃ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ• καὶ πάντα τὰ ὄρνεα ἐχορτάσθησαν ἐκ τῶν σαρκῶν αὐτῶν.

kai hoi loipoi apektanthēsan en tē romfaia tou kathēmenou epi tou hippou tē ekporeuomenē ek tou stomatos autou kai panta ta ornea echortasthēsan ek tōn sarkōn autōn

Κεφαλαιο 20

1. Καὶ εἶδον ἄγγελον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔχοντα τὴν κλεῖδα τῆς ἀβύσσου, καὶ ἅλυσιν μεγάλην ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ.

kai eidon angelon katabainonta ek tou ouranou echonta tēn kleida tēs abyssou kai halysin megalēn epi tēn cheira autou

2. καὶ ἐκράτησε τὸν δράκοντα, τὸν ὄφιν τὸν ἀρχαῖον, ὅς ἐστι διάβολος καὶ Σατανᾶς, καὶ ἔδησεν αὐτὸν χίλια ἔτη,

kai ekratēsen ton drakonta ton ofin ton archaion hos estin diabolos kai satanas kai edēsen auton chilia etē

3. καὶ ἔβαλεν αὐτὸν εἰς τὴν ἄβυσσον, καὶ ἔκλεισεν αὐτόν, καὶ ἐσφράγισεν ἐπάνω αὐτοῦ, ἵνα μὴ πλανήσῃ τὰ ἔθνη ἔτι, ἄχρι τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη• καὶ μετὰ ταῦτα δεῖ αὐτὸν λυθῆναι μικρὸν χρόνον.

kai ebalen auton eis tēn abysson kai ekleisen auton kai esfragisen epanō autou hina mē planēsē ta ethnē eti achri telesthē ta chilia etē kai meta tauta dei auton lythēnaimikron chronon

4. Καὶ εἶδον θρόνους, καὶ ἐκάθισαν ἐπ’ αὐτούς, καὶ κρίμα ἐδόθη αὐτοῖς• καὶ τὰς ψυχὰς τῶν πεπελεκισμένων διὰ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, καὶ οἵτινες οὐ προσεκύνησαν τῷ θηριῷ, οὐτὲ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔλαβον τὸ χάραγμα ἐπὶ τὸ μέτωπον αὐτῶν, καὶ ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτῶν• καὶ ἔζησαν καὶ ἐβασίλευσαν μετὰ Χριστοῦ χίλια ἔτη.

kai eidon thronous kai ekathisan ep autous kai krima edothē autois kai tas psychas tōn pepelekismenōn dia tēn martyrian iēsou kai dia ton logon tou theou kai hoitines ou prosekynēsantō thēriō oute tēn eikona autou kai oukελαβονelabon to charagma epi to metōpon autōn kai epi tēn cheira autōn kai ezēsan kai ebasileusan meta christou chilia etē

5. οἱ δὲ λοιποὶ τῶν νεκρῶν οὐκ ἀνἔζησαν ἕως τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη. αὕτη ἡ ἀνάστασις ἡ πρώτη.

hoi de loipoi tōn nekrōn ouk anezēsan heōs telesthē ta chilia etē hautē hē anastasis hē prōtē

6. μακάριος καὶ ἅγιος ὁ ἔχων μέρος ἐν τῇ ἀναστάσει τῇ πρώτῃ• ἐπὶ τούτων ὁ θάνατος ὁ δεύτερος οὐκ ἔχει ἐξουσίαν, ἀλλ’ ἔσονται ἱερεῖς τοῦ Θεοῦ, καὶ τοῦ Χριστοῦ, καὶ βασιλεύσουσι μετ’ αὐτοῦ χίλια ἔτη.

makarios kai hagios ho echōn meros en tē anastasei tē prōtē epi toutōn ho thanatos ho deuteros ouk echei eksousian all esontai hiereis tou theou kai tou christou kai basileusousinmet autou chilia etē

7. Καὶ ὅταν τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη, λυθήσεται ὁ Σατανᾶς ἐκ τῆς φυλακῆς αὐτοῦ,

kai hotan telesthē ta chilia etē lythēsetai ho satanas ek tēs fylakēs autou

8. καὶ ἐξελεύσεται πλανῆσαι τὰ ἔθνη τὰ ἐν ταῖς τέσσαρσι γωνίαις τῆς γῆς, τὸν Γὼγ καὶ τὸν Μαγώγ, συναγαγεῖν αὐτοὺς εἰς πόλεμον• ὧν ὁ ἀριθμὸς ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης.

kai ekseleusetai planēsai ta ethnē ta en tais tessarsin gōniais tēs gēs ton gōg kai ton magōg synagagein autous eis polemon hōn ho arithmos hōs hē ammos tēs thalassēs

9. καὶ ἀνέβησαν ἐπὶ τὸ πλάτος τῆς γῆς, καὶ ἐκύκλωσαν τὴν παρεμβολὴν τῶν ἁγίων καὶ τὴν πόλιν τὴν ἠγαπημένην• καὶ κατέβη πῦρ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ κατέφαγεν αὐτούς•

kai anebēsan epi to platos tēs gēs kai ekyklōsan tēn parembolēn tōn hagiōn kai tēn polin tēn ēgapēmenēn kai katebē pyr apo tou theou ek tou ouranou kai katefagen autous

10. καὶ ὁ διάβολος ὁ πλανῶν αὐτοὺς ἐβλήθη εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς καὶ θείου, ὅπου τὸ θηρίον καὶ ὁ ψευδοπροφήτης• καὶ βασανισθήσονται ἡμέρας καὶ νυκτὸς εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

kai ho diabolos ho planōn autous eblēthē eis tēn limnēn tou pyros kai theiou hopou to thērion kai ho pseudoprofētēs kai basanisthēsontai hēmeras kai nyktos eis tous aiōnas tōn aiōnōn

11. Καὶ εἶδον θρόνον λευκὸν μέγαν καὶ τὸν καθήμενον ἐπ’ αὐτοῦ, οὗ ἀπὸ προσώπου ἔφυγεν ἡ γῆ καὶ ὁ οὐρανός, καὶ τόπος οὐχ εὑρέθη αὐτοῖς.

kai eidon thronon leukon megan kai ton kathēmenon ep autou hou apo prosōpou efygen hē gē kai ho ouranos kai topos ouch heurethē autois

12. καὶ εἶδον τοὺς νεκρούς μικρούς καὶ μεγάλους, ἑστῶτας ἐνώπιον τοῦ θεοῦ, καὶ βιβλία ἠνεῳχθησαν• καὶ βιβλίον ἄλλο ἠνεῳχθη, ὅ ἐστι τῆς ζωῆς• καὶ ἐκρίθησαν οἱ νεκροὶ ἐκ τῶν γεγραμμένων ἐν τοῖς βιβλίοις, κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν.

kai eidon tous nekrous mikrous kai megalous hestōtas enōpion tou theou kai biblia ēneōchthēsan kai biblion allo ēneōchthē ho estin tēs zōēs kai ekrithēsan hoi nekroi ek tōn gegrammenōn entois bibliois kata ta erga autōn

13. καὶ ἔδωκεν ἡ θάλασσα τοὺς ἐν αὐτῇ νεκροὺς, καὶ ὁ θάνατος καὶ ὁ ᾅδης ἔδωκαν τοὺς ἐν αὐτοῖς νεκροὺς• καὶ ἐκρίθησαν ἕκαστος κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν.

kai edōken hē thalassa tous en autē nekrous kai ho thanatos kai ho hadēs edōkan tous en autois nekrous kai ekrithēsan hekastos kata ta erga autōn

14. καὶ ὁ θάνατος καὶ ὁ ᾅδης ἐβλήθησαν εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρός• οὗτος ἐστιν ὁ δεύτερός θάνατος.

kai ho thanatos kai ho hadēs eblēthēsan eis tēn limnēn tou pyros houtos estin ho deuteros thanatos

15. καὶ εἴ τις οὐχ εὑρέθη ἐν τῇ βίβλῳ τῆς ζωῆς γεγραμμένος, ἐβλήθη εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρός•

kai ei tis ouch heurethē en tē biblō tēs zōēs gegrammenos eblēthē eis tēn limnēn tou pyros

Κεφαλαιο 21

1. Καὶ εἶδον οὐρανὸν καινὸν καὶ γῆν καινήν• ὁ γὰρ πρῶτος οὐρανὸς καὶ ἡ πρώτη γῆ παρῆλθε, καὶ ἡ θάλασσα οὐκ ἔστιν ἔτι.

kai eidon ouranon kainon kai gēn kainēn ho gar prōtos ouranos kai hē prōtē gē parēlthen kai hē thalassa ouk estin eti

2. καὶ ἐγὼ Ἰωάννης εἶδον τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν Ἰερουσαλὴμ καινὴν, καταβαίνουσαν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἡτοιμασμένην ὡς νύμφην κεκοσμημένην τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς.

kai egō iōannēs eidon tēn polin tēn hagian ierousalēm kainēn katabainousan apo tou theou ek tou ouranou hētoimasmenēn hōs nymfēn kekosmēmenēn tō andri autēs

3. καὶ ἤκουσα φωνῆς μεγάλης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, λεγούσης, Ἰδοὺ, ἡ σκηνὴ τοῦ Θεοῦ μετὰ τῶν ἀνθρώπων, καὶ σκηνώσει μετ’ αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ λαοὶ αὐτοῦ ἔσονται, καὶ αὐτὸς ὁ Θεὸς ἔσται μετ’ αὐτῶν, Θεός αὐτῶν•

kai ēkousa fōnēs megalēs ek tou ouranou legousēs idou hē skēnē tou theou meta tōn anthrōpōn kai skēnōsei met autōn kai autoi laoi autou esontai kai autos ho theos estaimet autōn theos autōn

4. καὶ ἐξαλείψει ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, καὶ ὁ θάνατος οὐκ ἔσται ἔτι• οὔτε πένθος, οὔτε κραυγὴ, οὔτε πόνος, οὐκ ἔσται ἔτι• ὅτι τὰ πρῶτα ἀπῆλθον.

kai eksaleipsei ho theos pan dakryon apo tōn ofthalmōn autōn kai ho thanatos ouk estai eti oute penthos oute kraugē oute ponos ouk estai eti hoti ta prōta apēlthon

5. καὶ εἶπεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τοῦ θρόνου, Ἰδοὺ, καινὰ πάντα ποιῶ. καὶ λέγει μοι, Γράψον• ὅτι οὗτοι οἱ λόγοι ἀληθινοί καὶ πιστοὶ εἰσι.

kai eipen ho kathēmenos epi tou thronou idou kaina panta poiō kai legei moi grapson hoti houtoi hoi logoi alēthinoi kai pistoi eisin

6. καὶ εἶπέ μοι, Γέγονε. ἐγώ εἰμι τὸ Α καὶ τὸ Ὦ, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος. ἐγὼ τῷ διψῶντι δώσω ἐκ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος τῆς ζωῆς δωρεάν.

kai eipen moi gegonen egō eimi to ha kai to ō hē archē kai to telos egō tō dipsōnti dōsō ek tēs pēgēs tou hydatos tēs zōēs dōrean

7. ὁ νικῶν κληρονομήσει πάντα, καὶ ἔσομαι αὐτῷ Θεὸς, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι ὁ υἱός.

ho nikōn klēronomēsei panta kai esomai autō theos kai autos estai moi ho hyios

8. δειλοῖς δὲ καὶ ἀπίστοις καὶ ἐβδελυγμένοις καὶ φονεῦσι καὶ πόρνοις καὶ φαρμάκεῦσι καὶ εἰδωλολάτραις καὶ πᾶσι τοῖς ψευδέσι τὸ μέρος αὐτῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καιομένῃ πυρὶ καὶ θείῳ, ὅ ἐστι δεύτερος θάνατος.

deilois de kai apistois kai ebdelygmenois kai foneusin kai pornois kai farmakeusin kai eidōlolatrais kai pasin tois pseudesin to meros autōn en tē limnē tē kaiomenē pyri kai theiō hoestin deuteros thanatos

9. Καὶ ἦλθε πρὸς με εἷς τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλας τὰς γεμούσας τῶν ἑπτὰ πληγῶν τῶν ἐσχάτων, καὶ ἐλάλησε μετ’ ἐμοῦ, λέγων, Δεῦρο, δείξω σοι τὴν νύμφην τοῦ ἀρνίου τὴν γυναῖκα.

kai ēlthen pros me heis tōn hepta angelōn tōn echontōn tas hepta fialas tas gemousas tōn hepta plēgōn tōn eschatōn kai elalēsen met emou legōn deuro deiksō soi tēn nymfēntou arniou tēn gynaika

10. καὶ ἀπήνεγκέ με ἐν Πνεύματι ἐπ’ ὄρος μέγα καὶ ὑψηλόν, καὶ ἔδειξέ μοι τὴν πόλιν τὴν μεγάλην, τὴν ἁγίαν Ἰερουσαλὴμ, καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ,

kai apēnegken me en pneumati ep oros mega kai hypsēlon kai edeiksen moi tēn polin tēn megalēn tēn hagian ierousalēm katabainousan ek tou ouranou apo tou theou

11. ἔχουσαν τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ• καὶ ὁ φωστὴρ αὐτῆς ὅμοιος λίθῳ τιμιωτάτῳ ὡς λίθῳ ἰάσπιδι κρυσταλλίζοντι•

echousan tēn doksan tou theou kai ho fōstēr autēs homoios lithō timiōtatō hōs lithō iaspidi krystallizonti

12. ἔχουσαν τε τεῖχος μέγα καὶ ὑψηλόν, ἔχουσαν πυλῶνας δώδεκα, καὶ ἐπὶ τοῖς πυλῶσιν ἀγγέλους δώδεκα, καὶ ὀνόματα ἐπιγεγραμμένα, ἅ ἐστι τῶν δώδεκα φυλῶν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.

echousan te teichos mega kai hypsēlon echousan pylōnas dōdeka kai epi tois pylōsin angelous dōdeka kai onomata epigegrammena ha estin tōn dōdeka fylōn tōn hyiōn israēl

13. ἀπ’ ἀνατολῆς πυλῶνες τρεῖς• ἀπὸ βορρᾶ, πυλῶνες τρεῖς• ἀπὸ νότου, πυλῶνες τρεῖς• καὶ ἀπὸ δυσμῶν, πυλῶνες τρεῖς.

ap anatolēs pylōnes treis apo borra pylōnes treis apo notou pylōnes treis kai apo dysmōn pylōnes treis

14. καὶ τὸ τεῖχος τῆς πόλεως ἔχον θεμελίους δώδεκα, καὶ ἐν αὐτοῖς ὀνόματα τῶν δώδεκα ἀποστόλων τοῦ ἀρνίου.

kai to teichos tēs poleōs echon themelious dōdeka kai en autois onomata tōn dōdeka apostolōn tou arniou

15. καὶ ὁ λαλῶν μετ’ ἐμοῦ εἶχε κάλαμον χρυσοῦν, ἵνα μετρήσῃ τὴν πόλιν, καὶ τοὺς πυλῶνας αὐτῆς, καὶ τὸ τεῖχος αὐτῆς.

kai ho lalōn met emou eichen kalamon chrysoun hina metrēsē tēn polin kai tous pylōnas autēs kai to teichos autēs

16. καὶ ἡ πόλις τετράγωνος κεῖται, καὶ τὸ μῆκος αὐτῆς τοσοῦτόν ἐστιν ὅσον καὶ τὸ πλάτος. καὶ ἐμέτρησε τὴν πόλιν τῷ καλάμῳ ἐπὶ σταδίων δώδεκα χιλιάδων• τὸ μῆκος καὶ τὸ πλάτος καὶ τὸ ὕψος αὐτῆς ἴσα ἐστί.

kai hē polis tetragōnos keitai kai to mēkos autēs tosouton estin hoson kai to platos kai emetrēsen tēn polin tō kalamō epi stadiōn dōdeka chiliadōn to mēkos kai to platoskai to hypsos autēs isa estin

17. καὶ ἐμέτρησε τὸ τεῖχος αὐτῆς ἑκατὸν τεσσαράκοντατεσσάρων πηχῶν, μέτρον ἀνθρώπου, ὅ ἐστιν ἀγγέλου.

kai emetrēsen to teichos autēs hekaton tessarakonta tessarōn pēchōn metron anthrōpou ho estin angelou

18. καὶ ἦν ἡ ἐνδόμησις τοῦ τείχους αὐτῆς, ἴασπις• καὶ ἡ πόλις χρυσίον καθαρὸν, ὅμοια ὑάλῳ καθαρῷ.

kai ēn hē endomēsis tou teichous autēs iaspis kai hē polis chrysion katharon homoia hyalō katharō

19. καὶ οἱ θεμέλιοι τοῦ τείχους τῆς πόλεως παντὶ λίθῳ τιμίῳ κεκοσμημένοι. ὁ θεμέλιος ὁ πρῶτος, ἴασπις• ὁ δεύτερος, σάπφειρος• ὁ τρίτος, χαλκηδών• ὁ τέταρτος, σμάραγδος•

kai hoi themelioi tou teichous tēs poleōs panti lithō timiō kekosmēmenoi ho themelios ho prōtos iaspis ho deuteros sapfeiros ho tritos chalkēdōn ho tetartos smaragdos

20. ὁ πέμπτος, σαρδόνυξ• ὁ ἕκτος, σάρδιος• ὁ ἕβδομος, χρυσόλιθος• ὁ ὄγδοος, βήρυλλος• ὁ ἔννατος, τοπάζιον• ὁ δέκατος, χρυσόπρασος• ὁ ἑνδέκατος, ὑάκινθος• ὁ δωδέκατος, ἀμέθυστος.

ho pemptos sardonyks ho hektos sardios ho hebdomos chrysolithos ho ogdoos bēryllos ho ennatos topazion ho dekatos chrysoprasos ho hendekatos hyakinthos ho dōdekatos amethystos

21. καὶ οἱ δώδεκα πυλῶνες, δώδεκα μαργαρῖται• ἀνὰ εἷς ἕκαστος τῶν πυλώνων ἦν ἐξ ἑνὸς μαργαρίτου• καὶ ἡ πλατεῖα τῆς πόλεως χρυσίον καθαρὸν, ὡς ὕαλος διαφανής.

kai hoi dōdeka pylōnes dōdeka margaritai ana heis hekastos tōn pylōnōn ēn eks henos margaritou kai hē plateia tēs poleōs chrysion katharon hōs hyalos diafanēs

22. καὶ ναὸν οὐκ εἶδον ἐν αὐτῇ• ὁ γὰρ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ ναὸς αὐτῆς ἐστι, καὶ τὸ ἀρνίον.

kai naon ouk eidon en autē ho gar kyrios ho theos ho pantokratōr naos autēs estin kai to arnion

23. καὶ ἡ πόλις οὐ χρείαν ἔχει τοῦ ἡλίου, οὐδὲ τῆς σελήνης, ἵνα φαίνωσιν ἐν αὐτῇ• ἡ γὰρ δόξα τοῦ Θεοῦ ἐφώτισεν αὐτήν, καὶ ὁ λύχνος αὐτῆς τὸ ἀρνίον•

kai hē polis ou chreian echei tou hēliou oude tēs selēnēs hina fainōsin en autē hē gar doksa tou theou efōtisen autēn kai ho lychnos autēs to arnion

24. καὶ τὰ ἔθνη τῶν σωζομένων ἐν τῷ φωτί αὐτῆς περιπατήσουσι• καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς φέρουσι τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμὴν αὐτῶν εἰς αὐτήν•

kai ta ethnē tōn sōzomenōn en tō fōti autēs peripatēsousin kai hoi basileis tēs gēs ferousin tēn doksan kai tēn timēn autōn eis autēn

25. καὶ οἱ πυλῶνες αὐτῆς οὐ μὴ κλεισθῶσιν ἡμέρας νὺξ γὰρ οὐκ ἔσται ἐκεῖ•

kai hoi pylōnes autēs ou mē kleisthōsin hēmeras nyks gar ouk estai ekei

26. καὶ οἴσουσι τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμὴν τῶν ἐθνῶν εἰς αὐτήν•

kai oisousin tēn doksan kai tēn timēn tōn ethnōn eis autēn

27. καὶ οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτὴν πᾶν κοινοῦν, καὶ ποιοῦν βδέλυγμα καὶ ψεῦδος• εἰ μὴ οἱ γεγραμμένοι ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς τοῦ ἀρνίου.

kai ou mē eiselthē eis autēn pan koinoun kai poioun bdelygma kai pseudos ei mē hoi gegrammenoi en tō bibliō tēs zōēs tou arniou

Κεφαλαιο 22

1. καὶ ἔδειξέ μοι καθαρὸν ποταμὸν ὕδατος ζωῆς, λαμπρὸν ὡς κρύσταλλον, ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ, καὶ τοῦ ἀρνίου.

kai edeiksen moi katharon potamon hydatos zōēs lampron hōs krystallon ekporeuomenon ek tou thronou tou theou kai tou arniou

2. ἐν μέσῳ τῆς πλατείας αὐτῆς, καὶ τοῦ ποταμοῦ ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν, ξύλον ζωῆς, ποιοῦν καρποὺς δώδεκα, κατὰ μῆνα ἕνα ἕκαστον ἀποδιδοῦν τὸν καρπὸν αὐτοῦ• καὶ τὰ φύλλα τοῦ ξύλου εἰς θεραπείαν τῶν ἐθνῶν.

en mesō tēs plateias autēs kai tou potamou enteuthen kai enteuthen ksylon zōēs poioun karpous dōdeka kata mēna hena hekaston apodidoun ton karpon autou kai ta fylla tou ksylou eistherapeian tōn ethnōn

3. καὶ πᾶν κατανάθεμα οὐκ ἔσται ἔτι• καὶ ὁ θρόνος τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ ἀρνίου ἐν αὐτῇ ἔσται• καὶ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ λατρεύσουσιν αὐτῷ,

kai pan katanathema ouk estai eti kai ho thronos tou theou kai tou arniou en autē estai kai hoi douloi autou latreusousin autō

4. καὶ ὄψονται τὸ πρόσωπον αὐτοῦ• καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν.

kai opsontai to prosōpon autou kai to onoma autou epi tōn metōpōn autōn

5. καὶ νὺξ οὐκ ἔσται ἐκει, καὶ χρείαν οὐκ ἔχουσι λύχνου καὶ φωτὸς ἡλίου, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς φωτίζει αὐτούς• καὶ βασιλεύσουσιν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

kai nyks ouk estai ekei kai chreian ouk echousin lychnou kai fōtos hēliou hoti kyrios ho theos fōtizei autous kai basileusousin eis tous aiōnas tōn aiōnōn

6. Καὶ εἶπέ μοι, Οὗτοι οἱ λόγοι πιστοὶ καὶ ἀληθινοί• καὶ Κύριος ὁ Θεὸς τῶν ἁγίων προφητῶν• ἀπέστειλε τὸν ἄγγελον αὐτοῦ δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει.

kai eipen moi houtoi hoi logoi pistoi kai alēthinoi kai kyrios ho theos tōn hagiōn profētōn apesteilen ton angelon autou deiksai tois doulois autou ha dei genesthai en tachei

7. ἰδοὺ, ἔρχομαι ταχύ. μακάριος ὁ τηρῶν τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου.

idou erchomai tachy makarios ho tērōn tous logous tēs profēteias tou bibliou toutou

8. Καὶ ἐγὼ Ἰωάννης ὁ βλέπων ταῦτα καὶ ἀκούων. καὶ ὅτε ἤκουσα καὶ ἔβλεψα, ἔπεσα προσκυνῆσαι ἔμπροσθεν τῶν ποδῶν τοῦ ἀγγέλου τοῦ δεικνύοντός μοι ταῦτα.

kai egō iōannēs ho blepōn tauta kai akouōn kai hote ēkousa kai eblepsa epesa proskynēsai emprosthen tōn podōn tou angelou tou deiknyontos moi tauta

9. καὶ λέγει μοι, Ὅρα μή• σύνδουλός σού γὰρ εἰμι, καὶ τῶν ἀδελφῶν σου τῶν προφητῶν, καὶ τῶν τηρούντων τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου τούτου• τῷ Θεῷ προσκύνησον.

kai legei moi hora mē syndoulos sou gar eimi kai tōn adelfōn sou tōn profētōn kai tōn tērountōn tous logous tou bibliou toutou tō theō proskynēson

10. Καὶ λέγει μοι, Μὴ σφραγίσῃς τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου• ὅτι ὁ καιρὸς ἐγγύς ἐστιν.

kai legei moi mē sfragisēs tous logous tēs profēteias tou bibliou toutou hoti ho kairos engys estin

11. ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καὶ ὁ ῥυπῶν ῥυπωσάτω ἔτι• καὶ ὁ δίκαιος δικαιωθήτω ἔτι• καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι.

ho adikōn adikēsatō eti kai ho rypōn rypōsatō eti kai ho dikaios dikaiōthētō eti kai ho hagios hagiasthētō eti

12. καὶ ἰδοὺ, ἔρχομαι ταχύ, καὶ ὁ μισθός μου μετ’ ἐμοῦ, ἀποδοῦναι ἑκάστῳ ὡς τὸ ἔργον αὐτοῦ ἐσται.

kai idou erchomai tachy kai ho misthos mou met emou apodounai hekastō hōs to ergon autou estai

13. ἐγὼ εἰμί τὸ Α καὶ τὸ Ω, ἀρχὴ καὶ τέλος, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος.

egō eimi to ha kai to ō archē kai telos ho prōtos kai ho eschatos

14. μακάριοι οἱ ποιοῦντες τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, ἵνα ἔσται ἡ ἐξουσία αὐτῶν ἐπὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς, καὶ τοῖς πυλῶσιν εἰσέλθωσιν εἰς τὴν πόλιν•

makarioi hoi poiountes tas entolas autou hina estai hē eksousia autōn epi to ksylon tēs zōēs kai tois pylōsin eiselthōsin eis tēn polin

15. ἔξω δὲ οἱ κύνες καὶ οἱ φάρμακοι καὶ οἱ πόρνοι καὶ οἱ φονεῖς καὶ οἱ εἰδωλολάτραι, καὶ πᾶς ὁ φιλῶν καὶ ποιῶν ψεῦδος.

eksō de hoi kynes kai hoi farmakoi kai hoi pornoi kai hoi foneis kai hoi eidōlolatrai kai pas ho filōn kai poiōn pseudos

16. Ἐγὼ Ἰησοῦς ἔπεμψα τὸν ἄγγελόν μου μαρτυρῆσαι ὑμῖν ταῦτα ἐπὶ ταῖς ἐκκλησίαις. ἐγώ εἰμι ἡ ῥίζα καὶ τὸ γένος τοῦ Δαβίδ, ὁ ἀστὴρ ὁ λαμπρὸς καὶ ὀρθρινός.

egō iēsous epempsa ton angelon mou martyrēsai hymin tauta epi tais ekklēsiais egō eimi hē riza kai to genos tou david ho astēr ho lampros kai orthrinos

17. καὶ τὸ Πνεῦμα καὶ ἡ νύμφη λέγουσιν, Ἐλθε. καὶ ὁ ἀκούων εἰπάτω, Ἐλθε. καὶ ὁ διψῶν ἐλθέτω• καὶ ὁ θέλων λαμβανέτω τὸ ὕδωρ ζωῆς δωρεάν.

kai to pneuma kai hē nymfē legousin elthe kai ho akouōn eipatō elthe kai ho dipsōn elthetō kai ho thelōn lambanetō to hydōr zōēs dōrean

18. Συμμαρτυροῦμαι γὰρ παντὶ ἀκούοντι τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου, ἐάν τις ἐπιτιθῇ πρὸς ταὐτά, ἐπιθήσει ὁ Θεὸς ἐπ’ αὐτὸν τὰς πληγὰς τὰς γεγραμμένας ἐν βιβλίῳ τούτῳ•

symmartyroumai gar panti akouonti tous logous tēs profēteias tou bibliou toutou ean tis epitithē pros tauta epithēsei ho theos ep auton tas plēgas tas gegrammenas en bibliō toutō

19. καὶ ἐάν τις ἀφαιρῇ ἀπὸ τῶν λόγων βίβλου τῆς προφητείας ταύτης, ἀφαιρήσει ὁ Θεὸς τὸ μέρος αὐτοῦ ἀπὸ βίβλου τῆς ζωῆς, καὶ ἐκ τῆς πόλεως τῆς ἁγίας, καὶ τῶν γεγραμμένων ἐν βιβλίῳ τούτῳ.

kai ean tis afairē apo tōn logōn biblou tēs profēteias tautēs afairēsei ho theos to meros autou apo biblou tēs zōēs kai ek tēs poleōs tēs hagias kai tōn gegrammenōnen bibliō toutō

20. λέγει ὁ μαρτυρῶν ταῦτα, ναί, ἔρχομαι ταχύ. ἀμήν. Ναί ἔρχου, Κύριε Ἰησοῦ.

legei ho martyrōn tauta nai erchomai tachy amēn nai erchou kyrie iēsou

21. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ημῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ὑμῶν. ἀμήν.

hē charis tou kyriou hēmōn iēsou christou meta pantōn hymōn amēn